Serce Vilvena

Małgorzata Paszko stworzyła intrygujący świat, który na początku przyciągnął mnie tylko ze względu na smoki. Tak, smoki. Kocham całym sercem te fantastyczne stworzenia. Tyle, że smoki nie są jedynym atutem tej powieści. Dusza romantyczki będzie przeszczęśliwa czytając tę książkę. W książce poznajemy krainy, które skrywają mnóstwo magii i sekretów. W jednej z nich główna bohaterka Isra zostaje ofiarowana tytułowemu Panu Głębin. Z tym, że stało się coś nieoczekiwanego i trafia w bezpośrednie ręce Aynura. Poznajemy działanie każdej z krain, co łączy je z "Głębinami", nie pogubicie się. O dziwo, smoki ukazały tutaj swoją prawdziwą formę zaledwie kilka razy. Jak dla mnie za mało, dlatego, że było to tak spektakularne i za każdym razem miałam: "Wow"! Nadchodzi kolejna część "Kochankowie Głębin" i mam nadzieję, że tam smoczej formy mi nie zabraknie. Podziemia okazały się być miejscem, które skrywa w sobie piękno, ma swój urok i wcale nie są takie jak przedstawiono je Isrze. Poznajemy bardzo dobrze historię zarówno Aynura jak i Isry, ich przeszłość, rodzinę ale też możemy przyglądać się jak ich relacja się rozwija. A zmierza w kierunku, którego od pierwszego ich spotkania pragnęłam. I to bardzo szybko. Książka sprawdzi się dla osób, które uwielbiają książki: - romantasy z naciskiem na dużą ilość romansu, napięcia między bohaterami - mroczna atmosfera z nutą baśniowej krainy - kochasz smoki - lekka i szybka do czytania Jeśli szukasz romantasy z mrocznym klimatem, motywem smoków i odrobiną baśniowej narracji, „Pan Głębin” będzie idealnym wyborem.

Tonąc w mroku to pierwsza książka Agnieszki Zawadki, po którą miałam przyjemność sięgnąć. Książkę wydało wydawnictwo We Need Ya. Stała na mojej półce od miesięcy i naprawdę się cieszę, że w końcu postanowiłam ją przeczytać. Było to moje pierwsze spotkanie z pisarską twórczością autorki i jestem naprawdę pozytywnie zaskoczona. Mówiąc szczerze, wprowadzenie do historii tak wybiło mnie z rytmu, że kompletnie wypadło mi z głowy, że to ma być retelling „Pięknej i bestii”. Olśniło mnie to dopiero pod koniec lektury, kiedy połączyły mi się w głowie odpowiednie kropki. Zadziałało to na plus – wspomniana baśń nie należy do moich ulubionych w retellingach, jako że mam wrażenie, że nie można wyciągnąć z niej nic nowego. Zawadce jednak się to udało. Autorka skonstruowała bardzo ciekawy świat. Wyraźnie oparła go na systemie krajów Bliskiego Wschodu, a jednocześnie stworzyła jego pewien kontrast w postaci Nieziemia – miejsca pogrążonego w ciemności, gdzie wciąż ostała się magia. To właśnie tam prędko przenosi się akcja. Razem z główną bohaterką, Dalią, czytelnik poznaje tamto miejsce oraz jego kulturę. Czuć w tym pewien niedosyt, jako że przy lekturze toczyło mi się w głowie mnóstwo pytań i nie na wszystkie odnalazłam w tekście odpowiedzi. Bardzo podobał mi się wątek zielarski, który początkowo właśnie wytrącił mnie z rytmu. Wprowadził on bohaterkę w sposób, którego się w ogóle nie spodziewałam i bardzo ciekawie zarysował jej charakter oraz przeszłość. Trochę ubolewam, że autorka dość szybko ją zakopała pod wydarzeniami z głównej osi fabularnej, a jednocześnie rozumiem, że cały zarys postaci miał na celu przede wszystkim wprowadzenie świata oraz motywacji Dalii. Akcja w książce jest raczej powolna, można by powiedzieć, że przez długi czas stoi w miejscu, by wprowadzić miejsce i zarysować wszystkie potrzebne informacje. Nie oznacza to, że w trakcie lektury wieje nudą – osobiście pochłonęłam książkę w dwa wieczory i nie mogłam się od niej oderwać. Czytało się ją bardzo dobrze, a autorka ma całkiem przyjemny styl. Sprawiło to, że nawet te fragmenty bez wsadzających w fotel wydarzeń przyjmowało się z sporą satysfakcją. Dwa minusy, które najbardziej przeszkadzały mi w trakcie lektury dotyczą wątku miłosnego oraz finału. Po retellingu „Pięknej i bestii” należy się spodziewać wolno rozwijającej się miłości. W przypadku Tonąc w mroku powiedziałabym nawet, że ta miłość rozwija się nieco zbyt wolno – tak wolno, że nie dostrzegłam, kiedy dokładnie się to stało. Odniosłam wrażenie, że ona się po prostu pojawiła. Wszystkie rozmowy i relacje między głównymi bohaterami bardziej przypominały budowanie przyjaźni. Nie da się zaprzeczyć, że była między nimi jakaś chemia, ale nie wyjaśnia natychmiastowego przeskoku od „lubię cię” do „poświęcę się dla ciebie”. W kwestii finału, odczułam spory niedosyt. Mam do niego dość dużo pytań i nie wszystko rozumiem. Wydał mi się nieco chaotyczny, a przede wszystkim zadział się szybko. Rozczarowaniem było dla mnie też potraktowanie potworów niemal po macoszemu. One po prostu były, stanowiły problem, ale został on rozwiązany. I tyle, a to trochę mało. Nie zmienia to faktu, że książkę czytało mi się bardzo dobrze i ogólnie uważam ją za udaną pozycję. Tonąc w mroku to z pewnością dobry start, by zacząć zapoznawać się z twórczością autorki. Z całą pewnością przypadnie do gustu fanom „Pięknej i bestii” oraz „Porwanej pieśniarki” Danielle L. Jensen.

Elfi asasyni zmuszeni do pracy w kawiarni? Wiedziałam od razu, gdy to przeczytałam, że muszę sięgnąć po tę książkę. Ani trochę się nie zawiodłam. Pokochałam Kate i jej ludzkość, asasynów wkraczających jak małe dzieci do świata ludzi oraz błyskotliwe dialogi między bohaterami. Cały pomysł na fabułę jest bardzo oryginalny, a wykonanie w ogóle nie zawodzi. Na pewno zostanie w mojej głowie na długo.

Ależ dobrze mi się tę książkę czytało. Wciągnęłam się w ten świat konkretnie. Co prawda po pewnym czasie główna bohaterka zaczęła mnie troszkę drażnić i zaczęłam się doszukiwać zbyt wielu podobieństw do HP... Ale uciszyłam te myśli i dalej bawiłam się świetnie. Oczywiście, że wezmę się za drugi tom 🙃

Remy jest czerwoną czarownicą, a to oznacza, że całe swoje życie musi się ukrywać, bowiem zły król zarządał, by wszystkie kobiety jej pokroju były martwe. W przetrwaniu pomaga jej przybrana matka i przybrany "brat". Podróżują i żyją od karczmy do karczmy - wszystko jednak się komplikuje, gdy pewien tajemniczy gość gospody odkrywa prawdziwą tożsamość Remy. "Dwór Gór Wysokich" to typowa fantastyka romantasy. Zaczyna się bardzo wciągająco - czuć klimat zagonienia w kozi róg oraz młodość i naiwność Remy. Hale to fajny facet, który, jak to w romantasy należy, podgrzewa atmosferę - chociażby swoimi żarcikami. Pech jednak chciał, że w życiu przeczytałam już tyle różnych książek o poszukiwaniu: magicznych pierścieni, mieczy, zwojów, ksiąg itp. że trochę brakuje mi już serca do kolejnej wędrówki skupiającej się na szukaniu starożytnego, magicznego, superaśnego czegoś. Tym bardziej, że po połowie książki okazuje się, że Remy to była tym i tamtym, umie to i tamto i jest tak wyjątkowa, że nikt tak wyjątkowy nie jest. No i na domiar złego są jeszcze uniesienia łóżkowe, które nijak nie współgrają z tym, co ja uważam za romantyczne albo chociaż smacznie napisane. Powiedziałabym tak, że pierwsza połowa tej książki rozkręca się pysznie. Jest fantastyka i buja, no ale później niestety fabuła wpada na stare znane już wszystkim tory i choć stara się zaskoczyć wszystkim, bo na każdej kolejnej stronie wychodzą nowe kwiatki - to niestety wszystko to już było. Jeśli lubicie fantastykę drogi, poszukiwanie magicznych przedmiotów i spicy sceny to jednak myślę, że będziecie ukontentowanie.

Powieść, przy której bawiłam się świetnie i od której nie potrafiłam się oderwać. Może i czuć w niej klimat Igrzysk śmierci, ale można jej to wybaczyć, bo wciąga! Nie lubię narracji pierwszoosobowej, wybaczam ją jednak w młodzieżówkach. Sama idea jest prosta i może trochę naiwna, ale bawiłam się bardzo dobrze. Polubiłam Kassandrę, była miłą odmianą po wyidealizowanych bohaterkach fantasy YA. Podobała mi się też relacja Kassandry i Holdena. Z minusów - chciałabym żeby było więcej informacji może nie tyle o pozostałych uczestnikach, co o ich zadaniach. W ogóle w turnieju bierze udział 13 zawodników, a tak naprawdę wiemy cokolwiek tylko o 5. Tak samo nie wiemy też nic o zadaniach z poprzednich turniejów czy chociażby zadaniach innych uczestników. Tego mi brakowało. Minus też za nierealistyczną scenę walki bokserskiej pomiędzy początkującą a zaawansowaną zawodniczką. Tak czy inaczej, polecam i sięgam po kolejną część.

Jest to moje pierwsze spotkanie z ta autorką I szczerze mówiąc powiem, że całkiem udane. Rzadko kiedy sięgam po fantastykę, jak to sama autorka określiła nie jestem docelową grupą a jednak książka mi się bardzo podobała choć początkowo miałam problem żeby się w nią wgryźć. Pierwsze kilka stron było naprawdę ciekawe później jakoś straciłam zapał, na szczęście się odnalazł i 2/3 książki minęło mi w mgnieniu oka. Spodobał mi się styl autorki, kreowanie postaci i całej fabuły oraz wodzenie czytelnika za nos. Akcja nie jest jakoś super wartka, momentami bym powiedziała, że nawet zwalnia aż za bardzo jednak pojawiało się tam wiele ciekawych wątków. Kreacja bohaterów też jest w ciekawym stylu, można się utożsamiać z bohaterami, poczuć ich emocję, zwłaszcza przy głównym bohaterze który cały czas czuł się zagubiony. Spodobała mi się ta książka, jak zawsze zresztą książki od @villanelle_lu naprawdę polecam brać udział w jej booktour (i nie tylko) bo chyba na żadnej książce jeszcze się nie zawiodłam, dziewczyna też poleca u siebie wiele perełek ❤️. Książkę również polecam, myślę że warto sięgnąć, nawet jeżeli ktoś tak jak ja nie za często sięga po fantastykę 😆

„…dla ducha, który już na zawsze miał zostać moją pierwszą miłością i który może mógł zostać moją ostatnią miłością - pod warunkiem że pragnęłabym tego właściwie.” Instrukcja obsługi żałoby wpisanej w każdą miłość - żałoba po rozczarowaniu, złamanych pragnieniach i marzeniach, odrzuceniu, samotności, a w końcu pogodzenie.

#recenzja „Śladem cieni” Rachel Moore Wydawnictwo: @books4ya Idealna na jesień, klimatyczny paranormalny romans w nurcie dark academia. Szkoła z historią sięgającą setek lat wstecz, biblioteka z zakurzonymi książkami i tajemnice, które muszą zostać rozwiązane 🍁 Este zaczyna naukę w prestiżowym liceum Radcliffe Prep, do którego uczęszczał jej zmarły ojciec. O tej szkole krążą plotki - mówi się, że po korytarzach kręcą się duchy, natomiast dziewczyna nie zaprząta sobie głowy tymi sprawami. Poza nauką Este chce znaleźć informacje o swoim ojcu, który odszedł ze szkoły w niewyjaśnionych okolicznościach. Na swojej drodze spotyka Mateo - tajemniczego i charyzmatycznego chłopaka, który sprowadza na nią niezłe kłopoty a potem... po prostu znika. Nikt w szkole go nie zna, ale dziewczyna, żeby zachować swoje stypendium, musi dodatkowo pracować w szkolnej bibliotece. To właśnie między zakurzonymi regałami, wśród starych ksiąg i dokumentów, dziewczyna zaczyna szukać odpowiedzi by rozwiązać zagadki. To była naprawdę przyjemna młodzieżówka, bardzo podobna do serii Wybrani (Akademia Cimmeria) i Harrego Pottera. Autorka pięknie przedstawiła nam klimat tej szkoły. Podobał mi się kontrast między główną bohaterką a jej współlokatorką. Este nie wierzy w duchy a Posy zakłada klub Paraposzukiwaczy by złapać choć jedną ze zjaw 👻 jedyne czego mi brakowało to może większa relacja między dziewczynami. Chociaż rozumiem taki zabieg - od samego początku wytłumaczone jest, że Este nie miała przyjaciół przez styl życia. Długo nie przebywała w jednym miejscu, więc nie starała się z nikim zaprzyjaźnić. To powieść, dzięki której idealnie nastawicie się na jesień 🍂 Moja ocena: 4/5 ⭐️ W tej książce nie ma scen erotycznych ani przekleństw https://www.instagram.com/readingpartyy/

Ojoj co się tu porobiło. O ile już wcześniej los nie był zbyt łaskawy dla Apopi i jej kłody pod nogi podkładał... To tutaj chyba najlepsze określenie to "przeczołgał". Rany, aż odkryłam w autorce nowe super moce (zwane artystycznym sadyzmem przypisanym konkretnie pisarkom i pisarzom). A na serio - bardzo wciągające, piękne opisy miejsc, fajny dziki klimat i elfi świat. Nadal się cieszę, że te kilka lat temu na targach dałam się skusić na pierwszy tom. Poziom się dobrze trzyma z każdą częścią i naprawdę warto zaglądać do ludzkiej bohaterki zrzuconej w ten niezbyt przyjazny świat.

Świetnie się bawiłam przy tej książce! Zgliszcza Los Angeles opanowane przez demony, ludzkość walczy o przetrwanie - chociaż to zdecydowanie nie jest na miejscu pierwszym w tej historii. Poznajemy Siennę, dziewczynę, która walczy o każdy dzień, i kiedy wpada w kłopoty ochrania ją demon Ez. Chociaż można było przewidzieć niektóre aspekty, to mimo tego z radością się czytało.

Książka bardzo mi się spodobała nie tylko pod względem mitologi która może kojarzyć się z serią Percy Jackson, ale także pod względem choćbym zagadki tożsamości Sylasa czy wyższych bogów pociągających za sznurki🪢. Uważam też , że książka została napisana w dobry sposób 🌌🌘🌒

Tytuł: "Ucieczka Apsary" Autorki: Katarzyna Rutowska, Katarzyna Podstawek Gatunek: Fantasy Kategoria wiekowa: 15+ Liczba stron: 464 Ocena: ⭐9/10 “Delikatnie ujął jej rękę i ucałował jej wierzch. Tak bowiem na wschodzie robili wysoko urodzeni, by okazać szacunek damom”. CO ZNAJDZIECIE W ŚRODKU: - Refleksję nad dorastaniem, pokonywaniem uprzedzeń i poszukiwaniem własnej tożsamości. - Pełną szacunku miłość. - Ciekawe główne i poboczne postaci. - Inspiracje indyjskimi legendami i kinem Bollywood. - Smaczny humor. - Polityczne rozgrywki. - Magię w oryginalnym ujęciu. - Rozbudowany, barwny świat. W SKRÓCIE O FABULE: Elaman, młoda elfia arystokratka, wychowana pod kloszem, wkrótce zaczyna studia, ale jej życie zmienia się, gdy odwiedza tawernę. Tam spotyka Czadaramę, pielgrzyma z Paharamu, a ich wspólna zabawa prowadzi do nieoczekiwanych wydarzeń. PRZEMYŚLENIA PO LEKTURZE: - Dawno nie czytałam tak pozytywnej książki. Naprawdę świetnie się bawiłam! - Obserwowanie rozwoju miłości, między dwójką protagonistów to była CZYSTA PRZYJEMNOŚĆ. - Bohaterowie absolutnie skradli moje serce. - „Ucieczka Apsary” to idealna pozycja dla fanów cozy fantastyki. - Drugą część kupiłam w ciemno i zdecydowanie było warto. ❤️

Bardzo ciekawy pomysł. Wykonanie ok. Wciagneła mnie, ale mam sporo zastrzeżeń. Szczególnie co do wieku, w którym główna bohaterka rozpoczęła pełną flirtu relację. Również do stylu pisania autorki i jakości tlumaczenia. Jestem ciekawa dalszego ciągu, wiec sięgnę po kolejna część.

@rewi.books Miałam dość mieszane uczucia co do tej historii. Opinie na jej temat są bardzo różne, a podczas czytania kilka razy byłam bliska odłożenia jej na bok. Postanowiłam jednak dać jej szansę… I co? Teraz natychmiast sięgam po kontynuację, bo nie mogę doczekać się, co dalej przyniesie ta opowieść. Punktem wyjścia jest zaginięcie dziewczyny, która chodziła z Souline do szkoły. Znika bez śladu, a nikt nie ma pojęcia, co tak naprawdę się z nią stało. Wiadomo tylko jedno: weszła do lasu i już z niego nie wróciła. Od tamtej pory wszyscy trzymają się tego miejsca z daleka. Wszyscy… oprócz Souline. Dziewczyna, kierowana ciekawością i niepokojem, wybiera się tam na spacer — co kończy się jej porwaniem. Souline trafia do ukrytej przed światem krainy zamieszkanej przez nieludzkie istoty, które wysysają z ludzi siłę życiową. Aby przeżyć, musi nauczyć się funkcjonować wśród potworów, których istnienie wydawałoby się niemożliwe. Wkrótce okazuje się, że jedyną szansą na ucieczkę jest współpraca z ich władcą .Brutalnym, nieprzewidywalnym i niemal całkowicie szalonym. A jednak coś między nimi zaczyna się zmieniać… Choć początkowo historia zupełnie mnie nie porwała, później nie byłam w stanie się od niej oderwać. Oczywiście, książka nie jest idealna, ale spędziłam z nią naprawdę świetny czas. Podobał mi się świat wykreowany przez autorkę. Mroczny, tajemniczy i pełen zagadek. Bardzo ujął mnie również wątek romantyczny, rozwijający się powoli, subtelnie, ale za to niezwykle satysfakcjonująco. A samo zakończenie… ech, nie można tak kończyć historii! Na szczęście od razu mogę sięgnąć po kolejny tom, bo inaczej chyba nie wytrzymałabym z ciekawości.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Bardzo ciężko było mi zanurzyć się w powieści. Jest tu bardzo dużo narracji, a w pierwszej połowie książki niewiele się dzieje. Od połowy zaczęło robić się ciekawie, akcja zaczęła się zagęszczać. Oryginalnego Makbeta czytałam wiele lat temu i nie pamiętam go już dobrze, jednak wydaje mi się, że historia opisana w "Lady Makbet" została mocno przerysowana. Sama tytułowa bohaterka wzbudza mieszane odczucia - z jednej strony widzimy, jak z niewinnej dziewczyny staje się okrutną kobietą, z drugiej strony jasne jest, że jest to jedyny sposób na przetrwanie w średniowiecznym świecie rządzonym przez mężczyzn. Lektura nie była zła, jednak po opisie spodziewałam się czegoś więcej.

Cudo ✨ Jedyne co mi przeszkadzało to nawiązania do „Trylogii Snów” i „Trylogi Czasu”. Tak, tak kocham Xemeriusa ale czy naprawdę potrzebujemy tu jego drugiej wersji? Bax się od niego różni, fakt ale ja nie lubię powtórek. Gorsze jednak jest to że okazuje się że mamy tam DOSŁOWNIE korytarze snów. Myślę że wciśnięcie je tu było bez sensu bo „Trylogia Snów” właśnie na nich się opierała. Matilda mogła się dostać do Kręgu w jakiś inny sposób ale Kerstin postanowiła zrobić powtórkę. Pomimo tego daje 9 gwiazdek bo bez tego ksiązka jest fenomenalna.

Naprawdę super sie na niej bawiłam, lekka przyjemna fantastyka z niesamowicie ciekawym i intrygującym pomysłem, poczułam cudowny powiew świeżości zagłębiając się w elementy fantastyczne tej książki. Coś w tym połączeniu magii z medycyną jest NIESAMOWICIE przyciągające. Moje jedyne problemy w zwiazku z historią dotyczą ostatnich rozdziałów książki, uwazam że relacja dwójki głównych bohaterów poszła troszeczkę za szybko do przodu po wyjściu na jaw pewnych faktów (miłośniczka slowburnów here), brakowało mi głębszego budowania relacji od tamtej chwili, dodatkowo ostatnie 2 rozdziały to bylo odrobinkę za dużo, czułam sie strasznie zagubiona i pozostawiono mnie przez to z dziwnym poczuciem, które ciężko mi nazwać. Choc przyznam ze nigdy bym nie przewidziała zakończenia co jest jednocześnie bardzo na plus. Z takich pomniejszych rzeczy - strasznie ciężko było mi sobie dopasować świat do jakiegoś okresu historycznego, technologia a opis miasto-pańśtwa odbiegał mi strasznie (ale myślę ze to jest to trochę taki "me problem") Mimo wszystko aspekty te nie wpływają negatywnie na moją opinię, wciąż naprawdę super sie bawiłam, a po kolejną część definitywnie sięgnę i mam ogromną nadzieję ze będzie równie przyjemną przygodą jak właśnie ta pierwsza :)

Muszę przyznać, że ta książka podobała mi się mniej, a powodem tego było zakończenie. Cała lektura była przyjemna i dosyć równa względem pierwszej części - niewymagająca, ale angażująca. Zawiodło mnie jednak zakończenie. Było według mnie nie do końca satysfakcjonujące - głównie zbytnio pospieszone, ale też trochę przerysowane. Sumarycznie dylogia podobała mi się, jako młodzieżówka myślę sprawdza się dobrze. Wolałabym jednak, żeby świat był bardziej pogłębiony, a realia zadań dokładniej przybliżone czytelnikowi.

„Czego pragnie magia” pierwszy tom cyklu Mroczne Sigile, jest to książka z gatunku młodzieżowego fantasy z wyraźnym akcją, magią i elementami romansu. Akcja rozgrywa się we współczesnym świecie, choć magicznym. Częściowo akcja osadzona w Londynie oraz jego magicznym odbiciu. Magia wróciła do świata ludzi, ale jest mroczna, niebezpieczna i ma własną cenę. Główna bohaterka - Rayne, to młoda dziewczyna z biednej dzielnicy, która dzięki tajemniczym artefaktom zwanym sigilami potrafi posługiwać się magiczną mocą. Kiedy magia zaczyna wymykać się spod kontroli, Rayne zostaje postawiona przed kluczowym wyborem: albo magia ją zniszczy, albo na zawsze zwiąże jej życie z Mrocznymi Sigilami. Miło zaskoczyłam się tą książką, po pierwsze nie czytałam jeszcze książki fantastycznej osadzonej w realnym świecie. Autorka tworzy świat, w którym magia jest brutalna, mroczna i potrafi zawładnąć człowiekiem, a nawet doprowadzić do jego śmierci. Sigile, mroczne artefakty, które obdarzają magią, jednak ich używanie jest kosztowne, niebezpieczne, a nawet uzależniające. Rayne to odważna i zdeterminowana postać. Porzucona przez matkę, wychowująca się w domu dziecka, musi walczyć o swoje istnienie i lepszą przyszłość. Niespodziewanie poznaje swoją przeszłość, a także swoje przeznaczenie. Dziewczyna musi stawić czoła wyzwaniom i dokonać trudnych wyborów, dotyczących nie tylko jej, ale istnienia całego świata, który staje dopiero przed nią otworem. Poznaje ludzi, którzy tłumaczą jej wszystko, jednak nie jest przekonana czy może im do końca zaufać. W tle rozgrywają się intrygi, walki o władzę, polityczne rozgrywki, a także mamy wątek romantyczny. Angażująca fabuła od pierwszej do ostatniej strony, dynamiczna akcja, ciekawie wykreowany świat pełen mrocznej magii, wyraziste postaci, trudne i emocjonujące wybory z nutką humoru i elementami romansu. Jestem ciekawa co wydarzy się w kolejnym tomie 💙