Wcale nie jestem śpiąca i nie chcę jeszcze iść spać

Niedźwiadek tuż przed zaśnięciem w zimowy sen wychodzi z gawry i podąża za pszczołą, bo pszczoły oznaczają miód. Jego tata wyrusza na poszukiwania syna. Ładnie zilustrowana książka ćwiczy spostrzegawczość, bo niełatwo wypatrzyć małego niedźwiadka w dużym lesie i dużym mieście. Fajny pomysł i ładne ilustracje. Warto przeczytać.

Mała bohaterka książek Amandy Eriksson ma "najlepszego dziadka na świecie" :-) Sama tak o nim mówi w książce "Różowe życie"! Ale i jego czyny świadczą za nim! Nie tylko te, opisane w "Różowym życiu", także te z książki "Czarne życie". Chyba każda dziewczynka chciałaby mieć dziadka, który wychodzi naprzeciw oczekiwaniom wnuczki! Nie, nie kupuje jej drogich zabawek. Uważnie słucha słów wnuczki i gotów jest pomóc jej w realizacji marzeń. Jego wnuczka zapragnęła mieć różowe ubrania, różowy pokój, różowy samochód i różowe życie - jak księżniczka. Więc dziadek szyje, farbuje, przemalowuje i... rozmawia! A co robią księżniczki? Zerknijcie na zdjęcia na blogu (lin tuż pod recenzją). Oczywiście we wszystkim pomaga dziadek! Zachcianki księżniczek przecież się spełnia! Ale nie, nie ma tu ani służalczości, ani usługiwania. Jest kochający dziadek, który nawet wspina się na drzewa, gdy trzeba ;-) A gdy się już spełniło marzenia, to czas... na następne! :-) Epizod różowy zakończony! ;-p "Różowe życie" to ciepła rodzinna opowieść dla małych dzieci (no, powiedzmy takich powyżej 5 lat), a czytałam ją głośno nastoletniej córce całkiem niedawno. Dlaczego? Po pierwsze: bo mogłam ;-p Po drugie: dla projektu "Spoza tęczy" ;-p Po trzecie: z rozpędu, zaraz po lekturze innej ksiązki Eriksson ("Czarne życie"). Po czwarte: dla przesłania (nawet dwóch) tej opowieści: niektóre marzenia można spełnić od ręki i: warto próbować różnych możliwości! Moja córka nie miała różowej fazy. Nawet nie lubiła różowego koloru. Powiem szczerze, że cieszyło mnie to. Ale gdyby chciała, to... cóż... pozwoliłabym poeksperymentować! :-) Niech się sama przekona, jak jej z tym jest i czy chce kontynuować. - Łatwo Ci mówić, że byś pozwoliła, skoro wiesz, że nie lubi różowego! - powiedzą niektórzy. - Różowego nie lubi, ale były inne fanaberie, np. pod koniec przedszkola miała fazę na ubieranie się w absolutnie niepasujące / gryzące się (moim zdaniem) kolory... - odpowiem - Kolorystycznie zupełnie od czapy! Na przykład: zielona bluzka, żółta spódniczka, czerwone rajstopki! Zęby mnie bolały od samego patrzenia! Wyrażałam swoje zdanie, ale nie kazałam zdejmować! - I co? I co? - zapytacie. - Nic, przeszło jej ;-) - odpowiem - Teraz ma fazę na różnokolorowe skarpetki ;-) "Różowe życie" to wartościowa pozycja i polecamy ją! https://bajdocja.blogspot.com/2016/11/rozowe-zycie.html

Prosta historia o tym, jak tata postanawia pokazać synowi "wszechświat" w postaci znanej od dawna łąki. Tzn. tacie chodzi o rzeczywisty kosmos nad łąką, ale zanim do tego dochodzą, chłopak w bardzo wzruszający sposób dziwuje się nad ślimakiem z wszechświata i trawą... A potem dzieje się coś co całkiem wytrąca tatę z wszechświatowych rozmyślań, za to bardzo bawi synka... A całkiem najważniejsza w tej książce jest oczywiście sama wyprawa Tylko -z-Tatą, w jakiejś Ważnej Sprawie. Idą sobie tylko we dwóch, mają swoje sprawy, tata poświęca czas synowi. Ideał. stasiekpoleca.blogspot.com

Mała rezolutna Lola naprawdę nie czuje się dobrze. Teraz, gdy leży w łóżku bez większych starań skutecznie odpędza starszego brata Charliego od jego "męskich" zainteresowań i wymaga całkowitej opieki nad sobą. Charlie musi się wykazać pomysłowością i cierpliwością, żeby młodsza siostra nie marudziła, i dobrze mu się to udaje.

Mówiłam kiedyś, że jak tylko znajdę kolejną książkę że Złotej Serii od pani Gelner, to MUSZĘ przeczytać. :D Halloween było już dawno temu, śnieg za oknem widać doskonale, ale to nie stało na przeszkodzie, żeby poznać kilka rymowanych (kocham rymowanki!) historyjek o duszkach, stworkach i potworkach. Polecam serdecznie, wcale nie są straszne.

https://www.instagram.com/p/BoThST2n_Gg/?hl=pl&taken-by=zaczytana.mama_books Książka Gdzie jest moja siostra? Autor Sven Nordqvist Wydawnictwo @wydawnictwo_eneduerabe Książka zachwyciła mnie przede wszystkim niesamowitymi, baśniowymi ilustracjami. Każda z jej stron zawiera bajkowe ilustracje przedstawione w dużym formacie. W 2007 r. Książka została uhonorowana prestiżową szwedzką nagrodą literacką AugustPriset. Jest to niebanalna opowieść o rodzeństwie, a właściwie o bracie, który szuka swojej starszej siostry. W tych poszukiwaniach opowiada towarzyszowi o siostrze,jaka ona jest, co lubi. Książka jest odpowiednia już dla najmłodszych czytelników ze względu na te kolorowe, pełne szczegółów ilustracje. Porusza wyobraźnię. Każde dziecko powinno ją mieć w swojej biblioteczce. ❤️ https://www.instagram.com/zaczytana.mama_books/?hl=pl

Ta książeczka pokazuje nam,że Pomelo masz różowy słonik jest zakochany w lecie czy życiu ale nie rozumie gdy wszystko znika. I ma obawy co się dzieje a Wtedy nastaje kolejna pora roku. Kolejna w kolekcji książeczka,która bawi i pokazuje pewne wartości dziecią.

http://www.polskanapiechote.waw.pl/do-poduszki Nieśmiałość niejedno ma imię. W uroczej książeczce Roksany Jędrzejewskiej-Wróbel i Pawła Pawlaka O Melanii, Melchiorze i panu Przypadku nieśmiałość ma dwa imiona: Melania i Melchior. Melania Kopytko to samotna świnka, która swoją nieśmiałość skrywa pod wielkim kapeluszem i ciemnymi okularami. I choć jest zbyt wstydliwa, by się uśmiechnąć, a nawet zrobić zakupy, to o nieśmiałość nikt by jej nie posądził, tak dobrze ją maskuje. Melchior Knurek to samotny prosiak, równie nieśmiały jak Melania, który – być może nie znając kobiecych sztuczek – nieśmiałości nie ukrywa. Wręcz przeciwnie, nieśmiałość wychodzi nawet przez dziurki od guzików przy jego sweterku. Oboje mieszkają w jednej kamienicy i chętnie by się zaprzyjaźnili, ale jak to z nieśmiałymi bywa – chcieliby, ale boją się… ośmieszenia, odrzucenia. Wprawdzie raz zdobyli się na odwagę i wysłali sobie kartki na Walentynki, ale że kartki były anonimowe, więc się nie poznali. I tak mijaliby się czasem na klatce schodowej „bez jednego chrumknięcia”, gdyby z pomocą nie przyszedł im sąsiad, pan Eligiusz Przypadek. Jak na pana Przypadka przystało, pomógł im przez przypadek. Za sprawą jego ukochanego elektrycznego podgrzewacza do butów (tak, tak, jest coś takiego – niedowiarki niech zerkną na rysunek w prawym dolnym rogu okładki) w kamienicy zgasło światło. W ciemnościach Melania i Melchior – przypadkiem – wpadli na siebie i, jak to mówią, zaiskrzyło między nimi. Na czwartej stronie okładki czytamy, że historia o Melanii i Melchiorze jest dla nieśmiałych, dużych i małych. Na pewno. Niejeden nieśmiały czytelnik, niezależnie od wieku, odkryje w sobie Melanię lub Melchiora. Niektórzy różnymi sposobami walczą z nieśmiałością, inni się jej poddają. Dla jednych i drugich nieśmiałość jest zmorą, która, utrudniając kontakty z ludźmi, skazuje ich na samotność, sprawia, że nie dostrzegają swych zalet, nie korzystają z życia, udają kogoś, kim nie są, lub zamykają się w czterech ścianach. Ale czy jest to historia tylko dla nieśmiałych? Może i ci odważni czegoś się z niej nauczą? Może zrozumieją, że osoby na pozór wyniosłe i nieprzystępne to często niepewne siebie, wstydliwe stworzenia, zmagające się z przypadłością, przez którą cierpią. I czasami wystarczy jeden przyjacielski gest, by wyszły ze swej skorupki. Historyjka o Melanii i Melchiorze ma optymistyczne zakończenie. Wprawdzie nagłe uczucie nie wyleczyło ich z nieśmiałości – świnki dalej się wstydzą, ale już razem, a nie w samotności. Ich perypetie dają nadzieję, że choć niektórych słabostek nie można całkiem pokonać, to poprawa losu jest możliwa, choćby przypadkiem. I tu kilka słów należy się panu Eligiuszowi Przypadkowi, który chociaż zjawia się tyko na chwilę, jest to chwila brzemienna w skutki. O doniosłości jego roli w życiu Melanii i Melchiora niech świadczy to, że obok nich pojawia się w tytule książki. Nie tylko w życiu świnek przypadek odegrał niebagatelną rolę. Wielu z nas robi coś, poznaje kogoś, znajduje coś albo gubi przez przypadek. Często, bojąc się skutków złej decyzji, składamy los w jego ręce. Ale czy warto zdawać się na przypadek? Może w następnym roku Melania i Melchior podpisaliby walentynkowe kartki? Niewielka książeczka, a tak wiele treści. A ja wcale nie przypadkiem w pierwszym zdaniu napisałam, że książka ma dwoje twórców. Subtelny tekst Roksany Jędrzejewskiej-Wróbel i pastelowe ilustracje Pawła Pawlaka doskonale się uzupełniają, tworząc prostą, ciepłą opowieść, która skłania do przemyśleń jej czytelników, i dużych i małych. Książka wpisana na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej.

Czy Wasze dzieci zadają bądź zadawały mnóstwo pytań? Moje tak i nadal to robią. Dzienna liczba ich pytań jest bardzo duża. Jedne są proste, inne bardzo skomplikowane. Ta książka pomogła mi udzielić odpowiedzi na niektóre z nich. Całość podzielona jest na rozdziały tematyczne dotyczące tego, co najbardziej ciekawi dzieci. Wszystko przedstawione jest za pomocą obrazków z rozmowami. Bardzo dobrze trafia to do dzieci, które widzą, czego dotyczy dana sytuacja. Jest też rozdział dla rodziców, w którym problemy są bardziej rozpisane. Moi chłopcy z zainteresowaniem oglądali i słuchali odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Polecam bardzo! Książka pochodzi z naszej prywatnej biblioteki

Uroczy wierszyk o jeżu - sprzedawcy szczotek i o tym, co mu się przytrafiło. Aż szkoda, że tylko jeden! Dowcip, fantazja oraz nienaganny rytm i rym - oto cechy charakterystyczne poezji autorki. Do tego równie dowcipne i urocze ilustracje Mirosława Pokory. Zakochałam się od pierwszego obrazka, od pierwszej strofki. :)

Przepiękna książka o przyjaźni, napisana w sposób niezwykle przystępny, ciepły i mądry, z humorem i refleksją. Wielkim atutem są ilustracje autora, dzięki którym czytanie o przygodach Misia i Tygryska staje się prawdziwą ucztą. Polecam na wspólne rodzinne czytanie, bo to książka nie tylko dla dzieci, ale również dla dorosłych. Ach jak cudowna jest ta książka!

To początek niezwykłej pod względem treści i ilustracji książki wydawnictwa EneDueRabe. Akcja rozwija się szybko i niepostrzeżenie. Dorośli mieszkańcy krainy Tu i Tam żyli w konflikcie: kombinowali, obgadywali, paplali, kłócili się, zastraszali swoje dzieci. Ale Ninka z Julkiem jakoś tak mieli się ku sobie. Bo dla Julka obca Ninka "oczy miała takie... takie... Dość!" A Ninka chodziła i i całymi dniami zastanawiała się na ile stwór zza płotu jest groźny. W końcu podjęła de-cy-zję i cmoknęła mocno Julka. Nieskazitelne, zupełnie oddzielne kolory niebieski z żółtym zaczęły się w nich mieszać. Awantura wybuchła oczywiście wielka. To wstyd, hańba, bezczelność, skandal! Rodzice płakali, krzyczeli, radzili się specjalistów, co będzie dalej.W Wielkim Gabinecie ogłoszono w sekrecie: "Zazielenienie? To groźne szalenie! Zblednięcie? Będziemy walczyć z nim zawzięcie!" Dzieci poszły do więzienia, a dorośli walczyli nieporadnie aż do pierwszej krwi. Bo gdy krew się zmieszała, okazało się, że byli tacy sami, że ta sama krew płynęła w ich żyłach. Walczyć dłużej nie było więc sensu. "Dzień, w którym coś takiego się zdarza, trzeba zapisać w kalendarzach". Mieszkańcy zaczęli żyć ze sobą w zgodzie, barwy mieli już pomieszane zielono-niebiesko-żółte. Ale po pewnym czasie na plażę wpłynęła obca czerwona łódka... To książka o uprzedzeniach, które mają dorośli, o chowaniu urazy do innych, o strachu przed obcymi/innymi kulturami, o nietolerancji, zawziętości i uporze, o tym, że w telewizji mówią o blebleble, o urzędach i władaniu dorosłych, o tym jak rodzą się konflikty i jak łatwo zmieniają się w wojnę. To także książka o beztrosce dziecięcej i umiejętności przezwyciężania przez dzieci utartych sterotypów. O tym, że dzieci podejmują samodzielne decyzje. Przekład Michała Rusinka zna-ko-mi-ty. Ilustracje bardzo nietypowe, pełne ekspresji, świetnie oddają klimat całego wydarzenia, pomagają w zrozumieniu nie zawsze łatwych dla dziecka pojęć. Książka mądra, wartościowa, pobudza wyobraźnię, przekazuje mnóstwo znakomitej treści. A dzieci chwytają akcję, rymy, słowa dźwiękonaśladowcze, całe zdania w mig, i stosują je w zabawie. http://madebybibi.blogspot.com/2015/02/do-pioruna-co-grzmi-wszystko-miesza-sie.html

Genialna książka dla małych i dużych ❤️ Pamiętacie, jak byliśmy dziećmi i marzyliśmy o dorosłości? A teraz... Ile razy wzdychamy i chcemy się przenieść do czasów beztroskiego dzieciństwa? O tym jest właśnie ta książka, która może być pretekstem do dłuuuuuuuugich dyskusji międzypokoleniowych. Polecam 👍

Książka światowej sławy ilustratora i autora ponadczasowych książek, w Polsce znanego od niedawna. Rodzina Mellopsów przeżywa rozmaite przygody, które zawsze kończą się dobrze dzięki optymizmowi i pomysłowości ojca rodziny. Ps. Jedna ze świnek jest niezwykle tajemnicza i intrygująca. Dzieci to uwielbiają ;)

Ciekawa historia prosiaczka Bolusia i jego szmacianego przyjaciela Chrumtaska. Wyzwala w maluchach szereg emocji, z którymi mierzą się na co dzień lub dopiero przyjdzie im się zmierzyć. Napisana z dużym wyczuciem. Prosty język idealnie trafia do młodego słuchacza. Bardzo lubimy!

Sam temat piękny i potrzebny... Taka wspaniała postawa Rodziców Niedźwiedzicy - akceptacja bezgraniczna i bezwarunkowa. Bycie innym bywa czasem tak strasznie trudne i wtedy najważniejsze jest to, że obok jest Ktoś kto Kocha zawsze. Ten Ktoś jest plasterkiem na ból❤💛💙💚

Jeszcze nigdy w życiu nie byłam tak zawiedziona otwierając książkę. Ale po kolei. Zalety mogłabym długo wymieniać: mądra treść, piękne ilustracje, połączenie informacji z wielu dziedzin. A co najważniejsze - dzieci dzieci nie mogą się oderwać od map. Ale nie mogę zrozumieć, czemu autorzy zdecydowali się na podzielenie zawartości wg państw. W ten sposób małe kraje są dokładnie przedstawione, a duże - tylko pobieżnie. Niestety nie mogę oprzeć się wrażeniu, że taki podział miał na celu możliwość dodrukowywania w nieskończoność kolejnych części tej publikacji. Liczyłam na podróż po lądach, morzach i kulturach świata, a tu mamy raczej podróż po krajach.

Bardzo zabawne i przemyślane historyjki, łączące się zgrabnie w całość. Długość w sam raz dla przedszkolaka. Ładne ilustracje, zero kiczu wszechobecnego w książkach o księżniczkach. Podobają się dzieciom płci obojga, bo sporo w nich przygód, no i są też smoki.