Pocałunki w Paryżu

"Bez ciebie to nie święta" była niezwykle klimatyczną historią i pierwszą świąteczną książką, w której Boże Narodzenie odgrywało główną rolę, a nie było tylko tłem wydarzeń. Pokochałam bliźniaczki Eloise oraz Carę, ale to Jamie najbardziej zdobył moje serce, a to wcale nie stanowi rzeczy prostej, więc brawa dla tego pana. Podoba mi się pokazanie tutaj dwóch innych światów, w których żyły siostry, przeciwności, rzeczy, które ich dzieliły, ponieważ one sprawiały, że historia była autentyczna, mogła się naprawdę wydarzyć, ale... No wiecie prawie rzadka pozycja nie jest bez skazy. Mimo że pozycja jest dość cienka to zdarzyło się nudzić ją czytając, bo trochę za dużo było tego wątku głównego, a za mało działo się innych rzeczy albo niektóre sprawy są za bardzo rozwlekane. Język jest jednak na tyle prosty, że nawet w takich momentach szło się lżej. Na sam koniec powiem wam, że zdziwiłam się czytając podziękowania oraz notkę o autorce. Dlaczego? Dowiedziałam się, że "Bez ciebie to nie święta" to pierwsza książka Beth Reekles dla dorosłych i jeśli o to chodzi to nie czułam tego. Znaczy faktycznie bohaterowie byli starsi, po studiach, pracowali, ale nic poza tym. Ja czułam klimat pozycji dla trochę starszej młodzieży, chociaż myślę, że nawet dla mojej młodszej siostry bym ją poleciła. Poza tym jednak książka była naprawdę dobrą historią i nie wykluczam powrotu do niej.

"Bez tchu" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jennifer Niven. Styl pisania autorki jest magiczny i poetycki, przekazuje głębie tej historii. Książka opowiada o dorastaniu, poszukiwaniu prawdy o sobie i samego siebie oraz o pierwszej prawdziwej miłości. W tej pozycji znajdziecie rollercoaster emocji, przez radość, zdenerwowanie, aż po smutek. Z jednej strony ubolewam, że sięgnęłam po nią dopiero teraz, a z drugiej cieszę się z tego powodu, bo wiem że lepiej zrozumiałam głębie tej pozycji. Żywię nadzieję, że ta historia trafi do większej ilości czytelników, niż do tej pory. Claudine ma zaplanowaną nadchodzącą przyszłość. Wśród nich jest podróż z najlepszą przyjaciółką oraz stracenie dziewictwa z niejakim Wyattem Jonesem. Jednak wszystko ulega zmianie w momencie, gdy rodzice dziewczyny informują ją o ich rozwodzie. Clude jest zła na ojca, lecz wie, że jej mama potrzebuje wsparcia drugiej osoby w tej sytuacji. Zamiast realizacji planów wyjeżdża z matką na wyspę u wybrzeży Georgii, zostawiając wszystko co kochała w rodzinnym mieście. Będąc na wyspie nie ma kontaktu ze światem, dzięki czemu poznaje całkowicie inne życie. Z upływem czasu dziewczyna przyzwyczaja się do nowej sytuacji oraz miejsca i zapoznaje się z mieszkańcami wyspy. Odkrywa na niej różne sekrety oraz poznaje chłopaka, Jeremiasza Crew - zwanego Miah, który tak jak ona ma bagaż doświadczeń, choć zdecydowanie większy. Między bohaterami tworzy się więź, jednak oboje wiedzą, że ich relacja skończy się w ciągu kilku wakacyjnych tygodni. Czy warto było ryzykować dla paru wspólnych chwil i wspomnień? Opowieść dla każdego, opisująca wkraczanie w dorosłość i poznawanie samego siebie. Ta pozycja wcale nie jest taka kolorowa. Pokazuje realia miłości, rodziny i młodości. Przedstawia emocje towarzyszące nam w każdym momencie naszego życia. Autorka nie sili się na koloryzowanie życia. W tej historii wszystko jest pierwsze. Pierwsza miłość, pierwszy raz, pierwszy zawód miłosny czy też pierwsze obawy i wątpliwości. Claude musi wziąć na swoje barki nowe doświadczenia, które zgotował jej los. Claude przez rodzinne turbulencje i pobyt na wyspie musi całkiem przewartościować swoje życie. Podczas mieszkania w nowym miejscu odkrywa swoją tożsamość rodową. Poznaje głąb rodzinnych relacji, historię swoich przodkiń i zanurzy się w ich cierpienie. Wszystko po to, aby znaleźć źródło, na którym buduje się swoje prawdziwe ja. Pojawienie się Jeremiasza wszystko zmienia. Jest to chłopak wyspy, wody i słońca. Nie otwiera się na ludzi i jest tajemniczy, jednak po poznaniu Claude, Miah otwiera się przed nią. Zapraszając dziewczynę do swojego świata, obnaży swoje słabości oraz pozna ją jak nikt nigdy tego nie zrobił. Warto też wspomnieć o mieszkańcach wyspy. Przez lata piszą oni listy i składają je w sekretnej szufladzie. Z racji tego, że mama Claude jest pisarką, to szuka na wyspie inspiracji do nowych powieści historycznych. Ta książka porusza ważne tematy, jednak mimo to nie przytłacza czytelnika. Autorka w trafny sposób opisuje rozterki młodych ludzi wchodzących w dorosłe życie. Zmagającymi się z chwilami zwątpienia, podejmowania trudnych decyzji oraz ponoszeniu za nie konsekwencji, jak i za własne inne działania. Podsumowując, jest to ciepła historia pełna ważnych przekazów. Bohaterowie byli tutaj prawdziwi, w żadnym stopniu nie przekoloryzowani. Pozycja opowiada o tym jak dopuścić do życia swój głos. O szukaniu własnego miejsca, gromadzeniu życiowych doświadczeń i celów, do których powinno się dążyć, czego każdemu życzę.

Książka opowiada historię Kacpra i Niny, dwójki nastolatków, których połączyła matematyka, pyszne wypieki z kawiarni mamy głównej bohaterki oraz pewna nie miła sytuacja. Język powieści jest przyjemny, a książka napisana została ze szczególnym skupieniem na relacjach rodzinnych bohaterów. Myślę, że jest to jedna z książek, która w dosadny, a jednocześnie prawdziwy sposób opisuje hejt, nieuzasadnioną nienawiść oraz przemoc w szkole. W tej młodzieżówce znajdziecie, również wiele ciepła, dobra i nadzieji, która przychodzi w najbardziej nieoczekiwanych momentach. W książce w bardzo dobry sposób został zrealizowany motyw żałoby, po śmierci ukochanej osoby, pokazanej poprzez fragmenty pamiętnika, zawierającego retrospekcje, które wiele razy mnie wzruszyły. Myślę, że główni bohaterowie książki zostali naprawdę świetnie wykreowani z pokazaniem ich zalet, pasji i wad, które utworzyły ich unikalne charaktery. W książce zabrakło mi takiej kreacji u przyjaciółki głównej bohaterki, irytowało mnie troszkę jej podejście do weganizmu, który został ukazany, jako pasja dziewczyny. Myślę, też że przywiązanie do miłości cielesnej, na tak wczesnym etapie rozwoju relacji miłosnej między bohaterami było nieco zbędne. Chciałabym polecić, tę książkę Wszystkim tym, którzy, szukają ciekawej, a jednocześnie wartościowej literatury młodzieżowej, która na długo pozostanie w myśli i sercu.

Ta książka, pomimo że zaczęta, leżała na mojej półce ponad rok. Zaczęłam ją przed zeszłorocznymi świętami, ale początek powieści był tak mało wciągający, że porzuciłam lekturę na blisko rok. Cieszę się, że mój upór nie pozwala robić mi DNF, bo dzięki temu dokończyłam tę historię i spędziłam z nią fantastyczny czas w śnieżnym Blexford. Kate jest po trzydziestce i jest pewna, że nie potrzebuje żadnego faceta. Tym bardziej, że małe miasteczko, w którym mieszka nie posiada zbyt wielu potencjalnych kandydatów. Kobieta spełnia się zawodowo i hobbystycznie, więc nie czuje potrzeby angażowania się w kolejny (zapewne nieudany) związek. Przyjaciółka zakłada jej profil na portalu randkowym, który rzekomo gwarantuje, że pomoże znaleźć samotnym miłość przed świętami. Kate w dwadzieścia trzy dni ma odbyć dwanaście randek z dwunastoma różnymi mężczyznami! Z tego powinno wyniknąć coś dobrego… Kibicuje jej całe miasteczko! Niestety kiedy każda kolejna randka jest jeszcze większą katastrofa niż poprzednia, Kate zastanawia się, czy to na pewno odpowiedni czas na szukanie miłości. Ale z miłością jest tak, że często pojawia się tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy. Nie ukrywam, że ta książka jest moim małym odkryciem i perełką wśród książek o tematyce świątecznej. Urzeka ciepłą i małomiasteczkową atmosferą, która wprowadza w bożonarodzeniowy nastrój. Fabuła skupiona jest na Kate i jej dwunastu randkach, które czasem są zabawne, czasem urocze, a czasem po prostu tragiczne… Autorka dodatkowo wielokrotnie podkreśla wartość przyjaźni i więzów rodzinnych. „12 randek na Gwiazdkę” to lekka lektura na zimowe wieczory, ale też opowieść o poszukiwaniu szczęścia i o tym, że nigdy nie jest za późno na miłość. Ta książka bawi i napełnia świątecznym duchem. Jeśli jeszcze nie znacie tej powieści, to dopiszcie do listy „do przeczytania”!

Mam do Was pytanie. Czy czytacie powieści, których akcja dzieje się w okresie przedświątecznym w innych miesiącach niż grudzień czy styczeń? Kto w ogóle stwierdził, że powieści zimowe można czytać tylko zimą. 😅 Na przekór wszystkim w maju przeczytałam "Pocałunki w Londynie", lekką i ciekawą historię, która przedstawia rozświetlony bożonarodzeniowymi lampkami Londyn. Jednak on jest tylko tłem dla relacji głównych bohaterów. Cassie i Jason poznają się przypadkiem na musicalu "Nędznicy". Ona, Brytyjka z krwi i kości, właśnie została wyrzucona ze studiów i rozstała się z chłopakiem. Ostatnią rzeczą, na jaką ma ochotę, jest powrót do domu, przyznanie się rodzicom i wysłuchiwanie matki, która przewidziała sytuację. On, Jason, Amerykanin, który przyleciał do Londynu na przesłuchanie. Łączy ich miłość do sztuki, teatru i aktorstwa. Jason marzy o karierze aktorskiej, natomiast Cassie, no cóż... Tego musicie się dowiedzieć sami, poznając bliżej naszych niezwykle ciekawych i barwnych bohaterów. Cassie nie chce wracać do domu, więc chętnie zostaje przewodnikiem Jasona, który po niezbyt udanym przesłuchaniu również woli zostać jeszcze w Londynie. Tak zaczyna się ich przygoda chodzenia od spektaklu do spektaklu i poznawanie siebie nawzajem oraz odkrywania tajemnic. Idealna powieść dla fanów sztuk teatralnych, aktorstwa i wrażliwych na sztukę i piękno. Dodatkowo razem z bohaterami odkrywamy zakątki miasta moich marzeń, Londynu. Lekka powieść, którą szybko się czyta. Idealny romans dla młodzieży oraz starszych czytelników, którzy nie potrzebują fajerwerek między bohaterami, a chcą zagłębić się w opowieść o zagubionych, młodych ludziach, poszukujących swojego celu w życiu.

Miałam już okazję wcześniej czytać dzieła tej autorki i naprawdę mi się podobały, dlatego sięgnęłam po jej kolejną książkę. I znów był to udany wybór. Uwielbiam czytać niepopularne książki i dzielić się z innymi tymi, które są warte przeczytania, dlatego opowiem wam dzisiaj o tej pozycji. Jeśli lubicie dobre młodzieżowe romanse, które będą miały w sobie urok i słodycz oraz będzie się je naprawdę dobrze czytać, powinniście poznać twórczość Jenn Bennett, bo właśnie taka jest ta książka. Dość długo zbierałam się do przeczytania tej pozycji, bo zawsze miałam coś innego do przeczytania i nie rozumiem dlaczego tyle z nią zlekałam, bo naprawdę świetnie się z nią bawiłam. Byłam zaangażowana w lekturę i z ciekawością śledziłam losy bohaterów, kibicujący im z całego serca. Bez dwóch zdań mogę powiedzieć, że naprawdę dobrze spędziłam czas z tą książką. Ma w sobie taki swój urok i jeśli potrzebujecie przenieść się do małego miasteczka nad jeziorem, to musicie przeczytać tą pozycję.

Ja nie będę ukrywać, że gdy na wiosnę tego roku brałam pierwszy tom Kronik Rosewood do recenzji to wzięłam go ze względu na okładkę, ale musicie wiedzieć, iż ja prawie wcale nie czytam opisów i to mi wychodzi na dobre. Moje relacje z młodzieżówkami do najlepszych nie należą, bo jak ja to mówię, jestem już na nie za stara. Jednak w tym wypadku zakochałam się, ponieważ dostałam coś świeżego, z tajemnica oraz coś co po prostu wciąga. Klątwa drugiego tomu nie dotyczy na pewno "Księżniczki debiutuje", ponieważ nie wiem, czy nawet nie podobała mi się bardziej od "Księżniczki Incognito". Wspaniale było wrócić do znanych nam miejsc oraz bohaterów, którzy nie raz potrafili zadziwić. Mimo tej królewskiej otoczki, możemy tutaj spotkać całkiem przyziemne problemy, które może niekoniecznie mogą dotyczyć każdego z nas, ale na przykład bliskie nam osoby. Nie mogę w tej chwili zrobić niczego innego, jak po raz kolejny zachęcić was do sięgnięcia po książki z serii Kroniki Rosewood oraz czekać niecierpliwie na kolejny tom.

"Świąteczne nieporozumienie" to opowieść osadzona w świątecznym klimacie. Główna bohaterka, Harper nie czuje magii świąt. Skupiona na pracy i planach wyjazdu z Londynu, w wyniku nieporozumienia trafia do wspólnego mieszkania z przystojnym Amerykaninem, Holdenem. Choć ich relacja początkowo pełna jest niechęci, z czasem zaczyna przeradzać się w coś więcej... Czy magia świąt sprawi, że dwoje obcych sobie ludzi z różnych światów odnajdzie wspólną drogę? Mimo że wkrótce każde z nich ma być na innym kontynencie? Polecam☺️

“Flying high” to kontynuacja losów Hailee i Chase’a. Książka opowiada o losach Hailee, która wyrusza w podróż do bardzo ważnego dla niej miejsca. Podczas swojej podróży poznaje nowych ludzi, przyjaciół, którzy są dla niej wsparciem. Książka jest bardzo emocjonalna, dobrze w niej możemy poznać bohaterkę, natłok jej myśli i smutnych wydarzeń, towarzyszyć jej podczas upadków jak i wzlotów. Jeśli szukacie książki, która zostanie z Wami na dłużej i zmusi do refleksji nad tym, jak radzić sobie ze stratą to pozycja obowiązkowa. Polecam

Tutaj dam aż gwiazdkę wyżej, bo pomimo wielu absurdalnych akcji, ta część podobała mi się najbardziej. Na plus zdecydowanie postać Sayuri, oraz interakcje pomiędzy Saskią a Anastacią (uwielbiam te dwie <3). Sposób, w jaki zostały opisane uczucia Jamiego trochę skręcał (tak Connie, wiemy że on jest teraz taki zimny), ale jest to do przeżycia. Fabuła się rozwija w ciekawym kierunku, nie pozostaje mi nic jak tylko czytać czwartą część.

"Zaczytana i Bestia" Ashley Poston. Niby jest to trzecia część serii, ale spokojnie można ją czytać w różnej kolejności. Książka była okej, ale bez wow. Najbardziej podobała mi się ciekawa relacja między bohaterami, trochę wychodząca poza schematy. Plus za pokazanie miłości i pasji do książek. I pieska 🔥 Czytało się miło, lekko i przyjemnie, ale czegoś mi jednak brakowało - może większego napięcia albo bardziej emocjonującego zakończenia. Ocena: 7/10 📚✨ ig: tylkoczytaniekochanie

Czytanie tej książki to emocjonalna huśtawka nastrojów - jednej chwili się śmiejesz, w drugiej płaczesz, a trzeciej jesteś przepełniony gniewem. Prawdopodobnie dlatego robiłam tak długie przerwy w czytaniu, żeby się pozbierać po tym, co ta powieść ze mną robiła. Końcówkę całą przepłakałam, ale to są takie zakończenia, które zapadają w pamięć. Jeśli patrzycie na okładkę i spodziewacie się kolejnej słodkiej, cukierkowej historii, to jesteście w błędzie. Historia jest momentami słodka, ale takie jest życie - raz słodkie, raz gorzkie i ta powieść ma wszystko idealnie zbalansowane.

"10 randek w ciemno" zdecydowanie oddaje klimat netflixowych świątecznych komedii romantycznych. Sophie po rozstaniu z Griffinem jedzie na święta do babci, gdzie znajduje się też jej cała, ogromna rodzina oraz kuzynostwo, z którym spędzała kiedyś wiele czasu. Babcia widząc smutek wnuczki wymyśla plan 10 randek w ciemno (partnerów i miejsca randek wybierają członkowie rodziny), a wszystko to dzieje się w okresie bożonarodzeniowym. Niektóre randki były naprawdę ciekawe, niektóre zabawne, tylko że był tu dla mnie jeden problem. Sophie miała tylko 17 lat! Dlaczego rodzina wpadła na pomysł, żeby nastolatka świeżo po rozstaniu, została umawiana przez nich na randki? Szczerze mówiąc, kiedy kupowałam tę książkę spodziewałam się, że bohaterka jest na pewno po 20, dlatego jej prawdziwy wiek od początku mi nie pasował. Zabawne było jedynie w tym wszystkim to, że rodzina Sophie obstawiała zakłady, o której dziewczyna wróci z poszczególnych randek. Tutaj akurat udało mi się trochę pośmiać. Jednak kolejnym minusem jest ogromna ilość bohaterów. Mam świadomość, że właśnie o to chodziło, aby pokazać jak duża jest jej rodzina, ale przez to nie wiedziałam już kto jest czyim dzieckiem i w ogóle kto jest kim. Książka jest bardzo przewidywalna, bo tak naprawdę od pierwszych rozdziałów można domyślić się z kim skończy główna bohaterka. Ale myślę też, że chodziło o to, aby książka była bardzo lekka i idealna na świąteczny czas i ten radosny, świąteczny klimat jest tutaj bardzo namacalny. Dlatego jeśli potrzebujecie czegoś lekkiego i świątecznego, to jest to właśnie ta książka 🎄💗

Przyznaję bez bicia gdy zaczęłam czytać tą książkę nie miałam pojęcia, że to druga część serii. Jednak bez znajomości 1 części nie doskwierały mi żadne niedopowiedzenia, bo mam wrażenie, że wszystkie aspekty zostały dokładnie i jasno wyjaśnione. Więc równie dobrze historia Auri’ego i Cassie mogła by być niezależną pozycją. Jest to bardzo przyjemna, luźna książka, która pozwoli na odprężenie się. Pochłonęłam ją praktycznie w jeden dzień pomimo tego, że ma prawie 400 stron. Język jest dosyć prosty, ale historia sama w sobie jest fajnie rozbudowana. Momentami, ale to była rzadkość, denerwowało mnie zachowanie i podejmowane decyzje przez Cassie, ale zwalam winę na jej typ osobowości. Autorka bardzo fajnie utrzymywała napięcie pomiędzy bohaterami przez co nie można było się oderwać od historii i cały czas odczuwało się potrzebę poznawania dalszych wydarzeń. Nie jest to jakaś wybitna pozycja, ale tak jak już wspomniałam jako przerywnik pomiędzy innymi książkami czy do odprężenia nadaje się wręcz idealnie.

„Solo” Anny Dan to moja pierwsza polska powieść i muszę przyznać, że lektura bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Tematyka książki – wielowarstwowa historia o dwojgu ludzi z przeszłością i po przejściach – jest niezwykle wciągająca i aktualna, a język, którym posługuje się autorka, jest przyjemny i przystępny, co zdecydowanie ułatwia lekturę. Historia została bardzo dobrze zbudowana, z licznymi zwrotami akcji i wiarygodnymi bohaterami, co sprawia, że trudno się oderwać od czytania. Książkę można spokojnie przeczytać w jeden dzień – jest dynamiczna, pełna emocji i zaskakujących momentów. Polecam każdemu, kto szuka ciekawej, współczesnej opowieści o walce z własnymi demonami, miłości i zaufaniu.

W balecie najważniejszy jest taniec oraz pasja. Jest on bardzo wymagający i trzeba mu bardzo dużo poświęcić, aby tancerz po mistrzowsku opowiadał widzą historię. Nieraz taka osoba rezygnuje z przyjemności normalnych osób. Tak jak w książce Gigi, June oraz Betty poświęcają wszystko swojej pasji i rywalizują między sobą o wyróżnienie tak, aby dostać tylko rolę w przedstawieniu. Miłość, kłamstwa i intrygi, rygorystyczne diety, walka o marzenia i brak przyjaciół blisko siebie. Do czego może doprowadzić to wszystko? Książkę bardzo fajnie się czytało aż do ostatnich stron. Jest to moja pierwsza książka tych autorek i jest pod mega wrażeniem jaką dobra robotę zrobili. Jestem ciekawa czy serial będzie tak samo dobry jak książka. Polecam ❤

Ta książka nie od razu mi się spodobała. Po pierwsze, najpierw wydała się strasznie przerysowana, nawet jak na komedię (?) romantyczną, po drugie... na początku założyłam, że znam zakończenie, ale - co było miłą niespodzianką - jednak nie trafiłam. I po pewnym czasie przestałam się nudzić, a momentami lektura stała się wręcz urocza (szczególnie we fragmentach z małą niesłyszącą dziewczynką i jej tatą).

"Na ostrym ogniu" to książka, która w pierwszej kolejności zachwyciła mnie okładką. Kiedy ją zobaczyłam wiedziałam, że to tylko kwestia czasu jak ją przeczytam. Lubię krótkie rozdziały ale te tutaj są wręcz mikroskopijne przez co na początku nie mogłam zrozumieć o co chodzi. Ale w końcu połączyłam kropki i wtedy już nie mogłam się oderwać. Ta powieść, chociaż magii w niej nie ma to właśnie czar w czystej postaci jaki na mnie rzuciła. Ta książka jest tak smaczna, że często ślinka ciekła kiedy czytałam o tych wszystkich gotowanych przez bohaterkę potrawach. Smakoszem jestem wielkim, jeść kocham a dobrze zjeść to wręcz jak znaleźć się w niebie. Uważam też, że jedni mają w sobie to coś do gotowania a inni muszą się tego nauczyć. Jednak to co najważniejsze w tej powieści to jednak emocje związane z główną bohaterką i jej próbą walki o siebie. Emoni została mamą mając 14 lat i to już wiele mówi o tym, że jej życie nie było lekkie. A jak dodamy do tego niezbyt majętny stan i jeszcze parę kłód pod nogami to tworzy się samo życie. Na początku odebrałam Emoni jako taką Małą - Starą czyli osobę bardzo młodą, która duchem jest już daleko do przodu: nie do końca mi się to spodobało ale starałam się wejść w jej skórę i trochę zrozumieć. Ta powieść jest dla mnie przepełniona mądrymi uwagami, wyciągnęłam z niej maksymalnie tyle ile się dało, zachwyciłam się nią i rozlałam na serducho. Pozwoliłam jej wniknąć we mnie i nawet doprowadzić do wzruszenia. Styl w jakim jest napisana bardzo mi odpowiada. Polecam 👌

O wow! Opis nie przygotował mnie na takie wrażenia. Myślałam, że to będzie zabawna historyjka. O jak ja się myliłam, chusteczki poszły w ruch, nie mogłam odłożyć tej książki. Po takiej historii ma się ochotę przewartościować własne życie i żyć tak jak Bella - próbować wszystkiego, nie przejmować się niczym, iść po swoje i nie godzić się na półśrodki ❤️

Kilka słów o... "12 dni świąt Dasha i Lily" Rachel Cohn, David Levithan Mamy to! Pierwszy post i pierwsza książka w nowym roku ❤️🥳 Jak dla mnie szału nie było, ale nie jest to zła książka. Już od jakiegoś czasu mam tak, że część książek po prostu jest okej, a chciałbym, żeby było woow 🫣🤭 Książka to typowa młodzieżówka. Historia nastoletniej pary Dasha i Lily. Ja przeczytałam drugi tom w pierwszych poznajemy historię jak Dash i Lily się spotkali. W tym tomie poznajemy dalsze losy dwójki bohaterów. Lily uwielbia Boże Narodzenie, Dash już mniej... Jednak ten rok jest dla nich trudny pod wieloma względami. Dziadek Lily przeszedł zawał przez, co dziewczyna wszystko podporządkowała temu, by zająć się nim inni pomagać. Jej rodzice chcą się przeprowadzić, brat także się wyprowadza... Został jej Dash, z którym coraz trudniej jej się porozumieć... Dash chcąc naprawić relacje z Lily popełnia drobne błędy, które po nawarstwieniu się nie przepowiadają niczego dobrego, ale czy to jest tak oczywiste? W książce przedstawiona została nastoletnia miłość pierwsze wyznania miłosne, przyjaźń, relacje rodzinne, które jeszcze bardziej komplikowały związek tytułowej pary. Możemy poczuć emocje bohaterów - złość, radość, miłość, szczęście, smutek, żal, zakłopotanie, zagubienie, niezrozumienie... Dobrze zostały pokazane zawirowania w zachowaniu i emocjach, które towarzyszą pierwszym miłościom ❤️ Ogólnie historia jest przyjemna, chociaż pewne wydarzenia wydawały mi się trochę naciągane 🤭