„Aleksandra” to ostatnia część sagi „Kobiet z ulicy Grodzkiej”. W tej części dotykamy problemu alkoholizmu w rodzinie, gdzie przeszłość upomina się o swoje nałogi, a geny alkoholizmu ożywają i trudno się im przeciwstawić i uchronić, natomiast widać jego wyniszczający skutek. Pomimo przeciwności losu i klątwy rodzinnej, rodzina zawsze może liczyć na miłość i wsparcie. Seria kończy się wyjaśnieniem wszystkich niewyjaśnionych dotąd wątków. Aleksandra kontynuuje ród silnych kobiet z ulicy Grodzkiej. Serię czytało się bardzo dobrze, a życie kołem się toczy i aptekarze, mimo wielu przeciwności losu wracają do źródła.

„Aleksandra” to ostatnia część sagi „Kobiet z ulicy Grodzkiej”. W tej części dotykamy problemu alkoholizmu w rodzinie, gdzie przeszłość upomina się o swoje nałogi, a geny alkoholizmu ożywają i trudno się im przeciwstawić i uchronić, natomiast widać jego wyniszczający skutek. Pomimo przeciwności losu i klątwy rodzinnej, rodzina zawsze może liczyć na miłość i wsparcie. Seria...

„Aleksandra” to poruszające zwieńczenie sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Z napięciem śledziłam losy Weroniki i jej dzieci, zastanawiając się, czy klątwa Hanki wreszcie przestanie prześladować kolejne pokolenia. Fabuła wciąga, a zakończenie zaskakuje – Palermo skrywa tajemnice, które zmieniają wszystko. To piękna opowieść o rodzinnych więzach, poszukiwaniu prawdy i sile kobiet.

„Aleksandra” to poruszające zwieńczenie sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Z napięciem śledziłam losy Weroniki i jej dzieci, zastanawiając się, czy klątwa Hanki wreszcie przestanie prześladować kolejne pokolenia. Fabuła wciąga, a zakończenie zaskakuje – Palermo skrywa tajemnice, które zmieniają wszystko. To piękna opowieść o rodzinnych więzach, poszukiwaniu prawdy i sile...

Przepiękne zakończenie serii "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Jestem pod ogromnym wrażeniem jak wiele historii, emocji, wydarzeń można zmieścić na 5oo stronach. Ostatnia część przynosi wiele zmian, kilka dziesięcioleci obfituje w wydarzenia na wielu polach, zarówno zawodowych, rodzinnych i wielu innych. Trudne wybory i decyzje, więzi rodzinne, zawodowe wybory... a w tle rodzinna klątwa. Czyta się rewelacyjnie, mam wrażenie, że będzie mi brakowało niektórych postaci. Polecam serdecznie!

Przepiękne zakończenie serii "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Jestem pod ogromnym wrażeniem jak wiele historii, emocji, wydarzeń można zmieścić na 5oo stronach. Ostatnia część przynosi wiele zmian, kilka dziesięcioleci obfituje w wydarzenia na wielu polach, zarówno zawodowych, rodzinnych i wielu innych. Trudne wybory i decyzje, więzi rodzinne, zawodowe wybory... a w tle...

Polecam gorąco

Polecam gorąco

Przeczytałam dwa ostatnie tomu serii o kobietach z Apteki pod Złotym Moździeżem.
Te dwie ostatnie pozycje przenoszą nas w czasy upadku komunizmu oraz już bardziej współczesnych lat dwutysięcznych. Wyruszamy również z dobrze poznanego już Krakowa i docieramy do włoskiego Neapolu i Sycylii.
Dla mnie te tomy są najsłabszymi z serii. Po części dlatego że opisane tu lata, dla mnie osobiście są mało pociągające i ciekawe. To pewnie wynika z wieku 🤭. Znacznie bardzie wolę czytać o czasach przedwojennych czy wojennych.
Drugim powodem jest sama akcja. Mamy tu duże skoki czasowe. Nagle z lat osiemdziesiątych lądujemy w końcówce lat dziewięćdziesiątych. I potem wydarzenia są dopowiadane. Trochę to tak wygląda, jakby autorka też już była zmęczona tą serią i chciała ją zakończyć. I tu jestem wstanie zrozumieć, bo ja też się cieszę że to koniec tej przygody. I ostatnia rzecz, to fakt że część pt "Aleksandra", tak naprawdę jest mało Aleksandrze.
Ogólnie cały cykl jest godny polecenia. Mamy tu wiele wyrazistych postaci, opis realiów danego okresu i solidną dawkę faktów historycznych.
Może tylko lepiej sobie dawkować te doznania i nie czytać jednym cięgiem.

Przeczytałam dwa ostatnie tomu serii o kobietach z Apteki pod Złotym Moździeżem.
Te dwie ostatnie pozycje przenoszą nas w czasy upadku komunizmu oraz już bardziej współczesnych lat dwutysięcznych. Wyruszamy również z dobrze poznanego już Krakowa i docieramy do włoskiego Neapolu i Sycylii.
Dla mnie te tomy są najsłabszymi z serii. Po części dlatego że opisane tu lata, dla...

Ostatnia część sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Pozamykane wszystkie wątki, wyjaśnione losy wszystkich bohaterów. Konstrukcja powieści jednak taka trochę dziwna. Niektóre rozdziały rozpisane, rozgadane, pełne nie zawsze potrzebnych opisów. Potem przeskakujemy 10 lat i w telegraficznym skrócie zreferowane co się w tym czasie wydarzyło. Nie odczuwałam już takich emocji jak w poprzednich tomach.

Ostatnia część sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Pozamykane wszystkie wątki, wyjaśnione losy wszystkich bohaterów. Konstrukcja powieści jednak taka trochę dziwna. Niektóre rozdziały rozpisane, rozgadane, pełne nie zawsze potrzebnych opisów. Potem przeskakujemy 10 lat i w telegraficznym skrócie zreferowane co się w tym czasie wydarzyło. Nie odczuwałam już takich emocji...

Ostatnia część wielotomowej sagi zakrawa trochę o wakacyjną powieść/tani kryminał. Cieszę się, że cała opowieść miała swój początek i koniec.

Ostatnia część wielotomowej sagi zakrawa trochę o wakacyjną powieść/tani kryminał. Cieszę się, że cała opowieść miała swój początek i koniec.

Książka „Aleksandra” Lucyny Olejniczak to już ostatni tom o „Kobietach z ulicy Grodzkiej”.
Losy Emilii i Waldka, rodzeństwa ponownie łączą się na Sycylii. To właśnie tam Emilia poznaje swoją siostrzenicę Aleksandrę. Weronika poznaje wnuka Adama, jego imiennika, który jest budowlańcem w Ameryce. Zgodnie z ostatnią wolą dziadka przyjeżdża do Polski, aby poznać swoje korzenie. Wiele wątków zostaje wyjaśnionych. Emilia wychodzi za mąż za włoskiego dziennikarza. Waldek nie miał szczęścia w swoim życiu, nie pokonał swoich słabości i uzależnień.
Fantastyczna przygoda z całą sagą. To miło spędzony czas, pełen wzruszeń, wzlotów i upadków.
Serdecznie polecam literaturę autorki.

Książka „Aleksandra” Lucyny Olejniczak to już ostatni tom o „Kobietach z ulicy Grodzkiej”.
Losy Emilii i Waldka, rodzeństwa ponownie łączą się na Sycylii. To właśnie tam Emilia poznaje swoją siostrzenicę Aleksandrę. Weronika poznaje wnuka Adama, jego imiennika, który jest budowlańcem w Ameryce. Zgodnie z ostatnią wolą dziadka przyjeżdża do Polski, aby poznać swoje...

,, Aleksandrę " czytało mi się najdłużej i według mnie była najmniej interesującą. Jednak wszystkie tajemnice, jakie na przestrzeni lat były zapomniane w tej ostatniej części są wyjaśnione.
Podsumowując, całą serię uważam za bardzo wciągającą. Pięknie to wszystko zostało przedstawione. Mam wrażenie, że wciąż czuję zapach, który się unosił w aptece. Zapach ziół, starych, dębowych półek.
Najbardziej polubiłam Wiktorię i że to ona miała największy wkład w tworzenie się osobowości u kobiet z ulicy Grodzkiej.
Polecam, to jedna z tych serii, które zostają w człowieku na długo.

,, Aleksandrę " czytało mi się najdłużej i według mnie była najmniej interesującą. Jednak wszystkie tajemnice, jakie na przestrzeni lat były zapomniane w tej ostatniej części są wyjaśnione.
Podsumowując, całą serię uważam za bardzo wciągającą. Pięknie to wszystko zostało przedstawione. Mam wrażenie, że wciąż czuję zapach, który się unosił w aptece. Zapach ziół, starych,...

bardzo rzadko nie doczytuję książki do końca, ale tu tak właśnie zrobiłam :(- nudna coraz bardziej, opisy opisy opisy ( nawet przepisy na podawane na stół dania !) szkoda czasu, generalnie cała seria jak dla mnie nie warta tak wysokich ocen

bardzo rzadko nie doczytuję książki do końca, ale tu tak właśnie zrobiłam :(- nudna coraz bardziej, opisy opisy opisy ( nawet przepisy na podawane na stół dania !) szkoda czasu, generalnie cała seria jak dla mnie nie warta tak wysokich ocen

Mam wrażenie, że to dobrze, iż ta saga została zakończona, chociaż tak naprawdę można by ją było ciągnąć dalej. Jest w końcu tytułowa Aleksandra, która pojawia się, wzorem poprzednich tomów, na samym końcu. Więc jakby potencjał jest, jednak ja bym chyba już dalej nie czytała...

Ten tom jest, moim zdaniem najsłabszy, chociaż pewne sprawy rozwiązuje i wyjaśnia do końca. Jednak jak dla mnie jest zbyt chaotyczny. Przeskoki czasowe, nawet te bieżące, z tego tomu. Jedne sprawy roooozciągnięte do znudzenia inne znowu tylko po łepkach "przeleciane", jakby autorka pogubiła się w proporcjach, ja nie bardzo tak lubię.

Dodatkowo, za tkliwie, za łzawo, za dużo kościoła i tak jakoś... rozmemłanie, to słowo, które mi się wprost narzuca, kiedy myślę o tym tomie. Dlatego ode mnie tym razem tylko "dostatecznie"

Mam wrażenie, że to dobrze, iż ta saga została zakończona, chociaż tak naprawdę można by ją było ciągnąć dalej. Jest w końcu tytułowa Aleksandra, która pojawia się, wzorem poprzednich tomów, na samym końcu. Więc jakby potencjał jest, jednak ja bym chyba już dalej nie czytała...

Ten tom jest, moim zdaniem najsłabszy, chociaż pewne sprawy rozwiązuje i wyjaśnia do końca....

Bardzo zżyłam się z tą sagą, z bohaterami. Jednych lubiłam bardziej innych mniej jak to w życiu. Matylda i Julek to moja ulubiona para z całej sagi.
Pod koniec jest trochę smutno ale później wszystko się wyjaśnia i historia się dopełnia.
Znowu tytuł jak dla mnie niezbyt odpowiedni, bo samej Aleksandry tu mało, tyle to nic. Zabrakło mi tez zakończenia pod kątem wątku klątwy, wolałbym żeby to było w jasny sposób wyjaśnione, zwłaszcza wyraźnie przewijała się przez wszystkie części.
Samo zakończenie bardzo fajne! Historia dla mnie zatoczyła koło, bardzo fajny pomysł.

Bardzo zżyłam się z tą sagą, z bohaterami. Jednych lubiłam bardziej innych mniej jak to w życiu. Matylda i Julek to moja ulubiona para z całej sagi.
Pod koniec jest trochę smutno ale później wszystko się wyjaśnia i historia się dopełnia.
Znowu tytuł jak dla mnie niezbyt odpowiedni, bo samej Aleksandry tu mało, tyle to nic. Zabrakło mi tez zakończenia pod kątem wątku...

Finał serii!!!
Drodzy "Współczytelnicy", cóż to był za przyjemny czas spędzony z lekturą o Kobietach z ulicy Grodzkiej. Jedne historie były "mocniejsze", bardziej dopracowane, zaś inne trochę łagodniejsze. Ogólnie zaliczam na plus serię i z pewnym żalem rozstaję się z Paniami. Choć muszę przyznać, że ten ostatni tom mógłby być bardziej dopieszczony (czegoś mi tam brakowało).

Finał serii!!!
Drodzy "Współczytelnicy", cóż to był za przyjemny czas spędzony z lekturą o Kobietach z ulicy Grodzkiej. Jedne historie były "mocniejsze", bardziej dopracowane, zaś inne trochę łagodniejsze. Ogólnie zaliczam na plus serię i z pewnym żalem rozstaję się z Paniami. Choć muszę przyznać, że ten ostatni tom mógłby być bardziej dopieszczony (czegoś mi tam...

Cykl o kobietach z ulicy Grodzkiej dobiegł końca. Szkoda, ponieważ sagę tę czytało się lekko, miło i przyjemnie. Na dodatek szybko. Właściwie książka opowiada dalsze, pogmatwane, losy Emilii. Aleksandra pojawia się właściwie na zakończenie. Troszkę zaskoczył mnie i wydał mi się mało prawdopodobny wątek mafijny z udziałem Waldka ale w ogólnym odbiorze tej książki nie miało to znaczenia. Mam nadzieje, że klątwa już nie działa i jeżeli pojawi się nowe pokolenie na Grodzkiej to będzie mogło dalej żyć spokojnie. Polecam cały cykl i z pewnością sięgnę po inne pozycje Pani Lucyny.

Cykl o kobietach z ulicy Grodzkiej dobiegł końca. Szkoda, ponieważ sagę tę czytało się lekko, miło i przyjemnie. Na dodatek szybko. Właściwie książka opowiada dalsze, pogmatwane, losy Emilii. Aleksandra pojawia się właściwie na zakończenie. Troszkę zaskoczył mnie i wydał mi się mało prawdopodobny wątek mafijny z udziałem Waldka ale w ogólnym odbiorze tej książki nie miało...

Rzadko której książce daję 10/10, ale ta mnie wzruszyła do głębi. Ta konkretna, ostatnia część sagi. Na żadnej dotychczas nie płakałam przez tyle stron! Lucyna Olejniczak podbiła moje serce!
Cała saga, a zaczęłam czytać od "Obcej" bardzo mi się podobała, choć bywały momenty nieco nużące. Pokochałam Magdę i Wiktorię. Bardzo mi zaimponowały.
Bardzo polecam!!!

Rzadko której książce daję 10/10, ale ta mnie wzruszyła do głębi. Ta konkretna, ostatnia część sagi. Na żadnej dotychczas nie płakałam przez tyle stron! Lucyna Olejniczak podbiła moje serce!
Cała saga, a zaczęłam czytać od "Obcej" bardzo mi się podobała, choć bywały momenty nieco nużące. Pokochałam Magdę i Wiktorię. Bardzo mi zaimponowały.
Bardzo polecam!!!

W sumie cieszę się, że to koniec serii, bo pierwsze części podobały mi się najbardziej, a dwa ostatnie tomy czasem mnie męczyły. Po części czytałam, bo chciałam się dowiedzieć jak zamknięta została kwestia klątwy. Niestety czuję się zawiedziona, bo w moim odczuciu zamknięta nie została.

W sumie cieszę się, że to koniec serii, bo pierwsze części podobały mi się najbardziej, a dwa ostatnie tomy czasem mnie męczyły. Po części czytałam, bo chciałam się dowiedzieć jak zamknięta została kwestia klątwy. Niestety czuję się zawiedziona, bo w moim odczuciu zamknięta nie została.

"Kobiety z ulicy Grodzkiej" Lucyna Olejniczak
Na Sagę składa się sześć tomów: Hanka, Wiktoria, Matylda, Weronika, Emilia i Aleksandra.
Kraków, 1890 rok. Franciszek Bernat jest właścicielem apteki "Pod Złotym Moździerzem" wraz z żoną Klementyną nie mogą doczekać się potomka. Wprawdzie kobieta zachodzi w ciąże, ale żadnej nie może utrzymać. Franciszek ma też niechlubny sekret - jego służące dość często zachodzą w ciążę, a noworodki gdzieś znikają. Pewnego razu Klementyna rodzi martwą córkę, tego samego dnia służąca Hanka również wydaje na świat dziewczynkę. Hanka umiera przy porodzie, a akuszerka potajemnie podmienia dzieci. Jednak zanim Hanka umrze, przeklina swego pracodawcę. Jak "klątwa" będzie oddziaływać na potomków Bernata?
Tak zaczynają się losy kobiet, którym kolejno przyszło żyć przy ulicy Grodzkiej. Każda z nich zmaga się z różnymi przeciwnościami losu. Autorka stworzyła bardzo ciekawą opowieść, a wszystko to, umieściła na tle ważnych wydarzeń historycznych takich jak I i II wojna światowa, strajki robotników, stan wojenny czy Solidarność. Opowieść zaczyna się w 1890 roku, a kończy w 2002. Malownicze opisy Krakowa, dorożki, bruk, Wawel, Sukiennice - wszystko to sprawia, że z przyjemnością sięga się po kolejny tom.
Nie byłabym sobą, gdybym się do czegoś nie przyczepiła. Mianowicie ostatni tom "Aleksandra" - autorka zdecydowanie mogła sobie darować tę ckliwą, mocno harlekinową opowiastkę we Włoszech. Czytając tę część byłam dość zażenowana, ponieważ poprzednie tomy były wolne od takich historyjek. Przebrnęłam dzielnie i już przy końcu autorka jednak wpadła we właściwe tory, bardzo zgrabnie kończąc całą serię.
Spędziłam bardzo miły czas z kobietami z Grodzkiej, przeżywałam z nimi wydarzenia, których były częścią. Fajnie byłoby obejrzeć serial na podstawie książek.

"Kobiety z ulicy Grodzkiej" Lucyna Olejniczak
Na Sagę składa się sześć tomów: Hanka, Wiktoria, Matylda, Weronika, Emilia i Aleksandra.
Kraków, 1890 rok. Franciszek Bernat jest właścicielem apteki "Pod Złotym Moździerzem" wraz z żoną Klementyną nie mogą doczekać się potomka. Wprawdzie kobieta zachodzi w ciąże, ale żadnej nie może utrzymać. Franciszek ma też niechlubny sekret...

Bardzo podobała mi się cała seria, od Hanki po Aleksandrę.
Pierwsza część, jedna z lepszych, epatowała ogromnym smutkiem. Dramatyzm wydarzeń, okrucieństwo i bezduszność głównej postaci, zapierała dech w piersi. Dosłownie!
Kolejne tomy nie pozwalały się nudzić. Pisarka zafundowała nam niesamowite zwroty akcji. Często bardzo zaskakujące, choć takie prawdziwe, życiowe. Złe wybory przeplatały się z chwilami radości, prawdziwa miłość z nieszczęściem.
Dzięki autorce poznaliśmy Paryż i Francję, zarówno ten sprzed około 100 lat i jak i z okresu lat 60-tych. Włochy, z pięknymi krajobrazami, ciekawostkami i co oczywiste, z ich bajecznym jedzeniem, również zostały czytelnikowi pięknie przedstawione. No i oczywiście Kraków, który był tłem niemal wszystkich wydarzeń.
Autorka dbała o emocje czytelnika, zawsze zabrała nas w najbardziej zapalne momenty historii, obie wojny, potem trudny czas komuny - demonstracje po obejrzeniu ostatniego przedstawienia Dziadów, stan wojenny, aresztowania, okrutne praktyki stosowane przez milicję w tym czasie. Ostatnie tomy poruszały też typowe problemy społeczne typu alkoholizm, przemoc domowa,
molestowanie, prześladowania, antysemityzm, donosicielstwo.
Bohaterki - kobiety - zawsze wybitnie zdolne, piękne, mądre. Może to trochę przerysowane, ale i tak to "kupiłam".
Zakończenie - zaskakująco świetne. Od razu zaczęłam się zastanawiać, czy to prawda.....
Filozoficznie na koniec napiszę, że czytając te sześć tomów bardzo jasno widać proces przemijania. Młodość mija szybko, potem przychodzą problemy dorosłego życia, pogoń dnia codziennego, następnie dojrzałość, starość i niestety śmierć. Choćbyśmy chcieli ulubionego bohatera przytrzymać przy życiu jak najdłużej - nie jest to możliwe. I on przemija. Odchodzi pozostawiając po sobie smutek i pustkę. Tak jest też w życiu. Nawet najbardziej wartościowi, najwspanialsi i najmądrzejsi ludzie w końcu odchodzą. Robią miejsce kolejnym i kolejnym pokoleniom. Potem oni przeżywają swoje troski, rozterki, radości i miłości. I oni też przeminą....

Bardzo podobała mi się cała seria, od Hanki po Aleksandrę.
Pierwsza część, jedna z lepszych, epatowała ogromnym smutkiem. Dramatyzm wydarzeń, okrucieństwo i bezduszność głównej postaci, zapierała dech w piersi. Dosłownie!
Kolejne tomy nie pozwalały się nudzić. Pisarka zafundowała nam niesamowite zwroty akcji. Często bardzo zaskakujące, choć takie prawdziwe, życiowe. Złe...

Ostatni tom sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Historia zaczęła się od apteki i kończy się odzyskaniem apteki. W międzyczasie poznajemy dzieje kolejnych pokoleń silnych kobiet, których los układał się napotykając na drodze różne przeciwności. Powrót do tradycji. Tak można opisać wygląd apteki kończącej cykl.
Czyta się bardzo dobrze.
Polecam.

Ostatni tom sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Historia zaczęła się od apteki i kończy się odzyskaniem apteki. W międzyczasie poznajemy dzieje kolejnych pokoleń silnych kobiet, których los układał się napotykając na drodze różne przeciwności. Powrót do tradycji. Tak można opisać wygląd apteki kończącej cykl.
Czyta się bardzo dobrze.
Polecam.

Historia kołem się toczy - tak można podsumować "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Cała saga zasługuje na wysoką notę. Urzekła mnie i zafrapowała
Ostatni tom był wisienka na torcie. Historia Waldemara była przyjemną odskocznią, gdyż saga swoje główne wątki skupiła na płci pięknej.
Polecam.

Historia kołem się toczy - tak można podsumować "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Cała saga zasługuje na wysoką notę. Urzekła mnie i zafrapowała
Ostatni tom był wisienka na torcie. Historia Waldemara była przyjemną odskocznią, gdyż saga swoje główne wątki skupiła na płci pięknej.
Polecam.

+

+

To już ostatnie, szóste spotkanie z bohaterami z serii o kobietach z ul. Grodzkiej. Główną bohaterką jest Emilia. Jej studia na romanistyce przypadają na lata '80. Po raz kolejny obserwujemy co się dzieje w Polsce: puste półki, stan wojenny, demonstracje w Nowej Hucie. Smutki i radości bohaterów wzruszają czytelnika.
A gdy przychodzi rok 1997, kiedy to Emilia wybiera się do Włoch w poszukiwaniu brata to tu jest akcja, która nie pozwala oderwać się od lektury. Specyficzny dziennikarz, który nie wiadomo czy chce pomóc czy oszukać, podróż pociągiem, kradzież bagażu, katolicka misja i wiele innych sytuacji, które się wydarzyły i mnie zauroczyły na długie godziny.

Gorąco polecam jest to bardzo piękna seria o klątwie rzuconej na kobiety z rodziny Franciszka Bernata.

To już ostatnie, szóste spotkanie z bohaterami z serii o kobietach z ul. Grodzkiej. Główną bohaterką jest Emilia. Jej studia na romanistyce przypadają na lata '80. Po raz kolejny obserwujemy co się dzieje w Polsce: puste półki, stan wojenny, demonstracje w Nowej Hucie. Smutki i radości bohaterów wzruszają czytelnika.
A gdy przychodzi rok 1997, kiedy to Emilia wybiera się...

Pożegnanie z kobietami z ulicy Grodzkiej odwlekałam w czasie, jak tylko się dało. Ale koniec musiał kiedyś nadejść 😞😢😢 Na szczęście widzę kolejną serię napisaną przez Lucynę Olejniczak, więc jest czym otrzeć łzy 😊

Spadek po francuskiej rodzinie pozwala Matyldzie wykupić i wyremontować rodzinną aptekę oraz zafundować swoim najbliższym m. in. wycieczkę do Włoch. Waldek zostaje nimi tak zauroczony, że postanawia nie wracać do Polski. Fach, który posiada pozwala mu imać się różnych zajęć, ale jego niespokojna dusza nigdzie nie potrafi zagrzać miejsca na dłużej. Pewnego dnia Emilia odbiera telefon od nieznajomego z Italii z dramatyczną prośbą ratowania brata. Choć terminy w wydawnictwie ją gonią, zaniepokojona postanawia odnaleźć brata, z którym nie miała kontaktu od roku.
Podróż po Włoszech aż do Sycylii jest pretekstem do wspomnień z końcówki okresu komunizmu, w którym Emilia studiowała, kontynuowała pisanie wierszy, przeżyła swoje pierwsze zafascynowanie mężczyzną, ale też podjęła ważną dla siebie decyzje.
A kim jest tytułowa Aleksandra?

Niedaleko pada jabłko od jabłoni... W ostatnim tomie sagi Lucyna Olejniczak kontynuuje wątek alkoholizmu w rodzinie oraz pokazuje, jak trudno przeciwstawić się genom i wpływowi dorastania z patologicznym ojcem. W tym tomie nie ma przemocy, ale widać wyniszczający skutek alkoholu. Czytelnik jest świadkiem wielu obietnic i ich niedotrzymania.
Ale to też książka o szukaniu tożsamości. Widać to na przykładzie zarówno Waldka, jak i Emilii. Oboje są przykładami samotników, którym trudno wejść w bliskie relacje z innymi, a jeszcze trudniej te relacje utrzymać. Każde z nich już w dzieciństwie wykazywało cechy outsidera. W dorosłym życiu nie jest inaczej, choć na ich drogach pojawiają się osoby, na których mogą polegać i które o nich się troszczą. Ważne jest też to, że mimo upływu lat, mimo dzielącej ich odległości, mimo rzadkim kontaktom nadal Emilia i Waldek mogą na siebie liczyć.

Pisarka zadbała o przypomnienie najważniejszych zdarzeń z życia kobiet z Grodzkiej. To piękne pożegnanie z czytelnikami. Będzie mi brakować tych bohaterek 😞

Pożegnanie z kobietami z ulicy Grodzkiej odwlekałam w czasie, jak tylko się dało. Ale koniec musiał kiedyś nadejść 😞😢😢 Na szczęście widzę kolejną serię napisaną przez Lucynę Olejniczak, więc jest czym otrzeć łzy 😊

Spadek po francuskiej rodzinie pozwala Matyldzie wykupić i wyremontować rodzinną aptekę oraz zafundować swoim najbliższym m. in. wycieczkę do Włoch. Waldek...

Polecam.

Polecam.

Lata szybko biegną i Weronika dochowała się już dorosłych dzieci.
Waldek jest wiecznym buntownikiem i którego dnia postanawia nie wracać z wycieczki do Włoch.
Emilia studiuje romanistykę i pisze wiersze, z czasem powieści dla dzieci.
Gdy Waldek zrywa wszelkie kontakty z rodziną, Emilia dostaje telefon z Włoch z prośba aby przyjeżdżała i ratowała brata.
Tak tez zrobiła, miłość do brata to wszystko co jej pozostało.
Szukając brata i popadając po drodze w tarapaty dociera w końcu na Sycylię.
Odkrywa przeszłość swojego brata i praprawnuczkę Franciszka Bernata spotyka niespodzianka.
- Sami siebie nie znamy, a co dopiero mówić o innych. Przychodzi w życiu taki moment, kiedy człowiek zaczyna się zachowywać wbrew swoim zasadom.
Kim jest tajemnicza Aleksandra? która swe losy złączyła z Emilią?
To już ostanie spotkanie z kobietami z Grodzkiej a szkoda bo polubiłam je i będzie mi ich brakowało.
Polecam całą serię.

Lata szybko biegną i Weronika dochowała się już dorosłych dzieci.
Waldek jest wiecznym buntownikiem i którego dnia postanawia nie wracać z wycieczki do Włoch.
Emilia studiuje romanistykę i pisze wiersze, z czasem powieści dla dzieci.
Gdy Waldek zrywa wszelkie kontakty z rodziną, Emilia dostaje telefon z Włoch z prośba aby przyjeżdżała i ratowała brata.
Tak tez zrobiła,...

Przyjemna, wciągająca, choć nie z tych, które każą odwracać strona po stronie i nie przerywać, aż dotrze się do ostatniego zdania.

Przyjemna, wciągająca, choć nie z tych, które każą odwracać strona po stronie i nie przerywać, aż dotrze się do ostatniego zdania.

Zbyt duże przeskoki w czasie,ale poza tym wszystko ok

Zbyt duże przeskoki w czasie,ale poza tym wszystko ok

Ostatnia część sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Pełna emocji dobrych i złych. Godna polecenia.

Ostatnia część sagi o kobietach z ulicy Grodzkiej. Pełna emocji dobrych i złych. Godna polecenia.

To już koniec. Cały cykl przeczytany, będzie mi brakowało bohaterów.

To już koniec. Cały cykl przeczytany, będzie mi brakowało bohaterów.

" Aleksandra " kończy sagę o kobietach z ulicy Grodzkiej.

Większość powieści osadzona jest w okresie komunizmu. Ale ta część jest trochę inna od pozostałych gdyż zamyka cały cykl. Stanowi podsumowanie i pokazanie co było najważniejsze dla tej patchworkowej rodziny. Pomimo przeciwności losu i klątwy rodzinnej, każdy mógł zawsze liczyć na miłość i wsparcie.

Zaskoczyło mnie zakończenie ale jednocześnie bardzo spodobało. To taka kropka nad i całej sagi rodzinnej. Naprawdę super. Jest to jedna z ciekawszych serii o charakterze obyczajowym które czytałam. Polecam

" Aleksandra " kończy sagę o kobietach z ulicy Grodzkiej.

Większość powieści osadzona jest w okresie komunizmu. Ale ta część jest trochę inna od pozostałych gdyż zamyka cały cykl. Stanowi podsumowanie i pokazanie co było najważniejsze dla tej patchworkowej rodziny. Pomimo przeciwności losu i klątwy rodzinnej, każdy mógł zawsze liczyć na miłość i wsparcie.

Zaskoczyło mnie...