Autor robi co może, raz z lepszym, raz z gorszym skutkiem.
Jak mogę napisać coś negatywnego ?
Podobno są osoby, chociaż ja w to nie wierzę, którym podobają się wypociny niejakiej Tokarczuk.
Na zachętę 7 gwiazdek, a Ty przeczytaj i sam oceń !!!

Autor robi co może, raz z lepszym, raz z gorszym skutkiem.
Jak mogę napisać coś negatywnego ?
Podobno są osoby, chociaż ja w to nie wierzę, którym podobają się wypociny niejakiej Tokarczuk.
Na zachętę 7 gwiazdek, a Ty przeczytaj i sam oceń !!!

Bardzo niewiele wiemy o Bolesławie Chrobrym. Miałam wrażenie, że ta powieść wypełnia wolne przestrzenie pomiędzy skrawkami nieposkładanych o nim informacji, którymi dysponujemy.
Fabularnie świetna. Bardzo dobrze się czyta. Bolko jako nastolatek, ale przedstawiony nam we współczesnym języku. Wkracza w dorosłość i świat wielkiej polityki. Rozdarty między wiernością ojcu, tęsknotą za siostrą a pokusą łatwiejszego życia u boku stryja.
Jest to też opowieść o już starzejącym się Mieszku, widzianym oczami syna.

Bardzo niewiele wiemy o Bolesławie Chrobrym. Miałam wrażenie, że ta powieść wypełnia wolne przestrzenie pomiędzy skrawkami nieposkładanych o nim informacji, którymi dysponujemy.
Fabularnie świetna. Bardzo dobrze się czyta. Bolko jako nastolatek, ale przedstawiony nam we współczesnym języku. Wkracza w dorosłość i świat wielkiej polityki. Rozdarty między wiernością ojcu,...

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Dziś kolejna książka Grzegorza Gajka z historią tle ,,Bolko"

Ta część ksiazki związana jest z młodością Bolesława Chrobrego od dzieciaka aż do czasów objęcia przez niego tronu. Pokazane są czasy gdy spędzał w Normanii oraz ksiazka pokazuje jakie relacje miał Boleslaw wobec ojca Mieszka a wobec jego brata. I przeważnie u jego boku był jego przyjaciel i kompan Szczerbiec. Książka też opisuje jego historie miłosne wobec Hulindy oraz Karolda.

Bardzo miło się czytało o młodości Bolka z Mieszkowic jego radość na wszelkie przygotowania do wojen. Uwielbiam chodzić na wojny. Ale ksiazka pokazuje również nieprzyjemne przygody gdy musiał ukrywać się wśród Sasów a i tak nie wyszło mu to na dobre.

Lubię takie książki oparte na historii ale trzeba pamiętać że ta ksiazka jest fabuloryzowana czyli książce mogą zdarzyć się odniesienia do historii ale troszkę podkoloryzowane. Lub zmienione imiona postaci jak np. siostra Bolesława tu przedstawiana jest jako Witosława. Choć w historii jest jako Świętosława.

Polecam książki pana Grzegorza Gajka. Jeszcze została mi do przesłuchania jako audiobook ostatnia książka z tej serii ,,Piast

Dziś kolejna książka Grzegorza Gajka z historią tle ,,Bolko"

Ta część ksiazki związana jest z młodością Bolesława Chrobrego od dzieciaka aż do czasów objęcia przez niego tronu. Pokazane są czasy gdy spędzał w Normanii oraz ksiazka pokazuje jakie relacje miał Boleslaw wobec ojca Mieszka a wobec jego brata. I przeważnie u jego boku był jego przyjaciel i kompan Szczerbiec....

Kolejna powieść o Bolesławie Chrobrym, tym razem autor wziął na historię jego młodość, dorastanie i dopiero wchodzenie jako przywódca i przyszły król. Choć sama fabuła jest w miarę ciekawa, to sam Bolko jest miernie przedstawiony, nie mogę uwierzyć, że z tego człowieka później wyrośnie ktoś wielki. Reszta jest w porządku ale też nie porywa. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Kolejna powieść o Bolesławie Chrobrym, tym razem autor wziął na historię jego młodość, dorastanie i dopiero wchodzenie jako przywódca i przyszły król. Choć sama fabuła jest w miarę ciekawa, to sam Bolko jest miernie przedstawiony, nie mogę uwierzyć, że z tego człowieka później wyrośnie ktoś wielki. Reszta jest w porządku ale też nie porywa. Zapraszam też na swojego bloga ...

Kolejne bzdurne bajdurzenie tym razem o Bolesławie I. Książka dobrze jako bajka napisana, ale ogólnie mnie nie porwała. Akcja w miarę ciekawa ale chwilami żałośnie śmieszna i nierealna nawet jak na bajkę. Rozumiem że bajki rządzą się własnym prawami, ale należałoby zachować choć trochę realiów historycznych w odniesieniu do małżeństw i potomków Bolesława. Młodzi czytając tę bajeczkę nabierają całkowicie nieprawdziwego wyobrażenia o początkach państwa Piastów i charakterze ich władców.

Kolejne bzdurne bajdurzenie tym razem o Bolesławie I. Książka dobrze jako bajka napisana, ale ogólnie mnie nie porwała. Akcja w miarę ciekawa ale chwilami żałośnie śmieszna i nierealna nawet jak na bajkę. Rozumiem że bajki rządzą się własnym prawami, ale należałoby zachować choć trochę realiów historycznych w odniesieniu do małżeństw i potomków Bolesława. Młodzi czytając tę...

Całkiem ciekawe, inne spojrzenie na młodość Bolesława Chrobrego. Dobrze się to czyta. I aż szkoda, że szybko się tak kończy - choć jest kilkaset stron :)

Całkiem ciekawe, inne spojrzenie na młodość Bolesława Chrobrego. Dobrze się to czyta. I aż szkoda, że szybko się tak kończy - choć jest kilkaset stron :)

I znów mieszane uczucia. Z jednej strony Bolko przedstawiony jest tutaj jaki Młody,zwykły chłopak wciągnięty w dorosła grę między Ojcem, Wujem i przyjaciółmi. Pokazane jest Jego wejście w dorosłość, te wszystkie ważne "pierwsze razy" i gorzki smak pierwszych ważnych decyzji. To opowieść o dorastaniu. O stawaniu się mężczyzna. Opowiada o chłopcu sprzed tysiąca lat a mimo to jest żywa i uniwersalna. Czasem śmieszy, czasem zmusza do refleksji. A już na pewno zostanie w pamięci. Mimo zdarzających się dłużyzn czy dziwnych wątków które nic nie wnoszą. Nie jest to Pióro Karola Bunscha ale miło się czyta.

I znów mieszane uczucia. Z jednej strony Bolko przedstawiony jest tutaj jaki Młody,zwykły chłopak wciągnięty w dorosła grę między Ojcem, Wujem i przyjaciółmi. Pokazane jest Jego wejście w dorosłość, te wszystkie ważne "pierwsze razy" i gorzki smak pierwszych ważnych decyzji. To opowieść o dorastaniu. O stawaniu się mężczyzna. Opowiada o chłopcu sprzed tysiąca lat a mimo to...

Ciekawa opowiesc o młodości i przygodach bolka czyli Bolesława Chrobrego, jego przyjaźnie ,miłosci, bitwy ,i duże zagubienie i szukanie celu . Pokazuje realia w czasach piastów po chrzcie. Według mnie koncówka trochę nudniejsza ale reszta fajny humor i przygody

Ciekawa opowiesc o młodości i przygodach bolka czyli Bolesława Chrobrego, jego przyjaźnie ,miłosci, bitwy ,i duże zagubienie i szukanie celu . Pokazuje realia w czasach piastów po chrzcie. Według mnie koncówka trochę nudniejsza ale reszta fajny humor i przygody

Bardzo ciekawie opisane życie młodego Bolka Mieszkowica, późniejszego Bolesława Chrobrego. Pierwsza przyjaźń, pierwsza miłość, pierwsza walka, pierwsza namiętność, pierwsza... W zasadzie jest w tej powieści pokazane wszystko co robił pierwszy raz.
Wydarzania historyczne znamy z lekcji w szkole, ale co młody Bolko - wojownik i książę - czuje przeżywając swe przygody po drodze do władzy, tego możemy się dowiedzieć tylko takim pisarzom, jak Grzegorz Gajek i jego fantazji. Dzięki Panie Grzegorzu. Autor chyba czyta między wierszami naukowych opracowań historycznych, a potem opisuje to w swoich powieściach. Dzięki temu poznajemy klimaty społeczne z ówczesnych czasów, u zarania dziejów państwa polskiego.
Powieść "Bolko" jest doskonałym uzupełnieniem, bądź też kontynuacją, powieści "Piast". Jeśli komuś Piast przypadł do gustu, to na pewno nie będzie zawiedziony Bolkiem i na odwrót.
Polecam wszystkim miłośnikom powieści historycznych.

Bardzo ciekawie opisane życie młodego Bolka Mieszkowica, późniejszego Bolesława Chrobrego. Pierwsza przyjaźń, pierwsza miłość, pierwsza walka, pierwsza namiętność, pierwsza... W zasadzie jest w tej powieści pokazane wszystko co robił pierwszy raz.
Wydarzania historyczne znamy z lekcji w szkole, ale co młody Bolko - wojownik i książę - czuje przeżywając swe przygody po...

Ależ miła odmiana :) lekka, przyjemna, ciekawa, odświeżająca.
Serdecznie polecam

Ależ miła odmiana :) lekka, przyjemna, ciekawa, odświeżająca.
Serdecznie polecam

Dobra historia o dobrych ludziach. Szkoda, że tak mało jest powiści o początkach naszego Państwa.

Dobra historia o dobrych ludziach. Szkoda, że tak mało jest powiści o początkach naszego Państwa.

Ogłuszający grzmot wstrząsa moim ciałem, ciemne chmury z przerażającą prędkością zasłaniają promienie słońca, tak bardzo podnoszące na duchu. Czuję jak ostatnia nadzieja wręcz wymyka mi się przez palce niczym krople wody. Nadchodzący mrok jest silny jak nigdy dotąd. To furia, moce tak silne, tak pierwotne, które miażdżą swoich przeciwników pod stopami. Kolejny grzmot, a może ryk paraliżuje moje ciało, chce zagrać na moich nerwach, ogłuszyć, zniewolić moje zmysły. Podmuch wiatru tak silny niczym bestia powala moje ciało. Klęczę na ziemi, zapach palonej trawy wdziera się do mich nozdrzy, bicia mojego serca wręcz przewierca się do mojego mózgu. Z trudem podnoszę głowę i rzucam wyzwanie bogu. Jam jest Bolko Mieszkowic, kniaź, wojownik, nie lękam się i zabiję boga.

"Bolko" - Grzegorz Gajek wydawnictwo SQN

Jeżeli szukamy interesującej powieści o życiu Bolesława Chrobrego, z dobrze rozwiniętymi wątkami historycznymi, ustroju politycznego czy początku chrześcijaństwa na ziemiach Polskich to śmiało możemy sięgnąć po książkę "Bolko". Czytając ją jednak miejmy na uwadze, że jest to dzieło literackie tylko oparte na źródłach o wczesnym średniowieczu, o czym na samym początku przestrzega nas autor. Niemniej bardzo doceniam sobie znajomość tematu przez pisarza. Książka dotyczy okresu życia Bolka, naszego głównego bohatera, gdzie jest jeszcze dzieckiem i dopiero wkracza w dojrzałość oraz wszystkie obowiązki związane z funkcją polityczną jaką ma objąć. Mamy możliwość przeżywania razem z nim pierwszej miłości, poznania smaku wojny, strachu, niepewności, intryg politycznych, walk religijnych oraz matactw rodowych. Ci którzy czytali już książkę "Piast" nie będą zawiedzeni.

Autor bardzo umiejętnie prowadzi nas przez tekst, wątki są barwne, język rzeczywisty dla danej epoki, postaci dobrze wykreowane, a opisy przyrody nie są przydługie lecz zręcznie opisane, nadające utworowi dobrego smaku i rzeczywistości. Możemy wczuć się w historię, emocjonalnie do niej podejść, wcielić się w bohaterów, poczuć smak zwycięstwa, radości czy bólu oraz krwi jaką niejednokrotnie sami czuli. Pod względem treści nie mam nic do zarzucenia, to czego mi zabrakło w książce o tematyce wczesnego średniowiecza to wątki demonologiczne. Owszem, mamy tu wprawnie przedstawiony obraz nawracania na wiarę, czy kwestie wierzeń Słowian, lecz ja lubię gdy po tekście częściej przebiegają mi strzygi czy wąpierze. Pomimo to książkę czyta się z dużym zainteresowaniem, całość jest wciągająca, trzymająca w napięciu a nawet czasami żartobliwa. Zwróćmy uwagę na wydanie tej książki. Twarda oprawa z doskonałą grafiką, szyte strony, tekst wyraźny, odpowiedniej wielkości, znakomity dobór koloru oraz struktury papieru.

Osobiście mam pierwszy raz do czynienia z twórczością autora i z wielką przyjemnością sięgnę po inne jego dzieła.

(współpraca barterowa)

Ogłuszający grzmot wstrząsa moim ciałem, ciemne chmury z przerażającą prędkością zasłaniają promienie słońca, tak bardzo podnoszące na duchu. Czuję jak ostatnia nadzieja wręcz wymyka mi się przez palce niczym krople wody. Nadchodzący mrok jest silny jak nigdy dotąd. To furia, moce tak silne, tak pierwotne, które miażdżą swoich przeciwników pod stopami. Kolejny grzmot, a...

Cudownie się czyta!

Cudownie się czyta!

Prawie 600 stron (598) historii o tym jak Bolesław Chrobry dochodził do władzy. Robi wrażenie, prawda? Miałam spore obawy, co do tej książki, ponieważ było to pierwsze spotkanie z tym autorem. Bałam się, że w takim opasłym tomie znajdzie się więcej patetycznych opisów bitew, czy samego króla, niż fajnej akcji i dobrze wykreowanych bohaterów. Myliłam się...W tak grubej książce o tematyce historycznej da się umieścić fajną fabułę, wyrazistych bohaterów i dobrze opracowane tło historyczne.

Autor bardzo płynnie przeprowadza nas przez meandry ówczesnego świata. Intrygi polityczne, aranżowane małżeństwa, innowierstwo, czy dorastanie do roli króla. Musze przyznać, że szczerze liczyłam na... nudniejszą historię. A ta na szczęście okazała się lepsza niż przewidywałam :-)

Prawie 600 stron (598) historii o tym jak Bolesław Chrobry dochodził do władzy. Robi wrażenie, prawda? Miałam spore obawy, co do tej książki, ponieważ było to pierwsze spotkanie z tym autorem. Bałam się, że w takim opasłym tomie znajdzie się więcej patetycznych opisów bitew, czy samego króla, niż fajnej akcji i dobrze wykreowanych bohaterów. Myliłam się...W tak grubej...

Powiedzmy to sobie szczerze- Nigdy nie lubiłam historii. Lata edukacji przyzwyczaiły mnie do koncentrowania się jedynie na nudnych faktach, które nijak mnie nie potrafiły zaciekawić.
Tutaj poznajemy Bolesława Chrobrego, jakiego nie dane nam było poznać wcześniej.

Odkrywamy go jako młodego, pełnego buntu, ambicji i niepewności przyszłego władcy, który staje w obliczu trudnych decyzji.
Młody kniaź był ofiarą manipulacji ze strony ojca i wuja. Mimo to uparcie starał się odnaleźć własną drogę. Czasami wykazując się wielką odwagą, a czasami niepotrzebną porywczością. Bolesław po raz pierwszy obajwił mi się jako człowiek z krwi i kości.

Ta opowieść pokazuje jak bardzo miłość potrafi być skomplikowana i nieoczywista, jak trudno jest stać pomiędzy dwoma zwaśnionymi władcami i wybrać właściwą stronę konfliktu.
"Bolko" to też opowieść o prawdziwej męskiej przyjaźni, dla której nie ma przeszkód nie do przeskoczenia. Jest tu też odrobina magii, starych bogów i zabobonów.

Ta historia budzi cały wachlarz emocji. Niektóre sceny mrożą krew, inne rozczulają lub śmieszą. Nie sądziłam, że ta książka będzie potrafiła mnie również wzruszyć. A jednak.

Postacie są bardzo ciekawie skonstruowane. Nie potrafię wybrać jednego ulubionego bohatera.

Te 600 stron czyta się naprawdę szybko. Rozdziały są krótkie, dzięki czemu nie miałam wrażenia przeciążenia czytaniem.
Naprawdę żal mi było się rozstawać z tą historią

Naprawdę warto dać się porwać tej historii

Powiedzmy to sobie szczerze- Nigdy nie lubiłam historii. Lata edukacji przyzwyczaiły mnie do koncentrowania się jedynie na nudnych faktach, które nijak mnie nie potrafiły zaciekawić.
Tutaj poznajemy Bolesława Chrobrego, jakiego nie dane nam było poznać wcześniej.

Odkrywamy go jako młodego, pełnego buntu, ambicji i niepewności przyszłego władcy, który staje w obliczu...

Gruba, treściwa, historyczna, z dobrze przedstawionymi realiami, a do tego fajnie się czytająca. Najnowsza książka Grzegorza Gajka, opowiadająca losy Bolesława Chrobrego to właśnie taka powieść.

Pierwsze spotkanie z autorem i od razu udane. Chociaż przerażał mnie gabaryt tej powieści, tak sama tematyka bardzo mnie ciekawiła. Słowiańska atmosfera, rzetelność historyczna i sposób prowadzenia akcji to największe plusy tej powieści. A z minusów? Wulgaryzmy i otwarte zakończenie.
Książka to nie podręcznik, chociaż autor prowadzi nas przez bitwy, wojny, układy polityczne i aranżowane małżeństwa. Poznajemy kulturę, obyczaje i początki chrześcijaństwa na polskich ziemiach. To też historia wielowymiarowa, z charakterystycznymi bohateriami i zajmującymi wydarzeniami.

Każdy, kto lubi historię, czasy pierwszych Piastów, ale też książki przygodowe, powinien tu odnaleźć kawałek świetnej literatury. Polecam.

Gruba, treściwa, historyczna, z dobrze przedstawionymi realiami, a do tego fajnie się czytająca. Najnowsza książka Grzegorza Gajka, opowiadająca losy Bolesława Chrobrego to właśnie taka powieść.

Pierwsze spotkanie z autorem i od razu udane. Chociaż przerażał mnie gabaryt tej powieści, tak sama tematyka bardzo mnie ciekawiła. Słowiańska atmosfera, rzetelność historyczna i...

Zwykle, knigi historyczne wyładowane są po brzegi naukowym bełkotem, przeplatanym rzecz jasna z pełnymi afektacji i powagi opisami władców, którzy zdają się być niemalże idealni. Jawią się więc człowiekowi jako przykład dostojeństwa, zrozumienia i wszelkiego dobra, które przekładało się na to, że kraj nasz rozwijał się przykładnie (raz wolniej, raz szybciej), a nad jego bezpieczeństwem czuwał ten czy inny władca. Mało kto jednak ciekawy jest na tyle, by zgłębić temat dokładniej i poszukać informacji o tym, jacy nasi panujący byli naprawdę. W przypadku Bolesława Chrobrego w sukurs przychodzi Grzegorz Gajek. I choć umieścił w powieści postaci historyczne, trzymał się prawdziwych wydarzeń, to jednak ułożył wokół tego opowieść o młodym kniaziu, którego da się lubić, polegając li i jedynie na swojej wyobraźni. I w tym przypadku można śmiało stwierdzić, że chcielibyśmy, by wszyscy tacy byli. Pełni pasji, ale i rozsądku, uczący się na błędach, ale też nie znający jeszcze życia i politycznych zawiłości. Władcy, których życiowe doświadczenie przekładało się na dobre dla poddanych panowanie.

Na kanwie historycznych zdarzeń, autor utkał powieść opowiadającą o początkach chrześcijaństwa w Polsce. Prowadzi czytelnika poprzez bitwy, wojny i polityczne niesnaski, usiłując zaznaczyć wpływ przyjęcia przez Polskę chrztu. Ukazuje słabe punkty możnowładców, ale też rosnące poważanie kraju Polan wśród zachodnich władców, kraju który się rozwija i powoli krok po kroku wyplenia wierzenia w wielobóstwo, uczy o Jezuchryście i kładzie nacisk na naukę pisania, czytania i rachowania, co w przyszłości zaprocentuje. I choć zasługi te przypisuje się Mieszkowi I, to jednak Bolesław był ich kontynuatorem.

Okazuje się, że przed czytelnikiem nie leży podręcznik do historii, a wspaniała książka przygodowa, która w pewnych kręgach, uchodziłaby też jako fenomenalny przykład polskiego fantasy. Zawiera bowiem w sobie tyle kapitalnych przygód i opowieści, że czyta się je jednym tchem i podąża krok za krokiem za krnąbrnymi i czupurnymi bohaterami. A ci, wyszli autorowi wybornie.

Na uwagę zasługuje główny bohater – Bolko, początkowo może nieco naiwny i pierdołowaty, ale dorastający i uczący się polityki i wojowania od podszewki. Doskonała i pięknie opowiedziana historia Hunildy – żony Bolesława, postaci tragicznej, ale charakternej i rześkiej, która wniosła do fabuły powiew świeżego powietrza i przydusiła nieco buzujący testosteron. Najbardziej barwną, zabawną i wielowarstwową postacią jednak, jest Szczerbiec. Pachołek, wierny sługa i przyjaciel Bolka w jednym. Sprytny i odważny, lubiący bajdurzyć i dobrze zjeść. I choć przypomina trochę sienkiewiczowskiego Rzędziana, to jednak jest bardziej narowisty i pomysłowy. Jest też szereg pobocznych postaci, które wcale nie są mniej znaczące, tworzą one osobliwe tło wokół głównego bohatera i dzięki nim powieść wydaje się pełniejsza, jednak wymienianie ich po kolei i opisywanie, zabrałoby przyjemność z lektury.

Czytelnik znajdzie tu wszystko to, co potrzebne jest dobrej powieści. I skomplikowane intrygi polityczne i walki zbrojne, w których trup ściele się gęsto, a szczęk krzyżującej się w walce broni dostarcza adrenaliny. Nie brakuje tu też kilku romantycznych scen, dramatycznych zwrotów akcji i decyzji, z którymi trudno się pogodzić. To mięsista, dowcipna, czasem rubaszna i wielowątkowa powieść, którą pochłania się w tempie ekspresowym.

Serdecznie polecam. I tym, którzy lubują się w historycznych opowieściach, i tym, którym jednak bardziej fantastyczne uniwersa w duszy grają. To książka wyjątkowa i warta uwagi.

Zwykle, knigi historyczne wyładowane są po brzegi naukowym bełkotem, przeplatanym rzecz jasna z pełnymi afektacji i powagi opisami władców, którzy zdają się być niemalże idealni. Jawią się więc człowiekowi jako przykład dostojeństwa, zrozumienia i wszelkiego dobra, które przekładało się na to, że kraj nasz rozwijał się przykładnie (raz wolniej, raz szybciej), a nad jego...

Pierwsze strony książki to urzekająca relacja między Chrobrym a Świętosławą. Świetnie przedstawione więzy rodzeństwa i ich rozterki. To, jak nawzajem próbują się wspierać. Jednak odrobinę rozczarowało mnie, że autor zmienił imię córki Mieszka na Wicisława. Jest to wyjaśnione we wstępie, ale mimo to, nie widzę w tym sensu.

Powieść czyta się szybko, akcja nie ślimaczy się, tempo jest idealne. Z każdym kolejnym rozdziałem poznajemy następnych bohaterów. Nie są oni jednak szablonowi, każdy ma swój urok, swoją osobowość. Bardzo polubiłam Szczerbca, który stał się tu nie tylko sługą Chrobrego, ale przede wszystkim jego przyjacielem. Dwie żony przyszłego króla opisane w powieści też darzyłam sympatią, chociaż bardziej kibicowałam Hunildzie. Duży plus za ukazanie, że dawniej ludzie cierpieli nie tylko na choroby ciała, ale i psychiki. Autor ukazał to na przykładzie drugiej żony naszego bohatera, ale nie będę zdradzać szczegółów.

Pisarz świetnie przedstawił obyczaje, kulturę i politykę. Nie mogę przyczepić się do jego wizji świata, ale raziło mnie w oczy nadużywanie wulgaryzmów, czasami zbyt współczesnych, odnoszących się nie tylko do okazywania wściekłości, ale i do kobiet. Zdaję sobie sprawę, że to czasy, kiedy były one traktowane przedmiotowo. Poza tym znalazłam kilka błędów. Korekta przespała niektóre momenty, ale cóż.

Rozczarowało mnie natomiast zakończenie. Wszystko stało się szybko, niektóre wątki zostały gdzieś w tle, jakby czytelnik miał sam sobie je dopowiedzieć i rozwinąć w wyobraźni. Czuć było przeskok lat, pisanie byle szybciej do końca. Może powstanie II część i wtedy to będzie miało ręce i nogi? Zobaczymy.

Pierwsze strony książki to urzekająca relacja między Chrobrym a Świętosławą. Świetnie przedstawione więzy rodzeństwa i ich rozterki. To, jak nawzajem próbują się wspierać. Jednak odrobinę rozczarowało mnie, że autor zmienił imię córki Mieszka na Wicisława. Jest to wyjaśnione we wstępie, ale mimo to, nie widzę w tym sensu.

Powieść czyta się szybko, akcja nie ślimaczy się,...