Pamiętnik nastolatki 3

Milena to jedna z głównych bohaterek powieści. Dziewczyna jest cicha, nie wychodzi przed szereg i dobrze się uczy. Niektóre zachowania nastolatki są bardzo irytujące : wstydzi się tego, że nigdy nie piła czy nie paliła. Milena często musi doradzać swojej szalonej przyjaciółce, jest głosem rozsądku. Kama jest energiczną i pomysłową szaloną dziewczyną. Brak ojca w życiu nastolatki spowodował, że czuje się gorsza, niekochana. Kamila nie dogaduje się z matką i bardzo często pakuje się w kłopoty. Kama zakochuje się w chłopakach, na których nie powinna nawet zwracać uwagi, nie zauważając tych, którzy zawsze są blisko. Wszystko wskazuje na to, że wakacje Mileny będą nudne, ale już pierwsze dni lata przynoszą wiele niespodzianek. Pomimo tego, że Kama niejednokrotnie zawiedzie nastolatkę, a Paweł – dotychczasowy obiekt westchnień nie okaże się ich wart wolne dni przyniosą wiele nowych doświadczeń. Za sprawą matki dziewczyny w ich domu pojawi się tajemniczy chłopak po przejściach. Łukasz to nastolatek z trudną przeszłością, którego wszyscy posądzają o branie narkotyków. Nowy znajomy Mileny jest bardzo zdystansowany, tajemniczy i nie przepada za Kamą. Czy Milena odnajdzie chłopaka, który jest wart jej uwagi? Czy Kama zmieni niektóre ze swoich zachowań i przestanie pakować się w ciągłe kłopoty? Czy Łukasz jest naprawdę taki, za jakiego wszyscy go uważają? Ciekawym wątkiem, który poruszyła autorka jest przedstawienie sylwetki Marii Konopnickiej. Z książki możemy bardzo dużo dowiedzieć się o polskiej poetce. Książka Barbary Ciwoniuk kierowana jest do nastolatków i porusza bardzo wiele tematów, które są bliskie tej grupie wiekowej. Polecam tą wciągającą powieść, która porusza ważne tematy między innymi siłę miłości i prawdziwej przyjaźni, rolę alkoholu czy narkotyków w życiu młodych ludzi, a także problemy rodzinne.

Sięgnęłam po nią przypadkiem w bibliotece. Spojrzałam na okładkę, przeczytałam krótki opis i pomyślałam sobie czemu nie? Przeczytam ją, kolejną miłą opowiastkę o miłości... Jednak książka bardzo mnie zaskoczyła, Dała mi dużo więcej niż tylko fajną opowieść o miłości dwojga nastolatków. Grace, bo tak nazywa się główna bohaterka to dziewczyna pochodząca z bogatej rodziny, ma wszystko czego może pragnąć osoba w jej wieku piękną wille z basenem, przyjaciół, wspaniałą szkołę. Jednak pewnego dnia jej fantastyczne życie wali się, tata trafia do więzienia, a ona wraz z mamą i bratem są zmuszeni do przeprowadzki. Są zmuszeni przeprowadzić się do małego, obskurnego domu w Londynie.Grace nie jest tym faktem szczególnie zachwycona, nie wie jeszcze,że w nowym miejscu spotka chłopaka z blokowiska... Ta opowieść mnie zachwyciła, mimo, że pomysł wydaje się prosty, a sama fabuła nie jest bardzo skomplikowana. Bardzo się wzruszyłam czytając ją. Pięknie porusza temat młodzieńczej miłości.Zdecydowanie polecam. Przeczytałam w jeden dzień. Na długo zostanie w mojej pamięci, dlatego daje 10/10

Książka opowiada o dziewczynie Becki Simons, czternastoletniej rekonwalescentce, która przechodzi przez transplantację serca. Becki już od dwóch lat przykuta jest do łóżka z powodu swojej ciężkiej choroby serca, gdy pewnej pażdziernikowej nocy mama budzi ją i mówi, że do szpitala przywieźli nowe serce do przeszczepu dla niej. Becki ma szansę rozpocząć nowe życie, ale boi się czy da rade przeskoczyć na drugi brzeg rzeki, czy wszystko się uda. Dziewczyna jedzie do szpitala i przechodzi poważną operacje serca. Na początku Becki czuje się w miarę dobrze z nowym sercem, trochę czuje się jakoś nie tak, ale wmawia sobiee że wszystko jest ok. Z czasem jednak dziewczyna dostaje wizji rzeczy, ludzi i miejsc których nigdy nie widziała. Wystraszona, mówi swojej najlepszej przyjaciółce o swoim problemie, prosi ją tez aby nikomu o tym nie mówiła. Jednakże srodze się zawodzi na swojej przyjaciółce Lei, która rozpowiada to innym przyjaciółkom.. Od tej pory wszyscy się od niej odwracają, twierdzac że jest dziwaczką. Becki postanawia wyjaśnić przyczynę pojawiających sie wizji.Pewnej niedzieli jedzie tramwajem do parku który widziała w swojej wizji, tam poznaje piętnastoletniego Sama. Z czasem stają się przyjaciólmi. Dziewczyna na pewnym spotkaniu postanawia zwierzyć się Samowi i dochodzi do kolejnych wniosków, z których również się zwierza. Razem starają sie odkryć tajemnicę jaką niosą tajemnicze wizje Becki. Historia mnie wciągneła, bardzo mi się podobała. Była to kolejna i ostatnia powieść z listy na konkurs. Tym razem nie koszmarna, ale bardzo fajna. Trochę abstrakcji, fantazji , bo przecież serce nie ma pamięci, Jednakże to nie wpłynęło negatywnie na książkę, wręcz przeciwnie. W końcu nie była to lektura z rodzaju poradnik niedoświadczonego psychologa, były tam jedynie tylko uwagi ,wnioski do których sama dochodziła nasza bohaterka. Fajnym wątkiem była przyjaźń Becki z Samem. Szkoda że autorka tak mało czasu poświęcila histori Sama, prawie nic o nim nie wiemy. W książce podobało mi się to, że wszystkie zachowania, reakcje bohaterów były bardzo naturalne. Choćby to że Becki traci poparcie od wszystkich z klasy, jedynie coś tam lea próbuje na początku ale i tak obraża się. Wiem coś o tym... A reakcja Becki na tak poważny problem, przejście jak przeszczep serca też jest normalna, dziewczyna ma prawo czuć się nieswojo. Książka jest o przyjaźni, wewnętrznej walce z samym sobą, trudnościach w życiu. I o tajemnicach. Powieść tę polecam każdemu, tym mlodszym i tym starszym.

Te cześć się czytało spoko. Mimo, że główny wątek to szpital i Maksym, to reszta trochę przypominała pierwsze części. Codzienne wychodzenie na dwór, spacery etc. Choc z drugiej strony wydaje mi się, że autorka już nie ma za bardzo pomysłu, a ciągle nie kończy tej serii. Zachowanie głównej bohaterki coraz głupsze, rodzice też nie najlepsi A mama w ogóle jakby mało ważna.

Dziennik Ani o życiu swoim oraz koleżanek: Niki, Blondi i Pauli w krakowskiej Nowej Hucie. W książce można spotkać wiele problemów nastolatków i ich rodzin, wiele fantazji o przyszłości, gimnazjum, zawodzie... Znajdzie się tu również pewna tajemnica o dziewczynie "Z Parteru"... Szybka i lekka książka w formie dziennika. Dla niektórych może się wydawać cegłą, która zajmie co najmniej tydzień, lecz jak już się człowiek wciągnie, to pójdzie z górki. ;)

Jedna z moich ukochanych książek. Nabyłam ją przez przypadek kiedy byłam z rodzicami na wakacjach i weszłam do starej księgarni. Nie chciałam jej kupić ale rodzice mnie namówili i jestem im wdzięczna bo ta książka pomimo oczywistego wątku teatru porusza kwestie codziennego życia. Nasze wady, problemy, kompleksy. 10/10

EDIT - 05.05.2024: Patrząc na drogę, jaką przebyłam od grudnia i jak bardzo ta książka siedzi mi w głowie, muszę jednak podnieść ocenę o gwiazdkę. I nawet to podejście do wiary zaczynam w niektórych aspektach lepiej rozumieć, chociaż dalej żałuję, że nie mam już nastu lat. 14.12.2023: Pierwszy raz przeczytałam tę książkę w wieku 13 lat i byłam wtedy jej naczelną hejterką. Kolejnych naście lat później nie wydaje mi się taka zła, chociaż chyba jestem na nią trochę za stara. Żałuję, że nie zrobiłam rereadu mając 16 lat jak główna bohaterka, wtedy pewnie wyniosłabym z lektury najwięcej, chociaż jej specyficzne podejście do wiary nawet wtedy obniżyłoby moją ocenę.

książka wydana 10 lat temu, a ja nadal mam ją w domu! Nie wyobrażam sobie jej oddać, bo jako największa fanka chłopaków muszę ją posiadać w swojej biblioteczce. Sentyment do niej jak i do samych chłopaków (przede wszystkim do nich) sprawia, że pisząc tą opinię mam ciarki na plecach. Tyle lat minęło, a mi do dzisiaj się zdarza posłuchać ich piosenek, mimo, że gust mi się zmienił o 180 stopni. Ta książka to pozycja wręcz obowiązkowa dla wszystkich Directioners!

Niestety moja ocena po poprzednich częściach bardzo się obniżyła. Zbędne opisy historycznych wydarzeń czy katolickich zabobonów. Zdaję sobie sprawę, że autorka w ten sposób chciała przekazać młodym ważne jej zdaniem treści, wartości, taka trochę indoktrynacja... Na pewno słabsza część od poprzednich. Minęło trochę czasu odkąd tamte przeczytałam, ale wiem, że różni się diametralnie, choć dalej młodzi mogą w tej książce znaleźć jakieś wartości, podpowiedzi jak żyć, czego w życiu nie robić. Jednak ciągle nie podoba mi się postać Maksyma (odkąd pojawił się w serii). Związek tej pary jest trochę toksyczny, jego traktowanie Natki "z góry" czuć na odległość. Ale wydaje mi się, że to są właśnie wartości autorki. Mężczyzna silny, ma opiekować się glupiutką kobietką... Mimo wszystko warto by współczesna młodzież sięgała po te serię.

Juz jako nastolatka lubiłam książki Rosie Rushton. Po latach wróciłam do jej twórczości. Wciąż podobają mi sie książki napisane przez autorkę. Powiem krótko, przyjemna,lekka w czytaniu. Polecam z całego ❤ Jest cienka więc można przeczytać w jeden dzień czy weekend. ;)

Książka bardzo ciekawa, jednak nie powiem okładka odstrasza i to bardzo. Kiedy wzięłam ją do ręki w bibliotece i popatrzyłam na okładkę to sobie pomyślałam "O Boże, pewnie to jakieś romansidło dla 12-latek". Ale nie. O ile się zaczęłam wczytywać tym książka coraz bardziej zaczęła mi się podobać. Dziwię się że, wcześniej o niej nie słyszałam. Polecam.

Poruszający jest los Hersh (przepraszam jeśli przekręciłam jej imię). Slade, który dręczy ją, jej mamę... Takie książki można jak najbardziej czytać też gdy jest się dorosłym. Bardzo polecam. Nie ma sensu bym dalej się rozpisywała, bo jeszcze spojlera podam, czego bardzo nie lubię :) Życzę udanej lektury.

Rodzice Wiktorii giną w wypadku samochodowym. Nastolatka zostaje rozdzielona z młodszymi siostrami – bliźniaczkami i trafia do mieszkania nielubianej ciotki w Warszawie. Czternastolatka mieszkając w obcym, dużym mieście musi mierzyć się także z kuzynką – Janką, za która nigdy nie przepadała. Wiki przypadkiem trafia do eksperymentalnej klasy, w której każdy jest miły i uprzejmy, sprawia to, że dziewczyna odkrywa nowe zasady i metody nauczania. Pani Sawicka – wychowawczyni klasy wprowadziła proste zasady, które mają sprawić, że uczniowie będą się dobrze czuli w swojej klasie bazując na regułach Rona Clarka. Traumatyczne wydarzenie jakim jest śmierć rodziców, zmiana szkoły, przeprowadzka ze wsi do miasta i rozstanie z rodzeństwem to tylko niektóre problemy z którymi musi zmierzyć się Wiki. Czy samolubna i zapatrzona w siebie Janka i nieśmiała dziewczyna ze wsi dojdą do porozumienia? Co musi się wydarzyć, by Wiki odkryła, że bezwzględna, walcząca o swoją pozycję kuzynka też jest samotna i załamana? Czy kuzynki w końcu połączą siły i staną przeciwko swoim problemom? Przyjemna, wciągająca książka opowiadająca o problemach nastolatków. Smutny wątek śmierci najbliższych – rodziców, a także zmiana środowiska i znajomych czy pierwsza miłość to tylko niektóre problemy, które autorka porusza w swojej powieści. Ciekawym zabiegiem są wprowadzone przez Barbarę Ciwoniuk listy, które główna bohaterka pisze do zmarłej mamy i jej koleżanki – Rity. Książka to typowa młodzieżówka, którą warto przeczytać.

Znacie grę w "Cztery prawdy i kłamstwo? Przyznaję, że ja nigdy w nią nie grałam, choć wiedziałam na czym polega i jak bardzo jest popularna. Mimo to nie skojarzyła mi się z tytułem tej zabawnej historii dla nastolatek. A szkoda, bo właśnie ta zabawa jest rdzeniem opowiadanej przygody. Opowiadanej przez trzynastoletnią Scarlett - główną bohaterkę i jedyną narratorkę powieści. Wszystko zaczyna się w chwile, gdy Scarlett zmienia szkołę i trafia do elitarnej, prywatnej podstawówki z internatem dla dziewcząt. Dla wielkiej miłośniczki drogich ubrań i plotek o chłopakach żeńska szkoła, w której obowiązują mundurki to koniec świata. Choć początkowo Scarlett chciała przenieść się do nowej szkoły. A wszystko przez jej tatę... Jestem mile zaskoczona tą książką. Choć to typowa literatura dla nastolatek (ale chyba ciut starszych niż główna bohaterka) to czytało się niesamowicie przyjemne. Jest troszkę bardziej ambitna niż przeciętne książki dla nastolatek. A w chwili, gdy listy od tajemniczego Numeru Siedemnaście zaczęły zawierać pogróżki naprawdę się wciągnęłam i bardzo chciałam dowiedzieć się jak autorka to zakończy. Może sam finał nie jest szczególnie ambitny, czy zaskakujący, ale... Zdziwiłabym się, gdy Barnholdt przełamała konwencję szczęśliwych zakończeń w powieści dla trzynastoletnich dziewczynek. Napisana jest lekko, prostym językiem. Choć autorka postawiła sobie za cel wzbogacić słownictwo swoich małych czytelniczek - Scarlett co i rusz poznaje nowe słowo na lekcji angielskiego, które wyjaśnia i opisuje pomiędzy przygodami. Ponadto Barnholdt postanowiła zaszczepić w czytelniczkach troszkę nadziei i optymizmu za sprawą swojej zwariowanej bohaterki, która koniec końców staje się całkiem sympatyczna i odzyskuje nadzieję... Słodko, ale nie zbyt słodko. Dało się czytać, nawet, gdy Scarlett opisywała swoje markowe ciuszki i buty od Dolce&Gabbana... Ciąg dalszy: http://morderczynimarzen.blogspot.com/2015/10/cztery-prawdy-i-kamstwo-lauren-barnholdt.html

Z "Zakochaną Tessą" miałam styczność kilka lat temu. Choć nie przepadam za "romansidłami"... ten był wyjątkowy. Pamiętam, że chwilowo zawładnął moim światem, a to rzadkość. Uosabiałam się z główną bohaterką, do dziś pamiętam niektóre przeczytane linijki. Śmiałam się, płakałam. Cóż mogę dodać, trzeba to przeczytać, żeby wiedzieć o czym mówię.

„– Czy można się tego jakoś do­wie­dzieć?” Linka, piętnastoletnia dziewczyna mieszkająca z mamą, ojczymem i młodszym przyrodnim bratem. Na co dzień uczęszcza do publicznego liceum, ma przyjaciółkę Natalię i jest zakochana, ale nie jest za bardzo gotowa na miłość. Wydawać by się mogło, że w jej spokojnym życiu nic się nie wydarzy. Kiedy znajduje przypadkowo stare zdjęcie, wie, że jej rodzina, coś przed nią ukrywa, lecz nikt w ogóle nie porusza z nią tego tematu. Postanawia rozwikłać tajemnicę z małą pomocą. Czy jej się uda? Główna bohaterka to normalna nastolatka, która ma swoje własne problemy, nie tylko ze swoją najlepszą przyjaciółką, która w momencie, kiedy ta zaprzyjaźnia się z nową dziewczyną w klasie, Kasią zaczyna się dziwnie zachowywać. Na dodatek egzamin gimnazjalny zbliża się wielkimi krokami, więc musi się skupić na nauce. Rozumiem, że jej myśli były skupione przede wszystkim na rodzinnej fotografii i związanej z nią zakurzoną i zakopaną zagadką... „Jeśli w ze­zna­niach nie zga­dza­ją się nawet drob­ne szcze­gó­ły, to ktoś na pewno kła­mie”. Polubiłam Halinę, aczkolwiek mogła być bardziej wykreowana przez autorkę. Jej uczucia nie były do końca pogłębione, a szkoda. Trzymałam kciuki za to, żeby wreszcie odkryła rodzinną tajemnicę, nie tylko po to, żeby poznać odpowiedzi. Albowiem z mojej perspektywy rozwoju wydarzeń w tej historii miałam wrażenie, że rodzina Linki nie trzymała się razem, wręcz bohaterowie nie byli ze sobą blisko... „– Co to zna­czy?” Ponadto według mnie to ona najbardziej zajmowała się swoim młodszym bratem, uczyła się, chodziła do szkoły, wykonywała obowiązki domowe, a sama była tylko kilkunastolatką. Oczywiście rozumiem też matkę Haliny, iż dla niej przeszłość nie była łatwa i bardzo widać to w sobie, w jakim się zachowuje w stosunku do swojej córki, jak i męża i syna. Kawa z kardamonem nie wywarła na mnie świetnych wrażeń i emocji, natomiast nie była nudną lekturą. Jednak mam nadzieję, że w dalszych częściach będzie się więcej działo. #kawazkardamonem#rodzina#mama#ojczym#tajemnica#tajemnicatodzinna#wstydliwa#przeszłość#nastolatka#pierwszamiłość#przyjaźń#trudnarelacjamiędzymatkąacórką http://bookaholicandwriter.blogspot.com/2023/03/kawa-z-kardamonem-joanna-jagieo.html https://www.instagram.com/p/CqDt5YntuMp/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

🕰️ Mamy bardzo dobrze przedstawioną główną bohaterkę o imieniu Louise. Dziewczyna uwielbia starodawną modę, więc co dziwnego, że jak dostała zaproszenie na wyprzedaż ubrań w stylu vintage, bez zastanowienia tam poszła, nic nie podejrzewając, że może przypadkiem zamieszać się w całkiem udaną historię? ... Więc gdy zakłada na siebie piękną różową suknię, ona porywa ją i daje jej szanse poznać przeszłość. Nasza bohaterka budzi się na luksusowym statku i udaję znaną aktorkę. 🚢 Po jakimś czasie dowiaduje się, że jest na legendarnym Titanicu... (a nie muszę chyba opowiadać historii Titanica, bo na pewno wszyscy dobrze ją znają!!!) Co zrobi dziewczyna, która jako jedyna zna przyszłość? Uda jej się zapobiec wielkiej katastrofie? 🕰️ Tego nie będę Wam mówić! Przeczytajcie sami! Zacznę od tego, ze książka zaczynała się delikatnie i powoli przeistaczała się w coś znacznie lepszego. Po krótkim zagłębieniu w tę powieść ukazuję się nam: Pełna emocji, zaskoczenia, przygody jak i również mody, książka, która zaskoczy i pochłonie nie jednego fana Titanica! 🕰️ Szczerze powiedziawszy, szukałam takiej książki, która miałaby wątek Titanica, ponieważ (na pewno nie tylko ja) uwielbiam tę historię. Często poszukuje różnych informacji jak i filmów dotyczących właśnie tej tragedii, bo naprawdę bardzo mnie fascynuję to wydarzenie.. i nagle, jak z nieba, przez przypadek znalazłam tę książkę w sklepie! Nie było opcji, bym bez niej wyszła! 🚢 Długo zabierałam się za tą książkę, bo wiedziałam, że będzie to niezwykła przygoda, jakiej na pewno nie zapomnę. I może po prostu czekałam na odpowiednią chwilę? Tak! To jedyne wyjaśnienie. 🚢 Ja z Wami się żegnam i gorąco polecam tę magiczną książkę, która rozkocha w sobie nie jedną osobę!

Przyjemna, młodzieżowa opowieść o akceptacji samego siebie, okraszona odrobiną magii i tajemniczości. Pozwala się zastanowić co by było, gdybyśmy mogli czytać innym ludziom w myślach. Uwierzcie lub nie - nie byłoby to takie przyjemne jak nam się może z początku wydawać. Książkę czytało się lekko i przyjemnie, ale niczym specjalnym nie zaskoczyła. Ot opowieść o dorastaniu, poszukiwaniu siebie i pierwszych miłostkach młodzieży polskiej.

„Freak City” to książka, która zwróciła moją uwagę intrygującym tytułem. Kiedy okazało się, że mogę ją przeczytać niezwłocznie skorzystałam z okazji wiedziona ciekawością. „Freak City” opowiada historię piętnastoletniego chłopca, który znajduje się w krytycznej sytuacji życiowej, jaką jest dla niego zerwanie z super laską, niedoścignionym marzeniem wielu jego kolegów. Dla ścisłości dodam, iż inicjatorką rozstania była dziewczyna. Chory z miłości Mika nie mogąc znaleźć sobie miejsca w życiu razem z najlepszymi kumplami podrywa przypadkowo spotkaną na ulicy dziewczynę. Nie przeczuwa nawet, że los zetknie ich raz jeszcze. Będzie to spotkanie obfitujące we wrażenia i skrajne emocje. Ale największą niespodzianką okaże się fakt, że dziewczyna jest głucha. Za to ma piękne zielone oczy, które zapadną Mice głęboko w serce. Chłopiec zaczyna mieć rozterki. Czy zainteresować się na poważnie Leą na przekór wszystkiemu, co ich dzieli, łącznie z barierą dźwiękową, która często wydaje się być nie do przeskoczenia? Czy starać się odzyskać zmysłową Sandrę, która jest rozdrażniona faktem, że jej ex-chłopak tak szybko po rozstaniu znalazł sobie pocieszenie. Katrin Schrocke – autorka tej poruszającej historii jest cenioną pisarką powieści dla dzieci i młodzieży, opowiadań i sztuk teatralnych. Dla mnie było to pierwsze i bardzo ciekawe spotkanie z nią. Autorka potrafi dość szybko sprawić, że czytelnik zatapia się w jej świecie. Dzięki temu i sporej czcionce książkę czyta się naprawdę szybko. Jedna rzecz tylko trochę mi przeszkadzała. Mianowicie – czy naprawdę piętnastoletni chłopcy myślą tylko o seksie?! Czytając tę książkę odniosłam wrażenie, że tak. Owszem, piętnaście lat to wiek, w którym bardzo ważne są wielkie miłości, kilometrowe esemesy, piosenki przypominające pierwszy wspólny taniec, ale chyba istnieje jeszcze coś poza tym? A może jestem trochę niedzisiejsza i się mylę w tej kwestii? Mam nikłą nadzieję, że nie. Mimo że dobrze czytało mi się „Freak City” i w wielu miejscach uśmiech rozjeżdżał mi się na twarzy, to jednak nie podsunę jeszcze tej książki mojej dwunastoletniej córce. Wydaje mi się, że to lektura dla trochę starszych nastolatków – właśnie przed ten przesyt seksem. Autorka dobrze przygotowała się do napisania tej powieści. Między innymi poznała pracę z głuchymi dziećmi, dzięki czemu postać Lei jest bardzo prawdziwa i przekonująca. Osoby słyszące nie potrafią sobie wyobrazić, jak to jest nie znać dźwięków. Zakrycie uszu to tylko namiastka tego świata. Ta bariera mocno dzieli świat słyszących od świata głuchych, którzy zdecydowanie lepiej czują się we własnym towarzystwie. Zresztą trudno się im dziwić. Mowa jest dla człowieka podstawowym sposobem komunikowania się. Czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak szeroko korzystamy z dźwięków tak jest to dla nas naturalne. „Freak City” uświadomiło mi jak cenny jest sprawny narząd słuchu. Ale ważniejsze jednak jest przesłanie, że głusi to tacy sami ludzie jak inni a ich świat jest równie ciekawy, jeśli tylko zechce się go poznać.

Książką napisana na podstawie maili od nastolatków. Przedstawiająca życie Hani, niby zwykłej dziewczynki, a jednak na tyle fascynującej by stworzyć na tej podstawie powieść. Jednocześnie podczas podróży przez wycinek jej życia, możemy na nowo przypomnieć sobie co to znaczy być nastolatkiem, jak i jakie problemy natury towarzyskiej oraz emocjonalnej się z tym wiążą. Znam osoby które marzą o karierze pisarza, lecz przez lata nie mogły się zabrać do publikacji lub nie były wystarczająco pewne siebie by zacząć… Natomiast Ewa Nowak pokazuje, że nawet zwyczajne rzeczy w życiu nastolatek mogą być pretekstem do napisania książki, o ile ktoś ma tyle samozaparcia. Piękna historia zwyczajnej dziewczynki pokazuje, że historia każdego z nas jest wyjątkowa i nadaje się na książkę, pytanie Ile osób będzie wystarczająco zdeterminowanych, żeby przerobić ją i spisać. Sympatyczna książka. W ramach odprężenia i zmiany perspektywy na nastoletnią, wraz z nastoletnimi problemami jak najbardziej warta przeczytania.