Już pierwszy rozdział tej książki pokazuje, że nie zawsze można ufać osobie, z którą planuje się przyszłość. Autorka wciąga w emocjonalną opowieść o ludziach, którzy próbują poskładać się na nowo po życiowych ciosach. To książka o relacjach – tych z innymi i z samym sobą – a niekoniecznie klasyczny romans, chociaż wątek uczuciowy też się pojawia.

Główni bohaterowie, Dagna i Aleks, mierzą się z własnym bagażem emocjonalnym. Dagna przeżywa trudne rozstanie z narzeczonym a Aleks to mężczyzna po przejściach – z napiętą relacją z matką i wciąż żywym bólem po śmierci siostry. Ich relacja rozwija się powoli. Wcale nie ma pewności, czy Dagna ostatecznie zwiąże się z Aleksem – były momenty, że myślałam, że może wrócić do byłego narzeczonego a nawet do chłopaka z liceum.

Nie jest to klasyczny, "gorący" romans – relacje są subtelne, często niejednoznaczne, bardziej skupione na emocjach niż fizyczności.

Czytało mi się ją dobrze i szybko. Również ciekawie bo wcześniej miałam okazję przeczytać książkę napisaną przez terapeutkę, która opisywała trudne relacje rodzinne i partnerskie. W powieści Sorycz również pojawiają się takie tematy – relacje z rodzicami, przeżywanie straty, samotność, potrzeba wsparcia.

Podsumowując dla mnie ta książka mogłaby być dłuższa i mogłaby troszkę bardziej rozwinąć wątek znajomości Dagny i Aleksa.

Już pierwszy rozdział tej książki pokazuje, że nie zawsze można ufać osobie, z którą planuje się przyszłość. Autorka wciąga w emocjonalną opowieść o ludziach, którzy próbują poskładać się na nowo po życiowych ciosach. To książka o relacjach – tych z innymi i z samym sobą – a niekoniecznie ...

Rozwiń

Zwiń

📚 Autorka była rozdarta między medycyną a dziennikarstwem. Zostanie psychoterapeutką trochę to połączyło - rozmawianie o historiach ludzi.
📚 14 rozdział - opis ćwiczeń w prosektorium. Wrażliwszym osobom nie polecam czytać.
📚 Rozdział o staraniach o dziecko. Autorka w wieku 37 lat rozstała się z facetem. Koleżanka doradziła jej bank spermy. Profile w tym banku autorce przypominały te z portali randkowych. Był też kandydat na dawcę poznany na imprezie branżowej. Po tym rozdziale zaczęłam się zastanawiać czy autorka tej książki nie traktuje jako takiej terapii. Wyrzuciła tutaj z siebie bardzo intymne tematy. Musiała też wytłumaczyć swojemu ośmioletniemu synowi dlaczego się rozstała z Partnerem (nie był jego ojcem). Pod koniec wyjaśniło się jak doszło do napisania tej książki a pisanie jakich porzuciła.
📚Znajome nazwiska ze studiów - Fitzgerald, Freud, Jung. Niektóre teorie słyszałam na dziennikarstwie i na kulturoznawstwie.
📚Ciekawy przypadek - zaburzenia konwersyjne. "Jest to przypadłość, podczas której problemy psychiczne zostają zamienione na somatyczne (...). (str. 282).
📚Po moim początkowym czepialstwie wciągnęłam się w historie pacjentów. Najbardziej została mi w głowie historia młodej dziewczyny, która niedługo po ślubie dowiedziała się, że jest śmiertelnie chora. Miała problemy z zajściem w ciążę a gdy się udawało to ją traciła. Musiała pogodzić się z tym, że rodzice ją przeżyją, że jej mąż może jeszcze kiedyś się zakochać i mieć dzieci z nową kobietą.
📚Ogólnie książka porusza trudne tematy, takie jak śmierć własna i bliskich czy ciężkie relacje między rodzicami a dziećmi. Można sobie naprawdę sporo przemyśleć.

📚 Autorka była rozdarta między medycyną a dziennikarstwem. Zostanie psychoterapeutką trochę to połączyło - rozmawianie o historiach ludzi.
📚 14 rozdział - opis ćwiczeń w prosektorium. Wrażliwszym osobom nie polecam czytać.
📚 Rozdział o staraniach o dziecko. Autorka w wieku 37 lat rozstała ...

Rozwiń

Zwiń