Profil użytkownika: trool

Chyba spodziewałam się zbyt wiele po tej książce. Budowa tej książki jest dziwna, kiedy są akapity wprowadzające - język jest pseudonaukowy, przytoczone opowieści nie do końca brzmią, jak opowieści przekazywane drogą ustną, są bardzo krótkie, jakby okrojone.
Ze spraw technicznych - miałam przesyt nowych słów z języków skandynawskich, nazw miejscowości, nazwisk czy oryginalnych nazw potworów. Zdarzało się, że pojawiało się nowe określenie i było używane, jakby czytelnik je dobrze znał, po czym w następnym akapicie było ono wyjaśniane i tłumaczone na język polski. Odnośniki w 90% nie pomagały - po prostu podawały autora i nazwę dzieła (w języku oryginalnym).
Nie zrozumcie mnie źle - książka jest ciekawa, podaje dużo więcej informacji niż np. "Mitologia nordycka" Neila Gaimana, bardziej skupia się na stworach i potworach.
Wydaje mi się, że trzeba już trochę "siedzieć w temacie", by w pełni cieszyć się tą pozycją - ja, jako laik poczytujący sobie coś niecoś i nadal oswajający się ze Skandynawią - trochę się odbiłam.

Chyba spodziewałam się zbyt wiele po tej książce. Budowa tej książki jest dziwna, kiedy są akapity wprowadzające - język jest pseudonaukowy, przytoczone opowieści nie do końca brzmią, jak opowieści przekazywane drogą ustną, są bardzo krótkie, jakby okrojone.
Ze spraw technicznych - miałam przesyt nowych słów z języków skandynawskich, nazw miejscowości, nazwisk czy...

Jest zimowy poranek, w kominku trzaska ogień, za oknem wirują płatki śniegu, a ja siedzę z kubkiem gorącej kawy - tak czułam się czytając (a mamy lipiec). Teraz rozumiem o co wszystkim chodziło z tym cozy fantasy :P
Opowieść mnie uspokajała, wiodła w dawno zapomniane zauroczenie historią, miejscem, postaciami, dosłownie czułam zapach kawy.
Dziecinie prosta, ale pięknie pokazuje szanowanie czyichś granic (i swoich własnych!), podążanie za pragnieniami serca, ufaniu intuicji. Przypomina, jak ważne jest, by otaczać się dobrymi ludźmi, którzy są bratnimi duszami.
Mięczak ze mnie, wzruszyłam się kilka razy, kilka razy zaszkliły mi się oczy.

Jest zimowy poranek, w kominku trzaska ogień, za oknem wirują płatki śniegu, a ja siedzę z kubkiem gorącej kawy - tak czułam się czytając (a mamy lipiec). Teraz rozumiem o co wszystkim chodziło z tym cozy fantasy :P
Opowieść mnie uspokajała, wiodła w dawno zapomniane zauroczenie historią, miejscem, postaciami, dosłownie czułam zapach kawy.
Dziecinie prosta, ale...

Bardzo ładnie i solidnie wykonana książka. Taka słodka opowiastka dla dzieci, raczej z klas 1-3 maksymalnie.
Ps. swój egzemplarz dorwałam za dyszkę w biedronce ;)

Bardzo ładnie i solidnie wykonana książka. Taka słodka opowiastka dla dzieci, raczej z klas 1-3 maksymalnie.
Ps. swój egzemplarz dorwałam za dyszkę w biedronce ;)