Trzy przyjaciółki

Deirdre Purcell to autorka zupełnie mi nieznana. Na książkę natknęłam się w bibliotece i oczarowana opisem oraz pięknym widokiem na okładce postanowiłam ją przeczytać. To historia trzech zaprzyjaźnionych kobiet, których życie pewnego lata obraca się o przysłowiowe 180 stopni. Przyjaciółki Rita, Tess i Maddy wiodą z pozoru spokojne i beztroskie życie , jednak pewnego lata we Francji każda przekonuje się jak szybko ten spokój może zostać zburzony. Czy już wcześniej były znaki, że coś jest nie tak? Czy przyjaciółki naprawdę są szczęśliwe w swoich małżeństwach? Historię poznajemy z perspektywy każdej z kobiet. Każda z przyjaciółek opowiada o tragicznych wydarzeniach, które je spotkały. Autorka poruszyła tu temat zdrady, choroby nowotworowej i nieuchronnej śmierci bliskiej osoby, alkoholizmu oraz pedofilii. Plusem jest dla mnie przedstawienie sytuacji ze strony bohaterek i pokazania ich zmagań z przeciwnościami, minusem natomiast było to, że powieść momentami stawała się nużąca i chciałam ją wreszcie skończyć czytać. Po temacie książki spodziewałam się, że będzie więcej dynamizmu i napięcia. "Ostatnie lato w Arkadii" opowiada o sytuacjach, które mogą spotkać każdego. Mimo, że akcja biegnie tu powoli uważam, że książka jest warta przeczytania. Podobało mi się , że przyjaźń między bohaterkami mimo tylu nieszczęść trwa nadal, każda mimo, że zmaga się z własnymi problemami znajdzie czas dla drugiej. Myślę, że sięgnę po inne powieści tej autorki.

No cóż, nie jest to może jakaś rewelacja, ale czyta się dobrze. Stare zamczysko, tajemnicza śmierć, atmosfera zagrożenia i ponure krajobrazy. Jeżeli ktoś jest fanem takich klimatów, to raczej ta książka mu się spodoba. Nawet jeżeli jest naiwna i przewidywalna.

„Trudna miłość” Anity Shreve to poruszająca historia zakazanego uczucia, osadzona w konserwatywnym środowisku przełomu XIX i XX wieku. Romans szesnastoletniej Olimpii z żonatym doktorem Haskellą staje się iskrą zapalną dla niewyobrażalnego skandalu, który zmusza bohaterów do ponoszenia dramatycznych konsekwencji. Shreve dobrze oddaje ciężar społecznych konwenansów i siłę namiętności przekraczającej granice obyczajowości. Wciągająca lektura o miłości, poświęceniu i walce o własne szczęście wbrew światu.

Przewidywałam, że książka mnie rozczaruje, jednak bardzo mnie zaskoczyła. Początkowo przeszkadzał mi sposób w jaki płynie czas w tej powieści. Raz, opis wydarzeń jednego miesiąca obejmuje 100 stron, raz na jednej kartce mija 5 lat. Ma to jednak swoją zaletę, bo nagle dowiadujemy się o nieprzewidywalnych wydarzeniach w życiu bohaterów. Podczas lektury często wydawałam okrzyki zdziwienia. Płakałam, czytając scenę gwałtu Bess. Spodobał mi się sposób w jaki autorka uchwyciła przemiany gospodarcze w Anglii na przestrzeni tych lat, panujące wtedy epidemie, tragedię I i II wojny światowej. Są przedstawione bardzo krótko, ale można się dowiedzieć wielu rzeczy o realiach tamtych czasów. Książka wielowątkowa, z licznymi bohaterami, zaskakująca. O przetrwaniu, gwałcie, wojnie, przemocy, śmierci, ale też o szczęściu, miłości(również homoseksualnej-kolejne zaskoczenie w tej powieści), rodzinie. Pojawia się też mój ulubiony wątek imponującej, bogatej rezydencji, która potrafi nawet zawładnąć niektórymi postaciami, co pozwala mi przyrównać tę powieść do mojego ulubionego "Domu w Riverton" Kate Morton. Książka warta czasu poświęconego na przeczytanie tych 600 stron.

Po książce "Kiedy moja siostra śpi" to druga pozycja Barbary Delinsky, którą przeczytałam. Muszę przyznać, że książki tej autorki dobrze mi się czyta. Dotykają trudnych problemów życiowych, nie są to jakieś płytkie romansidła. Tutaj mamy zamkniętą, zżytą społeczność małego miasteczka, w którą nagle wkrada się wielki świat polityki i jego problemy. Mieszkańcy tego nie chcą i nieufnie traktują każdego obcego, który się tutaj pojawia. Kobieta, która 14 lat temu pojawiła się tutaj znikąd, ale została już zaakceptowana i wrosła w miasteczko, zaczyna mieć problemy, bo wychodzi na jaw jej przeszłość. Przyjaciele jednak robią wszystko, by jej pomóc. Książka porusza wiele problemów: miłość, przyjaźń, wybaczenie, wzajemną pomoc, niepełnosprawność, adopcję. Naprawdę fajna książka głównie dzięki stylowi pisania autorki, który nie nuży i ciekawej historii, która w trakcie czytania wciąga coraz bardziej.

początkowo nudna, ale później akcja się rozkręca i nie powiem, wciągnęła mnie :) dość zagmatwane ludzkie losy, bieda, niedopasowanie partnerów, nienawiść, zazdrość.. wszystko tak dobrze opisane, że czasami raziło w oczy podczas czytania. jak dla mnie super :)

Autorka każdym zdaniem stara się przekonać nas, że prawdziwa miłość nie tylko nie rdzewieje, ale i jest w stanie być jednakowo świeża i pełna namiętności po sześćdziesięciu latach, nawet jeśli (a może właśnie dlaczego) kochankowie nie mieli ze sobą kontaktu przez ten czas. Powieść oczywiście tylko dla kobiet, wierzących w romans, którego żadne przeciwności losu nie są w stanie zniszczyć. Mężczyźni pewnie powinni trzymać się od niej z daleka, choć z drugiej strony, w czasach mieszania się wszystkiego ze wszystkim, może i oni znaleźliby coś dla siebie. Ostatecznie wiejski chłopak pozostał wierny aż do śmierci swojej ukochanej. Zresztą sama scena jej śmierci zasługuje na sfilmowanie. Z pewnością podczas jej oglądania przydałaby się paczka chusteczek.

PODWÓJNE ŻYCIE "Żona pilota" to kolejna powieść Anity Shreve, którą miałam przyjemność przeczytać. Już od dość dawna nie sięgałam po powieści autorki i postanowiłam to nadrobić. Tym bardziej, że przymierzałam się do tego tytułu już od dłuższego czasu. Książka "Żona pilota" to także idealny wstęp do filmu fabularnego z 2002 roku pod tym samym tytułem, który zamierzam obejrzeć już niebawem. Autorka po raz kolejny zaprasza nas do Nowej Anglii do miasteczka Elly położonego nad oceanem. Kathryn Lyons poznajemy w momencie, gdy dowiaduje się o tragicznej śmierci swojego męża. Pilot w Vision Jack Lyons ginie w katastrofie lotniczej nad Oceanem Atlantyckim u wybrzeży Malin Head w Irlandii. Wokół wypadku pojawia się wiele spekulacji. Kathryn próbuje poradzić sobie z traumą po stracie. Kobieta zostaje sama z córką - piętnastoletnią Mattie, która była bardzo mocno związana z ojcem. Może też liczyć na wsparcie swojej babci Julii, która mieszka niedaleko. Rodzinie trudno pogodzić się z faktami, a tymczasem prasa jest bezlitosna, a doniesienia budzą wątpliwości. Okazuje się, że małżeństwo Kathryn i Jacka wcale nie było takie idealne, mąż miał przed żoną wiele sekretów, które rzucają zupełnie nowe światło na sprawę oraz prawdziwe życie Jacka. Dopiero podróż do Londynu i dalej, na miejsce katastrofy pozwala Kathryn poskładać w całość wszystkie elementy tej skomplikowanej układanki. Czy to możliwe, żeby pilot z wieloletnim doświadczeniem popełnił samobójstwo skazując na śmierć współpasażerów?... Anita Shreve pisała swoje powieści dość charakterystycznym stylem, lekkim i przyjemnym, ale takim, który dzisiaj może nieco trącić myszką. Mnie się to podoba i bardzo mi pasuje. Ja najczęściej odnajduję w książkach autorki ciekawe pomysły, intrygującą fabułę i zazwyczaj nie mogę się od nich oderwać. Tak było także tym razem. "Żona pilota" to niezwykle życiowa i mądra opowieść. Po zakończonej lekturze w głowie kłębi się burza myśli. Historia ma w sobie sporo realizmu, jest wiarygodna i zaskakująca. Wprowadzając do wydarzeń teraźniejszych retrospekcje, które pojawiają się najczęściej w przemyśleniach główniej bohaterki, autorka zmyślnie połączyła ze sobą dwie płaszczyzny czasowe, które się nawzajem uzupełniają. Dzięki temu poznajemy pewne wydarzenia sprzed katastrofy, sytuacje, które rzucają nowe światło na związek Jacka i Kathryn. Z racji podejmowanej tematyki do wydarzeń wkrada się melancholia i jednostajność, ale na szczęście nie wieje nudą i z niecierpliwością oczekujemy na finał. Przeszkadzało mi trochę poskracanie niektórych wątków, szczególnie w zakończeniu. Powstały przez to drobne przeskoki, których można było uniknąć wyczerpując temat. Zdaję sobie sprawę, że rozwinięcie niektórych wątków dało się przewidzieć, ale zupełnie nie przeszkadzało mi to w ogólnym odbiorze. Kłamstwa, niedopowiedzenia, przemilczenia i sekrety w związku doprowadzają do sytuacji, w której wątpimy we wszystko, nawet w samego siebie. A bezgraniczne zaufanie, podobnie jak miłość, może być ślepe i zaciemniać oraz wypaczać prawdziwy obraz rzeczywistości. Jeśli interesuje Was tego rodzaju tematyka i macie ochotę na refleksyjną opowieść obyczajową z zaskakującymi zwrotami akcji, to "Żona pilota" Anity Shreve spełni Wasze oczekiwania.

Piękna wdowa Stephanie Jardine jest właścicielką amerykańską filii jubilerskiej. Pokłada wielkie nadzieje w swojej dorastającej córce i z optymizmem patrzy w przyszłość, jest optymistką widzi świat przez różowe okulary. Kiedy spotyka jej rodzinę tragedia musi dowieść bezgranicznej miłości walczy o zdrowie, szczęście i miłość. Historia wspaniała, życiowa, a powieść ciepła, bardzo dobra chwytająca za serce pełna wzruszeń, ciepła warto przeczytać nie zawiedziecie się czytelnicy naprawdę cudna, rewelacyjna jest!!!!

" Można uczynić wszystko co w ludzkiej mocy, ale nie należy oczekiwać, że ślepy los uszanuje nasze starania. " Historia miłości do dziecka, do męża, miłości siostrzanej, do przyjaciela. Niespodziewana, nagła utrata kochanej osoby i sposób radzenia sobie z tą tragedią. Miłość budująca pozwalająca przetrwać największą tragedię. " Zasady i normy wcale nie muszą być złe. Sprawiają, że człowiek stara się doskonalić. "

Jak dla mnie książka rewelacyjna! Super się czytało.. Kolejna lektura H. Norman mnie nie zawiodła. Na pewno sięgnę po resztę jej książek! "Zuzanna" tajemnicza, czasami gdzieś wydawała mi się dziwna.. Nie dłużyła mi się jak inne lektury tej autorki..Polecam

O rany, ile tu było postaci i imion... nerwica mnie brała, bo za cholerę nie szło tego spamiętać, kto był od kogo :P A najgorzej było, jak zaczęły się te wszystkie tajemnicze zniknięcia i zgony... :P Ta książka nie była jakaś bardzo ciężka dla mnie, ale jednak trochę mnie męczyła :P

Czyta się jak bajkę o dobrej wróżce, która postanawia spełnić marzenia. Te zaległe i te które przyniosły najnowsze wydarzenia. W krótkim czasie matka i jej trzy córki, do tej pory samotne, trafiające na kiepskich facetów lub owdowiałe spotykają ... i dalej nie będę opowiadać. W każdym razie niezła, relaksująca i napawająca optymizmem lektura. Są i polskie akcenty, bo szczęście obejmuje również przemiłą i pracowitą Polkę.

Różnym ludziom różnie plotą się losy. Przecinają się ich ścieżki ma greckiej wyspie. Każdy szuka czego innego, próbuje dojść do ładu sam ze sobą. Prostolinijna, trochę naiwna książka, która otula czytelnika i daje nadzieję. Lubię książki Maeve Binchy i tutaj też się nie zawiodłam.

Oryginalnie ujęte życie dwóch kobiet, w różnych epokach , w „różnych światach”. Mary Kingsley, dziewiętnastowieczna odkrywczyni i podróżniczka żyjąca w Anglii i podróżująca do Afryki oraz Lily żyjąca współczesne w Stanach Zjednoczonych. Mimo dużej objętości książkę czyta się dość dobrze, ze względu na język, opisy z poziomu obu bohaterek, sztuce pisanej przez Lily o życiu Mary Kingsley i wplecione listy. Mimo różnicy kilu pokoleń listy pisane przez obie bohaterki do siebie nawzajem - zaskakujący i ciekawy pomysł. Jest to opowieść o miłości, przyjaźni, trudnej sztuce wyboru i przeznaczeniu.

To pierwsza książka tej autorki, która zaczęłam czytać bez przekonania. Po kilkunastu stronach wiedziałam,że warto poznać koniec historii. Fabuła książki oparta jest o losy dwóch kobiet w pewnym momencie splatające się w nieoczekiwaną całość. Tytułowy ogród ma w niej szczególne znaczenie i wyobrażenie jego pozostanie na długo w mojej pamięci. Polecam książkę jako odskocznię od codzienności.

Książka niesamowicie mnie pochłonęła i śmiało mogę stwierdzić, że przeczytałam ją jednym tchem. Poza wątkiem romantycznym odnajdziemy również detektywistyczny, dzięki czemu książka może przypaść do gustu niejednej osobie. Sarah po zaginięciu córki żyje na skraju przepaści. Rzuca się w wir pracy, prawie nic nie je i nie dostrzega tego, co dzieje się wokół niej. Za priorytet powzięła sobie pomaganie innym, zapominając w tym wszystkim o sobie. Stawia dokoła swojego świata wysoki mur i zapomina o szczęściu. Na szczęście zawsze może liczyć na swojego przyjaciela Jake’a. Tylko on wierzy w nią do samego końca. Pewnego dnia Sarah jest świadkiem napadu – ratuje małą dziewczynkę, która kilka dni później znika w niewyjaśnionych okolicznościach. W międzyczasie otrzymuje nocny telefon po którym jest przekonana, że właśnie zadzwoniła do niej jej zaginiona córka. Tutaj akcja nabiera tempa. Sara cierpi, ale mimo to wierzy, że splot nieoczekiwanych i zaskakujących zdarzeń pozwoli na pozytywne zakończenie historii. Co łączy te dwie sprawy i dlaczego ktoś za wszelką cenę próbuje zniszczyć Sarah? I czy naprawdę wisi nad nią fatum? Jaki finał będzie miała historia i czy w ostateczności ktokolwiek z tej historii ujdzie z życiem? Książka trzyma w napięciu do samego końca i sprawia, że przeżywamy wszystko razem z bohaterką, chociaż czasem mamy ochotę nią potrząsnąć, by wreszcie dostrzegła to, co oczywiste :)