stypa po żydach

Od autorki:
Lament? Nie. To jest stypa w oparach absurdu, na której się pije, tańczy, jodłuje do rana, je rosół z polską śliną i mięso nacierane krwią miesięczną. Gdzie słychać gorzki rechot, a za kulisami chichot historii. To nie jest smaczny ani lekkostrawny tom. To kości w gardle i sznur, który zaciska się na szyi, owiniętej papierem toaletowym.

A po tej makabrycznej imprezie wracamy do życia w smętnym miasteczku, gdzie fruwają kamyczki między ogródkami sąsiadów.

To jest książka o relacjach i zakopanych tajemnicach, które nagle po latach wypływają na powierzchnię jak kapelusz po Staśku Wawrzyniaku, który zniknął bez śladu w ‘44. To jest książka śmieszna, ale to nie jest ten rodzaj śmiechu, którym chcemy się śmiać.

„Ożywianie pomordowanych to ciężka lektura. W wykonaniu Pankiewicz i ciężka, i bardzo wciągająca.” ‒ Piotr Janicki

„‹‹stypa po żydach›› to rodzaj wielogłosowego zeznania w sprawie historii. Głosy ofiar, sprawców, świadków w lirycznej narracji tworzą monolit zła, dowodzą istnienia takich momentów w historii kultur, etnosów i społeczeństw, kiedy zło pozostaje jedyną łączącą ludzi wspólnotą. Graniczne dramaty są tutaj doświadczalne na dwa sposoby: w oszczędnych, niemal reporterskich zapisach oraz w ciszy, która po nich następuje.” ‒ Tomasz Ważny

„Ta książka nie potrzebuje blurba.” ‒ Ola Kołodziejek