Ostrzeżenie

Powrót do książek Jamesa Petersona był tylko kwestią czasu. Bardzo lubię jego powieści z Alexem Crossem, ale tym razem mój wybór padł na książkę Sędzia i kat nie związaną z żadnym jego cyklem. Kiedyś miałem już przyjemność przeczytać właśnie obecna pozycje i pamiętam, że wtedy spodobała mi się. Powrót po dłuższej przerwie do przeczytanej dawno temu książki może skutkować rozczarowaniem lub nie. W przypadku obecnej pozycji nadal uważam ją za bardzo dobry thriller napisany ze współpracy z Andrew Grossem. Zanosi się na proces stulecia ze względu na schwytanie Dominic Cavello zwanego Elektrykiem będącego szefem najbardziej liczącej się głowy rodziny mafijnej. Od lat nietykalny i wywijający się próbom jego złapania i osądzenia tym razem za sprawą zebrania wystarczających dowodów przez agenta Nicka Pellisante i całego FBI może już nie uniknąć kary. Niestety wynajęty zabójca wysadza autokar wiążący przysięgłych, w którym ginie syn jednej z ławniczek i tylko ona sama przeżywa. Ucieczka Cavallo powoduje zjednoczenie sił Andie DeGrasse i agenta Nicka, którzy wyruszają na wyprawę w poszukiwaniu zbiegłego mafioza. Książkę można podzielić tak naprawdę na trzy części obrazujące koleje losów nie tylko głównych bohaterów, ale również ukazanie procesu sądowego i śmiertelnego niebezpieczeństwa w postaci pogoni za Cavallem. Początkowo autorzy zabierają czytelnika na salę sadową, gdzie obserwujemy próbę skazania głowy rodziny mafijnej. Prokurator przesłuchuje świadków i wywleka na światło dzienne wiele brudnych tajemnic dotyczących poszczególnych członków mafii, lecz głównym motywem jest obciążenie oskarżonego. Z jednej strony uraczono czytelnika dobrze poprowadzonym przesłuchaniem, ciekawym tłem obyczajowym i procesem. Z drugiej strony dostajemy klimat zagrożenia wyczuwalny na sali sądowej, podczas przewozu przysięgłych i motyw nieuchwytnego zabójcy. W kolejnej części myślimy, że będziemy mieli do czynienia z podobnym skutkiem, ale autorzy wprowadzają twist w fabule i zabawa dopiero się naprawdę zaczyna. Dwójka bohaterów rusza tropem uciekającego Cavello. Emocjonująca pogoń i szczypta romansu pomiędzy bohaterami zajmuje większość tej części książki. Dopiero w trzeciej mamy możliwość dowiedzenia się wszystkiego i poszczególne wątki zaczynają się łączyć ze sobą. Podzielenie na trzy segmenty historii wydawało się, że będzie to decyzja błędna, bo pierwszą i drugą dzieli jakiś okres czasu i nie ma takiej ciągłości na jaką liczyłem. Nic mylnego, bo traktując początkowe rozdziały jako wprowadzenie do naprawdę ciekawej historii, która najbardziej rozkręca się w dalszej części. Wartka akcja i sądowe potyczki to tylko przedsmak tego co otrzymamy. Później dostajemy sensacyjną historie, która wciąga. Głównymi bohaterami zrobił autor dwie postacie. Nicka Pellisante to agent FBI pracujący od bardzo dawna nad sprawą zatrzymania Cavella. Jego sylwetkę nakreślono dobrze pod względem psychologicznym. Jednak zachowanie czasami mnie irytowało, bo miał zapędy maniaka, a czasami jakby szaleństwa na punkcie wsadzenia i pojmania Cavello za wszelką cenę. Nawet przy przekroczenia litery prawa, aby go tylko dorwać. Twardy, nieustępliwy, owładnięty obsesją, lecz starający się zapewnić bezpieczeństwo wszystkim, którzy są pod jego opieką. Później, gdy rusza w pogoń stał się sympatyczniejszy i można było jego postać polubić. Kolejnym pozytywnym bohaterem jest Andie DeGrasse. Straciwszy syna w autokarze próbuje się pozbierać po traumie i wieść normalne życie. Niestety przeszłość znów ją dopada za sprawą Nicka i będzie musiała stawić czoło przeszłości i chęci zemsty na tych, co zabili jej syna. Sylwetkę bohaterki autorzy wykreowali świetnie pod względem psychologicznym i nawet zachowanie mi nie przeszkadzało. Można jej było współczuć straty syna i zarazem kibicować, aby wraz z Nickiem dorwali odpowiedzialnych za tą sytuacje. Sympatyczna postać, obok której trudno przejść obojętnie. Pozostałe postacie drugoplanowe i trzecioplanowe występujące w książce zostały dobrze nakreślone i mają do odegrania swoją rolę w całej historii. Czarny charakter wypada nieco mniej grożnie niż oczekiwałem, ale na sali sądowej nieraz robił wrażenie niewiniątka jakby chciał uśpić czujność wszystkich. Opanowany, brutalny, pozbawiony skrupułów i skory do przemocy. Szkoda tylko, że nie zrobił na mnie bardziej mrocznego wrażenia. Dostajemy postacie nie jednowymiarowe, ale posiadające głębie i wzbudzające nieraz emocje. Można to odczuć podczas przesłuchania skruszonych gangsterów, którzy wydają się normalnymi ludźmi do czasu poznania ich relacji. Jeżeli chodzi o interakcje pomiędzy bohaterami powieści nie mogę się przyczepić do niczego. Nawet dialogi wypadają dobrze i nie irytują. Książka posiada wartko poprowadzoną akcje i wydarzenia toczące się szybko. Nie uświadczymy nudnych opisów lub przestojów. Dlatego nie nudziłem się podczas czytania. Sama fabuła zawiera wszystko co powinien mieć dobry thriller. Zwroty akcji, strzelaniny, pościgi, nieuchwytnego zabójce, FBI darzącego do złapania przestępcy. Właśnie to wszystko dostałem, ale nie tylko. Powieść zawiera elementy obyczajowe w postaci relacji pomiędzy bohaterami lub przedstawienie rozpaczy i smutku po stracie syna, sensacyjne i nawet znalazło się miejsce dla wątku romansu, który wybucha pomiędzy dwójką bohaterów. Nieraz mógłby przeszkadzać, ale nie został wysunięty na pierwszy plan względem reszty fabuły, lecz został przesunięty na dalszy plan. Wyszła z tego bardzo dobra powieść zapewniająca sporo rozrywki podczas czytania. Książka posiada pewne mankamenty jak zachowanie Nicka, który ma obsesje na punkcie Cavello. Jego zachowanie jak wspominałem mnie irytowało. Dojście dość szybko do siebie głównej bohaterki Andie po stracie syna. Czasami wątek romansowy mi lekko przeszkadzał, bo był trochę przesłodzony. Dobrze, że nieczęsto. Początek powoli się rozkręcał, aby później akcja stała się dynamiczna. Pomimo tego autorzy ukazują obraz bezsilności wymiaru sprawiedliwości wobec osoby mającej pieniądze i wpływy. Nasi bohaterowie w roli tych dobrych walczących ze złymi i próbujących wymierzyć sprawiedliwość. Mający własne powody do zemsty lub schwytania przestępcy. Sędzia i kat to bardzo dobra książka, której ponowna lekturę uważam za dobry pomysł. Miałem poprzednio pozytywne odczucia i nadal takie pozostaną. Nie oczekiwałem za bardzo czegoś lepszego, ale dostałem przyzwoity thriller łączący w sobie kilka różnych gatunków literackich. Ciekawą fabułę pełną poświęceń i wyrzeczeń, interesujących bohaterów i finał, który bardzo mi się spodobał. Miałem też wrażenie jakby autorzy zostawili sobie furtkę do kontynuacji tej powieści w przyszłości. Na pewno sięgnę niedługo po kolejne powieści Jamesa Petersona,nawet napisane wspólnie z Andrew Grossem, bo obaj panowie stworzyli bardzo dobry thriller sensacyjny, który mnie wciągnął. Polecam.

Ten tom zdecydowanie przykuł moją uwagę. Można powiedzieć, że toczą się dwie sprawy równolegle. Jedna dotyczy osobiście Lindsay, która wskutek bardzo złego zbiegu okoliczności trafia przed sąd.Druga sprawa dotyczy dziwnych zabójstw małżeństw. A akcja toczy się naprawdę szybko. Momentami nawet za szybko. Ale po przeczytaniu poprzednich tomów nie spodziewałem się niczego wielkiego. Ale powieść zawiera wszystko co powinna zawierać powieść sensacyjna. Szybkie tempo, strzelaniny i pościgi. Jak dla zabicia czasu ok.

Po przeczytaniu książki "Nieuchwytny" Jamesa Pattersona wiedziałam, że muszę jeszcze wrócić do twórczości tego autor. Co prawda zrobiłam to po dość długiej przerwie, ale był to powrót w wielkim stylu. "Negocjator" wciągnął mnie bez reszty, wręcz nie mogłam się oderwać od czytania. Książka wzbudziła we mnie wiele emocji, których całkowicie się nie spodziewałam. To wszystko za sprawą dwóch równolegle rozgrywających się historii. Z jednej strony z zapartym tchem śledziłam dramat rozgrywający się w Katedrze św. Patryka na Manhattanie, gdzie zamaskowani sprawcy przetrzymywali kilkadziesiąt osób znanych z pierwszych stron gazet. Do walki o ich życie sprowadzono wszelkie możliwe jednostki, które przez kilka dni próbowały wszelkimi sposobami nie dopuścić do rozlewu krwi. Głównym bohaterem opowieści stał się Michael Bennett, jeden z najlepszych negocjatorów w Nowym Jorku. Jego spokój i opanowanie w negocjacjach były zaskakujące, biorąc pod uwagę fakt, iż w pobliskim szpitalu umierała na raka jego ukochana żona i matka ich dzieci. Te dwie tragedie - rodzinna i społeczna - przeplatają się na kartach powieści, tworząc niezapomniany thriller pełen przemocy, bólu, cierpienia i śmierci. To książka o walce nie tylko z terrorystami, ale też z samym sobą. Nie mogę się doczekać, gdy sięgnę po kolejne historie Jamesa Pattersona. A książkę "Negocjator" polecam z całego serca.

"I nagle pomyślałem: co warto jest ratownik, który nie potrafi uratować życia?" To miała być prosta robota. Czy coś mogło pójść nie tak? Ned Kelly przekonuje się na własnej skórze że wszystko...w jednej chwili całe jego życie zostaje wywrócone do góry nogami, a wszystkie wspaniałe plany runęły jak domek z kart. Ned traci wszystko, miłość, przyjaciół i bliskich. Desperacko walczy aby oczyścić swoje imię a pomoc, niespodziewanie, otrzymuje od osoby która miała go ścigać. Na jaw wychodzą tajemnice które miały nie ujrzeć światla dziennego. Kim tak naprawdę była Tess? Co wspólnego ze sprawą ma ojciec Neda?Kto tak naprawdę stoi za całą sprawą? I dokąd doprowadzi Neda znajomość z Ellie? "Żaden problem nie jest tak wielki, żeby nie dało się go rozwiązać." Fabuła książki jest wciągająca, akcja nabiera rozpędu z każdą przeczytaną stroną, a zwroty akcji są zaskakujące. To wszystko razem powoduje że ciężko oderwać się od książki. Naprawdę warto sięgnąć po ten tytuł. Ocena 8/10

Polecam kolejną książkę tego autora, pochłania czytelnika od pierwszych stron. Zaskakujące wydarzenia, przedstawienia mordu młodych kobiet przez psychopatycznego mężczyzne, który oprócz pieniędzy, robi to w jakimś celu, jakim? Nie zdradzę, zachęcam do przeczytania. Nitka po nitce dziennikarz, były policjant musi odkryć prawdę Henriego. Ile kobiet musiało stracić życie, aby przerwać to milczenie? Poczytajcie, polecam!!!!

NIE CZYTAJCIE OPISU Z TYŁU KSIĄŻKI! Pierwsza rada ode mnie i druga, by zbytnio się nie szykować na hit wszechczasów. Książka jest dobra, ale nic poza tym. Rozdziały krótkie, czasem nawet bez przyczyny podzielone wydarzenia na kilka rozdziałów, więc w niecałych 350 stronach jest ponad 100 rozdziałów. Nie rozumiałam, po co były niektóre wydarzenia. Opis spoileruje w zasadzie najważniejsze wydarzenie, rozwiązanie całej sprawy, zakończenie jest bajkowe, wręcz takie filmowe, czyli nierealne. Z plusów to na pewno dobrze się czytało, szybko i przyjemnie, ale to tylko dobry thriller, nic wielkiego.

Peter to jedna z najgorszych postaci jakich stworzył Patterson. Nie znosiłam go od samego początku, tak jak córusi Katherine. Natomiast nużyło mnie życie Peter'a, opisy jego erotycznych ekscesów, przecież to nie jest jakieś romansidło! Ogółem "Rejs" był dla mnie ciekawy, ale niestety końcówka mnie nie zaskoczyła, a szkoda, bo myślałam, że Patterson obierze inny kierunek.

Rzadko zdarza się, żeby książka mnie zaskoczyła. Jednak tym razem tak się zdarzyło. Uwielbiam książki Pattersona, więc tą konkretną wzięłam sobie na lekturę całkiem w ciemno, nawet nie czytając opisu. Jest to historia młodego czarnoskórego nastolatka, który został oskarżony o zabójstwo trzech białych chłopaków. Jego obrony podejmuje się niedoświadczony prawnik, którego wspiera dawna sympatia, obecnie wzięta pani adwokat.  Powieść jest połączeniem kryminału i thrillera prawniczego. Nie ma tu może gwałtownych zwrotów akcji ale i tak trzyma w napięciu. Byłam święcie przekonana, że znam odpowiedź na pytanie "kto zabił?". Tymczasem wyjaśnienie tego sprawiło, że zbierałam szczękę z podłogi.  Bohaterowie są całkiem ciekawi, chociaż jak się szybko można przekonać, tak naprawdę nic o nich nie wiemy. Wszystkie wufarzenia śledzimy ich oczami, więc mamy też różną ocenę wydarzeń i poznajemy ich sposób myślenia oraz motywy działania.  Tak jak pisałam wcześniej zakończenie wbija w ziemię. Polecam z całego serca. 

Trochę słabsza odsłona cyklu o Alexie Crossie. Autor tym razem bardziej skupia się na życiu osobistym bohatera , a sama sprawa, w którą tym razem jest uwikłany Alex jest tłem . Takie mam wrażenie . James Patterson ma ciekawą technikę pisania. Bardzo krótkie rozdziały przeważnie dwu lub trzystronicowe nadają szybkiego tempa książce . Technika ta nawet w przypadku gorszych powieści szybko prowadzi nas do jej końca . To jest chyba jedna z głównych przyczyn sukcesu tego pisarza .

Inspektor Lindsay Boxer pracuje w wydziale zabójstw policji w San Francisco. Tego samego dnia, w którym dowiaduje się o swojej chorobie ,ciezkiej formie bialaczki,rozpoczyna dochodzenie w sprawie morderstwa nowożeńców, którzy giną w noc poślubną w apartamencie hotelowym. W kilka dni później zostaje dokonane identyczne morderstwo, powtarza się ten sam scenariusz,niedlugo potem trzecie.Seryjny morderca prowadzi z policją przebiegłą grę, zostawia ślady, zdaje się kpić z nich. Lindsay z trzema przyjaciółkami ,prokurator, lekarką sądową i dziennikarką zaczyna, obok oficjalnego, prowadzić śledztwo na własną rękę. Jesli ktos chce wiedziec co z tego wyjdzie, zapraszam do przeczytania ksiazki.Dodam tylko,ze to bardzo mroczna,makabryczna,poruszajaca ksiazka i do ostatniego zdania trzyma nas w napieciu...

Bardzo dobra. Zaskakująca i obfitująca w wiele zaskakujących zwrotów akcji. Autor wspaniale stworzył klimat napięcia i niepewności. Co chwilę wychodzą na jaw nowe fakty, które zmieniają obraz sytuacji w której znajduje się Lauren. Książka bardziej emocjonująca niż nie jeden film.

Nora Sinclair jest piękna, inteligentna i bardzo seksowna, mężczyźni dosłownie tracą dla niej głowę. Pracuje jako dekoratorka wnętrz dla bogatych klientów, ceni sobie życie na wysokim poziomie. Dziwnym zbiegiem okoliczności mężczyźni, z którymi się wiąże, umierają na atak serca, konto Nory zaś powiększa się o milionowe kwoty. Tajemniczy zgon ostatniego narzeczonego zwraca uwagę tajnego agenta FBI, Johna O Hary. Pod przybranym nazwiskiem zawiera bliższą znajomość z Norą i podejmuje z nią grę. Stopniowo przestaje być pewien, czy poszukuje sprawiedliwości, czy może ulega fatalnemu zauroczeniu. Jak szybko Nora zorientuje się, z kim naprawdę ma do czynienia?

Sztuka współczesna to wymagająca dziedzina. Najbardziej dla odbiorcy. Autorzy zaskakują, zdumiewają, a zdarza się i tak, że ich dzieła budzą odrazę i zniesmaczenie. Jakże daleko odeszliśmy od tradycyjnych landszaftów, monideł i portretów. Czy dobrze? Zdania są podzielone. Niektórzy uważają, iż nie ma nic prostszego niż chlapnąć farbą na płótno, a inni twierdzą, że liczy się nowatorskie podejście. I o tym jest ten kryminał. O sztuce. O najbardziej znanych dziełach zgromadzonych w muzeach sztuki współczesnej (i nie tylko współczesnej) na terenie całej Europy. Lecz również o sztuce wynaturzonej. Przerysowanej. Przekraczającej granice etyki i moralności. Czy artysta, który traktuje ludzkie ciało jako materiał rzeczywiście jeszcze zajmuje się sztuką? Zwłaszcza, że wykorzystuje je bez zgody właściciela, a właściwie przy jego stanowczym sprzeciwie. Sprytnie napisana książka. Pokazująca jak trudno jest zgromadzić dowody zbrodni nawet wówczas, gdy policja nie ma żadnych wątpliwości, kto jest sprawcą. Przeczytana w oryginale, z dużą przyjemnością, zwłaszcza ze względu na dość duże litery. Polecam.

Trzy lata temu obejrzałam film pt. Niedziele u Tiffany'ego, który co tu dużo mówić mnie urzekł. W tamtym okresie byłam podatna na romantyczne historie, które kupowały mnie w całości. Dopiero niedawno wracając myślami do tej produkcji, robiąc mały research odkryłam że dzieło Marka Piznarskiego jest ekranizacją powieści Jamesa Pattersona. Wyznaję zasadę: najpierw książka, później ekranizacja. W tym przypadku się nie udało. Niestety ucierpiała na tym książka. Jane wraz z mamą często odwiedzały sklep u Tiffany'ego. Podczas tych wizyt dziewczynce towarzyszył wymyślony chłopiec o imieniu Michael z którym podczas 9 urodzin musiała się rozstać. Od tamtej chwili mija 20 lat. Jane jest dorosłą kobietą, odnoszącą spore sukcesy zarówno na płaszczyźnie zawodowej jak i prywatnej. Nieoczekiwanie w jej życiu pojawia się Michael na miesiąc przed urodzinami i planowanym ślubem, by pomóc jej zrozumieć co jest dla niej najważniejsze w życiu. Jak kobieta zareaguje na spotkanie z kimś, kto do tej pory istniał tylko w jej głowie? Czy możliwym jest zakochać się w kimś, kto był do niedawna wytworem twojej wyobraźni? Od razu się przyznam do tego, że to jednak film trzymał i nadal trzyma za serducho mimo upływu lat. Książka wydała mi się zbyt płaska uczuciowo i jakby mało realna. Film jednak spowodował, że potrafiłam na nowo uwierzyć w miłość. Jednak mimo prostoty jaką niesie za sobą ta historia, jest w niej coś urzekającego. Kto z nas nie chciałby, aby przyjaciel z dzieciństwa, powiernik najskrytszych marzeń i pragnień nagle stał się realny i przypomniał nam o tym, co kiedyś było dla nas ważne, a co na przestrzeni lat zdążyło nam umknąć. Jeżeli wierzysz w siłę miłości, ta książka jest zdecydowanie dla ciebie. Trudno uwierzyć, że ta opowieść jest realna. Ale może jest wręcz odwrotnie?

Bardzo przystępnie napisana książka-niemalże gotowy scenariusz filmu sensacyjnego. Ale to, niestety, nie jest dla niej komplement. Zło jest ześwirowane i złe do szpiku kości, dobro - poczciwe i ze wszech miar "po jasnej stronie mocy". Właśnie przeczytałem, w formie książkowej, banalny amerykański film sensacyjny. Aha, kiks w tłumaczeniu: nie "landrover" tylko "land rover" (wiem, wiem, od nowego roku pojedyncze modele aut piszemy wielką literą. Ale to książka sprzed lat i przecież nie tego tyczy moja uwaga.

Ta książka mnie zachwyciła. Dawno nic mnie tak nie wciągnęło. Po ok 40 stronach nie byłam w stanie jej odłożyć. Mogło by się wydawać, że właściwie autor podaje nam wszystko "na talerzu". Przecież od początku jest wiadomo kto zabił więc cóż ciekawego może być w dowiedzeniu tego faktu. Nic bardziej mylnego. Autor właściwie robi czytelnika "w konia". Sądzimy że, wiemy wszytko - tak naprawdę nie wiemy nic. Ta książka ma dokładnie to czego szukam w kryminałach. Wartką i ciekawą akcje, tajemnice oraz zbrodnie. Dodajmy do tego pięknych i inteligentnych ludzi i mamy przepis na świetną powieść. Według mnie lepszą nawet od Cobena, którego uwielbiam. Tak więc polecam gorąco!

Jak w każdym zbiorze opowiadań trafiają się lepsze i gorsze. Tych lepszych było, niestety, trochę mniej. Brakowało mi urozmaicenia pod względem tematyki. Zbyt dużo, jak na mój gust, było opowiadań o tajnych agentach, KGB i misjach wojskowych. Thriller to pojęcie szerokie i spodziewałam się większej różnorodności. Znalazłam tam jednak kilka perełek, które przypadły mi do gustu. Były dobrze napisane, treściwe, z elementem zaskoczenia na końcu. Generalnie zazwyczaj wybieram długie powieści, aniżeli krótkie formy, ale od czasu do czasu lubię sięgnąć też po zbiory opowiadań, choć trudno trafić na taki, w którym wszystkie opowiadania są na tym samym, wysokim poziomie. W przypadku tej książki też tak było, ale uważam, że warto po nią sięgnąć choćby ze względu na takie opowiadania jak "Twarz w oknie" Heather Graham, "Oszpecona" Michaela Palmera, "Portal" M.J. Rose, a nade wszystko "Empatia" Jamesa Siegela, która jest najlepszym opowiadaniem w tej antologii.

Nieznana perła kryminalna. Ksiązka z 1993 roku, opowiadająca historię brutalnych morderstw w Portland, w stanie Oregon. Jednocześnie to też historia ambitnej prawniczki, która broni bogatego Martina Dariusa, bardzo kontrowersyjnego biznesmena z ciemną przeszłością. Zgadzam się, że książka przypomina "Milczenie owiec" (psychopatyczny morderca i jego psychologia) oraz w pewnej mierze też film "Lęk pierwotny" (historia sądowa, rozterki moralne prawników). Mamy tu podobną, duszną atmosferę niepewności i grozy, co w tych filmach. Co szczególnie zaciekawiło mnie w tej książce, to opowiedzenie historii od strony sądowej, z perspektywy prawników (obrońcy i prokuratora), co sprawia, że powieść spodoba się fanom amerykańskich historii sądowniczych. Nie ma tu sensacji, strzelanin i pościgów, raczej powolne odkrywanie historii i groza, która wynika z psychologii i tajemnicy. Nie przeszkadzało mi nawet, że książka jest przewidywalna (dość szybko domyślamy się, o co chodzi w intrydze), bowiem chodzi tu raczej o to, jak bohaterowie dojdą do prawdy. Moim zdaniem majstersztyk, choć chyba nie wszystkim się spodoba.

Bardzo ciekawa, wielowątkowa historia. Wszystkie motywacje bohaterów wiarygodne i dobrze zarysowane. Logika wydarzeń niezachwiana. Czego chcieć więcej? Wizyta papieża w Ameryce, weteran wojny w Iraku i jego rodzina, islamska wdowa, funkcjonariusz policji konnej z Kanady co mają wspólnego? Nowa technologia broni bardzo wiarygodne wydarzenia. Krótkie rozdziały czyta się szybko. Polecam

Kiedy twoja przeszłość upomina się o Ciebie, a pewnie niezałatwione sprawy uderzają rykoszetem w Twoich najbliższych, wszystko, wokół podlega rewolucji. Pewien szczęśliwy dzień w rodzinie Brice’ów zamienia się w koszmar, kiedy po meczu małej ligi sprzed oczu ojca i trenera znika gwiazda boiska – dziesięcioletnia Grace. Wydaje nam się, że rozumiemy więcej, kiedy dowiadujemy się, że rodzina dziewczynki jest bardzo zamożna, a za kilka dni jej majątek dodatkowo się powiększy, ponieważ firma jej ojca – Johna – wchodzi na giełdę, w czym mężczyzna upatruje możliwość szybkiego wzbogacenia. Jednak im dalej w las tym wiemy mniej. Okazuje się, że dziewczyna nie została porwana dla okupu, a spec jednostka od zaginionych dzieci nie daje rodzinie żadnej nadziei na odnalezienie Grace żywej. Drugą warstwą powieści są wspomnienia dziadka dziewczynki z wojny w Wietnamie, na której stracił przyjaciół. Do tego wojna rządzi się brutalnym prawem „zabij, albo Ciebie zabiją”, co doprowadza do wynaturzeń i usprawiedliwionego okrucieństwa. Ben – zmotywowany pewną wizją wróżki – wyrusza na misję odzyskania wnuczki, przekonany o tym, że mała żyje. Ta książka zaskoczyła mnie tym, jak bardzo mi się podobała. Chociaż podeszłam do niej bez przekonania i raczej bez oczekiwań okazała się całkiem dobrze poprowadzoną historią z ciekawym twistem. Oczywiście opowieść jest z grubsza przewidywalna i czytelna, ale zaskakująca w ostatecznym rozwiązaniu zagadki. Ta powieść to też historia o rodzinie i relacjach. Rodzicom Grace od dawna nie układa się w małżeństwie, a sytuacja, w której córka znika niemal sprzed oczu ojca, nie pomaga. Sama Elizabeth jest postacią na wskroś zimną i nieprzystępną, co nie ułatwia z kolei Johnowi podejmowania prób dotarcia do żony i otworzenia jej na niego. Do tego bardzo ważną relacją okazuje się relacja Johna z Benem – ojcem, który tak długo żył wojną, a po niej traumą, że zupełnie nie umiał zająć się rodziną. Ich wspólna wyprawa w poszukiwaniu Grace odmienia ich spojrzenie na siebie nawzajem, a także odmienia ich samych wewnętrznie. Z czasem czytając tę książkę odnosi się wrażenie, że ta mała dziewczynka nie jest tylko córką i wnuczką, a jej brak staje się impulsem do tego, żeby wszyscy inni zdali sobie z tego sprawę. Grace przy okazji jest jak na dziesięciolatkę niewiarygodnie rezolutna i mądra. Widać, że nauczyła się więcej od swoich najbliższych, niż oni sami zdawali się jej dawać. Fantastycznie poprowadzona postać dziecięca – a to nie jest łatwe, żeby dać jej inteligencję, ale nie arogancję. Bardzo mocnym elementem są monologi wewnętrzne bohaterów, bardzo prawdziwe dla ich osobowości. Uważam, że Gimenez bardzo sprytnie nadaje ton każdej postaci. Ojciec Grace to nerd, informatyk nie nauczony życia w społeczeństwie, więc jego przemyślenia są pełne odniesień do słownictwa komputerowego. Elizabeth z kolei to prawniczka z krwi i kości, do tego kobieta w świecie mocno zmaskulinizowanym, próbująca przebijać szklany sufit umiejętnościami (bezskutecznie) i urodą (to już lepiej). Jej przemyślenia też są bogatsze niż w tradycyjnym thrillerze. Ja byłam zaskoczona. Jednak dla mnie najsilniejsze w przekazie były wspomnienia Bena z Wietnamu. Jego opowieści o absolutnie bezlitosnym traktowaniu Wietnamczyków, ale i Amerykanów przez Wietkong. Opisy, w jaki sposób żołnierz był traktowany w niewoli, ale i to, jak drogie okazuje się ludzkie serce na polu bitwy i jak czasem trzeba szybko podejmować decyzję, czy człowiek to wróg czy przyjaciel. Coś niesamowitego. Bardzo wiarygodne i bolesne. Te historie pełne są takich małych ciekawostek, o których autor musiał słyszeć od ojca albo kogoś bliskiego, bo tego raczej nie znalazł w książkach historycznych. Przy tym wszystkim tylko istota tego porwania nie ma moim zdaniem sensu. Fabuła jest dobrze poprowadzona, bardzo podoba mi się zakończenie tej historii, ale to porwanie staje się bardziej pretekstem do opowiedzenia czegoś więcej. Nie przeszkadzało i to, jednak jeśli spodziewacie się adaptacji „Bez śladu” w powieści to nie w tej. Ja książkę przeczytałam w jeden dzień (w większości), ponieważ ta historia naprawdę wciąga. To kolejny mało znany w Polsce autor, którego brakuje w księgarniach. Moim zdaniem na polskim rynku promowane są gorsze pozycje w tym stylu i lepiej sobie radzą niż Gimenez, a szkoda. Ja z uporem maniaka będę Was namawiać do czytania tego, co was zainteresuje, a nie tego, do czego namówi Was reklama. Ja często jestem zaskoczona eksperymentami książkowymi i o nich będę mówić dobrze i chętnie.