Profil użytkownika: Pacur

Z jednej strony Legion to majstersztyk. Sposób w jaki połączono Historię z odrobiną fikcji, aby nadać fabule nieco sensacyjny wygląd zasługuje na uznanie. Jedynym minusem jest to, że to nie jest łatwa książka. Bardzo wielowątkowa i wielopostaciowa. Do tego akcja dosyć wolno się rozwija. I efekt jest taki, że jeśli nie czytasz jej ciurkiem w kilka dni to co chwila gubisz wątek. A przeczytać ją ciurkiem nie jest łatwo bo 800 stron robi swoje. Może gdyby była trochę, krótsza. A może to ja nie dorosłem jeszcze (albo nie miałem na tyle wolnego czasu), żeby móc ją przeczytać w kilku kęsach. Tak czy inaczej kawał historii, kupa pracy i imponujący rezultat. Obowiązkowa lektura zwłaszcza dla pasjonatów II Wojną światową, historią żołnierzy Wyklętych i NSZ.

Z jednej strony Legion to majstersztyk. Sposób w jaki połączono Historię z odrobiną fikcji, aby nadać fabule nieco sensacyjny wygląd zasługuje na uznanie. Jedynym minusem jest to, że to nie jest łatwa książka. Bardzo wielowątkowa i wielopostaciowa. Do tego akcja dosyć wolno się rozwija. I efekt jest taki, że jeśli nie czytasz jej ciurkiem w kilka dni to co chwila gubisz...

Mam taki głupi zwyczaj, że jak zacznę czytać książkę to już raczej się nie poddaje. I tym razem dotrwałem do końca, ale łatwo nie było. Przez połowę książki akcji praktycznie nie ma. Paplanina o możliwości inwigilowania współczesnego człowieka. Jak akcja się zaczyna, to nadal nie robi się ciekawie. Nadal jest nudno. No i zakończenie - nawet nie zauważyłem, że jakieś było. Prawdopodobnie to książka nie dla mnie. Może już jestem za stary teorie spiskowe oparte o inteligentne okulary, smartwatche i monitoring człowieka. Książka tak mnie zawiodła, że odechciało mi się sięgać po blackout na który wcześniej mocno się nastawiałem.

Mam taki głupi zwyczaj, że jak zacznę czytać książkę to już raczej się nie poddaje. I tym razem dotrwałem do końca, ale łatwo nie było. Przez połowę książki akcji praktycznie nie ma. Paplanina o możliwości inwigilowania współczesnego człowieka. Jak akcja się zaczyna, to nadal nie robi się ciekawie. Nadal jest nudno. No i zakończenie - nawet nie zauważyłem, że jakieś było....

Lubię Remigiusza Mroza coraz bardziej. Każda kolejna jego książka wydaje się lepsza (lub przynajmniej nie gorsza od poprzednich). Nie mniej nadal można znaleźć sporo niedomówień i uogólnień. To jednak nie jest ważne -ważne, ze książkę czyta się naprawdę szybko i przyjemnie.

Lubię Remigiusza Mroza coraz bardziej. Każda kolejna jego książka wydaje się lepsza (lub przynajmniej nie gorsza od poprzednich). Nie mniej nadal można znaleźć sporo niedomówień i uogólnień. To jednak nie jest ważne -ważne, ze książkę czyta się naprawdę szybko i przyjemnie.