Ziemia obiecana

Akcja powieści toczy się w Łodzi pod koniec XIX wieku i skupia się na trzech przyjaciołach: Karolu Borowieckim (Polaku, młodym inżynierze), Maksie Baumie (Niemcu, synu fabrykanta) i Morycu Welcie (Żydzie, zdolnym finansowym spekulancie). Ich wspólnym celem jest założenie własnej fabryki włókienniczej i zbicie fortuny w dynamicznie rozwijającym się, ale bezlitosnym świecie przemysłowym. Aby zdobyć fundusze, wykorzystują znajomości, spekulaują i knują intrygi. Karol wdaje się w romans z Lucy Zukerową, żoną bogatego fabrykanta, próbując w ten sposób uzyskać wsparcie finansowe. Gdy plan się nie powodzi, a jego romans wychodzi na jaw, traci reputację i pracę. Po wielu trudnościach przyjaciele zdobywają środki i budują fabrykę. Jednak tuż po otwarciu zakład płonie – istnieją przesłanki, że został podpalony przez konkurencję. Ich marzenia legną w gruzach. Mimo to Karol szybko odnajduje się w nowej sytuacji – żeni się z bogatą panną, wdrapuje się po szczeblach drabiny społecznej i sam staje się bezlitosnym kapitalistą, sukcesywnie odrzucającym dawne ideały. Reymont bardzo sugestywnie ukazuje brutalność i bezduszność kapitalizmu, mechanizmy wyzysku robotników, upadek wartości moralnych oraz kosmopolityczny charakter Łodzi – miasta, gdzie ścierają się różne narodowości i kultury.