Ryzykowny układ

"Amarylis" to typowe romansidło, chociaż osadzone w innej rzeczywistości. Spotykają się  dwa silne charaktery z pewnymi zdolnościami, które muszą ze sobą współpracować. No ale pojawia się  między nimi silna namiętność, później  stwierdzają, że nie mogą bez siebie żyć. Decydują się  na związek oczywiście  wbrew woli otoczenia. A w tle wątek  kryminalny. Banalne? Strasznie. A do tego  okropnie słodkie zakończenie. Ale ratuje sytuację nieraz komizm sytuacyjny. Tak więc lektura łatwa,  lekka  i przyjemna. O taka dla zabicia  czasu. 

"Coś najbardziej zbliżonego do czystego fantasy!!!" Wypowiedziane żądanie zawisło w powietrzu, gdy stałam przed regałem mojej koleżanki, szczelnie wypełnionym czarnymi okładkami (jedynym kolorowym akcentem był zielonkawy "Książę mgły" Zafóna). W efekcie otrzymałam "Płonącą lampę" - od początku śmierdziało mi bynajmniej nie fantasy, ale paranormal romance - ale cóż, raz kozie śmierć. Trzeba spróbować wszystkiego. Każdy czytelnik już chyba się domyślił, że do tego gatunku blisko mi jak Dumbldore'owi do Voldemorta, Frodowi do Saurona i... Nieważne. Uprzedzam więc, że recenzja może być pełna stwierdzeń fanów paranormal romance oburzających, ale mam nadzieję, że to przeżyjecie. W końcu sześć gwiazdek na dziesięć daję, jakby nie było. A więc, zapraszam do przeczytania recenzji paranormal romance według zwykłego śmiertelnika. Na początku lektury pierwszym, co skłoniło mnie do powstrzymania się od defenestracji książki w cholerę, była atmosfera. Mroczna, pełna ukrytego napięcia i finezji, przenosiła w dość niepokojące wiktoriańskie czasy. Długi czas jednak wzdrygałam się przy każdym wspomnieniu o paranormalnych zdolnościach, nie mówiąc już o parsknięciach śmiechem przy terminie parapsychicznej agencji detektywistycznej. Cierpliwie trwałam jednak dalej, pięłam się wzdłuż kolejnych śladów światła snów, aż - sama sobie nie wierzę - książkę doceniłam. Fabuła, muszę przyznać, całkiem niczego sobie. Nie niosła za sobą nazbyt niespodziewanych odkryć, ale składała się w zaskakująco sensowną całość. Również wbrew temu, czego spodziewałam się po paranormal romance, autorka nawet podrzucała jakieś tropy i całość znajomo przypominała jakieś przyjemne detektywistyczne czytadełko z dreszczykiem między stronami. Co więcej, akcja wciągała i kolejne strony przerzucałam z zaskakującą prędkością, mimo początkowego cynizmu zaciekawiona, co będzie dalej. A teraz kubeł zimnej wody. Czy też raczej pora na moje żale i jęki, bo skupię się na drugim członie nazwy tego gatunku.Wątek miłosny nawet nie był po prostu zbyt słodki, zbyt uroczy ani nic, on był taki... Absurdalny? No tak. Romance. To aż raziło w oczy! Nie jestem wytrawną czytelniczką, dla której chlebem powszednim są perełki światowej literatury, bez problemu, a nawet z z uśmiechem na twarzy witam większość wątków miłosnych, ale... Co za dużo to niezdrowo. Wyziera ze mnie zdaje się zbyt duża doza realizmu, bo potężny władca przestępców, który dla wybranki rzuca trzymane w szachu trzy czwarte londyńskiego podziemia jest nie do przełknięcia. Coś takiego może... A zresztą, nie będę się pogrążać. Dobra, pora na słówko podsumowania po moim pierwszym spotkaniu z książką imającą się tematu parapsychicznych agencji detektywistycznych (nie no, cały czas z tego leję). Jestem raczej w miarę pozytywnie zaskoczona, ale cudowny wątek miłosny raczej ostudził mój entuzjazm. ksiazkobsesja.blogspot.com

Kolejna książka tej autorki i nie zawiodłam się jak zawsze. Czyta się lekko i przyjemnie. Idealna, żeby przenieś się w ten świat. Wirginia potrafi czytać z luster, a jej talent jest bardzo silny. Udaje się na kolejne zlecenie, ale budzi się w łóżko zasztyletowanego mężczyzny. Odnajduje ją tam Owen Sweetwater, który poluje na potwory w ludzkiej skórze i ratuje z opresji. Owen proponuje kobiecie, aby ta pomogła mu przy śledztwie jakie prowadzi. Wirginia nie wiedziała, że tego wieczoru to ona miała zostać kolejną ofiarą mordercy...

Reyson - dojrzały i przystojny mężczyzna spotyka się z Debby - młodą, szaloną i spontaniczną dziewczyną. Podczas, gdy ich romans się rozwija, mężczyzna coraz bardziej odczuwa, że nie pasują do siebie. Gdy dziewczyna oznajmia mu, że czas się rozstać, zostawiając kartkę z wiadomością, jest z tego zadowolony. Jednakże, gdy rodzice dziewczyny dowiadują się o tym, zaczynają się martwić i proszą Reysona, aby odnalazł ich córkę. W tym celu udaje się on na wyspę, gdzie mieszka jej starsza siostra. Gdy Virginia otwiera mu drzwi, jest nieufna i nie chce go wpuścić. Jednak po wytłumaczeniu okoliczności zgadza się. Do biznesmena szybko dociera, że swoje zainteresowanie powinien ulokować właśnie w Virginii. Niestety kobieta boi się znów zaryzykować i płacić wysoką cenę. Reyson jednak nie poddaje się i wpada na chytry plan mający na celu przekonanie Virginii do niego. Czy Virginia się złamie? Czy pokona demony przeszłości? Co wspólnego z tym wszystkim ma tytułowa bransoletka? "Bransoletka" to książka o prostej fabule, czasami męczącej, powolnej, ale momenty trzymające w napięciu pomagają utrzymać poziom. Jak na harlequina to nawet dobre czytadło :)

Nie spodziewałam się, że lektura dostarczy mi tyle przyjemności:) Bardzo dobry romans paranormalny, nie epatujący seksem. Najtrudniej, początkowo rozeznać się w nadnaturalnych zjawiskach na planecie Harmonii. Gdy już zrozumiałam czym różnią się splatacze iluzji od łowców duchów (nie mylić z Ghostbusters:), czytałam z pełnym zrozumieniem niuansów. Porwanie, morderstwa, poszukiwanie skarbów to osie intrygi.

Okładka \ a wygodny ? skąd od znajomej z LC moja opinia Detektyw,to zawsze oznacza dobrą powieść.Zwłaszcza ,detektyw co umię oczarować dziewczynę. Bardzo sympatyczna miła i chwilami zabawana powieść. Na szybkie,czytanie.Miły uśmiech i radosne zakończenie.

Powiesc jest idealna dla tych osob,ktore maja chwile wolnego i chca cos sobie poczytac. Dla mnie ksiazka jest zbyt krotka, nie mialam okazji zaprzyjaznic sie z bohaterami, gdyz za kilka chwil mialam juz przeczytana powiesc, akcja nie byla rozwinieta, wszystko dzialo sie za szybko. Mimo to calkiem milo spedzilam czas przy tej powiesci.

Będąc w bibliotece zauważyłam na półce powieść "Smak zemsty" dlatego wzięłam ją okładka bardzo zaintrygowała i zaciekawiła mnie. Historia opowiada o głównej bohaterce która po dramatycznych przeżyciach traci ukochanego postanawia się później zemścić planuje zemstę. Penny Jordan to wspaniała autorka powieści moja ulubiona bardzo ją doceniam,wielki szacunek mam do jej książek..powieść wciąga, dynamiczna akcja, a napięcie rośnie z każdą stroną książki mnie porwała, poruszyła historia i to prawdziwa bardzo. Bardzo świetna, rewelacyjna powieść

Opis tej książki mnie zaintrygował, ale nie spodziewałam się, że spodoba mi się tak samo, jak powieści Lindy Howard - mojej ulubionej pisarki tego gatunku literatury. Określiłabym tę powieść jako thriller romantyczny, innymi słowy romans z naprawdę dobrą fabułą, ze zbrodnią i akcją w tle. Napisany jest ciekawie, trzyma w napięciu i ma zaskakujące zakończenie, czego chcieć więcej? Inną typową cechą dla tego typu powieści jest główna męska postać, w której ma zakochać się każda czytelniczka ;) Polecam na długie wieczory, idealne dla odprężenia po ciężkim dniu :)

Oceniając całość dałam 6 gwiazdek za wszystkie trzy opowiadania, ale każde kolejne jest nieco gorsze od poprzedniego. Może bardziej podobało mi się to z Madeline (książka druga). Ale i tak nie można powiedzieć, że jest to genialne dzieło. Nie porwało mnie, nie byłam specjalnie zachwycona i na pewno nie polecam na coś innego niż na dzień wakacji, choć na wypoczynek polecam coś lepszego, jednak nie za dobrego, żeby się nie zaczytać ;)

Książka genialna! Wciąga od początku i trzyma w niepewności do samego końca. Historia młodej dziewczyny, która odtwarza śmierć swojej matki na fotografiach, kiedy to ona jest przedstawiona jako "zamordowana", i jej ochroniarza, którzy zakochują się w sobie. Z czasem w mieście ktoś naśladuje fotografie artystki, jednak mordując naprawdę.. Bohaterka jest w prawdziwym niebezpieczeństwie.

Bardzo wciągająca opowieść. Nora Roberts jest jedną z moich ulubionych pisarek. "Rzadko chodziła na randki. Wcale nie z braku propozycji. Po prostu życie ją nauczyło, że jeśli facet jest przystojny i czarujący, lepiej omijać go z daleka." Jak w każdej książce Nory zaznaczam miliony cytatów, tak z tej mam tylko jeden. Chyba będę musiała przeczytać ją jeszcze raz :D

Lubię te autorkę, chcociaż jeszcze trochę jej powiesci mi zostało do przeczytania. Kocham romanse, ale obecnie wolę takie bardziej... wprost. W sensie z opisaną se.....ualnością, bo to część życia ludzi, szczególnie zakochanych. Ta historia powinna być bardziej rozwinięta, zdecydowanie za krótka, jak większość harlequinów. Nieodosyt jest na tyle silny, że poczucie czytelniczego głodu nie pozwala dać wiecej w temacie oceny.

Powiem w ten sposób - historia była dla mnie jednocześnie słodka, irytująca i męcząca. Z plusów - świetnie napisani bohaterowie którzy wywoływali we mnie gamę emocji (mam postacie którym bym walnęła) jak i region w którym działa się akcja. Z minusów to momentowe skomplikowane i irytujące dla mnie schematy, ale w pełni zrozumiałe fabularnie. Ogólnie polecam

Bardzo przyjemna książka, pozytywnie nastrajająca. Dokładnie w sam raz na zimowy wieczór. Czyta się szybko i z uśmiechem na twarzy. Historia ciekawa, mimo iż rozwiązanie do przewidzenia. Jednak miło było się zespolić z losami bohaterów, wczuć w dialogi, nie było to monotonne a zabawne i wciągające. Podobała mi się ta powieść:)

Książka ta to typowe romansidło z happy endem dla kobiet. I super, bo po pierwsze takie pozycje też muszą być by uprzyjemniać nam czas a po drugie co byśmy czytały w wakacje dla odmóżdżenia i rozrywki?. "Niepokorna" to tom 3 opowieści teksańskiej. Poznajemy tu historię najmłodszej latorośli rodziny Tylerów- Sage. Książka napisana wartko i ciekawie, chce się przerzucać kolejne strony by śledzić bliżej nawiązujący się, gorący romans Saige i Harlana. Miło się czyta opisy rodzin, które się kochają i wspierają pomimo różnic osobowościowych. Jedyne co mnie zawsze zastanawia u autorek kobiecych romansów z wątkiem teksańskim to opisy imion oraz spowinowaceń- kto by to wszystko spamiętał? :) Warto przeczytać w letni wieczór.

Bardzo podobała mi się historia Snow i Luka. Opowiada ona ich losy odkąd poznali się oni jako dzieci, a przynajmniej Snow była wtedy dzieckiem. Autorka oprócz opowiadania ich historii opowiada równocześnie losy innych bohaterów co bardzo mi odpowiadało. Pozwala to dostrzec niektóre rzeczy z innej perspektywy.

Potwierdzam! Pasjonująca książka! Przepadłam w tej historii... Mam, chyba, jakiś sentyment do książek z tamtych lat... Nie jest to jakaś górnolotna książka, ale...ja z przyjemnością ją czytałam (a o to przecież chodzi) 😁 Była tu miłość i nienawiść, chciwość, żądze, pieniądze, tajemnice, brutalne morderstwo, przemoc, rasizm, zdrada, ...a do tego, genialne wykreowane postaci i fabuła trzymająca w napięciu... I ten czar starych posiadłości, powiew tamtych lat i przeszłości... Materiał na film!

''Słodkie kłopoty'' jak i wcześniejsze dwie części to wspaniała opowieść.Te powieści wyróżniają się z pośród innych romansideł.Widać jest w nich prawdziwe problemy,emocje i uczucia z jakimi żyjemy na co dzień,dzięki temu stały się bardziej realistyczne dla każdego z nas. Moim zdaniem autorka pisząc tą trylogię ani nie przesadziła ani nic nie zabrakło,są takie jakie powinny być.Polecam.

W żaden sposób nie mogę wypowiedzieć się o twórczości pani Brown. Co prawda pokochałam jej romanse i jeszcze nie odważyłam się sięgnąć po kryminały spod jej pióra, ale to zrobię :) Ciekawy pomysł, zgrabne i trafione połączenie wątków, fajne historie i moje ulubione love story :) Przyjemnie się czyta, przede wszystkim dlatego, że historie nie są wymuszone i oklepane. Mają w sobie dużo smaku.