rozwiń zwiń

Rzeka dwóch serc i inne opowiadania

Okładka książki Rzeka dwóch serc i inne opowiadania
Ernest Hemingway Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy powieść przygodowa
186 str. 3 godz. 6 min.
Kategoria:
powieść przygodowa
Format:
papier
Tytuł oryginału:
The First Forty-Nine Stories
Data wydania:
1973-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1967-01-01
Liczba stron:
186
Czas czytania
3 godz. 6 min.
Język:
polski
Tłumacz:
Jan Zakrzewski, Bronisław Zieliński, Mira Michałowska
Średnia ocen

                6,7 6,7 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Rzeka dwóch serc i inne opowiadania w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Rzeka dwóch serc i inne opowiadania



książek na półce przeczytane 4892 napisanych opinii 1342

Oceny książki Rzeka dwóch serc i inne opowiadania

Średnia ocen
6,7 / 10
204 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
45
6

Na półkach:

1. "Stary człowiek przy moście" - krótkie, bo zaledwie trzystronicowe opowiadanie, które na pewien sposób mnie poruszyło. Dobrze ukazuje cichy dramat zwyczajnego człowieka, któremu wojna odebrała dom i codzienne zajęcia, a zarazem - sens życia. - 9/10

2. "Coś się kończy" - również niedługie opowiadanie podejmujące kwestię problemu męskiej przyjaźni wobec uczucia do kobiety. Wpisuje się ono stylem i zamysłem w całość zbioru (oszczędność słów i surowość wyrazu). No cóż - mnie się ten minimalizm w przedstawianiu emocji u Hemingwaya podoba, choć dla niektórych tak krótka scenka rozmowy między bohaterami będzie zbyt ograniczoną formą. - 7/10

3. "Zapaśnik" - W moim odczuciu najbardziej specyficzne opowiadanie zbioru. Młody Nick podróżuje przez Stany Zjednoczone pociągiem. Z pojazdu podstępem wyrzuca go hamulcowy. Chłopak znajduje się na odludnej polanie w lesie, gdzie spotyka siedzącego przy ognisku tytułowego zapaśnika - Ada Francisa. Jest to człowiek, który swoją karierę sportową ma już dawno za sobą i zmaga się ze skutkami chuligańskiego stylu życia. Niedługo później do dwójki dołącza czarnoskóry przyjaciel zapaśnika, który przynosi coś do jedzenie i w kulminacyjnym momencie ratuje Nicka przed wybuchem agresji Ada. Jak można przeczytać w opracowaniach, opowiadanie jest na wskroś symboliczne. Hamulcowy reprezentuje tu praworządne i zorganizowane społeczeństwo, które wyrzuca Nicka z "pociągu", co skutkuje nieuniknionym spotkaniem z przedstawicielami półświatka. Ciekawy koncept, ale nie do końca do mnie przemówił. - 6/10

4. "Powrót żołnierza" - dobre i z każdej strony "hemingweyowskie" opowiadanie. Przedstawia ono stan psychiczny i duchowy żołnierza, który wraca do Stanów Zjednoczonych po zakończeniu I wojny światowej. Choć w rodzinnych okolicach życie się toczy, bohater znajduje się już trochę poza nim i zadaje sobie pytanie - Czy warto? Krebs pragnie spokoju dla siebie i innych, ale wygląda na to, że upragniony spokój - może być nieosiągalny. - 8/10

5. "Śnieżny szlak" - chyba najbardziej symboliczne opowiadanie w zbiorze. Opisuje ono narciarską wycieczkę Nicka, którą bohater odbywa w Alpach wraz ze swym przyjacielem - George'em. Szczegółowo opisany zjazd z śnieżnego stoku stanowi tu metaforę ostatnich chwil swobody, która kontrastuje z kończącym utwór odejściem bohatera w stronę ciemnego, sosnowego lasu. Zmierza on powoli w kierunku nieznanej przyszłości, dorosłości i dojrzałości - w stronę Ameryki - tam gdzie "góry są zbyt skaliste, zbyt zalesione i za daleko". - 8/10

6. "Mój stary" - opowiadanie przedstawiające historię wplątanego w fałszerstwa dżokeja oraz jego młodego syna. Sporo w nim opisów miejsc z charakterem i rozmów między sportowcami, którzy wahają się między uczciwą rywalizacją a szansą na niezły zarobek. Jak dla mnie nieco niewykorzystany potencjał ze względu na zakończenie. Znajdują się w tym zbiorze lepsze utwory. - 5/10

7. "Rzeka dwóch serc" - tytułowe opowiadanie, które ukazuje nam wyprawę Nicka w głąb natury. Narrator próbuje odnaleźć siebie po dramatycznych przeżyciach z okresu wojennego. Brak tutaj akcji - i nie jest to wada. Rozległe opisy przyrody występującej na odludnych terenach Michigan i niespieszne rytuały bohatera (łowienie łososi, rozkładanie obozu) świetnie obrazują człowieka, który pragnie kontroli. Nie ma on siły na życie przeszłością ani na czekające go zdarzenia. Liczy się tu i teraz. Życie niespektakularne, ale uczciwe. - 7/10

8. "Niepokonany" - utwór przedstawia historię znajdującego się u schyłku kariery torreadora - Manuela Garcii. Trzonem opowieści jest opisana niezwykle skrupulatnie i surowo walka z bykiem na przeznaczonej do tego arenie. Opowiada o człowieku, który za wszelką cenę pragnie zwyciężyć - i nie chodzi tu jedynie o wygraną nad zwierzęciem, ale również, i być może przede wszystkim-nad sobą. - 6/10

9. "W innej krainie" - opowiadanie mówiące o bezsensie wojny, w nieco mniej oczywisty sposób. Nie ma tu huków i strzałów. Jedynie cichy Mediolan, szpital i major, który cały czas "tylko spoglądał przez okno". - 7/10

10. "Pięćdziesiąt kawałków" - historia pięściarza, który czuje bezsens swojej pracy i podchodzi do swojej ostatniej walki - z jednej strony już bez woli zwycięstwa, lecz z olbrzymią niechęcią do nadętego rywala. Nie zachwyciło mnie to opowiadanie. Brak mu głębi, która wyróżnia inne utwory ze zbioru. - 5/`10

11. "Gdy będziemy zasypiali" - opowiadanie przedstawiające rozterki żołnierzy na froncie i bezsenność, która wybrzmiewa tu wyjątkowo głośno - i to nie ze względu na towarzyszące bohaterom jedwabniki i chrupiące liście morwowe. - 7/10

12. "Oczekiwanie" - opowiadanie o chłopcu, przygotowującym się na śmierć z powodu niezwykle wysokiej w jego mniemaniu temperatury, który jednak "(...)nazajutrz był już zupełnie odprężony i z łatwością płakał z powodu drobnych, nic nie znaczących spraw". - 8/10

Podsumowując - bardzo dobry, przepełniony symbolizmem i życiową prawdą zbiór opowiadań.

Choć jak to zwykle bywa z Hemingwayem - nie dla każdego.

Ja bez wątpienia polecam. Warto się zapoznać.

8/10

1. "Stary człowiek przy moście" - krótkie, bo zaledwie trzystronicowe opowiadanie, które na pewien sposób mnie poruszyło. Dobrze ukazuje cichy dramat zwyczajnego człowieka, któremu wojna odebrała dom i codzienne zajęcia, a zarazem - sens życia. - 9/10

2. "Coś się kończy" - również niedługie opowiadanie podejmujące kwestię problemu męskiej przyjaźni wobec uczucia do...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

457 użytkowników ma tytuł Rzeka dwóch serc i inne opowiadania na półkach głównych
  • 293
  • 152
  • 12
125 użytkowników ma tytuł Rzeka dwóch serc i inne opowiadania na półkach dodatkowych
  • 101
  • 7
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3
  • 2

Tagi i tematy do książki Rzeka dwóch serc i inne opowiadania

Inne książki autora

Ernest Hemingway
Ernest Hemingway
Pisarz, dziennikarz, sportowiec, myśliwy. Urodził się w Chicago, jako drugie z szóstki dzieci. W 1917 rozpoczął pracę dla dziennika Kansas City Star. Rok później zgłosił się na ochotnika jako kierowca ambulansu na Włoskim froncie, gdzie został ciężko ranny, ale odznaczony za swoją służbę. Te doświadczenia posłużyły za inspirację dla jego powieści "Pożegnanie z bronią". Powrócił do Stanów w 1919 roku i w 1921 ożenił się z Hadley Richardson, pierwszą z czterech żon. W 1922 był reporterem w czasie wojny grecko-tureckiej, po czym zrezygnował z dziennikarstwa na rzecz poświęcenia się pisarstwu. Osiadł w Paryżu, utrzymując znajomość z innymi emigrantami, jak Ezra Pound oraz Gertruda Stein. Z pasją oddawał się walkom byków, polowaniom na grubego zwierza i połowom dalekomorskim. W uznaniu dla jego pozycji w świecie literatury otrzymał w 1954 literacką Nagrodę Nobla po publikacji "Starego człowieka i morza". Krótko po wydaniu tej książki, udał się do Afryki na safari, gdzie dwukrotnie niemal zginął w sukcesywnych katastrofach lotniczych, które sprawiły, że spędził resztę życia w bólu oraz złym stanie zdrowia. W 1961 roku popełnił samobójstwo. Podczas swojego pobytu w Paryżu znalazł się pod wpływem modernistów. Jako pisarz rozpoczynający karierę po Wielkiej Wojnie, jego styl i koncepcje literackie kształtowały się w reakcji i opozycji do wojny oraz złożonemu stylowi XIX-wiecznych pisarzy. Hemingway uważał, że motywy pisarza nie powinny być częścią tekstu, ale znajdować się "pod powierzchnią" - nazwał to "teorią lodowca". Jego styl był zwięzły, pozbawiony ozdobników, rzadko korzystający ze zdań złożonych. To ekonomiczne wykorzystanie języka wywarło silny wpływ na literaturę XX wieku.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dzikie palmy William Faulkner
Dzikie palmy
William Faulkner
Taka trochę hybrydowa książka. Składa się z dwóch równolegle prowadzonych nowel. Pierwszej, ,,Dzikie palmy” o kochankach. Drugiej, dużo gorszej, ,,Stary” o więźniu. Tak szczerze, to sięgnąłem tylko dlatego, że czytał ją bohater filmu ,,Perfect days” Wima Wendersa, na którym byłem w kinie. Pomyślałem, że może było w tym jakieś ,,drugie dno”. Nawiązując do kochanków, lektura traktuje o mężatce (toksycznej moim zdaniem), która robi sobie przerwę od męża i małoletnich córek na młodego, niedoświadczonego (trochę bez charakteru) lekarza. Moim zdaniem, historia ta zaczyna się bardzo płasko. Nie oceniam bohaterów, nie oceniam logiki, bo uczucia i romanse logiczne nie są. Historie, gdzie wszyscy pukają się matce po głowie, a ona przekornie zostawia rodzinę dla jakiegoś, prawie nieznanego, mężczyzny - zdarzają się. Bo ,,się zakochała”, bo ,,jutra nie ma”, bo ,,ona chce żyć” i inne pseudo mądrości na krótki dystans. Zgodzimy się wszyscy, że one (te historie) rozgrywają się na EMOCJACH. I początku tego uczucia autor nam po prostu nie pokazał. Schadzka wypada blado, decyzja o opuszczeniu rodziny jest z kapelusza. Akcja ,,Dzikich palm" rozkręca się w podróży. Para Wpada na ,,świetny” pomysł, że jak będą zmieniać miejsca zamieszkania, to nie dopadnie ich rutyna…. I tu książka porusza. Nieraz chciałem potrząsnąć bohaterem i wykrzyczeć mu ,,Człowieku, zwariowałeś? Nic dobrego z tego nie będzie! Nie widzisz jak ona się do Ciebie odnosi? Wracaj do szpitala!”. Książka pięknie ukazuje obraz USA z czasów Roosevelta (1938 r.). Nowy Orlean, wybrzeże Zatoki Meksykańskiej, Chicago, dzikie wybrzeże jeziora Michigan, kopalnie w Utah (polskie wątki). Foulkner wykazał się dużą mądrością życiową, ukazując, bez ocen, tragizm, związku opartego wyłącznie na emocjach, w kontrze do prozy życia. Przyznam jednak, że lektura wypada blado (zwłaszcza przez początek) przy ,,Annie Kareninie” Tołstoja, która ma dość podobny ,,szkielet” fabuły. Książka zasługuje na ocenę 7/10, ale obniżam, bo lektura ,,Starego”, drugiej nowelki nie porywa. Jest chaotyczna, nudna i tak szczerze to zmęczyła mnie na tyle, że jej nie dokończyłem. Za bardzo byłem ciekawy ,,Dzikich palm”.
wiciu - awatar wiciu
ocenił na 6 4 miesiące temu
Król życia Jan Parandowski
Król życia
Jan Parandowski
Kiedy Oscar Wilde spotkał żebraka w zdeformowanym kapeluszu i postrzępionym garniturze, zaprowadził go do najlepszego krawca w Londynie, aby ten uszył mu… strój żebraczy z prawdziwego zdarzenia, biorąc za wzór przedstawienia z dawnych malowideł rodzajowych. Nie wiem, czy ta anegdota przytoczona przez Jana Parandowskiego jest prawdziwa, ale jeśli nawet nie, to należało ją wymyślić, aby zademonstrować się, czym był estetyzm w późnowiktoriańskiej Anglii. Myliłby się jednak ten, kto by sądził, że estetyzm Wilde’a w podejściu do ludzkiej nędzy był wyłącznie pochodną jego dandysowskiej osobowości. Krył się bowiem za nim całkiem pokaźny korpus poglądów społeczno-politycznych, wywodzących się mniej lub bardziej pośrednio od księcia anarchistów, Piotra Kropotkina, według których każda działalność charytatywna służy wyłącznie utrwalaniu systemu kapitalistycznego. Ten wymiar aktywności Wilde’a został całkowicie pominięty w biografii Parandowskiego, z czego jednak nie sposób czynić jej zarzutu, wszak mamy do czynienia z powieścią, a ta korzysta w sposób uprawniony z pełni wolności, jaką zapewnia licentia poetica. I chyba wolność indywidualna jest jej głównym tematem: wolność ekspresji w sztuce i w życiu. Można nawet przyjść, że Oscar Wilde był męczennikiem tak rozumianej wolności (przebiegowi procesu Wilde’a, pobytowi w więzieniu i poniewierce powięziennej poświęcona jest większa część powieści). Była to wolność pojmowana na sposób lewicowo-liberalny, a więc należy się dziwić, że „Dusza człowieka w socjalizmie”, autorstwa Wilde’a właśnie, wciąż nie doczekała się wysokonakładowych wznowień. Może się jeszcze doczeka, poczekajmy… Chyba się trochę zagalopowałem. Piszę to w pierwszej osobie liczby mnogiej, choć mnie akurat model kultury liberalno-lewicowej nie za bardzo odpowiada. Oczywiście, nie wpływa to na moją ocenę „Portretu Doriana Graya” czy „Ballady o więzieniu w Reading”. No i bardzo sobie cenię bon moty Lorda Paradoksa. Jednym z nich zakończę ten krótki komentarz do „Króla życia”: Kiedy rozlegną się trąby na sąd ostateczny, udajmy, że ich nie słyszymy.
diaz - awatar diaz
ocenił na 7 4 lata temu
Tonio Kröger i inne opowiadania Thomas Mann
Tonio Kröger i inne opowiadania
Thomas Mann
W nowelach Manna niewiele się dzieje, akcja toczy sie niespiesznie, brak w nich dramatycznych zwrotów akcji - a jednak są piękne. Ich bohaterami są ludzie odrębni, inni od wszystkich, nadwrażliwi. Nieco zapomniany obecnie (u nas) pisarz wywarł swego czasu duży wpływ na polską literaturę, a jego wizyta w latach międzywojennych była dla rodzimych twórców ważnym wydarzeniem. Pięć noweli z tego zbiorku idealnie pokazuje rozwój talentu Manna na przestrzeni 30 lat. Pierwsza powstała jeszcze w XIX wieku, ostatnia tuż przed narodzinami III Rzeszy. Najbardziej znana, tytułowa, opowiada o samotności artysty który, kochając ludzi "blondwłosych i zwyczajnych", jest od nich diametralnie różny i pół życia minie nim się z tym pogodzi i zrozumie, że ceną jego talentu i wyjątkowości jest samotność i niedopasowanie. Tonio Kröger to alter ego pisarza, który również był mieszanką wybuchową temperamentnej latynoskiej matki i przyziemnego solidnego ojca-Niemca. I tak samo jak Tonio był biseksualny (jednak w przeciwieństwie do swojego bohatera założył rodzinę i spłodził sześcioro dzieci). Kończący książkę "Mario i czarodziej" napisany w czasie kiedy we Włoszech triumfował już faszyzm, a w Niemczech za trzy lata mieli przejąc władzę hitlerowcy, pokazuje jak łatwo charyzmatyczna jednostka może narzucić tłumowi swoją wolę, zmanipulować go i zmusić do niechcianych nawet działań. Narrator jest jednym z obezwładnionych przez "czarodzieja" - jedyna iskierka nadziei to ludzie tacy jak Mario, który potrafił wyrwać się spod jego wpływu. "Mario i czarodziej" dobitnie ukazuje poglądy pisarza, który odważnie wypowiedział się przeciw nazizmowi, przez co w 1933 musiał na zawsze opuścić ojczyznę. A mnie, tym razem, najbardziej spodobała się krótka i niepozorna "Katastrofa kolejowa", świetna jest. Tonio i opowiadanie o psie mocno mnie znużyły. Wybór opowiadań niemieckiego noblisty: 6/10
Agata - awatar Agata
oceniła na 6 19 dni temu
Dziewięć opowiadań J.D. Salinger
Dziewięć opowiadań
J.D. Salinger
Ciekawe opowiadania Salingera. Autor "Buszującego w zbożu" miał dobry słuch ( co widać w języku) i umiał dostrzec szczegół, który był ważnym punktem w trakcie lub na końcu opowieści. Pierwsze utwór "Idealny dzień na ryby" czyli na łowienie porusza trudny problemy samobójstwa. Zdeformowana przez wojsko psychika złowiła wolę młodego człowieka, który zastrzelił się . Drugie opowiadanie to problem psychiki dziecka, które ucieka w wymyślony przez siebie świat Gdy uśmierca swojego wymyślonego bohatera zaczyna płakać, bo to był dla niej ktoś bliski ( mimo tego, że był fikcyjną postacią). W innej opowieści "Człowiek Śmiechu" wódz opowiada dzieciom historię Człowieka Śmiechu, historię wymyśloną. I gdy znów na koniec ginie Człowiek Śmiechu ( czyli postać fikcyjna) jeden z chłopców zaczyna płakać. Salinger pokazuje jak ważna jest fikcja literacka dla odbiorcy dziecięcego. Dzieci występują w tych małych utworach prozatorskich w roli głównych bohaterów. Kolejne opowiadanie "Teddy" to dziecko, które ma dar przepowiadania. Temat literacki znany, ale ten chłopiec nie myśli szablonowo. On próbuję definiować rzeczywistość według klucza buddyjskiego. Dorośli mu nie wierzą i dlatego pobierają od niego nauki. Te opowiadania Salingera wymagają uwagi przy czytaniu. Motywacja psychologiczna postaci jest ciekawie przedstawiona przez Salingera. To czego bohater nie znajduje w rzeczywistości, rekompensuje sobie tworzeniem fikcji. To tylko niektóre z moich spostrzeżeń. Polecam te opowiadania. To świetna literatura.
Grzegorz Piskorz - awatar Grzegorz Piskorz
ocenił na 8 30 dni temu

Cytaty z książki Rzeka dwóch serc i inne opowiadania

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Rzeka dwóch serc i inne opowiadania