Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej

Okładka książki Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej autora Arnhild Lauveng, 9788364846458
Okładka książki Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej
Arnhild Lauveng
7,1 / 10
Wydawnictwo: Smak Słowa nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
216 str. 3 godz. 36 min.
Kategoria:
nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Unyttig som en rose
Data wydania:
2016-03-02
Data 1. wyd. pol.:
2009-06-30
Liczba stron:
216
Czas czytania
3 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788364846458
Tłumacz:
Ewa M. Bilińska
Średnia ocen
7,1 7,1 / 10
8 opinii 117 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej

Średnia ocen
7,1 / 10
117 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
9 ocen
9
12 ocen
8
25 ocen
7
37 ocen
6
16 ocen
5
12 ocen
4
0 ocen
3
5 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
1115
1115
Ewa Kowalska
06.07.2020
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Schizofrenia. Straszna choroba, a tak mało o niej wiemy. Lwia część społeczeństwa stygmatyzuje chorych, traktuje ich jak niepełnosprawnych, odmawia im prawa do normalnego życia, a najgorsze - po prostu boi się chorych, bo niewiele wie o chorobie, z którą dałoby się przecież godnie żyć.

Autorka - Arnhild Lauveng daje chorym i ich rodzinom nadzieję. Była chora właśnie na schizofrenię przez wiele lat, nie dawano jej żadnych szans na wyleczenie, ani na samodzielne życie, ale po wielu latach cudem wyzdrowiała, została psychologiem i dziś pomaga chorym wczuwając się jak nikt w ich położenie, znając chorobę i wiedząc z autopsji co pacjentowi w głowie siedzi. Przeszła długą i wyboistą drogę. Swoje doświadczenia opisała w książce „Po drugiej stronie lustra"
W drugiej części książki - „Niepotrzebna jak róża” wraca do okresu swojej choroby, opisuje co wtedy czuła, jak to się stało, że wyleczyła się z niemożliwego do wyleczenia oraz dzieli się doświadczeniami z pracy z innymi pacjentami. Teraz to ona leczy. Otwiera czytelnikom oczy na problemy ludzi chorych, na ból w ich duszy, na odrzucenie społeczne, potrzebę akceptacji, utratę sensu i radości życia oraz słabość systemu opieki medycznej i społecznej. Na potrzebę normalności.

Choć to bardzo, bardzo smutna książka, zachęcam. Przeczytajcie!

Schizofrenia. Straszna choroba, a tak mało o niej wiemy. Lwia część społeczeństwa stygmatyzuje chorych, traktuje ich jak niepełnosprawnych, odmawia im prawa do normalnego życia, a najgorsze - po prostu boi się chorych, bo niewiele wie o chorobie, z którą dałoby się przecież godnie żyć.

Autorka - Arnhild Lauveng daje chorym i ich rodzinom nadzieję. Była chora właśnie na...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

562 użytkowników ma tytuł Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej na półkach głównych
  • 412
  • 142
  • 8
78 użytkowników ma tytuł Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej na półkach dodatkowych
  • 47
  • 17
  • 3
  • 3
  • 3
  • 3
  • 2

Tagi i tematy do książki Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej

Ewa M. Bilińska psychologia nauki humanistyczne schizofrenia

Inne książki autora

Więcej
więcej
Arnhild Lauveng
Arnhild Lauveng
Magister psychologii, absolwentka Uniwersytetu w Oslo. Obecnie pracuje jako psycholog kliniczny oraz prowadzi wykłady na całym świecie. W roku 2004 otrzymała nagrodę za promowanie otwartości i swobody w wyrażaniu siebie w ramach psychiatrycznej opieki zdrowotnej. Przez dziesięć lat Arnhild przebywała na oddziałach psychiatrycznych z diagnozą schizofrenii. Była psychotyczką, która własne ciało cięła do krwi odłamkami szkła. Dzisiaj, po ukończeniu studiów na Uniwersytecie w Oslo, pracuje jako psycholog.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Uratuj mnie. Opowieść o złym życiu i dobrym psychoterapeucie Rachel Reiland
Uratuj mnie. Opowieść o złym życiu i dobrym psychoterapeucie
Rachel Reiland
Chyba największą zaletą tej książki jest ogromna szczerość autorki. Ma na imię Rachel Reiland, jest Amerykanką, która w latach dziewięćdziesiątych zmagała się z zaburzeniami osobowości. Po jednym z silnych napadów złości i destrukcji emocjonalnej trafia do szpitala psychiatrycznego, gdzie poznaje lekarza, który od tego czasu staje się jej przewodnikiem po życiu emocjonalnym. Opisuje swoje doświadczenia z tych kilku lat – doświadczenia bardzo trudne, pełne cierpienia emocjonalnego, niezrozumiałych sytuacji, które zaczyna do siebie dopuszczać. Autorka opisuje także reakcje swojego otoczenia; męża, lekarza prowadzącego, a także swojej rodziny. Książka jest niesamowita dlatego, że jest bardzo dokładnym zapisem tego, co autorka przeżywała – pewnie dlatego, że napisała ją na podstawie zapisków prowadzonych w czasie terapii, a zgromadziła kilkaset stron notatek, które później ubrała w formę książkową. Choć książka pisana jest z perspektywy dłuższego czasu po zakończeniu psychoterapii, to jednak ma się poczucie, że czyta się dziennik, w którym obserwujemy bardzo dokładne opisy uczuć, stanów, które przeżywała, oraz tego, w jaki sposób chciała w danym momencie sobie z nimi poradzić. Książka w żadnym momencie nie idealizuje autorki – wręcz przeciwnie, miałem poczucie, że jest miejscami bardzo ekshibicjonistyczna, to znaczy otwiera przed czytelnikiem swoje serce i swoje wnętrze, niczego nie ukrywa, niczego nie zostawia dla siebie. Nie idealizuje również czasu terapii – pokazuje go jako okres trudny, pełen zmienności, gdzie na trwały efekt czasem możemy czekać lata. Niemniej jednak uświadamia wszystkim, że zmiana jest możliwa, że życie w zaburzeniach może ulec zmianie, jeżeli człowiek zdecyduje się na zmaganie z tym, co te zaburzenia wywołuje. Książka może być niesamowitym przykładem osoby, której się udało – ale udało się dlatego, że chciała i podjęła ku temu wysiłek. Naprawdę bardzo polecam osobom, które w sercu czują, że potrzebują wsparcia lekarza, psychologa, psychoterapeuty albo psychiatry.
Arek - awatar Arek
ocenił na 8 11 dni temu
Zniewolone dzieciństwo. Ukryte źródła tyranii Alice Miller
Zniewolone dzieciństwo. Ukryte źródła tyranii
Alice Miller
Specyficzna książka. Z jednej strony zawiera szereg bardzo trafnych obserwacji i wniosków, które w czasie jej powstawania uchodzić mogły za rewolucyjne i obrazoburcze a dziś są po prostu podstawą wychowanie: dziecku należy się szacunek, nie wolno go krzywdzić fizycznie ani emocjonalnie. Z drugiej strony jest jednak mocno zanurzona w postpsychoanalizie. Autorka jest wielką zwolenniczką tego nurtu i sama go praktykowała, nie trudno więc się dziwić, że psychoterapię w duchu psychoanalizy uważa za jedyną słuszną drogę do odkrycia stłumionych popędów i przepracowania traum. Kontrowersyjny jest też pogląd, zgodnie z którym każde działanie o charakterze pedagogicznym jest z gruntu szkodliwe i nastawione na niszczenie woli dziecka – to chyba jednak zbyt daleko idące uproszczenie. Mam też poczucie pewnej nadinterpretacji biografii osób, których życiorysy są analizowane. Każdy fakt – łącznie z tymi nie mającymi historycznego potwierdzenia – wykorzystuje autorka jako dowód na poparcie swojej tezy. Robi to bardzo sprawnie a jednak ma się często wrażenie, że pewne wnioski wyciągane są na wyrost. Trudno to ocenić nie będąc specjalistą. Mając to wszystko na uwadze nadal sądzę, że z tą książką warto się zapoznać. To jedna z tych pozycji, które mają za zadanie udzielić odpowiedzi na odwieczne pytanie „unde malum?” – i uważam, że robi to dobrze. Nie ma urodzonych złoczyńców – są tylko źle traktowane dzieci, które nie poradziły sobie z przemocą dorosłych. Nikt nie ma moralnego prawa potępić nawet zbrodniarza – bo splot okoliczności, które doprowadziły do jego wykolejenia jest nie do powtórzenia. Nie możemy mówić „ja na jego miejscu” bo nikt nigdy nie jest na innym miejscu, niż swoim własnym. Ludzi, którzy popełnili straszne czyny możemy i powinniśmy izolować od społeczeństwa, ale zamiast łatwego osądu o wiele właściwsze jest zadanie pytania, skąd wzięły się destrukcyjne popędy przestępcy. Można potępić czyn jednocześnie starając się zrozumieć człowieka. The Other Person Is You.
SagittariusA - awatar SagittariusA
oceniła na 6 6 miesięcy temu
11 x ja. Moje życie z osobowością mnogą Robert Oxnam
11 x ja. Moje życie z osobowością mnogą
Robert Oxnam
Niesłychany przypadek człowieka odnoszącego sukcesy na arenie międzynarodowej i cierpiącego jednocześnie na dysocjacyjne zaburzenie tożsamości (osobowość mnogą). Autor opisuje przede wszystkim swój świat wewnętrzny. W procesie leczenia wychodzą na jaw rzeczy, o których autor/ pacjent nie miał pojęcia- istnienie 11 różnych osobowości (w tym Wiedźmy i niemego, ale wszechwiedzącego Oka), dwóch zamków, strasznych przeżyć z dzieciństwa. Podczas terapii z psychiatrą nastąpiła wewnętrzna fuzja charakterów (np. Wiedźma zamieniła się w dobrą i łagodną Wandę), ucieczka z zamku na polanę i pogodzenie się sprzecznych ze sobą osobowości (ostatecznie zostały trzy). Autor stawił czoła swoim traumatycznym wspomnieniom, zwalczył niezdrowe wzorce zachowania i nałogi oraz znalazł sposób, aby kilka osobowości owocnie ze sobą współpracowało. Książkę czyta się trochę, jak bajkę, gdzie z początku panuje chaos i zło, ale na końcu wszystko dobrze się kończy i po zmroku wychodzi słońce. Dziwna i niezrozumiała dla kogoś, kto nie miał nigdy do czynienia z osobowością mnogą, ale mimo to czyta się dobrze z lekkim niedowierzaniem.
alfi78 - awatar alfi78
ocenił na 6 1 rok temu
Kraina prozaca Elizabeth Wurtzel
Kraina prozaca
Elizabeth Wurtzel
Czytałem anglojęzyczny oryginał. Świetna! Błyskotliwa i wartka, pomimo niezbyt wdzięcznego tematu, który porusza, a więc depresji. Po latach wciąż emanująca świeżością. Pokazująca sporą elokwencje i obeznanie w (pop)kulturze autorki, a to zawsze jest dla mnie atutem. Nieźle napisana, a przy tym rezonuje szczerością i autentycznością. Trafny pomysł z podziałem na główną narrację oraz tę poboczną, w postaci kartek z pamiętnika. Jasne, że momentami bohaterka jest męcząca, tak jak męcząca potrafi być osoba z depresją. Ale nawet to wychodzi na plus, tworząc narrację bardziej wiarygodną. Polecam, dobrze się starzeje!
BastradPL - awatar BastradPL
ocenił na 8 1 rok temu
Byłam po drugiej stronie lustra. Wygrana walka ze schizofrenią Arnhild Lauveng
Byłam po drugiej stronie lustra. Wygrana walka ze schizofrenią
Arnhild Lauveng
Gdy byłam studentką, byłam zachwycona tą książką, buntem autorki, jej antysystemowością. Dziś, jak w starej reklamie, "sama jestem dziadkiem", znaczy sama uczę studentów i, odświeżając sobie tę książkę po latach, mam bardzo mieszane uczucia wobec niej. Autorka twierdzi, że jest "byłą schizofreniczką". Cóż, to jest jej narracja na temat jej doświadczeń i ma do niej święte prawo, zresztą Kingdon i Turkington podają, że u 20% osób, które doświadczyły schizofrenii, kończy się na jednym epizodzie. Z drugiej strony jednak jestem w stanie sobie wyobrazić, że ktoś stwierdzi, że on w takim razie też jest "byłym schizofrenikiem" i przestanie brać leki, a wiadomo, że to zazwyczaj się dobrze nie kończy. Mimo wszystko bardzo cenię tę książkę, dobitnie pokazuje, jak bardzo specjaliści muszą uważać, żeby etykiety z ICD-10 (czy 11) nie przesłoniły nam tego, co najważniejsze - człowieka.
ForeverFailure - awatar ForeverFailure
ocenił na 6 4 miesiące temu
Rozmowy o śmierci i umieraniu Elisabeth Kübler-Ross
Rozmowy o śmierci i umieraniu
Elisabeth Kübler-Ross
Jest to książka, po którą normalnie raczej bym nie sięgnęła. Jednak po przeczytaniu kilku stron temat naprawdę zaczął mnie interesować. Książka została napisana i wydana już wiele lat temu, dlatego wiele rzeczy po prostu się zmieniło, ale nadal uważam wiele poruszanych w niej tematów za istotne — na przykład to, jak powinna być traktowana rodzina w szpitalu przez lekarzy w trudnych sytuacjach, co w Polsce nadal pozostawia trochę do życzenia. Zainteresowało mnie także tłumaczenie różnych słów wypowiadanych przez osoby umierające czy nawet interpretacja ich zachowań — które, myślę, każdy z nas na początku odebrałby jako zupełnie normalne. Bardzo podobał mi się eksperyment z obrazkami i interpretowaniem życia czy myśli przedstawionych na rysunkach wykonanych przez osoby umierające. Szczerze mówiąc, patrzyłam na to dość sceptycznie, ponieważ wiele rzeczy mogłoby być nadinterpretowanych, jednak mimo wszystko było to bardzo fascynujące. Na pewno jest to książka dla każdego, kto choć trochę interesuje się psychologią albo znajduje się czy zna kogoś w podobnej sytuacji.
kor_nelka - awatar kor_nelka
oceniła na 8 4 miesiące temu
Bunt ciała Alice Miller
Bunt ciała
Alice Miller
Kolejna bardzo mocna pozycja od Alice Miller. Autorka potrafi w zwięzły ale niezwykle dosadny i wnikliwy sposób pisać o rzeczach trudnych oraz nie do przyjęcia, głównie przez jej własne środowisko. „Bunt ciała” odsłania przed czytelnikiem skutki kulturowego nakazu idealizowania rodziców, a co za tym idzie tłumienia przez dziecko strachu, gniewu czy rozpaczy, które to emocje nie rozpraszają się magicznie wraz z upływem czasu, tylko z tego powodu, że dziecko nie znajduje przestrzeni dla ich wyrażenia. Okraszona o przykłady z życia i twórczości takich osób jak Fiodor Dostojewski, Franz Kafka, Fryderyk Nietzsche, Virginia Woolf czy Marcel Proust, książka ujawnia co się dzieje, gdy świadomość przez lata zaprzecza własnemu doświadczeniu, a ciało będące czymś w rodzaju archiwum emocjonalnej prawdy, zaczyna „mówić” poprzez symptomy. Rewelacyjna i warta przeczytania.
malena - awatar malena
oceniła na 10 1 miesiąc temu
Schizofrenia. Moja droga przez szaleństwo Elyn Saks
Schizofrenia. Moja droga przez szaleństwo
Elyn Saks
Bardzo ważna książka, przedstawiająca schizofrenię zupełnie inaczej, niż inne media. Jest tu cierpienie - nie tylko wynikające z samej choroby, ale też niestety wywołane trudnymi doświadczeniami w szpitalach psychiatrycznych. Jest to na pewno ogromna inspiracja. Elyn Saks pokazuje, że osoby cierpiące na schizofrenię mają trudniejszą drogę, ale są w stanie wieść szczęśliwe i spełnione życie. Jednocześnie dużo tutaj przestróg - przed tym, by nie oceniać ludzi pochopnie. Najmocniej ze mną pozostało to, że w jednym momencie życia Saks była oceniana jako "upośledzona fizycznie i psychicznie" przez specjalistów, a później osiągała ogromne sukcesy w karierze zawodowej oraz w życiu prywatnym - została profesorem na prestiżowej uczelni i wyszła za mąż, mając szerokie grono przyjaciół. Reasumując - ta książka to najlepsze świadectwo, że to, że nie rozumiemy czyjegoś zachowania, nie oznacza, że ta osoba jest jakimś kosmitą. Nadal pragnie bezpieczeństwa, miłości i wsparcia. Bardzo ważna książka, szczególnie dla osób związanych zawodowo ze zdrowiem psychicznym, ale w zasadzie dla każdego. Tak jak Saks wielu osobom z otoczenia nie mówiła o swojej chorobie, tak wielu z nas nie wie o problemach ludzi spotykanych przelotnie na ulicy.
alyssare - awatar alyssare
ocenił na 8 3 miesiące temu
Gdzie się podziało moje dzieciństwo. O dorosłych dzieciach alkoholików praca zbiorowa
Gdzie się podziało moje dzieciństwo. O dorosłych dzieciach alkoholików
praca zbiorowa
Raczej nie jest to pozycja na spontaniczny prezent pod choinkę. Myślę, że to książka dedykowana dla wąskiej grupy, która zetknęła się z problemem DDA (dla osób, których problem dotyczy, ich bliskich, psychologów pracujących z podopiecznymi, którzy zmagają się z tego typu zaburzeniem). Tym niemniej jest to świetny zbiór artykułów naukowych, które w profesjonalny sposób omawiają problem. Można zapoznać się z różnorodnymi punktami widzenia, gdyż autorami są zarówno Polscy jak i zagraniczni psycholodzy, ale nie tylko. Ciekawe są również rozważania psychiatry, nauczycielki czy dziennikarki. Zauważyłem również, że książki z serii "Gdzie się podziało moje dzieciństwo" są trudno dostępne. Nie ma ich już chyba w oficjalnej sprzedaży (część 1), a można ewentualnie na nie trafić na portalach aukcyjnych, z tym że sprzedawane są z reguły razem w 3 częściach. Myślę, że mimo wszystko jeśli kogoś interesuje to zagadnienie, to zdecydowanie warto zainwestować w książki z tej serii. Nie wiem czy są pozycje, które lepiej opisują problem DDA. Osobiście najciekawsza wydaje mi się część 2.
PewienKtoś - awatar PewienKtoś
ocenił na 7 5 lat temu
Pierwsza osoba liczby mnogiej Cameron West
Pierwsza osoba liczby mnogiej
Cameron West
Znalazłam, przeczytałam i totalnie nie żałuję! Cameron West opisuje swoje zmagania z dysocjacyjnym zaburzeniem tożsamości, które wywróciło do tej pory normalne życie jego rodziny do góry nogami. Bardzo długo szukałam tej książki po bibliotekach i księgarniach, aż wreszcie na nią trafiłam, całkowicie spełniła moje oczekiwania. Pisana z perspektywy człowieka zmagającego się z zaburzeniem spowodowanym ogromną traumą przeżytą w dzieciństwie, przed którą uciekł jego umysł, wzbogacona o fragmenty dziennika, rysunki i portrety innych tożsamości oraz relacje żony. Cameron bardzo płynnie opowiada czytelnikowi o swoich zmaganiach, obawach i próbach wyjścia na prostą, powrotu do normalnego życia, które już nigdy nie będzie takie samo. To nie jest kolejna książka o zaburzeniu tożsamości, to relacja osoby zaburzonej, dająca nadzieję innym cierpiącym, ale również skierowana do psychiatrów, psychoterapeutów, jako apel o udzielanie fachowej pomocy. Pozycja zawiera opisy spotkań z kolejnymi terapeutami próbującymi pomóc mężczyźnie, ale również tymi, których zaburzenie Westa wprost paraliżowało ze strachu. Bardzo ciekawie przedstawione zostały kolejne pojawiające się tożsamości, to jak wtedy czuł się Cameron, co działo się w jego głowie. Możliwość przeczytania fragmentów prowadzonego przez wszystkie tożsamości dziennika dodatkowo potęguje grozę, jaką musiał przeżywać autor, niektóre zapiski i rysunki widzicie na zdjęciu do tej recenzji. Ta książka nie ma jednego autora, ma ich aż dwudziestu czterech, bo wszystkie te tożsamości składają się na jedną, niepowtarzalną, przerażającą i niezwykle wzruszającą historię człowieka godzącego się z własnym życiem.
Wswiecieslow - awatar Wswiecieslow
ocenił na 9 3 lata temu
Pułapka na motyla Hanna Samson
Pułapka na motyla
Hanna Samson
Lektura nie należy do łatwych. Porusza intymne, traumatyczne przeżycia. Budzi dużo emocji. Okaleczona psychicznie przez bezwzględnych rodziców i innych "złych" ludzi bohaterka wkracza w dorosłe życie z bagażem niezaspokojonych potrzeb i trudnych doświadczeń. Czy poradzi sobie z krzywdami doznanymi w przeszłości? Czy będzie zdolna do nawiązywania wartościowych relacji, zbudowania „zdrowego” związku, uwolnienia się od roli ofiary? Przyznam, że najbardziej zaskoczyły mnie dwa elementy: portret psychologiczny bohaterki i zakończenie.
eduko7 - awatar eduko7
ocenił na 7 5 lat temu
Kaj znów się śmieje Hartmut Gagelmann
Kaj znów się śmieje
Hartmut Gagelmann
Wspomnienia autora z pracy w ośrodku dla ciężko upośledzonych dzieci, wśród których znajdował się Kaj - postrach wszystkich opiekunów. Ta książka mi jakoś zawsze przywraca wiarę w ludzkość. Autor stara się pokazać, że dziecko, nawet ciężko chore, przede wszystkim jest dzieckiem i potrzebuje miłości, uwagi i trochę zabawy. Jego postawa pokazuje, że można przetrwać bardzo wiele trudnych i beznadziejnych momentów, podchodząc do życia z uśmiechem i cierpliwością.
niedź - awatar niedź
ocenił na 10 7 miesięcy temu
Psychopatie Antoni Kępiński
Psychopatie
Antoni Kępiński
Pierwsze zaskoczenie związane z lekturą tej książki było takie, że to, co Kępiński opisuje jako psychopatie, obecnie nazwalibyśmy raczej zaburzeniami osobowości. Spodziewałam się, że książka będzie się skupiać na psychopatii w dzisiejszym rozumieniu tego słowa. Nie jest to moje pierwsze zetknięcie z twórczością Kępińskiego, więc przywykłam już do jego eseistycznego stylu i nie do końca jasnego odbiorcy końcowego książki - czy to ma być bardziej podręcznik dla studentów, czy proza popularyzatorska dla laików, czy może właśnie przemyślenia z wieloletniej pracy zawodowej. Bardzo zaciekawiła mnie podstawowa koncepcja, wokół której osnute są wywody - tzn. skorelowanie hierarchii wartości z opisywanymi "psychopatiami". Nie spotkałam się dotąd z takim podejściem do tematu. Zaproponowana klasyfikacja zaburzeń jest oczywiście w znacznej mierze nieaktualna, a niektóre stwierdzenia mocno trącą myszką (np. wiązanie budowy ciała ze stanem psychicznym pacjenta), ale wnikliwość Kępińskiego sprawia, że jego książki w pewnych aspektach są nadal bardzo aktualne i warto po nie sięgać.
Ziemniak - awatar Ziemniak
ocenił na 7 1 rok temu
Niespokojny umysł Kay Redfield Jamison
Niespokojny umysł
Kay Redfield Jamison
Książkę polecam wszystkim zainteresowanym tematyką zaburzeń afektywno-dwubiegunowych. Jest to połączenie osobistych przeżyć autorki z posiadaną przez nią wiedzą akademicką. Książka napisana jest lekkim, przyjemnym, zrozumiałym dla niewtajemniczonego czytelnika językiem. W pewnych momentach przybiera ona również nieco artystyczny wyraz, prawdopodobnie wynikający z zainteresowań pani Jamison sztuką. Odbieram to zdecydowanie jako plus - piękne metafory, plastyczne opisy przeżyć przypominają bardziej literaturą beletrystyczną aniżeli autobiografię. Czytając lekturę można poczuć się dobrym przyjacielem autorki. Mamy okazję prześledzić całość jej życia - dzieciństwo, relacje romantyczne, karierę - a także wpływ jaki choroba wywarła na te poszczególne aspekty. Nie jest to książka o chorobie, a życiu tej konkretnej kobiety z chorobą. Bardzo polecam.
Karolina - awatar Karolina
oceniła na 8 1 rok temu
Kat miłości. Opowieści psychoterapeutyczne Irvin David Yalom
Kat miłości. Opowieści psychoterapeutyczne
Irvin David Yalom
Bardzo dobry zbiór opowiadań o konkretnych terapiach różnych ludzi. Yalom, psychoterapeuta, opowiada ze swojej perspektywy jak próbował zrozumieć i pomóc swoim pacjentom. Doceniam go za jego szczerość, niektóre jego oceny czy myśli o pacjentach nie były dla nich miłe. Pokazuje to, że wszyscy mamy czasami nieprzychylne zdanie o innych, ale na jego przykładzie można zobaczyć jak można sobie z tym poradzić.
patdem - awatar patdem
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem Oliver Sacks
Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem
Oliver Sacks
Ten bardzo zaangażowany w swoją pracę pan doktor bardzo lubi swoich pacjentów. Uderza zaangażowanie emocjonalne przy braku znajomosci realiów życia oraz wyobrażni. Ciekawe co by napisał, gdyby miał w domu autyzm albo Alzheimera. Żadna choroba nie jest obojętna moralnie, a choroby psychiczne w szczególności. Wartościowe informacje medyczne.
Warszawianka - awatar Warszawianka
oceniła na 6 14 dni temu
Cichy pokój Lori Schiller
Cichy pokój
Lori Schiller Amanda Bennett
Przejmujące studium schizofrenii napisane z perspektywy pacjenta i najbliższej rodziny. Książka może mieć wspaniały charakter edukacyjny biorąc pod uwagę, że w mentalności wielu osób choroba psychiczna stawia cierpiącego w gronie ludzi gorszego sortu. Polecam!
Kris73 - awatar Kris73
ocenił na 7 6 lat temu
Toksyczni rodzice. Jak się uwolnić od bolesnej spuścizny i rozpocząć nowe życie Susan Forward
Toksyczni rodzice. Jak się uwolnić od bolesnej spuścizny i rozpocząć nowe życie
Susan Forward Craig Buck
Ciężko mi się czytało książkę z powodu żonglowania przykładami (fragmenty historii bohaterów wracały w różnych rozdziałach). Tematyka bardzo zróżnicowania od zaniedbać czy wysokich wymagań aż do kazirodztwa. Wartością dodaną są sposoby uwalniania się od toksycznych rodziców.
Milko - awatar Milko
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Bajki rozebrane Katarzyna Miller
Bajki rozebrane
Katarzyna Miller Tatiana Cichocka
„To nie bajka” to książka, która zaskakuje, zmieniając nasz sposób patrzenia na klasyczne baśnie. Psychoterapeutka Katarzyna Miller i dziennikarka Tatiana Cichocka zabierają nas w niezwykłą podróż przez znane wszystkim historie, ukazując je w zupełnie nowym świetle. To nie tylko analiza baśni w kontekście psychologicznym, ale także głęboka refleksja nad współczesnym życiem, pełnym tęsknot, problemów i radości, które możemy znaleźć w losach postaci takich jak Kopciuszek czy Jaś i Małgosia. Autorki pokazują, że te opowieści, choć zakorzenione w przeszłości, wciąż mają wiele do powiedzenia dzisiejszym czytelnikom, szczególnie w kwestii relacji międzyludzkich, marzeń, lęków i poszukiwań sensu. To książka, która nie tylko rozbiera baśnie, ale również odsłania ich głęboki sens, aktualny i niezwykle trafny w dzisiejszym świecie. Idealna pozycja dla osób, które chcą zgłębić psychologiczne aspekty kultowych opowieści i poznać ich znaczenie w kontekście współczesnych emocji i doświadczeń.
ania - awatar ania
oceniła na 7 1 rok temu

Cytaty z książki Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej

Więcej
Arnhild Lauveng Niepotrzebna jak róża. Potrzeba normalności w chorobie psychicznej Zobacz więcej
Więcej