Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko?

Name: Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko?
Rating: 7,1 (46 reviews)
Author: Alexander Goldfarb
ISBN: 978-83-89656-32-2

Okładka książki Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko?

Alexander Goldfarb, Marina Litwinienko

7,1 / 10

46 ocen

7 opinii

Magnum

Wydawnictwo: Magnum biografia, autobiografia, pamiętnik

332 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Death of a dissident: the poisoning of Alexander Litvinenko and the return of the KGB
Data wydania:: 2007-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2007-01-01
Liczba stron:: 332
Czas czytania: 5 godz. 32 min.
Język:: polski
ISBN:: 978-83-89656-32-2
Tłumacz:: Władysław Jeżewski

Opowieść o życiu i śmierci Aleksandra Litwinienki, napisana przez najbliższe mu osoby: żonę Marinę i przyjaciela Alexa Goldfarba. Jest to także opowieść o współczesnej Rosji: kulisach polityki Kremla, walkach o władzę między oligarchami i służbami specjalnymi, ciemnych machinacjach Federalnej Służby Bezpieczeństwa. Aleksander Litwinienko, były agent Federalnej Służby Bezpieczeństwa, który uciekł z Rosji w październiku 2000 roku i otrzymał azyl polityczny w Wielkiej Brytanii, został otruty promieniotwórczym polonem w Londynie w listopadzie 2006 roku. Kilka tygodni przed śmiercią uzyskał obywatelstwo brytyjskie.

Średnia ocen

7,1 / 10

7 opinii 46 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko? w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko?

Średnia ocen

7,1 / 10

46 ocen

Twoja ocena

0 / 10

3 ocen

5 ocen

12 ocen

10 ocen

1 ocen

0 ocen

1 ocen

0 ocen

2 ocen

Opinia

1101

741

LadyMakbet33

02.03.2022

6 / 10

Na półkach:

Litwinienko: FSB nie wybacza.

Przejmująca historia człowieka, jednego z największych przeciwników Władimira Putina, mającego czelność powiedzieć prawdę o krwawych wydarzeniach czeczeńskich. Autorzy (żona i przyjaciel) zamordowanego przedstawiają drogę do władzy kremlowskiego satrapy, namaszczenie go przez Borysa Jelcyna. Nadmieniają o konflikcie zbrojnym w Czeczenii i okolicznościach go poprzedzających.

Aleksander Litwinienko od początku związany był ze służbami, należał do KGB i FSB, został otruty w 2006 roku, miesiąc wcześniej śmierć poniosła Anna Politkowska. Mężczyzna badał okoliczności jej zabójstwa, ale nie dane było mu dokończyć śledztwa. W jednym z londyńskich hoteli podano mu herbatę z trucizną, był nią radioaktywny polon 2-10. Żył jeszcze dwadzieścia trzy dni. Stanowisko brytyjskich śledczych było jasne: ''Z dużym prawdopodobieństwem działali na zlecenie FSB, w ramach operacji, na którą zgodę wydał prezydent Rosji''. Wątpliwości nie mieli również sędziowie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka: ''Rosja była odpowiedzialna za zamordowanie Aleksandra Litwinienki w Zjednoczonym Królestwie''. Ponadto, orzeczono także:'' Działali jak agenci państwa rosyjskiego''.

Bohater omawianej publikacji w 2001 roku uzyskał azyl polityczny, w następstwie ujawnienia informacji, że został wyznaczony do eliminacji Borysa Bierezowskiego. Zasugerował udział przywódcy Federacji Rosyjskiej w zamachach z 1999 roku. Była to szeroko zakrojona akcja terrorystyczna, wymierzona w cywilną ludności Moskwy, dochodziło do seryjnych wybuchów w blokach mieszkalnych. Propaganda kremlowska oskarżyła o to ''czeczeńskich terrorystów". O tym, że to kłamstwo, przekonaliśmy się dzięki Litwinience. Ów natrafił na dokumenty, wynikało z nich, że za zamachy odpowiedzialne były rosyjskie służby specjalne, dla umotywowania inwazji na Czeczenię.

''Wojna w Czeczenii potrzebna była ludziom dawnego KGB, bo w stanie wojny o wiele łatwiej uzasadnić istnienie rozbudowanego aparatu tajnych służb państwowych i stałego wzrostu ich roli w państwie. Litwinienko zaczął o tym mówić i dlatego zginął''.

W publikacji poruszono kwestię wojny czeczeńskiej, ukazano dramat tamtejszej społeczności, ale sposób prowadzenia narracji jest monotonny. Otrzymujemy wiele interesujących wiadomości, arkana pracy agentów FSB, knowania rosyjskich oligarchów.

Jaka jest Rosja Putina? Kwitnie korupcja, powiązania, bandytyzm, przepaść klasowa. A teraz napadł na Ukrainę.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

145 użytkowników ma tytuł Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko? na półkach głównych

Chcę przeczytać 88
Przeczytane 57

38 użytkowników ma tytuł Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko? na półkach dodatkowych

Posiadam 26
Rosja 3
Ulubione 3
Służby Specjalne / Wywiad / Militaria 2
Historia 1
Systemy Totalitarne 1
Reportaż, proza dokumentalna 1
Posiadam 📗 1

Tagi i tematy do książki Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko?

służba bezpieczeństwa KGB Litwinienko zabójstwo polityczne Rosja

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Wysadzić Rosję

Aleksandr Walterowicz Litwinienko Jurij Felsztinski

Siłą książki jest wewnętrzna perspektywa. Litwinienko nie jest zewnętrznym komentatorem, lecz byłym funkcjonariuszem systemu, który opisuje mechanizmy działania służb, logikę prowokacji i kulturę bezkarności. Felsztinski porządkuje ten materiał historycznie i politycznie, nadając mu spójność.

Tomasz Weśniuk

ocenił na 7 2 miesiące temu

Korporacja zabójców. Rosja, KGB i prezydent Putin

Jurij Felsztinski Władimir Pribyłowski

Świetna książka, w zasadzie nie wymagająca żadnego komentarza. Dla każdego, kto choć trochę interesuje się współczesnym światem, to lektura obowiązkowa, pozwalająca z innej perspektywy spojrzeć na wydarzenia i zjawiska pokazywane w mediach przez pryzmat poprawności politycznej. W największym uproszczeniu „Korporacja zabójców” to precyzyjnie opisana droga W. Putina od jego, objętego państwową cenzurą, tajemniczego dzieciństwa aż na sam szczyt władzy. Autorzy w najdrobniejszych szczegółach ujawniają mechanizmy, które spowodowały, że nieznany wcześniej nikomu człowiek z głębokiego cienia stanął na czele ogromnego państwa. Książka pozostawia ogromne wrażenie. Autorzy doskonale wiedzieli czym grozi podjęcie się jej napisania i wydania. Wiele wskazuje na to, że niespodziewana śmierć jednego z nich nie była dziełem przypadku. Jasne, że nie ma co porównywać metod postępowania władzy ze swoimi przeciwnikami w Polsce i w Rosji, ale i tak nie jestem w stanie sobie wyobrazić, żeby u nas ktoś odważył się napisać równie mocne i znakomicie udokumentowane oskarżenie wobec rządzących. Zdecydowanie polecam.

emindflow

ocenił na 7 7 lat temu

Obcy element

Oleg Zakirov

Zdecydowanie pozycja ta powinna zostać wznowiona - obecnie książka to biały kruk. Za wszystko co Pan Zakirov zrobił dla naszej pamięci historycznej i odkrycia prawdy o Katyniu jesteśmy mu jako Polacy winni najwyższy szacunek. Jest mi wstyd za to w jakich warunkach musiał żyć ten człowiek po przyjeździe do naszego kraju.

Michał

ocenił na 9 3 miesiące temu

Szpiedzy Gideona. Tajna historia Mossadu

Gordon Thomas

Ani jedna kropla żydowskiej krwi nie może być przelana nadaremnie, ani jedno przerwane terrorem żydowskie życie nie może pozostać niepomszczone. Prosty przekaz - ty i twoje życie jesteście dla swojej ojczyzny ważni. Tak buduje się zaufanie do państwa. Godne podziwu.

Liwia Łuża

oceniła na 7 3 lata temu

Wytropić Eichmanna. Pościg za największym zbrodniarzem w historii

Neal Bascomb

Pasjonująca historia wytropienia i schwytania jednego z największych zbrodniarzy nazistowskich Adolfa Eichmanna. Książka niezwykle ciekawa i trzymająca w napięciu. Pokazująca też, że zło potrafi być bardzo banalne i może przybrać postać niepozornego, na pozór przeciętnego człowieka. Bardzo dobrze się ją czytało !

Pieniu

ocenił na 8 2 miesiące temu

Strefa Zdekomunizowana - Wywiad rzeka z Radosławem Sikorskim

Radosław Sikorski Łukasz Warzecha

Książka ta opisuję życie polityczne i karierę polityczną polityka Radka Sikorskiego. Jego życie w Ameryce, politykę jaką prowadził w Polsce wspólnie z Ameryką. Mówi z jakimi politykami mu się najlepiej pracowało, a z jakimi nie chciał współpracować. Pokazuję i przedstawia życie swojej rodziny i bliskich w okresie wojen, w których uczestniczyła Polska. O rodzinie mówi też w jakim wieku żyła. Omawia też dziennikarzy z , którymi miał możliwość pracować a z, którymi się nie zetknął. Przedstawia czasy wojen i państw w nich uczestniczących a także autorów różnych książek głównie politycznych z którymi był związany a także historycznych które też znał. Wszyscy, których omawia, opisuje, lub przedstawia w tej książce oprócz rodziny byli politykami, historykami bądź też dziennikarzami. Opisuję też sprawy stosunków Polsko - Żydowskich i politykę prowadzoną przez Jarosława Kaczyńskiego. Mówi o polityku Geremku. Opisuję czasy peerelu. Uważam że książkę warto przeczytać. Zainteresuję ona ludzi, którzy interesują się polityką i nie tylko. Polecam.

Paweł

ocenił na 10 10 lat temu

Wojna, ludzie i medycyna t.1

Adam Majewski

Autobiograficzna opowieść o losach polskiego lekarza w czasie II Wojny Światowej będącego bezpośrednim świadkiem jednych z najważniejszych zdarzeń w historii Polski w opisywanym okresie.Żadna fikcja literacka nie przebije tych autentycznych wspomnień ! Lektura napisana bardzo przystępnie,bez niepotrzebnych ozdobników słownych lub narracyjnych. Polecam !!!

Tomos

ocenił na 10 2 miesiące temu

Agent Zigzag : prawdziwa opowieść wojenna o Ediem Chapmanie - kochanku, zdrajcy, bohaterze, szpiegu

Ben Macintyre

Jeśli lubicie książki szpiegowskie opartne na faktach historycznych, to ta może Wam się spodobać. Ben Macintyre opowiada o losach młodego przystojnego Eddiego Chapmana, oszusta i kobieciarza który podczas II wojny światowej działał jako podwójny agent. Chapman nie był klasycznym szpiegiem lubił rzucać się w oczy igrał z losem kochał brawurę, przygodę i dobrą zabawę. Potrafił zdobyć zaufanie zarówno niemieckiej Abwehry jak i brytyjskiego MI5. I to właśnie czyniło że był niepowtarzalny i trudny do uchwycenia. Nie jestem jakąś wytrawną czytelniczką lubię gdy prosta z pozoru książka potrafi mnie zaskoczyć, a ta taka była. Gdy ją kupowałam nie liczyłam na wiele - ot! biografia o kolejnym agencie jak jedna z wielu, ale jak z nie wielu fascynująca !

czytampodkocem

ocenił na 7 8 lat temu

Droga wiodła ugorem. Wspomnienia

Stanisław Sosabowski

Dość smutna książka, pisana przez człowieka, który wyraźnie nie rozumiał czym jest polityka, a w sercu miał Polskę i swoich podkomendnych. Polecam każdemu kto chciałby poznać definicję bezgranicznego patriotyzmu. Nie zrozumcie mnie źle, ale po lekturze mam wrażenie, że Gen. Sosabowski był człowiekiem trochę, hmm, naiwnym (nie wiem czy to odpowiednie określenie) oraz niepotrzebnie nad wyraz honorowym. Szanuję Jego postawę, ale niestety wynikły z niej smutne konsekwencje.

Altsin

ocenił na 8 1 rok temu

Czerwony bunt. Jedenaście tragicznych dni na pokładzie pancernika Potiomkin

Neal Bascomb

Już dawno nie czytałem tak świetnej powieści sensacyjnej. Napięcie od pierwszej do niemal ostatniej strony. A najlepsze w niej było to, że opisywała rzeczy, które się rzeczywiście wydarzyły. Wciągnęła mnie tak mocno, że przeczytałem ją w zasadzie w ciągu jednego dnia nie mogąc się oderwać od lektury. Opisuje bun i przejęcie flagowego okrętu rosyjskiego Potiomkin w 1905 (do tej pory te wydarzenia ciągle mi się myliły z tymi dziejącymi się na krążowniku Aurora). Narracje postępuje w dwóch równoległych rzeczywistościach. Opowiada historię buntu marynarzy pancernika oraz to jak ono rezonowała w rosyjskich elitach władzy, głównie na dworze carskim. Oczywiście część opowiedzianej historii pewnie zbeletryzowano (głównie dość szczegółowe dialogi i odezwy rewolucjonistów), ale akurat dodało to smaczku lekturze i wprowadziło tak potrzebny dynamizm. Naprawdę polecam.

Arek

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Lech Kaczyński. Ostatni wywiad

Łukasz Warzecha

Kapitalny wywiad. Łukasz Warzecha o niebo przewyższa swym kunsztem dziennikarskim Orianę Fallaci. Piękna polszczyzna, trafne, dociekliwe, nie zawsze wygodne dla śp. Prezydenta RP pytania. Nie interesuję się polityką, dlatego niektóre kwestie są dla mnie niezrozumiałe. Jednak podstawowy pogląd Lecha Kaczyńskiego o wyższości Polski solidarnej nad Polską liberalną jest mi bardzo bliski. Uważam, że były Prezydent zapisał się w historii jako prawdziwy patriota kochający swój kraj, choć nie wszystkie Jego decyzje popieram (np. ratyfikację traktatu lizbońskiego). Każdy, kto głosuje w wyborach, czy to samorządowych, czy to powszechnych, powinien zapoznać się z książką. Ja nie zawsze jestem aktywną Polką w tej kwestii, ale po tej lekturze może coś się zmieni. Kto wie?

Dorota

oceniła na 7 5 lat temu

I powraca wiatr

Władimir Bukowski

Powrót po latach do wspomnień a właściwie autobiografii, Władimira Bukowskiego, czołowego dysydenta w Rosji Sowieckiej epoki Chruszczowa i Breżniewa. W tych czasach dysydentów była mała grupka, a władze się z nimi nie patyczkowały: więzienie albo szpital psychiatryczny. Bukowski wie, o czym pisze, bo przesiedział się w więzieniach, łagrach i szpitalach psychiatrycznych ponad 11 lat. Wielokrotnie był wtrącany do karceru, podejmował głodówki, raz był nawet przymusowo dokarmiany, opis tego procederu jest wstrząsający. To, że przeżył, zawdzięcza silnemu zdrowiu, wielu innych zmarło w czasie odsiadki. Może najbardziej wstrząsający jest w książce opis, jak to z przeciwników ustroju robiono chorych psychicznie, bo przecież ktoś, kto otwarcie krytykuje ZSRR, nie może być zdrowy na umyśle. Mamy tu portret cynicznego do szczętu psychiatry Łunca (o ile wiem, nigdy mu z głowy włos nie spadł), który z polecenia KGB zapędził setki ludzi do szpitala psychiatrycznego. Dostajemy opis koncepcji schizofrenii bezobjawowej, która stała się świetnym narzędziem robienia ze zdrowych ludzi wariatów. A tak pisze Bukowski o pobycie w psychuszce: „Do zwyczajnych więziennych udręk dochodziły udręki szpitala psychiatrycznego: bezterminowe odosobnienie, przymusowe leczenie, bicie i zupełne bezprawie. Nie było się komu skarżyć – każda skarga lądowała w historii twojej choroby, rozpatrywano ją jako dowód twojego szaleństwa.” (s.200) Przedstawienie straszliwych warunków przebywania w radzieckiej psychuszce to chyba największy walor tej książki. No i są jeszcze łagry, autor dokładnie opisuje straszne warunki życia w nich: bezprawie, szalejącą korupcję, trudną walkę z naczalstwem w obronie swojej godności. Prawdę mówiąc, te historie są jak z czasów stalinowskich, ale zdaje się, że do dzisiaj niewiele się zmieniło, vide książka 'Człowiek, który siedział' Fiedarowa opisująca system więzienny w czasach Putina. Ciekawe są kulisy uwolnienia Bukowskiego, oto w 1976 r., w czasie odsiadywania kolejnego wyroku, został, pod naciskiem Zachodu, wymieniony na innego więźnia, szefa komunistycznej partii Chile – Luisa Corvalana. Wtedy to lud radziecki stworzył czastuszkę: 'Pomieniali chuligana na Luisa Corvalana, gdie najdiotsa taka bladź, sztoby Lońku (tzn. Breżniewa), pomieniat'. Książka jest świetnie napisana, czyta się ją jak powieść sensacyjną. Myślę, że duża w tym zasługa tłumacza – Andrzeja Mietkowskiego.

almos

ocenił na 8 11 miesięcy temu

Wyspa kanibali. 1933 deportacja i śmierć na Syberii

Nicolas Werth

Chwytliwy, budzący grozę tytuł. Niemniej poruszający fragment na okładce, tymczasem o tytułowej wyspie w książce jest zaledwie parę stron. Mowa o Nazinie na rzece Ob, gdzie w latach trzydziestych, a konkretnie 1933 roku umieszczono 6 tysięcy przesiedleńców – bez pożywienia, opieki medycznej, odpowiednich ubrań i schronienia. Trafili na Syberię, jak dwa miliony innych rozkułaczonych obywateli Związku Radzieckiego. A razem z nimi ci, którzy nie spełnili wymogów paszportyzacji lub samowolnie zmienili miejsce zameldowania. Cały ten proceder szczegółowo jest przedstawiony w książce. Dowiemy się, co było przyczyną głodu na Ukrainie, dlaczego podjęto decyzję o przesiedlaniu ludzi. Zobaczymy, jak działały absurdalne metody biurokracji w praktyce. Jak cięcia budżetowe doprowadziły do śmierci milionów. Należy przeczytać ku przestrodze i rozwadze. Polecam.

ilo99

ocenił na 6 1 rok temu

Akta Litwinienki

Martin Sixsmith

Książę praktycznie czyta się jednym tchem, m.in.ze względu na swoje rozmiary, ale również że względu na historię i bardzo dobre tłumaczenie Pana Macieja Szymańskiego. Według mnie "Akta Litwinienki" to kryminał, w którym przeplata się rosyjski serial grozy z nutą angielskiej naiwności (może nieświadomości). Jednostka słaba wobec systemu to już klasyczny motyw powieści traktujących o naszym wschodnim sąsiedzie - Rosji. Nie mniej autor mieszkał w stolicy Rosji, przez wiele lat dokładnie obserwował sytuację polityczną i funkcjonowanie systemu, znał temat. Jeśli komuś nie jest obcy w literaturze temat spraw rosyjskich, to z pewnością odnajdzie satysfakcję czytając. Polecam.

a1989

ocenił na 7 8 lat temu

Czerwone noce

Henryk Cybulski

Relacja dowódcy obrony Przebraża Henryka Cybulskiego przed bandami banderowców/bulbowców (ukraińscy nacjonaliści byli podzieleni na frakcje, ale w jednym były one zgodne- mordowaniu polskiej ludności cywilnej). Ponieważ najczęściej o rzezi wołyńskiej czytamy w kontekście ofiarach tych bestialskich mordów dokonywanych przez Ukraińców, to świadectwo jest opisem, wydawałoby się beznadziejnej, walki nie tylko z UPA, ale też zmagań, żeby ochronić miejscowość przed Niemcami. I co najważniejsze jest to walka zwycięska, dzięki której ok. 20 tyś. ludności cywilnej: starców, kobiet i dzieci uratowało życie przed bestialską śmiercią w męczarniach. „Czerwone noce” trzymają w napięciu i czyta się jednym tchem. Ta książka powinna być w kanonie lektur obowiązkowych

edan

ocenił na 8 7 miesięcy temu

KGB

Christopher Andrew Oleg Gordijewski

Autor równolegle rozpisuje się nad służbą bezpieczeństwa i historią, by lepiej zrozumieć obraz sytuacji. Książka ma zakres czasowy od carskiej policji po upadek ZSRR. Niestety autor za bardzo rozpisuje się nad kwestiami, które nic nie wnoszą i zanudzają jak np. historia rodzinna pojedynczego szpiega, wygląda, to tak jakby musiał wyrobić normę zapisanych stron. Książka bardziej obrazuje schematy pracy wywiadu, służby bezpieczeństwa z lotu ptaka, nie ma tam pojedynczych akcji, dokładnych opisów działań.

Ostry

ocenił na 7 4 lata temu

Ochotnik. O rotmistrzu Witoldzie Pileckim

Marco Patricelli

Trochę wymęczona lektura, przede wszystkim ze względu na pewnego przebierającego się za nietoperza dziwoląga z Gotham, który ostatnimi czasy zawładnął moim życiem literackim i rozrywkowym ;) Muszę jednak na początku zaznaczyć, że włoskiemu autorowi książki należą się ukłony za podjęcie problematyki znanej raczej Polakom. Jak podaje Wikipedia, ta praca jest pierwszą pełną monografią o Witoldzie Pileckim, wliczając w to polską historiografię. Czapki z głów, panie Patricelli. Do dobrych stron tego opracowania zaliczyłbym: rzetelnie przedstawione tło historycznie (szczególnie czasy II RP i pierwszych lat stalinizmu w powojennej Polsce), chronologicznie uporządkowany wywód, zamieszczanie w głównym tekście fragmentów źródeł, liczne zdjęcia, słowniczek niemieckich wyrażeń obozowych oraz zestawienie skrótów organizacji występujących w książce. Do gustu nie przypadły mi przypisy zamieszczone w aneksie książki - zdecydowanie wolę model odwołań znajdujących się na końcu strony, na której występuje dany przypis. Książkę "męczyłem" pewnie też dlatego, że narracja jest prowadzona w sposób niekonsekwentny. Czas przeszły często przeplatany jest z czasem teraźniejszym. Autor powinien zdecydować się na jeden wariant i trzymać się go konsekwentnie od początku do końca książki - to elementarz warsztatu pracy historyka. Książkę mimo wszystko z czystym sumieniem mogę polecić czytelnikom, którzy chcą nabyć szczegółową wiedzę o Witoldzie Pileckim, szczególnie z czasów jego pobytu w obozie Auschwitz-Birkenau oraz z lat powojennych.

Dominik Sobczyk

ocenił na 6 2 lata temu

Gazprom. Rosyjska broń

Michaił Zygar Walerij Paniuszkin

„Wojna i kara” Michaiła Zygar to fascynująca książka, która w przystępny sposób przybliża genezę i przebieg konfliktów między Rosją a Ukrainą. Autor z niezwykłą lekkością łączy szczegółową analizę historyczną z narracją, która wciąga czytelnika od pierwszych stron. To pozycja, która pozwala zrozumieć zarówno polityczne kulisy działań Władimira Putina, jak i rolę Wołodymyra Zełenskiego w obliczu rosyjskiej agresji. Zygar nie tylko przedstawia fakty, ale także kontekst kulturowy i psychologiczny, który pomaga lepiej pojąć dynamikę konfliktu. Książka wyróżnia się klarownym językiem, dzięki czemu nawet złożone kwestie stają się łatwe do przyswojenia. Gdyby podręczniki do historii były pisane w podobny sposób, nauka tego przedmiotu byłaby czystą przyjemnością. „Wojna i kara” to obowiązkowa lektura dla każdego, kto chce zgłębić współczesne stosunki międzynarodowe i zrozumieć mechanizmy rządzące polityką Rosji.

Lucyferus

ocenił na 9 1 rok temu

Archipelag GUŁag 1918-1956. Tom 1

Aleksandr Sołżenicyn

Pierwsza część „Archipelagu GUŁag” A. Sołżenicyna to wstrząsający dokument epoki terroru, który pełni rolę nie tylko literackiego świadectwa, ale przede wszystkim jest aktem oskarżenia wobec totalitaryzmu. Na pewno powinni zapoznać się z nim wszyscy ci, marzący o przywróceniu lewicowych rządów, o ile wpierw przyswoją sobie ówczesne nazwy różnych partii i nurtów ideowo-polityczych, a także znajdą w sobie wystarczająco dużo samozaparcia, by brnąć przez szergi procesów oraz niezliczoną liczbę nazwisk ofiar i ich katów. Bolszewickie obietnice równości, wolności i sprawiedliwości okazały się zwykłymi frazesami, bo oskarżonym mógł być każdy i o wszystko, według zasady “przyprowadźcie nam człowieka, a paragraf się znajdzie”. Karykatura niezalażnego sądu łącznie z brakiem adwokata (względnie wyznaczeniem takiego, ktôry jeszcze bardziej niż oskarżony bał się o własną skórę) to fundament bezprawia, uniemożliwiający jakąkolwiek linię obrony. Sołżenicyn znakomicie pokazuje mechanizm aresztowań, śledztw i wyroków jako bezduszną machinę niszczącą ludzkie życie — bez dowodów, bez sprawiedliwości, bez sumienia. Zabieram się za część drugą.

Nemezis

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Kurier z Warszawy

Jan Nowak-Jeziorański

Jeśli myślicie, że nie mamy polskiego odpowiednika James’a Bonda to z chęcią przytoczę wam postać Jana Nowaka-Jeziorańskiego słynnego Kuriera z Warszawy. Książka jest fenomenalną formą wspomnień Kuriera z jego najsłynniejszych wykonanych akcji w czasach uczestnictwa w AK. Serdecznie polecam osobom, które interesują się historią II Wojny Światowej, gdyż takich książek jak wyżej oceniania jest bardzo mało. Książka jest ciekawa, interesująca i intrygująca, a historia w niej zawarta jest wyśmienitą lekcją naszej historii . Cześć i chwała bohaterom !🫡😁

Arek

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Cytaty z książki Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko?

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Śmierć dysydenta. Dlaczego zginął Aleksander Litwinienko?