Prawo Ojca

Pozycja wprowadza atmosferę grozy (większość akcji dzieje się w ośrodku dla młodocianych socjopatek), co pewien czas opisane są też myśli i przygotowania kogoś, kto uważa się za lepszego od boga. Szkoda, że finalnie nie jest wprost napisane na co choruje główna bohaterka oraz za co została zamknięta. Zabrakło mi również rozwinięcia historii wujka Anny. Realia leczenia schorzeń psychicznych, zachowania i myśli socjopatów oraz udowodnienie że "dobrymi chęciami piekło jest ubrukowane"- to wszystko czytelnik może bez wysiłku znaleźć w książce.

Co, jeśli jedno wydarzenie uruchomiłoby lawinę, której nie da się zatrzymać? Czy dalibyście radę przetrwać i ocalić swoje życie? Przekonajcie się sami. .. Klara, młoda i zdolna programistka, dotąd żyła zwyczajnie, lecz pewna sytuacja wywraca jej życie do góry nogami. Od tego momentu trudno jest cokolwiek przewidzieć. Bohaterka zostaje wrzucona w wir wydarzeń, które stają się dla niej nie tylko walką o przetrwanie, ale też testem granic jej własnej psychiki i moralności. .. Klara to bohaterka, której naprawdę chce się kibicować. Znajduje się wręcz w patowej sytuacji, z której trudno znaleźć dobre wyjście, ale mimo wszystko się nie poddaje. .. To historia, która od pierwszych stron nie daje chwili wytchnienia. Akcja jest niezwykle dynamiczna, napięcie stale rośnie, a kolejne rozdziały wywołują ogrom emocji i różnorodnych odczuć. Autorka bardzo umiejętnie buduje atmosferę zagrożenia i niepewności, przez co trudno się od tej historii oderwać. To prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Wsiadając, trzymajcie się mocno. .. Jeśli szukacie historii, która trzyma w napięciu od samego początku do końca i nie pozwala na złapanie oddechu to ta książka jest dla was. Warto jednak mieć na uwadze, że nie brakuje tu brutalnych scen. Pojawiają się sceny przemocy, krwi, a także zabójstwa, które mogą być trudne w odbiorze dla bardziej wrażliwych osób.

Nie jestem miłośniczka kryminałów, a w tym znalazłam wiele dla siebie. Przeczytałam, i chociaż nie do końca podzielam wszystkie ach-y i och-y nas tą książką, to jednqk z niektórymi zdecydowanie zgadzam się. Czy polecam? Tak. Na chwilę oderwaniai przeniknięcia w inny świat.

Lepsza od pierwszej części. Akcja nabiera tempa a relacja bohaterów nabiera wielkich rumieńców! Więcej pikantnych scen miłosnych :) Bardzo przyjemnie się czytało choć sprawa rtęci powinna być moim zdaniem bardziej zawiła i ciężka do wyjaśnienia. Zobaczymy co dalej....

Matka w większości przypadków dla swojego dziecka zrobi wszystko, by go uchronić od niebezpieczeństwa i zagwarantować mu życie w miłości i dostatku. Niekiedy jest to utrudnione lub niemożliwe, ale mimo wszystko próbuje to zmienić. Taka postawa jest zrozumiała, gdyż pociecha jest najważniejszym skarbem dla każdego rodzica, lecz bywa i tak, że nieliczni o tym zapominają pozostawiając potomstwo samym sobie i robiąc im jeszcze znacznie gorsze rzeczy. Zarys fabuły W książce poznajemy dalsze losy bohaterów poznanych w poprzednim tomie „Prawo Ojca”. W tym przypadku historia rozpoczyna się od momentu porwania Zuzanny z posiadłości ojca Igora. Kobieta jest przetrzymywana, bita, straszona ewentualnym skrzywdzeniem jej dziecka oraz brutalnie wykorzystywana seksualnie. W tym czasie Igor robi wszystko, by odnaleźć matkę swego syna, choć ma bardzo mało poszlak, to mimo wszystko wciąż próbuje ją uratować. Dociera do niego także, jak bardzo jest ona ważna dla niego, jakie uczucia do niej w nim tkwią i żałuje swego dotychczasowego zachowania względem niej. W jakich okolicznościach odnajdą Zuzannę? Kto się nad nią znęcał? Kto tak naprawdę stoi za tym porwaniem? Jak zakończy się ten tom? O tym w książce „Prawo Matki” autorstwa P.K. Farion. Matczyne serce Autorka ukazała matkę, która była gotowa ponieść najwyższą cenę w zamian za bezpieczeństwo swojego syna. Kobieta przeżywała piekło na ziemi, a wizja którą przedstawiali jej oprawcy o tym, co zrobią z Maksymilianem, dodawała jej sił do spełniania ich zachcianek, byle tylko nie zrobili tego o czym mówili. Śmiało można powiedzieć, że jej heroiczna walka jest wzorem do naśladowania i zdecydowanie zwraca uwagę na to, jak potężną siłą jest matczyna miłość do swego potomka. Twórczyni ukazała to zagadnienie w bardzo drastyczny sposób, ale dzięki temu mamy bardzo wyraźny obraz tej troski o dziecko W rzeczywistości zdarzają się takie przypadki, ale niestety też słyszymy, o tych zupełnie odwrotnych, dlatego warto poznawać te pozytywne wzorce, by tych drugich było jak najmniej. Każdy z nas powinien bronić słabszych, stawać po ich stronie, jak zrobili to Zuzanna oraz Igor. Strata bliskiej osoby Kolejnym ważnym wątkiem jest uświadomienie sobie przez Igora straty bliskiej osoby dotychczas postrzeganej, jako mało znaczącej dla niego samego. Często tak w życiu bywa, że dostrzegamy jakieś uczucia lub ich znacznie większą silę dopiero, gdy kogoś tracimy. Szczęśliwi są ci, którzy będą mieli jeszcze szansę naprawić to, co im zrobili i zmienić swoje zachowanie, ale jak to w życiu bywa, tracimy też bliskich na zawsze i wtedy już nic nie poradzimy. Autorka pokazuje nam jak kruche może być życie lub obecność kogoś bliskiego i odkładane wyznania o uczuciach w nas tkwiących mogą nie mieć szansy wypłynąć na światło dzienne. Toteż starajmy się wybaczać i kochać całym sercem, bo w każdej chwili może się coś wydarzyć, co zakończy daną relację bezpowrotnie i pozostanie wtedy żal do siebie o to czego nie zrobiliśmy. Podsumowanie Książkę czytało mi się z dużym zainteresowaniem wynikającym z ciągłego napięcia i niepewności, co do dalszych losów bohaterów. Pozycję należy czytać po zapoznaniu się z poprzednim tomem, a ja z chęcią sięgnę po kolejną część. W tym przypadku otrzymujemy mocny thriller, a drastyczne sceny w nim występujące świadczą o tym, że jest on przeznaczony dla pełnoletnich czytelników, co zresztą jest podane na tylnej okładce dzieła. Bardzo dobrym zabiegiem wykazała się autorka wraz z wydawnictwem ostrzegając na początku odbiorców o tym, co jest w tekście oraz zaznaczając, że nie popierają przemocy, a przedstawione sytuacje mają wyłącznie charakter opisowy. Takie stawianie sprawy jest bardzo ważne, bo ucina wszelkie spekulacje, które czasem pojawiają się przy innych tytułach. Przed pierwszym rozdziałem znajdziemy wartościowy cytat odnoszący się do treści. Okładka dość drastyczna przykuwa wzrok i pasuje do scen związanych z Zuzanną i jej oprawcami. Gorąco polecam thriller wszystkim miłośnikom gatunku, fanom autorki oraz tym pragnącym zobaczyć, do czego jest zdolna matka chroniąca swoje dziecko. Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu ReWizja.

„Impuls” to kolejna książka @jolanta.zuber którą przeczytałam z zapartym tchem. Mroczny, drastyczny i bardzo niepokojący thriller psychologiczny, który zaskakuje ciągłą akcją. Książka zawiera historię dwunastoletniego Tomka w spektrum autyzmu, który wracając z terapii w towarzystwie starszej siostry Olgi, doprowadza do szarpaniny w wyniku, której dziewczyna upada i traci przytomność, a gdy ją odzyskuje Tomka nigdzie nie ma. Rozpoczynają się szeroko zakrojone poszukiwania chłopca. Jak daleko posuną się bliscy Tomka, żeby go odnaleźć? Jolanta Żuber dała się poznać czytelnikom jako autorka mocnych thrillerów, w których niejednokrotnie w drastyczny sposób opisuje losy bohaterów i tak też się dzieje w „Impulsie”. Nie mogłam oderwać się od tej historii, musiałam wiedzieć co stanie się z Tomkiem. To nie była łatwa lektura, bo książki, w których dzieje się krzywda dziecku, to dla mnie najtrudniejsze pozycje. A to co dzieje się w „Impulsie” jest przerażające i nieludzkie. Doceniam bardzo autorkę za oddawanie „polskości” w swoich książkach. W czasach tak powszechnej amerykanizacji, jest to zdecydowanie na plus. Ale czym ta „polskość” jest w „Impulsie”? To zmowa milczenia wśród mieszkańców w małej, przeludnionej wiosce, to lokalne legendy i tajemnice, ale to też staruszki, które, które wyglądając całymi dniami przez okno, stają się świadkami rozmaitych zdarzeń. „Impuls” to pierwsza część historii o Tomku Sosnowskim i choć ma niespełna 300 stron to na szczęście możemy sięgnąć po kontynuację „Natręctwo”.

Zdecydowanie fajniejsza niż pierwsza. Przede wszystkim nie było nieprzyjemnych scen, ktore sprawiały, że nie chciało się ich czytać. Zaskoczyło mnie wykreowana postać Vincenta - głównego bohatera. Po pierwszej części wydawało się, że to bezwzględny typ, który dąży do władzy. Jednak po tej części zyskał w moich oczach i okazał się zupełnie innym człowiekiem. Owszem, zmieniła jego podejście do życia kobieta, jednak mimo tego pokazała, że on " ma serce" i nie jest do końca taki bezduszny. Historia ta ukazała też, że rodzeństwo, w chwili niebezpieczeństwa, potrafi się zjednoczyć i pokazać że w nich jest największą siła. Jestem bardzo ciekawa jak dalej potoczą się ich losy i czy uda im się "uwolnić od władzy" bezwzględnego i nieprzewidywalnego ojca.

No, ok. Historia bardzo ciekaw a, pomysł świetny. Niestety brakuje trochę warsztatu aby historia była płynna. Obraz Tamary był za mało wymiarowy, pojawianie się przyjaciółki chaotyczne. A sam Pan M... za mało mafijny. Myślę że widać w tej książce właśnie to że autorka jest bardzo młoda albo początkująca. Sceny akcji nie są rozwinięte, zbliżenia bohaterów nie zieją namiętnością. Za kilka lat znajdę coś tej autorki i zobaczę czy rozwinęła się w pisaniu. Ale tak jak napisalam na poczatku historia sztosik.🤫

Autor Weronika Tomala Tytuł Contadina w sieci kłamstw Przykre wydarzenie,cios,strata,zmiana otoczenia,brak akceptacji otoczenia tym wszystkim musi zmierzyć się dziewczyna ,Sofia.Uroczy,budzący zachwyt wśród rówieśniczek, młody Fabio pojawia się w szkole by podjąć edukację, w domu natomiast poznaje tajniki interesu rodzinnego,często wbrew swojej woli.Ich drogi krzyżują się i budzi sie zbuntowana relacja.Ona cicha,skromna,odrzucona przez rówieśników,on zbuntowany,kroczący swoimi ścieżkami.Kiedy ich relacja się zacieśnia ,nagle ślad po nim ginie. Jakie tajemnice kryje rodzinny dom chłopaka,przed czym ucieka jego rodzina?Decyzja trudna ale czy sluszna?Dziewczyna traci sens uczucia,zrozumiała że ich związek nie miał szans na przyszłość,dwa odmienne światy.W swych codziennych zajęciach odnajduje ciszę, spokój,poznaje zdaje się miłość życia.Co przyniesie jej przyszłość,jaki scenariusz pisze życie? Po latach wpadają na siebie,już calkiem inni,oboje ułożyli sobie życie lecz czy znalezli sens?W jakim związku tkwi ona,jak on traktuje kobiety?Czy szczęście towarzyszy im w życiu.Co wydarzy się, ile emocji zaserwuje czytelnikowi autorka.Jaka eksplozja nastąpi,co zmieni ich dotychczasową codziennosc?Porachunki mafijne,twarde podejście do zasad,szacunek do uczucia w związku.Autora potrafi trzymać czytelnika w napięciu,emocje na wysokim poziomie.Trudne sprawy osiągają kulminacyjny moment,przełom w relacji,oboje udowadniają siłę uczucia i poświecenie. Po takiej dawce wrażeń nie zawiodłam się i z pewnością sięgnę po kolejne historie autorki.

Bardzo ciekawa i wciągająca książka. Główna bohaterka oryginalna i mroczna, aczkolwiek cała opowieść dość mocno naciągana. Powiem tak: Czytało się bardzo przyjemnie i polecam na chłodne jesienne wieczory, natomiast od samego początku traktowałam tą lekturę jak lekką, luźną i zmyśloną historyjkę niżeli historię kryminalną ☺️

Druga część serii Sabatia – Odrodzenie wypada zdecydowanie lepiej na tle pierwszego tomu. Fabuła jest bardziej dynamiczna i trudniejsza do przewidzenia – do samego końca nie sposób jednoznacznie określić, kto, kogo i dlaczego, choć pewne tropy można wyłapać już na podstawie strony tytułowej 🤗 Podczas czytania miałam jednak momentami wrażenie, że w kulminacyjnych punktach akcja pojawia się nagle, niemal jak królik wyciągnięty z kapelusza – zaskakuje, ale nie zawsze jest w pełni uzasadniona wcześniejszymi wydarzeniami. Na plus zdecydowanie zasługują dialogi, które są bardziej dopracowane i mniej powierzchowne niż w pierwszej części. Mimo to całość nadal sprawia wrażenie nieco oderwanej od rzeczywistości, przez co trudno w pełni zanurzyć się w historię. Nie zmienia to faktu, że książka wciąga – czyta się ją szybko i z zainteresowaniem, do tego stopnia, że zdarzyło mi się zarwać dla niej noc. Nie jest to jednak opowieść, która zostaje z czytelnikiem na długo po zamknięciu ostatniej strony. To raczej lekka, momentami intensywna historia na jeden–dwa wieczory. Jej największym atutem jest to, że po prostu nie pozwala się nudzić – a to w tego typu literaturze naprawdę sporo.

„Naszą prywatną grę” przesłuchałam w audiobooku. Zaintrygowana opisem postanowiłam zapoznać się z tą historią. I choć z początku wydawało mi się, że trafiłam na coś naprawdę super, tak końcowo książka wypada tylko dobrze – bez fajerwerków i zachwytów. Bohaterką książki jest Bianka, która pewnego dnia odwiedza swój rodzinny Nasielsk. Rozmawia ze starymi znajomymi, odwiedza grób matki, wieczorem prowadzi zajęcia w szkole językowej i… Nagle znika. Kobieta budzi się w piwnicy, a jej porywacz skryty jest za maską. Ojciec i mąż Bianki zawiadamiają policję. Próbują też działać na własną rękę. Od tej pory skrywane tajemnice powoli zaczynają wychodzić na wierzch. Historia rozkręca się powoli, aby później nabrać całkiem fajnego tempa. Mimo to jednak momentami wieje nudą. Natłok różnych bohaterów, niektórych tak podobnych do siebie, sprawiają, że postacie te niemalże się ze sobą zlewają. Nie ma też nikogo, kto by mocniej mnie w tej książce zainteresował. Nawet główna bohaterka nie wywołuje zbyt wielu emocji, a co za tym idzie, jej los był mi nieco obojętny. Autorce udało się stworzyć dość fajny klimat i jest on całkiem nieźle utrzymywany aż do finału. Plusem też jest sam pomysł na historię. Porwanie i rodzinna tajemnica to są schematy, które lubię. Momentami do fabuły wdziera się chaos. Jest też dość przewidywalnie. „Nasza prywatna gra” jest dla mnie książką po prostu dobrą, jednak nie taką, która zostanie w mojej pamięci na dłużej. Nie wyróżnia się niczym szczególnym na tle innych, podobnych do niej historii.

102/52/2025 "Pustelnia mordercy. Nieczystość" Anna Krystaszek Muza #recenzja #współpracarecenzencka #współpracabarterowa #siedemgrzechówgłównych #tom3 #muza #nieczystość Grzech nieczystości "To zaś, co z ust wychodzi, wypływa z serca. To właśnie plami człowieka. Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, czyny rozpustne, kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa. To właśnie czyni człowieka nieczystym." Ewangelia wg św. Mateusza 15, 10-20 W okolicach Dukli, w lesie nieopodal pustelni św. Jana zostają odnalezione okaleczone zwłoki mężczyzny. Wyłupiono mu oczy, obcięto język i uszy. Ofiarą jest ksiądz Tomasz, dobry znajomy prokuratura Hejdy i policjantów z częstochowskiej komendy. W tym samym czasie w okolicach Częstochowy z rzeki wyłowiono ludzki korpus. Wszystko wskazuje, że to poszukiwana od tygodnia młoda kobieta. Czy te zbrodnie mają ze sobą jakiś związek? Dwa okrutnie okaleczone ciała, tajemniczy telefon księdza Tomka, dzień przed jego śmiercią, do komisarza Szulca "Czarnego" nalegającego na spotkanie. Co takiego chciał zdradzić zamordowany ksiądz, że przypłacił to życiem? Akcja nabiera tempa, do śledztwa prócz Czarnego i prokuratora Hejdy dołączają Aniela, psycholog śledczy, a także żona Janka Hejdy, Kasia, która wciąga się w wir pracy, mimo że jest karmiącą mamą i powinna zająć się przede wszystkim córeczką, ale tęsknota za pracą, a także odwiedziny teściowej, które łączą się z niespodziewaną pomocą w opiece nad dzieckiem, sprawiają, że Kaśka angażuje się w śledztwo. Policjanci i prokurator pragną jak najszybciej złapać przestępcę, nie wiedzą nawet, że jest on bliżej nich niż się spodziewają. Kto okaże się tym zbrodniarzem? Co wspólnego z tą sprawą ma Izabela Rychter, podejrzana w innej sprawie prowadzonej przez Hejdę? Tego dowiecie się sięgając po "Pustelnię mordercy" . Jest to bardzo dobry kryminał, który wciąga od pierwszych stron i choć od początku odkrywamy kim jest zabójca, to mimo to z zainteresowaniem i szybko bijącym sercem czytamy dalej by poznać rozwiązanie całej sprawy. Zakończenie zmiata z ziemi ! Mam nadzieję, że kolejny tom przyniesie odpowiedzi na pytania, które zostają w głowie czytelnika po zamknięciu "Pustelni mordercy" ! Czy polecam? Jak najbardziej, fani kryminałów powinni być zadowoleni, ja jestem! Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Muza.

Skuszona popularnością oraz wysokimi ocenami na portalu LubimyCzytac.pl, sięgnęłam po książkę „Sabatia. Zemsta”. Już od początku można domyślać się kierunku, w jakim zmierza fabuła, choć zastosowany motyw odbiega nieco od typowych schematów znanych z powieści o mafijnych bohaterach. Z twórczością autorki spotykam się po raz pierwszy. Sama historia, choć niestety dość przewidywalna, potrafi zainteresować – nie jest wymagająca, ale ma w sobie coś, co przyciąga uwagę. Spodziewałam się jednak nieco innego tonu opowieści, choć z drugiej strony – czy można oczekiwać odmiennej reakcji na doświadczenia, które spotykają główną bohaterkę? Na pewno nie jest to książka nużąca, co uznaję za jej duży atut. Czy jednak pozostanie ze mną na długo? Raczej nie. Liczę natomiast, że drugi tom okaże się bardziej oryginalny i zapadnie w pamięć na dłuże

Fabuła intrygująca, ciekawa. Szybko się czyta, choć nie wywołuje większych emocji czytelniczych. Nie bardzo mogłam się doliczyć wieku poszczególnych bohaterów, coś mi tu nie grało. Irytujące było, że wszyscy bohaterowie znają tego samego lekarza i tego samego trenera sztuk walki z małej wioski w Tajlandii. Styl pisania autorki słaby.

Tylera-drugiego z bliźniaków poznaliamy w "zakazanej namiętności". On gwiazda drużyny, walczący o swoje marzenia I ciężko pracujący na swoją pozycję, znosząc trenera, który jest wymagający, a już w stosunku do niego najbardziej .Ma też łatkę kobieciarza, który nie przepuści okazji. Po kłótni z bratem bliźniakiem wyprowadza się z ich wspólnego mieszkania.... Violet to studentka i córka trenera trzymana pod kloszem, próbująca w końcu się z niego wyrwać. Dlatego wpada na pomysł, by dopiec ojcu. Do tego chce wykorzystać Tylera jednego z członków drużyny. Wybrała jego bo on i jej ojciec nie pałają do siebie sympatią. Początkowo wszystko układa się dobrze ona i Tyler łącza siły. Wszystko się zmienia gdy poznają się i odkrywają, że to, co o sobie myśleli nijak się ma do rzeczywistości. Czy Tylor i Violet osiągną swój cel? Co zrobiąz kiedy pojawią się pomiędzy nimi uczucia? Czy dadzą sobie szansę? W końcu ich związek miał być tylko udawany.. Autorka świetnie pokazała siłę przyjaźń Violet i Harmony. Również przyjaźni chłopaków była wyjątkowa i zawsze mogli na siebie polegać. Sceny erotyczne rozpalają zmysły i dają pikanterii tej opowieści. Książka pełna rozterek, intryg, tajemnic, bólu, humoru, trudnych wyborów, walki o swoje marzenia, poszukiwanie własnego ja, studenckich imprez, rodzicielstwa, przyjaźni, pożądania, namiętności oraz zaskakujących zwrotów akcji. Jestem zadowolona z obrotu spraw, jakie wydarzyly się w tej historii 😁 A jeśli chcecie wiedzieć co dalej u Tylera,Violet, Harmony i Cola , a także Tysona i Val to musicie przeczytać "Cole. Uwięziona pokusa " (recenzje tej książki znajdziecie na moim profilu😉)

Naprawdę ciężko mi się czytało to wszystko na początku, i naprawdę ledwo co dałam radę. Zbyt mocne,żeby coś takiego oglądać ,a co dopiero czytać i sobie wyobrażać. Dałam radę i przebrnęłam przez te straszne , wulgarne i za bardzo erotyczne sceny . Ogólnie nie lubię czegoś takiego czytać ,ale lubię jak jest akcja i coś się dzieje , więc wolę czasami sięgać po takie książki ,niż żeby zanudzić się na śmierć . Jak dla mnie autorka fajnie piszę, zachęcająco i ciekawie . Gdybym miała więcej czasu na pewno mogłabym przeczytać tą książkę w jeden dzień , ponieważ bardzo ciekawiło mnie co się wydarzy . Na pewno sięgnę po kolejne książki 😇

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i już wiem, że nie ostatnie. Zupełnie nie spodziewałam się, że połączenie wątków historycznych z kryminalnymi może tak dobrze zagrać. Ten splot był przemyślany i wciągający, a całość czytało się z rosnącym zainteresowaniem. Najbardziej zafascynował mnie motyw mentalizmu. Przyznaję, wcześniej niewiele o nim wiedziałam, a tutaj został pokazany w bardzo ciekawy sposób i dodał historii wyjątkowego klimatu. To była naprawdę dobrze spędzona lektura. Z przyjemnością sięgnę po kolejne książki autorki, bo jeśli trzymają ten poziom, to zapowiada się piękna czytelnicza przygoda. Jeszcze raz polecam. Jestem zachwycona.

Historia opowiadana tylko przez Artura (okładka pasuje mi do mężczyzny, przy czym okładka "Srebra" do kobiety). Miejsca akcji i czas zmieniają się cały czas. Afganistan 7/8 lat temu, Afganistan obecnie, Wrocław, Warszawa. Niby dużo się dzieje ale czegoś brakuje. Akcje w Kabulu nie wiadomo czemu miały służyć, choć Olivia to bardzo interesująca postać. No i sedno - bardzo dużo pikantnych scen między Arturem a Olivią. Przez to trochę zmieniłam zdanie o Arturze - do tej pory go lubiłam, teraz zaczął mnie wkurzać. Niby czuje coś do swoich kobiet ale.... w głowie ma tylko jedno. Zobaczymy co dalej.

'- Pocałowaliśmy się namiętnie, wkładając w to dużo serca. Z chwili na chwilę robiło się coraz bardziej gorąco. Jeszcze moment, a zerwałbym z niej ten seksowny fartuszek, którego zapomniała zdjąć przed wyjściem na taras. — Musimy przerwać, wiesz? — Skubnąłem ją w nabrzmiałą od pieszczot wargę i spojrzałem z błyskiem w oku. —Wiesz, że ciężko mi się przy tobie kontrolować . — Wiem — sapnęła. — Ale dokończymy to później? — Jak zawsze — zapewniłem. Nigdy nie miałem dość . Moja żona wyzwalała we mnie nieprawdopodobne siły i żądze. — Zróbmy w końcu tę kawę, bo znowu nam wszyscy wypomną, że przepadliśmy na dobre. - Puściła mi oko. — I tak już to zrobią — skwitowałem z uśmiechem -'