Profil użytkownika: egocentryk

Pizda, nie książka (ale jestem zabawna, co nieXD)

Anyway, trochę poważniejsza recenzja, ale nie jakoś bardzo(mam nadzieję)


Przeczytałam ją tylko dlatego, że wyskoczyła mi jej reklama na Instagramie. Z jakiegoś powodu sam tytuł mnie zainteresował (a może po prostu rozbawił, bo czasem mam humor 10-latki i totalnie nie spodziewałam się akurat takiej książki w reklamie)

I w sumie podobała mi się.

Uważam, że sporo osób powinno ją przeczytać albo przynajmniej trochę zagłębić się w temat seksuologii. Niektórzy wypowiadają się bez żadnej wiedzy i myślą, że święty argument „kiedyś tego nie było” zamyka dyskusję, bo automatycznie mają rację

Mimo wartościowej treści przeszkadzał mi jednak sposób, w jaki została napisana.
Czasami też nie zgadzałam się z autorami, ale nie jestem seksuologiem ani specjalistką, więc nie traktuję tego jako głównego zarzutu.

Po prostu… nie wiem
Może chodzi o język? Wiem, że książka miała pokazać, że nie powinno się wstydzić swoich miejsc intymnych, ale styl pisania (tak jak ktoś inny napisał w swojej recenzji rodem z „bloga z 2015 roku”) po prostu mi tu nie pasował.

Mimo niskiej oceny i tak polecam!! I guess

Pizda, nie książka (ale jestem zabawna, co nieXD)

Anyway, trochę poważniejsza recenzja, ale nie jakoś bardzo(mam nadzieję)


Przeczytałam ją tylko dlatego, że wyskoczyła mi jej reklama na Instagramie. Z jakiegoś powodu sam tytuł mnie zainteresował (a może po prostu rozbawił, bo czasem mam humor 10-latki i totalnie nie spodziewałam się akurat takiej książki w reklamie)

I w...

Starałam się podejść do tej książki z otwartą głową, ale wiedziałam przed przeczytaniem, że była bazowana na Telegonii (której nienawidzę i mogłabym o niej dyskutować sporo), więc byłam jednak trochę uprzedzona.

O dziwo to nie to wpłynęło na tak niską ocenę z mojej strony.
Chociaż szczerze mówiąc sposób, w jaki to zostało opisane, również zostawia wiele do życzenia. Cieszę się, że przynajmniej autorka oszczędziła mi bólu związanego z poślubieniem Telegonosa z Penelopą.

Co mi przeszkadza w tej książce:

1. Uważam, że książka była za wolna i nudna. Totalnie mało się tam działo, bardzo szybko się rozpraszałam i nie miałam ochoty wracać do czytania. Pod koniec dosłownie się już zmuszałam. Mam wrażenie, że większość tej książki to głównie chodzenie Circe po wyspie i rozmyślanie nad tym, jak jest źle.

2. Lista postaci, które wystąpiły w książce i ani razu mnie nie zirytowały (nie licząc tych, które były tylko wspomniane oczywiście):

- Prometeusz
- Dedal
- Ikar

Trzy postacie, i to w dodatku poboczne.
Nawet nie mam jak obronić Odyseusza, a jest on moją drugą ulubioną grecką postacią.

Najbardziej irytowała mnie tytułowa Circe oraz Telegonos. Początkowo podobała mi się Medea, ale z czasem również zaczęła mnie irytować. Mam wrażenie, że autorka ma problem z pisaniem kobiecych postaci albo wręcz zmusza się do tego, bo nie lubi tego robić - ale może się mylę.

Circe według mnie została zbyt mylnie zinterpretowana - a może nie tyle zinterpretowana, co napisana. W mitologii była inna i myślę, że głównie dlatego jej nie lubię (chociaż bardzo mnie też irytowała sama w sobie).

Według mnie bardzo źle są przedstawione postacie Hermesa i Dionizosa - szczególnie Hermesa. Oboje w końcu potrzebują godnej prezentacji w retellingach.

3. (SPOILER)

Scena SA. Przysięgam, rozumiem intencje i chęć pokazania DLACZEGO Circe zmienia mężczyzn w świnie na swojej wyspie, ale wykonanie… cóż.
Poza tym gwałt wydaje się dosyć przewidywalną opcją w tej sytuacji i mogło to być totalnie coś innego - nie uważam tego za konieczne.

4. Mam wrażenie, że książka ma bardzo współczesną mentalność w narracji. Circe wydawała mi się, jakby ktoś wziął ją z naszych czasów i po prostu wsadził do antyku. Jasne, feministyczna reinterpretacja, ale i tak się zawiodłam - czytałam dużo lepsze feministyczne retellingi.

5. Mitologia.
Oczywiście tu mówię głównie o własnych odczuciach, bo retellingi rządzą się swoimi prawami i nie wszystko musi być 1:1. Jednak osobiście wolę bardziej wierne rekonstrukcje. W tej książce czułam, że część wątków została wygładzona albo dopisana tak, by pasowały do bohaterki. To nie jest aż tak złe, jednak bardzo nie przepadam za czymś takim i szukam chociaż trochę wierności wobec oryginalnych tekstów.

Zabawne, że podchodziłam do książki z uprzedzeniem przez Telegonię, a ostatecznie to nie ona była największym problemem. Cóż, nadal jest problemem, ale o wiele mniejszym, niż się spodziewałam, bo myślałam, że to będzie mój jedyny zarzut.

Raczej nie zamierzam przeczytać ponownie.
Galatea i Pieśń o Achillesie są zdecydowanie lepsze (chociaż Pieśni o Achillesie też nie skończyłam, to już w 1/3 książki widzę różnicę).

Starałam się podejść do tej książki z otwartą głową, ale wiedziałam przed przeczytaniem, że była bazowana na Telegonii (której nienawidzę i mogłabym o niej dyskutować sporo), więc byłam jednak trochę uprzedzona.

O dziwo to nie to wpłynęło na tak niską ocenę z mojej strony.
Chociaż szczerze mówiąc sposób, w jaki to zostało opisane, również zostawia wiele do życzenia. Cieszę...

HAMILTON WROTE THE OTHER 51!!!

HAMILTON WROTE THE OTHER 51!!!