100. rocznica śmierci autora to był dobry pretekst do sięgnięcia po kolejne jego dzieło. Tym razem króciutkie.

100. rocznica śmierci autora to był dobry pretekst do sięgnięcia po kolejne jego dzieło. Tym razem króciutkie.

Audiobook.
Wspaniała nowela o relacjach i więzach łączących ojca i syna. Tytułowy Piotr stawia ponad wszystko uczciwe życie ale czy warto i jak to wpłynie na niego i kontakt z ojcem???
Warto było odsłuchać, polecam.

Audiobook.
Wspaniała nowela o relacjach i więzach łączących ojca i syna. Tytułowy Piotr stawia ponad wszystko uczciwe życie ale czy warto i jak to wpłynie na niego i kontakt z ojcem???
Warto było odsłuchać, polecam.

Dominik był niegdyś szlachciem zarządzającym posiadłością, teraz jest dozorcą na kolei, tęskniącym za synem Piotrem, który wyjechał na naukę medycyny w Anglii. Marzy o powrocie syna i to marzenie się ziszcza, niestety, gdy syn przyjeżdża i odkrywa, że ojciec wysyłał mu pieniądze, które zarobił na oszustwie, postanawia wrócić do Anglii, żeby spłacić dług za ojca.

Dominik był niegdyś szlachciem zarządzającym posiadłością, teraz jest dozorcą na kolei, tęskniącym za synem Piotrem, który wyjechał na naukę medycyny w Anglii. Marzy o powrocie syna i to marzenie się ziszcza, niestety, gdy syn przyjeżdża i odkrywa, że ojciec wysyłał mu pieniądze, które zarobił na oszustwie, postanawia wrócić do Anglii, żeby spłacić dług za ojca.

Ciekawa nowela ukazująca jednocześnie ważne dla nas relacje, więzi, jednocześnie szerszą perspektywę kulturową. Co jest ważniejsze? I jak odnaleźc w tym rozwojonym swiecie siebie? Polecam!

Ciekawa nowela ukazująca jednocześnie ważne dla nas relacje, więzi, jednocześnie szerszą perspektywę kulturową. Co jest ważniejsze? I jak odnaleźc w tym rozwojonym swiecie siebie? Polecam!

Tytułowy doktor Piotr Cedzyna to nie lekarz, lecz zdolny i uczciwy oraz wrażliwy na krzywdę społeczną inżynier wykształcony w szwajcarskim Zurychu. Motorem akcji opowiadania jest przebiegły warszawski przedsiębiorca Teodor Bijakowski, który potrafi dorobić się fortuny. Zarządcą jego interesu jest zubożały szlachcic Dominik Cedzyna wylewający swój żal na dorosłego syna (tytułowego Piotra, którego zdrobniale nazywa Piotrusiem) i okoliczności zmian obyczajowych oraz ekonomicznych w otaczającym go świecie. Czy jego rozgoryczenie jest słuszne? Czy jego wieloletnie postępowanie jest godne? Czy można je uznać za usprawiedliwione? Nie czuję, by ta nowela wnosiła coś ważnego do mojego życia.

Tytułowy doktor Piotr Cedzyna to nie lekarz, lecz zdolny i uczciwy oraz wrażliwy na krzywdę społeczną inżynier wykształcony w szwajcarskim Zurychu. Motorem akcji opowiadania jest przebiegły warszawski przedsiębiorca Teodor Bijakowski, który potrafi dorobić się fortuny. Zarządcą jego interesu jest zubożały szlachcic Dominik Cedzyna wylewający swój żal na dorosłego syna...

Autor przedstawia trzech symbolicznych bohaterów, mamy modelowego przedstawiciela szlachty, inteligencji i człowieka biznesu (przemysłowca). Tragizm kryje się w tym, że żaden z przedstawionych bohaterów nie jest postacią pozytywną. Dominik Cedyński i Teodor Bijakowski to osoby skupione na własnym interesie, nie przejmujące się problemami społecznymi. Nie zależy im na podniesieniu cywilizacyjnego poziomu kraju. Dominik myśli tylko o chwalebnej przyszłości swojego rodu, zaś Bijakowski szybko zapomina , iż sam pochodzi z plebsu i nie podejmuje żadnych starań o poprawę losu ubogich. Na tym tle wyróżnia się Piotr. Chce on oddać pieniądze robotnikom, ale jednocześnie zaczyna gardzić swoim ojcem, chociaż ten dopuścił się malwersacji nie dla własnych korzyści, a dla Piotra.
Obraz społeczeństwa, wyłaniający się z opowiadania jest przejmujący i wręcz nihilistyczny. Stanowi wezwanie, skierowane do wszystkich warstw społeczeństwa, do poprawy zgubnych nawyków i porzucenia egoizmu.

Autor przedstawia trzech symbolicznych bohaterów, mamy modelowego przedstawiciela szlachty, inteligencji i człowieka biznesu (przemysłowca). Tragizm kryje się w tym, że żaden z przedstawionych bohaterów nie jest postacią pozytywną. Dominik Cedyński i Teodor Bijakowski to osoby skupione na własnym interesie, nie przejmujące się problemami społecznymi. Nie zależy im na...

Bardzo przyjemna nowelka o relacji ojca z synem. Mniej więcej w podobnym czasie czytałem "Nagi sad" Myśliwskiego, więc oba te utwory dobrze się dopełniały. Ale nie jest to tylko nowela o tęsknocie Dominika Cedzyny za synem. Fajnie w opowieść wpleciona jest historia Teodora Bijakowskiego, który dzięki nauce oraz pracy dorobił się sporego majątku. Kontrastuje to ze zubożałymi szlachcicami Cedzyną oraz Polichnowiczem od którego Bijakowski odkupuje majątek i zakłada kamieniołom.

Bardzo przyjemna nowelka o relacji ojca z synem. Mniej więcej w podobnym czasie czytałem "Nagi sad" Myśliwskiego, więc oba te utwory dobrze się dopełniały. Ale nie jest to tylko nowela o tęsknocie Dominika Cedzyny za synem. Fajnie w opowieść wpleciona jest historia Teodora Bijakowskiego, który dzięki nauce oraz pracy dorobił się sporego majątku. Kontrastuje to ze zubożałymi...

Kolejna nowela Stefana Żeromskiego na mojej półce, tytułowy doktor Piotr to młodzieniec, który dostał lukratywną ofertę pracy za granicą, co najzwyczajniej w świecie oznacza opuszczenie kraju oraz swojego ojca. Dominik, zdeklasyfikowany szlachcic czyli właśnie ojciec Piotra nie może się pogodzić z zaistniałą sytuacją. ,,Doktor Piotr" to nowela ukazująca konflikt pokoleniowy oraz zmiany statusów społecznych oraz reformy uwłaszczeniowej, Żeromski bardzo dobrze w swoich dziełach ukazuje właśnie takie zmiany. Postać ojca była mocno irytująca a sposoby w jakie zdobywał pieniądze na edukację syna były bardzo niemoralne, jednak jestem wstanie zrozumieć czemu postąpił tak a nie inaczej z perspektywy moich czasu, jednak z perspektywy jego czasów to okradanie i wyzyskiwanie najbiedniejszych grup społecznych było prawdopodobnie inaczej postrzegane.

Kolejna nowela Stefana Żeromskiego na mojej półce, tytułowy doktor Piotr to młodzieniec, który dostał lukratywną ofertę pracy za granicą, co najzwyczajniej w świecie oznacza opuszczenie kraju oraz swojego ojca. Dominik, zdeklasyfikowany szlachcic czyli właśnie ojciec Piotra nie może się pogodzić z zaistniałą sytuacją. ,,Doktor Piotr" to nowela ukazująca konflikt pokoleniowy...

Bardzo dobry opis relacji między ojcem i synem. Oparta na zasadzie kontrastu, poruszająca jednocześnie wiele kwestii, pokoleniowej, społecznej, reformy uwłaszczeniowej. Postać Ojca trochę mnie irytowała, ale tak miało być.

Bardzo dobry opis relacji między ojcem i synem. Oparta na zasadzie kontrastu, poruszająca jednocześnie wiele kwestii, pokoleniowej, społecznej, reformy uwłaszczeniowej. Postać Ojca trochę mnie irytowała, ale tak miało być.

Jeszcze raz Żeromski udowadnia, że jest świetnym obserwatorem przemian społeczno-politycznych. Świadkiem swojej epoki. Wspaniałym psychologiem dusz i co najważniejsze świetnym Pisarzem przez duże P.

Jeszcze raz Żeromski udowadnia, że jest świetnym obserwatorem przemian społeczno-politycznych. Świadkiem swojej epoki. Wspaniałym psychologiem dusz i co najważniejsze świetnym Pisarzem przez duże P.

Dominik Cedzyna potwornie mnie irytował. Miałam ochotę nim potrząsnąć i wysłać na terapię. Jest to oczywiście spojrzenie dwudziestopierwszowieczne.

Pomimo silnej frustracji, którą odczuwałam podczas lektury, uważam tę nowelkę za wartą przeczytania.
Ciekawa jestem, jaki był odbiór tego utworu w czasach, kiedy został po raz pierwszy wydany. Czy zachowanie ojca odebrano by wtedy jako skrajnie toksyczne?

Inną wartością tej książeczki jest pokazanie zmian społecznych - dawny szlachcic musi trudnić się pracą dla zdolnego dorobkiewicza, syn "wypowiada posłuszeństwo" ojcu i żyje tak, jak sam tego chce... Konflikt pokoleń Żeromski zarysował w sposób interesujący.

Dominik Cedzyna potwornie mnie irytował. Miałam ochotę nim potrząsnąć i wysłać na terapię. Jest to oczywiście spojrzenie dwudziestopierwszowieczne.

Pomimo silnej frustracji, którą odczuwałam podczas lektury, uważam tę nowelkę za wartą przeczytania.
Ciekawa jestem, jaki był odbiór tego utworu w czasach, kiedy został po raz pierwszy wydany. Czy zachowanie ojca odebrano by...

Świat przedstawiony w utworze jest idealnie dopasowany do płynącego zeń przesłania, jak i wpisuje się w ówczesne kanony. Żeromski to klasyk, trudno cokolwiek zarzucić mu jeśli chodzi o warsztat. Obiektywnie więc biorąc, to bardzo dobra książka. Tyle, że jak to było w przypadku wielu innych "dzieł z epoki", tak i tu raczej słaba korespondencja z dzisiejszymi realiami. Przez to wiele osób ta książka po prostu zanudzi. Można się temu dziwić, albo nie dziwić. Ale moim zdaniem, jeśli klasyka kogokolwiek nudzi, to winić można raczej dzisiejszych polonistów, którzy nie potrafią zainteresować młodych wysmakowaną lekturą, niż samych czytelników. To taka refleksja, która zrodziła mi się kiedy patrzę na stosunkowo niską ocenę tej książki (i wielu innych klasyków).

Świat przedstawiony w utworze jest idealnie dopasowany do płynącego zeń przesłania, jak i wpisuje się w ówczesne kanony. Żeromski to klasyk, trudno cokolwiek zarzucić mu jeśli chodzi o warsztat. Obiektywnie więc biorąc, to bardzo dobra książka. Tyle, że jak to było w przypadku wielu innych "dzieł z epoki", tak i tu raczej słaba korespondencja z dzisiejszymi realiami. Przez...

Dobrze napisane opowiadanie, aczkolwiek sama historia w sumie dosyć męcząca i przydługa. Podobał mi się wątek o zaniku roli szlachty w wyniku przemian społecznych i jak dawna elita musi teraz współpracować z nową elitą - z burżuazją. Myślę, że w tamtych czasach mógł być dość duży problem społeczny (może niekoniecznie problem, ale jakaś część życia ówczesnych); pochylił się nad tym też np. Reymont w "Ziemi obiecanej".
Tutaj mamy ojca, który tych zmian chyba do końca nie akceptuje, ale też podchodzi do nich honorowo. Nie jest zacofany, rozumie kolej dziejów, skoro trzeba iść do pracy, to idzie, a nie płacze jak inni nad utraconym rajem. Jednak z czasem okazuje się, że sprawy honoru nie dotyczą tylko kwestii "nowa elita - stara elita", ale także tych ludzi, którymi wszyscy pogardzają: chłopami czy robotnikami, których przecież nie grzech okradać.
I tytułowy doktor Piotr to właśnie osoba, która tych maluczkich dostrzega, która pokazuje, że i wobec nich można - należy - zachowywać się honorowo i dla tego honoru czasem należy coś poświęcić, nawet to, co w opisywanych okolicznościach jest najdroższe.

Dobrze napisane opowiadanie, aczkolwiek sama historia w sumie dosyć męcząca i przydługa. Podobał mi się wątek o zaniku roli szlachty w wyniku przemian społecznych i jak dawna elita musi teraz współpracować z nową elitą - z burżuazją. Myślę, że w tamtych czasach mógł być dość duży problem społeczny (może niekoniecznie problem, ale jakaś część życia ówczesnych); pochylił się...

Kolejna nowela Stefana Żeromskiego utwierdza mnie w przekonaniu, że wolę jego krótkie opowiadania niż powieści.

Kolejna nowela Stefana Żeromskiego utwierdza mnie w przekonaniu, że wolę jego krótkie opowiadania niż powieści.

Zarówno postać ojca jak i syna budzą głębokie współczucie. Jak daleko można posunąć się w ojcowskiej miłości, jakie zasady wolno zdeptać dla dobra swojego ukochanego potomka? Jak można żyć spokojnie, wiedząc, że ma się ogromny dług do spłacenia? Smutna i melancholijna historia opatrzona pięknymi opisami przyrody.

Zarówno postać ojca jak i syna budzą głębokie współczucie. Jak daleko można posunąć się w ojcowskiej miłości, jakie zasady wolno zdeptać dla dobra swojego ukochanego potomka? Jak można żyć spokojnie, wiedząc, że ma się ogromny dług do spłacenia? Smutna i melancholijna historia opatrzona pięknymi opisami przyrody.

Swoje wydanie "Doktora Piotra", autorstwa Stefana Żeromskiego z 1945 roku dorwałam około rok temu, u jednego ze sprzedawców, przy ulicy Podwalnej we Lwowie.
Żeromski to pisarz, którego albo się kocha, albo nienawidzi. W opinii większości czytelników jawi się jako nudziarz i moralista. Osobiście nigdy nie poddawałam się tym uprzedzeniom, a za namową mojej siostry, dla której jest jednym z ukochanych pisarzy, sukcesywnie nadrabiałam zaległości w jego dziełach.
Na pytanie za co uwielbiam Żeromskiego najbardziej, niech odpowie on sam:
" Światło księżycowe przestrzeliwszy grubą warstwę szronu, co zabielił szyby niby wapno, stoi na powierzchniach starych gratów, dwu ścian, części sufitu i podłogi, bez ruchu, jakby z zimna skostniało, takie samo zapewne, jakie oświetlać musi tej nocy kłody gnijące na dnie wód przywalonych lodem." Niezmierzona wrażliwość na detal powoduje, że moje serce jednak mięknie przy jego opowieściach.
Przyznam, że powoli zaczynam tęsknić za Lwowem i pewnie niedługo wybiorę się tam znowu. To urzekające miasto, którego czarowi poddał się swego czasu również Żeromski i zachwalał jego piękno w listach do wtedy jeszcze narzeczonej, a później żony-Oktawii z Radziwiłłów Rodziewiczowej.

Swoje wydanie "Doktora Piotra", autorstwa Stefana Żeromskiego z 1945 roku dorwałam około rok temu, u jednego ze sprzedawców, przy ulicy Podwalnej we Lwowie.
Żeromski to pisarz, którego albo się kocha, albo nienawidzi. W opinii większości czytelników jawi się jako nudziarz i moralista. Osobiście nigdy nie poddawałam się tym uprzedzeniom, a za namową mojej siostry, dla...

CZYTAŁAM !!!
Opowiadanie to, jak zresztą wszystkie dzieła Żeromskiego, ma uwrażliwiać na krzywdę ludzką i uczyć odpowiednich zachowań - jednocześnie pokazując nieodpowiednie.
5/10

CZYTAŁAM !!!
Opowiadanie to, jak zresztą wszystkie dzieła Żeromskiego, ma uwrażliwiać na krzywdę ludzką i uczyć odpowiednich zachowań - jednocześnie pokazując nieodpowiednie.
5/10

Autor w noweli porusza tematykę społeczną. Różne wydarzenia z życia ojca, Dominika Cedzyny i jego syna Piotra wpływają na takie a nie inne relacje między nimi i splatają się w takie zakończenie a nie inne. Nowela jest bardzo poruszająca, czytelnik współczuje zarówno jednemu jak i drugiemu bohaterowi, każdy kieruje się własnymi poglądami na życie, jednak czy rzeczywiście nowela musiała się tak skończyć? Dominik jest zdeklasowanym szlachcicem, który teraz musi ciężko pracować na życie i edukację syna. Czy jednak musi użyć wszelkich metod, wyzyskując innych, aby cel osiągnąć? Piotr ma szczytne ideały, dostaje propozycję pracy w Hull, za dobre pieniądze, ale za granicą, gdzie będzie żył z dala od ojca. Czy naprawdę wierzy, że określana przez niego "norma wyzysku" w Anglii jest mniejsza lub żadna? Nowela pokazuje jak przemiany społeczne, rozwój kapitalizmu wpływają na relacje rodzinne i losy życiowe. Nie zabrakło, jak to u autora, opisów piękna ziemi świętokrzyskiej. Bardzo smutna, dramatyczna, poruszająca, pobudzająca do refleksji, ponadczasowa.

Autor w noweli porusza tematykę społeczną. Różne wydarzenia z życia ojca, Dominika Cedzyny i jego syna Piotra wpływają na takie a nie inne relacje między nimi i splatają się w takie zakończenie a nie inne. Nowela jest bardzo poruszająca, czytelnik współczuje zarówno jednemu jak i drugiemu bohaterowi, każdy kieruje się własnymi poglądami na życie, jednak czy rzeczywiście...

17 / 52

17 / 52

Opowiadanie jak na Żeromskiego atypowe, jakby z happy endem. Dodaję gwiazdkę za dobre chęci.
"Za pomocą dźwigni — drąga i oskarda — zepchnięto z posad całe skały, zdruzgotano kolosalne formacje. Braki narzędzia zastąpił prostacki „sposób” na przyrodę, wymysł nie mózgu, ale raczej mięśni." Przypomniało to trochę "przedsiębiorstwo rozbiórkowe" z opowiadania Fredericka Forsytha "W Irlandii nie ma żmij" (zbiór "Czysta robota", polecam), a trochę opisy stalinowskich placów budowy w rodzaju Kanału Białomorskiego, gdzie z braku sprzętu rzucano do pracy "zbrojnych jedynie w entuzjazm" czy jakoś tak.

Opowiadanie jak na Żeromskiego atypowe, jakby z happy endem. Dodaję gwiazdkę za dobre chęci.
"Za pomocą dźwigni — drąga i oskarda — zepchnięto z posad całe skały, zdruzgotano kolosalne formacje. Braki narzędzia zastąpił prostacki „sposób” na przyrodę, wymysł nie mózgu, ale raczej mięśni." Przypomniało to trochę "przedsiębiorstwo rozbiórkowe" z opowiadania Fredericka...

Dobry, stary Żeromski. Ojciec i syn. Zubożały szlachcic kontra syn (socjalista?) w zmieniających się czasach.

Dobry, stary Żeromski. Ojciec i syn. Zubożały szlachcic kontra syn (socjalista?) w zmieniających się czasach.

Bohater wyrusza do Anglii aby spłacić robotników, którzy podlegali jego ojcu.

Bohater wyrusza do Anglii aby spłacić robotników, którzy podlegali jego ojcu.

http://www.youtube.com/watch?v=lqTv1xlsQz0

http://www.youtube.com/watch?v=lqTv1xlsQz0

Mam słabość do pozytywizmu :)

Mam słabość do pozytywizmu :)

Utwór opowiada o Piotrze Cedzynie - młodym człowieku, który został chemikiem dzięki ojcu, przesyłającemu pieniądze na jego kształcenie. Pieniądze owe zdobywał przez obcinanie pensji robotnikom w kamieniołomie, którego był nadzorcą. Piotr, jako człowiek szlachetny, decyduje się wyjechać do Anglii, by odpracować dług.

Ważniejszy jednak niż fabuła utworu jest obraz ojca - starego Cedzyny. Jest to zdeklasowany szlachcic, który w nowo powstającym społeczeństwie kapitalistycznym znosi upokorzenia i usiłuje wywalczyć sobie miejsce na świecie, stając się drobnym wyzyskiwaczem pracujących robotników. Jedynym jego celem i sensem życia jest "Piotruś", jego ukochany syn. Decyzja, którą ten syn podejmuje, jest dla niego niezrozumiała i sprawia mu ogromny ból. Ból ten przesłania mu rzeczywistość i powoduje, że nie zdaje on sobie sprawy z krzywd, jakie sam wyrządził.

Z noweli Żeromskiego wieje pesymizmem, ukazuje ona tragedię ojca i syna oraz ich cierpienie, ukazuje, jak trudno jest niekiedy być wiernym zasadzie uczciwości.

Utwór opowiada o Piotrze Cedzynie - młodym człowieku, który został chemikiem dzięki ojcu, przesyłającemu pieniądze na jego kształcenie. Pieniądze owe zdobywał przez obcinanie pensji robotnikom w kamieniołomie, którego był nadzorcą. Piotr, jako człowiek szlachetny, decyduje się wyjechać do Anglii, by odpracować dług.

Ważniejszy jednak niż fabuła utworu jest obraz ojca -...

bardzo dobra książka

bardzo dobra książka

Stefan Żeromski w tym opowiadaniu porusza problem życia na wsi po reformie uwłaszczeniowej i podjęcia próby odnalezienia się dawnych szlachciców w nowych czasach...

Głównymi bohaterami są Dominik Cedzyna i jego syn Piotr oraz Teodor Bijakowski... Utwór rozpoczyna się od czytania listu przez Dominika... List ten otrzymał od swego syna Piotra, który gdzieś błąka się po świecie... Dominik jest zrozpaczony, że syn jest tak daleko od niego... Były szlachcic prowadzi twardy bój z własnymi myślami, lecz niestety nie przynosi mu to sukcesu...

Nieco ukojenia znajduję w pracy u Teodora Bijakowskiego, którzy niegdyś był jego podwładnym, a teraz jest jego szefem... Ta nowa sytuacja zmusza w nim zmianę światopoglądu, który został przewrócony do góry nogami... Tak samo się sprawy mają z innym szlachcicem Polichniewiczem, obecnie mający spore problemy z utrzymaniem majątku, który ostatecznie trafia w ręce Bijakowskiego...

Utwór nie należy do najłatwiejszych, ale podejmuję problem odnalezienia się w nowej rzeczywistości drugiej połowy XIX wieku, gdzie szlachcic staje się parobkiem, a parobek "szlachcicem"... Jest to trudne dla tych pierwszych ze względu na stosunek do świata i dawne przyzwyczajenia, które nie zawsze są dobre i powodują nieporozumienia...

Stefan Żeromski w tym opowiadaniu porusza problem życia na wsi po reformie uwłaszczeniowej i podjęcia próby odnalezienia się dawnych szlachciców w nowych czasach...

Głównymi bohaterami są Dominik Cedzyna i jego syn Piotr oraz Teodor Bijakowski... Utwór rozpoczyna się od czytania listu przez Dominika... List ten otrzymał od swego syna Piotra, który gdzieś błąka się po...

Wspaniałe opisy namalowane piękną polszczyzną, elegancką, staranną, zapomnianą — chwila (zbyt krótka) odpoczynku od tego, co zza okna słyszymy. A do tego historia wielce dla Żeromskiego typowa, choć bardziej melancholijna niż chociażby w „Ludziach bezdomnych”, głównie za sprawą pana Dominika Cedzyny, z perspektywy którego większa część została opowiedziana.

Wspaniałe opisy namalowane piękną polszczyzną, elegancką, staranną, zapomnianą — chwila (zbyt krótka) odpoczynku od tego, co zza okna słyszymy. A do tego historia wielce dla Żeromskiego typowa, choć bardziej melancholijna niż chociażby w „Ludziach bezdomnych”, głównie za sprawą pana Dominika Cedzyny, z perspektywy którego większa część została opowiedziana.

Piękna historia,nieziemskie porównania i opisy.

Piękna historia,nieziemskie porównania i opisy.

Gdzie panuje nędza, tam się nie oszczędza.
Żeromski jest męczennikiem polskiej prozy.

Gdzie panuje nędza, tam się nie oszczędza.
Żeromski jest męczennikiem polskiej prozy.