Opowieść prawie wigilijna

W przypadku "Świątecznej zamiany" poznałam Ninę i Blankę - urodzone w adwencie, bliźniaczki. Lustrzane odbicia, ale charaktery zupełnie różne. Blanka to odzwierciedlenie spokoju, opanowania, kierująca się rodzinnymi wartościami, za priorytet stawiająca emocje. Z kolei Nina to istna mieszanka wybuchowa, a jedyną wartością którą obiera jest spontaniczność. Jej temperament odczuć można nawet o akwarium! (nie, to nie pomyłka) Przeciwieństwo charakterów oznacza także inne postrzeganie na święta Bożego Narodzenia. Oczywiście u Blanki w przedświątecznym okresie brakuje chyba tylko lewitującego Mikołaja - cała reszta tradycji musi być dopięta na ostatni guzik. Pomimo tego, że bywają dni iż nogi wchodzą jej w przysłowiowe cztery litery, ta jeszcze upiecze pierniczki, przygotuje dwanaście potraw, udekoruje, posprząta, ubierze choinkę. Jestem pewna, że u większości tak wyglądają grudniowe dni, ale uwierzcie, że Blanka ma gorzej. Do całego zamieszania dodajcie jeszcze KOCHANĄ teściową, którą opisać można w samych pozytywach (sarkazm) - to człowiek z kategorii "zrób to, ja zrobię to lepiej, za słone, to nie tak i obowiązkowe gdzie mój synek miał oczy". A po przeciwnej stronie stoi Nina, która do szczęścia potrzebuje szpilek godnych singielki i sushi, no może jeszcze karmy dla rybek. Jedna nie rozumie życia drugiej, pojawia się zazdrość. Jak zrozumieć osobę? Wkładając jej buty! W tej książce owa zasada wchodzi w życie na poważnie. To tutaj fabuła nabiera tempa - kobiety zamieniają są swoimi rolami. Okres świąteczny, w trakcie którego podjęły tę decyzję nie ułatwia im zadania. Czy nie będzie to zbyt ryzykowna gra? Która z nich skorzysta na tym bardziej? "Świąteczna zamiana" to przyjemna pozycja, z której łatwo odczytać drugie dno i sam jego przekaz. Wypowiedzi, wnioski, opinie na temat innych przychodzą z niebywałą łatwością - dorobienie komuś "łatki" zajmuje chwilę, jednak skutkuje na długi okres czasu. Warto zastanowić się nad swoimi słowami i ugryźć w język. Brak znajomości historii drugiej osoby, a opiniom nie ma końca. "Świąteczna zamiana" to książka, która wprowadziła mnie w magiczny klimat grudnia. Postaci różne niczym ozdoby choinkowe, każda wyjątkowa. Poznałam historię z perspektywy Niny i Blanki co bardzo lubię - "znajomość" bohaterek na innym poziomie. Bawiłam się świetnie! A takiej teściowej nie życzę nikomu! (chyba, że mieszka daleko i jej obecność jest sporadyczna) 😆

Kiedy Zosia dowiaduje się, że to ona ma odziedziczyć dom po babci jest w szoku. Wszystkie dziecięce chwile, wakacyjne dni, które spędziła u babci wróciły do niej ze zdwojoną mocą. Jej babcia starała się jak najlepiej i razem z wnuczką spędzała czas tak, aby Zosia mogła zawsze wracać pamięcią do tych cudownych dni. Starała się dla niej, nie dla siebie. Tak jak piekąc pierniczki, nic się nie stało, że połowa mąki rozsypała się na podłodze. Drewniany dom stał się przyszłością Zosi i jej męża. Razem chcą to co na już trzeba, wyremontować i sprawdzić jak im się będzie mieszkać. A jakie będą święta Bożego Narodzenia, kiedy zjedzie się prawie całą rodzina Zosi i Mikołaja? Wzruszająca powieść o miłości, wspomnieniach, pamięci, tajemniczych listach, w których przekaże jest wiele wartości. Cieszę się, że mogłam przeczytać tak wartościową powieść i serdecznie polecam na zimową porą roku i nie tylko.

Ada postanawia spędzić święta inaczej niż dotychczas. Ma dość Bożego Narodzenia przeżywanego w cieniu byłego męża i byłej teściowej, pełnego niedopowiedzeń i emocjonalnego zmęczenia. Chce wreszcie zamknąć pewien etap swojego życia i rozliczyć się z przeszłością, dlatego decyduje się na trudny krok — rozmowę z matką, z którą od lat nie utrzymuje kontaktu. Pakuje siebie oraz dzieci do nieco wysłużonego samochodu i wyrusza w drogę, nie przypuszczając, jak bardzo ta podróż ją zmieni. Po drodze Ada zabiera autostopowicza Igora oraz Mikołaja wraz z jego elfami. Przypadkowi towarzysze sprawiają, że wyprawa staje się nie tylko fizyczną podróżą, ale również drogą w głąb siebie — pełną emocji, konfrontacji z własnymi wyborami i nieoczekiwanych rozmów. 🎁 Co wyniknie z tej wspólnej drogi? Czy mimo licznych przeciwności Ada dotrze do celu? I czy święta spędzone w towarzystwie obcych ludzi mogą okazać się wartościowe? 🎁 „Podziękuję za święta” zdecydowanie nie jest kolejną „cukierkową” historią świąteczną, których na rynku nie brakuje. To opowieść o ludziach popełniających błędy, próbujących coś naprawić, choć nie zawsze skutecznie. Bohaterowie nie dostają łatwych odpowiedzi ani prostych rozwiązań, a Boże Narodzenie nie staje się magicznym momentem, który rozwiązuje wszystkie problemy. Właśnie ta niedoskonałość i brak jednoznacznie szczęśliwego zakończenia najbardziej przypadły mi do gustu. Pozostają pytania bez odpowiedzi, rozmowy, które już nigdy się nie odbędą, oraz szanse, których nie udało się wykorzystać. Dzięki temu „Podziękuję za święta” jawi się jako książka niezwykle życiowa, szczera i realistyczna — taka, która zostaje w czytelniku na dłużej.

„Na ratunek babci” to totalnie pozytywna i przezabawna historia, która udowadnia, że z taką rodziną jak u Magdaleny Witkiewicz nie da się nudzić. Książka zaraża dobrym humorem i pokazuje, że kiedy bliscy trzymają sztamę, to wyciągną cię z każdych tarapatów – nawet tych najbardziej absurdalnych. Idealny „poprawiacz nastroju”, który czyta się z uśmiechem od pierwszej do ostatniej strony!

Życie Gabrysi głównej bohaterki ulega gwałtownej zmianie,po wielu latach małżeństwa mąż rzuca ją dla innej.Dziewczyna rzuca się w wir pracy w swojej kwiaciarni.Poznaje tam Igora,ale początek ich znajomości nie należy do udanych, odmawia on kupna świątecznego skrzata swojej córce.Jednak los ma wobec tej dwójki inne plany. @weronikatomalaautorka pisze świetne powieści obyczajowe,w których porusza ważne tematy jak samotne rodzicielstwa,czy autyzm.Powieść czyta się bardzo szybko, wciąga od pierwszej strony,a święta nie dominują, są fajnym tłem 😉 #zbibliotekązapanbrat @po.prostu.wiola #wypożyczamzbiblioteki #booklover

W oczekiwaniu na cud autorstwa Agnieszka Olejnik to książka, o której warto wspomnieć nawet wtedy, gdy świąteczny czas mamy już dawno za sobą. Choć fabuła osadzona jest w okresie Bożego Narodzenia, jej przesłanie pozostaje uniwersalne i aktualne przez cały rok. 🎄 Główną bohaterką powieści jest kobieta w średnim wieku, która tuż przed świętami ulega wypadkowi samochodowemu i zapada w śpiączkę. Przy jej łóżku gromadzą się dorosłe dzieci, żyjąc nadzieją, że matka obudzi się w Wigilię. W czasie pełnym napięcia, niepewności i świątecznych przygotowań poznajemy historię ich rodziny — naznaczoną milczeniem, konfliktami i niewyjaśnionymi żalami. Autorka kreśli wyraziste portrety rodzeństwa: bliźniaczek, które wskutek dawnych nieporozumień zerwały ze sobą kontakt, oraz brata, od lat skonfliktowanego z ojcem. Przyczyna tego sporu pozostaje tajemnicą, stopniowo odkrywaną w toku narracji. Każda z postaci niesie własny bagaż emocji, niedopowiedzeń i ran, które domagają się konfrontacji. 🎄 „W oczekiwaniu na cud” to powieść o powrocie do siebie, o potrzebie zrozumienia przeszłości, by móc zrobić krok naprzód. Nie jest to cukierkowa, przesłodzona historia wypełniona świątecznym blaskiem. Wręcz przeciwnie — książka działa jak kubeł zimnej wody, bez upiększeń obnażając ludzką naturę, słabości i trudne emocje. To opowieść refleksyjna, momentami bolesna, ale bardzo prawdziwa, skłaniająca do zatrzymania się i spojrzenia na własne relacje rodzinne z nowej perspektywy. Powieść dobitnie pokazuje również, że prawdziwie poznajemy ludzi — także tych najbliższych, własną rodzinę — dopiero w chwilach trudnych, gdy znikają pozory, a na powierzchnię wypływają skrywane emocje, lęki i niewypowiedziane prawdy.

Każdy z nas ma kolejną szansę by naprawić to co niechcący zepsuliśmy w naszym życiu. Piękna opowieść o tym jak dając kolejną szansę kobietom które kiedyś podjęły zła decyzję w życiu i przez to straciły naprawdę wiele a czasami wszystko odmieniło życie wielu ludziom. W restauracji bez nazwy dzieją się cuda kulinarne co tydzień gotuje inna kobieta która opuszczając zakład karny nie miała nic a dzięki gotowaniu może naprawić swoje błędy i przekonać innych że każdy z nas ma prawo aby dać mu drugą szansę.

"Ludzie dobierają się w pary z wielu powodów i trudno określić, czy wygląd jest tym najważniejszym. Każdy ma swój gust. To, co podoba się jednemu, nie musi podniecać drugiego. Pożądanie to nie wpisywanie się w kanon." Marika,tuż przed świętami,omamiana przez Krzysztofa (szef i kochanek) jego kłamstwami o rychłym rozwodzie, nagle dowiaduje się, że jego żona spodziewa się dziecka. Czuje się upokorzona i oszukana,zrywa znajomość oraz składa wypowiedzenie. Wieczorem,w towarzystwie koleżanki, idzie do baru,gdzie odpiera natarczywego pijanego adoratora. Urażony mężczyzna nie potrafi przełknąć odmowy i zaczepia je,gdy wychodzą na zewnątrz. Z opresji ratuje je Tobiasz,który, przyjmując kilka ciosów, trafia do szpitala. Przez dwa dni Marika opiekuje się jego psem,uroczą Groteską. Kiedy Tobiasz przychodzi odebrać pupila, Marika słyszy rozmowę telefoniczną z jego matką i, chcąc odwdzięczyć się za pomoc,zgadza się towarzyszyć mu na rodzinnym spotkaniu zaręczynowym. Mężczyzna jest nią oczarowany,lecz jego niska samoocena podpowiada mu, że taka kobieta,zielonooka modelka,nigdy nie zwróciłaby uwagi na kogoś takiego jak on.Ale czy na pewno ma rację? Bardzo często oceniamy ludzi po wyglądzie- to przecież pierwsze, co rzuca nam się w oczy. Niestety, taka chyba nasza polska przypadłość. Jednak lata spędzone w Anglii nauczyły mnie patrzeć inaczej. Zrozumiałam, że warto powstrzymać ten odruch szufladkowania, bo za każdym człowiekiem kryje się historia, której z zewnątrz nie widać. Uczucia, problemy, dawne traumy. Z takimi zmagał się Tobiasz, chłopak, który od dziecka słyszał śmiechy i docinki kolegów,a nawet własnego kuzyna. Jego „winą” była tusza. Dorastał wśród drwin, a choć z czasem ciężką pracą zmienił swoje ciało, blizny z tamtych lat zostały w nim na zawsze. Nikt nie widzi ich gołym okiem,ale on czuje je każdego dnia. Może ta historia nie jest przesiąknięta świąteczną magią, ale niesie w sobie coś ważniejszego- przypomnienie, że warto być bardziej wyrozumiałym, życzliwym i uważnym. Zważać na słowa, bo nigdy nie wiemy, z jakim ciężarem ktoś do nas podchodzi. Czasem jedno zdanie może uleczyć,a jedno zranić głębiej, niż nam się wydaje. Po prostu bądźmy dla siebie trochę lepsi.

Zastanawiam się, czy tylko ja nucę tytuł tej książki gdy go czytam? “Świeć gwiazdeczko mała świeć” to jedna z moich ulubionych pastorałek z dzieciństwa, a że wykonanie kojarzy mi się głównie z zespołem Arka Noego, to od razu nasunęła mi się myśl, że w książce będą dzieci… nie myliłam się. Magda i Krystian już dawno stracili nadzieję na własne dziecko, zdecydowali się więc na adopcje. Tuż przed świętami otrzymują z pobliskiego domu dziecka zaskakującą propozycję. Niedawno do placówki trafiła 4 rodzeństwa,ich ojciec trafił do szpitala po poważnym wypadku, a najstarsza dziewczynka ma dopiero szesnaście lat, więc nie może zająć się młodszymi. Każde z dzieci jest inne i wyjątkowe. Na początku małżeństwo nie jest przekonane, co do podjęcia się opieki nad dziećmi. Ich sumienia jednak nie pozwalają, na to by rodzeństwo zostało rozdzielone. Tak zaczyna się ich wspólne życie. Nie wiadomo jak dużo czasu dzieci spędzą w domu Kozielskich, jednak Magda postanawia cieszyć się każdym dniem i podarować młodym Banachom jak najwięcej ciepła. Mnóstwo tradycji świątecznych, pomysłów na dekoracje handmade, znajdziemy w książce nawet przepis albo raczej dokładną instrukcję stworzenia tradycyjnego piernika. Cudownie czytało mi się tak przemyślaną i dobrze skonstruowaną książkę, jest w niej dużo emocji i tych pozytywnych, i tych bardziej bolesnych. Każdy z bohaterów ma pewien bagaż, który czasem naprawdę ciężko nieść. Najpiękniejsza jednak była nadzieja, która wlewa się w serce czytelnika dzięki lekturze. ♥️

Krótkie opowiadania, które pozwalają wrócić do ulubionych bohaterów? Co myślicie o takim zabiegu, a gdyby ich wszystkich wrzucić w wir przygotowań do świąt?! Czyż nie brzmi to uroczo? “Tam, gdzie rodzi się magia” to książka opowiadająca losy bohaterów z innych powieści autorki, z wielkim bólem serca przyznaję, że nie czytałam tych książek, przez co czułam się czasem ciut zagubiona. Jednak ciepło i cudowny styl autorki sprawił, że z przyjemnością brnęłam przez zaspy, którymi obsypane zostały historie. Jest to książka idealna dla fanów autorki, ale i dla tych, którzy po prostu potrzebują otulenia z garścią emocji. Te opowiadania przekonały mnie do stylu pisania pani Joanny i z miłą chęcią poznam pełne historie bohaterów.

Wiem, że już wiosna zagląda do nas nieśmiało i książka , która przenosi na w śnieżne klimaty jest może w tej chwili nietrafiona. Niemniej trafiła właśnie teraz w moje ręce, więc tak na pożegnanie zimy, mała recenzja. Tym bardziej, że powieść zasługuje na uwagę i tych kilka słów. Powieść Joanny Szarańskiej mimo mroźnego tytułu, jest pełna ciepła. Bardzo łatwo przenosi czytelnika do pensjonatu Bajka, gdzie razem z bohaterami szukamy magii świąt i spadku (którego nie ma). Właścicielem Bajki jest Aleksander, który stracił serce do pensjonatu wraz ze śmiercią ukochanej żony Małgosi. Z rodziną nie utrzymuje kontaktu, jest raczej odludkiem unikającym ludzi i świąt, które tak bardzo uwielbiała jego żona. Wyjątkiem jest ciotka Emilia, która stara się, by pensjonat odzyskał dawny blask. Jest jedyną osobą z rodziny, którą Aleksander toleruje. Gdy znów zbliżają się święta okazuje się, że do Czterech Mostów zjeżdżają spadkobiercy, mający chrapkę na Bajkę. A wszystko przez ogłoszenie w gazecie, które tak naprawdę nie wiadomo, kto dodał. Robi się ogromne zamieszanie. Aleksander jest wściekły, jego bratanek Zygmunt już snuje plany przebudowy, bratanica zaś jako miłośniczka kotów marzy o pensjonacie dla tychże czworonogów. Natomiast mała Ania odkrywa, że Bajka jest miejscem magicznym i potrafi spełniać życzenia. Czy tylko na pewno wszystkie? Jedno jest pewne, każdy otrzyma to, na co zasługuje. Niektórzy coś zrozumieją, a niektórzy coś stracą. "Cuda na śniegu" to bardzo odprężająca i pozytywna lektura. Czyta się szybko i z zainteresowaniem. Polecam z czystym sumieniem.

https://lubimyczytac.pl/oficjalne-recenzje-ksiazek/22786/koty-tesciowe-i-swiateczny-cud „Cud magicznej nocy” to lektura dla każdego, kto szuka w literaturze pocieszenia i solidnej dawki inspiracji do działania. Krystyna Mirek udowadnia, że najpiękniejsze cuda to te, które sami wypracowujemy, otwierając drzwi dla innych istot. To ciepła, mądra i kojąca historia, która zostawia nas z uśmiechem na twarzy i przypomina, że zwierzaki mają niezwykłą moc scalania ludzi. Nawet jeśli na co dzień nie dostrzegasz magii wokół siebie, ta książka sprawi, że zapragniesz jej poszukać, ucząc się doceniać małe gesty i wielkie serca, które w tym świątecznym czasie biją zdecydowanie mocniej.

Lena główna bohaterka jest architektką wnętrz. Mieszka we Wrocławiu. Dostaje wiadomość o śmierci babci. Jedzie do Rachowic na pogrzeb babci i tam wszystko się zaczyna. Poznaje Pawła , który we wsi jest nazywany złotą rączką. Lena postanawia sprzedać dom po babci ponieważ ma złe wspomnienia... W remoncie domu pomaga Jej Paweł. Różni ich wszystko a jednak łączy jeszcze więcej ... Czy Lena zaufa Pawłowi? Co odkryją na strychu podczas remontu? Jaką historię skrywała babcia Leny? Polecam przeczytać 👍 Pozdrawiam 👋

Czasem fajerwerki nie wybuchają na zewnątrz. Budzą się w ludzkich sercach dając odwagę do tego by rozpocząć nowy, życiowy rozdział- nawet, jeśli okaże się on bardzo trudny. Sylwester jest końcem starego roku , czasem podsumowań, ulgi , ale też nadziei i planów. W dużym mieście ktoś wypuszcza petardy, ktoś inny ogląda koncert w telewizji śmiejąc się z krzykliwego stroju muzyka disco polo. Kobiety pieką ciasta , mężczyźni otwierają szampana. Ale czasem.. ten właśnie wieczór staje się szansą na zatrzymanie się. Na refleksję i rozmowę. Pozwala po prostu być. Kamil, Kasia, Magda, Eliza , Marta i Rafał. Kilka osób, każda z inną historią , każda czekająca na mały cud. Chłopak z tak zwanego trudnego domu , handlujący niezbyt legalnymi substancjami , nastolatka stojąca u progu dorosłości podejmująca najważniejszą decyzję. Wrażliwa dziewczyna troszcząca się o koty , ceniąca ciszę zamiast zgiełku. Młody pracownik korporacji z pozoru mający wszystko, lecz tkwiący w układzie nie dającym szczęścia. I kobieta sukcesu- teoretycznie spełniona, praktycznie jednak odczuwająca pustkę i zwyczajnie zagubiona. Nie chcę zdradzać wzajemnych powiązań, ani detali fabuły, choć zazwyczaj staram się ubrać w słowa treść tego, co przeczytałam. Nie robię tego jednak przy tej opowieści- nie dlatego, że nie jest warta uwagi - wprost przeciwnie- uważam tylko,że jest to książka z gatunku - to trzeba przeżyć, nie opowiadać jak fakty , jak coś pewnego. Jak tezę do udowodnienia. Bo czasem słowa to za mało. Czasem prawda ich nie potrzebuje. Wystarczy wsłuchać się w głos swojego serca i szept duszy.

„Opowieść kataryniarza" to piękna grudniowa opowieść. Historia o winie i przebaczeniu. Bogaty fabrykant nie ma skrupułów w stosunku do ludzi, lubi mieć nad nimi władzę i sprawia mu przyjemność ich wykorzystywanie. Wigilijna noc jest punktem zwrotnym w życiu bogacza. Dokonują się przemiany, które rzutują na życie ludzi, którzy doznali wyzysku i nękania. Dobro zwycięża, a dobrze wydany pieniądz i przemyślane działanie może przynieść radość wielu. „Każdy ma prawo popełniać błędy, pod warunkiem, że je potrafi później naprawić.” Coś w tym jest i czytanie takich książek zatrzymuje do refleksji i motywuje do działania.

W te święta oddałam swoje serce słodkim opowieściom, pełnym miłości i rodzinnego ciepła. miałam też styczność z zagadkami rodowymi, które otulały mnie aurą tajemniczości. Jola tuż przed świętami musi poddać się zabiegowi w szpitalu, jej rodzina tak mocno się tym przejmuje, że postanawia ją we wszystkim wyręczyć. Niestety nie wszystko idzie po myśli męża i dzieci Joli przez co w domu zamiast czuć magię nadchodzących świąt, odczuwalne jest napięcie, które wkrótce może wywołać eksplozje. Jola nie chce do tego dopuść, więc gdy kolejny raz otrzymuje zaproszenie od dalekiej krewnej, postanawia postawić wszystkich przed wyborem, albo razem odwiedzamy ciotkę, albo ze świąt nici. Wyruszają więc w drogę do domu, który okazuje się skrywać wiele tajemnic, oraz do ekstrawertycznej ciotki, której przeszłość była burzliwa i niezbyt szczęśliwa. Książka przepełniona emocjami, pełno w niej siostrzano braterskiej rywalizacji i relacji, pełno miłości i troski. Ta historia nie porwie Was akcją ani dynamiką, za to utuli melancholią, opiekuńczością i rodzinnym ciepłem.

ᴛʏᴛᴜᴌ ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊɪ: 𝗠𝗮ł𝗲 𝗴𝗲𝘀𝘁𝘆, 𝘄𝗶𝗲𝗹𝗸𝗮 𝗺𝗼𝗰 Są takie książki, które otwierają się jak drzwi do świata, w którym od razu czuję się u siebie. 𝑊𝑧𝑔ó𝑟𝑧𝑒 𝑎𝑛𝑖𝑜łó𝑤 Magdaleny Kordel to właśnie taka opowieść, ciepła i poruszająca, pełna ludzkich emocji, nadziei i drugich szans. Od pierwszych stron otuliła mnie spokojem, choć pod powierzchnią kryje się ból, tęsknota i pragnienie odnalezienia własnego miejsca w świecie. To historia, która przypomina, że nawet z najtrudniejszych doświadczeń może wyrosnąć coś dobrego, jeśli tylko pozwolimy sobie uwierzyć w ludzi i w dobro, które w nich mieszka. Opowieść Magdaleny Kordel emanuje ciepłem i emocjami, które poruszają najczulsze struny serca. Pokazuje, że każdy koniec otwiera drzwi do czegoś nowego i wartościowego, trzeba tylko odważyć się zrobić pierwszy krok. Czytałam ją z prawdziwą radością, a ciekawość sprawiała, że z każdą stroną coraz bardziej chciałam poznać zakończenie tej historii. „Strony Strun” to lokal prowadzony przez ekscentryczną starszą panią, Lolę. Miejsce to pełni rolę kawiarni, księgarni i klubu jazzowego, a wkrótce połączy losy przypadkowych ludzi. To jesienne przytulisko na wszystkie pory roku, bo właśnie jesienią łatwiej oswaja się z rozpaczą. To miejsce wspomnień, tęsknoty za młodością i pociechy na wszelkie bolączki. Nie ma znaczenia, gdzie się znajduje, bo tak naprawdę to Lola jest jego sercem, azylem i lekarstwem na samotność. Miłość bywa czasem przereklamowana, lecz przyjaźń pozostaje uczuciem stałym i niezawodnym, któremu można w pełni zaufać. Lola jest człowiekiem dobrym i życzliwym, otwartym na wszystkich i gotowym dzielić się swoim dobrem. Początkowo czułam lekkie zagubienie, gdy wszystkie postacie znalazły się w „Stronach Strun”. Nie byłam pewna, jaką rolę każda z nich odegra w tej historii i co je ze sobą łączy. Z czasem okazało się, że w pozornej przypadkowości kryje się głęboki sens. Aniela przyjeżdża do Warszawy po sprzedaży domu, w którym spędziła wiele lat swojego życia. To dla niej początek nowego rozdziału i próba odnalezienia siebie. Jagoda, uwikłana w toksyczny związek, szuka tu choćby chwili wytchnienia. Towarzyszy jej sześcioletni synek Staś, który każdego wieczoru prosi świętego Mikołaja o bezpieczny dom dla siebie i mamy. Martyna opuszcza Szydłów po tym, jak jej pazerny narzeczony nie pojawia się w urzędzie stanu cywilnego, a jego rodzice wyrzucają ją z pracy. Ucieka do Warszawy, licząc na spokój i anonimowość, i dzięki przyjacielowi Wiktorowi znajduje pracę w „Stronach Strun”, gdzie on sam odnalazł swoje bezpieczne miejsce. Rysiu, zakapior z warszawskiej Pragi o wyglądzie łobuza, ale ze złotym sercem, powtarza, że wszystko jest po coś. Każda z tych postaci niesie w sobie ciężar doświadczeń, ale też potrzebę miłości i nadziei. Aniela nie zdaje sobie jeszcze sprawy, jak bardzo jej przyjazd odmieni życie wielu ludzi, nie tylko jej samej. 𝑊𝑧𝑔ó𝑟𝑧𝑒 𝑎𝑛𝑖𝑜łó𝑤 to słodko-gorzka historia, raz smutna, raz zabawna, rozświetlona błyskotliwymi dialogami między Lolą a Anielą. Nie brakuje w niej odrobiny magii, bo choć to powieść świąteczna, jej przesłanie jest ponadczasowe. Każdy z nas ma swojego ziemskiego anioła, kogoś, kto pojawia się wtedy, gdy najbardziej go potrzebujemy. Aniela stała się aniołem dla wszystkich, podobnie jak Lola, i to w sposób zupełnie nieoczekiwany. 𝑊𝑧𝑔ó𝑟𝑧𝑒 𝑎𝑛𝑖𝑜łó𝑤 przedstawia ludzi, którzy pomagają innym nie z obowiązku, lecz z potrzeby serca. Każdy z nich działa inaczej, ale nie potrzebuje planu, by po prostu czynić dobro. To opowieść o tym, jak trudno być sprawiedliwym w świecie, w którym nie każdy ma równe szanse. Los często prowadzi nas w miejsca, których się nie spodziewamy, i stawia na naszej drodze ludzi, którzy pojawiają się niczym ciche anioły w chwilach największej potrzeby. Zbliżające się święta sprawiły, że nawet drobne spotkania nabrały wyjątkowego znaczenia, a to, co wydawało się niemożliwe, stało się realne. Aniela, opuszczając starą willę, zdecydowała się rozpocząć nowy rozdział życia. Przyjechała do Warszawy, by spotkać się z Lolą, oddaną przyjaciółką i właścicielką niezwykłej kawiarni „Strony Strun”. To właśnie tu poznaje Jagodę i jej małego synka. Staś wyznaje Anieli, że każdego wieczoru prosi świętego Mikołaja o bezpieczny dom dla siebie i mamy. Dzięki Anieli i Loli Jagoda, która długo nie dopuszczała do siebie myśli o odejściu od oprawcy, w końcu podejmuje radykalne kroki, by ocalić syna. Niebagatelne znaczenie w tej historii ma również Rysiu, o którym autorka pisze, że trudno być kryształowym i trzymać się prawa, gdy nie ma się gdzie spać i co jeść. 𝑊𝑧𝑔ó𝑟𝑧𝑒 𝑎𝑛𝑖𝑜łó𝑤 to ciepła i pełna refleksji historia o tym, że zakończenie jednego etapu życia może otworzyć drogę do czegoś nowego. Akcja powieści zaczyna się we wrześniu, „miesiącu odnajdywania zagubionych dróg”, a lekkie nuty melancholii towarzyszą bohaterom stojącym przed ważnymi wyborami. Autorka uważnie obserwuje ich codzienne troski i decyzje, pokazując towarzyszące im emocje i potrzebę bliskości. A kończy się w grudniu, „w miesiącu krótkich dni, czasu łączenia starego z nowym”, gdy nadeszła Wigilia, nieśpiesznie i we właściwym czasie, a wszyscy zebrali się w domu, który stał się dla nich prawdziwym azylem. 𝑊𝑧𝑔ó𝑟𝑧𝑒 𝑎𝑛𝑖𝑜łó𝑤 to nie jest opowieść o wielkich cudach, lecz o małych gestach, które mają moc odmieniać codzienność. Magdalena Kordel przypomina, że prawdziwe anioły istnieją. To są ludzie, czasem zupełnie obcy, którzy wyciągają rękę, ofiarowując pomoc, dobre słowo i nadzieję. Ta książka to historia o miłości, przyjaźni i odwadze, które potrafią dodać siły i otuchy w najtrudniejszych momentach. Autorka w subtelny sposób ukazuje, że więzi między kobietami mają ogromną moc, a zwykłe słowo, drobny gest czy sama obecność mogą zapoczątkować coś pozytywnego, a czasem całkowicie odmienić bieg wydarzeń. Ten motyw kobiecej solidarności i wzajemnego wsparcia zrobił na mnie ogromne wrażenie. Takich historii bardzo nam potrzeba. To nic, że Wigilia już dawno za nami, bo cuda mogą zdarzać się przez cały rok. Cudem jest człowiek, miłość i troska o innych. Magię świąt można zatrzymać w codzienności, w prostych gestach, wspólnym gotowaniu, przytuleniu, byciu ze sobą i dla siebie. W miłości. 𝐶𝑧ł𝑜𝑤𝑖𝑒𝑘 𝑝ł𝑎𝑐𝑧𝑒 𝑖 𝑟𝑜𝑧𝑝𝑎𝑐𝑧𝑎 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑤𝑡𝑒𝑑𝑦, 𝑘𝑖𝑒𝑑𝑦 𝑚𝑎 𝑗𝑒𝑠𝑧𝑐𝑧𝑒 𝑛𝑎𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗ę. 𝐾𝑖𝑒𝑑𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑎 ż𝑎𝑑𝑛𝑒𝑗 𝑛𝑎𝑑𝑧𝑖𝑒𝑖, 𝑟𝑜𝑧𝑝𝑎𝑐𝑧 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑏𝑖𝑒𝑟𝑎 𝑝𝑜𝑠𝑡𝑎ć 𝑠𝑡𝑟𝑎𝑠𝑧𝑙𝑖𝑤𝑒𝑔𝑜 𝑠𝑝𝑜𝑘𝑜𝑗𝑢.

Myślała, że już o nim zapomniała. On – że nigdy jej nie odzyska. Dziesięć lat temu Laura straciła wszystko. Miłość, która miała się nie zdarzyć. Brata, którego nie zdążyła pożegnać. I chłopaka, który zniknął bez słowa – wtedy, gdy najbardziej go potrzebowała. Wojtek wraca nagle, przynosząc ze sobą stare rany i nowe pytania. Starszy, inny…, ale z tym samym spojrzeniem, które kiedyś wywróciło jej świat do góry nogami. Tyle lat próbowała wyrzucić go z głowy. Tyle razy obiecywała sobie, że nie da się już złamać. Ale co, jeśli niektórych uczuć nie da się zapomnieć? „Niczego już nie obiecuj" to emocjonująca opowieść o stracie, poczuciu winy, nadziei i sile drugiej szansy. O błędach, które zmieniają wszystko. I o drugim początku, na który nie zawsze jesteśmy gotowi. Historia, która pokazuje, że czasem największym wyzwaniem jest znów zaufać własnemu sercu. Dla wszystkich, którzy wierzą, że prawdziwa miłość nigdy nie znika – tylko czasem się gubi. Laura zakochała sie. w Wojtku, a jej brat zawsze powtarzał, ze to nie jest chłopka dla niej. I kiedy ich miłośc ukradkiem rozkwitała, ich szczescie nagle zostaje wystawione na próbe czasu...jej brat ginie, a Wojtek znika. Laura ze złamanym sercem układa sobie życie i robi wszystko by o nim zapomniec. I kiedy prawie sie jej to udaje on niespodziewanie sie pojawia, w jej towarzystkie, u znajomych a nawet w pracy...ten przypadkowy czas, spotkania powoduja, ze uczucia wracaja, ze jej świat sie burzy...W czasie szczerej rozmowy Wojtek wyznaje, ze powiedział jej bratu prawde i to było przyczyna wypadku, śmierci. Z poczuciem winy uciekł, ale nigdy nie przestał jej kochac. Teraz wrócił, by jednak byli razem... Czyta sie naprade szybko, u mnie wystarczył jeden wieczór

Adiobook - dlatego troche mi zeszlo :) Ksiazka z watkiem historii szlacheckiej splatanym z dniem dzisiejszym .... wstydem nieslubnego potomstwa i wtracania sie rodzicow w zwiazki milosne dzieci. Wszystko to otoczone przyjmna poswiata lampek swiatecznych :) ale tez z przeslaniem Autorki o roznych odcieniach choroby postrzeganej jako "ulomnosc spoleczna". Jedyne co mnie doprowadzalo do szalu to lektorka -poza tym uwazam lekture za udana.

„Ta nieszczęsna zeszłoroczna Wigilia. Widać nie tylko moje życie się tego dnia złamało. Po tym wyznaniu poczułem dziwną więź między mną a kobietą siedzącą przede mną." Choć za oknem powoli wiosna rozkwita coraz piękniej, ja I kwartał kończę z książką zimowo-świąteczną. Z czystą przyjemnością po raz kolejny sięgnęłam po książkę Anne-Marie w ramach booktoura zorganizowanego przez bezcenzuryzkacprem. Czy i ta, jak poprzednie, które miałam okazję czytać, spodoba mi się? Sprawdźmy… „(…) życie można sobie ułożyć nawet po wielkiej tragedii (...)" Sześcioletnia Asia jest tylko dzieckiem, kiedy po kolejnej sprzeczce rodziców, mama zabiera ją i wyprowadzają się z domu, domu który powinien być dla niej azylem spokoju, bezpieczną przystanią. Jednak ten, który powinien być dla niej oparciem i bronić jej dziecięcego świata, z czystym sumieniem zamienia swoją rodzinę na nową… Małżeństwo Kasi właśnie się skończyło, a mąż wymienił ją i Asię na nową towarzyszkę życia. Czy kobieta będzie umiała ułożyć swoje życie od nowa, czy może były mąż zniszczył jej poczucie własnej wartości? Czy znajdzie siłę, by zawalczyć o siebie i córkę, a może podda się i pozwoli się stłamsić prawie byłemu mężowi? Czy Asia będzie kartą przetargową, czy może ktoś pochyli się nad tym, co jest właściwe dla dziecka? Do czego będzie zdolny Bartek, by otrzymać to, czego chce? Czy Tomasz i jego owczarek niemiecki Hrabia otworzą się na nową znajomość? Czy dwie poranione osoby mogą odnaleźć jeszcze drogę do miłości, spokoju i szczęścia? Czy maleńka Asia otrzyma od Mikołaja to, o co prosiła w liście? „W mojej głowie pojawiło się natomiast dziwne przekonanie, że tegoroczne Boże Narodzenie będzie pełne cudów. Zwłaszcza że przed oczami znów stanął mi pewien znajomy uśmiech.” Czy można ignorować wszystko i wszystkich i zatopić się w lekturze tak, że cały świat przestaje dla ciebie istnieć? Oczywiście, że tak — a przynajmniej ja tak dziś miałam. Historia Kasi to historia jakich wiele… zdradzona kobieta, której rozpada się świat; mąż, który nie ma oporów, by traktować ją jak szmacianą lalkę i niszczyć ją emocjonalnie oraz psychicznie. Jest ojciec, dla którego córka jest tylko kartą przetargową, i bez skrupułów pozbywa się jej, gdy przestaje być mu potrzebna. Jest mała dziewczynka, której bezpieczny świat się rozpada. Są też przyjaciele i znajomi, którzy wyciągają pomocną dłoń, gdy świat zaczyna się walić… To powieść o budowaniu swojego życia na nowo, pomimo bólu i rezygnacji, o odbudowywaniu marzeń i tworzeniu na nowo bezpiecznej przystani dla dziecka. To opowieść o tym, że po stracie i rozczarowaniu można odbudować i stworzyć życie na nowo.