O jeden urok za daleko

Książka zaskoczyła mnie i to w bardzo pozytywny sposób. Jest zabawna, a przy tym realistyczna. Romans nie jest nakierowany tylko na jedno i z wielką przyjemnością odkrywałam jak ta relacja rozwija się w coś bardziej głębokiego. Polecam gorąco, lekka i przyjemna lektura.

Największym - dla mnie - atutem tej historii jest cudownie pokazana jesień, moja ulubiona pora roku. Autorka wspaniale wprowadza w klimat tej pory roku za pomocą kolorowych swetrów i aromatycznych świeczek, jakie pojawiają się w internetowym sklepie głównej bohaterki Jagody oraz jej przyjaciółki, Róży. Tak więc mamy jesień, kolorową, z deszczem, wiatrem i atmosferą. Mamy nieżywego absztyfikanta, Martina, którego po mniej więcej ósmym rozdziale nie da się nie lubić. Do kompletu jest irytująca przyjaciółka Jagody Róża oraz równie nieżywy przyjaciel Martina, zwany Duchem. Jagoda należy do strachliwych panien, na szczęście Martin oswaja jej różne lęki. Ładnie z jego strony. Uczucie rodzi się stopniowo. Co mnie ujęło, bo nie przepadam za omdleniami głównych bohaterów od nagłych miłości od pierwszego wejrzenia. Do tego dochodzi bardzo małomówny pies, Kostek - w ogóle nie reaguje za bardzo, nawet na swoich - oraz... nawiedzony dom. Powiewało grozą, mimo iż zdawałam sobie sprawę, że to romans, a nie thriller psychologiczny, Autorce udało się wprowadzić nie tylko w klimat jesieni, ale również w przerażającą atmosferę Halloween. Gratka dla fanów związków międzygatunkowych.

„Ex Hex” autorstwa Erin Sterling to idealna lektura dla każdego, kto szuka w literaturze połączenia komedii romantycznej z nutką magii, określanego często mianem romantasy. Autorka serwuje nam opowieść lekką, błyskotliwą i niezwykle klimatyczną, która udowadnia, że rzucanie uroków na byłych chłopaków – nawet jeśli robi się to po kilku kieliszkach wódki i z przymrużeniem oka – może mieć opłakane, choć zabawne skutki. Główna bohaterka, Vivienne Jones, dziewięć lat temu uleczyła swoje złamane serce, rzucając na Rhysa Penhallowa klątwę. Wtedy wydawało się to nieszkodliwym żartem, jednak gdy Rhys powraca do miasteczka Graves Glen, okazuje się, że pech, który go prześladuje, jest aż nazbyt realny. Sterling z dużą wprawą buduje dynamikę między tą dwójką – iskrzy od samego początku, a ich wzajemne przekomarzania się są jednym z najmocniejszych punktów powieści. To klasyczny motyw „drugiej szansy”, doprawiony magicznymi artefaktami, nawiedzonymi przedmiotami i gadającym kotem. To, co wyróżnia „Ex Hex”, to przede wszystkim urokliwe miejsce akcji. Graves Glen to miasteczko, w którym Halloween trwa niemal cały rok, a magia jest wpisana w codzienność. Autorka stworzyła świat niezwykle przytulny, w którym chciałoby się zamieszkać, mimo grasujących tam czasem złośliwych duchów. Opisy urokliwych sklepików, starych bibliotek i jesiennej aury sprawiają, że książka staje się literackim odpowiednikiem ciepłego koca i kubka gorącej czekolady z przyprawami. Mimo że fabuła jest dość przewidywalna, a stawki nie wydają się nigdy śmiertelnie poważne, powieść nadrabia to humorem i lekkością stylu. Sterling pisze w sposób niezwykle płynny, sprawiając, że przez historię wręcz się płynie. To nie jest książka, która ma ambicje zmieniać świat, ale doskonale wywiązuje się ze swojego zadania: bawi, relaksuje i wprowadza w magiczny nastrój. „Ex Hex” to celebracja kobiecej siły, więzi rodzinnych (świetne postacie ciotki i kuzynki Vivienne) oraz dowód na to, że prawdziwa magia najsilniej działa wtedy, gdy potrafimy wybaczyć sobie błędy z przeszłości.

Zastanawialiście się kiedyś nad tym: Czy można zaczarować czarownicę… która nie ma magii? Gilda, czyli nasza główna bohaterka, urodziła się w jednej z najpotężniejszych magicznych rodzin… i jako jedyna nie odziedziczyła żadnych mocy. W świecie, gdzie zaklęcia są codziennością, a talent magiczny wyznacza pozycję w rodzinie, Tilda czuje się jak pomyłka. Do tego prześladuje ją pech - i to w naprawdę spektakularnym stylu. Kiedy cztery razy z rzędu trafia na randkę w ciemno ze swoim największym wrogiem zaczyna podejrzewać, że to nie przypadek. A gdy niechcący rzuca klątwę na własną rodzinę, jest zmuszona poprosić o pomoc właśnie jego. Wspólna misja, poszukiwanie magicznej księgi i masa niewyjaśnionych sekretów sprawiają, że napięcie między nimi rośnie z każdą chwilą. Jest to romantasy z motywem enemies to lovers, ale też historia o byciu „niewystarczającą” w oczach innych i o odnajdywaniu własnej wartości. Relacja Tildy oraz Gila to największy plus tej książki - pełna sarkazmu, przekomarzań i chemii, która powoli przeradza się w coś prawdziwego: ich dialogi są lekkie, momentami naprawdę zabawne, a romantyczne napięcie jest bardzo dobrze wyważone. Świat przedstawiony nie jest bardzo rozbudowany - magia stanowi tutaj raczej tło dla romansu aniżeli główną oś fabuły - ale dzięki temu książkę czyta się szybko i przyjemnie. To idealna propozycja na dwa wieczory, kiedy ma się ochotę na coś lekkiego, z nutą fantastyki i sporą dawką humoru. Nie jest to historia, która zmieni życie, ale zdecydowanie poprawia humor!

Historia napisana przez Ludkę Skrzydlewską jest niesamowicie lekką i przyjemną lekturą. Jest bardzo cody fantasy, które bardzo mnie wciągnęło. Bawiłam się doskonale. Autorka stworzyła niesamowity małomiasteczkowy klimat, wplotła do tego magię (czasem niezbyt kontrolowaną i nieco szaloną) i uwierzcie mi, ta mieszanka, w połączeniu z główną bohaterką świetnie wykreowaną przez Ludkę, robi ogromną robotę. Styl autorki jest bardzo lekki i przez książkę się bardzo przyjemnie płynie, z każdą stroną wciągając się bardziej i bardziej. Nie brakowało też wzruszeń i zaskoczeń, a podczas czytania odczuwało się całą gamę emocji. Jak już wspomniałam wcześniej, bawiłam się świetnie czytając te pozycję, przygody głównej bohaterki mnie wciągnęły, a wątek romantyczny był ultra przyjemnie poprowadzony. Do tego mamy tutaj wątek zacieśniających się więzów rodzinnych (osobiście jestem mega fanką tego wątku w tej książce! ) oraz motyw klątwy! Bardzo zachęcam Was do sięgnięcia po tę pozycję! Ma wszystko czego potrzebuje dobre fantasy i jeszcze lepszy romans! Czytajcie, bo warto!

Całkiem przyjemna książka Fantasy. Jest to druga książka od tej autorki i już wiedziałam czego się spodziewać. Delikatne fantasy, wykreowany świat i akcja skupiająca się na konfliktach oraz głównej parze. Czasem właśnie takiej książki potrzebuje najbardziej. Duży plus za podwójne POV, uwielbiam to w książkach. Trochę przewidywalna, ale w dobrym znaczeniu. To co ma zaskoczyć, to zaskakuje, ale wszyscy wiedzą gdzie akcja się skończy.

Lekka, przyjemna historia, której potrzebowałam w danej chwili. Książkę kupiłam w zeszłym roku na targach książki za 10 zł. To komedia romantyczna z bardzo sentymentalnym wampirem Tristanem i pozytywnie zakręconą Lily. Bardzo poboczny wątek intryg w podziemnym świecie wampirów przypomina mi troszkę „Wywiad z wampirem”. Główna bohaterka przeszła całkiem sporo w swoim 25-letnim życiu – trudności w relacjach z rodziną, problemy z samoakceptacją, brak pewności siebie. Tristan niechcący przemienia naszą bohaterkę i od razu bierze odpowiedzialność za całe zdarzenie. Przy okazji jest bardzo sentymentalnym pisarzem, zamkniętym w swojej bańce. Połączenie tej dwójki (nowoczesnej, wycofanej, ale walczącej o siebie Lily oraz marzyciela, który nie potrafi otworzyć się na innych – Tristana) może spowodować nie mały rozlew krwi.

Kurcze, długo miałam problem, żeby wkręcić się w tą historię. I chociaż przeczytałam całą to do samego końca nie poczułam z nią chemii. Przykro mi Kasiu, ale ta książka mi nie podeszła 😟. Chociaż były w niej naprawdę ciekawe momenty, które mogły poruszyć, to jednak nie. Nie zaiskrzyło między mną a tą książką i po drugi tom z pewnością nie sięgnę, bo kompletnie mnie nie ciekawi co się dalej wydarzy 🫣. Ale może chociaż przybliżę wam trochę historię, może was zaciekawi i postanowicie sięgnąć i sami się przekonać czy was ta historia urzeknie. Poznajemy tutaj Arwen, ktora od zawsze ma moc uzdrawiania, nie wie skąd się wzięła, nikt nie potrafi jej tego wytłumaczyć, ale lubi z niej korzystać i pomagać rannym. Niestety jest jeden minus jej mocy. Nie potrafi uleczyć swojej schorowanej matki, która opada z sił z dnia na dzień. Ma dwójkę młodszego rodzeństwa : brata i siostrę. Kiedy wybucha wojna, jej brat wraz ze swoim najlepszym przyjacielem zostają zaciągnięci do wojska by walczyć w obronie swojej ojczyzny. Jednak rok później wszystko nagle się zmienia. Brat niespodziewanie wraca do domu z mieszkiem złotych monet z wrogiego królestwa, a Arwen zostaje uwięziona przez znienawidzonego króla, po to by bronić swoją rodzinę. Jeśli jesteście ciekawi jak poradzi sobie dziewczyna w uwięzieniu i czy jej moc się rozwinie i co wydarzy się później, to przeczytajcie tę książkę. Może akurat wam się spodoba 😊.

Halloween to nie tylko przebrania i cukierki ale również straszne historie, które uwielbiam czytać w tym okresie.🍬🧛🏻‍♀️ "Miasteczko Sleepy Hollow" okazało się idealną halloweenową książką na jesienne wieczory. 📖 Wkręciłam się w tę historię od pierwszych stron za sprawą strasznej opowieści sprzed lat. Ale jedną halloweenową imprezę wraz z trupem później okazuje się, że obecnie w tym miasteczku również nie jest spokojnie a bohaterce przydarzają się coraz dziwniejsze lub coraz straszniejsze rzeczy. Czy to pech a może klątwa musicie przekonać się sami. Dodam tylko, że dziewczynie będzie pomagać gburowaty policjant a ich pierwsze spotkanie zakończy się aresztowaniem. Jedno jest pewne - w tej książce się dzieje i nie będziecie narzekać ani na nudę ani na brak strachów. Ja bawiłam się przy tej lekturze świetnie! Była wciągająca, z dreszczykiem emocji i elementem zaskoczenia. Nie przeszkadzały mi też wulgaryzmy, których jest dość sporo ale pasują tu jak ulał wprowadzając trochę sarkazmu i ironii. Jeżeli nie macie jeszcze lektury na ten wieczór to ta książka będzie strzałem w dziesiątkę. 🎯 Happy Halloween 🎃👻🕸️

Autorka zręcznie połączyła elementy urban fantasy, prezentując świat pełen czarownic, fae, wampirów i innych istot nadprzyrodzonych, osadzony we współczesnym, miejskim otoczeniu. Główna bohaterka, Syn, pałająca nienawiścią do fae za ich udział w śmierci rodziców, zostaje zmuszona do współpracy z samym mrocznym księciem fae w celu zidentyfikowania i schwytania nieuchwytnego mordercy.

Lubicie wilkołaki? 🐺🌕 U mnie występuje słabość wobec nich bardziej niż do wampirów. Pamiętam, że jedna z pierwszych książek, którą przeczytałam, była właśnie z wilkołakami. Dlatego chciałam od jakiegoś czasu przeczytać „Wilcze Ślady”. ..... Genevive jest młodą czarownicą, która mimo swojego urodzenia zdecydowała się na samodzielne życie. Jej matka, królowa sabatu, ma jednak wobec niej inne plany, niby chwilowe, ale okazują się przeciągać. Niv musi udawać swoją siostrę bliźniaczkę przed jej narzeczonym, wilkołakiem — alfą Ianem. Problem w tym, że im dłużej musi to robić, tym bardziej chce tego mężczyznę dla siebie. ..... Po moim ostatnim spotkaniu z erotasy w wykonaniu polskiej autorki na długo powiedziałam basta! w ogóle dla tego podgatunku. Sięgnęłam więc po „Wilcze Ślady” bez żadnych oczekiwań, a ostatecznie zostałam bardzo miło zaskoczona. To nie jest książka opierająca się wyłącznie na myśleniu kroczem! Tu mamy rozbudowany świat istot paranormalnych, tajemnicę do rozwiązania i intrygujące postaci. Niv da się łatwo polubić, szczególnie że nie jest naiwną idiotką, która tylko dużo pyskuje. Dobrze też został napisany jej wewnętrzny konflikt co do jej budującej się więzi z Ianem. Ich relacja była bardzo dynamiczna, a sam wilkołak również łatwy do polubienia, chociaż czasem przewracałem oczami na jego teksty 😆 ..... Co jeszcze tu znajdziecie? Zdecydowanie jest kilka interesujących wątków i motywów. Oprócz zagadki, są magia, found family, sekrety i tajemniczy demon snów. Oczywiście, jest też erotyka i to całkiem sporo jak na tak cienką książkę (chociaż nie tak wiele jak w tomie 2). Myślę więc, że genialne oznaczenie na okładce new adult ✨16+✨ jest nie na miejscu. Jak dla mnie to książka dla osób pełnoletnich. .... „Wilcze Ślady” wywarło na mnie dobre wrażenie. Nie była to przewidywalna powieść na każdej możliwej płaszczyźnie. Bohaterowie dają się lubić, a do tego końcówka zachęca do czytania kolejnego tomu. 7,5/10 🐺🌕

Florence Day to ghostwriterka znanej i poczytnej autorki romansów. Pod wpływem osobistych perypetii i złamanego serca dziewczyna kompletnie straciła wiarę w miłość, a ta strata sprawiła, że Florence nie jest w stanie dokończyć książki. Jej nowy redaktor - de facto mega seksowny redaktor - podaje jej niewykonalny deadline. Dziewczyna zaczęła już godzić się z tym, że ją po prostu zwolnią. Ale los nie mógł być gorszy! Śmierć ukochanego ojca to kolejny cios. Florence wraca do rodzinnego miasteczka, w którym rodzina dziewczyny prowadzi firmę pogrzebową.⌛️ Cała rodzinka ma więc olbrzymi dystans zarówno do śmierci jak i umarłych. Dodatkowo Florence i jej tata dzieli pewnien szczególny dar - widzieli duchy, które miały niedokończone sprawy. Wielkim zdziwieniem dla Florence okazuje się nagłe pojawienie się przy niej Benjego - przystojnego redaktora, który sam jest duchem. To spotkanie ma wielkie znaczenie. Ponieważ Benji pomaga Florence odzyskać wenę i wiarę w prawdziwe i szczere uczucia, a Florence próbuje Benowi odkryć jego "niewyjaśnioną" sprawę. Czy mogą uratować się nawzajem ?! Książka jest niezwykle urocza i piękna w taki delikatny sposób. Czasem jest zabawna, czasem mega wzruszająca. Pokazuje wspaniałe relacje rodzinne, niespodziewaną miłość i małomiasteczkową społeczność. Autorka też świetnie opisuje targające główną bohaterką emocję. Jest naprawdę dobra. Polecam z całego serduszka. ❤️ I jeden z moich ulubionych cytatów ;) O bliskości i intymności. Cudo. "Kochanie się i tworzenie historii były sobie bardzo bliskie. Bezbronni i zaciekawieni podróżujecie przez pejzaże swoich ciał,  ucząc sie, opowiadając historie każdym gestem i każdym dzwiękiem. Każdy pocałunek jest kropką, westchnienie przecinkiem (...)"

Na początku chciałam dać tylko 9 gwiazdek. Większość książek jakie czytam dostają 10, dużo czasu temu natknęłam się na jej opis i zupełnie inaczej wyobrażałam co będzie się działo tam. Z jednej strony byłam zaskoczona, z drugiej trochę rozczarowana. Ale mimo wszystko ta książka naprawdę jest przytulna, jak o niej mowią. Jednak jej końcówka sprawiła, że dostaje ode mnie maks gwiazdek. Szybko się czyta, niektóre zwrotu akcji były mocniejsze dla mnie niż myślałam. Magiczny klimat jest dość przyjemny, fajna, miła książka. Przynajmniej raz warto przeczytać. Jakiegoś efektu "WOW" nie miałam, ale jak już wcześniej napisałam, jest na swój sposób urocza i ciekawa.

Ile mamy światów? Jeden, pięć, dziesięć, pięćdziesiąt, a może nieskończoność? W Trylogii miodu i lodu autorstwa Shannon Mayer i Kelly St. Clare ukazuje nam trochę więcej jak jedno środowisko, bo aż trzy. A może nawet i więcej? W tym miejscu muszę przyznać, że jak dla mnie wystarczyłaby jedna większa książka, a nie trzy dlatego postanowiłam sporządzić jedną recenzję. Opowieść sieroty, półkrwi fae Kallik, która przez kilka lat odbywała elitarne szkolenie w krainie fae – Underhill. Ukończyła treningów, jednak wtedy wszystko się zmieniło. Underhill się zapada i nikt nie może do niego wejść. Czując odpowiedzialność za to co się wydarzyło Kallik (Alli) ucieka w poszukiwaniu odpowiedzi. W nowym miejscu poznaje Rubezahla, który opiekuje się wygnanymi w dworów fae. Dołącza do niego i zaczyna szkolić jego ludzi ale jest ścigana przez mężczyznę, który kiedyś był obiektem jej westchnień – Faolana (Lana). W brew własnej woli wraca na dwór, gdzie dochodzi do strasznego wydarzenia, w konsekwencji którego zostaje oskarżona o morderstwo króla, a zarazem ojca. Z pomocą przyjaciół ucieka z wyspy i wraca do poszukiwania krainy fae. Z pomocą duchów i Lana dociera do Underhill, gdzie poznaje kto stoi po, której stronie. W rodzimym królestwie fae pod okiem Wyroczni i jej tajemniczej przyjaciółki poznaje i doskonali swoją moc. W końcu powraca do świata dzielonego z ludźmi, na dwory i los obu królestw fae spoczywa na jej barkach. Jako królowa przygotowuje się i dwory do ostatecznej bitwy z Rubezahlem. Jednak sytuacja się komplikuje, kiedy musi ocalić ukochanego mężczyznę – Faolana. W końcu spotkają się dwie armie ale pokój nie zostanie odzyskany po jednej potyczce i jednej śmierci. Moce rządzące światami żądają zachowania równowagi. Nie jestem pewna jaki mam stosunek do bohaterów tej trylogii. Sama Alli być może była świetną wojowniczką z dość interesującym poczuciem humoru, jednak w gruncie rzeczy irytowała mnie jak mało kto. Hiacynta, och, świetna kobieta umiejąca gotować, chyba każda dziewczyna chciałaby mieć taką przyjaciółkę… scena z wałkiem, moja ulubiona i dobrze wiedzieć, że wałek i łyżka to śmiercionośna broń. Drake był świetnym przyjacielem i bardzo pomocnym gościem, przyznam, że wydawał mi się dość uroczy, a niekiedy mi nawet było go szkoda. Faolan, och, tego gościa nie lubiłam bardzo, totalny burak z wielkim ego ale później chłopak się wyrobił, stał się uroczy i opiekuńczy, w jakiś sposób polubiłam go. Wyrocznia i Kop nie będę ukrywać to zdecydowanie moi faworyci tak cudownie nie owijali w bawełnę, mówili co myśleli i potrafili porządnie z góry do dołu ochrzanić Ali i Lana. Następnymi na scenie są Rowan i Stryk panowie to wysokiej klasy specjaliści, świetni goście z charakterem i trochę szkoda, że było ich tak mało. I na koniec jeszcze dwie panie: Devon i Ailbhe. W wypadku „krwistej fae” była trochę tajemnicza ale cała jej postać była bardzo spójna i naprawdę ciekawa, natomiast „mistyczna fae” wydawała się bardzo sympatyczna i bardzo pomocna dlatego finalnie było mi jej szkoda. Podeszłam do tej serii z niezwykłą ciekawością, bo wydawało się to być czymś z zakresu moich zainteresowań czytelniczych, jednak pierwsza część „Dwór miodu i popiołu” bardzo mnie rozczarowała i wynudził, a jedynym plusem było to, że faktycznie coś zaczęło się dziać dopiero na samym końcu. W przypadku „Tronu z piór i kości” czy „Korony z Płatków i Lodu”, które przeczytałam dość szybko, podobały mi się bardziej choć niektóre rzeczy były niepotrzebne i przeciągnięte. Zakończenie dość pozytywne, ale jak dla mnie mogłoby mieć miejsce dwa rozdziału wcześniej. Po przeczytaniu całości czuję, że spodziewałam się trochę czegoś innego po tych książkach, oczywiście jest przy tym swego rodzaju niedosyt. Czegoś mi w tym brakowało. Jednak nie powiem, że było to złe.

Stanowczo za dużo słowa "złol" się pojawiło w tej książce. Ma swoje dobre momenty, na pewno na plus tematy pogrzebowe, ale tak poza tym, to wydaje się pretensjonalna i albo to jest czewc jakiegoś cyklu albo coś nie zostało dobrze wyeksponowane, ale ja nadal nie wiem, jak działa ten świat.

Thea i Julian są gotowi ponieść konsekwencje swoich wyborów oraz planują ogłosić status swojego związku podczas balu z okazji przesilenia zimowego. Thea odkrywa, że jej matka może przebywać w Wenecji, dlatego rusza bez planu na ratunek a w skutek intrygi wpada w pułapkę pewnego potężnego wampira. Julian po przybyciu do Wenecji dowiaduje się o porwaniu Thei i przysięga poruszyć każdy kamień, aby ją odnaleźć, nawet za cenę stania się potworem, którym kiedyś był.

Książka wciąga już od pierwszej strony. Mamy tutaj tajemniczą Ayane, która zostaje porwana i umieszczona w miejscu gdzie żeby przetrwać trzeba walczyć na arenie. Zostaje uratowana i przygarnięta do obcego (tak by się mogło wydawać na początku) stada wilków. Mimo początkowej nieufności postanawia zostać i dać sobie szansę w nowej "rodzinie". Mamy również tajemniczego Cedrica, który z pozoru jest surowy i nieokazujacym emocji, dobrze wyszkolonym mężczyzną. Ale później relacja z Ayaną pokazuje nam bardzo oddanego i uroczego faceta. Bardzo podobało mi się, że autorka nie zeswatała głównej bohaterki z Donawanem - wilkiem alfą, który ją uratował. Byłoby to zbyt oczywistei jakoś by mi to nie leżało. Uroczy gość, dbający o rodzinę, pracowników itd. Dlatego rodzinne powiązania z Ayaną wyszły lepiej niż jakiś tam związek 😉 Podczas czytania wywiązało się wiele kwestii na które czekam aż zostaną wyjaśnione. Dlatego mocno trzymam kciuki za drugi tom 😊

Książka dla czytelnika +18. 🌶🌶🌶 Początek książki był dla mnie dość ciężki, ze względu na, mam wrażenie, trochę nieudolne wprowadzenie czytelnika w fabułę - wskakujemy w sam środek wydarzeń, które przez pewien czas są dla nas tajemnicą; nie wiemy kto, skąd, po co, kiedy, jak, mamy tylko bohaterkę z jakąś motywacją, ale dopiero kilkadziesiąt stron później dowiadujemy się, jaką. Później robi się o wiele łatwiej i bardziej zrozumiale. Sceny erotyczne są, jak najbardziej; liczne i całkiem przyjemnie napisane. Fabuła to taki średniej wielkości rollercoaster, a umiejętność komunikacji bohaterów czasem doprowadza do szewskiej pasji. Poza tym, dobra książka na kilka wieczorów do zrelaksowania się. Przestrzegam tylko przed audiobookiem, jeśli kogoś razi błędna wymowa nazw - mamy tutaj istoty z angielska zwane fae oraz faerie, które lektorzy straszliwie kaleczą.

Ten miesiąc mi obfituje w książki obyczajowo-romansowo-komediowe. Chyba potrzebowałam takiej tematyki w ten ponury listopadowy okres 😂. Przeczytałam ,,I love you i hate you ,, w parę godzin i mamy tu nie lubię cię ale i tak seks będzie, potem mamy uczcie rodzące się pomiędzy Victoria a Owenem i w między czasie nieporozumienie związane z drugim ja obojga bohaterów w sieci. Czyli lekkie i dobre na poprawę nastroju 😉.

6,5 Na poczatku historia była dla mnie interesująca, bohaterowie wzbudzili moją sympatię, ale z biegiem wydarzeń było coraz gorzej. Wiem, że to bardziej comfort książka, nie miałam wysokich oczekiwań, jednak liczyłam finalnie na ciekawszą i mniej naiwną, dziecinną wręcz? fabułę i przez to nie mam ochoty na razie sięgać po drugi tom.