szkoda, że po 1/3 książki można się już zorientować o co chodzi; trochę zmarnowany potencjał

szkoda, że po 1/3 książki można się już zorientować o co chodzi; trochę zmarnowany potencjał

Dość wartka akcja, przypadłość bohatera skojarzyła mi się z postacią Sojuza z ,,Osiedla RZNiW'', podobna koncepcja autora jednak tutaj zdecydowanie bardziej krwawa, dzięki czemu akcja pod koniec jest niezwykle wartka. Przemyślenia głównego bohatera są zwięzłe, można też wyczuć motyw drogi, chociaż nie jest to podróż przez kontynent tylko między kilkoma punktami punktami na mapie. Świat jest dość ograniczony, a bohater odkrywa swoją przeszłość, która została utajona przez rodziców.

Dość wartka akcja, przypadłość bohatera skojarzyła mi się z postacią Sojuza z ,,Osiedla RZNiW'', podobna koncepcja autora jednak tutaj zdecydowanie bardziej krwawa, dzięki czemu akcja pod koniec jest niezwykle wartka. Przemyślenia głównego bohatera są zwięzłe, można też wyczuć motyw drogi, chociaż nie jest to podróż przez kontynent tylko między kilkoma punktami punktami na...

Etienne, spokojny mężczyzna, przed trzydziestką zaczynający kariere nauczyciela akademickiego ma prowadzić zajęcia z literatury fantastycznej,na uczelni, do ktorej sam kiedys uczeszczal.
Nie dawno rozstał się z partnerka, tak więc zajęcie głowy poznawaniem całkiem obcej mu literatury jest dla niego dobrym rozwiązaniem. Im bardziej zagłębia się w nowe lektury,tym większa budzi się w nim fascynacja. Duży wpływ ma to,że Etienne nigdy nie miał okazji czytać horrorów ani fantastyki miało to,że rodzice tego mu zabraniali,a podczas studiów zagłębial inne gatunki literury. Mężczyzna wyjaśnił to sobie nadopiekuńczością rodziców spowodowana jego wypadkiem w dziecinstwie, przez ktory nie pamieta nic z okresu dziecinstwa.
Podczas wykładów i zagłębiania tematu dzieciństwa oraz niewinności dzieci mężczyzna ma przebłyski w pamięci. Lektury które analizuje wpływają na jego świadomość, jego sny stają się barwne i niezwykle dziwne. Na dodatek w drodze do pracy codziennie mija autostopowicza, którego decyduje się zabrać. Z upływem dni Etienne czuje,że zna pasazera,którego podwozi,na dodatek jego wspomnienia zaczynają powracać. Czy ma to jakiś związek z tajemniczym pasażerem? Czy to wyobraźnia na skutek czytania nowego gatunku płata mu figle ?

Duża dawka adrenaliny, dość drastyczne opisy, szczegółowo opisany stan emocjonalny bohatera, dobrze nakreśleni bohaterowie. Narracja w pierwszej osobie bardzo to wszystko podkreśliła. Zakończenie, którego dość szybko się domyśliłam wcale nie popsuło mi rozrywki z lektury.
Nie nazwała bym "Pasażera" horrorem ale mocnym thrillerem psychologicznym. Polecam !

#pasażer #patricsenecal #horrorbooks #thrillerbooksaddict #thrillerbooks #czytajcieaznajdziecie #niemamczasuczytamksiążki #mamaczyta #niejestemstatystycznympolakiemlubięczytaćksiążki #bookstagram #booklover #readingaddict

Etienne, spokojny mężczyzna, przed trzydziestką zaczynający kariere nauczyciela akademickiego ma prowadzić zajęcia z literatury fantastycznej,na uczelni, do ktorej sam kiedys uczeszczal.
Nie dawno rozstał się z partnerka, tak więc zajęcie głowy poznawaniem całkiem obcej mu literatury jest dla niego dobrym rozwiązaniem. Im bardziej zagłębia się w nowe lektury,tym większa...

Wciąga od pierwszego zdania i trzyma w napięciu,
od samego początku wiadomo, że coś się zdarzy :-)
Pochłonięta w jedno popołudnie....
W drugiej połowie jednak zaczyna się robić przewidywalnie, trochę irytuje zachowanie bohatera
i już tak nie ciągnie człowieka do - co będzie dalej....
Ale koniec końców daje radę!

Wciąga od pierwszego zdania i trzyma w napięciu,
od samego początku wiadomo, że coś się zdarzy :-)
Pochłonięta w jedno popołudnie....
W drugiej połowie jednak zaczyna się robić przewidywalnie, trochę irytuje zachowanie bohatera
i już tak nie ciągnie człowieka do - co będzie dalej....
Ale koniec końców daje radę!

Książka przerażająca, brutalna, niesamowita. Przeczytana jednym tchem.
Nieswojo czuje się polecając ją bo tyle w niej okrucieństwa ale to naprawdę dobra książka.
Zaskakuje mnie jak mało osób ja czytało a przecież nie jest to świeża lektura.

Książka przerażająca, brutalna, niesamowita. Przeczytana jednym tchem.
Nieswojo czuje się polecając ją bo tyle w niej okrucieństwa ale to naprawdę dobra książka.
Zaskakuje mnie jak mało osób ja czytało a przecież nie jest to świeża lektura.

Głównym bohaterem jest 28-letni Etienne, spokojny i ułożony mężczyzna, który rozpoczyna właśnie karierę nauczyciela akademickiego. Etienne ma prowadzić ćwiczenia z literatury fantastycznej, jednak do swojej nowej pracy podchodzi z lekką obawą, gdyż ten gatunek literacki jest mu całkiem obcy. Etienne z lekkim wyrzutem wspomina, że w dzieciństwie rodzice zabraniali mu czytać horrory oraz wszelkiego rodzaju powieści fantastyczne. Tłumaczyli, że izolowali go w ten sposób od przemocy i okrucieństwa. Etienne pamięta, że zaczęli się tak dziwnie zachowywać od momentu wypadku, któremu uległ on jako 8-letni chłopiec. Podobno ojciec uderzył go przez przypadek drzwiczkami samochodu w głowę, Etienne dostał amnezji i ulotniły się wszystkie jego wspomnienia z okresu dzieciństwa. Do tej pory mężczyzna nie przywiązywał zbyt dużej wagi do swoich wspomnień z lat młodości. Jednak, kiedy podczas zajęć porusza ze studentami temat dzieciństwa oraz niewinności, zaczyna sobie uświadamiać, że rodzice chyba coś przed nim ukrywają. W dodatku te sny…. Etienne często widzi w nich siebie, kroczącego wąską leśną ścieżką. W oddali słychać krzyk dziecka. Pod jego stopami wiją się zaskrońce, gdzieś obok przejeżdża biały, dziecięcy rowerek i wydaje charakterystyczny odgłos tykania łańcucha. Na końcu ścieżki Etienne dostrzega ogromne zarośla, ale nigdy nie udaje mu się dostrzec, co się za nimi kryje, gdyż za każdym razem sen kończy się właśnie w tym miejscu...
Całą opinię znajdziecie tutaj:
http://zaczytanie.com/index.php/2015/01/04/1180/

Głównym bohaterem jest 28-letni Etienne, spokojny i ułożony mężczyzna, który rozpoczyna właśnie karierę nauczyciela akademickiego. Etienne ma prowadzić ćwiczenia z literatury fantastycznej, jednak do swojej nowej pracy podchodzi z lekką obawą, gdyż ten gatunek literacki jest mu całkiem obcy. Etienne z lekkim wyrzutem wspomina, że w dzieciństwie rodzice zabraniali mu czytać...

Książkę czytało się bardzo dobrze, pomimo, że zakończenia można się dość szybko domyślić. Podobało mi się zawiązanie akcji i dobrze rozpisane postacie. Początkowa normalność ustępuje atmosferze pełnej napięcia i grozy. Język użyty w książce, opis postaci i stopniowe budowanie napięcia ułatwiają czytelnikowi wczucie się w tą historię i wyobrażenie jej sobie. Polecam również książkę P. Senecala "Na progu".

Książkę czytało się bardzo dobrze, pomimo, że zakończenia można się dość szybko domyślić. Podobało mi się zawiązanie akcji i dobrze rozpisane postacie. Początkowa normalność ustępuje atmosferze pełnej napięcia i grozy. Język użyty w książce, opis postaci i stopniowe budowanie napięcia ułatwiają czytelnikowi wczucie się w tą historię i wyobrażenie jej sobie. Polecam również...

2011

2011

Wow zaskoczyło mnie zakończenie:) Horror to nie jest tylko trzymający w napięciu i zaskakujący thiller.Tak to prawda ze blisko autorowi do Jacka Ketchuma.Nie ma zadnych zjaw.duchow i strasznych domów:) samo zycie.

Wow zaskoczyło mnie zakończenie:) Horror to nie jest tylko trzymający w napięciu i zaskakujący thiller.Tak to prawda ze blisko autorowi do Jacka Ketchuma.Nie ma zadnych zjaw.duchow i strasznych domów:) samo zycie.

Książka z typu sf. Nie podobało mi się zakończenie. Choć fabuła ciekawa - to zakończenie zepsuło pogląd na całą książkę. Lubię typowe ludzkie zakończenia.

Książka z typu sf. Nie podobało mi się zakończenie. Choć fabuła ciekawa - to zakończenie zepsuło pogląd na całą książkę. Lubię typowe ludzkie zakończenia.

Patrick Senecal powoli zaczyna być moim faworytem.
Druga z jego książek, która wpadła mi w ręce jest równie niepokojąca jak "Ulica Wiązów". Może nawet bardziej.Stosunkowo niedawno nasze nieletnie dziecko było na etapie "wymyślonego przyjaciela". Dobrze ze wtedy ne trafiłem na tę, w sumie krotka, acz naprawdę treściwa lekturę.W przeciwnym razie miałbym "niezłego stresa" :-).
Dla fanów King jazda obowiązkowa. Rodzicom pociech w wieku 3-5 lat nie polecam ;-)

Patrick Senecal powoli zaczyna być moim faworytem.
Druga z jego książek, która wpadła mi w ręce jest równie niepokojąca jak "Ulica Wiązów". Może nawet bardziej.Stosunkowo niedawno nasze nieletnie dziecko było na etapie "wymyślonego przyjaciela". Dobrze ze wtedy ne trafiłem na tę, w sumie krotka, acz naprawdę treściwa lekturę.W przeciwnym razie miałbym "niezłego stresa"...

Mocna! Polecam!

Mocna! Polecam!

Według mnie DOSKONAŁA !! Duża dawka adrenaliny i totalne zaskoczenie czytelnika. Przeczytałam w jeden dzień bo nie sposób się było oderwać. Polecam wielbicielom mocnych trillerow.

Według mnie DOSKONAŁA !! Duża dawka adrenaliny i totalne zaskoczenie czytelnika. Przeczytałam w jeden dzień bo nie sposób się było oderwać. Polecam wielbicielom mocnych trillerow.

Początek nudny, nie wiadomo o co chodzi. Potem trochę lepiej jednak spodziewałam się czegoś lepszego po przeczytaniu opinii o tej książce. Ale końcówka potrafiła zaskoczyć.

Początek nudny, nie wiadomo o co chodzi. Potem trochę lepiej jednak spodziewałam się czegoś lepszego po przeczytaniu opinii o tej książce. Ale końcówka potrafiła zaskoczyć.

rewelacyjna !! :) Nie można się oderwać , polecam ! ;)

rewelacyjna !! :) Nie można się oderwać , polecam ! ;)

Jedna z najmocniejszych książek jakie czytałam!
Czyta się lekko i szybko, poza tym z każdą jedna stroną napięcie rośnie.
Jedyny minus to jedna nie rozwiązana sprawa w końcówce ale to taki mały szczególik. Polecam :)

Jedna z najmocniejszych książek jakie czytałam!
Czyta się lekko i szybko, poza tym z każdą jedna stroną napięcie rośnie.
Jedyny minus to jedna nie rozwiązana sprawa w końcówce ale to taki mały szczególik. Polecam :)

Może i fabuła była dla mnie dość łatwo do przewidzenia, ale książkę czytało się mimo to z zaciekawieniem. Warta przeczytania, dająca trochę do myślenia.

Może i fabuła była dla mnie dość łatwo do przewidzenia, ale książkę czytało się mimo to z zaciekawieniem. Warta przeczytania, dająca trochę do myślenia.

Przypadkiem natrafiłem na tego autora i czuję, że na jednej książce nie poprzestanę! :) Krótka, wciągająca, rewelacyjna pod kątem psychologicznym opowieść. Opisy uczuć wewnętrznych, poczucia psychicznego są tutaj bardzo szczegółowo i realistycznie nakreślone. Do tego narrator w 1. osobie powoduje, że łatwo nam utożsamiać się z bohaterem.
W zasadzie jedyne minusy tej powieści, przez które ujmuję 2 gwiazdki to to, że za szybko się kończy i fakt, że domyślenie się zakończenia zajęło mi może 1/3 książki (co nie zmienia faktu, że nadal świetnie się czytało resztę i mimo tego, że domyślałem się zakończenia to i tak z napięciem czekałem na ostatnią stronę i zamknięcie ksiązki) :)

Przypadkiem natrafiłem na tego autora i czuję, że na jednej książce nie poprzestanę! :) Krótka, wciągająca, rewelacyjna pod kątem psychologicznym opowieść. Opisy uczuć wewnętrznych, poczucia psychicznego są tutaj bardzo szczegółowo i realistycznie nakreślone. Do tego narrator w 1. osobie powoduje, że łatwo nam utożsamiać się z bohaterem.
W zasadzie jedyne minusy tej...

trzyma w napięciu! lecz domyśliłam się zakończenia, co nie zmienia tego, iż lektura jest godna uwagi i polecenia;)

trzyma w napięciu! lecz domyśliłam się zakończenia, co nie zmienia tego, iż lektura jest godna uwagi i polecenia;)

Krótko,niezła ale...rozgryzłem ją na początku więc już nie było takiej frajdy z dalszego czytania.Mimo wszystko można wziąć do ręki.

Krótko,niezła ale...rozgryzłem ją na początku więc już nie było takiej frajdy z dalszego czytania.Mimo wszystko można wziąć do ręki.

Jego książki to nie opasłe tomiska, a tak jak w przypadku "Pasażera" (to w zasadzie mini-powieść) zwięzłe ujęcie tematu. Jednak to dobrze opisane zdarzenia, z klimatem jakiego się oczekuje po thrillerze, mrocznego i z nutą grozy. Senecal świetnie wnika w psychikę swoich bohaterów, przez co stają się wielowymiarowi, a ich postępowanie wzbudza emocje do dość skrajnych podczas rozwoju sytuacji.
Historia, która sięga aż do dzieciństwa. W końcu to ono warunkuje jacy jesteśmy później. Czasem idealizujemy dzieci ,bo są przecież kruche, naiwne, niby wydaja się całkiem bezbronne, ale czy nie brak im okrucieństwa?
Kto zna już Ketchuma zapewne nie pogardzi Senecal'em.

Jego książki to nie opasłe tomiska, a tak jak w przypadku "Pasażera" (to w zasadzie mini-powieść) zwięzłe ujęcie tematu. Jednak to dobrze opisane zdarzenia, z klimatem jakiego się oczekuje po thrillerze, mrocznego i z nutą grozy. Senecal świetnie wnika w psychikę swoich bohaterów, przez co stają się wielowymiarowi, a ich postępowanie wzbudza emocje do dość skrajnych podczas...

Ciekawa fabuła i zaskakujące zakończenie. Podobało mi się, że fakty były zgrabnie ze sobą połączone i gdy prawda wychodziła na jaw można było przeanalizować wcześniej podane niby przypadkiem szczegóły. Książka bardzo mnie wciągnęła. Łatwo się czyta i nie jest męcząca.

Ciekawa fabuła i zaskakujące zakończenie. Podobało mi się, że fakty były zgrabnie ze sobą połączone i gdy prawda wychodziła na jaw można było przeanalizować wcześniej podane niby przypadkiem szczegóły. Książka bardzo mnie wciągnęła. Łatwo się czyta i nie jest męcząca.

Książka o dosyć zaskakującym zakończeniu..w sumie nie tego się spodziewałem..taka trochę sennoklimatyczna..

Książka o dosyć zaskakującym zakończeniu..w sumie nie tego się spodziewałem..taka trochę sennoklimatyczna..

mocna!

mocna!

7/10 – BARDZO DOBRY

Pamiętasz jaka była najgorsza rzecz którą zrobiłeś będąc dzieckiem? Ettiene Seguin nie pamięta swego dzieciństwa. Niewyraźne echa lat młodości wracają dopiero, kiedy na swojej drodze spotyka autostopowicza Alexa. Etienne podejrzewa, że to właśnie obecność tajemniczego pasażera, którego regularnie podwozi w drodze z pracy do domu, przywołuje mętne przebłyski wspomnień z dawnych czasów. Trzydziestolatek nawet nie zdaje sobie sprawy jak ogromny wpływ na jego dalsze życie będą miały wydarzenia sprzed lat, które jego umysł tak skutecznie wypierał. Kim jest Alex? Czy ma jakiś związek z młodością Ettiene’a? I dlaczego w międzyczasie zaczynają ginąć ludzie?

„Pasażer” to kolejna już powieść grozy autorstwa Patricka Senécala z którą dane było mi się zetknąć i tak samo jak wszystkie poprzednie spotkania z tym autorem, to również było udane. Senécal ponownie stworzył klimatyczny horror z wciągającą fabułą i intrygującymi postaciami. Co prawda powieść jest troszkę za krótka i nie wnosi nic nowego do gatunku, ale za to do końca trzyma w napięciu i zwieńczona jest mocnym finałem. Proza Kanadyjczyka bardzo często porównywana jest do twórczości Stephena Kinga, mnie natomiast bardziej przypomina dzieła Jacka Ketchuma. I nie chodzi tutaj o styl, język czy sposób prowadzenia narracji, ale o fakt, że w tekstach obu pisarzy na ogół próżno szukać zjawisk paranormalnych. Zamiast tego otrzymujemy możliwość zerknięcia w głąb ciemnych zakamarków ludzkiej duszy i przyjrzenia się złu najbardziej przerażającemu. Złu które jest realne i rzeczywiste.

Moim zdaniem Patrick Senécal to jeden z najlepszych, obecnie dostępnych na rynku, pisarzy parających się gatunkiem horroru. Wszystkie jego powieści są godne uwagi i nie inaczej jest w przypadku „Pasażera”. Jest to po prostu bardzo dobry horror, którego dodatkowym atutem są zawarte w nim ciekawe spostrzeżenia na temat wszechobecnego motywu dzieci w literaturze grozy. Polecam!

7/10 – BARDZO DOBRY

Pamiętasz jaka była najgorsza rzecz którą zrobiłeś będąc dzieckiem? Ettiene Seguin nie pamięta swego dzieciństwa. Niewyraźne echa lat młodości wracają dopiero, kiedy na swojej drodze spotyka autostopowicza Alexa. Etienne podejrzewa, że to właśnie obecność tajemniczego pasażera, którego regularnie podwozi w drodze z pracy do domu, przywołuje mętne...

Wspomnienia z dzieciństwa to najczęściej sama słodycz - beztroski czas, spędzony na zabawach i odkrywaniu świata. Wracając pamięcią do tych sielankowych lat widzimy piękne obrazy w których radość, śmiech, a czasami i lekkomyślność, wysuwa się na pierwszy plan. Co się jednak dzieje, kiedy te wspomnienia zostają zakłócone?, albo... jeśli w ogóle nie odnajdujemy wspomnień?.

Problem z tym ma bohater „Pasażera”, dwudziestoośmioletni Etienne, wykładowca literatury fantastycznej w swoim rodzinnym miasteczku Drummondville, który jak się okazuje nie pamięta pierwszych ośmiu lat swojego życia. Prowadzone wykłady wymuszają na nim wracanie pamięcią do lat dzieciństwa, tym bardziej, że tematem jego zajęć są dzieci w horrorze i związane z tym okrutne zabawy. Etienne'a nigdy wcześniej nie interesował ten gatunek literatury, jednak po poznaniu kilku prac zaczyna czuć niezdrową fascynację tym zagadnieniem. Sprawy jeszcze bardziej się komplikują gdy młody wykładowca zabiera autostopowicza, który wydaje się mu dziwnie znajomy. Kim jest ów intrygujący pasażer? I jak skończy się ta dziwna znajomość?

Patrick Senecal to miłośnik suspensu, fantastyki i grozy. W roku 1994 wydał swoją pierwszą powieść „Ulica wiązów 5150”, rok później ukazał się niebezpiecznie intrygujący „Pasażer” , zaś w kolejnych latach: „Oko za oko”, „Na progu” i „Alicya”. Wszystkie książki autora są pozytywnie odbierane przez krytyków, jak również przez miłośników mocnych fabuł. Na taką rekomendację, nie można być obojętnym, tym bardziej jeśli lubi się nieprzewidywalne i niepokojące treści.

Powieść „Pasażer” to historia strachu, drzemiącego w podświadomości każdego człowieka, poza tym porusza i podważa obraz dziecięcej niewinności.
Autor bazując na ludzkich lękach, stworzył fabułę intrygującą i niebezpieczną, która przyprawia o dreszcz niepokoju. W książce pojawia się moja ulubiona pierwszoosobowa narracja, która sprawia, że jesteśmy bliżej Etienne, a jego lęki odbieramy bardzo dotkliwie. Panująca w książce trwoga rośnie wraz z każdą przeczytaną stroną, tym bardziej, że fabuła jest niesamowicie logiczna i konsekwentna, i metodycznie prowadzi czytelnika do nieuchronnego przerażającego końca.

To moje pierwsze spotkania z twórczością Senecala, ale zapewne nie ostatnie. Autor zachwyca stylem pisania; zwięzłym, niekiedy wręcz oszczędny, jednak bardzo wyrazistym. Klimat jego powieści zaskakuje pozornym spokojem, akcja rozwija się stopniowo i rośnie aż do kulminacyjnego momentu. Ten nastrój ciszy przed burzą zapowiada niewyobrażalne wrażenia, a w połączeniu z ekspresywnymi postaciami, fleszami ze wspomnień głównego bohatera, a także jego zatrważającymi snami, daje solidnego kopa.
Książce nie można nic zarzucić, co prawda motyw autostopowicza jest dość często powielany, jednak w wykonaniu Patricka Senecala to prawdziwy majstersztyk.
„Pasażer” to doskonały thriller psychologiczny, który wzbudza wiele emocji, pobudza wyobraźnię i skutecznie przeraża. Powieść polecam wszystkim miłośnikom gatunku i proszę... uważajcie na autostopowiczów.

Wspomnienia z dzieciństwa to najczęściej sama słodycz - beztroski czas, spędzony na zabawach i odkrywaniu świata. Wracając pamięcią do tych sielankowych lat widzimy piękne obrazy w których radość, śmiech, a czasami i lekkomyślność, wysuwa się na pierwszy plan. Co się jednak dzieje, kiedy te wspomnienia zostają zakłócone?, albo... jeśli w ogóle nie odnajdujemy...

,,Pasażer’’, to kolejne dzieło Patricka Senecala, które w oryginale powstało w 1995 roku, zaś w Polsce dzięki wydawnictwu Fu Kang na światło dzienne wyjrzał w 2008 roku. Jako zagorzała fanka tego autora do tej pory miałam przyjemność poznać takie jego książki jak choćby ,,Ulica wiązów 5150’’, ,,Na progu’’ czy ,,Oko za oko’’. Teraz czeka mnie jeszcze czytelnicza przygoda z ,,Alicyą’’.

Wracając do historii ,,Pasażera’ rozpoczyna się ona całkiem spokojnie i łagodnie. Głównym bohaterem jest Etienne Seguin- dwudziestoośmioletni wykładowca w college’u , gdzie prowadzi ze studentami zajęcia z literatury fantastycznej. Mężczyzna nigdy wcześniej nie interesował się tym gatunkiem literackim, więc postanawia nadrobić zaległości w tej dziedzinie. Zdziwiony, odkrywa zainteresowanie do opowiadań z motywami dzieciństwa. Prawdopodobnie jego fascynacja wiąże się z osobistym brakiem wspomnień ze szczenięcego okresu, ponieważ w wieku ośmiu lat, w wyniku pewnych zdarzeń Etienne doznał amnezji. A może kryje się za tym coś więcej?

Po każdym skończonym wykładzie, który odbywa się trzy razy w tygodniu Seguin zmuszony jest pokonywać ponad godzinną trasę z Drummondville do Montealu. Pewnego dnia w czasie podróży do domu nauczyciel zabiera ze sobą tajemniczego autostopowicza, który mimo przyjaznego usposobienia wywołuje w nim dziwny niepokój.

,,Jadę spokojnie. Trzysta metrów przede mną widzę wjazd z Saint- Valerien i czuje jak krew ścina mi się w żyłach. Zjeżdżam na pobocze autostrady i gwałtownie hamuje. Tam pod latarnią, stoi nieruchoma postać z uniesionym kciukiem.
- Nie możesz się oprzeć pokusie, musisz mnie zabrać Etienne. Jestem twoim pasażerem, nie zapominaj o tym’’.

Kim tak naprawdę jest nieznajomy pasażer i jaką rolę odegra on w życiu Seguin’a?

Z każdą kolejną poznaną książką Patricka Senecala rośnie moja poprzeczka względem jego pisarstwa. W tym przypadku uważam, że choć ,,Pasażer’’ jest najmniejszą objętościowo książką autora ze wszystkich dotychczas, to jednak cały czas trzyma fason. Fabuła nakreślona jest logicznie, spójnie, trzymając nasze zainteresowanie od samego początku aż do końca. Wątki poboczne nieco bledną przy głównym nurcie historii, lecz mnie osobiście ten zamysł wcale nie przeszkadza, ponieważ lubię kierować uwagę na centralne źródło rozwoju wypadków. Akcja rozwija się spokojnie, płynnie i umiarkowanie, mimo to pod jej powłoczką czuć narastający niepokój i wzmożone napięcie. Finałowe zakończenie zaskakuje i szokuje wprawiając czytelnika w zdumienie i jednocześnie zachwyt nad ciekawie skonstruowanym układem zdarzeń.

Sylwetki bohaterów przedstawione są w niezwykle rzetelny i wiarygodny sposób dając realistyczny obraz ich cech charakteru. Pierwszoosobowa narracja poprowadzona z punktu widzenia Etienne pozwala nam poczuć jego skrajne emocje takie jak: lęk, obawa, przerażenie, rozpacz, czy wyrzuty sumienia.

Moim zdaniem ,,Pasażer’’ również jak inne dzieła autora utrzymuje wysoki kunszt pisarski. Może jestem nieco mało obiektywna, ale po prostu uwielbiam twórczość Senecala właśnie za jego swoistą prostotę, która otoczona nietuzinkową fabułą i utajnionym napięciem daje zniewalająco-przerażający efekt.

Gorąco polecam przeczytać ,,Pasażera’’- intrygujący thriller psychologiczny Patricka Senecala. Jestem pewna, że bez żadnego problemu wdrożycie się w dziwny świat głównego bohatera poznając jego najmroczniejsze zakamarki duszy. Nie opieraj się więc już dłużej tej ekscytującej pokusie, tylko już dziś zabierz tego tajemniczego autostopowicza do swojego domu a zobaczysz, że warto mieć takiego emocjonującego towarzysza.

,,Pasażer’’, to kolejne dzieło Patricka Senecala, które w oryginale powstało w 1995 roku, zaś w Polsce dzięki wydawnictwu Fu Kang na światło dzienne wyjrzał w 2008 roku. Jako zagorzała fanka tego autora do tej pory miałam przyjemność poznać takie jego książki jak choćby ,,Ulica wiązów 5150’’, ,,Na progu’’ czy ,,Oko za oko’’. Teraz czeka mnie jeszcze czytelnicza przygoda z...