Raj obok nas

Będąc w bibliotece zauważyłam na półce powieść "Smak zemsty" dlatego wzięłam ją okładka bardzo zaintrygowała i zaciekawiła mnie. Historia opowiada o głównej bohaterce która po dramatycznych przeżyciach traci ukochanego postanawia się później zemścić planuje zemstę. Penny Jordan to wspaniała autorka powieści moja ulubiona bardzo ją doceniam,wielki szacunek mam do jej książek..powieść wciąga, dynamiczna akcja, a napięcie rośnie z każdą stroną książki mnie porwała, poruszyła historia i to prawdziwa bardzo. Bardzo świetna, rewelacyjna powieść

Przyjemna książka do przeczytania w wiosenne wieczory. Dość ciekawa, dużo się dzieje, według mnie jest bardzo przewidywalna. Morał z tej książki wynika taki, że "nie ocenia się książki po okładce" tylko w odniesieniu do ludzi. Książkę polecam :)

Powrót do Cedar Cove. Miasteczka, które zgodnie z obrazkiem na okładce może jawić się jako spokojne, nieco senne. Nic bardziej mylnego. Życie w nim toczy się swoim, lecz nie spowolniałym rytmem. Mieszkańcy przeżywają duże i małe radości i smutki. Próbują ułożyć swe życie, realizować marzenia, być szczęśliwymi. Są bardzo ludzcy w swych słabościach i uczuciach. Tradycyjnie pojawia się wątek kryminalny do rozwiązania. Związana jest z nim tajemnica z przeszłości.

Liczba stron: 289 To moje trzecie spotkanie z tą autorką. Nie jest źle. Książka jak dla mnie średnia.Pierwsze opowiadanie było nawet ciekawe,drugie zaś już niestety mniej. W pierwszym trochę więcej się dzieje,są kłamstwa,intrygi,ale na końcu przepiękne,bajkowe zakończenie:-) Drugie było trochę nudnawe i irytujące. Plus w tym,że te opowiadania czyta się bardzo szybko,prosty język. Trochę się przy niej rozluźniłam,bo jest to książka na dwa wieczory:-) ''Pokusa to perfumy,które wdycha się tak długo,aż człowiek zapragnie miec flakon'' Jean Paul Belmondo.

Na początku tej książki nie byłam pewna czy dotrwam do końca. Ale dotrwałam i bardzo mi się spodobała. Opowiada ko Timmie, która dzieciństwo spędziła w sierocińcu i w kilku rodzinach zastępczych. Książka opowiada jak ma prawie 50 lat słynną projektantką mody. O jej strachu bycia samotną. O stracie jej jedynego ukochanego 7 letniego syna i rok po śmierci mąż ją zostawia dla faceta. Aż w końcu poznaje swojego jedynego faceta, ale muszą wiele przejść żeby być szczęśliwie razem.

Nora Roberts była pierwszą autorką, której przeczytałam książki dla dorosłych. Jej styl pisania oraz świetna fabuła, sprawiała, że nie mogłam oderwać się od czytania. Dlatego powróciłam do książek tej autorki. "Zagrajmy to jeszcze raz" Brandon, były chłopak Raven, wraca do Stanów. Dziewczyna została przez niego zraniona i skupiła się na karierze muzycznej. Teraz mają razem stworzyć muzykę do musicalu. Jest to szansa, że uczucie może się odrodzić... PODSUMOWANIE: Czasem warto czekać na miłość. Tylko upływ czasu może pokazać czy uczucie jest długotrwałe . Tak było w przypadku Brandona i Raven. I to mi się podobało w tej historii - Brandon wycofał się przed laty, bo nie był przekonany czy kocha Raven. Ta wówczas była w nim zakochana i nie wiedziała co kieruje jej ukochanym. Jednak czas zadziałał na ich korzyść - starsi i mądrzejsi w doświadczeniach, wiedzieli już czy ich miłość to wspomnienie czy też przyszłość. "Echa przeszłości" Vanessa po śmierci ojca wraca do rodzinnego miasteczka. Tam spotyka swojego byłego chłopaka, który porzucił ją w dniu balu maturalnego. Dziewczyna poświęciła się karierze pianistki - spełniała marzenie i pragnienia swojego taty. Z dala od domu ochłodziły się jej relacje z matką do której miała żal, że nie przeszkodziła jej w wyjeździe do Europy. Brady i Vanessa, starsi i doświadczeni, poznają się nawzajem. Jednak Vanessa musi na nowo uporządkować sobie życie i odpowiedzieć na pytanie - czy na pewno chce być pianistką? PODSUMOWANIE: Rodzice często widzą w dzieciach realizację swoich marzeń. Ojciec Vanessy, pragnął dla niej międzynarodowej kariery a Vanessa miała tremę i bóle brzucha przed występem. Jej zdanie, potrzeby - nie miały znaczenia. Jej ojciec ingerował w związek córki z Brady'm (to wyjaśnia dlaczego Brady nie wziął ją na bal maturalny). To właśnie wyjaśnienie spraw z matką, ponowne spotkanie byłego chłopaka, sprawiło, że Vanessa wreszcie zrozumiała, że sama może ułożyć sobie życie. Obie historie zawierają w sobie wątek miłosny, muzyczny i relacji z matką. Która mi się bardziej podobała? Zdecydowanie "Echa przeszłości", dlatego, że historia Vanessy była dla mnie bardziej realistyczna - zerwana relacja z matką, porzucenie rodzinnego miasta na rzecz podróży po świecie i zmuszania do grania na pianinie przez jej ojca, którego zachowanie należy potępić, bo za wszelką cenę próbował kontrolować życie córki. Vanessa zdaje sobie sprawę z tego, wybacza matce a nawet ją rozumie. Daje szansę Brady'emu, aby ich relacja się potoczyła się naturalnie. Sława, pieniądze dla popularnych ludzi nie jest niczym obcym i choć można kupić sobie za to wiele, to jedno jest pewne - nie dadzą Ci one prawdziwego uczucia i przyjaciół.

Ojj bardzo potrzebowałam takiej książki. Lekka, szybko się czyta. Idealna na chłodne jesienno- zimowe wieczory. Sama historia od początku mnie wciągnęła. Niemal przez całą historię miałam uśmiech na twarzy ;) Lubiłam utarczki między Nicole a Howkiem. Spodobał mi się oczywiście Raul ;) Polecam ;)

Sądziłem, że w romansach nie da się za wiele wymyślić i pierwsza część mnie o tym przekonała. Łatwo było odgadnąć tragiczny koniec. Ale druga częśc mnie wciągnęła. Oczywiście sporo tutaj niedomówień i przypadku, ale byłem ciekaw, w jaki sposób Lillibet wyda swoją kiążkę i połączy się z Bobem (bo przecież tak musiało być).

Prosta, wciągająca historia zmuszająca do refleksji nad tym do czego w życiu dążymy. Rozterki bohaterki zrozumiałe, często tak bywa u ludzi z dysfunkcyjnych rodzin, że szukają swojego miejsca w świecie. Każdy ma prawo błądzić. Wspaniały mąż, niejedna o takim marzy. Dobroć, miłość biła z tej postaci. Były narzeczony w moim odczuciu- dupek i egoista. Jak to bywa i w życiu, ocknął się dosyć późno. No i przyjaciółka, uchowaj Panie Boże od takich, które wiedzą, co dla Ciebie najlepsze. Zreflektowała się na koniec. Optymistyczna historia, szybko się czytało, miła odskocznia od codzienności, bo dlaczego nie może się zrobić ciepło na sercu z powodu fikcji literackiej?

Na dworze upał, więc dla kontrastu książka przeniosła mnie w zimową scenerię miasteczka Cedar Cove. Już początek książki dał mi pewność, że dalsze czytanie będzie samą przyjemnością. Każdy z bohaterów zmaga się z jakimiś problemami, jednak wizyta w tytułowym pensjonacie ma dla nich swego rodzaju terapeutyczną moc. W miarę czytania sama miałam ochotę znaleźć się w takim pensjonacie. Ta książka to taka słodko-gorzka lektura, która jednak nie pozwalała mi się od niej oderwać, dopóki za jednym zamachem nie dotarłam do ostatniej strony. Polecam.

Romans. Bajka - i tak to interpretuj i oceniaj, czytając. Jak na przykład romansu to czyta się świetnie - akcja jest, bohaterki to typowe heroiny, a bohaterowie są nieziemsko przystojni. Fabuła brzmi banalnie - 3 siostry, trojaczki. I bum! Trzech kuzynów - prawnik, inżynier oraz bankier, a przy tym odpowiednio Włoch, Francuz oraz Hiszpan. Miłość sprawia, że muszą pokonać przeszkody, ale cóż - warto!

Z całej serii o Słodkich Magnoliach to ta książka zrobiła na mnie najmniejsze wrażenie. Ciągle jest do dobra lektura i jest tu nawet trochę więcej akcji, ale postać Helen, która nagle zmienia się nie do poznania, jest dla mnie dużym minusem. Pomimo tego w historię Słodkich Magnolii wciągnęłam się tak bardzo, że po prostu chciałam poznać ich dalsze losy. Uważam, że czas na lekturę tej serii mogę zaliczyć do dobrze spożytkowanego.

Książka nie jest wybitnie wciągająca, ale jej lektura okazała się być niezwykle przyjemna. Tak po prostu miło było do niej powracać. Momentami kłuły w oczy ogromne spłycenia zarówno fabuły jak i bohaterów, a przeskoki z jednego wątku do drugiego, bez zagłębiania się w szczegóły, które nadałyby powieści odpowiedniej głębi czasami mnie niesamowicie irytowały. Przedstawiona historia ostatecznie okazała się być na tyle interesująca, by wyczekiwać jej kontynuacji. Z pewnością zakończenie to jest największy atut tej powieści.

“Nie do opisania” to drugi tom z trzech wydanych w Polsce kryminałów połączonych z romansem autorstwa Laury Griffin. Miałam nadzieję, że wciągnie mnie jeszcze bardziej niż poprzednia część lub będzie na tym samym poziomie. Chciałam, żeby tak było, bo opis podobał mi się bardziej niż ten w “Nie do wykrycia”. Elaina McCord to agentka FBI na której ciąży ogromne brzemię. Jest córką jednego z lepszych agentów FBI w historii, a obecnie znanego pisarza. Jej marzeniem jest zostanie profilerem. To dlatego wstąpiła do Akademii i zależało jej na dostaniu przydziału pracy w wielkich miastach Stanów. Niestety dziwnym trafem zostało jej przydzielone Austin. Zostaje oddelegowana do śledztwa w sprawie serii zabójstw gdzie ofiarami są młode kobiety, otumanione narkotykami i brutalnie mordowane. W życiu Elainy pojawia się kolejny pisarz Troy Stockton, który ma reputację playboya i któremu bardzo zależy, aby zdobyć materiały do kolejnej książki. Kobieta stawia sobie za punkt honoru, aby trzymać się jak najdalej od Troy’a. Staje się to jednak trudne, ponieważ zabójca zaczął się kontaktować z Elainą. Jej życie jest zagrożone, a Troy sprawia wrażenie jakby naprawdę mu zależało… Byłam bardzo ciekawa jak będzie wyglądał wątek kontaktu mordercy z Elainą. Jednak ta historia bardzo mocno mnie rozczarowała. Uważam, że można to było bardziej rozbudować, bo niestety, ale to było takie nijakie. Nawet powiem, że tego kontaktu na linii Elaina a morderca było za mało. To bardzo ciekawy motyw i miał potencjał, ale autorka zdecydowanie wolała postawić na wątek miłosny, który w tym tomie był zdecydowanie bardziej wyeksponowany. To trochę ostudziło mój zapał do czytania. Na dodatek bardzo szybko domyśliłam się kto jest seryjnym mordercą. To też było trochę rozczarowujące, ponieważ autorka podała to jak na tacy i każdy czytelnik powinien na to wpaść po tym jednym rozdziale. W kryminałach najbardziej sobie cenię możliwość tropienie mordercy wraz z głównym bohaterem, a tu to zostało mi zabrane. Główni bohaterowie podobali mi się. Elaina to druga mocna bohaterka tego cyklu. Mocno stąpająca po ziemi, co prawda podejmując się pracy w bardzo męskiej organizacji jaką jest FBI musiała być twarda. Na dodatek obciążona jest legendą ojca, więc to było to dla niej dodatkowe utrudnienie. Uważam jednak, że miała dobre predyspozycje do tego, aby być agentką FBI, a w przyszłości profilerką. Na dodatek umiała dobrze łączyć kropki podczas badania sprawy. Jeśli zaś chodzi o Troy’a to nie mama do niego żadnych uczuć czy emocji. Był typową męską postacią, którą łatwo znaleźć w książkach, więc pewnie szybko o nim zapomnę. Trochę rozczarowała mnie ta część, bo spodziewałam się dużo więcej na linii kontaktów Elaina - morderca. Jednak dobrze mi się czytało, więc w zasadzie książka spełniła swoje zadanie, ale sama fabuła miała zdecydowanie większy potencjał, który nie został wykorzystany.

Opis tej książki mnie zaintrygował, ale nie spodziewałam się, że spodoba mi się tak samo, jak powieści Lindy Howard - mojej ulubionej pisarki tego gatunku literatury. Określiłabym tę powieść jako thriller romantyczny, innymi słowy romans z naprawdę dobrą fabułą, ze zbrodnią i akcją w tle. Napisany jest ciekawie, trzyma w napięciu i ma zaskakujące zakończenie, czego chcieć więcej? Inną typową cechą dla tego typu powieści jest główna męska postać, w której ma zakochać się każda czytelniczka ;) Polecam na długie wieczory, idealne dla odprężenia po ciężkim dniu :)

Londyn, burzliwe lata dwudzieste. Grace Rutherford, pisze felietony jako Diamond Sharp. Z jej felietonów dowiemy się gdzie opłaca się jeść, imprezować czy nawet pokazać, albo pójść do fryzjera. Można by powiedzieć, że Grace jest pewnego rodzaju "doradczynią" w codziennym życiu w Londynie, a także dobrą rozrywką. Jednakże poza tym, prowadzi ona normalne życie, ma siostrę, matkę, bratankę, siostrzenicę. Jest niezależną i wymagającą kobietą( nie należy do jednych z tych kobiet, które "ukrywają" swoją inteligencję przed światem i mężem, żeby on nie poczuł się "głupi")inteligentną i nie chce zaakceptować zasad, które rządzą światem. Na drodze Grace stają dwaj mężczyźni: John Cramer i Dexter O'Connell. John to mężczyzna, który po śmierci żony, poświęcił się córce, a Dexter zaś to typ niegrzecznego chłopca, takiego "Diabła". Którego z nich wybierze nasza bohaterka? Sięgnijcie po książkę, by się tego dowiedzieć. Książka ma wiele plusów, które szybko zauważycie czytając ją. UWAGA: To nie jest typowe romansidło, w którym bohaterowie wzdychają do siebie na każdych stronach. To książka o przeszłości i przyszłości oraz o wyborach i o tym jak one mogą wpłynąć na nasze życie. P.S Bohaterowie fajni, nieprzerysowani, nie z kosmosu. I to mnie urzekło!

Urocza pełna miłości , wspomnień oraz składająca się z uczuć piękna książka jaką przeczytałem. Z całego serca polecam tę wyjątkową powieść dla wszystkich tych, którzy pragną przenieść się w jaśniejszą stronę życia, zatrzymać na chwilę w biegu lub po prostu poczytać o tym, że na miłość rzeczywiście nigdy nie jest za późno. Polecam

Każda książka Susan Wiggs niesamowicie wciąga. Jednak z tą było nieco inaczej. Nie chcę powiedzieć, że nie była wciągająca czy wręcz nudna..Po prostu nie była "aż tak dobra". Jednak historie opowiedziane przez autorkę są godne uwagi. Polecam serdecznie :)

Porwała mnie, ale nie na tyle. Po prostu romans , który miło się czyta. Na egzotycznej wyspie ma się odbyć konkurs na Najbardziej Pożądanego Mężczyznę. Andrea to główna organizatorka konkursu, a Mark Tripp jest jej szefem, to na jego wyspie ma odbyć się reality show. Wcześniej jego ojciec sprawiał pieczę nad konkursem, ale niestety był już starszy i schorowany. Andrea i Mark od razu wpadają sobie w oko, ona piękna jak słońce i on, najpiękniejszy mężczyzna na ziemi. Podejrzewam że gdyby wziął udział w reality show to by wygrał. Ta dwójka nawiązuje pewien układ. Ale w trakcie tego wszystkiego Mark szuka kosztownej biżuterii po matce, która schowała ją gdzieś na wyspie. Czy je odnajdzie? I czy układ z Andreą okaże się czymś więcej? A może rozwiążecie sprawę morderstw jednego z chłopaków biorących udział na Najbardziej Pożądanego Mężczyznę. Jeśli chcecie, przeczytajcie.

Ponieważ planuję przeczytać całą serię nie będę się powtarzać, chyba że zdarzy się jakaś wyjątkowa zmiana w stylu autorki, lub wyjątkowe obniżenie lotów. Moja bardziej szczegółowa opinia, która odnosi się również do tej książki, zamieszczona jest przy tomie pierwszym przygód Eve Dallas pt "Dotyk śmierci". Całkiem niezła.