Żydowskie dzieje i religia; Żydzi i goje - XXX wieków historii

Autor przełomowej książki " Przesiębiorstwo holokaust ", amerykański Żyd, jako dziecko ocalał z holokaustu. Wielokrotnie oskarżany o antysemityzm przez... Żydów !!! Aby powstrzymać wydawanie książki autora były m/in kierowane naciski na ówczesnego gubernatora Kalifornii A. Schwarzeneggera, nieskuteczne !!! Książka jest o tym jak pomimo kłamstwa, zastraszania, oszustwa, rasizmowi, zakłamywaniu historii i... piniądzom, piniądzom i jeszcze raz piniądzom, jak również potężnym wpływom medialnym, można tworzyć swoją zmyśloną historię, której nikt nie śmie ze strachu zakwestionować. Książka napisana stosunkowo dawno ( 2010 r. ), ale do dzisiaj aktualna. POLECAM !!!

Książka jest pokazem slajdów, gdzie na każdym z nich przedstawiony jest fakt dotyczący islamizacji Niemiec, a również całej Europy. Celem autora jest jak sam mówi stworzenie z pojedynczych klatek płynnego filmu, który będzie w stanie ukazać, że islamizacja Niemiec jest faktem i trzeba przyznać, że ten obraz ukazuje. Wydaje mi się, że książka zrodziła się przede wszystkim z buntu przeciwko postawie mediów i polityków, którzy zaprzeczają jakoby ten proces miał miejsce, nie chcą poświęcać sprawie zbyt wiele uwagi i ignorują narastające problemy. Książka w żadnej mierze nie jest antyislamska. Jest rzeczywiście pisana ostrym językiem, ale przedmiotem krytyki nie jest islam sam w sobie, ale wspomniane media i politycy. Książka oparta jest na faktach, które są weryfikowalne dla przeciętnego czytelnika. Cieszy mnie, że jest to kolejna książka Wydawnictwa Wektory, którą mogę z czystym sumieniem polecić za wysoki poziom i podejmowanie się tematów, których inni boją się dotknąć. Szkoda jedynie, że jest taka krótka.

Książka bardzo ważna, interesująca i odkrywcza, ale tak drobiazgowa w postaciach i zależnościach, że trudno przez nią przebrnąć. Tak na prawdę warto przeczytać kilka pierwszych i ostatnich rozdziałów by poznać tezę i wnioski, a środek, jako naukowy dowód można sobie darować. Kto się nie pogubi w gąszczu nazwisk i organizacji? Pomimo, że jest to praca quasi naukowa ,to należy i warto po nią sięgnąć by zrozumieć jak jesteśmy okłamywani i manipulowani.

Książka stanowi zbiór ciętych, publicystycznych tekstów. Podobnie jak "Popioły" - jest niespójna, nierówna. Napisana jest ze swadą, jednakże intelektualnemu meandrowaniu po krętych ścieżkach znaczeń i mnogości wydarzeń, czytelnik nie zawsze jest w stanie dotrzymać kroku. Niejeden pewnie świadomie zrezygnuje z tej wycieczki. Może być bowiem nieprzyjemna...

Philippe de Villiers - wieloletni deputowany do francuskiego Zgromadzenia Narodowego i Parlamentu Europejskiego w swojej głośnej książce z 2019 odsłania kulisy władzy i rzuca nowe światło na fundamenty współczesnej Europy. Jako naoczny świadek brukselskich mechanizmów, poczuł się zobowiązany do ujawnienia tego, co działo się za zamkniętymi drzwiami unijnych instytucji. Jak sam przyznaje: „Widziałem, jak unijny twór powoli się psuje i zaczyna pękać w szwach. Było to na długo przed Brexitem czy nadejściem Orbána”. Villiers ze szczególną wnikliwością analizuje postać Jeana Monneta, uznawanego za głównego architekta wspólnoty. Francuski polityk stawia śmiałą tezę: słynne „Wspomnienia” ojca integracji to w rzeczywistości apokryf, a on sam działał jako amerykański agent wpływów. W jego ocenie, gdy literacka legenda nie wystarczyła, wykreowano nowy mit założycielski – Deklarację Schumana z 9 maja 1950 roku. Villiers dowodzi jednak, że cały projekt federacji europejskiej był od początku sterowany przez Waszyngton i fundusze CIA. Autor skrupulatnie śledzi te wpływy, zaczynając od Ligi Narodów, gdzie Amerykanie przeforsowali Monneta na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego. Ten „Europejczyk myślący po amerykańsku”, doskonale zadomowiony na Wall Street, stał się w oczach Villiersa globalistą najwyższej próby. To w USA, pod okiem tamtejszych elit biznesowych, narodziła się idea Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, a tajne misje Monneta, jak ta w Algierze w 1943 roku, odbywały się bez francuskiej akredytacji, za to pod ścisłym nadzorem Amerykanów. W dalszej części przygląda się budowie struktur unijnych, w których kluczową rolę odegrał również George Ball, prawnik z Chicago, który osobiście redagował statuty Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Co ciekawe, to nowojorska kancelaria Balla doradzała komisjom do spraw wspólnego rynku w kwestiach spornych na linii Europa - USA. Współpracownik de Gaulle’a, Jean Foyer, wtajemniczył autora w tzw. „metodę Monneta”. Polega ona na procesie „ząbek po ząbku”, powolnym, ale nieuchronnym dokręcaniu unijnej śruby, aż suwerenność państw zostanie zdławiona. Villiers ujawnia ten mechanizm: oddawanie władzy mianowanej Komisji, prymat prawa unijnego nad narodowym i podpisywanie traktatów in blanco pod płaszczem mitycznego „ducha traktatu”. W kolejnym rozdziale analizuje postać Waltera Hallsteina, pierwszego przewodniczącego Komisji EWG. Villiers przypomina, że ten wpływowy budowniczy Europy był oficerem Wehrmachtu i instruktorem narodowosocjalistycznego prawa. Po wojnie trafił do amerykańskiego obozu Fort Getty, gdzie w ramach „Sunflower Project” został uformowany do pracy w amerykańskiej administracji. To spod jego pióra wychodziły między innymi kluczowe traktaty, które odebrały państwom prawo weta. Autor kolejno odsłania kulisy Grupy Bilderberg oraz organizacji ACUE (American Committee on United Europe). Według Villiersa ACUE, wspierana przez fundacje Rockefellera i Forda, była finansową przykrywką CIA, mającą na celu budowę zjednoczonej Europy jako instrumentu amerykańskiej polityki. Ceną za to wsparcie była pełna zależność informacyjna od Departamentu Stanu w Waszyngtonie. W końcowych rozdziałach Villiers przechodzi do bezlitosnej analizy współczesności. Traktat z Maastricht nazywa „drugim murem”, który odizolował narody od suwerenności. Wskazuje na postępującą erozję społeczeństw odartych z własnej kultury, ostrzega przed ideologią gender, eutanazją oraz transhumanizmem, które oznaczają zanik etyki. Autor dostrzega hipokryzję Zachodu, który na przykład potępia polski patriotyzm i Marsz Niepodległości, milcząc jednocześnie wobec neonazistowskich akcentów na Ukrainie. Jego diagnoza jest krótka: komunizm zatoczył koło. Unia Europejska powiela totalitarne mechanizmy, stając się miękką dyktaturą. Zgodnie z tą logiką narzucanie otwarcia granic dla masowej imigracji służy rozmyciu tradycyjnych wspólnot i ostatecznemu osłabieniu państw narodowych. Analizując kierunek, w którym podąża Europa, Villiers przypomina słowa Lorda Lothiana o unii federalnej i ostrzega przed rządem światowym. Fundamentem tych ostrzeżeń jest najmocniejszy atut publikacji – bogata dokumentacja. Kopie oryginalnych pism nadają wiarygodności śmiałej tezie autora: „Stany Zjednoczone Europy to w rzeczywistości Stany Zjednoczone w Europie. Dopełnieniem tej wizji jest niepokojąca deklaracja Jamesa Warburga o nadchodzącym rządzie światowym, który powstanie poprzez podbój lub akceptację. Choć wydana w 2019 roku książka nie obejmuje ostatnich wstrząsów geopolitycznych, jej diagnoza kryzysu państw narodowych wydaje się dziś bardziej aktualna niż kiedykolwiek. W oczach globalnych mocarstw, takich jak Stany Zjednoczone i Rosja, Europa coraz częściej jawi się nie jako podmiot, lecz jako byt pozbawiony podmiotowości i własnego głosu na arenie międzynarodowej. To lektura rzetelna i intrygująca, oparta na wnikliwej kwerendzie. Autor, zgodnie z własną metaforą, wyciąga jedynie nitkę z kłębka kłamstw, dając czytelnikowi impuls do samodzielnego rozplątania reszty tej złożonej historii.

Naprawdę świetny reportaż. Najbardziej spodobał mi się brak szukania na siłę sensacji połączony z próbą zbadania niewyjaśnionych do dzisiaj wątków, bo takie połączenie jest niezwykle trudne. Michał Zichlarz przedstawia ponadto cały kontekst historyczny, jednakże bez wchodzenia w jakieś zbędne wątki poboczne. Naprawdę warto sięgnąć, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że Janusz Waluś właśnie dzisiaj wrócił do Polski.

Autor i jego poglądy są kontrowersyjne i często agresywne. Jednak fakty są takie, że od 2024 r. jest polskim posłem do Parlamentu Europejskiego wybranym z list Konfederacji. Jest również liderem partii Konfederacja Korony Polskiej, która pod koniec 2025 r. osiągała poparcie w wysokości prawie 10 % i byłym posłem na Sejm RP w latach 2019/24. W przyszłych wyborach polityk i jego partia może odegrać istotną rolę w powstaniu nowego prawicowego rządu. Mnie osobiście niektóre jego działania bardzo się podobają np. w Jedwabnem, mające na celu kwestionowanie pseudo historycznych ustaleń dotyczących pogromu z 10.07.1941 r. Polityk wzywał w nich do wznowienia ekshumacji, zakazanej przez środowiska żydowskie, a do tej pory służące do oczerniania na całym świecie Polaków jako sprawców tej zbrodni. Uważam też, że polski Sejm nie jest odpowiednim miejscem na celebrowanie żydowskich obrządków !!! Nie podoba mi się działanie osób związanych z Braunem przeciwko usunięciu sowieckich pomników i określenie ich jako miejsca pamięci, najgłośniejsze w Pyrzycach na początku marca 2026 r. Jego wypowiedzi na temat Rosji i Holokaustu też nie są dla mnie do przyjęcia. Jesteś zwolennikiem polityki autora to przeczytasz, nie jesteś, to powinieneś przeczytać, bo w liberalnych środkach masowego przekazu jest dużo kłamstw i przeinaczeń. 10 gwiazdek nie za treść, ale żeby zainteresować lekturą książki w celu wyrobienia sobie swojego zdania na temat poglądów polityka. POLECAM !!!

Książka „Złoty spisek” autorstwa Ferdinanda Lipsa to fascynująca i wnikliwa analiza roli złota w światowym systemie finansowym. Autor, będący doświadczonym bankierem i ekonomistą, pokazuje kulisy współczesnej gospodarki, wyjaśniając, jak decyzje polityczne i działania banków centralnych doprowadziły do odejścia od standardu złota i wprowadzenia pieniądza papierowego. Lips z pasją tłumaczy, dlaczego złoto od wieków stanowi fundament zaufania w ekonomii oraz dlaczego nadal powinno być traktowane jako prawdziwa, trwała waluta. Lektura tej książki pozwala lepiej zrozumieć historię pieniądza oraz mechanizmy, które rządzą globalnym systemem finansowym. Autor przekonuje, że współczesny system oparty na długu i dodruku pieniądza jest kruchy i podatny na kryzysy, a złoto może stanowić bezpieczną alternatywę i ochronę wartości w długim okresie. Choć miejscami książka bywa wymagająca, a styl nie zawsze jest lekki, treść rekompensuje to bogactwem faktów, argumentów i historycznych przykładów. „Złoty spisek” to lektura, która nie tylko poszerza wiedzę ekonomiczną, ale też skłania do refleksji nad tym, komu naprawdę służy obecny system finansowy i jakie są jego konsekwencje dla zwykłych ludzi. To pozycja obowiązkowa dla osób zainteresowanych ekonomią, historią pieniądza i niezależnym myśleniem o finansach. Ferdinand Lips pokazuje, że złoto wciąż pozostaje symbolem stabilności, wolności i prawdziwej wartości w świecie, w którym papierowy pieniądz coraz częściej traci na znaczeniu.

Ciekawy wywiad z arcyciekawym człowiekiem. Poruszanych tematów jest sporo - można powiedzieć, że czytając poznajemy świat wg Brauna - nie zawsze to świat przyjemny, ale za to zawsze ważne miejsce w nim zajmuje prawda, piękno. Zainspirować się po lekturze można na wiele sposobów: także literacko i filmowo.

"Żyjemy w świecie, który stał się dla nas zagrożeniem. Stabilizacja ustąpiła miejsca chaosowi, który jest najskuteczniejszym sposobem panowania nad światem. Na chaos nie stać biednych, to broń w rękach bogatych i silnych." - Marek Orzechowski Dla mnie jest to książka wybitna, opracowana rzetelnie, o treśći wartościowej - a do tego podparta wiarygodnymi zródłami. Dodatkowo jest napisana językiem przystępnym. Autor porusza tematy trudne, rzeczywiste, związane z przyszłością nas wszystkich i nas wszystkich dotyczące. Dowiedziałem się więcej o taktyce/mechanizmach/motywach działania największych mocarstw na przykładzie licznych interwencji militarnych/"wojen humanitarnych"/tzw. zmianach reżimów; w nie tak odległej historii. Dowiedziałem się o kosztach/ofiarach/skutkach szerzenia przymusowej "demokracji". Dowiedziałem się o konsekwencjach lekceważenia i nieznajomości kultury islamu przez polityków/rządy mocarstw/organizacje międzynarodowe oraz zwykłych obywateli. Dowiedziałem się o różnicach w podejściu do życia/śmierci oraz do niewiernych, o przewadze ortodoksyjnego odłamu nad innymi, o wspieraniu analfabetyzmu, agresji i realnym zagrożeniu jakim jest islamizacja świata zachodniego. Zrozumiałem też kto jest autorem tego chaosu i że jeżeli ludzie nie zaczną szukać prawdy na własną rękę/myśleć samodzielnie, a będą ufać wszystkim przekazom medialnym/oficjalnym/propagandowym treściom, to wciąż będziemy tylko statystami, bez wpływu na to co się wokół nas dzieje. Nadchodzą kolejne wyzwania, kolejne scenariusze tylko czekają na realizację, to od nas zależy czy się obudzimy i zaczniemy dostrzegać rzeczywistość/problemy czy będziemy odwracać oczy i uciekać w kreowany świat "fikcji" - udający "raj na ziemi", świat rozrywki. "Chaos - Nowy Porządek Świata" to lektura obowiązkowa dla każdego.

Nie jestem profesjonalnym recenzentem, ani nie świadczę autorytetu. Jestem człowiekiem jak i wy. Skromnie mogę polecić książkę! __________________________________________ KSIĄZKA NIE JEST DLA LUDZI O SŁABYCH NERWACH (Uwaga, czytając ten tekst jesteś już antysemitą) Zawarte w niej fakty są według mnie dobrze udokumentowane, nie znajdziemy tam wielu hipotez, fantazji oraz gdybań. Autor jasno stawia tezę zgodną z tytułem, czyli "Zakłamany Holokaust", którą dosadnie popiera argumentami. Wbrew pozorom Ireneusz nie neguje istnienia komór gazowych lub zbrodni niemieckich, kwestionuje on (słusznie) wierzytelność świadectw żydów po 2WŚ. AUTOR POWALA NA ŁOPATKI ŻYDÓW ZARZUCAJĄC IM KŁAMSTWA ORAZ WYJAWIA ICH PRZEWINIENIA NA ŚWIATŁO DZIENNE.

Sama książka jest bardzo dobra. Tylko treść jest makabryczna. Mao był bowiem na wpół paranoikiem a na wpół człowiekiem o mentalności dziecka które to dziecko nigdy nie dorosło. Wielki naród liczący setki milionów obywateli musiał słychać rozkazów szaleńca a Mao miewał co chwile różne "ciekawe'' pomysły od pomysłu ''Gęstego siania ryżu'' co prowadziło sadzonki do zniszczenia po projekt wytapiania stali w domowych dymarkach (Przy zmuszaniu ludzi do oddawania do przetopienia swoich garnków patelni i rondli ) co w mniemaniu Wielkiego Sternika miało sprawić że produkcja przemysłowa Chińskiej Republiki Ludowej miała przewyższyć produkcję przemysłową Wielkiej Brytanii a nawet samych Stanów Zjednoczonych (Nie ma to jak mieć tak skromne plany) do tego Mao doprowadził do olbrzymich zniszczeń dorobku cywilizacji chińskiej w czasie rewolucji kulturalnej i masowego prześladowania wszystkich którzy dbali o dorobek tak wielkiej cywilizacji albo po prostu znali się na czymkolwiek poza ideologią Mao. Przewodniczący był przy tym przewidywalny jak stado piranii w sezonie godowym: W czasie destrukcyjnej antykulturalnej rewolucji poszczególne grupy czerwonej gwardii raz były potępiane a raz wspierane przez Mao co prowadziło do tego że zwolennicy Przewodniczącego rozwiązywali spory o kto jest bardziej wierny ideom Mao przy użyciu granatów noży i broni palnej a nawet broni ciężkiej. Na pewno życie pod rządami Wielkiego Sternika było "ciekawe'' w rozumieniu przekleństwa "Obyś żył w ciekawych czasach'' Mao doprowadził bowiem do największej klęski głodu w dziejach świata (Szacunki wahają się od 20 milionów ofiar do nawet 60 milionów ) poza tym każdy kto żył pod światła władzą Przewodniczącego nigdy nie mógł być pewien kiedy zostanie oskarżony przez Mao i o co ? Mózg Wielkiego Sternika był bowiem zupełnie nieobliczalny: Mao potrafił wydać rozkaz i nazywać zdrajcami tych którzy jego rozkaz wykonali. Dzieło norweskiego autora jest smutne: Gdyby działalność Mao była absurdalnym filmem komediowym to byłaby może bardzo zabawna ale to była tragedia której liczba ofiar była porównywalna z drugą wojną światową o ogromnych zniszczeniach dóbr kultury i upodleniu milionów tych co to przeżyli nie wspominając.

Książka bardzo krótka, prosta w czytaniu, przyjemna. Podział książki mi bardzo odpowiada, czytelne, krótkie rozdziały, które są konkretne i na temat. Jako osoba, która już dosyć sporo wie o feminizmie i się interesuje tym tematem, uważam, że nie ma w tej książce zbyt wielu odkrywczych informacji. Autorka podaje głównie "idiotyzmy", które są na co dzień widoczne i zauważalne w internecie, prasie, telewizji. Podsumowując, książka przyjemna, łatwo się ją czyta, jednak merytorycznie to raczej nic odkrywczego. Mimo to polecam każdemu, kto feminizmem się interesuje :)

To opowieść o tym jak zdrowie stało się produktem na sprzedaż, zawód lekarza wspiął się po drabinie społecznej i dochodowej a homeopatia i osteopatia popadły w niełaskę jako nienaukowe praktyki. Początek tych zmian sięga czasów wojny secesyjnej i rozwoju gospodarczego Ameryki, które przyniosła. Choć to książka z 1981 r. nic nie straciła na aktualności.

Bardzo fajnie, przejście i ciekawie napisany reportaż przedostawania się przez trudne ziemie z wielu względów. Trudne historie, trudne zadania i ciekawe zdarzenia. Aż człowiek w szoku, że w tak ciekawy sposób można było to przedstawić tak dawno temu - kiedy chwilowo na mapach Europy Polski nie było. Dość pouczająca historią, pokazująca kilka krajów w tamtym okresie, podejście bolszewizmu i innych "ziomków" w tak trudnych czasach.

Przeczytałam tę książkę z wielką uwagą i zainteresowaniem.Daniel Estulin ukazuje tajne spotkania najbardziej wpływowych ludzi świata, którzy decydują o losach świata. Czytając "przecierałam" oczy ze zdumienia jak zostaje zaprogramowana nasza rzeczywistość. Polecam gorąco i uważam, że każdy powinien ją przeczytać.

Kopiuj/wklej, bo nic dodać, nic ująć. Dotyczy biznesu przeczytaj opis książki. Pamiętam, oj pamiętam, ale to był cyrk. Całe środowisko, poczuło się zagrożone. Wszystkie media opisywane w książce rzuciły się do ataku, artykuły w prasie, wywiady, i o co tam jeszcze było możliwe. Groźby procesów itp. O ile mi wiadomo, tylko Jacek Żakowski wygrał jakiś proces. Dlatego na okładce czai się pod pytajnikiem ( dot. I t. ) Wszystko to miało wpływ na reklamę książki. Wydana 11. 12. 2013 r. ( data symboliczna ) w nakładzie 10 tyś., do 21. 01. 2014 r. osiągnęła nakład 140 tyś. egzemplarzy ( dot. I t. ) Zastanawiałem się wtedy, czy opisywane osoby, będą chciały wyrzec się swoich rodziców, czy pójdą w zaparte. Poszły w zaparte. Naturalnie można dyskutować, jaki wpływ na dzieci ma środowisko w jakim zostały wychowane. Przekazywane przez rodziców wartości moralne i ideologiczne ( lub ich brak ). Można też przyjąć, że dla rodziców kariera dzieci, nie była istotna, że nie byliby w stanie wykorzystać wszystkich swoich wpływów, żeby " ustawić " swoje pociechy. Oczywistym wydaje się, że wiązało się to z kontynuacją poglądów ( lub ich braku ) rodziców. .„Resortowe dzieci. Media”, napisana przez autorów „Gazety Polskiej” – Dorotę Kanię, Jerzego Targalskiego i Macieja Marosza. Poza okładkowymi " bohaterami " niezliczona ilość nazwisk " zasłużonych " dla polskiego życia medialnego znanych z TV , prasy i innych. Teza wyłożona we wstępie: właściwie wszyscy szefowie i „luminarze” najbardziej opiniotwórczych i niepisowskich mediów – TVN, Polsatu, TVP, POLITYKI, „Gazety Wyborczej”, radiowej Trójki – „wywodzą się z tego samego komunistycznego środowiska”. Dowody przedstawione w książce to wybór rozmaitych materiałów peerelowskich służb specjalnych z kilkudziesięciu lat, udostępnionych autorom przez IPN. Książka, pomimo ogromnego materiału faktograficznego i dużej ilości opisywanych nazwisk, napisana przystępnie, powinna być obowiązkową lekturą dla wszystkich, którzy chcą się dowiedzieć kto tworzył i tworzy nasza wolną ( ? ? ? ) Ojczyznę. Z tego też powodu BARDZO POLECAM !!!

Istnieją na rynku pozycje publicystyczne, gdzie w formie wywiadu-rzeki przekazywana jest pewna treść, a na podstawie odpowiedzi udzielanych przez rozmówcę poznajemy jego zdanie na poruszane kwestie. Podobną drogą poszedł David Ignatiuk organizując cykl spotkań z dwoma znanymi doradcami prezydentów i jednocześnie ważnymi figurami w świecie geopolityki, a i polityki zagranicznej w ogóle. Tematyka dyskusji między autorem, Brentem Scowcroftem i Zbigniewem Brzezińskim obejmuje wiele aktualnych problemów, a ich ważną zaletą jest możliwość zerknięcia „od kuchni” jak wyglądało planowanie i realizacja wybranych inicjatyw. Książka może stanowić gratkę dla politologów oraz osób zainteresowanych amerykańskim spojrzeniem na współczesny świat, gdzie to USA występuje w roli żandarma pilnującego globalnego ładu, a wszyscy pozostali muszą się z nim liczyć jeśli tylko chcą prowadzić niezależną politykę globalną. Lektura „Rozmów o globalnym przebudzeniu politycznym” jest niewątpliwie pozycją kształcącą. Podstawową zaletą jest ukazanie sposobu, w jaki imperia myślą, gdyż cały proces dedukcyjny opiera się na sprawach o dużej skali. Tutaj nie ma miejsca na jakieś drobne problemy pojedynczych państw – obaj rozmówcy myślą kategoriami całego globu, patrzą na niego zgodnie z geopolityczną teorią Rimlandu i Heartlandu, a do tego konsekwencje decyzji rozpatrują jako procesy długofalowe i rozłożone na lata. Jakże odmienne spojrzenie niż u nas w Polsce czy Europie. Uwiarygodnia ich w tym dorobek całego życia, ponieważ zarówno Scowcroft, jak i Brzeziński już od kilku dekad zajmują się zawodowo analizą, przygotowywaniem raportów i doradzaniem na najwyższych szczeblach władzy, stąd mają pewien wpływ na kształtowanie polityki zagranicznej USA. Istotna jest również bogata problematyka poruszana przez całe trio. Począwszy od wojen na Bilskim Wschodzie i sytuacji Izraela przez niepohamowany rozwój Chin aż po kondycję Unii Europejskiej i komplikacje przy jej integracji, a wszystko to w cieniu powoli zmierzchającej mocarstwowości Stanów Zjednoczonych, co jednak rozmówcy boją się zbyt głośno przyznać. Jeśli chodzi o wady książki to nie są one poważne, ale dają się odczuć przez cały okres czytania. Po pierwsze, ze względu na szeroki kontekst omawianych wydarzeń i ich skutków, poruszamy się często po bardzo umownych kwestiach, gdzie jest mnóstwo ogólników. Niekiedy aż chciałoby się, aby któryś z zapytanych podrążył nieco temat, dopowiedział kilka szczegółów i wspomniał o niuansach (np. czy Polska ich zdaniem rzeczywiście musi się integrować z UE za wszelką cenę?!). Tutaj rzadko kiedy możemy tego uświadczyć, a szkoda. Druga sprawa to pewna starość i przebrzmiałość „Rozmów o przebudzeniu” bo, choć może brzmi to dziwnie, te 8 lat od 2008 roku (daty wydania) to w geopolityce kawał czasu i wiele z teorii/hipotez Scowcrofta się nie sprawdziło. Brzeziński – jako osoba o większej wiedzy historycznej – jest bardziej stonowany w opiniach, lecz i on zdaje się nie przewidział gwałtownego wzrostu Chin, które obecnie kwestionują amerykański porządek na świecie wraz z kilkoma innymi czynnikami. Pewnym problemem jest także moderator rozmów, czyli sam David Ignatius. Nie wiem, być może jest on wybitnym amerykańskim reporterem, ale niektóre z jego pytań są skonstruowane w tak wieloznaczny i naiwny sposób, że kilkukrotnie to rozmówcy – uprzejmie, ale jednak – je prostują i doprecyzowują, czego tak naprawdę dziennikarz chciał się dowiedzieć. Książka sama w sobie nie stanowi rewolucji ani raczej nie spowoduje ostrych polemik, ponieważ wyłożono w niej ogólną politykę USA w sposób grzeczny, ugłaskany i w dużej mierze powszechnie znany. Szczera charakterystyka pewnych drobiazgów może się podobać jak postępowanie wobec Rosji w roli amerykańskiego junior-partnera, reakcja na porozumienia na Bliskim Wschodzie albo kilka drobiazgów, jakie można wyczytać między wierszami. Jest to po prostu studium polityki globalnej widzianej oczami – wtedy - największej potęgi militarnej i gospodarczej świata. Wszystko ma tu swoją przyczynę i skutek Jako podsumowanie niech posłuży powiedzenie, iż „Politologia jest nauką o tyle ciekawą, że można stawiać w niej najróżniejsze hipotezy. Jeśli się sprawdzą to jest się świetnym znawcą, a jeśli nie… to nic się nie stanie.”

Książka powstała rok po katastrofie. Jej fabuła opiera się na wywiadach, które autorzy przeprowadzili do filmu "Mgła". Sporo literatury o tej katastrofie mam już za sobą dlatego mimo że nie jestem zwolennikiem prawej strony politycznej to chętnie tę książkę przeczytałem. I uważam ją za naprawdę ciekawą pozycję (co prawda 10 lat temu scena polityczna wyglądała trochę inaczej). Autorzy zadają trudne i nie wygodne pytania i w niektórych kwestiach, ciężko się z nimi nie zgodzić (np. mija 11 lat od katastrofy, a wrak dalej trzymają u siebie Rosjanie). Niestety po lekturze tej książki mam nieodparte wrażenie, że autorzy, trochę na siłę starają się forsować tezę zamachu. Nieprzypadkowy dobór rozmówców (większość z nich romansuje z prawą stroną polityczną) tylko mnie w tym przekonaniu utwierdza. Dziś wiadomo już o wiele więcej niż 10 lat temu, choć dalej nie znamy wszystkich odpowiedzi i na kilka pytań nie poznamy ich pewnie nigdy. Ze wszystkich rozmówców dwie ostatnie wypowiedzi są moim zdaniem najciekawsze od strony merytorycznej (Władimir Bukowski i Przemysław Żurawski vel Grajewski). Szczególnie krótką syntezę Pana Przemysława na temat stosunków polsko-rosyjskich i sytuacji geopolitycznej po wschodniej stornie naszej granicy ciekawie się czyta. Książka ma sporo zdjęć, i to jest duży plus. Szybko się czyta. Można ją skończyć w jeden dzień. Myślę że warto przeczytać.