Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Poddajcie się, Ziemianie!

Okładka książki Poddajcie się, Ziemianie! autora Bora Chung, 9788366658547
Okładka książki Poddajcie się, Ziemianie!
Bora Chung
6,5 / 10
Wydawnictwo: Kwiaty Orientu fantasy, science fiction
186 str. 3 godz. 6 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Data wydania:
2025-05-15
Data 1. wyd. pol.:
2025-05-15
Liczba stron:
186
Czas czytania
3 godz. 6 min.
Język:
polski
ISBN:
9788366658547
Tłumacz:
Dominika Chybowska-Jang
Średnia ocen
6,5 6,5 / 10
14 opinii 74 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Poddajcie się, Ziemianie! w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Poddajcie się, Ziemianie!

Tomasz_K
Tomasz_K
książek na półce przeczytane 710 napisanych opinii 365

Oceny książki Poddajcie się, Ziemianie!

Średnia ocen
6,5 / 10
74 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
3 ocen
9
4 ocen
8
11 ocen
7
20 ocen
6
20 ocen
5
7 ocen
4
6 ocen
3
3 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
454
418
Fox
17.01.2026
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

W tej książce Bora Chung w końcu mówi głosem nas wszystkich.

"Poddajcie się, Ziemianie!" jest pełne absurdu godnego Kafki, i w podobny sposób przygnębiające. Perypetie głównej bohaterki i jej męża z kosmitami są nie tylko czarną komedią, są też ostrą krytyką polityczną m.in. Władimira Putina, Elona Muska i kapitalizmu. Chung dosadnie ukazuje potężnych ludzi niszczących świat z powodu kaprysu i wynikające z tego cierpienia szarych ludzi i kosmitów. Nie jest to nic nowego - ale jest to niepokojąco dokładne i konkretne odbicie czasów, w jakich obecnie żyjemy.

Z historii najbardziej podobały mi się "Samogłów" i "Meduza"; ponadto doceniam też aktualną krytykę polityczną "Kraba śnieżnego" i "Wieloryba". O dziwo, podoba mi się również fakt, że każda historia jest kontynuacją następnej - technicznie rzecz biorąc jest to antologia, ale dzięki tym połączeniom autorka może umiejętnie ciągnąć ciekawe wątki.

Utożsamiam się z tą książką i stanem, w jaki była autorka podczas pisania go. Chyba najlepiej byłoby to wszystko skwitować słowami piosenki "Hard Times" Paramore - "Hard times\Gonna make you wonder why you even try".

Polecam. Krytyka Muska, Putina i kapitalizmu jest u mnie zawsze na plus.

W tej książce Bora Chung w końcu mówi głosem nas wszystkich.

"Poddajcie się, Ziemianie!" jest pełne absurdu godnego Kafki, i w podobny sposób przygnębiające. Perypetie głównej bohaterki i jej męża z kosmitami są nie tylko czarną komedią, są też ostrą krytyką polityczną m.in. Władimira Putina, Elona Muska i kapitalizmu. Chung dosadnie ukazuje potężnych ludzi niszczących...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

183 użytkowników ma tytuł Poddajcie się, Ziemianie! na półkach głównych
  • 91
  • 86
  • 6
25 użytkowników ma tytuł Poddajcie się, Ziemianie! na półkach dodatkowych
  • 7
  • 7
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Inne książki autora

Więcej
więcej
Bora Chung
Bora Chung
Bora Chung (ur. 1976) to południowokoreańska pisarka, tłumaczka, wykładowczyni akademicka oraz aktywistka. Obecnie mieszka w Seulu, gdzie wykłada język rosyjski i literaturę sci-fi na Yonsei University oraz tłumaczy współczesną literaturę polską i rosyjską na język koreański. W 2023 roku drukiem ukazał się jej przekład Bajek robotów Stanisława Lema. W 2022 roku jej zbiór opowiadań Przeklęty królik znalazł się na liście powieści nominowanych do International Booker Prize, jako pierwszy w historii koreański utwór z gatunku SF.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Tik-tak Xia Jia
Tik-tak
Xia Jia
Zbiór opowiadań mniej, czasem bardziej zahaczających o SF, skupiający się na wpływie nowych technologii na życie oraz na czasie. Jak w to w zbiorze raz jest lepiej, raz nijako ogólnie odbiór pozytywny. Głównie krótkie teksty, momentami bardzo intymne, nie ma tutaj wzniosłych wydarzeń, bardziej codzienność momentami bardzo poetycka 🙂
Takisobie - awatar Takisobie
ocenił na 7 2 miesiące temu
Brokułowy cios Yuri Lee
Brokułowy cios
Yuri Lee
Całość na: http://www.ksiazkowewyliczanki.pl/2026/02/surrealizm-w-brokuowy-cios-lee-yuri.html W moich dotychczasowych doświadczeniach z literaturą koreańską rzadko trafiałam na motywy, które można jednoznacznie zaliczyć do fantastyki, dlatego twórczość Lee Yuri od razu skojarzyła mi się z prozą Bory Chung. O ile jednak Chung często sięga po elementy niepokojące, przerażające czy wręcz obrzydliwe, o tyle Yuri wybiera znacznie łagodniejsze środki wyrazu. W jej opowiadaniach dominują motywy roślinne i zwierzęce, choć pojawiają się również kosmici — zawsze jednak w służbie emocji, a nie szoku. Opowiadania zawarte w zbiorze w różnym stopniu przypadły mi do gustu — jedne przyciągały moją uwagę mocniej, inne nieco słabiej. Tytułowy „Brokułowy cios” nie należy do moich ulubionych tekstów, znacznie bardziej poruszyły mnie historie takie jak „Dryfując”, „Cień paznokcia” czy „Płaski świat”. Mam jednak poczucie, że każde z opowiadań może znaleźć swojego odbiorcę, bo każde dotyka innych problemów społecznych i emocjonalnych, pokazując je z odmiennej perspektywy.
Książkowe_Wyliczanki - awatar Książkowe_Wyliczanki
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Gdzie zachodzi słońce Choi Jin-Young
Gdzie zachodzi słońce
Choi Jin-Young
Jeśli myślisz, że będzie to dynamiczna, wartka opowieść, zawiedziesz się. Odnoszę wrażenie, że tzw. fantastyczność w powieściach dalekowschodnich (przynajmniej w tych, które dotąd przeczytałam) służy przede wszystkim opowieściom: o ludziach w obliczu trudnych sytuacji czy dramatycznych wydarzeń, mechanizmach polityczno-społecznych ukrytych pod kostiumem przyszłości (nieodległej). Po lekturze tej powieści czytelnik zostaje postawiony wobec pytań: czy można/należy zachować człowieczeństwo (uczucia, empatię, pomoc, wsparcie) w "nowym" "zdziczałym" świecie - powstałym na ruinie "starego" co nam umyka w teraźniejszości, jakie wartości są dla nas najistotniejsze - co przez to tracimy/zyskujemy (?), co jest dla nas cenne w perspektywie czasu.
kawaii_josei - awatar kawaii_josei
ocenił na 6 4 dni temu
Samotny taniec Kotomi Li
Samotny taniec
Kotomi Li
To debiut, który zostawił mnie z bardzo mieszanymi uczuciami i poczuciem naprawdę sporego niedosytu. Poznajemy Tajwankę pracującą w japońskiej korporacji, która próbuje uciec przed traumatyczną przeszłością, lawirując między biurową maską a nocnym życiem w lesbijskich barach w rozrywkowej dzielnicy Tokio. Muszę przyznać, że chyba powinnam była najpierw sięgnąć po "Zapiski krokodyla", bo ta książka jest w tekście tak często wspominana, że bez jej znajomości prawdopodobnie uciekło mi mnóstwo kulturowych odniesień i głębszy sens niektórych porównań. Tajwan jest mi krajem zupełnie nieznanym, więc momentami czułam się nieco pogubiona w niuansach tamtejszych zależności, choć ostatecznie nie odebrało mi to przyjemności z lektury. Była to dla mnie ciekawa odmiana, bo poza książką Waters nie czytam literatury skupionej na relacjach kobiet (nie to, że nie chcę, ale nie umiem na taką trafić), a tutaj mamy mocny wgląd w azjatycką perspektywę queer. Historia jest niezwykle przykra, ale mój europejski mózg nie zawsze potrafił pojąć pewne aspekty, działania czy specyficzne reakcje bohaterki wynikające z japońskiej kultury. Sam motyw drogi do podjęcia ostatecznej decyzji wydał mi się momentami przerysowany, niemal przesłodzony w swojej tragiczności, co być może miało dawać jakąś kruchą nadzieję, ale do mnie nie do końca to trafiło. Choć książkę pochłonęłam w jeden dzień podczas podróży pociągiem, to nie mogę powiedzieć, by mnie jakoś niesamowicie porwała czy zachwyciła na tyle, bym polecała ją każdemu. Niektóre wątki zostały opisane bardzo błaho i powierzchownie, co mnie rozczarowało, bo potencjał emocjonalny był ogromny. To poprawna, bolesna pozycja o poszukiwaniu siebie po traumie, ale boję się, że dość szybko uleci mi z pamięci przez tę pewną narracyjną płaskość i sterylność emocji.
Babi - awatar Babi
ocenił na 6 1 miesiąc temu
Agami Byeong‑mo Gu
Agami
Byeong‑mo Gu
„Agami” to książka, która zaskakuje cicho, ale trafia bardzo głęboko. Na pierwszy rzut oka wygląda jak baśń – i faktycznie nią jest – lecz podszyta jest motywem, który gdzieś już w koreańskiej literaturze pobrzmiewał. Tu jednak zostaje podany w wyjątkowo czystej, niemal hipnotycznej formie. Największym odkryciem jest obecny w powieści magiczny realizm. To nie nachalna fantazja, lecz subtelne przenikanie się świata realnego z tym, co nieracjonalne i niedopowiedziane. Magia nie wywraca rzeczywistości do góry nogami – ona po prostu w niej mieszka. I właśnie dlatego działa tak mocno. To pierwszy raz, kiedy koreańska proza tak wyraźnie skojarzyła mi się z tym nurtem, a jednocześnie zachowała własną tożsamość. „Agami” zachwyca atmosferą: spokojną, melancholijną, a jednocześnie niepokojącą. To opowieść, którą się bardziej czuje niż czyta. Baśniowość nie służy tu ucieczce od rzeczywistości, lecz pomaga ją lepiej zrozumieć – emocje, pamięć, stratę i to, co zostaje z człowiekiem na długo po zakończeniu historii. To książka niezwykła, piękna i zapadająca w pamięć. Dla mnie – prawdziwe odkrycie i dowód na to, że koreańska literatura potrafi oczarować także magią.
Lucyferus - awatar Lucyferus
ocenił na 8 3 miesiące temu
Miłość w wielkim mieście Sang Young Park
Miłość w wielkim mieście
Sang Young Park
Zrobiła na mnie całkiem dobre wrażenie swoją bezpretensjonalną szczerością. Zapewne nie sięgnęłabym po tę pozycję, gdyby to nie były Tajfuny (może kiedyś w którymś Miesiącu Dumy bym na nią zerknęła), ale cieszę się, że trafiła w moje ręce właśnie teraz, w ramach azjatyckiego miesiąca, a także zbliżających się Walentynek. To był dobry czas na tę pozycję 😊 Autor stworzył opowieść, która pod warstwą nocnego życia Seulu, imprez i drinków, skrywa przejmujące studium samotności. Początek był dla mnie nieco trudny, a postać Younga (jego literackie alter ego) wydawała się momentami zbyt zdystansowana, ale z czasem ten specyficzny, surowy urok bohatera zaczął na mnie działać. To postać pełna słabości, błądząca i bardzo ludzka. Podobało mi się to, jak wielowymiarowo została tu opisana miłość - nie tylko ta romantyczna, często toksyczna lub ulotna, ale przede wszystkim ta przyjacielska, łącząca głównego bohatera ze współlokatorką (ich relacja to taki symbol wolności i lojalności w świecie pełnym oczekiwań) czy rodzinna. Poruszył mnie też wątek jego ostatniej relacji (bardzo refleksyjna, ale nie chcę więcej zdradzać). To książka o wielkiej potrzebie bycia zauważonym w społeczeństwie, które bywa zimne, konserwatywne i pełne tabu. Autor odziera Koreę z "dramowego" lukru, pokazując trudną codzienność z chorobą, depresją i wykluczeniem w tle. Mimo że autor często posługuje się humorem i ironią, to spod tekstu stale przebija melancholia i lęk. Choć czyta się ją błyskawicznie, wielokrotnie miałam ochotę się zatrzymać, by wybrzmiały we mnie pewne fragmenty. Nie była to dla mnie lektura rzucająca na kolana, ale czuję, że to ważny głos, który zostaje w głowie na dłużej. To portret młodości, która mimo zagubienia i blizn, nie przestaje szukać swojej drogi w tym szalonym, wielkim świecie.
Babi - awatar Babi
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Japonia. Przewodnik po bóstwach, bohaterach i duchach Joshua Frydman
Japonia. Przewodnik po bóstwach, bohaterach i duchach
Joshua Frydman
W rozdz. „Potwory i ludzie z metalu” zwraca uwagę kadr z filmu z 1954 r. „Godzilla”. Horror o potworach z egzotycznej krainy (odwołanie do dramatu i okrucieństwa II wojny światowej, także do zagrożeń związanych z bronią nuklearną). To historia również bliska współczesnym lękom i zagrożeniem militarnym. Japonia. Przewodnik po bóstwach, duchach i bohaterach. Joshua Frydman. Przekład Nika Sztorc. Wyd. Poznańskie, Poznań 2025. Mitologie Świata. Japonia, na planie pierwszym wraz z przewodnikiem po bóstwach, duchach i bohaterach, skreślona ręką naukowca (doktorat na Uniwersytecie Yale), specjalizującego się w kulturze dawnego Kraju Kwitnącej Wiśni. W tekście tyle wiedzy, ile udźwignie przeciętny Czytelnik, bez naukowych eksperymentów. Znakomite ilustracje w szaro- niebieskiej kolorystyce nadają ton opowieściom. Z rozdz. „Kim jest cesarz?’ Dowiesz się, że to nie tylko władca, ale i symbol Japonii i Japończyków. Określenie „tenno” znaczy „niebiański władca”. W chińskich źródłach łączy się z Gwiazdą Polarną, nazywaną Polaris (najjaśniejsza gwiazda - Małej Niedźwiedzicy), także centralna postać świata. Z rozdz. „Świat pełen duchów” Świat zwierząt - to świat istot obdarzonych duchową mocą. Należą do nich nie tylko koty,ale i żółwie, i żurawie. W przypadku tych ostatnich symbolizują one długowieczność: żurawie żyją tysiąc lat, a żółwie - dziesięć tysięcy. Negatywną reputacją obdarzone są: stonogi i pająki. Z drastycznych opowieści o tych ostatnich: potrafią zamieniać się w piękne kobiety, wabić do swych domów podróżników, po czy uwodzić, obcinać im głowy, by wypić ich krew. Stonogi, łasicie, małpy, kuny i gronostaje – to galeria zwierząt, bez których nie istnieją japońskie opowieści. W japońskich mitach jest moc, oryginalna forma i urok mimo grozy… 8/10
zoe - awatar zoe
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Ziemianie Sayaka Murata
Ziemianie
Sayaka Murata
Książka nie należy do łatwych, ze względu na pojawiające się tematy - warto jest więc zapoznać się z TW przed rozpoczęciem. Moim zdaniem książka ta stara się zmierzyć z różnymi normami społecznymi, szuka gdzieś granicy tego co można, a co nie. Jakie zbrodnie i tabu są akceptowane, a gdzie społeczeństwo wyznacza granice. Jest też duży wątek dotyczący życia w sprzeczności z tymi normami, poza granicami tego co społeczeństwie jest akceptowalne - jakie to trudne i jak społeczeństwo potrafi zawieść takie osoby i często za wszelką cenę wymusić konformizm. Nie ma tutaj jednak jasnego rozwiązania tych rozważań, a czytelnik sam musi wyciągnąć wnioski z lektury.
SilverM - awatar SilverM
ocenił na 9 13 godzin temu
Koty z Shinjuku Durian Sukegawa
Koty z Shinjuku
Durian Sukegawa
Literatura japońska często potrafi wywołać w czytelniku wachlarz emocji przy zachowaniu bardzo minimalistycznej stylistyki. „Koty z Shinjuku” Duriana Sukegawy nie jest tutaj wyjątkiem. Tokio lat 80-tych. Yama to mężczyzna, który nie do końca potrafi odnaleźć się w życiu. Jego kariera nie rozwija się w zadowalający sposób, życie prywatne też pozostawia wiele do życzenia. Szukając pocieszenia w swojej dość marnej egzystencji trafia do baru „Kalinka” w dzielnicy Shinjuku. To niepozorne miejsce, gdzie stałymi gośćmi są uliczne koty, nieoczekiwanie wpłynie na dalsze losy Yamy. „Koty z Shinjuku” to krótka opowieść, w której na próżno szukać zawrotnej akcji, ona nie jest tu najważniejsza. Tutaj rządzi melancholia, rozważania nad przyziemnością, codziennymi wyzwaniami i zawodami. Powieść Sukegawy pokazuje, jak drobne momenty i niepozorne spotkania potrafią wpłynąć na nasze odczucia i życiowe decyzje. Bohaterowie tej historii zdają się zmierzać donikąd, przepływać przez życie bez celu, jednak życie nie zatrzymuje się i nie czeka na pewność bohaterów co do swoich wyborów. Intrygującym elementem powieści są tytułowe koty. Pozornie nie są one kluczowe dla wydarzeń, o których czytamy w toku fabuły, jednak to one łączą bohaterów, stanowią wspólny punkt zaczepienia. Kocie „przygody” dodają tej historii niezwykłego klimatu i uroku. Może jestem tu jednak trochę nieobiektywna, bo po prostu uwielbiam te zwierzaki i wszystko z nimi związane. Nie mam wątpliwości, że książka Duriana Sukegawy może niektórych wynudzić. Niespieszne tempo i specyficzny japoński klimat mogą nie być dla każdego. Dla mnie była to jednak przyjemna, wyciszająca lektura utrzymana w stylistyce, którą bardzo lubię.
popcloudture - awatar popcloudture
ocenił na 7 24 dni temu
Lekcje greki Han Kang
Lekcje greki
Han Kang
Na takie książki trafia się znienacka. Piękna książka, piękne pisanie, piękne mówienie. Czytając czułam zachwyt, co nie zdarza się zbyt często. Χαλεπα τα καλα - Piękno jest piękne. Piękno jest trudne. Piękno jest szlachetne. To cytat z cytatu. Jeśli kochacie tę sztukę, jaką jest używanie słów, pisanie ich, wymawianie ich. Jeśli doceniacie to, co stworzył człowiek: najpierw dźwięki, a potem znaki, które te dźwięki nazywają. Z tych dźwięków i liter stworzył literaturę to „Lekcje greki” Han Kang są literaturą. Jeśli chcecie sobie przypomnieć co to oznacza, to kupcie tę książkę, później przeczytajcie, a na koniec postawcie wśród swoich ulubionych w biblioteczce. Ona po tobie zostanie. Czytam ją powoli, smakując. Jeden rozdział dziennie, bo wiem jak trudno trafić na taką ucztę
annatu - awatar annatu
ocenił na 10 6 dni temu
Muzyka dla duchów An Yu
Muzyka dla duchów
An Yu
Bardzo dobra książka, wymaga zatrzymania i chwili zamyślenia. W delikatny, lekko poetycki sposób porusza kwestie samotnosci wśród ludzi, problem tego że możemy nie znać najbliższych osób nawet żyjąc razem kilka lat. Książka którą bardziej się odczuwa niż czyta. Warto spędzić z nią czas.
wrzosek - awatar wrzosek
ocenił na 8 22 dni temu
Tajemniczy pociąg Can Xue
Tajemniczy pociąg
Can Xue
Ciekawa, krótka książka (dłuższe opowiadanie?), ale zdecydowanie nie dla każdego. To, rzecz jasna, nie jest wciągająca historia, nie oczekujcie intrygi, rozwiązania zagadki (której obecność może sugerować tytuł). „Tajemniczy pociąg” to strumień dziwności – bohaterowie niczym z koszmaru (ogromna kobieta z połową twarzy, policjant chrupiący kości kurczaka niczym chipsy, maltretujący psychicznie swoich pracowników dyrektor itd.), poczucie beznadziei, osaczenia, a zarazem osamotnienia, do tego antypatyczny bohater. Nie szukałbym tu sensu ani bawił w jakieś interpretacje (zostawiam to gadającym głowom) – ja po prostu delektowałem się tym nieprzyjemnym klimatem i skonsumowałem tę książkę niczym filmy Lyncha. Autorka powołuje się na Kafkę i to słuszny trop – można się uśmiechnąć, można obrzydzić, czuć podobny „flow”. Bardzo wyraźnie ostrzegam jednak, że to pozycja dla miłośników tego typu prozy – w przeciwnym wypadku idzie się rozminąć z oczekiwaniami i potem kończy się to wystawieniem oceny 2/10 na Lubimyczytac.pl 😝
Niesamowitości - awatar Niesamowitości
ocenił na 6 1 miesiąc temu
Północ Merethe Lindstrøm
Północ
Merethe Lindstrøm
Surowa pustka, historia chłopca, który próbuje wrócić do domu po/w trakcie wojny. Klimat jest, styl tez mi pasuje, niestety fabuła trochę chaotyczna, niby jest to przypominanie sobie, niby trzeba sporo się domyślić, jednak nie wiadomo, czy jest książką brutalną, czy jest melancholijną, kapkę źle się to połączyło. Mimo wszystko pokazuje brutalność, zniszczenie, marazm, jak mawiał klasyk: War. War never changes. Warto o tym pamiętać.
wacek_1984 - awatar wacek_1984
ocenił na 6 1 miesiąc temu
Spowita całunem María Luisa Bombal
Spowita całunem
María Luisa Bombal
Oniryczny, pięknie napisany, nostalgiczny zbiór opowiadań, skupiający się na kobietach. Pełen subtelności, natury, magii… Nie była to łatwa lektura i zajęła mi bardzo długo (chciałam powoli chłonąć każde zdanie), ale twórczość Bombal zahipnotyzowała mnie i przypadła mi do gustu. Moje ulubione opowiadanie to „Drzewo”. Jedno z lepszych, jakie przeczytałam w życiu. Do tego wszystkiego dochodzi bardzo dobre moim zdaniem tłumaczenie (czytałam też ten zbiór w oryginale i wnikliwie porównywałam :D). Polecam!!!
Dominika - awatar Dominika
oceniła na 8 3 miesiące temu
Lód Anna Kavan
Lód
Anna Kavan
Liczyłam na Lód, a tam ludzie. Za mało majestatu żywiołu, za dużo ludzkiej brutalności, zła i motywów militarnych. Bohater coś sobie majaczy, ma zwidy o dziewczynie, która jest nieznośnie bezsilną wzorową ofiarą, którą wszyscy krzywdzą, oraz konfrontuje się z przemocowym rywalem, a może oni oboje są tylko niezintegrowanymi odłamkami jego jaźni, ale tego się nie dowiesz, bo całość ma budowę natrętnego, koszmarnego snu o labiryncie bez wyjścia. Na uwagę zasługuje ciekawy sposób prowadzenia narracji i płynne przenikanie się planów.
Małgorzata - awatar Małgorzata
oceniła na 6 2 miesiące temu
Wszystko dla N Kanae Minato
Wszystko dla N
Kanae Minato
Historia ta bardziej podobała mi się w formie serialu, choć książka oczywiście nie była też zła i dobrze się ją czytało. Mimo wszystko przy tej ilości postaci lepiej wszystko wchodziło mając przed sobą wygląd postaci i pewnie ciężej byłoby mi się połapać , gdybym wcześniej go nie oglądała.
technikolore Bazyl - awatar technikolore Bazyl
ocenił na 6 23 dni temu
Człowiek, który był mną Anne Walsh Donnelly
Człowiek, który był mną
Anne Walsh Donnelly
To nie tylko miniaturka, ale też oszczędnie, minimalistycznie napisana. A jednak przepełniona smutkiem i poczuciem niesprawiedliwości tak, ze próżno szukać tego w większych tomach. I jeszcze irlandzka do szpiku kości. Do tego przetłumaczona doskonale, ale to oczywiste, że Aga Zano królową jest.
Piotr Kucharski - awatar Piotr Kucharski
ocenił na 9 3 miesiące temu
Plaga Juliana Javierre
Plaga
Juliana Javierre
Książeczka cieniutka, za to gęsta jak zupa pomidorowa z ryżem po zbyt długim pobycie w lodówce. I zdecydowanie mniej niż taka zupa smakowita, ba! momentami wręcz obrzydliwa. Surrealistyczna i metaforyczna, dla mnie za bardzo. Mogłabym zrzucić winę na tematykę, gdyż akcja dzieje się w Kolumbii, o której nie wiem zbyt wiele, jednak mam w pamięci kilka innych, równie egzotycznych lektur, które mimo to zrobiły na mnie spore wrażenie i skłoniły do refleksji. Formalnie akcja skupia się wokół plagi much (a następnie żab) w małym miasteczku Sopinga i życia trzech pokoleń kobiet: coraz bardziej wtapiającej się w fotel babki, matki – Carmeli oraz piętnastoletniej Emilii. Tę ostatnią ogarnia coraz większy lęk z powodu tego, że przypadkowo połknięta mucha złożyła w jej brzuchu jaja, a co za tym idzie – że w jej brzuchu rozwija się jakiś Obcy. W tle jednak wiele różnych tematów, łącznie z tym, który zawsze przykuwa moją uwagę, mianowicie że za zaniedbania bogatych cenę płacą najbiedniejsi. Mimo to nie zachwyciło, mówiąc oględnie.
momarta - awatar momarta
oceniła na 6 3 miesiące temu
Tłusty róż Fernanda Trías
Tłusty róż
Fernanda Trías
Niepokojąca jest ta powieść, zwłaszcza że scenariusz obumierania planety w niej przedstawiony, nie wydaje się już być czystą fantazją. Bardzo dobrze skonstruowana proza, w której zwykli ludzie walczą o przetrwanie, ale nadal mierzą się z odwiecznymi problemami typu rozterki miłosne, trudne relacje z matką czy choroba dziecka. Nie ma tutaj spektakularnych zwrotów akcji, fabuła toczy się raczej powoli, ale gdzieś w tle cały czas narasta napięcie. Książka, która, niewątpliwie daje do myślenia.
relskias - awatar relskias
ocenił na 7 18 dni temu
Demon z samotnej wyspy Edogawa Ranpo
Demon z samotnej wyspy
Edogawa Ranpo
Uwielbiam twórczość Ranpo Edogawy i nie zawidodłam się na tej książce bo jak dla mnie byla prześwietna. Nie sądziłam, że akcja się tak rozwinie, a gdy zostało mi 100 stron do końca nie mogłam sie oderwać bo byłam bardzo ciekawa co będzie dalej i czym autor znowu mnie zaskoczy
Adamixer960 - awatar Adamixer960
ocenił na 10 1 dzień temu

Cytaty z książki Poddajcie się, Ziemianie!

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Poddajcie się, Ziemianie!