Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Wyzwolenie

Okładka książki Wyzwolenie autora Ian Tregillis, 9788365836397
Okładka książki Wyzwolenie
Ian Tregillis
6,9 / 10
Wydawnictwo: Sine Qua Non Cykl: Wojny alchemiczne (tom 3) Seria: Imaginatio [SQN] fantasy, science fiction
432 str. 7 godz. 12 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Cykl:
Wojny alchemiczne (tom 3)
Seria:
Imaginatio [SQN]
Tytuł oryginału:
The Liberation
Data wydania:
2017-09-13
Data 1. wyd. pol.:
2017-09-13
Data 1. wydania:
2016-12-06
Liczba stron:
432
Czas czytania
7 godz. 12 min.
Język:
polski
ISBN:
9788365836397
Tłumacz:
Bartosz Czartoryski
Średnia ocen
6,9 6,9 / 10
43 opinii 192 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wyzwolenie w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Wyzwolenie

Izabela Pycio
Izabela Pycio
książek na półce przeczytane 4027 napisanych opinii 3063

Oceny książki Wyzwolenie

Średnia ocen
6,9 / 10
192 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
3 ocen
9
15 ocen
8
36 ocen
7
76 ocen
6
41 ocen
5
14 ocen
4
5 ocen
3
2 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
107
52
bifke
19.07.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Jest w BU

Chciałby się więcej, ale i tak jest dobrze. Po drugim tomie obawiałem się słabszego zakończenia historii. Wydaje się, że przeniesienie tak bezpośrednio spektrum ludzkich zachowań na myślące maszyny jest naiwnością, ale nie byłaby to jedyna biorąc pod uwagę założenia co do przebiegu historii świata po odkryciu Huygensa.

Chciałby się więcej, ale i tak jest dobrze. Po drugim tomie obawiałem się słabszego zakończenia historii. Wydaje się, że przeniesienie tak bezpośrednio spektrum ludzkich zachowań na myślące maszyny jest naiwnością, ale nie byłaby to jedyna biorąc pod uwagę założenia co do przebiegu historii świata po odkryciu Huygensa.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

606 użytkowników ma tytuł Wyzwolenie na półkach głównych
  • 339
  • 260
  • 7
156 użytkowników ma tytuł Wyzwolenie na półkach dodatkowych
  • 104
  • 13
  • 11
  • 10
  • 8
  • 5
  • 5

Tagi i tematy do książki Wyzwolenie

steampunk clockpunk

Inne książki autora

Więcej
więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ściana Burz Ken Liu
Ściana Burz
Ken Liu
"Ścianę Burz" najłatwiej będzie opisać poprzez wyliczenie rzeczy, które poszły lepiej lub gorzej względem pierwszej części cyklu autorstwa Kena Liu. Tom drugi oceniam gorzej od jego poprzednika, ale bynajmniej nie wynika to z większego nagromadzenia elementów, które przeszkadzały mi podczas lektury "Królów Dary". Przede wszystkim, każdy narzekający na natłok słabo zarysowanych postaci w pierwszym tomie, tutaj powinien zostać zaspokojony. Ken Liu wreszcie kreuje ciekawych bohaterów drugo- i trzecioplanowych. Więcej miejsca poświęca też tym, których zaprezentował wcześniej. Najbardziej zyskuje na tym Jia, ale wreszcie zauważeni mogą zostać też wszyscy członkowie świty Kuniego Garu. Choć "Królów Dary" czytałem niespełna dwa miesiące temu, gdy zaczynałem lekturę "Ściany Burz" nie miałem zielonego pojęcia, kim byli Rin Coda czy Cogo Yelu. W zasadzie, nadal nie mam pojęcia. Obaj stali się dla mnie zupełnie nowymi postaciami, które kojarzę wyłącznie z ich działaniami opisanymi w ramach drugiego tomu serii. Ponadto, akcja była znacznie bardziej spójna niż w "Królach Dary". W całości obracała się wokół dwóch głównych wątków. Napięcie rosło zaś stopniowo aż do samego finału. Dużo kolorytu zdobyli wreszcie bogowie Dary - po części dlatego, że autor znacznie rzadziej przedstawiał ich motywacje, a po części ze względu na pewne przewartościowanie ich możliwości dokonane w drugiej połowie powieści. Z drugiej strony, nie wszystko poszło tak, jak bym tego oczekiwał. Mój zapał do czytania torpedowały bardzo długie retrospekcje. W pierwszej części książki nie były one jeszcze zbyt irytujące, jako że służyły przede wszystkim przedstawieniu nowej, skrywającej tajemnice postaci. Później jednak ogromne partie kilkudziesięciu stron tekstu, umieszczone w środku szybko rozwijającej się akcji, miały na celu wyłącznie przedstawienie bardzo szerokiego kontekstu dla wydarzeń, których charakter i efekty zostały już wcześniej dobrze zarysowane. Ken Liu począł też popadać w dość daleko posuniętą szablonowość przy opisywaniu scen akcji. Za każdym razem powtarza się ten sam w zasadzie schemat: zbliża się konfrontacja, przywódcy jednej ze stron dają się wciągnąć w pułapkę i jednocześnie (nierzadko wbrew swojemu charakterowi) bagatelizują ewentualne zagrożenie, przeciwnik dzięki niecodziennej taktyce lub nowemu wynalazkowi zdobywa przewagę i ją wykorzystuje, a potem cała zabawa może zacząć się od nowa. Z perspektywy czytelnika zupełnie znika w ten sposób element zaskoczenia i - co za tym idzie - lektura jest jeszcze trudniejsza do przełknięcia. Koniec końców "Ściana Burz" to solidna pozycja, choć posiadająca swoje problemy. Z pewnością nie żałuję jej przeczytania, tym bardziej, że zakończenie daje możliwość na wykreowanie bardzo ciekawych wątków w części trzeciej. Czekam!
Patryk158 - awatar Patryk158
ocenił na 6 4 lata temu
Pył Ziemi Rafał Cichowski
Pył Ziemi
Rafał Cichowski
Dzieje się tu bardzo dużo i nieco chaotycznie, na początku ciężko się połapać ale później już mnie wciągnęło. Podobała mi się wizja historii ludzkości w odległej przyszłości. Wielkim plusem były dla mnie pewne zwroty akcji przy których może nie opadła mi szczęka ale na pewno zrobiłem wielkie oczy. Większość postaci po prostu jest, nie odebrałem ich ani pozytywnie ani negatywnie, z wyjątkiem Lorda Nothinga, dialogi z jego udziałem potrafią wywołać uśmiech. Mimo wszystko pozycja nie dla każdego.
Corvus26 - awatar Corvus26
ocenił na 7 2 lata temu
Czterdzieści i cztery Krzysztof Piskorski
Czterdzieści i cztery
Krzysztof Piskorski
Świetna rozrywkowa fantastyka. Autor w interesujący sposób rozwinął swoje uniwersum od poprzedniej części. Fabuła jest wartka i nie ma miejsca na przestoje fabularne. Styl jakim jest napisana powieść jest bardzo przyjemny i całą powieść czyta się błyskawicznie. Postacie to mieszanina historycznych postacie takich jak Byron, Słowacki i Mickiewicz i fikcyjnych wymyślonych przez autora. Zostały one wykreowane niezwykle sprawnie i każda ma swoją osobowość. Pewnym problemem jest główna bohaterka Eliza Żmijewska która jest typową odważną heroiną bez jakiś nadmiernie wyróżniających ją cech. Jest bardzo standardową protagonistką momentami zdającą się nie do zatrzymania i wychodzącą z kłopotów bez szwanku ale nie będę też zbytnio marudził gdyż nie powiem że jej przygody nie śledziło mi się z zaangażowaniem. Gdybym miał do czegoś ją porównać to powiedziałbym że jest jak lody waniliowe. Zakończenie historii jest słodko-gorzkie i satysfakcjonujące. Sprawia że zastanawiam się czy będzie napisana jakaś kolejna książka osadzona w tym uniwersum która rzuci więcej światła na pewne elementy historii i wykreowanego świata. Polecam każdemu kto chce przeczytać ciekawy miks różnych gatunków fantastyki takich jak fantasy, steampunk czy historia alternatywna.
Pan_K - awatar Pan_K
ocenił na 8 6 miesięcy temu
Powstanie Ian Tregillis
Powstanie
Ian Tregillis
Wyraźnie słabszy niż pierwszy tom, ale nadal lektura daje satysfakcję. W niektórych opiniach pojawia się krytyka wątku kapitana Longchamp, ale mam zupełnie odmienne zdanie. To żywa historia, której problemem są tylko ograniczenia postaci, która ma mniejszy wpływ na przebieg zdarzeń niż pozostałe z nich.
bifke - awatar bifke
ocenił na 7 9 miesięcy temu
Cesarz Ośmiu Wysp Lian Hearn
Cesarz Ośmiu Wysp
Lian Hearn
Ciekawa opowieść którą śledzimy z perspektyw kilku postaci. Zakończenie jest nieco niedopowiedziane, brakuje mu zwieńczenia kilku wątków. Być może moje zastrzeżenia wynikają z braku kontekstu, odniosłem wrażenie że autor wielokrotnie odwoływał się do japońskiego folkloru którego nie znam aż tak dobrze.
SotJ - awatar SotJ
ocenił na 7 9 miesięcy temu
Mechaniczny Ian Tregillis
Mechaniczny
Ian Tregillis
Postać Jaxa jest najlepsza. Czekałam za każdym razem na rozdział z jego perspektywy. Fajnie by było, żeby miał okazję spotkać takich jak on. Mam nadzieję, że w kolejnych tomach tego doczekam. Akcja jest trochę powolna. Dużo tutaj rozważań o wolnej woli i duszy. Szczególnie w rozdziałach z księdzem. Na szczęście bohaterzy mi się podobali to nie przeszkadzało mi wolne tempo. Choć wolałabym by przyśpieszyło w drugim tomie.
Monika - awatar Monika
oceniła na 8 1 miesiąc temu
Modyfikowany węgiel Richard Morgan
Modyfikowany węgiel
Richard Morgan
Już sam tytuł tej książki jest świetny i odnosi się do najważniejszej idei świata powieści. Człowiek = węgiel. Całe życie na Ziemi zbudowane jest z węgla, a nasze ciała to po prostu złożone struktury chemiczne. W świecie tej książki ciało przestaje być czymś wyjątkowym, staje się tylko materiałem biologicznym. Modyfikowany. Technologia pozwala oddzielić świadomość od ciała. Umysł zapisany jest w tzw. stosie korowym i może być przenoszony między kolejnymi „powłokami”. Sens tytułu. „Modyfikowany węgiel” to człowiek, którego biologiczna materia może być dowolnie zmieniana, wymieniana i ulepszana. Czy może być bardziej cyberpunkowa idea? Do tego dostajemy bardzo wartką, momentami brutalną historię, w której łatwo się pogubić, jeśli na chwilę stracisz koncentrację, wątek główny potrafi się ciekawie rozgałęziać. Świetny klimat, dużo neonowego mroku i filozofii ukrytej pod warstwą akcji. Bardzo polecam. Pozdro Wariacie!
mazurexxx - awatar mazurexxx
ocenił na 7 21 dni temu
Stacja Centralna Lavie Tidhar
Stacja Centralna
Lavie Tidhar
Stacja centralna to jak dla mnie zbiór luźno powiązanych opowiadań związanych ze sobą miejscem akcji i czasem bohaterami. To wizja przyszłości gdzie Telawiw to wielka stacja kosmiczna, hub przesiadkowy, gdzie spotykają się i żyją istoty z całej galaktyki. Bardzo zgrabna wizja przyszłości w której ludzkość przenika się z innymi rasami, robotami, cyborgami. Historie przedstawione w kolejnych rozdziałach nie są może jakoś specjalnie porywające ale stanowią doskonałe tło na ukazanie świata przyszłości. Pomimo krytycznych uwag z jakimi się spotkałem mi czytało się bardzo dobrze.
JAP77 - awatar JAP77
ocenił na 7 1 rok temu
Grom i szkwał Jacek Łukawski
Grom i szkwał
Jacek Łukawski
Przeczytałem kolejny tom cyklu „Kraina martwej ziemi”, drugi tom zatytułowany jest „Grom i szkwał”. Oczywiście dalej mamy martwe ziemie, i czarodziejska moc jaka jest związana. Niby ta złowroga magia słabnie jak dowiedzieliśmy się z pierwszej części, ale wciąż są miejsca, które osłabienia nie ruszyły i są tak samo mocne, jak dziesiątki, czy może nawet setki lat wcześniej. To pozwala Arthornowi snuć spekulacje jaki martwica miała i ma wpływ na budowle, tam gdzie niegdyś była cywilizacja, tam natura sieje spustoszenie. Nawet ruiny najwyższych budynków opanowały rośliny, co przypomina troszkę krajobraz postapokaliptyczny. No i jak na przyzwoitą fantastykę przystało pojawiły się smoki, w sumie jakoś nie zauważyłem, czy te bestie zmutowały, czy po prostu smoki pod kątem typowo ewolucyjnym poradziły sobie z martwicą, na pewno plusem było to, że nie było tam przez wiele lat jedynego drapieżnika, który może im zagrozić, człowieka. W twórczości Sapkowskiego, chodzi oczywiście o „Sagę o wiedźminie”, mamy opisanie polowanie na zielonego smoka, ale, że mieli pecha drogę im zastąpił smok złoty, który ma zdolność przemiany w człowieka, jak wiemy był to Borch Trzy Kawki. Ale, że nie samą martwą ziemią funkcjonuje to uniwersum mamy opisane inne wydarzenia, konkretnie oblężenie zamku Wondertel, te opisy batalistyki wojennej nie różnią się zbytnio od tego co da się znaleźć również w powieściach historycznych. Jedni oblegali, drudzy się bronili, nikt nie używał tutaj magii, widać magowie mało interesowali się polityką, albo po prostu jednym i drugim zabrakło złota, żeby sowicie magów opłacić, żeby zrobili porządne fajerwerki, które rozniosły by niejedną armię lub skruszyły najgrubsze nawet mury. Jedyne czego dowiedzieliśmy się, że ci którzy oblegali byli zdrajcami. To zmusiło Arthorna do ucieczki z Wondertel, do bezpiecznie niebezpiecznej Krainy Martwej Ziemi i sprawia, że akcja się rozkręca i jest ciekawie. Dowiedzieć się można, że czyha jeszcze jakaś potężna, uśpiona siła, z której istnienia nikt nie zdaje sobie sprawy. A to niewątpliwie oznacza, że trzeci, ostatni tom trylogii warty jest przeczytania, a czytelnik dowie się co w ramach starego, sprawdzonego w niejednej książce fantasy schematu Tolkienowskiego autor nam czytelnikom zaproponuje. Książka jest ciekawa, warta przeczytania, koncepcja martwicy i tego co można w niej znaleźć jest interesująca. Polecam.
Krzysztof Baliński - awatar Krzysztof Baliński
ocenił na 7 3 lata temu
Wszyscy patrzyli, nikt nie widział Tomasz Marchewka
Wszyscy patrzyli, nikt nie widział
Tomasz Marchewka
Łotrzykowska opowieść w mrocznym klimacie, przypominającym trochę ten z „Szóstki wron”. Niestety Tomasz Marchewka to nie Leigh Bardugo. Przeszkadza ciągłe skakanie po linii czasowej, niekonsekwencje w budowaniu postaci, czy nierówna dynamika akcji. Historia ma jednak potencjał, a biorąc pod uwagę, że to debiut autora, z ciekawością sięgnę po drugi tom tego cyklu.
mała_mi - awatar mała_mi
ocenił na 6 2 lata temu
Artemis Andy Weir
Artemis
Andy Weir
Artemis to fascynująca lektura, która umiejętnie łączy dynamiczną narrację z charakterystyczną dla autora precyzją technologiczną. Konstrukcja księżycowego świata zachwyca dbałością o detale, czyniąc wizję przyszłej kolonizacji niezwykle realistyczną i angażującą. Całość wieńczy przemyślany i zaskakujący finał, który w satysfakcjonujący sposób domyka intrygę.
Krzysztof - awatar Krzysztof
ocenił na 9 1 dzień temu
Wojny przestrzeni Paweł Majka
Wojny przestrzeni
Paweł Majka
„Mitoświat. Wojny przestrzeni” (tom drugi serii) Pawła Majki, Genius Creations 2017, wysłuchane: Legimi Ciekawa fantastyczna historia, mocno recyklingowa, tzn. pozlepiana z okruchów popkultury (Dawid Bowie w Berlinie) i baśni. Nawet to ładnie posklejane, trzyma się, a ciekawsze pewnie też dlatego, że nie sprawdziłam, że to tom drugi serii. I całą skomplikowaną magiczną historię rozgrywająca się w jakiejś alternatywnej rzeczywistości musiałam rozszyfrować bez jakiejś bazy wiedzy. Paweł Majka skonstruował bardzo ciekawy i bardzo bogaty świat. Nudne to nie było, w sumie to autor mógłby wręcz zwolnić tempo.
Kate Lost - awatar Kate Lost
ocenił na 6 1 rok temu
Pan Ciemnego Lasu Lian Hearn
Pan Ciemnego Lasu
Lian Hearn
Lian Hearn wspominam bardzo dobrze z czasów nastoletnich, kiedy zafascynowana Japonią czytałam jej serię o klanie Otori. Pamiętam, że byłam nią wtedy zachwycona. Tę książkę z kolei wylicytowałam na jakiejś aukcji, ciekawa, czy wrażenia z czytania będą podobne. Nie ukrywam, że to już nie to samo, co kiedyś. Dopiero w trakcie czytania zorientowałam się, że jest to druga część pewnej historii. Akcja zmienia się bardzo szybko i właściwie żadna sytuacja nie zostaje tutaj przedstawiona dłużej niż przez kilka stron, a pewne zachowania bohaterów wydawały mi się irracjonalne, ale to chyba taki styl tej autorki. Ostatecznie wrażenia dość pozytywne, choć czuję pewien niedosyt. Sama sobie zagrałam nieco na sentymencie tą lekturą.
Revirt - - awatar Revirt -
ocenił na 6 4 lata temu
Wrota Obelisków Nora K. Jemisin
Wrota Obelisków
Nora K. Jemisin
Hmm. Pierwszy tom nawet pozytywnie mnie zaskoczył, ale teraz zaczynam mieć problem z całą trylogią. Nadal podtrzymuję zdanie, że oparcie mocy bohaterów na geologii i górnictwie (jako osoba wykształcona w tym kierunku powiem, że nazwy kamieni, skał i formacji geologicznych są prawdziwe :p) jest czymś ciekawym i świeżym. Podobnie jak przy opinii o pierwszym tomie zostaję przy tym, że świat jest przedstawiony dość pobieżnie. Jest ogromny (skala planety), ale niestety w ogóle tego nie czuć — tak samo jak upływu czasu w powieści. Trochę mi to przeszkadza. Lubię znać uniwersum i zasady, jakie nim rządzą, z drugiej strony może nie jest to aż tak istotne dla tej historii. Tom drugi pokazuje nam też, co się działo z córką głównej bohaterki. A skoro przy bohaterach jesteśmy — główna bohaterka zrobiła się strasznie irytująca. Mam wrażenie, że wiecznie narzeka, ciągle drama i mrok, a z drugiej strony gdzieś w głębi siebie uważa się za… hmm… może najlepszą? Serio, mam z nią teraz problem. Nie wiem czy wcześniej tego nie dostrzeglem czy teraz się taka zrobila... Jest jeszcze coś, co mocno trafiło mnie na ostatnich stronach. Bohaterowie korzystają z wychodka, ale znają pojęcie ropy naftowej. (Edit: Po ukonczeniu serii już to tak nie gryzie i ma sens) Wspominałem przy okazji pierwszego tomu, że nazwa szóstego zmysłu trochę mi nie pasuje i teraz wiem dlaczego. Słowo „Sejszeć” to chyba kręgosłup tej książki. Serio zaczynam mieć go dość. Jak ktoś się zastanawia, jak brzmi język polski dla obcokrajowców, to niech przeczyta tę pozycję. Z narracją też zaczynam mieć problem. O ile za pierwszym razem była czymś nowym i mnie zaciekawiła, tak teraz zaczynam ją postrzegać jak niekontrolowany wylew myśli autorki. Waham się między 5 a 6. Książka jest w sumie dobra, czyta się szybko, ale rozumiem, że część czytelników może się od niej całkowicie odbić. Nadal uważam też, że po nagrodzie Hugo oczekuje się czegoś więcej. Opinia może się jeszcze zmienić, gdy przeczytam ostatni tom. Edit. 27.01.2026 - Po ukończeniu trzeciego tomu dam jednak 7 wszystkim trzem częściom. Ale podtrzymuję powyższe i ten tom podobał mi się najmniej oraz czytało mi się go najgorzej.
hatake_18 - awatar hatake_18
ocenił na 7 2 miesiące temu
Luna: Wilcza pełnia Ian McDonald
Luna: Wilcza pełnia
Ian McDonald
O wiele lepsze niż pierwszy tom - czytam własną notkę sprzed trzech lat i tu podobnie, wyczuwalna inspiracja Heinleinem, a nawet wprost nawiązanie ustami jednego z bohaterów mówiącego "Ziemia to surowa pani". Podobała mi się historia, tym razem mniej brutalnych przeciwności - co akurat było plusem pierwszego tomu, ten trud i piętrzące się problemy w kolonizacji - ale historia lepsza, klimat bogatszy, narracja sprawniejsza i w ogóle lepiej się czytało.
Krzemien - awatar Krzemien
ocenił na 7 2 lata temu
Zadra Krzysztof Piskorski
Zadra
Krzysztof Piskorski
Miałem przyjemność słuchać tej książki w fantastycznej interpretacji Pana Jarosława Boberka. Było to wspaniałe przeżycie. Alternatywna historia XIX wieku jest oryginalna, ale całość powieści przywodziła mi na myśl zarówno 'Lód' Jacka Dukaja, jak i Trylogię Henryka Sienkiewicza. Jest to opowieść łącząca w sobie walne bitwy, szpiegowską intrygę, a także geopolityczne rozgrywki. Widzę jedynie dwa mankamenty. Pierwszym jest trochę po macoszemu potraktowana postać Natalie. To, że czytamy jedynie listy Stanisława Tyca do niej, ale nie widzimy ani jednego listu Natalie do Stanisława trochę mnie drażnił. Drugim problemem jest fakt, że póki co ani widu, ani słychu kontynuacji cyklu poza 'Czterdzieści i cztery'.
Łukasz Walancik - awatar Łukasz Walancik
ocenił na 10 7 miesięcy temu
Piąta pora roku Nora K. Jemisin
Piąta pora roku
Nora K. Jemisin
Muszę powiedzieć, że książka mnie zaskoczyła. Na duży plus zasługuje narracja prowadzona w drugiej osobie. To naprawdę ciekawy zabieg, który czyta się zaskakująco dobrze i wyróżnia powieść na tle innych fantasy. Podobał mi się również pomysł z „szóstym zmysłem”. To coś, czego nie spotyka się często, chociaż trochę nie pasowała mi jego nazwa. Ciekawym motywem są też gorotwory. Nie spotkałem się wcześniej z tego typu mocami w żadnej książce, więc jest to coś świeżego i oryginalnego (dla mnie). Na minus zaliczyłbym nieco rozdmuchany świat przedstawiony. Wydaje mi się za duży, a brak mapy utrudnia zorientowanie się, co gdzie leży i w jakiej relacji do innych miejsc. Widać, że pierwszy tom jest głównie wstępem do kolejnych części. Przez to odniosłem wrażenie, że historia bywa opisana dość pobieżnie, a jest kilka wątków, w które chętnie bym się bardziej „wgryzł”. Mam nadzieję, że zostaną one rozwinięte w następnych tomach. Ogólnie książka jest w porządku i mogę ją polecić, ale po nagrodzie Hugo oczekiwałem jednak trochę więcej.
hatake_18 - awatar hatake_18
ocenił na 7 2 miesiące temu
Slade House David Mitchell
Slade House
David Mitchell
To nie do końca mój gatunek, ale książkę przeczytałem z zaciekawieniem. Podział na kilka historii sprawia, że całość nie nuży, a powtarzalny schemat buduje napięcie – z każdym rozdziałem coraz lepiej rozumiemy, z czym mamy do czynienia. Najmocniejsza jest atmosfera i momenty, w których rzeczywistość zaczyna się „rozsuwać”. Autor dobrze buduje niepokój, choć niektóre wizje i metafizyczne wątki są dla mnie zbyt mgliste. Na plus konstrukcja i pomysł, na minus – momentami zbyt duża zależność od onirycznych, nie do końca wyjaśnionych rozwiązań. Nie jest to literatura w moim stylu, ale nie był to czas stracony. Dla fanów klimatycznego, bardziej literackiego horroru będzie to pewnie znacznie mocniejsze doświadczenie.
Wojtek - awatar Wojtek
ocenił na 6 1 miesiąc temu
Impuls Tomasz Duszyński
Impuls
Tomasz Duszyński
Jest ok. Językowo niby w porządku, ale nie jestem przekonana, czy adekwatnie do opisywanych czasów. Wizja ciekawa, choć dotarcie do punktu kulminacyjnego trwa długo, trochę za długo. Niektóre elementy, mam wrażenie, niepotrzebne, powciskane na siłę w ramach zapychaczy. Mnie jakoś specjalnie nie porwała. Mimo wszystko potrafi zaskoczyć, choć trzeba do tego momentu wytrwale doczytać.
Klaudia Stryczyńska - awatar Klaudia Stryczyńska
oceniła na 6 1 miesiąc temu
Różaniec Rafał Kosik
Różaniec
Rafał Kosik
Kolejny raz wyszedłem ze swojej strefy komfortu i sięgnąłem po Sci-Fi. Pomysł na świat jest interesujący – megastruktura z pierścieniami i miastami w kosmosie robi duże wrażenie. Szkopuł w tym, że do końca nie poznajemy zasad jej działania. Brakuje wyjaśnienia, skąd wzięła się ta konstrukcja i jaki był ciąg przyczynowy, który doprowadził do powstania takiego systemu. Podobnie jest z wątkiem political fiction. Na początku zapowiada się bardzo ciekawie – intrygi i „podkładanie świń” zaczynają naprawdę wciągać – ale nagle zostaje ucięty i potraktowany dość po macoszemu. Szkoda, bo zarówno świat przedstawiony, jak i system kontroli społeczeństwa miały potencjał na znacznie głębszą historię.
Michał Jankowski - awatar Michał Jankowski
ocenił na 6 1 miesiąc temu

Cytaty z książki Wyzwolenie

Więcej
Ian Tregillis Wyzwolenie Zobacz więcej
Ian Tregillis Wyzwolenie Zobacz więcej
Więcej