"The Twins – Bój się" to udany debiut, wciągający czytelnika w mroczny świat bliźniaków, gdzie strach to waluta. Fabuła książki jest oryginalna, a pomysł o wykorzystaniu siły leku jako siły napędowej jest fascynujący. Opis postaci jest wystarczający dla czytelnika, a tempo rozwijające siłę akcji idealne, a koniec jest „spokojem”. Jest to solidny horror, który skłania czytelnika nad tym jak funkcjonuje natura strachu.
Jedynym minusem jaki znalazłam podczas czytania to brakowało mi bardziej dramatycznego słownictwa, którym posługiwali by się prawdziwi psychopaci, ze słodkiego az po taki mrożący krew w żyłach.
Mimo to polecam i zachęcam do przeczytania debiutowej książki Kevina Tranquilo!

"The Twins – Bój się" to udany debiut, wciągający czytelnika w mroczny świat bliźniaków, gdzie strach to waluta. Fabuła książki jest oryginalna, a pomysł o wykorzystaniu siły leku jako siły napędowej jest fascynujący. Opis postaci jest wystarczający dla czytelnika, a tempo rozwij...

Rozwiń Zwiń

„Przesilenie” czwarty tom z cyklu Kwiat Paproci, opowiada o kolejnych przygodach Gosławy, która jak zawsze pakuje się w przygody z bogami. W tej części dowiadujemy się o pochodzeniu młodej Szeptuchy, kim jest jej ojciec oraz kim stanie się jej dziecko, którego nie straciła, jak mogło się wydawać w 3 tomie.
Niestety, ale ta książka mnie bardzo wymęczyła, jak wcześniejszych tomach było dużo akcji, które wciągały tak w tej niestety, ale bardzo dużo opisów i mało przygód. Także Gosia w tej części wypadła naprawdę na głupią i aż denerwowała swoją głupotą; jakby jej hormony ciążowe odebrały jej całe logiczne myślenie i zapomniała całej wiedzy z wszystkich nauk u Jagi. Moim zdaniem książka była napisana na szybko, gdzie początek był bardzo dokładnie wszystko opisane, tak końcowa część był opisana bez szczegółów, tak jakby najszybciej miała się skończyć, co mnie trochę przy smuciło, ponieważ jak wcześniej życie Gosi i Mieszka było opisane od a do z, tak na koniec byle jak najszybszy koniec.

„Przesilenie” czwarty tom z cyklu Kwiat Paproci, opowiada o kolejnych przygodach Gosławy, która jak zawsze pakuje się w przygody z bogami. W tej części dowiadujemy się o pochodzeniu młodej Szeptuchy, kim jest jej ojciec oraz kim stanie się jej dziecko, którego nie straciła, jak mogło się w...

Rozwiń Zwiń

"Pogrzeb Figara" niestety ostatnia część muzyka detektywa. Amadeusz ma dar koło, gdzie sie nie pojawi tam leży trup. Flecista rozwiązuje kolejną tajemniczą śmierć, tym razem nieszczęśnikiem był piękny bóg śpiewu.
Każdy przeżywał śmierć artysty, ale Amadeusz wiedział, że morderca jest wśród nich - artystów. Jego nierozłączny pomocnik brzuch podpowiadał mu co ma robić i kto jest winny, gdzie i jak powinien szukać.
Ciekawa książka i historia, która pożera w całości i nie opuszcza aż do ostatniej kropki.

"Pogrzeb Figara" niestety ostatnia część muzyka detektywa. Amadeusz ma dar koło, gdzie sie nie pojawi tam leży trup. Flecista rozwiązuje kolejną tajemniczą śmierć, tym razem nieszczęśnikiem był piękny bóg śpiewu.
Każdy przeżywał śmierć artysty, ale Amadeusz wiedział, że morderc...

Rozwiń Zwiń

Podeszłam sceptycznie do książki „Naznaczeni Śmiercią” Veronici Roth, ponieważ powieści fantasty nie są moją ulubioną kategorią, ale po pierwszej stronie nie mogłam się od niej oderwać aż do ostatniej i chce więcej. Głownie w książce przedstawione są relację napięte między ludem z Shotet i ludem z Thuvhe oraz jak dwa ludzieńka, które na początku są zmuszeni ze sobą współpracować, a później darzą się wielką przyjaźnią. Polecam samemu się przekonać jak świetna jest ta powieść!

Podeszłam sceptycznie do książki „Naznaczeni Śmiercią” Veronici Roth, ponieważ powieści fantasty nie są moją ulubioną kategorią, ale po pierwszej stronie nie mogłam się od niej oderwać aż do ostatniej i chce więcej. Głownie w książce przedstawione są relację napięte między ludem z Shotet i...

Rozwiń Zwiń

Magia bioinżynierii jak fascynująco brzmi ten tytuł jednak nie będzie to książka dla każdego, o boże, ile ja się wymęczyłam czytając ją. Adam Piore opisuje wszystko w sposób rzetelny i dokładny, co wymaga od czytelnika jakiejś wiedzy podstawowej o biologii, chemii czy fizyce. Książka jest idealna dla studentów lub osób pracujących z bioinżynierią na co dzień, aby dowiedzieć się jakiś ciekawostek albo dla osób, które chcą dowiedzieć się czegoś więcej, jednak nie dla tych którzy zafascynowali się tytułem (jak ja) i pomyśleli, że będzie to popularnonaukowa książka, przeczyta się ją fajnie i szybko, ale nie tym razem, czytałam ją długo i zbierałam chęci by ukończyć, aż czasami od natłoku informacji czułam, że mam głowę przytłoczoną informacjami. Polecam książkę osobom, które są przygotowane na intelektualne wyzwanie, albo odnajdują się w tej wiedzy.

Magia bioinżynierii jak fascynująco brzmi ten tytuł jednak nie będzie to książka dla każdego, o boże, ile ja się wymęczyłam czytając ją. Adam Piore opisuje wszystko w sposób rzetelny i dokładny, co wymaga od czytelnika jakiejś wiedzy podstawowej o biologii, chemii czy fizyce. Książka jest ...

Rozwiń Zwiń