Wszystkie znaki na niebie i ziemi

Przyznaję bez bicia gdy zaczęłam czytać tą książkę nie miałam pojęcia, że to druga część serii. Jednak bez znajomości 1 części nie doskwierały mi żadne niedopowiedzenia, bo mam wrażenie, że wszystkie aspekty zostały dokładnie i jasno wyjaśnione. Więc równie dobrze historia Auri’ego i Cassie mogła by być niezależną pozycją. Jest to bardzo przyjemna, luźna książka, która pozwoli na odprężenie się. Pochłonęłam ją praktycznie w jeden dzień pomimo tego, że ma prawie 400 stron. Język jest dosyć prosty, ale historia sama w sobie jest fajnie rozbudowana. Momentami, ale to była rzadkość, denerwowało mnie zachowanie i podejmowane decyzje przez Cassie, ale zwalam winę na jej typ osobowości. Autorka bardzo fajnie utrzymywała napięcie pomiędzy bohaterami przez co nie można było się oderwać od historii i cały czas odczuwało się potrzebę poznawania dalszych wydarzeń. Nie jest to jakaś wybitna pozycja, ale tak jak już wspomniałam jako przerywnik pomiędzy innymi książkami czy do odprężenia nadaje się wręcz idealnie.

“Flying high” to kontynuacja losów Hailee i Chase’a. Książka opowiada o losach Hailee, która wyrusza w podróż do bardzo ważnego dla niej miejsca. Podczas swojej podróży poznaje nowych ludzi, przyjaciół, którzy są dla niej wsparciem. Książka jest bardzo emocjonalna, dobrze w niej możemy poznać bohaterkę, natłok jej myśli i smutnych wydarzeń, towarzyszyć jej podczas upadków jak i wzlotów. Jeśli szukacie książki, która zostanie z Wami na dłużej i zmusi do refleksji nad tym, jak radzić sobie ze stratą to pozycja obowiązkowa. Polecam

"Falling fast" pierwszy tom dylogii "Hailee & Chase". "Falling fast” to kolejna młodzieżówka, która łapie za serce i nawet ze mnie potrafiła wycisnąć kilka łez. Świetni bohaterowie, interesująca fabuła, tajemnice konieczność radzenia sobie z prawdą. Cała historia skrywa w sobie bardzo ważne tematy o których powinno mówić się głośno. Historia opowiada o Hailee DeLuca, która postanawia zmienić swoje życie, oddać się przygodzie i zrobić rzeczy, na które nigdy by się nie odważyła. Wyrusza w swoją podróż, a po drodze zajeżdża do Fairwood na grób swojego internetowego przyjaciela. Pobyt tam zamienia się w nieco dłuższy, niż Hailee to zaplanowała. Tam, poznaje Chase'a Whittakera, którego każdy dotyk, każdy uśmiech, każdy drobny gest, znaczy coraz więcej, niż by tego chciała.. Liczę na to, że drugi tom zaskoczy mnie również jak ten. To powieść, którą mogę polecić z czystym sercem.

Książka opowiada historię Kacpra i Niny, dwójki nastolatków, których połączyła matematyka, pyszne wypieki z kawiarni mamy głównej bohaterki oraz pewna nie miła sytuacja. Język powieści jest przyjemny, a książka napisana została ze szczególnym skupieniem na relacjach rodzinnych bohaterów. Myślę, że jest to jedna z książek, która w dosadny, a jednocześnie prawdziwy sposób opisuje hejt, nieuzasadnioną nienawiść oraz przemoc w szkole. W tej młodzieżówce znajdziecie, również wiele ciepła, dobra i nadzieji, która przychodzi w najbardziej nieoczekiwanych momentach. W książce w bardzo dobry sposób został zrealizowany motyw żałoby, po śmierci ukochanej osoby, pokazanej poprzez fragmenty pamiętnika, zawierającego retrospekcje, które wiele razy mnie wzruszyły. Myślę, że główni bohaterowie książki zostali naprawdę świetnie wykreowani z pokazaniem ich zalet, pasji i wad, które utworzyły ich unikalne charaktery. W książce zabrakło mi takiej kreacji u przyjaciółki głównej bohaterki, irytowało mnie troszkę jej podejście do weganizmu, który został ukazany, jako pasja dziewczyny. Myślę, też że przywiązanie do miłości cielesnej, na tak wczesnym etapie rozwoju relacji miłosnej między bohaterami było nieco zbędne. Chciałabym polecić, tę książkę Wszystkim tym, którzy, szukają ciekawej, a jednocześnie wartościowej literatury młodzieżowej, która na długo pozostanie w myśli i sercu.

W balecie najważniejszy jest taniec oraz pasja. Jest on bardzo wymagający i trzeba mu bardzo dużo poświęcić, aby tancerz po mistrzowsku opowiadał widzą historię. Nieraz taka osoba rezygnuje z przyjemności normalnych osób. Tak jak w książce Gigi, June oraz Betty poświęcają wszystko swojej pasji i rywalizują między sobą o wyróżnienie tak, aby dostać tylko rolę w przedstawieniu. Miłość, kłamstwa i intrygi, rygorystyczne diety, walka o marzenia i brak przyjaciół blisko siebie. Do czego może doprowadzić to wszystko? Książkę bardzo fajnie się czytało aż do ostatnich stron. Jest to moja pierwsza książka tych autorek i jest pod mega wrażeniem jaką dobra robotę zrobili. Jestem ciekawa czy serial będzie tak samo dobry jak książka. Polecam ❤

Początek mnie bardzo wciągnął - zarówno treść jak i styl autorki (choć wtrącenia angielskie, jakby tłumacz nie miał pomysłu jak to ugryźć trochę mnie raziły). Plot twist który nastąpił później w zasadzie przewidziałam, ale to, jak to zostało poprowadzone później - i wyjaśnione na końcu - sprawiło że całkiem dobrze się bawiłam.

„Solo” Anny Dan to moja pierwsza polska powieść i muszę przyznać, że lektura bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Tematyka książki – wielowarstwowa historia o dwojgu ludzi z przeszłością i po przejściach – jest niezwykle wciągająca i aktualna, a język, którym posługuje się autorka, jest przyjemny i przystępny, co zdecydowanie ułatwia lekturę. Historia została bardzo dobrze zbudowana, z licznymi zwrotami akcji i wiarygodnymi bohaterami, co sprawia, że trudno się oderwać od czytania. Książkę można spokojnie przeczytać w jeden dzień – jest dynamiczna, pełna emocji i zaskakujących momentów. Polecam każdemu, kto szuka ciekawej, współczesnej opowieści o walce z własnymi demonami, miłości i zaufaniu.

"Zaczytana i Bestia" Ashley Poston. Niby jest to trzecia część serii, ale spokojnie można ją czytać w różnej kolejności. Książka była okej, ale bez wow. Najbardziej podobała mi się ciekawa relacja między bohaterami, trochę wychodząca poza schematy. Plus za pokazanie miłości i pasji do książek. I pieska 🔥 Czytało się miło, lekko i przyjemnie, ale czegoś mi jednak brakowało - może większego napięcia albo bardziej emocjonującego zakończenia. Ocena: 7/10 📚✨ ig: tylkoczytaniekochanie

Miód na moje serce. Powiedzieć że kocham branie się za klasyczne baśnie I przerabianie Ich na nowo to jak nic nie powiedzieć. I jak nie cierpię klasycznego kopciuszka, bo jest dla mnie płytki wszystko kręci się wokół tego żeby dobrze wyjść za mąż, a sam kopciuszek nie ma dla mnie charakteru. Tak tą powieść uwielbiam. Każde rozbrojenie kopciuszka pokazanie historii od innej strony, a szczególnie "brzydkich " sióstr jest dla mnie cudowne. Źli ludzie nie są źli tak po prostu. Ta książka jest o relacjach I tych międzyludzkich I tej relacji, którą mamy sami ze sobą. Szanse pojawiają się zawsze pytanie czy z nich skorzystamy czy damy sie ponieść przeznaczeniu prosto w otchłań. Polecam z całego serca <3

Recenzja „Pocałunki w Paryżu” „Ściskam nasadę nosa, czując narastający ból głowy, wywołany stresem. -W Madrycie? O czym ty gadasz? Nie mamy Madrytu w planie podróży! Przez jej twarz przemyka uśmiech zawstydzenia. -Ale ja… nie mówiłam o nas.” „Pocałunki w Paryżu” to powieść wydana w 2020r. a jej autorką jest Catherine Rider. Kobieta pisze książki z literatury młodzieżowej. Jest twórczynią takich tytułów jak „Pocałunki w Nowym Jorku” czy „Pocałunki w Londynie”. „Pocałunki w Paryżu” to kolejna z powieści Catherine. Serena to młoda dziewczyna mająca marzenie. Nade wszystko pragnie wyjechać do Paryża, wraz z mamą i siostrą, chce przejść szlakiem jaki przeszli jej rodzice, dwadzieścia pięć lat temu w trakcie swojej podróży poślubnej. Niestety nic nie idzie tak jak powinno, mama dziewczyn nie może przyjechać, a siostra ma już inne plany. Serena zostaje sama, w obcym mieście i z gotowym planem wycieczki. W trakcie wycieczki spotyka Jean-Luka. Chłopak niemiłosiernie ją irytuje, ale okazuje się szybko, że oboje są sobie potrzebni. Decydują się zatem podróżować razem. Czy młodzi nauczą się spokojnie komunikować? Czy wspólne zwiedzanie zbliży ich do siebie? „Pocałunki w Paryżu” to przyjemna powieść, pełna uczuć. Serena przypadkiem trafiła na wycieczkę sama, ale nie poddaje się pewna słuszności swojej decyzji, brnie aby spełnić marzenie. Jean-Luck sprawia, że dziewczyna zaczyna inaczej patrzeć na swoje plany. Cała ta opowieść jak i historie bohaterów nie są w stu procentach szczęśliwe, cały czas oboje popełniają błędy, ale nawzajem uczą się innego spojrzenia na swój świat. Książka ta to ciepła historia dwójki lekko zagubionych ludzi, którzy mając tylko siebie starają się uporządkować swoje problemy.

„Someone new” to jedna z tych książek, które głęboko poruszają i pozostawiają czytelnika w zamyśleniu jeszcze długo po jej odłożeniu. Przyznaję, że po młodzieżówki sięgam coraz rzadziej, bo… no cóż, wyrastam z nich po prostu. Jednak niekiedy wciąż lubię cofnąć się w czasie i przypomnieć sobie czasy nastoletnie oraz to, z czym zmaga się młodzież, z jakimi problemami się boryka i jakie emocje im wtedy towarzyszą. Książka przedstawia historię Micach – dziewczyny, która kocha swoich rodziców, ale nie może pogodzić się z ich decyzją odnośnie do jej brata, który gdy tylko przyznał się, że jest gejem, został wyrzucony z domu. Dziewczyna wyprowadza się od rodziców i na własną rękę próbuje odnaleźć bliźniaka, który przepadł, jak kamień w wodę. Kiedy Micach wprowadza się do swojego nowego mieszkania nie wie jeszcze, że jej sąsiadem jest Julian, ten sam chłopak, którego poznała kilka tygodni wcześniej na przyjęciu rodzinnym, gdzie pracował jako kelner. Pracował… w dosłownym tego słowa znaczeniu, bo stracił tę pracę, i to przez nią… Micach czuje się z tym bardzo źle. Próbuje przeprosić i jakoś wynagrodzić to Julianowi, ale ten całkowicie zamknięty przed ludźmi nie dopuszcza jej do siebie. Micach nie należy jednak do ludzi, którzy szybko się poddają. Dokąd ją to doprowadzi? Czy Julian zaufa dziewczynie? Jakie sekrety skrywa chłopak? „Someone new“ porusza mnóstwo trudnych tematów. Nie wszystkie ukazane są wprost. Ukryte między wierszami czekają, aż czytelnik sam je dostrzeże i się nad nimi zastanowi. A książka zdecydowanie daje do myślenia. Wątek LGBT jest dość popularny w ostatnim czasie, jednak nie zawsze podoba mi się sposób, w jaki zostaje poprowadzony. Laura Kneidl robi to w delikatny, nienachalny sposób, a losy Juliana wywołują żal i współczucie. W ogóle Julian jest niesamowicie ciepłą osobą, a odkrywanie jego przeszłości i demonów, które próbuje upchać w szafie, łamie serce. Jest to jedna z lepszych młodzieżówek, jakie czytałam na przestrzeni kilku ostatnich lat i mogę ją z czystym sumieniem polecić nie tylko młodym ludziom, ale również tym starszym czytelnikom.

Książka mimo że porusza dużo ważniejsze tematy, kolonializm i jego skutki a także jak bardzo zachodnia Europa wykorzystała innych ludzi, specjalne zarażanie śmiertelnymi chorobami, jest zdecydowanie trudniejsza do przeczytania. Nie chodzi nawet o opis, których krwawa forma i ilość również jest nieporównywalnie większa, a o opisy techniczne, biologiczne które po prostu są nużące. Główna bohaterka straciła swoją osobowość na większość książki, jej główne atuty zniknęły, autor pokazał jak chwila dobra, jest w stanie wykazać słabości człowieka, który przez wiele lat musiał przybierać maskę silnego. Kapitan także ma pewne problemu, i tylko czasami jesteśmy w stanie wrócić do tego pierwotnego Hallera. Duża część wydarzeń nie ma prawa po prostu się zdarzyć, nikt nie byłby w stanie przeżyć tak morderczej podróży a co dopiero nastolatka, która ledwo rok wcześniej "wróciła do zywych". Jednak jest to pozycja ważna, warta przeczytania, choć zupełnie inna niż pierwsza część.

Początek trochę nudny ale środek i końcowa uwielbiam świetnie się czytało uwielbiam postać Sloane, Moxa a nawet Nero i jego ciekawą historię o jego życiu i dlaczego robił w to co musiał bo chciał umrzeć fantasy z interesującym porałem oraz końcowa z można powiedzieć że happy endem w tak jak historia się kończyła ostatecznie mi się podoba 🫶🫶

"Bez tchu" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jennifer Niven. Styl pisania autorki jest magiczny i poetycki, przekazuje głębie tej historii. Książka opowiada o dorastaniu, poszukiwaniu prawdy o sobie i samego siebie oraz o pierwszej prawdziwej miłości. W tej pozycji znajdziecie rollercoaster emocji, przez radość, zdenerwowanie, aż po smutek. Z jednej strony ubolewam, że sięgnęłam po nią dopiero teraz, a z drugiej cieszę się z tego powodu, bo wiem że lepiej zrozumiałam głębie tej pozycji. Żywię nadzieję, że ta historia trafi do większej ilości czytelników, niż do tej pory. Claudine ma zaplanowaną nadchodzącą przyszłość. Wśród nich jest podróż z najlepszą przyjaciółką oraz stracenie dziewictwa z niejakim Wyattem Jonesem. Jednak wszystko ulega zmianie w momencie, gdy rodzice dziewczyny informują ją o ich rozwodzie. Clude jest zła na ojca, lecz wie, że jej mama potrzebuje wsparcia drugiej osoby w tej sytuacji. Zamiast realizacji planów wyjeżdża z matką na wyspę u wybrzeży Georgii, zostawiając wszystko co kochała w rodzinnym mieście. Będąc na wyspie nie ma kontaktu ze światem, dzięki czemu poznaje całkowicie inne życie. Z upływem czasu dziewczyna przyzwyczaja się do nowej sytuacji oraz miejsca i zapoznaje się z mieszkańcami wyspy. Odkrywa na niej różne sekrety oraz poznaje chłopaka, Jeremiasza Crew - zwanego Miah, który tak jak ona ma bagaż doświadczeń, choć zdecydowanie większy. Między bohaterami tworzy się więź, jednak oboje wiedzą, że ich relacja skończy się w ciągu kilku wakacyjnych tygodni. Czy warto było ryzykować dla paru wspólnych chwil i wspomnień? Opowieść dla każdego, opisująca wkraczanie w dorosłość i poznawanie samego siebie. Ta pozycja wcale nie jest taka kolorowa. Pokazuje realia miłości, rodziny i młodości. Przedstawia emocje towarzyszące nam w każdym momencie naszego życia. Autorka nie sili się na koloryzowanie życia. W tej historii wszystko jest pierwsze. Pierwsza miłość, pierwszy raz, pierwszy zawód miłosny czy też pierwsze obawy i wątpliwości. Claude musi wziąć na swoje barki nowe doświadczenia, które zgotował jej los. Claude przez rodzinne turbulencje i pobyt na wyspie musi całkiem przewartościować swoje życie. Podczas mieszkania w nowym miejscu odkrywa swoją tożsamość rodową. Poznaje głąb rodzinnych relacji, historię swoich przodkiń i zanurzy się w ich cierpienie. Wszystko po to, aby znaleźć źródło, na którym buduje się swoje prawdziwe ja. Pojawienie się Jeremiasza wszystko zmienia. Jest to chłopak wyspy, wody i słońca. Nie otwiera się na ludzi i jest tajemniczy, jednak po poznaniu Claude, Miah otwiera się przed nią. Zapraszając dziewczynę do swojego świata, obnaży swoje słabości oraz pozna ją jak nikt nigdy tego nie zrobił. Warto też wspomnieć o mieszkańcach wyspy. Przez lata piszą oni listy i składają je w sekretnej szufladzie. Z racji tego, że mama Claude jest pisarką, to szuka na wyspie inspiracji do nowych powieści historycznych. Ta książka porusza ważne tematy, jednak mimo to nie przytłacza czytelnika. Autorka w trafny sposób opisuje rozterki młodych ludzi wchodzących w dorosłe życie. Zmagającymi się z chwilami zwątpienia, podejmowania trudnych decyzji oraz ponoszeniu za nie konsekwencji, jak i za własne inne działania. Podsumowując, jest to ciepła historia pełna ważnych przekazów. Bohaterowie byli tutaj prawdziwi, w żadnym stopniu nie przekoloryzowani. Pozycja opowiada o tym jak dopuścić do życia swój głos. O szukaniu własnego miejsca, gromadzeniu życiowych doświadczeń i celów, do których powinno się dążyć, czego każdemu życzę.

"Zauroczona, zwariowana, zakochana" to z pozoru śmieszna i zakręcona młodzieżówka, która czasami przekracza granice prawdopodobnych zdarzeń. A jednak przy lekturze bawiłam się świetnie. Z zainteresowaniem śledziłam zmiany jakie zachodziły w bohaterach. Niesamowite było jak, pośród tych zakręconych zdarzeń, autorka potrafiłam w bardzo realistyczny sposób opisać i oddać uczucia bohaterów. Myślę, że wielu może się utożsamić z którymś z bohaterów. Pięknie ukazana przyjaźń dziewczyn, a jednocześnie pokazane, że czasami po prostu ludzie oddalają się od siebie. Ta książka jest niezwykle zwariowana i mnie totalnie zauroczyła. Tytuł okazał się idealny.

Książka Adama Silvery to lekka i całkiem przyjemna w odbiorze młodzieżówka, którą jak najbardziej można zaliczyć do gatunku urban fantasy. Autor stworzył ciekawy świat, w którym magia i nadprzyrodzone moce przeplatają się z mitycznymi stworzeniami i… działalnością w mediach społecznościowych. Mimo wszystko zabrakło mi tam większego rozwinięcia przedstawionego świata. Główni bohaterowie Silvery, bracia Emil i Brighton są wykreowani bardzo dobrze. Chłopaki są swoimi przeciwnościami. Cichy i spokojny Emil żyje w cieniu ekstrawertycznego brata, który za wszelką cenę chce skupić na sobie jak najwięcej uwagi. Brighton z całych sił pragnie, aby objawiły się u niego moce, o których marzy od najmłodszych lat. Jednak, gdy owe moce objawiają się u Emila świat obu chłopaków staje na głowie. Dodatkowo walka Iskier - grupy strażników trzymających w ryzach porządek w mieście, z Widmami, które próbują skraść magię dla siebie, z dnia na dzień się zaostrza. Świat jest zagrożony, an Emil i Brighton muszą podjąć ryzyko i spróbować go ocalić. Jednak czy Brighton będzie umiał pogodzić się z tym, że to jego brat, a nie on otrzymał moce? Czy Emil podoła wyzwaniu? Sięgnijcie po tę pozycję aby się przekonać!

Dawni mieszkańcy Uroczyska próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Alice również szuka swojego spokojnego miejsca, by w końcu zapuścić korzenie i zapomnieć o przeszłości. Ta jednak nieoczekiwanie i brutalnie ją dopada, gdy kolejne baśniowe Historie giną w podobny sposób... "Kraina nocy" nie gra już taką wielką zagadką, jak pierwszy tom, ale nadal utrzymuje aurę tajemnicy, tym razem po części kryminalnego śledztwa, a po części dalej magicznego odkrywania nowych możliwości. W ciekawy sposób rozbija się na zmienne narracje Alice i Fincha, którzy, tak oddaleni od siebie, a jednak nieświadomie usiłują rozwikłać te samą sprawę. A zależą od niej losy naprawdę wielu istnień. Sam koncept fabularny ponownie jest ciekawy i liczyłam na ogromne emocje. Uwielbiam miks kryminalno-fantastyczne, a do tego w świecie baśni i mroku mógł zrobić solidną robotę. Klimat tutaj daje radę, nie brakuje brutalności, bezwzględności, czy charakterystycznych, baśniowych elementów, które utrzymują nadrzędny pomysł w ryzach. W moim odczuciu jednak autorka nie udźwignęła do końca swojej fabuły. Z wyraźnie celowego zagmatwania zdarzeń, które miało być tak charakterystyczne dla "dziwności" Uroczyska, powstawało momentami zamieszanie, nie zawsze potrafiłam się odnaleźć w chaosie i musiałam mocno się skupić, aby dobrze zrozumieć, co właśnie się dzieje. Alice nadal mnie nie do końca przekonuje przy tym jako postać, nie rozumiem po części jej decyzji i zachowań, a wielość jej przemyśleń tworzyła przegadane fragmenty tam, gdzie była potrzeba dynamicznej akcji. Najbardziej niestety ucierpiał finał, który sam zamysł miał potężny, epicki i w moim odczuciu genialny. Acz wykonanie, cóż... mocno spłycone, za krótkie, by to ogarnąć i dające solidny niedosyt. A szkoda, bo mogło wyjść coś wielkiego. To nie jest może tak, źe to zła książka. Podobnie jak poprzedniczka, ma swoje plusy. Natomiast szkoda mi tego zmarnowanego potencjału, który z ostatecznie poprawnej opowieści mógł stworzyć coś, co byłoby na mojej prywatnej topce. Niemniej zachęcam do sprawdzenia jej osobiście, może akurat zaskoczy i spodoba się bardziej.

Świat wykreowany przez autorkę bardzo mi się spodobał. Książka praktycznie sama się czytała :) Z wielką chęcią przeczytała bym dalsze losy bohaterów. Ciekawa jestem jak dalej potoczyła się historia Rhi czy Anselma (ten Golden retriever zasłużył na jakąś fajną babkę xD). Podsumowując chętnie sięgnę po kolejne pozycje autorki :)

Mroczna akademia? Brutalna próba? Oferta bez możliwości odmowy? Tak właśnie wygląda „Akademia Mrocznych Zaklęć: Próby Śmierci”. Kilka lat temu brat głównej bohaterki dostał zaproszenie do elitarnej szkoły. Teraz przyszła pora na kolejnego członka jej rodziny. Jednak to ona postanawia wziąć sprawy w swoje ręce, wiedząc, że nie jest to zwyczajna oferta. W jej ślad ruszają podejrzani mężczyźni, a koniec końców dziewczyna trafia do miejsca pełnego przemocy, podstępu i dziwnych wydarzeń oraz ludzi i nie tylko. Nie mam za dużo do powiedzenia o tej książce. Język jest prosty, akcja dość wartka. To taka historia, by dobrze się przy niej bawić i nie myśleć za wiele. Sama bohaterka jest silną postacią, zarówno z charakteru, jak i fizycznie, a postacie poboczne dobrze dopełniają ten świat.

Ja nie będę ukrywać, że gdy na wiosnę tego roku brałam pierwszy tom Kronik Rosewood do recenzji to wzięłam go ze względu na okładkę, ale musicie wiedzieć, iż ja prawie wcale nie czytam opisów i to mi wychodzi na dobre. Moje relacje z młodzieżówkami do najlepszych nie należą, bo jak ja to mówię, jestem już na nie za stara. Jednak w tym wypadku zakochałam się, ponieważ dostałam coś świeżego, z tajemnica oraz coś co po prostu wciąga. Klątwa drugiego tomu nie dotyczy na pewno "Księżniczki debiutuje", ponieważ nie wiem, czy nawet nie podobała mi się bardziej od "Księżniczki Incognito". Wspaniale było wrócić do znanych nam miejsc oraz bohaterów, którzy nie raz potrafili zadziwić. Mimo tej królewskiej otoczki, możemy tutaj spotkać całkiem przyziemne problemy, które może niekoniecznie mogą dotyczyć każdego z nas, ale na przykład bliskie nam osoby. Nie mogę w tej chwili zrobić niczego innego, jak po raz kolejny zachęcić was do sięgnięcia po książki z serii Kroniki Rosewood oraz czekać niecierpliwie na kolejny tom.