Pułapka na ktosia

Niby fajna, niby ciekawa, ale jednak coś mi w niej nie pasowało. Na pewno powtórzenia o tym, że to pierwsza wyprawa na księżyc. Brakowało mi wyjaśnień np. dlaczego flaga stoi nieruchomo na tym księżycu. Na pewno są dzieci, które to zainteresuje, ale raczej nie moje.

Świetna książka dla młodych czytelników, na pewno zaskoczy Was ta historia! Jest zabawnie ale i poważnie, trochę groźnie i trochę smutno... ale zapewniam, że czyta się rewelacyjnie, a dzieci słuchają od początku do końca. Jedna z lepszych książek dla maluchów, które miałam okazję ostatnio czytać.

Świetnie napisana, wciągająca historia dla siedmiolatków. Wyprawa klasowa do Gadolandu, chłopczyk- okularnik, który nie jest zbyt lubiany przez rówieśników...dzięki swojej przygodzie z diplodokiem wstępuje do klasowego klubu o nazwie Super- Truper i zyskuje akceptację rówieśników. Książka spójna, ciekawa, zawiera ładne ilustracje. Polecam!

Opowiadanko zawiera 56 stron teksu z ilustracjami, które są czarno-białe. "Mama tata i Bunio zabłądzili w drodze na wakacje. Tymczasem zapada noc i trzeba gdzieś przenocować. Zatrzymują się w dość dziwnym domu. Czy znajda tam miła gościnę? A może coś jeszcze?" Czytam sobie: - zgodne z zaleceniami metodyków - wybitni publikacji i mistrzów ilustracji - duża czcionka i przyjazny papier Słowa słowniczek: - casting - chitynowy pancerzyk - koślawy - staroświecki - weekend - wezgłowie - zirytowany

"Skarb Arubaby" to wciągająca historia dla dzieci autorstwa Małgorzaty Strzałkowskiej z ilustracjami Mikołaja Kamlera. Tomek i Ola spędzają wakacje u wujka Anatola i przeżywają tam mnóstwo przygód. Akcja zaczyna się, gdy znajdują mapę prowadzącą do ukrytego skarbu. Czy uda im się rozwiązać zagadki i odnaleźć legendarny skarb pirata Arubaby? Książka napisana jest prostym, zrozumiałym dla dzieci językiem i zawiera dużo humoru. Ilustracje Kamlera są kolorowe i dynamiczne, co dodatkowo uatrakcyjnia lekturę. "Skarb Arubaby" to idealna propozycja dla młodszych czytelników, którzy lubią przygodowe historie.

Rejs na Titanicu z perspektywy małej Ewy i jej mamy. Przez całą książeczkę drżałam o ich życie.... "Ewa jest w swoim pokoju. Mama jej opowiada bajkę na dobranoc. Zasypia, kiedy ich statek nabiera wody..." Dobrze zilustrowana historia. Książeczka może okazać się trudna dla początkujących czytelników, ma dużo trudnych terminów i niezrozumiałych dla dziecka imion: Bertram, Reginald, Ballard. Mimo to polecam.

Bardzo wciągająca, zabawna, piracka historia, przemycająca subtelnie pochwałę empatii, opiekuńczości, odpowiedzialności. Seria "Czytam sobie" jest bardzo pomocna. To trzypoziomowy program wspierający w nauce czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. Poziom 1 obejmuje krótkie zdania, 150-200 słów w tekście, 23 podstawowe głoski języka oraz ćwiczenia sylabizowania. To właśnie głoskowanie jest najbardziej użyteczne dla mojej 6-letniej córki 💛

Nieco dziwna magiczna książka dla dzieci ok 7 lat które już podstawy czytania mają. Historia mnie nie porwała, ale pewnie dzieci mogą ją polubić. W walizce są kartki z zaklęciami. Może skłonić do myslecia ciekawskich i być może będą chcieli złamać szyfr sami. Dobrze, ze na końcu oddali tę walizkę właścicielowi.

Oto Tadek, jest głodny ale do obiadu daleko chce cukierki ale są na półce bierze mopa i bierz pudełko z cukierkami znowu sukces. Oto Natalka która pytała się ile zarabia pies? Co jada hipopotam? Była bardzo ciekawska. Ksiązka konczy sie jak Tadek idzie spac

Zabawna historia robota Roberta, który zapragnął wyjechać na urlop. Porzuca więc swoje obowiązki i zostawia samego pana Polikarpa, swojego konstruktora. Dużo wyrazów z "r" w tekście, więc głośna lektura będzie przy okazji ćwiczeniem z wymowy. Ładne ilustracje, tekst, który dobrze się czyta - warto przeczytać z młodymi.

Troll jest smutny, ponieważ nie ma przyjaciół. Każdy uważa go za wielkiego i paskudnego stwora. Jego smutek jest tak wielki, że zaczyna płakać co staje się niebezpieczne dla drobinki, która szybko dowiaduje się, że troll jest naprawdę miły i stają się przyjaciółmi :)

Zaskakująco ciekawa książka. Nie wiedziałam o wielu faktach dotyczących baletu "Jezioro łabędzie". Polecam. Seria "Czytam sobie" jest bardzo pomocna. To trzypoziomowy program wspierający w nauce czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. Poziom 3 obejmuje dłuższe i bardziej złożone zdania, 2500-2800 słów w tekście, wszystkie głoski języka, ponadto alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów. Cykl "Czytam sobie" ma naprawdę ma spory potencjał edukacyjno-motywacyjny: • bardzo duża, wygodna czcionka, • wesołe, lubiane przez dzieci, gratyfikujące naklejki, • liczne ilustracje uzupełniają tekst, pomagają utrwalić słownictwo, • numeracja stron pozwala śledzić postępy w czytaniu, jednocześnie wspomagając zdolności matematyczne.

Leciutka, wesoła książeczka dla maluchów rozpoczynających przygodę z czytaniem. Mała, wesoła Fretka odwiedza klasę Kacpra. Widząc 2 osy, dostaje małpiego rozumu - robi dzikie skoki, wariacje i straszny bałagan, a wszyscy wokół biegają próbując złapać zwierzątko:) Aż tynk leci ze ścian! Czy dzieciom uda się powstrzymać szkolną katastrofę? Przeczytajcie!

Pies Tytus świętuje pierwszą rocznicę bycia detektywem. Okazja sprzyja świętowaniu, więc przygotował tort, zaprosił też Korka, ale ten - wprawdzie przyszedł punktualnie - to jednak wyglądał niewyraźnie... Okazało się, że uroczystość trzeba przełożyć, ponieważ zaginął Zorro, brat kotka Pazurka, wielki nicpoń. Rano dostał misję, by pójść do wujenki Łapki pożyczyć kubek cukru i nadal nie wrócił a wszyscy się martwią. Detektyw rusza na poszukiwania i z pozoru nieistotne elementy otoczenia poddają mu myśl, gdzie może być Zorro. Jakie niespodziewane zakończenie czeka na małego czytelnika? "Tytus w cyrku" to kolejna już pozycja z drugiego poziomu nauki czytania od Egmontu, którą miałyśmy okazję poznać - idealnie dopasowana do aktualnych umiejętności mojego dziecka. Sugestywne ilustracje, sylabizowanie, duża czcionka - to cechy tej książeczki. Jedynie w tym przypadku muszę "przyczepić" się do samej treści, bowiem początek historii zaginięcia kotka jest dosyć zawiły i mało interesujący dla pięciolatki, ogromnie ją zniechęcał do czytania. Dopiero od chwili, gdy detektyw dociera do małpki opowieść zaczęła ją interesować i chciała wiedzieć jak się skończy. Czy Zorro się odnajdzie i co nabroił od chwili zniknięcia? Dla kogo był Asystentem do spraw Gier i Wygłupu?

Logicznie opowiedziana historia, z klimatycznymi ilustracjami. W roku 1911 norweski statek "Fram" wyrusza w podróż. Kapitanem jest Amudsen, a jego celem - biegun. Krok po kroku, strona po stronie, zbliża się do tego celu. Ciekawa historia dla małego czytelnika marzącego o dalekich podróżach:)

W pewnym starym mieście znajduje się Ponure Zamczysko.... Czy ktoś w nim mieszka? Nie do końca. Jest tylko jedna jedyna mieszkanka tego miejsca. To Ponura Dama. Co robi ta dama? Straszy i wyje nocami. Wszyscy na swój sposób próbują ukrócić to wycie: policja bada sprawę, przeprowadza dochodzenie, magik próbuje czarów... czy to pomaga? Niestety nie! Kto więc pomoże? I w jaki sposób? Przeczytajcie koniecznie!

Dzieci nie rodzą się z miłością do książek. Jest takie mądre powiedzenie stwierdzające, że aby dziecko czytało trzeba samemu czytać. Jest w tym sporo prawdy, ale nie do końca, bo sama obserwacja to jednak za mało. Czerpanie przyjemności z czytania to naprawdę długie lata oswajania i ćwiczenia, a te nigdy nie są łatwe. Nauka czytania to dość długi proces wymagający dużego zaangażowania dziecka, opiekunów, rodziców i nauczycieli. Od atrakcyjności pierwszych książek z obrazkami, a później tekstów zależy dużo więcej niż zdajemy sobie sprawę. Przede wszystkim czytanie otwiera drzwi do wiedzy, pozwala wejść w świat analizy i lepszej świadomości świata, rozwijania rozpoznawania związków przyczynowo-skutkowych, rozwijania pamięci oraz daje możliwość wyszukiwania informacji. Można, co prawda uczyć się obrazami, ale zapamiętywanie większych treści, możliwość dotarcia do nich jednak związane są z pismem. Jak widać oswajanie dzieci z książkami jest ważne bez względu na to, jakie zdolności ono posiada, ponieważ umiejętność czytania pozwala na samodzielne docieranie do wiedzy z użyciem jakichkolwiek (niekoniecznie tylko książek) narzędzi. Jak skutecznie rozmiłować dziecko w samodzielnym czytaniu, odkrywaniu świata oraz lepszego kształtowania swoich talentów? Jak nauczyć dziecko czytania i nie zniechęcić do książek? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać. I to nie tylko sobie, ale przede wszystkim pociesze od pierwszych chwil życia, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, przenosić w niezwykłe krainy, poszerzać wiedzę, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą brakiem akcji. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw bliskich młodym czytelnikom, łączyć w sobie rzeczy znane z życia z baśniowymi. I tu z pomocą przychodzą nam pisarze, których publikacje wydano w ramach serii „Czytam sobie”, którą zapewne kojarzycie z Wydawnictwem Egmont. Obecnie nowe książki i wznowienia wcześniejszych ukazują się w Wydawnictwie Haperkids. Sama seria ma już dziesięć lat! I ciągle cieszy się bardzo dużą popularnością. A wszystko przez to, że młodzi czytelnicy dostają tu teksty dostosowane do ich umiejętności, potrzeb i zainteresowań młodych czytelników. Rozbudowana i wielotematyczna seria ma trzy poziomy trudności. W pierwszym do każdego zdania mamy ilustrację. Młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. „Składam słowa” – to temat przewodni tego poziomu. Niedługie teksty zawierają od 150-200 wyrazów, 23 podstawowe głoski i ćwiczenia głoskowania. Wiele czytanek wprowadza dzieci w świat nauki, zagadnień związanych z różnymi dyscyplinami, ale jest też codzienność z apkami, grami i sporo baśniowego bujania w obłokach. W drugim poziomie zobrazowano nieco dłuższy tekst. Młodzi czytelnicy znajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. „Składam zdania” – to podtytuł tego poziomu. Znajdziemy w nim od 800 do 900 wyrazów w tekście (czyli ciągle niedługie historie), dłuższe zdania oraz dialogi w fabule. Do tego nadal ćwiczymy 23 podstawowe głoski, sylabizujemy trudniejsze wyrazy i powoli wchodzimy w świat ortografii. Trzeci poziom, czyli „Połykam strony” to już dłuższe opowieści liczące od 2500 do 2800 słów w tekście. Książki te cechuje prostota, rozwijanie dziecięcej wyobraźni, przemycanie wiedzy o świecie, wprowadzanie w świat nauki, bo na nią człowiek nigdy nie jest za młody tylko musi być odpowiednio zaprezentowana. A na końcu całość dopełnia alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów, aby rozwijać w czytelnikach potrzebę szukania wyjaśnienia znaczenia wyrazów. Na każdym poziomie na końcu każdej książki znajdziemy naklejki. Są tam też zadania sprawdzające umiejętność czytania ze zrozumieniem. Duża czcionka, wyróżnienie trudniejszych wyrazów, a do tego proste, interesujące historie sprawiają, że dzieci chętnie sięgają po te lektury. Po opanowaniu czytania mały odkrywca może sobie zrobić dyplom zakończenia kolejnego etapu nauki czytania. My wprowadziłyśmy zasadę, że córka stara się zrobić ilustrację tematyczną do książki, przyklejamy w rogu naklejkę-odznakę i przyklejamy taki dyplom na ścianie, aby dziecko mogło pochwalić się przeczytaną książką, przypomnieć sobie zawartą w niej historię. Wybór książek z każdego etapu jest bardzo bogaty, dzięki czemu każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Warto u młodszych dzieci potraktować te opowieści jako czytanki do poduszki. Dzięki temu młody czytelnik oswojony z formą opowieści chętnie będzie sięgał po kolejne. Do tego rozwijanie umiejętności czytelniczych to też uważne śledzenie postępów dziecka. Nie należy przeskakiwać z poziomu pierwszego na trzeci, bo nam wydaje się, że to już czas. Warto dać dziecku czas, r

Ostatnio intensywnie wyczytujemy te książeczki do nauki samodzielnego czytania więc mam duże pole do wyrażania opinii o poszczególnych Baba Jaga na deskorolce jest idealnie napisana pod cel jakiemu ma służyć. Historia jest bardzo prosta, ale ciekawa, zabawna . Trochę trudnych słów pomaga zapoznawać się z językiem polskim i te trudne słowa ćwiczyć. Ilustracje świetnie dopełniają tekst. To wcale nie takie oczywiste napisać dobrze tekst zwłaszcza na poziom 1 ale Zbigniew Dmitroca bardzo dobrze sobie z tym zdaniem poradził

"Koc trolla Alojzego" to bajka z serii czytam sobie. Jest to seria książek podzielona na kilka poziomów. 1 poziom -składam słowa, 2 poziom - składam zdania, 3 poziom - połykam strony. Książki mają wspierać naukę czytania. Obecnie ze starszym synem czytamy tę serię z poziomem pierwszym. Polecam książki z tej serii. A co przemawia na plus. Fajne ilustracje, ciekawe historie, wyciągnięte ze zdań pojedyncze słowa wypisane większą czcionką które ma przeczytać dziecko. Mój syn jest bardzo dumny że może przeczytać coś rodzinie. Ba młodszy który jeszcze liter nie potrafi też chce czytać. Każe sadzać się na kolanach i podpowiadać tekst. Jak widać wspólne czytanie w tej formie cieszy całą rodzine

Mimo, że książeczka jest z serii "Fakty", nie ma co oczekiwać po niej naukowych hipotez i historycznych faktów. Książka jest napisana obrazowo, bardzo prostym językiem dostosowanym do mózgu 5latka. Co on zapamięta z książeczki o Mikołaju? "Obroty, obroty, obroty. Wiruje, wiruje, wiruje. Mikołaj stoi w centrum i obserwuje. Mama wiruje, tata wiruje i kot wiruje". Bardzo łopatologicznym językiem jest przekazana esencja nauk Kopernika. Dla niektórych to największy zarzut. A dla Was? Sprawdźcie sami.