rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

W krainie purpurowych obłoków

Okładka książki W krainie purpurowych obłoków autora Arkadij Strugacki, Borys Strugacki, 8372455554
Okładka książki W krainie purpurowych obłoków
Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
6,3 / 10
Wydawnictwo: Amber Seria: Mistrzowie SF i Fantasy fantasy, science fiction
256 str. 4 godz. 16 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Seria:
Mistrzowie SF i Fantasy
Tytuł oryginału:
Страна багровых туч
Data wydania:
2001-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1961-01-01
Liczba stron:
256
Czas czytania
4 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
8372455554
Tłumacz:
Leonid Teliga
Średnia ocen
6,3 6,3 / 10
11 opinii 107 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup W krainie purpurowych obłoków w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

W krainie purpurowych obłoków

Gapcio
Gapcio
książek na półce przeczytane 363 napisanych opinii 242

Oceny książki W krainie purpurowych obłoków

Średnia ocen
6,3 / 10
107 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
7 ocen
9
2 ocen
8
9 ocen
7
26 ocen
6
37 ocen
5
14 ocen
4
7 ocen
3
4 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
378
131
Tomek
29.04.2018
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Jeśli pominie się wydźwięk ideologiczny (komunizm górą!) i weźmie poprawkę na lata powstania książki, to jest to całkiem porządny kawałek SF o eksploracji Wenus. Tu nic nie przychodzi łatwo, nie ma żadnego deus ex machina, za wszystko trzeba zapłacić potem, krwią, a nawet życiem. Klasyka zza wschodniej granicy z wszelkimi jej wadami i zaletami.

Jeśli pominie się wydźwięk ideologiczny (komunizm górą!) i weźmie poprawkę na lata powstania książki, to jest to całkiem porządny kawałek SF o eksploracji Wenus. Tu nic nie przychodzi łatwo, nie ma żadnego deus ex machina, za wszystko trzeba zapłacić potem, krwią, a nawet życiem. Klasyka zza wschodniej granicy z wszelkimi jej wadami i zaletami.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

231 użytkowników ma tytuł W krainie purpurowych obłoków na półkach głównych
  • 145
  • 86
55 użytkowników ma tytuł W krainie purpurowych obłoków na półkach dodatkowych
  • 34
  • 8
  • 4
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1

Tagi i tematy do książki W krainie purpurowych obłoków

fantastyka science fiction wenus

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Miasto Skazane i inne utwory Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Ocena 7,3
Miasto Skazane i inne utwory Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Okładka książki Niepokój Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Ocena 4,9
Niepokój Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Okładka książki Wywrócony świat i inne utwory Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Ocena 7,2
Wywrócony świat i inne utwory Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Okładka książki Maszyna życzeń i inne opowiadania Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Ocena 7,9
Maszyna życzeń i inne opowiadania Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Okładka książki Stażyści Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Ocena 5,4
Stażyści Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Okładka książki Lot na Amalteę Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Ocena 5,7
Lot na Amalteę Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Okładka książki Piknik na skraju drogi i inne utwory Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
Ocena 7,4
Piknik na skraju drogi i inne utwory Arkadij Strugacki, Borys Strugacki
więcej
Arkadij Strugacki
Arkadij Strugacki
Arkadij Strugacki (Аркадий Натанович Стругацкий) - rosyjski radziecki pisarz, scenarzysta, tłumacz. Najstarszy syn krytyka sztuki Natana Strugackiego (1892-1942). We współpracy z bratem Borysem Strugackim (1933-2012) stworzył kilkadziesiąt dzieł zaliczanych do klasyki fantastyki naukowej. Po ewakuacji z oblężonego Leningradu w 1942 pracował na wsi w obwodzie orenburskim. W 1943 roku został powołany do służby wojskowej i rozpoczął naukę w Wojskowym Instytucie Języków Obcych, który ukończył w 1949 z dyplomem tłumacza języka japońskiego i języka angielskiego. Do 1955 służył w Armii Radzieckiej, najpierw w szkole tłumaczy wojskowych w Kańsku, następnie w garnizonie na Kamczatce i w służbach specjalnych OSNAZ w Chabarowsku. Po przeniesieniu do rezerwy zajął się pracą literacką, w latach 1956-1964 pracował też jako redaktor w wydawnictwach Goslitizdat i Detgiz. Debiutował w 1956 na łamach czasopisma Dalnyj Wostok opowiadaniem pt. „Popiół bikini”, napisanym wspólnie z wojskowym dziennikarzem Lwem Pietrowem (1922-1970), zięciem Nikity Chruszczowa. Pierwsze wspólne publikacje z bratem Borysem Strugackim ukazały się w 1958 roku.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Przełęcz. Poza przełęczą Kir Bułyczow
Przełęcz. Poza przełęczą
Kir Bułyczow
„Przełęcz. Osada” prezentuje klasyczny przykład socjologicznej fantastyki, w której eksploruje relacje międzyludzkie w ekstremalnych warunkach. Książka składa się z dwóch powiązanych opowieści – „Przełęcz” i „Osada” – które można traktować jako odrębne historie, ale które razem tworzą pełniejsze spojrzenie na temat odizolowanych społeczności i ich walki o przetrwanie. Akcja rozgrywa się na nieprzyjaznej, odległej planecie, na której ludzkość próbuje przetrwać w surowym środowisku. Bułyczow mistrzowsko buduje napięcie, tworząc sugestywny, duszny klimat zamknięcia i nieustannego zagrożenia. Surowa przyroda planety staje się niemal autonomicznym bohaterem, podkreślając zależność ludzi od środowiska, które jest zarówno źródłem życia, jak i niebezpieczeństwa. Bohaterowie Bułyczowa są realistyczni i wielowymiarowi – to zwykli ludzie, którzy w ekstremalnych warunkach pokazują zarówno swoje najlepsze, jak i najgorsze cechy. Autor unika klasycznego podziału na dobrych i złych, zamiast tego stawia na skomplikowane relacje i moralne dylematy. Głównym tematem książki jest przetrwanie – zarówno fizyczne, jak i społeczne. Bułyczow zadaje pytania o to, jak ekstremalne warunki wpływają na moralność, solidarność i zdolność do współpracy. Czy w obliczu zagrożenia ludzie są w stanie stworzyć nowe zasady współżycia, czy też ich instynkty prowadzą do chaosu? Styl Bułyczowa jest oszczędny, ale niezwykle sugestywny. Autor nie rozwodzi się nad zbędnymi opisami, ale potrafi jednym zdaniem oddać ciężar emocjonalny sytuacji. Dialogi są naturalne, a świat przedstawiony – mimo swojej egzotyczności – wydaje się realistyczny dzięki precyzji w detalach i konsekwencji fabularnej. „Przełęcz. Osada” to nie tylko znakomita powieść science fiction, ale również uniwersalne studium ludzkiej natury. To książka, która zmusza do refleksji nad tym, jak radzimy sobie z kryzysami – zarówno indywidualnymi, jak i społecznymi. Polecana nie tylko fanom fantastyki, ale także wszystkim, którzy cenią literaturę poruszającą głębsze tematy egzystencjalne.
lis_bagienny - awatar lis_bagienny
ocenił na 8 1 rok temu
Retrogenetyka i inne opowiadania Kir Bułyczow
Retrogenetyka i inne opowiadania
Kir Bułyczow
Doskonały zbiorek opowiadań jednego z najlepszy pisarzy fantastyki radzieckiej. W tym zbiorku większość opowiadań należy do cyklu guslarskiego. Naturalnie zawsze, jak to w zbiorach bywa, jedne opowiadania podobają się bardziej inne mniej. Ja tam lubię je wszystkie, ale zdecydowanie moimi faworytami są "Sztuka rzucania piłki" oraz "Parowóz dla cara". Pierwsze jest najdłuższym opowiadaniem zbioru. Bułyczow świetnie w nim powiązał "realistyczną obserwację obyczajową" z fantastyką, okraszając "dobrotliwą satyrą". To bardzo rosyjskie opowiadanie ale w swym ładunku emocjonalnym przypomina amerykańskie filmy o zawodach. Tym bardziej, że mowa jest o koszykówce. "Parowóz dla cara" zawiera świetne spostrzeżenie - dzisiaj korzystamy z dóbr cywilizacji nawet nie mając pojęcia o zasadach ich działania. Większość z nas, będąc przeniesiona do przeszłości, próbując wyjaśnić zasady ich działania, równie dobrze mogłaby opowiadać bajki. Współcześnie, pewien pan napisał: "Dostatecznie zaawansowana technologia jest nieodróżnialna od magii" i chociaż wiemy, że to technika a nie magia... nie potrafimy ogarnąć zasady jej działania. no magia :) Czytanie Bułyczowa, zawsze wprawia mnie w melancholijny nastrój, jest on bardzo rosyjskim pisarzem. Ale jakby mnie spytać co takiego bardzo rosyjskiego jest w jego literaturze... powiedziałbym: przeczytaj sam/sama :P
Lis Gracki - awatar Lis Gracki
ocenił na 8 4 lata temu
Gwiazda Arthur C. Clarke
Gwiazda
Arthur C. Clarke
Minimalnie gorszy od wcześniejszego zbioru co nie zmienia faktu, że jest to kolejny dobry wybór opowiadań Clarke'a. Niektóre może są średnie (Przewaga, Zabawa w chowanego), w niektórych coś mi brak (Gwiazda, Areszt prewencyjny, Kampania reklamowa), ale większość z nich ma świetny pomysł i wykończenie. Dodatkowo są bardzo różnorodne. Jedne są straszne, drugie zabawne. Jedne są poważne inne mniej. Moje ulubione : Wyprawa ratunkowa, Zapomniany wróg, Ognie od wewnątrz, Przeoczenie, Pasożyt, Kłopoty z Tubylcami, Jeśli zapomnę cię Ziemio, Powtórka z historii, Ściana ciemności (perełka!), U progu raju, Posterunek. Mimo, że średnia opowiadań wyszła mi 6,42 daję odpowiednio wyższą ocenę.
Michał - awatar Michał
ocenił na 7 2 lata temu
Miasto skazane Arkadij Strugacki
Miasto skazane
Arkadij Strugacki Borys Strugacki
Książka znakomita,idealnie trafiła w mój gust.Gdybym miał jednym zdaniem określić jej styl,powiedział bym,że oddaje swą atmosferą , style trzech wielkich pisarzy : F.Dostojewskiego,F.Kafki i S.Lema. Z Dostojewskiego znajdziemy w niej: rosyjskiego ducha , mroczność i napięcie,z Kafki :dużą dawkę surrealistycznych zjawisk,płynnie przeplatających się z rzeczywistością,przechodząc w nią niekiedy niemal niezauważalnie,zaś z Lema :fantastyczność zjawisk,głębię myśli i tajemniczość. Wielkim atutem książki jest ukazanie głównego bohatera oraz jego wewnętrzną ewolucję osobowościową ,w kontekście wykonywanych przez niego zawodów ,począwszy od śmieciarza,poprzez redaktora gazety,skończywszy na stanowisku czegoś w rodzaju ministra.Strugaccy w doskonały sposób pokazali jak władza wpływa na człowieka , jak bardzo może kształtować jego postawę ,częstokroć prowadząc do zmiany poglądów o sto osiemdziesiąt stopni.Dodatkowym ,niebagatelnym walorem książki,są postacie bohaterów,doskonale w sposób szczegółowy,barwny i plastyczny scharakteryzowane.Postacie mające wyraźny,odmienny od pozostałych styl,dzięki czemu są wyraziste i niebanalne,nie zlewają się w jedną masę,dzięki czemu łatwo i płynnie przechodzi się od jednego bohatera do drugiego,bez potrzeby zastanawiania się z kim mamy do czynienia.Czytając wnikliwie,możemy doszukać się wielu aluzji i odniesień (oczywiście dobrze zakamuflowanych), do mrocznej rzeczywistości ZSRR i czasów w których to Strugackim przyszło tworzyć.Powyższa książka to wielkie pisarstwo,stojące na najwyższym poziomie, nie należy do kategorii :łatwych,lekkich i przyjemnych,dzięki czemu, nie zapomnimy go po dwóch dniach,jak to na ogół bywa w wielu przypadkach z lekturami łatwymi,lekkimi i przyjemnymi ,oczywiście również potrzebnymi , mającymi swoje walory czysto rozrywkowe a co za tym idzie ,odprężające. Polecam
Bolesław Rychlik - awatar Bolesław Rychlik
ocenił na 8 5 lat temu
Brama do gwiazd Frederik Pohl
Brama do gwiazd
Frederik Pohl
Szczerze mówiąc spodziewałem się poważnej (– Hmm sf i poważnej? – pyta moja żona) powieści, a tu proszę - jeden z największych luzaków bohaterem ciekawych zdarzeń na "gruszce" i dodatkowo zwierzający się robotowi w sesjach terapeutycznych. Świetnie się czytało, sięgam po część 2gą.
Bartosz Kaliszewski - awatar Bartosz Kaliszewski
ocenił na 7 2 miesiące temu
Żuk w mrowisku Arkadij Strugacki
Żuk w mrowisku
Arkadij Strugacki Borys Strugacki
6.5 Powieść zdecydowanie bardziej niż pozostałe tych autorów nastawiona na fabułę. Ta, mimo że bardzo liniowa, jest dość ciekawa, ale rozwiązanie zagadki w formie długiej ekspozycji grubą krechą oddziela od siebie wszystko, co wydarzyło się wcześniej. Najlepsze były fragmenty raportu z misji na obcej planecie, których klimat był naprawdę gęsty i tajemniczy; czuję, że leżał w nich ogromny potencjał.
Polduan - awatar Polduan
ocenił na 6 1 rok temu
Spotkanie z meduzą Arthur C. Clarke
Spotkanie z meduzą
Arthur C. Clarke
Spotkanie z meduzą? Raczej spotkanie z mistrzem. Najsłabsze opowiadania oceniam na 6! Przepełnione głębią, dobrym warsztatem literackim (logiczne), naukowymi problemami, dramaturgią, po prostu wciągające. Prawie wszystkie opowieści są jakby moralizatorskie – wręcz zastanawiające czytelnika nad przedstawionymi problemami moralnymi, egzystencją oraz sensem zdobywania kosmosu. Przebudzenie 8/10 Lekcja historii 7/10 Lew z Comarre 10/10 Przemijanie 6/10 – jakby to był wstęp powieści lub epilog (odpowiednio dopasowany do rozwinięcia powieści) wtedy z pewnością dałbym wyższą ocenę bo to coś w tym było, ale też i brak realnej akcji jeśli oceniać samo opowiadanie. Droga przez ciemność 7/10 Droga do morza 6/10 – długie, obyczajowe i dopiero pod koniec następuje zaskakujący zwrot akcji. Posterunek 6/10 Cały czas świata 8/10 Napięcie 9/10 – mroczne, ale jak dobrze napisane Nie będzie jutra – 6/10 Wyprawa na Księżyc 7/10 Pieśni dalekiej Ziemi – 9/10 Lato na Ikarze – 9/10 Wiatr od Słońca – 8/10 Tranzyt Ziemi 7/10 Spotkanie z meduzą 8/10 Średnia : 7,56 ale i tak daję 8
Michał - awatar Michał
ocenił na 8 2 lata temu
Dzień drogi do Meorii Marek Oramus
Dzień drogi do Meorii
Marek Oramus
Świetna lektura. Autor doskonale wplata w całość wątki socjologiczne co sprawia, że powieść, która wydaje się zwykłą fantastyką można odczytywać znacznie poważniej, bo też nie brakuje głębi nawiązań. Czuć, że mamy do czynienia z rozprawieniem się z minionymi czasami komuny. Samoograniczanie się ludzi, donosy, próba przypodobania nowej władzy przybierająca kuriozalne formy. Do tego wszechobecna propaganda oraz nieśmiałe próby oporu. Nawet jeśli wszystko przyobleczone jest często w mocno prześmiewcze i abstrakcyjne klimaty to jednak da się pod tym płaszczykiem dostrzec coś więcej.
Hekke - awatar Hekke
ocenił na 8 3 lata temu
Kto zastąpi człowieka? Brian W. Aldiss
Kto zastąpi człowieka?
Brian W. Aldiss
Czytałam wersję gdzie było 21 opowiadań, tytuły tych dodatkowych to: *Amen, skończyłem * Jak jeden mąż * Kamyczki poety Tu Fu * Nie zapytałeś nawet, jak mam na imię * Pozory życia * Trzeźwe odgłosy poranka w jednym z odległych krajów Jak na takie starocie to nie było tak źle :) moje ulubione to "Jak jeden mąż", "Kto zastąpi człowieka?" i "Zabawa w Boga"
polimorfoza - awatar polimorfoza
oceniła na 6 2 lata temu
Człowiek Plus Frederik Pohl
Człowiek Plus
Frederik Pohl
Podbój kosmosu to jedna z tych gałęzi nauki, ekonomii i pokonywania ludzkich słabości, która interesuje chyba w mniejszym lub większym stopniu każdego. W okresie zimnej wojny kosmiczny wyścig był elementem walki – ideologicznej, technologicznej a także światopoglądowej. Rządy głównie USA i ZSRR prześcigały się w tym co kto zrobi pierwszy – co dość ciekawe, do czasu misji Apollo 11 wyścig ten wygrywał Związek Sowiecki. Pierwszy sztuczny satelita? Sputnik-1. Pierwsza żywa istota w kosmosie? Łajka. Pierwsze udane lądowanie na innym niż Ziemia ciele niebieskim? Łuna 9. Obsesja Amerykanów żeby w końcu przegonić Rosjan była ogromna. Podobnie jest w powieści Frederika Pohla. Chociaż brzmi kusząco, Człowiek Plus to nie nazwa nowego programu społecznego wprowadzanego na terenie Rzeczpospolitej. Człowiek Plus to główny bohater książki Pohla – cyborg, ulepszony człowiek, a w zasadzie maszyna z ludzkimi elementami. Główną osią fabuły Człowieka Plus jest wyścig i założenie kolonii na Marsie. Ziemia, przeludniona, zniszczona, targana konfliktami i wciąż będąca w zimnej wojnie, stoi w punkcie zwrotnym. Albo coś się zmieni, ludzie zaczną podbijać kosmos – albo zniszczą się na swojej rodzimej planecie. Amerykanie wymyślają więc program, który ma na celu założenie stałej kolonii na Czerwonej Planecie. Zbiegiem okoliczności w centrum tego programu staje Roger Torraway – krajowy bohater, który z przerażeniem dowiaduje się, że po śmierci swojego przyjaciela musi zostać poddany fizycznym zmianom, żeby przystosować jego ciało do życia na Marsie… Człowiek Plus to ciekawa historia. To opowieść o poświęceniu, o tym jak wiele jesteśmy w stanie oddać, żeby zrealizować wizję i plany swojego państwa. To opowieść o zdradzie, o tym jak bardzo ludzie, którzy nas otaczają nie doceniają tego poświęcenia, któremu się poddaliśmy, jak bardzo chcą nas wykorzystać i zostawić, kiedy cel został już spełniony. To opowieść o niewierności, o ludzkiej głupocie, o fałszywych przyjaciołach. O samotności. Ale to też opowieść o nadziei. O ratunku. O wielkich czynach. O miłości odkrytej i wielkiej. O Bogu. A także o maszynach, które budują świadomość.
StrongSilentType__ - awatar StrongSilentType__
ocenił na 7 8 miesięcy temu
Wędrowiec Fritz Leiber
Wędrowiec
Fritz Leiber
Fritz Leiber, uznany mistrz science fiction i fantasy, w "Wędrowcu" stworzył niezwykłą opowieść, która zachwyca rozmachem i głębią. To nie tylko klasyczna powieść z gatunku science fiction, ale także fascynująca podróż przez filozoficzne rozważania o naturze wszechświata i ludzkiej egzystencji. Akcja książki rozpoczyna się, gdy tajemniczy obiekt - tytułowy Wędrowiec - pojawia się nagle w pobliżu Ziemi, wywołując chaos i panikę. Historia jest opowiadana z perspektywy różnych postaci, zarówno ludzi, jak i istot pozaziemskich, co nadaje jej wielowymiarowości i pozwala czytelnikowi spojrzeć na wydarzenia z różnych perspektyw. Leiber doskonale buduje napięcie, łącząc wątki katastroficzne z intymnymi historiami bohaterów. Jego narracja jest barwna i pełna detali, co sprawia, że świat przedstawiony wydaje się niezwykle realistyczny. Jednocześnie autor zadaje pytania o granice ludzkiej wiedzy, miejsce człowieka we wszechświecie i relacje między różnymi formami życia. "Wędrowiec" to książka, która łączy w sobie wartką akcję, emocje i intelektualne wyzwania. Leiber udowadnia, że literatura science fiction może być czymś więcej niż tylko rozrywką – jest tu przestrzeń na głębokie refleksje i poruszające obrazy. Polecam tę powieść zarówno miłośnikom klasycznej fantastyki naukowej, jak i tym, którzy szukają książki skłaniającej do myślenia. "Wędrowiec" to prawdziwa perełka, która z pewnością zapadnie w pamięć na długo. Nie przegapcie tej niezwykłej przygody!
Lucyferus - awatar Lucyferus
ocenił na 7 1 rok temu
Głowa Kasandry Marek Baraniecki
Głowa Kasandry
Marek Baraniecki
Dość wysoki próg wejścia, autor tracił mnie gdy intensywnie używał swojego specjalistycznego żargonu. Niemniej wykreowany świat i zakończenie bardzo mi się podobało. Ciekawie poprowadzone wątki biblijne. Wizja świata post-apo naprawdę nie odstaje od tych bardziej znanych, zagranicznych.
Betty - awatar Betty
ocenił na 6 3 miesiące temu
Dzieci naszych dzieci Clifford D. Simak
Dzieci naszych dzieci
Clifford D. Simak
Jesli ktos lubi czytac starsze ksiazki fantastyczne, to wg mnie "Dzieci naszych dzieci" powinno byc pozycja obowiazkowa. Wlasnie dzis, po okolo 30 latach przerwy, skonczylem czytac ta ksiazke po raz drugi i nie zaluje ani troche, historia wciaz mi podeszla idealnie. Czuc ze ksiazka byla pisana lata temu ale tak wlasnie mialo byc, i to raczej zaleta jest a nie wada. Simak byl naprawde dobrym pisarzem moim zdaniem, zawsze z czystym sumieniem jego ksiazki polece. 7/10
STORM - awatar STORM
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Pomnik Lloyd Biggle
Pomnik
Lloyd Biggle
Moja ulubiona książka, przeczytałem ją niedawno, 20 lat później. Uważam, że powinna się znaleźć w kategorii fantasy, bo takie zakończenie historii nie może się zdarzyć w korporacyjnym świecie w jakim żyjemy. Przeciwieństwo tej historii działo się, i nadal dzieje się, na wybrzeżach Azji, Afryki i Ameryki Południowej... a ostatnio KTOŚ zapragnął postawić apartamentowce w Strefie Gazy. Pięknie przedstawiono idealistyczne SI, które na argumenty wydaje w Sądzie wyroki zgodne z obowiązującym prawem.
asen - awatar asen
ocenił na 10 7 miesięcy temu
Niebezpieczne wizje Roger Zelazny
Niebezpieczne wizje
Roger Zelazny Robert Silverberg Fritz Leiber Brian W. Aldiss Isaac Asimov Samuel R. Delany Philip K. Dick Poul Anderson Robert Bloch John Brunner Frederik Pohl Philip José Farmer J.G. Ballard Larry Niven Carol Emshwiller Harlan Ellison Lester del Rey Norman Spinrad
Antologia świetna w warstwie literackiej, choć jak każde wydawnictwo tego typu zawsze będzie budzić kontrowersje w kwestii doboru tekstów, a dokładnie rzecz biorąc, czego/kogo zabrakło i dlaczego. Pozostawmy jednak fanowskie spory na boku, bo selekcja materiału źródłowego to święte prawo redaktora. A komu jego decyzje się nie podobają, może skompilować własny zbiór. Moje główne i najpoważniejsze zastrzeżenie dotyczy aspektu edytorskiego. Ta książka została niechlujnie wydana. I nie przyjmę usprawiedliwienia w stylu "bo takie były czasy". Gdyby ukazała się na początku lat 90., to byłaby okoliczność łagodząca, ale w 2002 r. rynek książki i przemysł wydawniczy były w Polsce już dość ucywilizowane. Dlatego odejmuję jedną gwiazdkę.
q-anons - awatar q-anons
ocenił na 7 25 dni temu
K jak kosmos Ray Bradbury
K jak kosmos
Ray Bradbury
Przyjemny zbiór opowiadań z klasyki science fiction. Przejawia się jednak w nim tendencja Bradbury'ego do pesymistycznego spojrzenia na postęp cywilizacji. Więcej tutaj melancholijnej obawy przed utratą indywidualności i korzeni kultury przez człowieka przyszłości niż zachwytu nad możliwościami jutra.
Ula - awatar Ula
oceniła na 7 4 lata temu
Kroniki marsjańskie Ray Bradbury
Kroniki marsjańskie
Ray Bradbury
Nie jest zwykła ksiażka sci-fi. Pełno jest tu przemyśleń w kontekście rozwoju ludzkości i tego co potrafiła "zepsuć". Podbój Marsa nie jest utopią, ale nadzieja na uratowanie pozostaje... Po prostu trzeba zacząć wszystko od nowa... Czuć w książce ciężki klimat lat 50tych, potencjalna wojna atamowa, czarnoskórzy walczący o swoje prawa, wyścig w podboju kosmosu.
Łuki - awatar Łuki
ocenił na 8 15 dni temu
Tumitak z podziemnych korytarzy Charles R. Tanner
Tumitak z podziemnych korytarzy
Charles R. Tanner
Stare, ale jare. MOja wysoka ocena (bardzo dobra = 7/10) wynika po części z sentymentu i oparta jest na wspomnieniach, bo czytałem rzecz dekady temu. Pamiętam jednak, że rzecz bardzo lubiłem i należała do jednych z tych opowieści, dla których pokochałem fantastykę.
szopen - awatar szopen
ocenił na 7 4 lata temu
Gdzie wasze ciała porzucone Philip José Farmer
Gdzie wasze ciała porzucone
Philip José Farmer
No, no, no szykuje się tutaj dłuższa trylogia chyba, myślałam że to takie krótkie czytadełko jest patrząc po gabarytach książeczki, a tu proszę, solidne SF, które zapowiada sie na rozbudowaną pozycję! Bardzo sie cieszę, ponieważ pomysł na fabułę bardzo interesujący, zestawienie bohaterów cokolwiek absurdalne ale jakże interesujące. Książka nie dość, że jest SF to wydaje się również wnikliwym stadium opisu socjologicznego i kulturalnego społeczeństwa ludzi. Tutaj mimo, że powieść została napisana lata temu, to mimo, że czasem czuć to, to to nie przeszkadza. Jak dla mnie super, już się zaraz biorę za następna część, pozycja warta zapoznania się.
Marta - awatar Marta
oceniła na 8 6 miesięcy temu
Rakietowe szlaki 1 Arthur C. Clarke
Rakietowe szlaki 1
Arthur C. Clarke Ray Bradbury Poul Anderson Harry Harrison Alfred Elton van Vogt Robert Sheckley Cyril M. Kornbluth Murray Leinster Jack Finney Malcolm Jameson
Dla mnie wybitny zbiór opowiadań, pozostających na długo w pamięci. Jeden z najlepszych zbiorów opowiadań SF, jakie ukazały się w Polsce w tamtym czasie. Ogromne wrażenie (bardzo optymistyczne) zrobiło na mnie np. opowiadania Clarka - Wyprawa ratunkowa, czy Instynkt myśliwski Sheckleya. Właściwie mogę streścić po trzydziestu paru latach każde opowiadanie tam zawarte. Czytałem każde po kilka razy :-)).
mekong - awatar mekong
ocenił na 9 2 lata temu

Inne materiały dotyczące książki W krainie purpurowych obłoków

Cytaty z książki W krainie purpurowych obłoków

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki W krainie purpurowych obłoków