Trzy kropki

Name: Trzy kropki
Rating: 8,0 (20 reviews)
Author: Asia Olejarczyk
ISBN: 9788374207690

Asia Olejarczyk

8,0 / 10

20 ocen

5 opinii

Wydawnictwo Adamada

Wydawnictwo: Wydawnictwo Adamada interaktywne, obrazkowe, edukacyjne

56 str.

Kategoria:: interaktywne, obrazkowe, edukacyjne
Format:: papier
Data wydania:: 2017-07-19
Data 1. wyd. pol.:: 2017-07-19
Liczba stron:: 56
Czas czytania: 56 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788374207690

Trzy niesforne kropki uwielbiają figle i psoty. I naprawdę potrafią nieźle narozrabiać. Jeszcze chwila, a rozbiegną się po wszystkich stronach książki. Pomożesz je gonić?
Zabawa z tą książką nigdy się nie kończy. Można ją czytać z różnych stron i za każdym razem ułożyć inną opowieść.

Średnia ocen

8,0 / 10

5 opinii 20 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Trzy kropki w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Trzy kropki

Średnia ocen

8,0 / 10

20 ocen

Twoja ocena

0 / 10

5 ocen

3 ocen

4 ocen

3 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1796

1660

lolipop13

15.09.2024

8 / 10

Na półkach: ,

Świetna książka na dzień kropki. Możemy czytać ją na trzy różne sposoby, podążając za kolejnymi kropkami. Moje dzieci polubiły (3 i 6 lat). Fajnie, że i u nas powstają książki interaktywne w stylu Harve'a Tulleta. Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to wydrukowałabym książkę, na grubszym papierze, bo takie cieniutkie kartki trudno się przewraca, gdy trzeba wędrować po całej książce.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

36 użytkowników ma tytuł Trzy kropki na półkach głównych

Przeczytane 24
Chcę przeczytać 11
Teraz czytam 1

9 użytkowników ma tytuł Trzy kropki na półkach dodatkowych

Dla dzieci 2
Posiadam 2
2017 1
Przedszkole 1
Biblioteka 2019 Martyna 1
Dla szkrabów 1
Przeczytane w 2018 1

Tagi i tematy do książki Trzy kropki

kropki zabawa

Inne książki autora

Więcej

9,0

Zojka i Zu. Boże Narodzenie Asia Olejarczyk

10,0

Zojka i Zu. Nocowanka Asia Olejarczyk

9,2

Czarodziejskie pianino Fisia Marianna Oklejak, Asia Olejarczyk

0,0

W zgodzie ze sobą. Książka, która uczy asertywności Asia Olejarczyk

9,2

Miś Puki na tropie smoka wawelskiego Asia Olejarczyk

9,3

Zojka i Zu. W przedszkolu Asia Olejarczyk

9,3

Zojka i Zu. Samodzielność Asia Olejarczyk

więcej

Asia Olejarczyk

Autorka książek dla dzieci i tłumaczka języka angielskiego. Urodziła się w Międzynarodowy Dzień Książki Dla Dzieci. Absolwentka Instytutu Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Współpracuje z kilkoma wydawnictwami, w tym Dreams, Adamada, Aksjomat i Ezop.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

O chłopcu, który wpadł do książki

Peter Carnavas

To historia nieprzeciętna. To historia, która skłoni nas do zatrzymania się i do refleksji. To historia o szukaniu tego co w życiu najważniejsze. "O chłopcu, który wpadł do książki" będę długo pamiętać. Czytając ją po raz pierwszy, po ostatniej stronie miałam lekki "zawias". Czytając drugi raz zdałam sobie sprawę z wielu - jak dotąd pomijanych lub wypaczanych - kwestii w moim życiu. Lubię zaczytywać się w książki dla dzieci, ale nigdy nie trafiłam na tak mądrą, pouczającą i metaforyczną opowieść, która z jednej strony jest opisana w sposób krótki, łatwy i przyjemny, z drugiej jednak zostawia czytelnika w osłupieniu i z wieloma pytaniami, na które każdy powinien odpowiedzieć sobie sam. Ta książka to uczyniła. Cała fabuła opiera się na życiu jednego bohatera -małego chłopca, który na przestrzeni całej książki staje się dorosły. Zmierzamy z nim świat, obserwujemy zwierzęta i przyrodę, podziwiamy piękno otaczającego świata, doświadczamy z nim cudownych chwil. Towarzyszymy mu w najpiękniejszych dniach w Jego życiu - podczas dorastania, ślubu, narodzin dzieci, wybudowania domu. Bohater dojrzewa i starzeje się na naszych oczach. Zadaje pytania o sens istnienia, ucieka na momencik, aby powrócić i docenić to co ma i czego dokonał. Cudowna, symboliczna, poruszająca serca, pokrzepiająca opowieść o dorastaniu, o samoświadomości, o rodzinie, przemijaniu i docenieniu najważniejszej wartości -ŻYCIA. Bogato i przejmująco ilustrowana, z krótkimi i mądrym hasłami. Można ją czytać i oglądać na okrągło i za każdym razem wyniesiemy z niej coś nowego i innego. Jestem pod wrażeniem tej opowieści. Będzie idealnym prezentem na święta dla dużego i małego czytelnika. Razem z dzieckiem można podjąć dyskusje na trudne, życiowe tematy, bo książka do tego skłania. Polecam opowieść "O chłopcu, który wpadł do książki" każdemu, kto w literaturze szuka czegoś więcej niż tylko blichtru i łatwych przekazów. Tu przekaz będzie emocjonalny i wartościowy.

Czesia

oceniła na 8 6 lat temu

Gdybym był kotem

Paloma Sánchez Ibarzábal Anna Llenas

Ciekawa propozycja dla maluchów. Znamy styl ilustracji autorki z serii o kolorowym potworze i go lubimy. Dzieci często bawią się w koty, więc kocia tematyka w książkach jest u nich zawsze na plusie. Każdy się może zastanowić, co by było, gdyby był kotem (albo psem, chomikiem czy lamą). To może być ciekawa zabawa dla dzieci. Poza tym książka ma fajne przesłanie, że nie musimy mieć takich samych zainteresowań, lubić tego samego, by być przyjaciółmi.

lolipop13

ocenił na 7 1 rok temu

Dzień dobry! Poczta

Marianne Dubuc

Moje dziecko kocha tę książkę, znało ją na pamięć w wieku dwóch i pół lat. Jest to historia listonosza (listomysza konkretnie), który roznosi listy zwierzętom. Możemy zajrzeć do domku każdego bohatera, co jest cudowne. Ilustracje są proste, dowcipne, czytelne i bardzo sympatyczne.

Kasia

oceniła na 10 4 lata temu

Jak kózka uczyła się pływać

Nele Moost Pieter Kunstreich

"Jak kózka uczyła się pływać" zaczyna się od pewnego rodzaju rewolucji, bo oto dnia pewnego zwierzęta postanowiły pójść do szkoły. Kaczka, koń, gąsienica, koza, słoń, rybka, mrówka i inne zwierzęta rozpoczęły naukę różnego rodzaju aktywności fizycznej. Nauczyciele byli bardzo surowi i nieugięci, czasem wręcz bezlitośni i do dzienniczków wpadała dwója za dwóją, podczas gdy koń, kaczka i rybka uczyli się wspinania na drzewo, gąsienica i słoń latania, koza próbowała swych sił w pływaniu, a mrówka - na przekór wymaganiom kadry nauczycielskiej - wolała dźwigać na grzbiecie okruchy i inne ciężary. Ostatecznie zwierzęta próbując opanować umiejętności wykraczające poza ich naturalne możliwości, przestały być dobre w czymkolwiek - rybka i kaczka pływały średnio, słoń biegał słabiej niż na początku, a koza już nie skakała tak jak wcześniej. Nauczyciele z rezygnacją kręcili głowami obserwując bezskuteczne wysiłki zwierząt. W końcu spakowali się i opuścili swoich uczniów. I właśnie wtedy nastąpił przełom, bo każdy z przyjemnością znów zaczął uprawiać tę dyscyplinę, w której czuł się najlepiej. Jaki morał płynie z tej opowieści? Nie musisz być najlepszy we wszystkim. Rób to, co sprawia Ci radość i czyni Cię szczęśliwym. Bardzo ładnie zilustrowana książka, z przekazem, który powinien towarzyszyć nam na co dzień.

synek_szymek_czyta

oceniła na 10 2 lata temu

Książka, dzięki której pokochasz książki

Francoize Boucher

Interesująca i zabawna książka zachęcająca dzieci do czytania. Proste rysunki dopełniają tekst, który w zasadzie nic odkrywczego nie przekazuje, ale to wcale nie przekreśla wartości tej książki. Przetestowałam tę książkę na nastoletnim synu - podobała mu się, a na pytanie czy warto czytać, stwierdził, że warto. Na razie tylko stwierdził, bo jakiejś wielkiej miłości do książek nie poczuł, więc "zmuszam" go od czasu do czasu do wspólnego głośnego czytania. Ja czytam, on słucha. Zaletą tej książki jest to, że szybko się ją czyta, a to dla nie lubiących czytać znaczy wiele. W tym szybkim czytaniu pojawiają się jednak zdania, które niczym hasła reklamowe promują wartość czytania. Jest zabawnie, ale są też głębsze myśli, jak ta: "Nie musisz czytać książek, które podobają się innym, musisz znaleźć takie, które podobają się Tobie. Bo jesteś wyjątkowy...". I już mi lepiej po tym jak ostatnio usłyszałam (ze zdziwioną pretensją w głosie): "Jak to? Pani nie czytała Mroza?".

Ania WW

ocenił na 7 5 lat temu

Myszka

Dorota Gellner Dobrosława Rurańska

"Myszka" to urocza twardostronicowa książka wprost idealna do malutkich, dziecięcych rączek . Zdobią ją cudowne, stonowane ilustracje, które przykuwają zwrok małego czytelnika. Rymowany, krótki tekst spowoduje, że Wasze pociechy będą słuchały historii Myszki z wielkiemu zaciekawieniem. Wyruszamy z Myszką w podróż pełną emocji i tych dobrych i tych złych. Książka będzie cudownym wstępem do rozmów z dziećmi na temat odczuwanych emocji. Dowiemy się co robi myszka gdy się cieszy, płacze, złości czy obraża. Osobiście uwielbiam książki o emocjach . Dzięki nim łatwiej jest mi rozmawiać z moimi dziećmi o tym co czują i jak mogą sobie radzić, w niektórych sytuacjach 😊 Myszka skradła nasze serca, więc gorąco ją polecamy ❤️

Marzena

oceniła na 9 2 lata temu

Kiedyś

Peter H. Reynolds Alison McGhee

Książką, którą czyta się dosłownie chwilkę a zapada w pamięci na wiele wiele dłużej. „Kiedyś” to książka dla dzieci, dokładnie dla małych dziewczynek jednak, moim zdaniem, jest to pozycja dla każdej kobiety, mamy, córki, babci, wnuczki, czyli tak naprawdę każdej z nas. Książką, z której, w zależności na jakim etapie życia jesteśmy, ile mamy lat, wyciągniemy coś innego. Zawiera w sobie kwintesencję myśli, rozterek, których doświadcza każda matka. Niesamowicie wzrusza i uzmysławia nam również to, co czuły i czują nasze mamy, przez co może pozwolić nam je może trochę lepiej zrozumieć. Mimo tego, że jest tak króciutka, to zdążyłam uronić na niej łzę i myślę, że mogłabym o niej mówić dużo dłużej niż się ją czyta

Ania

oceniła na 10 2 lata temu

Jak dobrze mieć sąsiadów.

Ciara Flood

Nie ma w klasie mojego starszego i grupie przedszkolnej młodszego z synów dzieciaka, która za naszą przyczyną nie znałoby tej historii. Ciepła, rodzinna, z morałem i przekazem... "Wielki, zwalisty Pan Misio, mieszkał sobie samotnie..." Zakochacie się, gwarantuję!

Krux_85

ocenił na 9 4 lata temu

Domy

Ellis Carson

Niezmiennie od pół roku w moim top 10 książek dla dzieci. Pięknie i z pomysłem ilustrowana opowieść o tym, że dla każdego z nas dom może być czymś innym. Że niektórzy wolą domy małe, a niektórzy duże. Niektórzy żyją na walizkach a inni w pałacach. Zwiedzamy wigwam, klimatyczną chatkę babuszki, oraz norkę szopa. Książka porusza wyobraźnię i sprawnie lawiruje między rzeczywistością a światem rodem z baśni i legend. Oszczędny tekst prowadzi przez kolejne domy, byna końcu trafić do domu narratorki - dziewczynki, która marzy i wymyśla. W książce poukrywane są smaczki - można szukać elementów wspólnych, dla oglądanych obrazków, obserwować jak przedmioty zmieniają swoją funkcję, w zależności od świata, w którym się znajdują. Mądra, dowcipna, refleksyjna i piękna książka! Więcej na: www.karmionekultura.pl

Karmione_Kulturą

ocenił na 10 7 lat temu

Alya i trzy koty

Amina Hachimi Alayou Maya Fidawi

Ponoć w każdym z nas jest odrobina z dziecka. Zgodnie z tą tezą sięgam więc od czasu do czasu po literarurę dziecięcą. Zwykłe magnesem są ilustracje. Tu też tak było, po prostu nie mogłam oderwć oczu od kocich portretów. Zresztą ilustracje są tu kluczowe, bo tekstu tu niewiele. Ot typowa książeczka dla bardzo małego czytelnika. Proste zdania trafiające w punkt. A o czym? Ano o kotach. Minusz, Pasza i Amira mieszkają z swoją opiekunką Mariam. Z czasem zauważają bardzo istotne zmiany u swojej pani, bowiem Miriam spodziewa się dziecka. Koty nie wiedzą jak się zachować. Czy bać się, że ich pozycja w domu się pogorszy, czy cieszyć się razem ze swoją opiekunką. Trochę to jak popularne bajeczki dla przedszkolaków, przygotowujące je do roli starszego rodzeństwa. I choć można uczyć przez przykład lub analogię, to ja nie umiałam oprzeć się wrażeniu, że to lektura dla kotów, ku pokrzepieniu kociego ducha. Coś mi tam zgrzytało pomimo minimalistycznego podejścia do tekstu Może jestem, po prostu, za dorosła na tą lekturę. Na pewno warto nacieszyć oko ilustracjami.

Ola

oceniła na 7 2 lata temu

O dzieciach, które kochają książki

Peter Carnavas

Przecudna minimalistyczna opowieść o niesamowitym potencjale, jaki może nieść za sobą książka. Głównym bohaterem jest wieloosobowy zespół - czteroosobowa rodzina. W skład ,której wchodzi mama, tata, synek Antek i córeczka Lusia. Jest też kolejny członek tej rodzinnej załogi pręgowany kotek oraz kurka i kogucik ,który pełni rolę budzika domowego. Rodzina jest biedna, nie posiada nawet zwykłego mieszkania ,że nie wspomnę o telewizorze czy samochodzie. Mieszkają w przyczepie samochodowej z kilkoma uszkodzonymi meblami, a jedynym środkiem lokomocji jest dla nich rower z przyczepką ,własnej roboty. Jedyną rzeczą ,którą mają na własność ,są hurtowe wprost ilości książek. Piętrzą się one, aż niemalże pod sam sufit miejsca zamieszkania. Służą już nie tylko do czytania ale np. do podtrzymania stolika w pionie, gdy ten ostatni ma jedną ułamaną nogę. Rodzina uwielbia czytanie i wolny czas spędza siedząc na stosie książek ,zatapiając się w lekturze. Przychodzi dzień, że książki wypełniają już całą przyczepę po sufit i trzeba samemu się ewakuować ,albo pozbyć się książek. Książki opuszczają dom rodzinny Antka i Lusi ,odwiezione na małej przyczepce rowerowej, pewnie kilkukrotnym kursem, do punktu skupu. Co się dzieje po opustoszeniu ich ,,mieszkania''? Czy wszystko jest jak zwykle? Opróżniona przestrzeń nie robi nic dobrego dla tej kochającej się rodziny. Powoli wszyscy zaczynają się od siebie oddalać. Co się zdarzy ,jak Lusia przyniesie pierwszą książkę z biblioteki do pustego domu? Czy rodzina wróci do siebie sprzed czasów ,,książkowego kataklizmu''? Czy jeszcze można wszystko naprawić? Przeczytajcie kochani tą cudowną opowiastkę ,korzystając z niemniej prześlicznych ilustracji. Książeczka stanowi bowiem także picture book. Piękne opowiadanie jest rozkoszą dla duszy , niosącym przesłanie ,że nie trzeba dużo posiadać ,aby rodzina mogła się kochać wzajemnie i rozumieć oraz to ,że książki scalają rodzinę. Myślę, że autorowi chodziło jeszcze o to ,że nie tylko same książki czytane przez wszystkich oddzielnie, ale wielkie wspólne czytanie robi wiele dobrego. I takiej rodziny nie jest w stanie nic rozdzielić, żadne przeciwności. Tak krótka, ale poruszająca książka pozostanie w pamięci na długo, długo...

Anka

oceniła na 10 3 lata temu

Dom babci

Ross Montgomery David Litchfield

Dom Babci to bajka z pięknymi ilustracjami, które przyciągają wzrok. Naszym głównym bohaterem jest chłopiec, który ma dobre relacje ze swoją babcią. Jego babcia w przeszłości była architektem. Właśnie ona zajmowała się w młodości szkicowaniem budynków: wysokich, budzących zainteresowanie. Babcia obiecała swojemu wnukowi, że w niedługiej przyszłości również jemu wybuduje cudowny, interesujący oraz wysoki budynek. Niestety ze względu na swoje zdrowie babci, nie mogła spełnić pragnienia i marzenia wnuka. Ponieważ była w podeszłym wieku, nie mogła wstawać samodzielnie z łóżka. Chłopiec powstawiał sobie za cel stworzenie tzw. "babci", która będzie mogła z nim podróżować. Pracował obficie i staranie, aż dopiął swojego. Spełnił marzenie! Ze swoją "babcią" dużo wędrował. Wspólnie podróżowali i pokonywali morze, miasta, aż w końcu dotarli do miejsca w którym znajdował się dom wybudowany przez babcię dla swojego wnuka. Wnuczek zrobił wszystko, żeby przepięknie wykończyć swoją chatkę. Dom Babci to bajka o trudnej tematyce dla młodego i starszego czytelnika. Jednakże, warto przeczytać książkę.

Karolina Gleinert

ocenił na 10 3 lata temu

Sanatorium

Dorota Gellner

Uwielbiam tę książkę. Zarówno za humor, grubą kreskę, jaką pisane są poszczególne charaktery, klimat uzdrowiska, jaki utworzyła Autorka, a także za ilustracje świetnie wpasowujące się w wariacki, niekrzesany i nieujarzmiony świat seniorskich losów sanatoryjnych. Borowina, werandowanie, baseny i wanny, wieczorki zapoznawcze i pożegnalne, tańce, gimnastyki, rowerki, oświadczyny i flirty towarzyskie - oto esencja sanatoryjnego grafika. Panie się stroją, panowie prężą, wszyscy mają czas na rozmowy i poznawanie siebie (a raczej tej wersji siebie, która ma być najkorzystniejsza dla otoczenia). Humor, dowcip, dystans i znakomity zmysł obserwacyjny, który urzeka od pierwszego utworu (czyli "Wtorek i zapoznawczy wieczorek"), aż po ten ostatni, gdy po tygodniowym turnusie żegnamy się z naszymi bohaterami. Żart, zawsze smaczny, choć czasem dotkliwy, cała galeria zróżnicowanych, ale zawsze dobrze widocznych charakterów, a także nastrój sanatoryjnych scenerii dobrze wpływają na czytelnika. Mam jednak jedną wątpliwość: czy młody słuchacz lub czytelnik tego świetnego dzieła zrozumie i złapie choć ułamek dowcipu Autorki dotyczącego humoru sanatoryjnego? Podejrzewam, że najlepszymi u najwdzięczniejszymi odbiorcami tej pysznej historii będą jednak dorośli czytelnicy.

BuchBuch

ocenił na 8 1 rok temu

Aciumpa

Catarina Sobral

Książka dla rodziców językoznawców, ale nie tylko. dzieci na różnych etapach przyswajania języka interesują się słowami jako takimi. Moje starsze dziecko, kiedy uczyło się mówić, miało coś w stylu "śmiesznego słowa na dziś" i czasami te śmieszne słowa były zaskakujące i trzeba było je przeczytać, powiedzieć wiele razy. Wymyślał też swoje słowa i nawet ten "język" miał swoją nazwę. Książka "Aciumpa" może być takim przedłużeniem zabawy w słowa, w wymyślanie swojego języka. Bo tytułowe słowo działa podobnie, jak wiele słów małych dzieci - nie wiadomo, co znaczy, jaką jest częścią mowy, jak go używać. Dla najmłodszych książka i tytułowe słowo mogą być po prostu śmieszne. Ze starszymi dziećmi chodzącymi do szkoły, można już więcej porozmawiać o częściach mowy, o znaczeniu i funkcjach słów w zdaniach, czy o nauce języków.

lolipop13

ocenił na 7 2 miesiące temu

Mała duża historia o jutrze

Réka Király

Leśne zwierzęta dręczy pytanie: Co będzie, kiedy JUTRO nastanie? Myślą, lecz odpowiedzi nie znając, postanawiają − jak radzi Zając − żeby na straży noc całą zostać. Rano zaś zjawia się dziwna postać... 💗 Książeczka zdecydowanie dla młodszych dzieci, których dręczy pytanie czym jest jutro? Bo dla dziecka jutro wcale nie jest takie oczywiste... Książeczka z dużymi ilustracjami utrzymanymi w leśnym klimacie. Historyjka rymowana, niezbyt długa, w sam raz na zaspokojenie pierwszej ciekawości jak to jest z tym jutrem lub wstęp do takiej rozmowy.

aannaa_czyta

oceniła na 6 6 lat temu

Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków

Paweł Pawlak Ewa Kozyra-Pawlak

Prześliczna seria atlasów zwierzęcych państwa Ewy i Pawła Pawlaków. Pierwsze popularnonaukowe książeczki dla najmłodszych wydane na grubych kartonowych stronach. Po arcypięknym atlasie motyli doczekaliśmy się atlasu ptaków. Prawdziwe cudo. Posiada konstrukcję podobną jak kiedyś w szkole robiło się samodzielnie zielniki. Na start mamy tu ponad 20 gatunków ptaków, między innymi takie jak szpak, kopciuszek, sikora, słowik rdzawy, sroka, wilga, dzięcioł zielony i inne. Każdy ptaszek poparty jest bogatym opisem, akwarelową ilustracją, zdjęciem ,odręcznie wykonanym kolażem ze skrawków materiału, gałganków, sznurków, patyczków itp., rysunkami dziecięcymi Hani Cisło. Melanże z materiałów plastycznych są wielowymiarowe. Ma się istną ochotę dotknąć i pogłaskać te ptaszki .Sprawiają wrażenie żywych. Atlas zawiera mnóstwo ciekawostek o skrzydlatych przyjaciołach np. ,że kopciuszek najchętniej zasiedla ruiny, szpak jest bardzo hałaśliwy, największym przysmakiem dla dzięcioła zielonego są mrówki i wydaje on odgłosy, jakby cały czas się śmiał. Sójka odżywia się podobnie jak dzik żołędziami, połyka je w całości, rozmacza i wypluwa ,po to, by zjeść je po raz drugi. Możemy nauczyć się też odróżniać wróbla od mazurka. To tylko kilka przykładów. Reszty dowiecie się studiując ten niezwykły atlas. Jest jedyny w swoim rodzaju. Gwarantuję, że drugiego takiego atlasu ptaków nie spotkacie nigdzie. Zachęcam żeby z dziećmi założyć zeszyt obserwacji ptaków i robić codzienne zapiski. Może podpatrzycie ,które gatunki odwiedzają wasze karmniki, co lubią najbardziej konsumować albo kiedy przylecą pierwsze bociany z ciepłych krajów w tym roku. Wszystko zależy od waszej kreatywności i inwencji dzieciaków. Aparaty albo smartfony w dłoń do zdjęć, farbki, kredki, brulion i odrobina zapału. Moje maluchy aż się palą do takich rzeczy i nie jest to słomiany ogień. Przypuszczam, że nie tylko one jedyne tak myślą.

Anka

oceniła na 10 3 lata temu

Mój wieloryb

Benji Davies

Wzruszająca książeczka Benji Daviesa, zdobywcy zasłużonej nagrody Oskar’s First Book Prize 2014, bogato ilustrowana dedykowana jest potrzebie dziecięcej przyjaźni. Głównym bohaterem jest mały chłopiec o imieniu Noi. Mieszka on tylko z tatą w domku nad brzegiem morza. Tata jest rybakiem na kutrze. Codziennie o świcie wypływa daleko w morze, a chłopiec zostaje sam z sześcioma kotami w domu. Tata zawsze wraca po zmroku. Po jednej ze sztormowych nocy, Noi idzie na plażę z wózeczkiem, podbierakiem i innymi sprzętami sprawdzić jakie skarby wyrzuciło morze. Może to będzie bursztyn, butelka z listem, stary but, nie wiadomo. Noi jednak z daleka widzi ,że zupełnie inną tajemnicę skrywa plaża. Biegnie do zarysowującego się z daleka ciemnego kształtu. Oczom nie wierzy. Morze wyrzuciło małego wieloryba. Noi przybiega w samą porę w ostatniej chwili, waleń już jest ledwo żywy bez wody. Chłopiec bierze wiaderko i polewa ssaka dziesiątki razy, aby odżył trochę. Następnie z trudem spycha go na wózek i ciągnie do domu. Na miejscu w chatce, zabiera go do łazienki i wpuszcza do wanny. Chce by gość poczuł się jak u siebie. Opowiada mu historie z życia wyspy, zapoznaje ze swoimi kotkami. Nawet nastawia gramofon z płytą ,,Muzyka na wodzie’’ sesja terapeutyczna oraz ,,Dźwięki morza’’ skomponowane przez George Frideric Handel's w 1717 roku. Pięknie zajmuje się swoim nowym przyjacielem, że zapomina o swojej samotności. Co będzie dalej? Czy tata po powrocie szybko odnajdzie nowego lokatora? Czy bardzo się rozzłości? I jak skończy się ta wielorybia przygoda? Dowiecie się wszystkiego ,czytając lekturę i studiując cudowne marynistyczne obrazki . A dodatkowa gratka dla kociarzy i dzieciaków to poszukiwanie sześciu kotków o różnej maści na wszystkich stronach książki. Zabawa przednia, wcale nie tak łatwo je odszukać. Wszystkich chętnych, którym spodoba się ta książeczka zapraszam do drugiej części ,,Powrót wieloryba’’.

Anka

oceniła na 10 3 lata temu

Cytaty z książki Trzy kropki

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Trzy kropki