Zasady gry

Bardzo przyjemna książka, pozytywnie nastrajająca. Dokładnie w sam raz na zimowy wieczór. Czyta się szybko i z uśmiechem na twarzy. Historia ciekawa, mimo iż rozwiązanie do przewidzenia. Jednak miło było się zespolić z losami bohaterów, wczuć w dialogi, nie było to monotonne a zabawne i wciągające. Podobała mi się ta powieść:)

Fajna historia, świetnie wykreowani główni bohaterzy. Mimo,że jest to romans z przewidywalnym zakończeniem to czyta się bardzo dobrze, historia nie jest przesłodzona a wątek kryminalny buduje napięcie powodując, że nie chce się odkładać tej książki. Przyjemna lekturka na wieczór. Polecam :)

Przyjemna książka do przeczytania w wiosenne wieczory. Dość ciekawa, dużo się dzieje, według mnie jest bardzo przewidywalna. Morał z tej książki wynika taki, że "nie ocenia się książki po okładce" tylko w odniesieniu do ludzi. Książkę polecam :)

o krupierce z bogatego domu, którą uwiódł właściciel hoteli. na początku są na statku, potem ona się dowiaduje, że on zna jej ojca, który próbował ich swatać, ona sie wkurzyła i połamała ojcu cygara. ona zostaje współwłaścicielem jednego z hoteli Justina. Serena zostaje porwana, ale ucieka. żyją długo i szczęśliwie. wciągnęła mnie. od M L

Okładka \ a wygodny ? skąd od znajomej z LC moja opinia Detektyw,to zawsze oznacza dobrą powieść.Zwłaszcza ,detektyw co umię oczarować dziewczynę. Bardzo sympatyczna miła i chwilami zabawana powieść. Na szybkie,czytanie.Miły uśmiech i radosne zakończenie.

Bardzo spokojna, właściwie książka 'o niczym'. Typowe love story, jedynie miłość. Niestety nie przepadam za tego typu książkami, ta niezbyt trafiła w mój gust, brakło mi tego 'czegoś'. Lubię romanse, ale takie, które połączone są z innym gatunkiem: jakiś dramat, kryminał. Tutaj niestety nic się nie działo, nie wciągnęło mnie. Czytałam jedynie dla relaksu.

Sądziłem, że w romansach nie da się za wiele wymyślić i pierwsza część mnie o tym przekonała. Łatwo było odgadnąć tragiczny koniec. Ale druga częśc mnie wciągnęła. Oczywiście sporo tutaj niedomówień i przypadku, ale byłem ciekaw, w jaki sposób Lillibet wyda swoją kiążkę i połączy się z Bobem (bo przecież tak musiało być).

Kolejne moje spotkanie z autorką i się nie zawiodłam. Super odmóżdżacz. Ciekawa fabuła, bo osadzone wszystko w świecie sportu, bohaterowie z charakterami, fajne opisy uczuć i wydarzeń. Powieść napisana lekkim, przyjemnym językiem, nożna się pośmiać z dialogów. Typowy romansik.

Będąc w bibliotece zauważyłam na półce powieść "Smak zemsty" dlatego wzięłam ją okładka bardzo zaintrygowała i zaciekawiła mnie. Historia opowiada o głównej bohaterce która po dramatycznych przeżyciach traci ukochanego postanawia się później zemścić planuje zemstę. Penny Jordan to wspaniała autorka powieści moja ulubiona bardzo ją doceniam,wielki szacunek mam do jej książek..powieść wciąga, dynamiczna akcja, a napięcie rośnie z każdą stroną książki mnie porwała, poruszyła historia i to prawdziwa bardzo. Bardzo świetna, rewelacyjna powieść

Z początku nudna,ciężko się ją czytało . Za dużo chyba takiego ogólnego opisu,za mało dialogów. Jednak im dalej w głąb książki,tym robiło się ciekawiej. Historia Kashy i Lucas nabrała tempa,zaczęłam być ciekawa jak im się uda połączyć dwa różne światy,jak im się to wspólne życie potoczy. Jedna w sumie z niewielu książek,które nie skończyły się happy endem....pod koniec były nawet momenty,które mnie bardzo wzruszyły,łzy cisnęły się do oczu. Koniec końcem książka warta uwagi.

Powieść napisana prostym językiem i pełna akcji. Czyta się ją nie po to, by analizować kolejne decyzje podejmowane przez bohaterów (często banalne i przewidywalne), ale po to, żeby poprawić sobie humor:) Ma w sobie coś, co spowodowało, że przeczytałam ją trzy razy :) Jedna z moich ulubionych babskich książek.

Podobało mi się. Nie uznałabym tej książki za sensację, prędzej za romans z elementami sensacji + wiele wydarzeń było naprawdę grubymi nićmi szyte, wręcz nieprawdopodobne, ale ogólnie podobała mi się. Fajnie się czytało, bardzo lekko, także to jest na plus.

Diana Palmer jest lekiem na całe zło. Jej książki są dobre na deszczowe i pochmurne dni, ale i z przyjemnością czyta się je podczas wiosennego dzionka, czy choćby w upalnym lecie...a także podczas choroby leżąc w łóżku lub przerywnik pomiędzy trudniejszą w odbiorze literaturą. Autorka ma specyficzny styl, do tego pisze według pewnego schematu, ale absolutnie nie przeszkadza to w czytaniu. Lubię jej książki, bohaterów, którzy są barwni, ciekawi i zaskakujący. Mało tego Palmer zabiera nas w ciekawe miejsca. Typowa opowiastka o miłości..., którą czyta się w znakomicie płynny i wciągający sposób... Nie wiem czy jest na tyle charakterystyczna, że sprawi, iż zostanie mi w pamięci...nie wiem tego, czas pokaże.

NA PRZEKÓR RODZINIE Tegoroczny luty zakończyłam powieścią Sandry Brown "Podarunki losu". Powróciłam do tej autorki po długiej przerwie i muszę przyznać, że było warto. Oczywiście nie jest to literatura najwyższych lotów, ale idealnie nadaje się na odprężający wieczór, nie koniecznie do poduszki. Tym razem pani Brown zabiera czytelnika do zachodniej części Teksasu gdzie zamieszkuje rodzina Hendrenów. Bob jest pastorem, człowiekiem konserwatywnym i zaściankowym. W dążeniu do realizacji określonych planów dzielnie wspiera go żona Sara. Hendrenowie mają dwóch dorosłych synów oraz adoptowaną córkę Jenny. Młodszy z synów - Hall jest ulubieńcem rodziców i spełnieniem ich marzeń. Łagodny, powściągliwy i bogobojny jest idealnym kandydatem na przejęcie schedy po ojcu. Podąża ścieżką wyznaczoną mu przez rodziców, w niedalekiej przyszłości ma poślubić Jenny, ale zanim to nastąpi Hall decyduje się jechać z pewną niebezpieczną misją do Ameryki Środkowej. Jego starszy brat Cage - niepokorny, nieokiełznany i krnąbrny, ma reputację miejscowego donżuana, a jego stosunki z rodzicami są dość chłodne. Na szczęście przez lata mężczyzna przywykł do tej sytuacji, żyje swoim życiem i nie przejmuje się plotkami. Prowadzi firmę zajmującą się wykonywaniem odwiertów i poszukiwaniem ropy i dobrze mu się wiedzie. Jenny natomiast została wychowana na przykładną żonę dla przyszłego pastora i podobnie jak Hall żyje zgodnie z oczekiwaniami swoich opiekunów. Mimo swojego młodego wieku jest pruderyjna,wstydliwa i bardzo staroświecka. Do czasu... Kiedy do Hendrenów dociera informacja z Meksyku o śmierci Halla, nagle w rodzinie wszystko się zmienia. Dochodzą do głosu ukryte pragnienia i chęć zawalczenia o własne marzenia... Sandra Brown znana jest z trzymających w napięciu powieści kryminalnych oraz romansów. "Podarunki losu" należą do tej drugiej grupy, ale historia została wzbogacona o elementy kryminału, dzięki czemu staje się bardziej intrygująca i ciekawa. Lubię od czasu do czasu sięgnąć po powieść właśnie tej autorki, ponieważ odpowiada mi bardzo jej styl pisania, sposób podsycania napięcia oraz niespodziewane zwroty akcji. I choć nie są one tak spektakularne jak w kryminałach, to zawsze wprowadzają element oczekiwania, niepewności i zaskoczenia. Fabuła powieści jest dość prosta, schematyczna, ale dobrze oddany klimat małego amerykańskiego miasteczka, gdzie nikt nie jest anonimowy sprawia, że opowiedziana historia ma swój niezaprzeczalny urok. Zachowany został też autentyzm co do wykreowanych postaci i zdarzeń, a to z kolei pozwala nam wierzyć, że opisane zdarzenia miały szansę naprawdę zaistnieć. Autorka w swoich romansach sporo miejsca poświęca sferze uczuciowej i cielesnej. W tej konkretnej historii jej podejście do tematu seksu i erotyki jest delikatne i wyważone, wolne od wszechobecnych dziś wulgaryzmów i przedmiotowego traktowania partnera. Dobrze było przenieść się na kilka dłuższych chwil za ocean i towarzyszyć Jenny i Cage'owi w realizacji marzeń i odkrywaniu swoich pragnień. Zainteresowała mnie ta historia i miło spędziłam z nią czas. Jeśli choć trochę lubicie takie romantyczne klimaty nie pozbawione zaskakujących niespodzianek, jakie dla bohaterów przygotowało życie, to "Podarunki losu" będą trafnym wyborem.

Opinia nastoletniej mnie: Niezwykle interesująca książka. Detektyw Quinn ma do wyboru zbyt wiele podejrzanych, a w jednej z nich się zakochuje. Czy dawniej odrzucona Shannon będzie potrafiła pokochać na nowo? Czy to nie ona pomogła umrzeć Larze? Quinn stoi na skraju wyboru, który zadecyduje czy ważniejsza jest dla niego sprawiedliwość czy miłość.

Po ostatnich wielkich oczekiwaniach i równie wielkich rozczarowaniach /o niektórych pisałam o innych nie warto wspominać/ potrzebowałam czegoś lekkiego, niewymagającego do czytania. Książkę poleciła mi pani w bibliotece jako czytadło na jedno posiedzenie. I jako takie się sprawdziło. Szybkie, wciągające, doprawione wątkiem kryminalnym. I tak wiem, infantylne, przewidywalne itp. Niektórzy nawet twierdzą, że im tego typu literatura coś z szarymi komórkami robi . Mnie co najwyżej na jakiś czas odcina od rzeczywistości ale moja głowa nadal ma się nieźle.;-) W kategorii literatury lekkiej, przyjemniej i niewymagającej bardzo dobra.

Urocza pełna miłości , wspomnień oraz składająca się z uczuć piękna książka jaką przeczytałem. Z całego serca polecam tę wyjątkową powieść dla wszystkich tych, którzy pragną przenieść się w jaśniejszą stronę życia, zatrzymać na chwilę w biegu lub po prostu poczytać o tym, że na miłość rzeczywiście nigdy nie jest za późno. Polecam

Prosta, wciągająca historia zmuszająca do refleksji nad tym do czego w życiu dążymy. Rozterki bohaterki zrozumiałe, często tak bywa u ludzi z dysfunkcyjnych rodzin, że szukają swojego miejsca w świecie. Każdy ma prawo błądzić. Wspaniały mąż, niejedna o takim marzy. Dobroć, miłość biła z tej postaci. Były narzeczony w moim odczuciu- dupek i egoista. Jak to bywa i w życiu, ocknął się dosyć późno. No i przyjaciółka, uchowaj Panie Boże od takich, które wiedzą, co dla Ciebie najlepsze. Zreflektowała się na koniec. Optymistyczna historia, szybko się czytało, miła odskocznia od codzienności, bo dlaczego nie może się zrobić ciepło na sercu z powodu fikcji literackiej?

Całkiem zgrabny kryminał z romansem w tle Czyta się go szybko, język jest prosty, przystępny, a cała książka dość szybko wciąga Brakowało mi trochę lepszego nakreślenia postaci, pomimo, ze wiemy o bohaterach dość sporo, to i tak brakowało mi tej kropki nad i Kompletnie zmarnowanym potencjałem jest postać Olivera Burke`a. Gdyby rozwinąć trochę tą postać, ukazać w całej krasie jego portret psychologiczny, śmiało dołożyłabym jeszcze ze dwie gwiazdki, tak pozostanę przy sześciu Podobała mi się również postać Sky i Jane, ale one również zostały potraktowane po macoszemu, a można by je naprawdę pięknie rozwinąć Najsłabszym ogniwem tej książki jest detektyw Williams. Niby policjant, niby powinien błyszczeć jako filar tej książki, a tymczasem, to taka mameja bez jaj, że aż przykro było czytać Polecam jako lekki odmóżdżacz na urlop lub długą podróż pociągiem

Lekka książka do przeczytania jedyne co, to od połowy już chciałam, żeby się to skończyło ta ich zabawa w kotka i myszkę była trochę wkurzająca raz ona chce potem nie chce, a potem on i tak w kółko chciasz oboję chciała być razem i dostawali na to sygnały, a woleli uganiać się za kimś innym fajna, lekka książka polecam.