Sekrety zmarłych. Odkryj tajemnice, które zabrali do grobu

Świat szpiegów i agentów bez tajemnic! Z tą książką poznacie tajniki i metody pracy szpiegów, nauczycie się jak wykonać tajną misje i rozpracować tajny szyfr. Dyskrecja, inteligencja, sprawność fizyczna, to tylko niektóre cechy, które powinien posiadać szpieg. Takie umiejętności pomogą mu odnaleźć się w misji i wyjść z niej cało. Książka "Jak zostać szpiegiem" zawiera szereg tajemnic i sekretów tajnych agentów, uczy technik szpiegowania, opowiada o najciekawszych wydarzeniach związanych i misjami szpiegowskimi. Absolutnie ciekawa, wciągająca, pełna informacji i faktów, które zainteresują pasjonatów konspiracji i intrygi w najlepszym wydaniu. Będzie trochę historii jak i fikcji. Poczujesz się niczym James Bond, przed tajna akcją dla MI6. Moje dzieci, które nie były zbyt zainteresowane tematyką, z każda stroną chciały dowiedzieć się jeszcze więcej. Tematyka nietypowa, ale świetnie przedstawiona. Intrygujące, trochę szpiegowskie i tajemnicze ilustracje dodają tutaj klimatu.

Książka jest świetna na początek przygody ze sketchnotingiem, czyli notatkami wizualnymi. Napisana wprost do ucznia lub nauczyciela, krok po kroku daje wskazówki, jak prowadzić zeszyt w kolorowy, ciekawy, niesztampowy sposób. Lżej się czyta niż "Notatki wizualne" Jadźki (tam odbiorcą jest dorosły/pracownik biznesowy). Dużo przykładów i miejsca na własną twórczość. Dla mnie rewelacja!

Dobre. Ucząca jak sobie radzić z trudną emocją jaki jest lęk. Nie wiem czemu, ale w wersji mobi na kidle nie chce mi się pokazać, że jest przeczytana. Mam 98% po skończeniu książki. Myślałam, że czegoś brakuje. Ostatnia strona to ilustracja. Musiałam sprawdzić na kompie i wychodzi, że nic nie przeoczyłam. Dziwne.

Komputery, tablety i smartfony to nasza współczesna rzeczywistość. Dostęp do nich jest potrzebny, dają różne możliwości komunikacyjne, informacyjne, edukacyjne i rozrywkowe. Jednak dziecko nie powinno spędzać przed nimi zbyt dużo czasu. Jak do tego nie dopuścić? Jak zbudować z nim więź i zachęcić, aby odłożyło elektronikę bez awantury? To ciekawy poradnik dla każdego współczesnego rodzica, na dodatek napisany przez polską autorkę. Dlaczego warto ograniczyć czas w sieci? Np. ogranicza kontakty społeczne, więc dzieci mogą stać się samotne, negatywnie wpływa na poczucie wartości czy jakość snu. A może tak warto dać dziecku dobry przykład i zacząć od siebie? Podoba mi się szereg informacji odnośnie bycia online (racjonalnych, a nie takich, że wszystko jest złe i szkodzi), są tu różne badania, doświadczenia z innych krajów, czy przykłady z życia. Są pokazane ludzkie potrzeby, zagrożenia. Autorka podsuwa fakty, pomysły i narzędzia. Znajdziecie tu ramki z refleksjami, czy takie z zadaniami, które mają na celu abyśmy uświadomili sobie jak sytuacja wygląda w naszym życiu, czy też domu. Są podpowiedzi jak rozmawiać z dziećmi, także mamy gotowe sformułowania, które znacznie to ułatwią. Po jej lekturze stałam się bardziej świadoma (choć nowe technologie są mi raczej całkiem nieźle znane, a tym samym świat online) i lepiej radzę sobie z rozmową z dzieckiem. Wiem jak zastosować ograniczenia, aby były dla dziecka jasne i zrozumiałe, jednocześnie nie odcinając go całkiem od świata online. I zawsze kontroluję co robi. Książka skierowana jest do wszystkich rodziców, zarówno do tych świeżo upieczonych, jak i do tych z dłuższym stażem. Wskazówki tu zawarte przydadzą się na wielu etapach rozwoju dziecka, ale także pomogą nam samym racjonalnie korzystać z sieci i dobrodziejstw techniki. Polecam.

Lubicie malować? A może chcielibyście zacząć, ale nie wiecie, od czego zacząć? Jeśli na któreś pytanie odpowiedziałeś/aś tak to książka „Szkoła rysowania” będzie idealną pozycją. Znajdziesz w niej nie tylko same podstawy, ale i rozwinięcie. Na wstępie mamy omówione podstawy. Jaki wybrać ołówek, jaki jego nr odpowiada temu co chcemy zrobić. Mamy też omówione inne możliwości. Np. marker, cienkopisy, pastele itp. Mamy też sporo ćwiczeń, od jakich możemy zacząć. Wiadomo, jak wszędzie trzeba ćwiczyć, by były jakieś efekty. Tak samo i w rysowaniu, trzeba ćwiczyć rękę, by coraz lepiej rysowała. Kiedy już stwierdzisz, że chcesz iść dalej, uczysz się o kształtach i cieniowaniach. Wbrew pozorom wcale nie jest to takie łatwe.  Kolejnym etapem już są konkretne ćwiczenia. I tak możemy sami wybrać, co nas najbardziej interesuje lub iść po kolei i próbować swoich sił. Zaczynamy od martwej natury, ale mamy szeroki wybór. Od bardziej podstawowych do wymagających już jakichś umiejętności. Zwierzęta, rośliny, budowle, ruch, ludzie to tylko parę przykładów co w tej książce znajdziemy. Dawno sama nie rysowałam, ale mam zamiar z tą książką przypomnieć lub nauczyć się jak się rysuje. Czeka mnie fajna zabawa. Polecam jeśli czego takiego szukacie lub może na prezent dla kogoś, kto chciałby zacząć, ale sam nie wie jak. Jest to bardzo ciekawa pozycja.

Książka sióstr Góreckich daje dokładnie to, co obiecuje. To świetna pozycja o ciałopozytywności dla dzieci, wzbogacona o ćwiczenia i proste, ale wymowne ilustracje. Uważam, że także wielu dorosłych mogłoby sporo się z niej nauczyć, nie tylko o samoakceptacji, ale także na temat tolerancji dla inności. Podoba mi się, jak szerokie spektrum ludzi jest tu przedstawione. Wspomniano o różnych kolorach skóry i typach sylwetki, o niepełnosprawności, niebinarności, bielactwie i nie tylko. To ważne, żeby uczyć dzieci, że inność nie jest żadnym powodem do wykluczania ani do czucia się gorszym od reszty. Dobrze, że powstają takie książki. Mam nadzieję, że po tę sięgnie jak najwięcej ludzi, nie tylko młodych. Z pewnością przyczyni się to do wychowania mniej przygnębionego, a bardziej otwartego społeczeństwa.

Świat pędzi, a my mamy coraz mniej czasu na codzienne rzeczy. Dlatego pragniemy, aby wszystko było dobrze poukładane, posegregowane, aby nie musieć szukać potrzebnej rzeczy godzinami, a przestrzeń była przyjemna dla oka. Przynajmniej ja tak mam i z chęcią poznaje różne metody do uzyskania zadowalającego mnie efektu. Po książkę sięgnęłam z jednej strony z dość dużym zainteresowaniem, z drugiej z nie małymi oczekiwaniami. Jak zdała egzamin? Całkiem pozytywnie. W pierwszej części książki poznamy bliżej autorkę, dowiemy się o niej dość sporo. Poznamy jej osobiste przemyślenia, jak doszło do tego, że została sławną influencerką, co skłoniło ją do napisania książki i wiele więcej. To taka jakby biografia Sophie Liard, a przynajmniej ja to tak odebrałam. Natomiast w drugiej części są porady i to naprawdę ciekawe i przydatne. Zdecydowanym plusem jest fakt, że podzielone są na pomieszczenia. Kolejnym fakt, że tekst poparty jest ilustracjami. „The Folding Lady. Poskładaj się” to moim zdaniem przydatna książka, po którą warto sięgnąć. Ze swojej strony polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2023/04/thefoldingladyposkladajsiewydawnictwoinsignis.html

Zainteresowałam się tą książką gdyż sama mam problemy zdrowotne, właśnie związane ze stanami zapalnymi w organizmie. Ale większość z nas zapewne doświadczyła - chociażby przy skaleczeniach czy infekcji zęba. Więc jest to poradnik dla każdego. Książka podzielona jest na rozdziały: I. Nauka Dowiemy się ty czym jest stan zapalny, jakie są jego przyczyny, jaki ma wpływ na organizm, oraz jak zdiagnozować. Okazuje się, że groźnie brzmiący -ostry stan zapalny nie jest taki straszny. W ten sposób organizm reaguje na zagrożenie, ostrzega też że dzieje się coś niedobrego. Lecz czasem sprawa wymyka się spod kontroli, a wtedy mamy już do czynienia z chronicznym stanem zapalnym. II. Styl życia. Dowiemy się jak wypracować zdrowe nawyki żywieniowe na co dzień. Oraz jak ważny jest wysiłek fizyczny i utrzymanie prawidłowej masy ciała. III. Odżywianie. Co jeść by zapewnić sobie zdrowie? Metody gotowania, szkodliwe składniki w diecie oraz te o działaniu przeciwzapalnym. Z tego działu dowiedziałam się więcej o insulinooporności, a jest problem który podejrzewam o siebie. IV. Przepisy. Tu znajdziecie 30 przepisów na smaczne i zdrowe śniadania, obiady, przekąski oraz słodkości. Tak skomponowane by dostarczały kluczowych substancji odżywczych które zapobiegają stanom zapalnym oraz wspierają zdrowie i witalność. Ta książka to prawdziwa skarbnica wiedzy, przekazana w bardzo przystępny sposób, wyjaśniająca dokładnie temat, tak by każdy czytelnik zrozumiał. Leki jedynie łagodzą symptomy, nie likwidują źródła zapalenia. Warto więc wsłuchać się w swój organizm, starać się dopasować styl życia, zmienić nawyki by cieszyć się zdrowiem. Pamiętajcie, że by zachować pełnię zdrowia trzeba zadbać też o zdrowie psychiczne.

Pod tym chwytliwym tytułem kryje się pigułka wiedzy prosto od dwóch psychiatrek i psychoterapeutek. Napisana bez lukrowania, lecz i bez przyczerniania obrazu współczesnych nastolatek i ich rodziców. Nie poradnik, a wywiad. Co akurat jest ważne, bo dominują w nim bardzo bogate spostrzeżenia, a rad jest niewiele. Może to i dobrze, gdyż gotowe odpowiedzi dziwnym trafem rzadko znajdują zastosowanie w rzeczywistości. Za to wiedza o tym, na co zwrócić uwagę, co jest normą, a co nie, jakie mogą być przyczyny problemów młodych dziewcząt, jakie skutki zaniedbań rodzicielskich już tak. Tematy ciężkiego kalibru to burza neuronów, depresja, wtórne korzyści z choroby, autyzm, ADHD, brylowanie w internecie, używki, identyfikacja płci, seksualność a seksualizacja, zaburzenia odżywiania, samookaleczenia i próby samobójcze, diagnozowanie, terapia indywidualna nastolatki, jej rodziców i całej rodziny, system ochrony zdrowia psychicznego w Polsce.

Czasem wystarczy kilka prostych słów, aby serce znalazło spokój🥰 Książka „Bardzo małe rzeczy. Proste refleksje o życiu i przyjaźni ze Stumilowego Lasu” od Wydwnictwa Olesiejuk przypomina nam, co tak naprawdę jest ważne w życiu. Na każdej stronie spotykamy Kubusia Puchatka i jego przyjaciół, którzy z czułością i humorem pokazują, jak odnaleźć szczęście w małych, codziennych chwilach😊 To historia o Krzysiu, który zgubił swój ukochany, szczęśliwy kamyk, i Kubusiu, który bez wahania wyrusza na poszukiwanie wraz z przyjaciółmi. Przez tę podróż odkrywamy piękne przesłania: „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w potrzebie”, „Doceniaj każdy dzień i to, co masz”, „Razem zawsze możemy więcej”, „Szczęście jest bliżej, niż myślisz oraz „Radość można znaleźć w urokach przyrody i życzliwości przyjaciół” Ilustracje są przepełnione ciepłem, a sama książka wydana w solidnej, eleganckiej oprawie to prawdziwa perełka, którą warto mieć na swojej półce💛 To książka dla każdego, niezależnie od wieku. Dzieci znajdą tu radość i przygodę, dorośli spokój i przypomnienie, że czasem najmniejsze rzeczy mają największe znaczenie. To opowieść, która mówi: „Zatrzymaj się na chwilę i zauważ to, co piękne wokół ciebie”. Polecam tę książkę jako codzienną dawkę ciepła i refleksji. To naprawdę miód na serce! 🍯💛

"Body positive. Superprzewodnik po ciałopozytywności" przede wszystkim kierowany jest do młodzieży. Jednak uważam, że każdy rodzic również powinien przeczytać tę pozycję. Ja jako osoba dorosła znalazłam tam też kilka rzeczy, które wzięłam sobie do serca. Książka przede wszystkim uświadamia nam, że swoje ciało powinniśmy traktować z należytym szacunkiem. Mamy tutaj rozdziały poświęcone m.in. tożsamości płciowej, s*ksualności, odmienności fizycznej, czy zaburzeniach odżywiana. Do tego znajdziemy również informacje jak zadbać o własne ciało. Bo body positive to nie promowanie otyłości, a właśnie zadbanie o swoje ciało, żeby było zdrowe. Niestety mam wrażenie, że w obecnych czasach ten ruch jest bardzo mylnie odbierany. Przewodnik jest pisany, lekkim, prostym językiem. Jednak nie brakuje w nim przypisów oraz zadań, które ułatwią nam z akceptacją samych siebie. Jeśli szukacie książki, dzięki której spojrzycie inaczej na swoje ciało to polecam po nią sięgnąć.

Bardzo dobrze się czytało, o związkach, o mężczyznach, historie z życia wzięte, wywiady: wywiad z seksuologiem Andrzejem Depko, z Radosławem Majdanem, z Rafałem Maślakiem, o alkoholizmie, uzależnieniach, o zmieniającym się podejściu do męskości i partnerstwa na przestrzeni lat. Polecam.

Chociaż rozumiem, skąd biorą się opinie, że książka jest nudna, to mi ogromnie przypadł do gustu jej niespieszny rytm, głębia i wszystkie opisy ceremonii herbacianej. Spodobało mi się, że chociaż autorka zajmuje się nią od 25 lat, to przyznaje, że ciągle się uczy i odkrywa nowe rzeczy.

No i znalazłam poradnik, który w stu procentach spełnił moje oczekiwania. I choć bywają powieści od których ciężko mam odejść, to jednak w tym przypadku była to właśnie ta pozycja. Piękna, cudowna, która pokazała jak to jest, kiedy się nie akceptuje siebie. Kiedy się siebie nie lubi, nie mówiąc już o kwestii kochania. Kiedy ją czytałam, miałam wrażenie, że to druga matka do mnie przemawiała przekonując mnie, że jestem wyjątkowa i zasługuję na to, co najlepsze. Napisała prawdziwą prawdę, którą czasem znamy, ale nie przyjmujemy do wiadomości. Osoby toksyczne od zawsze potrafiły nas psychicznie gnębić i człowiek wciąż miał o coś pretensję do siebie. A to o wygląd, o to, że powinniśmy być w czymś lepsi, to, że nic nie potrafimy i nie widzą dla nas przyszłości. Czy takie stwierdzenia naprawdę sprawią, że człowiek weźmie się w garść? Czy w ten sposób odbije się od dna? Nie można kopać piłki i od razu stwierdzać, że i tak nie wpadnie w bramkę. Książka pokazała, że samo nastawienie już dużo zmienia. Nie każe nam powtarzać sobie, że jesteśmy wielcy i nic nam nie straszne, tylko z wolna daje powody, byśmy sami zaczynali tej pewności nabierać. Pokazuje, że sami powinniśmy doceniać siebie. Chwalić w myślach nawet małe postępki, do których części wcześniej nie dochodziliśmy. Nie można się dołować twierdząc, że spełniłam tego, co wypadało. Trzeba się cieszyć i chwalić tym, że jednak coś mi się udało. Później ponownie iść naprzód i doceniać te małe kroczki, które sprawiają, że idziemy naprzód. Do wyznaczonego przez siebie celu. Naprawdę niesamowity poradnik. Bardzo leciutko się go czyta, mamy tutaj nie tyle strojne pióro, co ukazujące za pomocą przenośni bardzo proste tłumaczenia co i jak zrobić, by zaakceptować siebie i to kim jesteśmy. Dowiecie się co to jest poczucie własnej wartości. Przestaniecie się porównywać z innymi i zauważycie, że to wasza opinia dla was samych jest ważna, a nie czyjaś. Do tego przeczytacie przypadki różnych ludzi, które również otworzą wam oczy. Z czystym sercem bardzo wam go polecam!

Vibe check bądź najlepszą wersją siebie to dziennik kreatywny, który będzie świetną opcją na prezent dla nastolatków. Dziennik wypełniony jest różnymi zadaniami związanymi z emocjami, życiem, stresującymi sytuacjami czy ze zdrowiem psychicznym. Liczne ćwiczenia pomagają uporządkować swoje myśli i "wyżyć się" w trudnych sytuacjach. Kreatywnik to świetna opcja głównie dla nastolatków ze względu na to, że często nie mówią o swoich emocjach i problemach. Ćwiczenia pozwalają pracować nad swoimi emocjami i uporządkować je. Wiadomo, że niektórym osobom bardzo pomaga pisanie pamiętnika i przelanie swoich myśli na papier. W środku dziennika znajdziemy 13 rozdziałów podzielonych na emocje, również te złe. Każdy z rozdziałów zaczyna się małym testem, później są ćwiczenia. Jak przystało na taki dziennik nie może zabraknąć mandal i kolorowanek odstresowujacych. Zdecydowanie polecam jak prezent dla kreatywnych osób.

124/52/2025 "Jak cieszyć się życiem. Dobrostan w pięciu odsłonach" Dr Tal Ben- Shahar Zwierciadło #recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka Psychologia pozytywna Tal Ben-Shahar, znany wykładowca psychologii pozytywnej na Harvardzie, w książce „Jak cieszyć się życiem” proponuje praktyczne spojrzenie na to, czym jest szczęście i jak je pielęgnować na co dzień. Autor odchodzi od utartych sloganów typu „pozytywne myślenie wystarczy”, pokazując, że prawdziwe poczucie spełnienia wynika z równowagi między przyjemnością a poczuciem sensu. To, co wyróżnia tę książkę, to: przystępny styl, proste, życiowe przykłady zamiast naukowego żargonu. Ćwiczenia i refleksje po każdym rozdziale, dzięki którym można od razu wdrażać zmiany w swoim życiu. Łączenie teorii i praktyki, odwołania do badań, ale również do codziennych dylematów. Kładzie nacisk na akceptację emocji, także tych trudnych, zamiast wypierania ich. Główne idee publikacji to: szczęście to proces, nie cel; niedoskonałość jest naturalna, pozwolenie sobie na błędy jest elementem pełnego życia; ważne jest inwestowanie w relacje i wdzięczność; małe, systematyczne nawyki mogą zmienić jakość życia bardziej niż wielkie, jednorazowe rewolucje. Minusem publikacji może być fakt, że dla osób zaznajomionych z psychologią pozytywną treści mogą wydać się nieco powtarzalne. Jak również nie wszystkie ćwiczenia przemówią do każdego czytelnika, książka ma bardziej ogólny niż indywidualny charakter. To inspirująca, praktyczna książka, która może pomóc przeformułować codzienne myślenie o szczęściu. Nie obiecuje cudów, ale zachęca do realnych, drobnych kroków w stronę bardziej satysfakcjonującego życia. Szczególnie można ją polecić osobom, które potrzebują motywacji do zmiany lub chcą zrozumieć, dlaczego mimo sukcesów czują wewnętrzną pustkę. Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zwierciadło.

Słowo "mindfulness" stało się ostatnio modne. I choć wiele osób go używa, to z pewnością nie wszyscy wiedzą, co tak naprawdę oznacza. Ja też zaliczałam się do tego grona. Po książce "Odkrywanie mindfulness" Katarzyny Kędzierskiej i Małgorzaty Jakubczak wiem już o co chodzi. Muszę zacząć od tego, że książka jest pięknie wydana. Kiedy ją pierwszy raz zobaczyłam na żywo, powiedziałam: "nie ważne czy jest dobra, nigdy jej nie oddam". Drugą bardzo ważną sprawą jest fakt, że nie mamy do czynienia z poradnikiem. Autorki przekazały po prostu swoją wiedzę w temacie mindfulness, a mają ją ogromną. W końcu Małgorzata Jakubczak założyła Polski Instytut Mindfulness, a Katrzyna Kędzierska jest certyfikowaną nauczycielką medytacji oraz prowadzi bloga o minimalizmie i mindfulness (Simplicite.pl) Od pierwszej strony zawładnął mną niezwykły spokój. Być może stało się tak przez moje pozytywne nastawienie, a może książka ma w sobie coś wyjątkowego. Pewnie jedno i drugie. Autorki w bardzo przystępny sposób wyjaśniają czym mindfulness jest i co najważniejsze, czym nie jest. Ludzie często mylą go z relaksacją czy typową medytacją. Owszem, medytujemy wtedy, ale najważniejsze jest poznanie siebie, uważność, czucie i skanowanie własnego ciała. Przyjmujemy wtedy rzeczywistość taką jaka jest, czyli zarówno dobre jak i złe rzeczy. Okazuje się, że mindfulness pozytywnie wpływa na nasze zdrowie, i chyba to jest najważniejsze. Ja czuję się zachęcona do spotkania się z najważniejszą osobą w moim życiu... z sobą. Serdecznie paniom autorkom dziękuję. Czytajcie!

Spotkało mnie wielkie szczęście, że w moje dłonie wpadła najnowsza książka Fearne Cotton pt. "Szczęście". Muszę przyznać, że jestem fanką różnego typu poradników i stwierdzam, że ten jest wyjątkowy! Czytało się go lekko, łatwo i przyjemnie. Już na samym wstępie tej recenzji szczerze Ci go polecam. Dla Ciebie, dla Twoich bliskich, na prezent bądź też bez okazji oraz dla kogoś, kto mierzy się teraz w swoim życiu z depresją lub ma cięższy czas - jest smutny i przygnębiony. Dlaczego? Bo poradnik ten inny jest od pozostałych tego typu. Nie przytłacza ogromem psychologicznej wiedzy, tysiącem aforyzmów czy też pojęć wziętych prosto z książek ludzi studiujących psychologiczne kierunki. Poradnik ten ma na celu pokazanie nam, jak uwolnić się od złych, niepotrzebnych myśli w naszej głowie i skierować nas na właściwy tor, ku dobrym, prostym rzeczom. Początkowo myślałam, że ktoś pomylił tytuły. Czytając, zamiast odkrywać od pierwszych stron, czym jest szczęście i jak znaleźć w życiu, czytałam, o depresji, o tym, jak doświadczyła jej i walczyła z nią sama autorka. Fearne Cotton - brytyjska dziennikarka, prezenterka radiowa i telewizyjna, dzieli się bowiem z nami częścią swojego życia, jesteśmy świadkami, jak powraca do najcięższego czasu, kiedy jej życie, - jak sama je nazwała – było "obszarem ciemności". Autorka porównuje depresję do "czarnej dziury". Niełatwo powraca się do tego, co było, choć wspomnienia ciągle dręczą, ale trzeba pozamykać to, co minęło i skupić się na tym, co jest tu i teraz, wyciągać wnioski, uczyć się na podstawie tego, co wydarzyło się w przeszłości i trzymać się z daleka od negatywnych wzorców. Jestem zdumiona tymi wszystkimi małymi rzeczami, które pomogły autorce (i w sumie jak podkreślała, wciąż pomagają) na jej drodze ku szczęściu. Dzięki szczeremu zajrzeniu w głąb swojego „ja” będziemy mogli stwierdzić dokąd chcemy podążać i uzmysłowimy sobie również, czy z naszym samopoczuciem wszystko w porządku. Autorka w książce, (uważam to za wielki plus) zawarła dużo wywiadów ze swoimi bliskimi, przyjaciółmi, rodziną, osobami, które również wyszły bądź borykają się z depresją i przedstawiają swój sposób na odkrycie szczęścia. Te wszystkie historie sprawiają, że można w jakimś stopniu odnaleźć w nich nawet cząstkę siebie. Fearne niczym dobra przyjaciółka dzieli się z nami sprawdzonymi sposobami na poprawę nastroju. Książka nie pozwala się nam nudzić, znajdujemy w niej mnóstwo ciekawych wykresów, obrazków, ćwiczeń, ciekawych pytań zmuszających do refleksji. Znajdziemy tutaj nawet kilka ulubionych kulinarnych przepisów samej autorki, listę ulubionych przebojów muzycznych czy też lekcje jogi. "Wiem też, że z tamtej ciemności wyrosło czyste światło. Czy pisałabym teraz książkę pod tytułem "Szczęście", gdybym nie doświadczyła drugiej strony medalu? Pewnie nie. Dzięki więc za to. Czy czułabym taką samą empatię, gdybym wcześniej nie była przygnębiona? Prawdopodobnie nie. Dzięki więc, mroczne czasy. Czy spotkałabym w życiu tylu wspaniałych ludzi, gdybym przedtem w desperacji nie pokonywała przeszkód i nieszczęść? Z całą pewnością nie." Na każdym kroku książka mnie zyskiwała. Nigdy nie pomyślałabym też, że ten "gorszy czas", te tragiczne pomyłki, który każdy z nas może przeżywać w swoim życiu, to punkty zwrotne, za które jeszcze będziemy kiedyś wdzięczni, aby zacząć doceniać małe rzeczy i odczuwać szczęście. To wymaga czasu, by to zrozumieć, a lektura niewątpliwie w tym bardzo pomaga. Podoba mi się również to, iż autorka zawarła pod każdym rozdziałem zwięzłe, konkretne podsumowanie oraz znajdziemy sporo miejsca na własne notatki, przemyślenia, dzięki którym możemy stawać się lepszą wersją samego siebie. "Szczęście" nastraja pozytywnie, a z jego autorką, jeśli tylko bym mogła, spotkałabym się na kawie i podziękowała za wiele cennych wskazówek, każdą historię oraz odnajdywanie tych małych radości życia krok po kroku.

Poradnik o podłożu kulinarnym - wszystko o herbacie, o sztuce parzenia herbaty. Książka w twardej oprawie. Wyrazisty druk, dobry papier. Ciekawe kolorowe ilustracje w środku książki wyszły spod pędzla Sylwii Zarychty. Fotografie zaś pochodzą z archiwum prywatnego autorki oraz Agaty Ożarowskiej, Magdaleny Reszeli. Bardzo ładne wydanie. ,,To nie jest encyklopedia herbaty ani podręcznik naukowy. Mam nadzieję, że zasiądziesz do lektury tej książki z kubkiem, filiżanką czy czarką dobrej herbaty, bo na kolejnych stronach oprócz przedstawienia informacji na temat tego napoju zamierzam opowiedzieć parę historii. A te najlepiej smakują właśnie z dobrą herbatą’’. Autorka zaczęła przygodę z tytułowym napojem lata temu, gdy w wolnym czasie organizowałam LARP-y (gry live action role-play) i konwenty fantastyki. Wtedy w jej klubie fantastyki pojawiły się dwa fronty, herbaciany z nią na czele i kawowy.  Dzięki herbacie pisarka poznała bratnie dusze, pełne ciepła i miłości. Zaraziła herbacianą pasją wiele osób w Poznaniu, z którego sama pochodzi, ale nie tylko. Prowadziła warsztaty herbaciane i prelekcje, po polsku i angielsku, na żywo i online. Dzięki herbacie poszerzyła swoją wiedzę z różnych dziedzin. Postanowiła stworzyć kompendium herbacianej wiedzy, do którego można by odsyłać wszystkich ciekawskich, innych herbaciarzy i samej zaglądać tam, gdy jakaś chińska nazwa ucieknie z pamięci. I właśnie tego dokonała. Całą swoją wiedzę i doświadczenie przelała na papier. Dzięki temu możemy poczytać o micie na temat herbaty, historii ewolucji mody na picie herbaty, o herbacie współcześnie, historii spożywania napoju, herbacie od pierwszego dnia na plantacji, metodach produkcji, rodzajach klasyfikacji herbaty i sposobach sprowadzania jej do kraju , sposobach przygotowywania naparu, niezbędniku początkującego herbaciarza, parzeniu herbaty, byciu sam na sam z herbatą, kupowaniu herbaty, szukaniu ,,herbacianych ’’ przyjaciół. W ostatnim rozdziale ,, Slow tea’’ omówione zostaje jak herbata może pomóc spowolnić tempo życia w dzisiejszym zagonionym świecie. Piękna książka. Dla wszystkich zwolenników herbaty. Dla tych , których herbata jest na pierwszym miejscu ,a kawa gdzieś dużo, dużo dalej. Polecam z ręką na czajniczku!

Sięgając po książkę ,,Jak przetrwać Apokalipse zombie" Krzysztofa Bryńskiego zastanawiałem się jak wiele zapożyczonych podobieństw wyłapie w porównaniu z książką Zombie survival Maxa Brooksa. Książka a właściwie poradnik napisany przez polskiego autora bazuje na wiedzy teoretycznej ( całe szczęście) oraz ludzkiej psychice. Nie ma tutaj przesadzonych teorii czy zbyt zmyślnych sytuacji które w filmach potrafią nie kiedy bardzo zaskoczyc widza. Autor rozkłada na czynniki pierwsze ( stąd niespełna 600 stron lektury) każdy możliwy czynnik wywołujący zarazę, rozwój sytuacji czy możliwe sposoby obrony przed żywymi trupami. Bez wątpienia w przypadku wielu zagadnień autor musiał się nieźle na gimnastykować i zdobyć specjalistyczną wiedzę by rzetelnie przedstawić ją czytelnikowi. Książkę czytało się łatwo chociaż rozmiar czcionki nie rozpieszcza oczu, nie ma tutaj zbyt wielu podobieństw do bliźniaczej tematycznie książki kolegi po fachu zza oceanu. Ciężko znaleźć jakieś nieścisłości w toku rozumowania autora, książka warta przeczytania bo osadzona w polskich realiach postapo. Polecam