Można się wiele dowiedzieć.

Można się wiele dowiedzieć.

„Życie prywatne elit II Rzeczypospolitej” czyta się poprawnie, ale bez większych emocji. Książka raczej nie odkrywa sensacyjnych tajemnic, tylko rozszerza znane biografie o wątki obyczajowe i prywatne. Momentami jest ciekawa, ale bardziej opisowa niż wciągająca. Zostawia też dość ponury obraz elit: alkohol, romanse, poczucie wyższości i sporo moralnego chaosu. Niby nie była zła, ale też nie porwała – bardziej przygnębia niż fascynuje.

„Życie prywatne elit II Rzeczypospolitej” czyta się poprawnie, ale bez większych emocji. Książka raczej nie odkrywa sensacyjnych tajemnic, tylko rozszerza znane biografie o wątki obyczajowe i prywatne. Momentami jest ciekawa, ale bardziej opisowa niż wciągająca. Zostawia też dość ponury obraz elit: alkohol, romanse, poczucie wyższości i sporo moralnego chaosu. Niby nie była...

Koper w interesujący sposób opisuje tutaj biogramy kilku najważniejszych polityków II RP. Skupia się przede wszystkim na ich życiu prywatnym, ale nie zawsze. To co opisał jest jak najbardziej ciekawe i godne polecenia. Niestety czasem autor powiela pewne mity i stereotypy.

Niestety widać tutaj pewne braki warsztatowe. Uboga bibliografia, brak przypisów czy nawet wyjaśnień źródłoznawczych. Pan Koper jest jednak z tego znany - swego czasu miał batalię sądową o plagiaty.

Największym minusem jest jednak "chwyt" związany z tytułem. Według mnie, nie odpowiada on zawartości książki. Sugeruje on ukazanie życia prywatnego elit, podczas gdy w środku czytamy mniej lub bardziej "prywatne biogramy". Najciekawszy jest przykrótki wstęp, gdzie dowiadujemy się o brydżu, kabaretach czy okultyzmie w kontekście elit. I taka powinna być cała książka. No i kolejne zagadnienie. Czy poprzez termin "elity" należy rozumieć tylko polityków? Mam pewną wątpliwość, ale właśnie tak to rozumie Koper.

Koper w interesujący sposób opisuje tutaj biogramy kilku najważniejszych polityków II RP. Skupia się przede wszystkim na ich życiu prywatnym, ale nie zawsze. To co opisał jest jak najbardziej ciekawe i godne polecenia. Niestety czasem autor powiela pewne mity i stereotypy.

Niestety widać tutaj pewne braki warsztatowe. Uboga bibliografia, brak przypisów czy nawet wyjaśnień...

Kolejna pozycja opisująca elity 2RP która wnosi dla nas żyjących w 21w że tak naprawdę polityka jest wciąż taka sama.

Kolejna pozycja opisująca elity 2RP która wnosi dla nas żyjących w 21w że tak naprawdę polityka jest wciąż taka sama.

Znakomita, klimatyczna opowieść o czasach II RP, czasach minionych, ale jakże inspirujących współcześnie. II RP to swoisty kanon symboliczny i pełen nostalgii świat. Bardzo ciekawie pokazany przez autora bez egzaltacji, ale i idiotyzmów o wyzysku i spolecznych nierównościach rodem z dyrdymałów PRLowskiej propagandy

Znakomita, klimatyczna opowieść o czasach II RP, czasach minionych, ale jakże inspirujących współcześnie. II RP to swoisty kanon symboliczny i pełen nostalgii świat. Bardzo ciekawie pokazany przez autora bez egzaltacji, ale i idiotyzmów o wyzysku i spolecznych nierównościach rodem z dyrdymałów PRLowskiej propagandy

Autor przekazuje nam historię międzywojennych elit ze strony ich życia, romansów i układów. Opowieść jest zajmująca, ciekawa i pozwala poznać postaci historyczne z innej strony. Polecam!

Autor przekazuje nam historię międzywojennych elit ze strony ich życia, romansów i układów. Opowieść jest zajmująca, ciekawa i pozwala poznać postaci historyczne z innej strony. Polecam!

💚

💚

Książka dość ciekawa i przyjemnie się ją czyta, chociaż musiałem przyzwyczaić się do stylu autora. Jest to bardziej pobieżna biografia kilku czołowych polityków tamtego okresu, skupiona na "ciekawostkach" z ich życia. Dość lekka i bez specjalnych ambicji, oczywiście nie może być traktowana, jako książka historyczna! Natomiast można wyciągnąć z niej ciekawe wnioski i spostrzeżenia, jeśli obsadzimy ją w szerszym kontekście. Pierwszym i najsmutniejszym wnioskiem, jest ten, że niczego się nie nauczyliśmy i nie wyciągamy lekcji z własnych błędów. Natomiast pierwsze spostrzeżenie, to brak w obecnych czasach pojęcia honor i uczciwość.
Polecam jak najbardziej, przede wszystkim dla czytelników, którzy lubią analizować to, co czytają.

Książka dość ciekawa i przyjemnie się ją czyta, chociaż musiałem przyzwyczaić się do stylu autora. Jest to bardziej pobieżna biografia kilku czołowych polityków tamtego okresu, skupiona na "ciekawostkach" z ich życia. Dość lekka i bez specjalnych ambicji, oczywiście nie może być traktowana, jako książka historyczna! Natomiast można wyciągnąć z niej ciekawe wnioski i...

Bardzo ciekawa książka Polecam.

Bardzo ciekawa książka Polecam.

Uwielbiam takie książki i wciągają mnie bardziej niż dobre kryminały. Ocena 8/10 głównie ze względu na znakomite rozdziały o "ulubieńcu Cezara i bożyszczu Polek" - Bolesławie Wieniawie-Długoszowskim, Ignacym Paderewskim i Śmigłym-Rydzu, w którego biografii więcej jest niewiadomych niż potwierdzonych faktów i w związku z tym chciałabym przeczytać inne książki na jego temat.
Świetna lektura. Polecam.

Uwielbiam takie książki i wciągają mnie bardziej niż dobre kryminały. Ocena 8/10 głównie ze względu na znakomite rozdziały o "ulubieńcu Cezara i bożyszczu Polek" - Bolesławie Wieniawie-Długoszowskim, Ignacym Paderewskim i Śmigłym-Rydzu, w którego biografii więcej jest niewiadomych niż potwierdzonych faktów i w związku z tym chciałabym przeczytać inne książki na jego...

Początek tej książki jakoś szczególnie mnie nie porwał. Potrzebowałem też chwili, żeby przyzwyczaić się do głosu Tomasza Knapika, który z audiobookami nie ma zbyt częstego kontaktu. Później jednak dałem się wciągnąć w snutą opowieść bez reszty. Autor bardzo barwnie i swobodnie opowiada o elitach politycznych II Rzeczpospolitej. Ukazuje je z nieco innej, mniej znanej i bardziej skrywanej strony. Wieniawa-Długoszowski, Piłsudski, Paderewski, Śmigly-Rydz, Wojciechowski, Mościcki i Sławek mieli naprawdę ciekawe życie. Nie brakowało skandali, hulanek, zabaw i romansów, ale każdemu z nich na sercu leżało też dobro Polski. Mimo wszystkich swoich słabości, kiedy trzeba było, potrafili zachować się z klasą, czego dzisiaj chyba czasem brakuje. Jeśli ktoś lubi okres dwudziestolecia międzywojennego, tak jak ja, to powinien być zadowolony z lektury. W szkolnych podręcznikach próżno szukać podawanych tu faktów, a szkoda, bo dzięki znajomości życia prywatnego naszych ówczesnych włodarzy, lepiej można zrozumieć podejmowane przez nich decyzje.

Początek tej książki jakoś szczególnie mnie nie porwał. Potrzebowałem też chwili, żeby przyzwyczaić się do głosu Tomasza Knapika, który z audiobookami nie ma zbyt częstego kontaktu. Później jednak dałem się wciągnąć w snutą opowieść bez reszty. Autor bardzo barwnie i swobodnie opowiada o elitach politycznych II Rzeczpospolitej. Ukazuje je z nieco innej, mniej znanej i...

Czyta się fajnie, dużo faktów, o których nie dowiemy się na lekcji historii, jednakże skoncentrowana na kilku postaciach i za dużo opisów z przed 1918 roku czyli zanim nastała II RP. Dla ciekawych tej epoki warto przeczytać.

Czyta się fajnie, dużo faktów, o których nie dowiemy się na lekcji historii, jednakże skoncentrowana na kilku postaciach i za dużo opisów z przed 1918 roku czyli zanim nastała II RP. Dla ciekawych tej epoki warto przeczytać.

Ciekawe, aczkolwiek nie mogę oprzeć się wrażeniu, że przeczytane kilka lat temu "Życie prywatne elit artystycznych" tego samego autora podobało mi się bardziej.
Czyżby artyści mieli ciekawsze życie niż politycy?

Najbardziej z książki podobała mi się pierwsza część poświęcona obyczajowości tamtych czasów oraz rozdziały o Bolesławie Wieniawie Długoszowskim, Edwardzie Rydzu Śmigłym, Ignacym Paderewskim i Józefie Piłsudskim. Z tymi trzema ostatnimi wiążą się rozmaite tajemnice.

Miłym dodatkiem było także przybliżenie sylwetek dwóch prezydentów II RP: Stanisława Wojciechowskiego i Ignacego Mościckiego.

Kiedyś zgłębiałam w szkole bardzo intensywnie tematykę XX-lecia międzywojennego, ale o wielu faktach przedstawionych w tej książce nie miałam pojęcia.

Ciekawe, aczkolwiek nie mogę oprzeć się wrażeniu, że przeczytane kilka lat temu "Życie prywatne elit artystycznych" tego samego autora podobało mi się bardziej.
Czyżby artyści mieli ciekawsze życie niż politycy?

Najbardziej z książki podobała mi się pierwsza część poświęcona obyczajowości tamtych czasów oraz rozdziały o Bolesławie Wieniawie Długoszowskim, Edwardzie Rydzu...

Kocham historię i choć moja Pani Profesor w liceum zwykła była mawiać, że "Historia nas nauczyła, że niczego nas nie nauczyła" (bardzo gorzkie stwierdzenie, ale niestety, prawdziwe), uważam, że mnie nauczyła wiele. Ale nie to jest tematem tej recenzji.

Myślę, że Sławomir Koper powinien zabrać się za pisanie podręczników dla uczniów. :) Historia w jego wydaniu jest zajmująca, ciekawa i po prostu normalna.

Autor ukazuje nam sylwetki Polaków, którzy w dwudziestoleciu międzywojennym coś znaczyli. Przyglądamy się zatem życiu Piłsudskiego, Długoszewskiego, Sławka, Padarewskigo, Rydza - Śmigłego i Wojciechowskiego.

Trudno mi oceniać wiedzę historyczną, bo nie jestem specjalistą, ale sposób ukazania tych sylwetek bardzo mi się podoba. Autor nie koloryzuje. Pokazuje dobre i złe strony tych postaci. Ukazuje ich także w życiu prywatnym, co przybliża nam te osoby i sprawia, że schodzą z piedestału. Koper podaje fakty, a tam gdzie nie ma jasnej wiedzy ewentualne przypuszczenia i zastrzega to wyraźnie. Cytuje listy i opinie tych, którzy żyli w tamtych czasach. Nie snuje teorii spiskowych, ocenę zostawia czytającemu.

Książkę bardzo dobrze i szybko się czyta. Odczuwa się delikatny gawędziarski styl całej wypowiedzi. Czytelnik na pewno się nie nudzi, a wielkie postaci tamtego czasu stają mu się bliższe, bo są po prostu ludzkie.

Zachwyca na pewno postawa (mimo wad) Padarewskiego, Wojciechowskiego czy Sławka. Lepiej zaczynamy rozumieć Piłsudskiego. Dziś już takich Polaków nie ma, przynajmniej na stanowskach rządowych.
Polecam.

Kocham historię i choć moja Pani Profesor w liceum zwykła była mawiać, że "Historia nas nauczyła, że niczego nas nie nauczyła" (bardzo gorzkie stwierdzenie, ale niestety, prawdziwe), uważam, że mnie nauczyła wiele. Ale nie to jest tematem tej recenzji.

Myślę, że Sławomir Koper powinien zabrać się za pisanie podręczników dla uczniów. :) Historia w jego wydaniu jest...

Biografie najważniejszych postaci II Rzeczypospolitej w bardzo skróconej i lekkiej formie. Autor skupia się bardziej na życiu prywatnym opisywanych przez niego osób jak zresztą sam tytuł sugeruje. Oczywiście można dowiedzieć się mimo wszystko ciekawostek z życia bohaterów książki o których wcześnie nie słyszałem.

Biografie najważniejszych postaci II Rzeczypospolitej w bardzo skróconej i lekkiej formie. Autor skupia się bardziej na życiu prywatnym opisywanych przez niego osób jak zresztą sam tytuł sugeruje. Oczywiście można dowiedzieć się mimo wszystko ciekawostek z życia bohaterów książki o których wcześnie nie słyszałem.

Tym razem na tapecie mężczyzni II RP. Ileż toterancji i wyrozumiałości ze strony autora dla ich słabości i psot . Pobłażliwa pełna anegdot i humoru książeczka ,nie to co w przypadku tych rozwiązłych koszmarnych bab z IIRP. Tendencyjna.

Tym razem na tapecie mężczyzni II RP. Ileż toterancji i wyrozumiałości ze strony autora dla ich słabości i psot . Pobłażliwa pełna anegdot i humoru książeczka ,nie to co w przypadku tych rozwiązłych koszmarnych bab z IIRP. Tendencyjna.

Ot, taka sobie plotkarska książeczka. Ani nic nowego, ani nic specjalnie ciekawego. Do poczytania w letnie popołudnie. Dostałam zwietrzałe już skandaliki, a czekałam na barwniejszy opis strojów, miejsc, międzywojennej Warszawy, Wilna czy Krakowa, realiów życia, mody itd., a tu nic.Jeśli ktoś zupełnie nie uważał na lekcjach historii w gimnazjum, może poczytać.

Ot, taka sobie plotkarska książeczka. Ani nic nowego, ani nic specjalnie ciekawego. Do poczytania w letnie popołudnie. Dostałam zwietrzałe już skandaliki, a czekałam na barwniejszy opis strojów, miejsc, międzywojennej Warszawy, Wilna czy Krakowa, realiów życia, mody itd., a tu nic.Jeśli ktoś zupełnie nie uważał na lekcjach historii w gimnazjum, może poczytać.

Choć książka mi się podobała, to mam nieodparte wrażenie, że jest to taki historyczny "Pudelek" z czasów II RP… Ploteczki, anegdoty, fakty. Ktoś jest politykiem, takiego zna go publika i z tego powinna rozliczać, ale i tak życie prywatne takich osób jest ciekawostką.

Fajnie wiedzieć, że wielcy tamtego okresu też byli ludźmi. Nie tylko wodzami, wybitnymi politykami, elitami narodu, ale również zwykłymi ludźmi, mającymi swoje słabostki, nie zawsze krystaliczne życie prywatne i swoje za uszami. To dodaje im autentyczności i czyni ich bardziej ludzkimi.

Przy opiniowaniu książek historycznych zawsze uważam za konieczne zaznaczenie, że historykiem nie jestem i nie wiem, na ile podawane przez autora informacje są prawdziwe. Zakładam, że przy tego typu pracy i wykształceniu autora (sprawdziłam, jest on historykiem), to co jest w książce powinno być prawdą – i tak też to traktuję tym razem.

Jestem pewna, że życie prywatne zawsze w jakimś stopniu ma wpływ na nasze życie zawodowe. Czy decyzje marszałka Piłsudskiego byłyby takie same, gdyby jego życie prywatne było zupełnie inne? Być może tak. Ale jak z książki wynika, kobiety polityków często wpływały na ich ówczesne zachowanie, na decyzje podejmowane w tamtej chwili, na to, w którym bankiecie polityk uczestniczył dłużej, a w którym wcale.

Lubię na historię spojrzeć czasem z takiej innej strony. Może to tylko moja ludzka ciekawość (choć współczesne pudelki nie interesują mnie w najmniejszym stopniu i zawsze jestem mocno do tyłu z rozwodami/ślubami/rozstaniami współczesnych celebrytów). W tej książce jednak cenię takie „uczłowieczenie” historii i nadanie jej ludzkiej twarzy.

http://tak-sobie-czytam.blogspot.com/2017/03/zycie-prywatne-elit-drugiej.html

Choć książka mi się podobała, to mam nieodparte wrażenie, że jest to taki historyczny "Pudelek" z czasów II RP… Ploteczki, anegdoty, fakty. Ktoś jest politykiem, takiego zna go publika i z tego powinna rozliczać, ale i tak życie prywatne takich osób jest ciekawostką.

Fajnie wiedzieć, że wielcy tamtego okresu też byli ludźmi. Nie tylko wodzami, wybitnymi politykami, elitami...

Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej - sam tytuł mówi już o wszystkim, co znajdziecie w tej małej książeczce. Autor pochyla się tu nad sekretami domowego zacisza (i sypialni...) Józefa Piłsudskiego, Bolesława Wieniawy - Długoszowskiego, Ignacego Paderewskiego, Edwarda Śmigłego - Rydza, Stanisława Wojciechowskiego i Ignacego Mościckiego.
Spomiędzy opisów tych barwnych relacji wyłania się obraz życia elit narodu. Choć niższe "warstwy" społeczeństwa zmagały się z trudami egzystencji, to życie elit było bardzo bogate i nad wyraz wystawne.
Stałym elementem życia zarówno towarzyskiego jak i zawodowego, były wszelkiego rodzaju rauty i bankiety. Osoby piastujące ważne stanowiska państwowe, musiały - pod czujnym okiem ciekawskich wyborców - pamiętać o zasadach etykiety. Zagorzałym przeciwnikiem stosowania się do takich norm był prezydent Wojciechowski - na przykład na jednym z oficjalnych obiadów dyplomatów pozamieniał karteczki z nazwiskami, gdyż nie podobało mu się, że siedzi obok Tommassino - posła z Italii (sadzając obok siebie przedstawiciela Francji). Oficjalnych przyjęć nie znosił także Piłsudski. Zupełnym przeciwieństwem tych panów był natomiast prezydent Mościcki, który zasłynął jako organizator wyjątkowo okazałych bankietów oraz kilkudniowych polowań, na które zjeżdżali się delegaci z wielu państw Europy.
Nie zdradzając wiele zaznaczę, że wiele imprez kończyło się o świcie, na wielu dochodziło do ekscesów i wydarzeń bolesnych w skutkach.
W książce tej zobaczymy prezydentów sterowanych i dopingowanych przez swoje żony, głowy państwa uzależnione od kart i alkoholu, seanse spirytystyczne organizowane z nudów i próby rozwikłania zagadek przyszłości przy pomocy duchów. Zahaczymy o zainteresowania Marszałka telepatią, szantaże, a nawet o pojedynki - kiedy to konflikty, które uciąć można było najzwyklejszym "przepraszam" kończyły się rozlewem krwi i śmiercią.

Do lektury zachęcam miłośników historycznych ciekawostek, czytelników lubujących się w biografiach oraz wszystkich tych, którzy chcą spędzić przyjemny wieczór przy pouczającej, ciekawej i zabawnej lekturze.

Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej - sam tytuł mówi już o wszystkim, co znajdziecie w tej małej książeczce. Autor pochyla się tu nad sekretami domowego zacisza (i sypialni...) Józefa Piłsudskiego, Bolesława Wieniawy - Długoszowskiego, Ignacego Paderewskiego, Edwarda Śmigłego - Rydza, Stanisława Wojciechowskiego i Ignacego Mościckiego.
Spomiędzy opisów tych...

Szybka Łatwa i przyjemna, można się pośmiać i czegoś ciekawego dowiedzieć. Jedna z przyjemniejszych lektur :)

Szybka Łatwa i przyjemna, można się pośmiać i czegoś ciekawego dowiedzieć. Jedna z przyjemniejszych lektur :)

Ciekawa pozycja, dowiemy się z niej zaskakujących szczegółów z życia ludzi, na których dotychczas patrzyliśmy z innej perspektywy.

Ciekawa pozycja, dowiemy się z niej zaskakujących szczegółów z życia ludzi, na których dotychczas patrzyliśmy z innej perspektywy.

Bardzo ciekawa pozycja historyczna ukazująca życie prywatne i rodzinne najważniejszych osób polityki II Rzeczypospolitej. Przede wszystkim Józefa Piłsudskiego, ale też Bolesława Wieniawy-Długoszewskiego (jego adiutanta), Ignacego Paderewskiego, Stanisława Wojciechowskiego, Ignacego Mościckiego czy Walerego Sławka.

Bardzo ciekawa pozycja historyczna ukazująca życie prywatne i rodzinne najważniejszych osób polityki II Rzeczypospolitej. Przede wszystkim Józefa Piłsudskiego, ale też Bolesława Wieniawy-Długoszewskiego (jego adiutanta), Ignacego Paderewskiego, Stanisława Wojciechowskiego, Ignacego Mościckiego czy Walerego Sławka.

Tym razem o: Wieniawie - Długoszowskim (sporo już o nim wiedziałam z nudnego Urbaniaka), Piłsudskim, Paderewskim (świetny szkic), Śmigłym - Rydzu (wciągające), Wojciechowskim, Sławku (znałam już tę postać). Polecam!

Tym razem o: Wieniawie - Długoszowskim (sporo już o nim wiedziałam z nudnego Urbaniaka), Piłsudskim, Paderewskim (świetny szkic), Śmigłym - Rydzu (wciągające), Wojciechowskim, Sławku (znałam już tę postać). Polecam!

Odrobinę chaotycznie napisana. Historie bardzo ciekawe. Niestety nie dla laika, nie znającego zbyt dokładnie historii ani postaci tamtych czasów - czyta się miło, choć nie wie, o kim i o czym czyta;)

Odrobinę chaotycznie napisana. Historie bardzo ciekawe. Niestety nie dla laika, nie znającego zbyt dokładnie historii ani postaci tamtych czasów - czyta się miło, choć nie wie, o kim i o czym czyta;)

Bardzo ciekawa książka. Informacje podane w sposób przystępny. Jedyne, do czego bym się przyczepiła, to zbyt duża ilość życiorysów znanych postaci. Po jakimś czasie zaczęły być nieco nużące.
W każdym razie jest to dobra pozycja, jeśli ktoś nie uważał na lekcjach historii :)

Bardzo ciekawa książka. Informacje podane w sposób przystępny. Jedyne, do czego bym się przyczepiła, to zbyt duża ilość życiorysów znanych postaci. Po jakimś czasie zaczęły być nieco nużące.
W każdym razie jest to dobra pozycja, jeśli ktoś nie uważał na lekcjach historii :)

Trudno mi tą książkę ocenić jednoznacznie. Opinie czytelników są skrajne. Niektórzy są zachwyceni, inni zaś zniesmaczeni, jeden Pan wyraził nawet swój protest przeciwko powstawaniu tego typu publikacji.
Z jednej strony, to mam wrażenie, że książka ta ma rekompensować ludziom brak w dwudziestoleciu międzywojennym najgroszego typu prasy brukowej w typie "Superexpress", "Fakt", "Party" itp. , co samo w sobie jest nieco gorszące-oparcie książki na wywleczonych, ze starych artykułów i wspomnień wątpliwej wiarygodności, brudach.
Z drugiej strony, autor z reguły zachowuje dystans do przytaczanych przez siebie rewelacji i stara się przedstawiać opisywane przez siebie osoby uczciwie, nie umniejszając ich zasług.
Poza tym, co tu dużo ukrywać, była to całkiem przyjemna i ciekawa lektura. Nie dlatego, że wzbogaca w szczególny sposób życiorysy owych osobistości,ale dlatego, że w jakiś sposób próbuje umożliwić spojrzenie na postacie historyczne oczami ludzi im współczesnych, nadaje im bardziej ludzki wymiar, trochę je przybliża, jako ludzi z pewnymi słabościami, a nie mitycznych bohaterów bez skazy.

Trudno mi tą książkę ocenić jednoznacznie. Opinie czytelników są skrajne. Niektórzy są zachwyceni, inni zaś zniesmaczeni, jeden Pan wyraził nawet swój protest przeciwko powstawaniu tego typu publikacji.
Z jednej strony, to mam wrażenie, że książka ta ma rekompensować ludziom brak w dwudziestoleciu międzywojennym najgroszego typu prasy brukowej w typie "Superexpress",...

Sięgając po książkę „Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej”, wydaną przez Sławomira Kopra nakładem wydawnictwa Bellona w 2009 roku, zastanawiałem się jaka będzie ta publikacja właśnie ze względu na osobę autora (...) Moje przemyślenia rozwiały się całkowicie, gdy tylko zacząłem czytać wspomnianą książkę. Kolokwialnie mówiąc, albo raczej pisząc, połykałem to dzieło po prostu. Zdanie po zdaniu, strona po stronie, rozdział po rozdziale.

Więcej pod linkiem (http://know-howhistoria.blogspot.com/2015/12/zycie-prywatne-elit-drugiej.html)

Sięgając po książkę „Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej”, wydaną przez Sławomira Kopra nakładem wydawnictwa Bellona w 2009 roku, zastanawiałem się jaka będzie ta publikacja właśnie ze względu na osobę autora (...) Moje przemyślenia rozwiały się całkowicie, gdy tylko zacząłem czytać wspomnianą książkę. Kolokwialnie mówiąc, albo raczej pisząc, połykałem to dzieło po...

Świetna pozycja, jak zresztą większość tego autora.

Świetna pozycja, jak zresztą większość tego autora.

Książka godna polecenia, nie tylko miłośnikom okresu międzywojennego. Mam tylko jedną uwagę. Pewne opisy (np. rozdział o Walerym Sławku)prawie zupełnie takie same jak w książce (o ile pamiętam) o aferach i skandalach tego autora.

Książka godna polecenia, nie tylko miłośnikom okresu międzywojennego. Mam tylko jedną uwagę. Pewne opisy (np. rozdział o Walerym Sławku)prawie zupełnie takie same jak w książce (o ile pamiętam) o aferach i skandalach tego autora.

Napisana ładnym językiem,przystępna, ciekawa. Polecam.

Napisana ładnym językiem,przystępna, ciekawa. Polecam.