Profil użytkownika: SzkockaKrata

Pewnie wielu czytelników unika powieści covidowych jak ognia, bo wspomnienia lockdownów i ciągłego śledzenia liczby zachorowań i zgonów są zbyt świeże, ale warto zrobić wyjątek dla tego dziwnego eksperymentu. Gdzie kucharek 36, tam nie ma co jeść? Nie w tym wypadku. Opowieści są różne - jedne bardzo ciekawe, inne mniej, ale całość naprawdę robi wrażenie. Dziewiątą gwiazdkę przyznaję za kilka ostatnich, niezwykle wzruszających stron.

Pewnie wielu czytelników unika powieści covidowych jak ognia, bo wspomnienia lockdownów i ciągłego śledzenia liczby zachorowań i zgonów są zbyt świeże, ale warto zrobić wyjątek dla tego dziwnego eksperymentu. Gdzie kucharek 36, tam nie ma co jeść? Nie w tym wypadku. Opowieści są różne - jedne bardzo ciekawe, inne mniej, ale całość naprawdę robi wrażenie. Dziewiątą gwiazdkę...

Biorę pod uwagę, że "Piąta pora roku" to wybitnie przewybitne dzieło, a ja po prostu jestem za głupia, żeby pojąć jego wielkość, ale według mnie ta książka to bełkot. Autorka spisała luźne myśli, obserwacje z czasu pandemii, dziwne sytuacje, w których trudno dopatrzeć się sensu i powstało z tego coś tak ciężkostrawnego, że aż strach. Jeżeli chodzi o plusy, to książka została ślicznie wydana i to by było na tyle. To było moje pierwsze i ostatnie spotkanie z pretensjonalną twórczością Ali Smith.

Biorę pod uwagę, że "Piąta pora roku" to wybitnie przewybitne dzieło, a ja po prostu jestem za głupia, żeby pojąć jego wielkość, ale według mnie ta książka to bełkot. Autorka spisała luźne myśli, obserwacje z czasu pandemii, dziwne sytuacje, w których trudno dopatrzeć się sensu i powstało z tego coś tak ciężkostrawnego, że aż strach. Jeżeli chodzi o plusy, to książka...

Jaka piękna katastrofa... Zachwyciła mnie okładka i kolorowe ilustracje. Koty, Japonia i astrologia - to po prostu nie mogło się nie udać, a jednak się nie udało. Książka jest koszmarnie nudna. Wywody astrologiczne zdecydowanie za długie. Tym razem japońska powściągliwość i minimalizm obróciły się przeciwko autorce. Nie porwała mnie ta historia, nie urzekła i ostatecznie lektura "Kawiarni pod Pełnym Księżycem" okazała się stratą czasu.

Jaka piękna katastrofa... Zachwyciła mnie okładka i kolorowe ilustracje. Koty, Japonia i astrologia - to po prostu nie mogło się nie udać, a jednak się nie udało. Książka jest koszmarnie nudna. Wywody astrologiczne zdecydowanie za długie. Tym razem japońska powściągliwość i minimalizm obróciły się przeciwko autorce. Nie porwała mnie ta historia, nie urzekła i ostatecznie...