Pocałunki w Londynie

"Bez ciebie to nie święta" była niezwykle klimatyczną historią i pierwszą świąteczną książką, w której Boże Narodzenie odgrywało główną rolę, a nie było tylko tłem wydarzeń. Pokochałam bliźniaczki Eloise oraz Carę, ale to Jamie najbardziej zdobył moje serce, a to wcale nie stanowi rzeczy prostej, więc brawa dla tego pana. Podoba mi się pokazanie tutaj dwóch innych światów, w których żyły siostry, przeciwności, rzeczy, które ich dzieliły, ponieważ one sprawiały, że historia była autentyczna, mogła się naprawdę wydarzyć, ale... No wiecie prawie rzadka pozycja nie jest bez skazy. Mimo że pozycja jest dość cienka to zdarzyło się nudzić ją czytając, bo trochę za dużo było tego wątku głównego, a za mało działo się innych rzeczy albo niektóre sprawy są za bardzo rozwlekane. Język jest jednak na tyle prosty, że nawet w takich momentach szło się lżej. Na sam koniec powiem wam, że zdziwiłam się czytając podziękowania oraz notkę o autorce. Dlaczego? Dowiedziałam się, że "Bez ciebie to nie święta" to pierwsza książka Beth Reekles dla dorosłych i jeśli o to chodzi to nie czułam tego. Znaczy faktycznie bohaterowie byli starsi, po studiach, pracowali, ale nic poza tym. Ja czułam klimat pozycji dla trochę starszej młodzieży, chociaż myślę, że nawet dla mojej młodszej siostry bym ją poleciła. Poza tym jednak książka była naprawdę dobrą historią i nie wykluczam powrotu do niej.

Ja nie będę ukrywać, że gdy na wiosnę tego roku brałam pierwszy tom Kronik Rosewood do recenzji to wzięłam go ze względu na okładkę, ale musicie wiedzieć, iż ja prawie wcale nie czytam opisów i to mi wychodzi na dobre. Moje relacje z młodzieżówkami do najlepszych nie należą, bo jak ja to mówię, jestem już na nie za stara. Jednak w tym wypadku zakochałam się, ponieważ dostałam coś świeżego, z tajemnica oraz coś co po prostu wciąga. Klątwa drugiego tomu nie dotyczy na pewno "Księżniczki debiutuje", ponieważ nie wiem, czy nawet nie podobała mi się bardziej od "Księżniczki Incognito". Wspaniale było wrócić do znanych nam miejsc oraz bohaterów, którzy nie raz potrafili zadziwić. Mimo tej królewskiej otoczki, możemy tutaj spotkać całkiem przyziemne problemy, które może niekoniecznie mogą dotyczyć każdego z nas, ale na przykład bliskie nam osoby. Nie mogę w tej chwili zrobić niczego innego, jak po raz kolejny zachęcić was do sięgnięcia po książki z serii Kroniki Rosewood oraz czekać niecierpliwie na kolejny tom.

Książka opowiada historię Kacpra i Niny, dwójki nastolatków, których połączyła matematyka, pyszne wypieki z kawiarni mamy głównej bohaterki oraz pewna nie miła sytuacja. Język powieści jest przyjemny, a książka napisana została ze szczególnym skupieniem na relacjach rodzinnych bohaterów. Myślę, że jest to jedna z książek, która w dosadny, a jednocześnie prawdziwy sposób opisuje hejt, nieuzasadnioną nienawiść oraz przemoc w szkole. W tej młodzieżówce znajdziecie, również wiele ciepła, dobra i nadzieji, która przychodzi w najbardziej nieoczekiwanych momentach. W książce w bardzo dobry sposób został zrealizowany motyw żałoby, po śmierci ukochanej osoby, pokazanej poprzez fragmenty pamiętnika, zawierającego retrospekcje, które wiele razy mnie wzruszyły. Myślę, że główni bohaterowie książki zostali naprawdę świetnie wykreowani z pokazaniem ich zalet, pasji i wad, które utworzyły ich unikalne charaktery. W książce zabrakło mi takiej kreacji u przyjaciółki głównej bohaterki, irytowało mnie troszkę jej podejście do weganizmu, który został ukazany, jako pasja dziewczyny. Myślę, też że przywiązanie do miłości cielesnej, na tak wczesnym etapie rozwoju relacji miłosnej między bohaterami było nieco zbędne. Chciałabym polecić, tę książkę Wszystkim tym, którzy, szukają ciekawej, a jednocześnie wartościowej literatury młodzieżowej, która na długo pozostanie w myśli i sercu.

Ta książka, pomimo że zaczęta, leżała na mojej półce ponad rok. Zaczęłam ją przed zeszłorocznymi świętami, ale początek powieści był tak mało wciągający, że porzuciłam lekturę na blisko rok. Cieszę się, że mój upór nie pozwala robić mi DNF, bo dzięki temu dokończyłam tę historię i spędziłam z nią fantastyczny czas w śnieżnym Blexford. Kate jest po trzydziestce i jest pewna, że nie potrzebuje żadnego faceta. Tym bardziej, że małe miasteczko, w którym mieszka nie posiada zbyt wielu potencjalnych kandydatów. Kobieta spełnia się zawodowo i hobbystycznie, więc nie czuje potrzeby angażowania się w kolejny (zapewne nieudany) związek. Przyjaciółka zakłada jej profil na portalu randkowym, który rzekomo gwarantuje, że pomoże znaleźć samotnym miłość przed świętami. Kate w dwadzieścia trzy dni ma odbyć dwanaście randek z dwunastoma różnymi mężczyznami! Z tego powinno wyniknąć coś dobrego… Kibicuje jej całe miasteczko! Niestety kiedy każda kolejna randka jest jeszcze większą katastrofa niż poprzednia, Kate zastanawia się, czy to na pewno odpowiedni czas na szukanie miłości. Ale z miłością jest tak, że często pojawia się tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy. Nie ukrywam, że ta książka jest moim małym odkryciem i perełką wśród książek o tematyce świątecznej. Urzeka ciepłą i małomiasteczkową atmosferą, która wprowadza w bożonarodzeniowy nastrój. Fabuła skupiona jest na Kate i jej dwunastu randkach, które czasem są zabawne, czasem urocze, a czasem po prostu tragiczne… Autorka dodatkowo wielokrotnie podkreśla wartość przyjaźni i więzów rodzinnych. „12 randek na Gwiazdkę” to lekka lektura na zimowe wieczory, ale też opowieść o poszukiwaniu szczęścia i o tym, że nigdy nie jest za późno na miłość. Ta książka bawi i napełnia świątecznym duchem. Jeśli jeszcze nie znacie tej powieści, to dopiszcie do listy „do przeczytania”!

Recenzja „Pocałunki w Paryżu” „Ściskam nasadę nosa, czując narastający ból głowy, wywołany stresem. -W Madrycie? O czym ty gadasz? Nie mamy Madrytu w planie podróży! Przez jej twarz przemyka uśmiech zawstydzenia. -Ale ja… nie mówiłam o nas.” „Pocałunki w Paryżu” to powieść wydana w 2020r. a jej autorką jest Catherine Rider. Kobieta pisze książki z literatury młodzieżowej. Jest twórczynią takich tytułów jak „Pocałunki w Nowym Jorku” czy „Pocałunki w Londynie”. „Pocałunki w Paryżu” to kolejna z powieści Catherine. Serena to młoda dziewczyna mająca marzenie. Nade wszystko pragnie wyjechać do Paryża, wraz z mamą i siostrą, chce przejść szlakiem jaki przeszli jej rodzice, dwadzieścia pięć lat temu w trakcie swojej podróży poślubnej. Niestety nic nie idzie tak jak powinno, mama dziewczyn nie może przyjechać, a siostra ma już inne plany. Serena zostaje sama, w obcym mieście i z gotowym planem wycieczki. W trakcie wycieczki spotyka Jean-Luka. Chłopak niemiłosiernie ją irytuje, ale okazuje się szybko, że oboje są sobie potrzebni. Decydują się zatem podróżować razem. Czy młodzi nauczą się spokojnie komunikować? Czy wspólne zwiedzanie zbliży ich do siebie? „Pocałunki w Paryżu” to przyjemna powieść, pełna uczuć. Serena przypadkiem trafiła na wycieczkę sama, ale nie poddaje się pewna słuszności swojej decyzji, brnie aby spełnić marzenie. Jean-Luck sprawia, że dziewczyna zaczyna inaczej patrzeć na swoje plany. Cała ta opowieść jak i historie bohaterów nie są w stu procentach szczęśliwe, cały czas oboje popełniają błędy, ale nawzajem uczą się innego spojrzenia na swój świat. Książka ta to ciepła historia dwójki lekko zagubionych ludzi, którzy mając tylko siebie starają się uporządkować swoje problemy.

"Bez tchu" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jennifer Niven. Styl pisania autorki jest magiczny i poetycki, przekazuje głębie tej historii. Książka opowiada o dorastaniu, poszukiwaniu prawdy o sobie i samego siebie oraz o pierwszej prawdziwej miłości. W tej pozycji znajdziecie rollercoaster emocji, przez radość, zdenerwowanie, aż po smutek. Z jednej strony ubolewam, że sięgnęłam po nią dopiero teraz, a z drugiej cieszę się z tego powodu, bo wiem że lepiej zrozumiałam głębie tej pozycji. Żywię nadzieję, że ta historia trafi do większej ilości czytelników, niż do tej pory. Claudine ma zaplanowaną nadchodzącą przyszłość. Wśród nich jest podróż z najlepszą przyjaciółką oraz stracenie dziewictwa z niejakim Wyattem Jonesem. Jednak wszystko ulega zmianie w momencie, gdy rodzice dziewczyny informują ją o ich rozwodzie. Clude jest zła na ojca, lecz wie, że jej mama potrzebuje wsparcia drugiej osoby w tej sytuacji. Zamiast realizacji planów wyjeżdża z matką na wyspę u wybrzeży Georgii, zostawiając wszystko co kochała w rodzinnym mieście. Będąc na wyspie nie ma kontaktu ze światem, dzięki czemu poznaje całkowicie inne życie. Z upływem czasu dziewczyna przyzwyczaja się do nowej sytuacji oraz miejsca i zapoznaje się z mieszkańcami wyspy. Odkrywa na niej różne sekrety oraz poznaje chłopaka, Jeremiasza Crew - zwanego Miah, który tak jak ona ma bagaż doświadczeń, choć zdecydowanie większy. Między bohaterami tworzy się więź, jednak oboje wiedzą, że ich relacja skończy się w ciągu kilku wakacyjnych tygodni. Czy warto było ryzykować dla paru wspólnych chwil i wspomnień? Opowieść dla każdego, opisująca wkraczanie w dorosłość i poznawanie samego siebie. Ta pozycja wcale nie jest taka kolorowa. Pokazuje realia miłości, rodziny i młodości. Przedstawia emocje towarzyszące nam w każdym momencie naszego życia. Autorka nie sili się na koloryzowanie życia. W tej historii wszystko jest pierwsze. Pierwsza miłość, pierwszy raz, pierwszy zawód miłosny czy też pierwsze obawy i wątpliwości. Claude musi wziąć na swoje barki nowe doświadczenia, które zgotował jej los. Claude przez rodzinne turbulencje i pobyt na wyspie musi całkiem przewartościować swoje życie. Podczas mieszkania w nowym miejscu odkrywa swoją tożsamość rodową. Poznaje głąb rodzinnych relacji, historię swoich przodkiń i zanurzy się w ich cierpienie. Wszystko po to, aby znaleźć źródło, na którym buduje się swoje prawdziwe ja. Pojawienie się Jeremiasza wszystko zmienia. Jest to chłopak wyspy, wody i słońca. Nie otwiera się na ludzi i jest tajemniczy, jednak po poznaniu Claude, Miah otwiera się przed nią. Zapraszając dziewczynę do swojego świata, obnaży swoje słabości oraz pozna ją jak nikt nigdy tego nie zrobił. Warto też wspomnieć o mieszkańcach wyspy. Przez lata piszą oni listy i składają je w sekretnej szufladzie. Z racji tego, że mama Claude jest pisarką, to szuka na wyspie inspiracji do nowych powieści historycznych. Ta książka porusza ważne tematy, jednak mimo to nie przytłacza czytelnika. Autorka w trafny sposób opisuje rozterki młodych ludzi wchodzących w dorosłe życie. Zmagającymi się z chwilami zwątpienia, podejmowania trudnych decyzji oraz ponoszeniu za nie konsekwencji, jak i za własne inne działania. Podsumowując, jest to ciepła historia pełna ważnych przekazów. Bohaterowie byli tutaj prawdziwi, w żadnym stopniu nie przekoloryzowani. Pozycja opowiada o tym jak dopuścić do życia swój głos. O szukaniu własnego miejsca, gromadzeniu życiowych doświadczeń i celów, do których powinno się dążyć, czego każdemu życzę.

Tutaj dam aż gwiazdkę wyżej, bo pomimo wielu absurdalnych akcji, ta część podobała mi się najbardziej. Na plus zdecydowanie postać Sayuri, oraz interakcje pomiędzy Saskią a Anastacią (uwielbiam te dwie <3). Sposób, w jaki zostały opisane uczucia Jamiego trochę skręcał (tak Connie, wiemy że on jest teraz taki zimny), ale jest to do przeżycia. Fabuła się rozwija w ciekawym kierunku, nie pozostaje mi nic jak tylko czytać czwartą część.

Czytanie tej książki to emocjonalna huśtawka nastrojów - jednej chwili się śmiejesz, w drugiej płaczesz, a trzeciej jesteś przepełniony gniewem. Prawdopodobnie dlatego robiłam tak długie przerwy w czytaniu, żeby się pozbierać po tym, co ta powieść ze mną robiła. Końcówkę całą przepłakałam, ale to są takie zakończenia, które zapadają w pamięć. Jeśli patrzycie na okładkę i spodziewacie się kolejnej słodkiej, cukierkowej historii, to jesteście w błędzie. Historia jest momentami słodka, ale takie jest życie - raz słodkie, raz gorzkie i ta powieść ma wszystko idealnie zbalansowane.

"Zaczytana i Bestia" Ashley Poston. Niby jest to trzecia część serii, ale spokojnie można ją czytać w różnej kolejności. Książka była okej, ale bez wow. Najbardziej podobała mi się ciekawa relacja między bohaterami, trochę wychodząca poza schematy. Plus za pokazanie miłości i pasji do książek. I pieska 🔥 Czytało się miło, lekko i przyjemnie, ale czegoś mi jednak brakowało - może większego napięcia albo bardziej emocjonującego zakończenia. Ocena: 7/10 📚✨ ig: tylkoczytaniekochanie

Ta książka nie od razu mi się spodobała. Po pierwsze, najpierw wydała się strasznie przerysowana, nawet jak na komedię (?) romantyczną, po drugie... na początku założyłam, że znam zakończenie, ale - co było miłą niespodzianką - jednak nie trafiłam. I po pewnym czasie przestałam się nudzić, a momentami lektura stała się wręcz urocza (szczególnie we fragmentach z małą niesłyszącą dziewczynką i jej tatą).

"Świąteczne nieporozumienie" to opowieść osadzona w świątecznym klimacie. Główna bohaterka, Harper nie czuje magii świąt. Skupiona na pracy i planach wyjazdu z Londynu, w wyniku nieporozumienia trafia do wspólnego mieszkania z przystojnym Amerykaninem, Holdenem. Choć ich relacja początkowo pełna jest niechęci, z czasem zaczyna przeradzać się w coś więcej... Czy magia świąt sprawi, że dwoje obcych sobie ludzi z różnych światów odnajdzie wspólną drogę? Mimo że wkrótce każde z nich ma być na innym kontynencie? Polecam☺️

“Flying high” to kontynuacja losów Hailee i Chase’a. Książka opowiada o losach Hailee, która wyrusza w podróż do bardzo ważnego dla niej miejsca. Podczas swojej podróży poznaje nowych ludzi, przyjaciół, którzy są dla niej wsparciem. Książka jest bardzo emocjonalna, dobrze w niej możemy poznać bohaterkę, natłok jej myśli i smutnych wydarzeń, towarzyszyć jej podczas upadków jak i wzlotów. Jeśli szukacie książki, która zostanie z Wami na dłużej i zmusi do refleksji nad tym, jak radzić sobie ze stratą to pozycja obowiązkowa. Polecam

Miałam już okazję wcześniej czytać dzieła tej autorki i naprawdę mi się podobały, dlatego sięgnęłam po jej kolejną książkę. I znów był to udany wybór. Uwielbiam czytać niepopularne książki i dzielić się z innymi tymi, które są warte przeczytania, dlatego opowiem wam dzisiaj o tej pozycji. Jeśli lubicie dobre młodzieżowe romanse, które będą miały w sobie urok i słodycz oraz będzie się je naprawdę dobrze czytać, powinniście poznać twórczość Jenn Bennett, bo właśnie taka jest ta książka. Dość długo zbierałam się do przeczytania tej pozycji, bo zawsze miałam coś innego do przeczytania i nie rozumiem dlaczego tyle z nią zlekałam, bo naprawdę świetnie się z nią bawiłam. Byłam zaangażowana w lekturę i z ciekawością śledziłam losy bohaterów, kibicujący im z całego serca. Bez dwóch zdań mogę powiedzieć, że naprawdę dobrze spędziłam czas z tą książką. Ma w sobie taki swój urok i jeśli potrzebujecie przenieść się do małego miasteczka nad jeziorem, to musicie przeczytać tą pozycję.

Więcej niż poradnik. Z humorem i przystępnie miniwykład o różnicach w rozwoju mózgu nastolatków i dorosłych oraz o tym, jak wpływają one na postrzeganie świata, rzeczywistości, a nawet na funkcje fizjologiczne. Przy okazji okazuje się, że mimo wieku w wielu aspektach nadal pozostaję nastolatkiem – co może oznaczać, że mam młody albo niedojrzały mózg, zależnie od tego, kto patrzy ;-)

"Na ostrym ogniu" to książka, która w pierwszej kolejności zachwyciła mnie okładką. Kiedy ją zobaczyłam wiedziałam, że to tylko kwestia czasu jak ją przeczytam. Lubię krótkie rozdziały ale te tutaj są wręcz mikroskopijne przez co na początku nie mogłam zrozumieć o co chodzi. Ale w końcu połączyłam kropki i wtedy już nie mogłam się oderwać. Ta powieść, chociaż magii w niej nie ma to właśnie czar w czystej postaci jaki na mnie rzuciła. Ta książka jest tak smaczna, że często ślinka ciekła kiedy czytałam o tych wszystkich gotowanych przez bohaterkę potrawach. Smakoszem jestem wielkim, jeść kocham a dobrze zjeść to wręcz jak znaleźć się w niebie. Uważam też, że jedni mają w sobie to coś do gotowania a inni muszą się tego nauczyć. Jednak to co najważniejsze w tej powieści to jednak emocje związane z główną bohaterką i jej próbą walki o siebie. Emoni została mamą mając 14 lat i to już wiele mówi o tym, że jej życie nie było lekkie. A jak dodamy do tego niezbyt majętny stan i jeszcze parę kłód pod nogami to tworzy się samo życie. Na początku odebrałam Emoni jako taką Małą - Starą czyli osobę bardzo młodą, która duchem jest już daleko do przodu: nie do końca mi się to spodobało ale starałam się wejść w jej skórę i trochę zrozumieć. Ta powieść jest dla mnie przepełniona mądrymi uwagami, wyciągnęłam z niej maksymalnie tyle ile się dało, zachwyciłam się nią i rozlałam na serducho. Pozwoliłam jej wniknąć we mnie i nawet doprowadzić do wzruszenia. Styl w jakim jest napisana bardzo mi odpowiada. Polecam 👌

Przyznaję bez bicia gdy zaczęłam czytać tą książkę nie miałam pojęcia, że to druga część serii. Jednak bez znajomości 1 części nie doskwierały mi żadne niedopowiedzenia, bo mam wrażenie, że wszystkie aspekty zostały dokładnie i jasno wyjaśnione. Więc równie dobrze historia Auri’ego i Cassie mogła by być niezależną pozycją. Jest to bardzo przyjemna, luźna książka, która pozwoli na odprężenie się. Pochłonęłam ją praktycznie w jeden dzień pomimo tego, że ma prawie 400 stron. Język jest dosyć prosty, ale historia sama w sobie jest fajnie rozbudowana. Momentami, ale to była rzadkość, denerwowało mnie zachowanie i podejmowane decyzje przez Cassie, ale zwalam winę na jej typ osobowości. Autorka bardzo fajnie utrzymywała napięcie pomiędzy bohaterami przez co nie można było się oderwać od historii i cały czas odczuwało się potrzebę poznawania dalszych wydarzeń. Nie jest to jakaś wybitna pozycja, ale tak jak już wspomniałam jako przerywnik pomiędzy innymi książkami czy do odprężenia nadaje się wręcz idealnie.

Do niniejszego tytułu podchodziłam dwa razy. Przywiozłam go z antykwariatu Tezeusz, jeszcze tego stacjonarnego. Był zlokalizowany bardzo blisko mojego miejsca zamieszkania. Teraz mam do niego jeszcze bliżej. Wystarczy wejść na ich internetową stronę. To jednak nie jest to samo. Nie zapomnę tego niepowtarzalnego uczucia kiedy chodziłam między półkami i zawsze udawało mi się wyszukać jakieś perełki. A jak tam pachniało! Wracając do książki to za tym drugim razem lektura ruszyła z kopyta. Zatraciłam się w historii. Teraz czekam na odpowiednią chwilę, by połknąć kontynuację. Póki co czeka na półce. Cassie, główna postać powieści, przez dziesięć lat była żoną. I na pewno chętnie trwałaby w tym miejscu, gdyby mąż był wierny a tutaj pozostawia on wiele do życzenia. Dziewczyna dowiaduje się, że ukochany ma romans i dziecko! To wszystko spada na nią jak grom z jasnego nieba w dniu przyjęcia z okazji właśnie dziesiątej rocznicy ślubu. Cassie ma jednak ogromne szczęście w postaci trzech przyjaciółek, które w trybie wręcz natychmiastowym organizują jej kolejne dni, tygodnie, miesiące. Przyszła rozwódka spędzi u każdej koleżanki cztery miesiące. Najpierw odwiedza Nowy Jork, następnie Paryż i na końcu Londyn. W każdym z tych miejsc czeka ją coś nowego. A to wszystko, by na nowo poukładać świat, który legł w gruzach i odnaleźć siebie. Czy to się uda? Sporym atutem „Miłości u Tiffany'ego” jest jej... spory rozmiar. Bodajże ponad pięćset stron. Na początku, póki jeszcze porządnie się nie wciągnęłam, myślałam „O kurcze...”, ale jak już dałam się ponieść... radości było co niemiara, że szybko się nie skończy. Świetna! Wciąż się coś dzieje. Chętnie wskoczyłabym na miejsce Cassie, żeby zwiedzić te miejsca, ale rzecz jasna, z moim kochanym mężem. To nie ulega żadnej wątpliwości. Bardzo polecam. Potężna dawka rozrywki. Jedna z najlepszych obyczajówek, jakie czytałam. Byłby z niej świetny film! Wspomniana wcześniej przeze mnie kontynuacja nosi tytuł „Lato u Tiffany'ego”.

„Solo” Anny Dan to moja pierwsza polska powieść i muszę przyznać, że lektura bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Tematyka książki – wielowarstwowa historia o dwojgu ludzi z przeszłością i po przejściach – jest niezwykle wciągająca i aktualna, a język, którym posługuje się autorka, jest przyjemny i przystępny, co zdecydowanie ułatwia lekturę. Historia została bardzo dobrze zbudowana, z licznymi zwrotami akcji i wiarygodnymi bohaterami, co sprawia, że trudno się oderwać od czytania. Książkę można spokojnie przeczytać w jeden dzień – jest dynamiczna, pełna emocji i zaskakujących momentów. Polecam każdemu, kto szuka ciekawej, współczesnej opowieści o walce z własnymi demonami, miłości i zaufaniu.

"Falling fast" pierwszy tom dylogii "Hailee & Chase". "Falling fast” to kolejna młodzieżówka, która łapie za serce i nawet ze mnie potrafiła wycisnąć kilka łez. Świetni bohaterowie, interesująca fabuła, tajemnice konieczność radzenia sobie z prawdą. Cała historia skrywa w sobie bardzo ważne tematy o których powinno mówić się głośno. Historia opowiada o Hailee DeLuca, która postanawia zmienić swoje życie, oddać się przygodzie i zrobić rzeczy, na które nigdy by się nie odważyła. Wyrusza w swoją podróż, a po drodze zajeżdża do Fairwood na grób swojego internetowego przyjaciela. Pobyt tam zamienia się w nieco dłuższy, niż Hailee to zaplanowała. Tam, poznaje Chase'a Whittakera, którego każdy dotyk, każdy uśmiech, każdy drobny gest, znaczy coraz więcej, niż by tego chciała.. Liczę na to, że drugi tom zaskoczy mnie również jak ten. To powieść, którą mogę polecić z czystym sercem.

♥️Recenzja♥️ „Pierwsza taka gwiazdka” – Karen Schaler Kobieca wersja Grincha, czy to udany przepis na świąteczną książkę ? Powiem, że nawet bardzo, ponieważ jest to jedna z moich ulubionych świątecznych filmów, a główna bohaterka wcale nie jest aż tak bardzo do niej podobna. Haley kocha swoją pracę i to ona jest dla niej najważniejsza. Lubi święta, ale nie celebruje ich tak jak inni i nie czuje takiej potrzeby. Jest bardzo dobra w tym co robi, posiada kreatywność, którą umie wykorzystać. Święta traktuje jako wolne dni, które może poświęcić pracy, no i w jakiejś ułamkowej części rodzinie. Jednak nawet przez sekundę nie była zła, tylko mocno zapracowana. Tak w ogóle miał bardzo dobre serce. Na początku sceptycznie nastawiona, ale z czasem wpada w wir świąt. Cieszy się jak dziecko i zaczyna rozumieć co w życiu jest ważne. Jej przemiana nie jest szybka, musi powoli do niej dojrzeć i wiele sytuacji przeżyć. Pojawi się w jej życiu także pewien facet, który kocha święta. Ma z nimi wiele pięknych wspomnień. Na początku jest sceptycznie nastawiony do Haley, bo uważa, że nie da się jej zmienić. Z czasem wszystko się zmienia, dostrzega jej zmianę, sam zabiega o jej uwagę. Wspólny czas mocno przybliża tych dwoje. I może zakiełkuje coś pięknego, gdy tylko każde otworzy swoje serca na nowe i nieznane. Autorka ma wielki talent do pisania świątecznych historii. Tutaj wszystko kręci się wokół tego święta. Wszystko zostaje pięknie opisane: ozdoby, przystrojenie, zabawy, tradycje, no i przede wszystkim historie, które tam się wydarzyły. Panuje w niej magia przez którą można naprawdę przekonać się do świąt. Ci którzy zatracili się w wirze pracy mogą odnaleźć nową wiarę i spokój. Nawet, ktoś kto wierzy, to jeszcze bardziej może się utwierdzić w tym jaki to cudowny czas. Wszystko napisane z wielkim smakiem i radością. Z każdej kartki wypływa fala szczęścia i magii. Miłość wypełnia całą historię. Nie tylko głównych bohaterów, ale też innych par. Każdy rozdział jest napełniony miłością i niezwykłymi przygodami świątecznymi. Na samą myśl ogarnia mnie miłe ciepło. Aż sama miałabym ochotę przeżyć właśnie coś takiego. Idealny sposób na poczucie magii świąt. Gdyby tylko takie rzeczy miały miejsce u nas, albo gdyby był czas na stworzenie czegoś takiego samemu. Niezwykła historia, która emanuje miłością, tradycjami i poczuciem humoru. Pokazuje, że praca to zgubne przyzwyczajenie i trzeba umieć rozgraniczyć czas między życiem rodzinnym a biznesowym. Taka równowaga może powodować, że człowiek będzie szczęśliwszy. Czytałam z wielkim zachwytem i nie mogłam się oderwać. A, że czas świąt jest dla mnie wyjątkowy, to już w ogóle miałam wielką przyjemność z poznawania dalszych losów. 10/10❤️