Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Patronat LC 
Patronat LC 
Poczuła zapach zanieczyszczonego powietrza. Smak skażonej wody. I ogarnął ją gniew na widok zniszczonego Świata. Jej Świata.
Katarzyna Piskorczyk, antropolożka i alpinistka, wyrusza na wyprawę w Himalaje, gdzie odkryto starożytną jaskinię. Jej córka Lena, która zostaje w Warszawie, pewnego razu w czasie niezbyt udanej randki zauważa dziwnie zachowującego się psa. Po powrocie do domu dowiaduje się, że coś złego dzieje się ze zwierzętami na całym świecie...
– Jest ich kilkanaście razy więcej niż ludzi, na każdego człowieka przypadają tysiące stworzeń. Łatwo je zabić? Czasem tak. Jedno. I to jak masz broń, a spróbuj gołymi rękoma (…). Miliony ludzi zginęły na całym świecie, zanim dotarło do nas, co się właściwie dzieje.
– Czyli?
– Przegięliśmy. Natura ma nas dość.
Kipiała od przepełniającej ją energii. Nie zamierzała teraz tworzyć. Teraz zamierzała zabijać. Nastał czas kłów i pazurów. Czas krwi i łez. A na świecie była zaledwie garstka osób, które mogły powstrzymać przedwieczną siłę...
Szukamy ofert...
Drugie spotkanie z autorem i ja wysiadam. Cringe na cringe’u. Przegadana, najgorsze chyba to, ze wiecznie o tym samym. Niektore sceny typowo oderwane od rzeczywistości - niby fantasy, ale autor odlecial, zwlaszcza, ze pisane w tak amatorski sposob. Ksiazka na pewno skorzystałaby na tym, gdyby wyciąć z niej z dobre dwiescie, nic nieznacznych, stron. Pomysl na fabułe moze ciekawy, ale autor ma duzy problem z tworzeniem logicznych zdan. Czesto skupia sie na tym samym w dialogach czy opisach, wiec czytelnik ciagle musi poświęcać uwage na tym samym, bo kolejne rozdziały nie wnosza nic nowego. Ponad pierwsza polowa ksiazka doslownie skupia sie na przekazaniu czytelnikom, ze zwierzetom odbilo. I to w tak natarczywy sposob, ze autor chyba na zlosc poświęcił na to ponad pierwszą polowe książki, chyba po to, zeby czytelnik naprawde sobie wpoil do glowy, ze zwierzetom odbilo. Tu scena z psem, tu z kotem, tu z koza, tu znowu z psem a potem znowu z psem, bo przeciez nie mozna zapomniec, ze psy rowniez stracily rozum. A potem znowu scena z wscieklym psem, bo dlaczego nie… Naprawde rzadko pisze opinie, ktorej nie poswieciam duzo czasu na przemyslenie, ale ksiazka jest tak slaba, ze opinia uformowala sie sama.
631
365
Opinia
Ludzie są głupi. Ludzkość jest głupia. Przez ostatnie kilkanaście (jak nie więcej) lat (dekad?) powstało wiele książek/filmów/seriali itp. opowiadających o końcu znanego świata. Końcu wynikającego z braku szacunku człowieka do Ziemi. I co? I nic. Nie wyciągamy wniosków. Nie myślimy. Nie przewidujemy. Tematykę końca świata, apokalipsy, którą człowiek sam sprowadzi na siebie, porusza Andrzej Wardzik w „Przedwiecznym zewie”.
***
W góry w Bhutanie zostaje wysłana ekspedycja, której zadaniem jest zbadanie tajemniczego systemu jaskiń. Jakoś nikt nie przejmuje się, że owa góra to miejsce kultu i generalnie powinno się zostawić ją w spokoju. Jak się okazuje, nie bez przyczyny. Członkowie ekspedycji budzą pradawną boginię uwięzioną we wnętrzu góry. „Poczuła zapach zanieczyszczonego powietrza. Smak skażonej wody. I ogarnął ją gniew na widok zniszczonego Świata. Jej Świata.” I postanowiła, na nieszczęście ludzkości, zacząć działać – przyroda zaczyna się buntować.
***
„Przedwieczny zew” jest swoistą mieszanką kryminału, horroru i fantasy. Połączenie to sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie, a objętość (lekko ponad 500 stron), która początkowo może przerażać, stopniowi przestaje przeszkadzać. Do tego wywołuje poczucie lęku lub pewnego rodzaju niepokoju czającego się gdzieś na dnie umysłu. Napięcie pojawia się już po kilku stronach i nie odpuści do samego końca.
***
Co ważne, „Przedwieczny zew” nie tylko zapewnia rozrywkę na kilka dni (w zależności od tempa czytania, oczywiście) – zmusza również do refleksji na temat natury i szacunku (lub raczej jego braku) do Matki Ziemi.
***
„Przedwieczny zew” jest dobrą książką. Przyciąga niebanalną okładką. Intryguje ciekawą fabułą i świetnym warsztatem pisarskim autora. I pozostaje w głowie na długo po przeczytaniu ostatniego zdania.
Ludzie są głupi. Ludzkość jest głupia. Przez ostatnie kilkanaście (jak nie więcej) lat (dekad?) powstało wiele książek/filmów/seriali itp. opowiadających o końcu znanego świata. Końcu wynikającego z braku szacunku człowieka do Ziemi. I co? I nic. Nie wyciągamy wniosków. Nie myślimy. Nie przewidujemy. Tematykę końca świata, apokalipsy, którą człowiek sam sprowadzi na...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to