Najwierniejszy psijaciel

Srebrna Grota to dom Inki, jej brata, mamy, taty i oswojonego wilka. Jest to opowiastka o tym, jak dziewczynka pewnego dnia spotyka mamuta, a następnie próbuje go odwzorować. Na początku nie za bardzo to jej wychodzi, ale po wielu próbach i zachęcie mamy do ćwiczeń, w końcu maluje mamuta na ścianie groty, a rodzice do niej dołączają. Książka daje dla początkującego czytelnika wgląd, jak wyglądało życie ludzi prehistorycznych. Polecam!

Jest takie mądre powiedzenie stwierdzające, że aby dziecko czytało trzeba samemu czytać. Jest w tym sporo prawdy, ale nie do końca, bo sama obserwacja to jednak za mało. Czerpanie przyjemności z czytania to naprawdę długie lata oswajania i ćwiczenia, a te nigdy nie są łatwe. Nauka czytania to dość długi proces wymagający dużego zaangażowania dziecka, opiekunów, rodziców i nauczycieli. Od atrakcyjności pierwszych tekstów zależy dużo więcej niż zdajemy sobie sprawę. Przede wszystkim czytanie otwiera drzwi do wiedzy, pozwala wejść w świat analizy i lepszej świadomości świata, rozwijania rozpoznawania związków przyczynowo-skutkowych, rozwijania pamięci. Można, co prawda uczyć się obrazami, ale zapamiętywanie większych treści, możliwość dotarcia do nich jednak związane są z pismem. Jak widać oswajanie dzieci z książkami jest ważne bez względu na to, jakie zdolności posiada dziecko, ponieważ umiejętność czytania pozwala na samodzielne docieranie do wiedzy z użyciem jakichkolwiek narzędzi. Jak skutecznie rozmiłować dziecko w samodzielnym czytaniu, odkrywaniu świata oraz lepszego kształtowania swoich talentów? Jak nauczyć dziecko czytania i nie zniechęcić do książek? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać. I to nie tylko sobie, ale przede wszystkim pociesze od pierwszych chwil życia, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, przenosić w niezwykłe krainy, poszerzać wiedzę, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą brakiem akcji. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw bliskich młodym czytelnikom, łączyć w sobie rzeczy znane z życia z baśniowymi. I tu z pomocą przychodzą nam pisarze, których publikacje wydano w ramach serii „Czytam sobie”, którą zapewne kojarzycie z Wydawnictwem Egmont. Obecnie nowe książki i wznowienia wcześniejszych ukazują się w Wydawnictwie Haperkids. Sama seria ma już dziesięć lat! I ciągle cieszy się bardzo dużą popularnością. A wszystko przez to, że młodzi czytelnicy dostają tu teksty dostosowane do ich umiejętności, potrzeb i zainteresowań młodych czytelników. Rozbudowana i wielotematyczna seria ma trzy poziomy trudności. W pierwszym do każdego zdania mamy ilustrację. Młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. „Składam słowa” – to temat przewodni tego poziomu. Niedługie teksty zawierają od 150-200 wyrazów, 23 podstawowe głoski i ćwiczenia głoskowania. Wiele czytanek wprowadza dzieci w świat nauki, zagadnień związanych z różnymi dyscyplinami, ale jest też codzienność z apkami, grami i sporo baśniowego bujania w obłokach. W drugim poziomie zobrazowano nieco dłuższy tekst. Młodzi czytelnicy znajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. „Składam zdania” – to podtytuł tego poziomu. Znajdziemy w nim od 800 do 900 wyrazów w tekście (czyli ciągle niedługie historie), dłuższe zdania oraz dialogi w fabule. Do tego nadal ćwiczymy 23 podstawowe głoski, sylabizujemy trudniejsze wyrazy i powoli wchodzimy w świat ortografii. Trzeci poziom, czyli „Połykam strony” to już dłuższe opowieści liczące od 2500 do 2800 słów w tekście. Książki te cechuje prostota, rozwijanie dziecięcej wyobraźni, przemycanie wiedzy o świecie, wprowadzanie w świat nauki, bo na nią człowiek nigdy nie jest za młody tylko musi być odpowiednio zaprezentowana. A na końcu całość dopełnia alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów, aby rozwijać w czytelnikach potrzebę szukania wyjaśnienia znaczenia wyrazów. Na każdym poziomie na końcu każdej książki znajdziemy naklejki. Są tam też zadania sprawdzające umiejętność czytania ze zrozumieniem. Duża czcionka, wyróżnienie trudniejszych wyrazów, a do tego proste, interesujące historie sprawiają, że dzieci chętnie sięgają po te lektury. Po opanowaniu czytania mały odkrywca może sobie zrobić dyplom zakończenia kolejnego etapu nauki czytania. My wprowadziłyśmy zasadę, że córka stara się zrobić ilustrację tematyczną do książki, przyklejamy w rogu naklejkę-odznakę i przyklejamy taki dyplom na ścianie, aby dziecko mogło pochwalić się przeczytaną książką, przypomnieć sobie zawartą w niej historię. Wybór książek z każdego etapu jest bardzo bogaty, dzięki czemu każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Warto u młodszych dzieci potraktować te opowieści jako czytanki do poduszki. Dzięki temu młody czytelnik oswojony z formą opowieści chętnie będzie sięgał po kolejne. Do tego rozwijanie umiejętności czytelniczych to też uważne śledzenie postępów dziecka. Nie należy przeskakiwać z poziomu pierwszego na trzeci, bo nam wydaje się, że to już czas. Warto dać dziecku czas, rozwijać pozytywne skojarzenia. Czasami nawet lepiej poczytać sobie więcej książek z niższego poziomu i dopilnować płynnego czytania ze zrozumieniem niż za wcześnie przejść na wyższy i odkryć, że nasza pociecha ma deficyty, ponieważ każde niepowodzenie może wiązać się z negatywnymi emocjami, a te mają bardzo duży wpływ na naukę i to nie tylko czytania. Zapewniam Was, że książek jest w tej serii w każdym poziomie bardzo dużo, więc będziecie mieli, z czym ćwiczyć. Jeśli dziecko każdą lekturę przeczyta tyle razy, ile ma w niej naklejek-odznak to będziemy mogli z wielkim zadowoleniem śledzić postępy. Przy zamawianiu dużych pakietów często można dostać różnorodne zniżki. I to całkiem duże, więc warto od razu zaopatrzyć się w cały pakiet z określonego poziomu. Do tego warto do tych książek podejść jak do ćwiczeń, potraktować jako czytanki własnej pociechy i ćwiczyć na nich aż do „zdarcia”. My po książki z tej serii z różnych poziomów sięgamy z wielu powodów. Pomagają nam w nauce mówienia, czytania, pisania (odwzorowanie wyrazów), a wyższe poziomy traktuję jako lektury do czytania przeze mnie. Plusem wszystkich opowieści jest to, że napisane są prostym językiem, a trudniejsze czy mniej używane słowa wyjaśniono w słowniku. Wszystkie książeczki z serii „Czytam sobie” są niewielkie dzięki czemu dziecko może zabierać je w podróż, na spacery i codziennie ćwiczyć nową umiejętność, a niedługie teksty doskonale sprawdzą się również jako opowieści do czytania przedszkolakom. Kolejna bardzo duża zaleta książek: cena jest naprawdę bardzo przystępna. Zresztą sami sprawdźcie na stronach księgarń i wydawcy. Dziś mamy całkiem spory stosik, w którym znajdziemy i naukę i rozrywkę, i wyzwania, a także tematy społeczne (etyczne). Po dwie czytanki z pierwszego i drugiego poziomu i jedna z trzeciego, czyli miałyśmy i czytanie i słuchanie. Bardzo podoba mi się to, że młody czytelnik traktowany jest tu poważnie i może przeczytać o ważnych sprawach jak odkrycia naukowe i wyprawy. Tym razem w pierwszym poziomie znajdziemy dwie lektury pokazujące nam jak wyglądają odkrycia naukowe. Stajemy się świadkami ciekawości świata bohaterów, widzimy ich trud i zaangażowanaie. Anna Czerwińska-Rydel w „Jabłku Newtona” pokazuje dzieciom kim był Newton. Poznajemy jego dzieciństwo, sposób zdobywania wiedzy, zainteresowania i odkrycia. Już na początkowym etapie edukacji pojawiają się w dziecięcym słowniku takie ważne słowa jak „grawitacja” oraz świadomość, że obserwowanie zwykłych rzeczy może przyczynić się do odkrycia ważnych rzeczy. Całość dopełniają przykuwające wzrok ilustracje Agaty Kopff. Katarzyna Majgier w „Przygodzie w Himalajach” zabiera nas do świata pracy naukowca pracującego w terenie. Dowiadujemy się, że odkrycia to często praca zespołowa. Odkrywcy potrzebują tragarzy, miejscowych przewodników i dużej ilości szczęścia, aby natknąć się na cos nowego. W książce poznajemy ludy żyjące w Himalajach i nie zabraknie też legendy o yeti. Aleksandra Fabia przenosi nas do tego świata za pomocą pięknych ilustracji. Na drugim poziomie mamy dwie opowieści z kwestiami społecznymi. Z jednej strony mamy wzory postępowań, a z drugiej wyobrażenia o świecie z powodu uprzedzeń Joanna Olech w „Kartoflu i Werce Blogerce” porusza ważny problem podążania za sensacją i wykorzystywania oraz krzywdzenia innych z tego powodu. Kartofel jest trollem, który był po trollemu piękny i dobrze rósł, uczył się samodzielności i w końcu mógł sam wyprawiać się na zbieranie owoców leśnych lub grzybów. Niestety w czasie zbirów wpadł w dół i natychmiast zjawiła się wścibska elfka, żeby wydobyć z niego sensacje z trollej społeczności, aby ona mogła je opisać i zdobyć jeszcze większą popularność. Jej złośliwość sprawia, że mamy wrażenie, że przy pierwszej nadarzającej się okazji Kartofel się zemści. Ten jednak postępuje inaczej. Młody czytelnik dowie się, że wcale nie trzeba oddawać zła, a pomoc może sprawić, że zmienimy czyjś charakter. Opowieść uzupełniają ilustracje Joli Richter-Magnuszewskiej. Dorota Łoskot-Cichocka w „Fafiku i kogucie” zabiera nas w czas wakacyjnych upałów. Mama znajduje rozwiązanie: wyprawa do Jagi mieszkającej pod lasem. Młoda bohaterka zna tylko jedną taką Jagę: jest to Baba Jaga zjadająca dzieci, dlatego ma duże wątpliwości na temat wyprawy. Na miejscu odkrywa, że niepotrzebnie się martwiła. Uczy się, że uprzedzenia są krzywdzące. A pies zrozumie, że lepiej nie zaczepiać kur. Mamy tu piękna opowieść o otwartości, gościnności, zmianie postaw. Tę piękną czytankę autorka samodzielnie zilustrowała. Trzeci poziom to już bardziej rozbudowana fabuła i dużo większy wybór przygód. Mamy tu wzorowanie się prowadzeniu fabuły jak w powieściach dla dorosłych. I tak też jest w książce Wojciecha Widłaka „Tajemnica zielonej butelki” o niezwykłych znaleziskach po dwóch stronach morza. Z jednej strony wchodzimy w świat dziewczyny, która wypatruje powrotu mamy, a z drugiej chłopaka, który tęskni za tatą, który nie wrócił z jednej z wypraw na morze. Ona znajduje butelkę z tajemniczym listem, on lunetę. Wspólne działania sprawią, że oboje będą mieli więcej nadziei na dobre zmiany. Całość dopełniają subtelne ilustracje Aleksandry Krzanowskiej. Jak widzicie w tej serii jest, w czym wybierać.

Jest lato. Mama, tata, Stefek i Nelka i pies Fafik wybierają się z miasta na wakacje do lasu, pod Suwałki. Lato jest idealne - obfituje w zbieranie malin i jagód, zabawy w strumyku, długie rozmowy na ganku, smaczne letnie owoce, wycieczki rowerowe do lasu oraz wygłupy koguta z Fafikiem. Ciekawa lektura dla dzieci rozpoczynających przygodę z czytaniem na poziomie 2, polecam:)

Goryl Mietek budzi się z kudłami na głowie. Dzwoni więc do fryzjera i umawia się na wizytę. Na skuterze gna przed siebie, slalomem wymija samochody i już jest! Fryzjer chwali go za punktualność. Fryzura "na pawiana" wnet zrobiona! Dla Mietka to rewelacja! Teraz wskakuje w eleganckie ubrania, chwyta za kwiaty, na motorek i do kawiarni! Do kogo? Przekonacie się sami:)

Bardzo lubimy serię "Książkożercy". Mają poręczny format, twardy, sztywny papier i przepiękne ilustracje. Fred to niezwykły kot, który w 2006 roku pomógł policji zdemaskować fałszywego weterynarza. Ciekawa historia i kocie ilustracje, w które można się wpatrywać godzinami. Polecajka!

Moim zdaniem "Przygoda w Himalajach" to jedna z lepszych książek z poziomu 1 tej serii. Dużo tu nowych, różnorodnych słów związanych z wysokogórskimi wyprawami i samymi Himalajami. Sporo w tej niewielkiej książce się dzieje. Ilustracje Aleksandry Fabii ciekawe. Moim dzieciom książka spodobała się trochę mniej niż mnie.

Mała Zuzia to miłośniczka ptaków. Zna różne gatunki i potrafi je rozpoznawać z atlasu. Pewnego razu na parapecie zauważa kolorowego gila. Jest to ulubieniec dziewczynki. Gdy odlatuje, mama proponuje nasypać mu ziaren. Ptaszek jednak już się nie pojawia. Dziewczynka wtedy wpada na pewien pomysł - maluje ptaka farbkami na oknie. Jak jej wychodzi malowany gil? Co na to mama, tata i brat? Czy gil powróci? Tego się dowiemy z tej 24-stronnicowej książeczki. Polecam do samodzielnego czytania:)

„Młodzi przyrodnicy” to seria, której wcześniej nie znałem, ale zaintrygowała mnie ze względu na zainteresowania mojego syna – wielkiego miłośnika zwierząt. Pierwszą książeczką „Ślady zwierząt”, którą wspólnie przeczytaliśmy, była opowieść o wiewiórce Skwirce. To właśnie z nią mieliśmy okazję odkrywać świat leśnych zwierząt, ich codzienne zwyczaje oraz to, co robią w ciągu dnia, nocy, a także w różnych porach roku. Autorka w prosty, a zarazem niezwykle przystępny sposób przedstawia życie mieszkańców lasu. Tekst jest przyjemny w odbiorze, idealnie nadaje się do czytania przed snem, a równocześnie dostarcza młodemu czytelnikowi wielu ciekawych informacji. Dzieci dowiedzą się na przykład, jakie smakołyki uwielbiają poszczególne zwierzęta. To niewielka książeczka, ale pełna wartościowych ciekawostek i inspiracji do dalszego zgłębiania wiedzy o przyrodzie. Jej forma zachęca zarówno do czytania, jak i do rozmów o zwierzętach oraz ich świecie. Polecam ją wszystkim rodzicom, którzy chcą w przystępny sposób wprowadzić swoje dzieci w tajniki przyrody. Czytajcie.

nasz-zaczytany-swiat.blogspot.com Dzisiaj przedstawię Wam kolejną książkę z serii „Czytam sobie”, która z założenia przeznaczona jest dla dzieci, uczących się czytać. Krótka opowieść, z pięknymi ilustracjami i dużymi literami ma ułatwić zapoznawanie się z literaturą. Jest to bardzo przydatna książeczka dla rodziców kilkulatków, którzy wprowadzają dziecko w naukę samodzielnego czytania. Jednak jak się okazuję bajka ta może zainteresować i młodsze dzieci... Kiedy wspólnie czytałam tę opowieść z moim 6-latkiem, mój młodszy syn przysłuchiwał się temu i z ciekawością zaglądał do czytanki. Foczki od razu mu się spodobały i później kilkakrotnie podsuwał mi tę książeczkę, żebym mu czytała. Od tamtej pory nie ma w ogóle mowy o tym, żeby nasz wieczorny rytuał czytania obył się bez „Figli w fokarium”. Adaś po prostu pokochał foczki Bubasa i Undę tak bardzo, że każdego dnia muszą mu towarzyszyć. I co najdziwniejsze i najbardziej urocze to to, że on za każdym razem przegląda tę bajkę z wielkim zaangażowaniem i na swój sposób opowiada, co widzi na ilustracjach. Lubi także Zuzię i Wiktora, którzy są bohaterami tej opowieści i którzy odwiedzają fokarium na Helu. Nie wiem ile jeszcze potrwa szał na te sympatyczne zwierzątka, ale bardzo cieszy mnie fakt, że mój syn ma już swoje ulubione pozycje literackie :-) Jak widać każda książka może znaleźć swojego odbiorcę, nieważne w jakim jest wieku :-) Na koniec dodam tylko, że to nie wszystkie zalety tej niepozornej bajki. Na końcu dzieci znajdą także bardzo ładne naklejki, które mogą wykorzystać do zabawy. Myślę, że fenomenem tej książki są bardzo fajne ilustracje i ciekawa opowieść o helskich foczkach.

Książka dość ciekawa, choć nie wybitna. Pomoże ona przekazać dzieciom wiedzę na temat smarków - dlaczego się pojawiają, jaki mają skład, co oznacza ich kolor. Odniosłam wrażenie, że temat mógł być potraktowany mniej pobieżnie, bo ma się wrażenie przy aktualnym kształcie książki, że niektóre strony są wymuszone, trochę o niczym.

"Książkożercy" to seria przygotowana dla dzieci, które rozpoczynają przygodę z samodzielnym czytaniem. Dzieli się ona na trzy poziomy: POZIOM A dla Książkogryzaków - historyjki idealne do pierwszych prób samodzielnego czytania, z prostymi słowami z jak najmniejszą liczbą dwuznaków i liter ze znakami diakrytycznymi, przewagą zdań pojedynczych oraz z jednym do trzech zdań na każdej ze stron; POZIOM B dla Książkołasuchów - opowiadania ze słownikiem trudnych wyrazów, wprowadzeniem ograniczonej liczby wieloznaków i liter ze znakami diakrytycznymi, użyciem zdań pojedynczych i złożonych oraz z dwoma do pięcioma zdaniami na każdej stronie; POZIOM C dla Książkożerców - ze słowniczkiem trudnych wyrazów, użyciem wszystkich wieloznaków i liter ze znakami diakrytycznymi, użyciem dłuższych zdań złożonych oraz wprowadzeniem trudnych ortograficznie wyrazów. W serii znajdziemy pełne humoru historie o sympatycznych bohaterach oraz wesołe ilustracje ułatwiające zrozumienie tekstu. Te książki z pewnością przyciągną uwagę najmłodszych czytelników. "Pompon w opałach" należy do serii poziomu B, czyli tego dla nieco bardziej wprawionych czytelników. Tym razem historia jest bardziej złożona a fabuła bardziej skomplikowana. Czytelnik musi być uważniejszy i bardziej skupiony. Druk nadal jest duży, ale pojawia się więcej zdań złożonych oraz trudniejszych wyrazów a na ilustracjach przybywa szczegółów. Nadchodzi Wigilia, więc elfy z warsztatu Świętego Mikołaja są zajęte przygotowywaniem i pakowaniem prezentów dla dzieci. Ale gdzie zaginął najmłodszy elf - Pompon? Czy pozostałym uda się go odnaleźć? Historia idealna na czas Świąt. Na kolorowych ilustracjach dzieci znajdą masę szczegółów z warsztatu Świętego Mikołaja a z tekstu dowiedzą się jak ciężka bywa praca u Mikołaja. Jest to idealna książeczka do czytania właśnie na święta. Na końcu książki dzieci znajdą świąteczne naklejki z opowieści oraz pytania, które umożliwią im sprawdzenie swojej umiejętności czytania ze zrozumieniem. Kolejna bardzo dobra książka dla najmłodszych przeznaczona do nauki samodzielnego czytania. Lektura obowiązkowa na Święta Bożego Narodzenia!

Mała Nela wypatrzyła podczas zabawy coś, co wlazło pod auto taty - małe, rude, kudłate, słodkie, sympatyczne i milutkie:) Jak już się nakarmi i pogłaszcze takiego milusińskiego, zaczynają się wątpliwości...co powie mama? co powie tata? Mamo - utulimy, umyjemy, dam mu kocyk mojej lalki! Mama - tyle kłopotu: karma, pastylki na robaki, spacery, brudna kanapa... Argumentów jest wiele. Czy rodzice się zgodzą? Kto będzie wyprowadzał psa na spacer? Co z wakacjami? Trzeba przedyskutować wszystkie opcje. Bardzo sympatyczna lektura dla rozpoczynających czytanie:)

Witajcie 🤩 mam nadzieję że najedzeni i wypoczęci, z racji że jutro jeszcze Poniedziałek Wielkanocny to za w czasu życzę Wam wszystkiego co najlepsze, zdrowia bo to najważniejsze, uśmiechu i pogody ducha 💖 Z racji że Wiosna juz do nas zawitała chciałam Wam pokazać książeczkę z serii Młodzi Przyrodnicy 🤩@wydawnictwo_wilga wydało naprawdę piękną serię która zaciekawi każdego kto lubi poznawać ciekawostki dotyczące przyrody i zwierząt. Co znajdziecie w tej części? 🌱Cenne znaleziska 🌱Jakie sa kwiaty wczesnej wiosny 🌱Różnorodność ptactwa w zależności od ich miejsca przebywania i zdobywania żywności. 🌱Dokarmiacie ptaki? Wiecie jakie sa najlepsze budki lęgowe? 🌱Wiosenne niebezpieczeństwa, porządki i zmiany w ogrodzie 🌱Kto daje piekne koncerty 🌱Jak wrze praca w ulu? 🌱Żaby, kijanki i inne cudaki 🌱Różnorodność owadów 🌱Jakie są rodzaje piór i do czego służą 🌱Nietypowe gniazda 🌱Mniszek przyjaciel i wróg 🌱Małże 🌱Wiosenne gwiazdozbiory Zaintrygowani? Oczywiście sa tu niezliczone ilości kodów QR które umila Wam poznawanie tajemnic jeszcze bardziej 🤩

Dziś coś dla fanów dinozaurów - barwnie ilustrowana książeczka "Dinozaury" z serii "Młodzi przyrodnicy". Ta cienka i nieduża książka zawiera podstawowe informacje na temat różnego rodzaju dinozaurów, ich wyglądu, rozmiarów, środowisk życia i obyczajów. Kolorowe ilustracje przyciągają uwagę dziecka, a trudne do wypowiedzenia nazwy trenują sprawność aparatu mowy dorosłego. Przyznam, że za każdym razem po niezwykle krótkiej lekturze tej książki odczuwam pewien niedosyt, jednak myślę, że jej zwięzła w treści forma skupiająca się bardziej na stronie graficznej z pewnością spodoba się młodszym czytelnikom. [Zakup własny]

Książeczka z serii Książkożercy do nauki samodzielnego czytania. Poziom podstawowy A. Krótkie zdania. Ładne, kolorowe obrazki. Tekst można potraktować też jako lekturę dla najmłodszych dzieci w wieku żłobkowym do czytania przez rodzica. Głównym bohaterem książeczki jest Jacek, który dostaje w prezencie na swoje urodziny konsolę do gier wideo. Jest tam gra o Super Marianie, która stała się jego ulubioną . Nie może on żyć bez konsoli. Jest wręcz od niej uzależniony. Zabiera ją wszędzie ze sobą , do parku, na zakupy, do lasu. Nie słucha mamy i pakuje ją nawet na wspólny wyjazd nad wodę. Mama opala się na kocyku. Bartek, brat Jacka w najlepsze pluszcze się w wodzie. A Jacka właściwie nic nie obchodzi gdzie się znajduje, tak jest zajęty grą. Odmawia bratu wspólnego nurkowania. Któreś z dzieci pływających w jeziorze niechcący opryskuje Jacka i konsolę. Ten chce ją wysuszyć, wstaje na molo i robi nieostrożny krok, lądując w wodzie. Czy ktoś pospieszy na ratunek Jackowi? Czy konsola do gier utopi się na dnie jeziora? Jak skończy się niefortunna i niezaplanowana kąpiel? O tym wszystkim przeczytacie w książeczce z dzieckiem i obejrzycie ilustracje. A jeżeli dziecko wyrazi chęć nauki czytania, wspierajcie je ,ale sami nie zmuszajcie do tej czynności. Niech to wyjdzie od niego samego. Na końcu książeczki znajdują się naklejki oraz pytania, dotyczące treści, które można przerobić wraz z dzieckiem. Przesłanie, dotyczącej samej gry na konsoli przez dziecko. Chyba to nie najwyższych lotów pomysł zabierania jej na wycieczkę. Pomijając fakt narażenia sprzętu na zniszczenie, chyba szkoda słońca, wody , zabawy na świeżym powietrzu, do siedzenia w miejscu i pożerania wzrokiem ekranu. Zadbajmy o to, by należyte rzeczy znalazły się na właściwym miejscu ,w odpowiednim czasie .

To, że oswajanie dzieci z książkami jest ważne wie prawie każdy. Jednak jak to zrobić? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać pociesze, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw tak jak opowieść o pieczeniu muffin. Pozornie w tym zajęciu nie ma nic interesującego, ale tylko dla dorosłych. Dla dzieci kuchenne eksperymenty są niemal jak magia: po zmieszaniu produktów i włożeniu do piekarnika powstaje coś pysznego. W taki świat zabiera nas Justyna Bednarek, autorka książki „Muffiny Eufrozyny”. Eufrozyna lubi soboty, ale… do soboty daleko, dlatego postanawia słodzić sobie życie. Postanawia upiec muffiny. Poznajemy listę zakupów będącą składnikami, sposób przygotowania kolejnych składników. Na końcu nie zabraknie uczty dla mamy i taty. Proste ilustracje Darii Solak wzorowane na dziecięcych rysunkach, proste zdania, duża czcionka, niewielka ilość tekstu sprawią, że nasze pociechy będą niesamowicie dumne z przeczytania całej książki. To zachęci je do sięgania po kolejne. Użyte słowa mają różnorodny poziom trudności. Wielkim plusem jest podążanie za szerokim słownictwem. O ile zdania „Ala ma kota” mogły przekonywać dzieci do nauki jeszcze kilkanaście lat temu teraz autorzy książek, które muszą wspierać naukę czytania muszą dostarczać czytelnikom urozmaicone teksty pełne przygód, szybkiej akcji i niespodziewanych zwrotów wydarzeń. Nauka literowania z takimi książkami nie musi być nudna. Książka będzie również pomocna dla dzieci, które uczą się czytać metodą symultaniczną lub globalną. Proste wyrazy łatwo przeczytać. „Muffiny Eufrozyny” to książka, która zainteresuje już przedszkolaki bardzo chętnie odkrywające świat liter. Polecam wszystkim dzieciom uczącym się czytać. Do opowieści dołączono kilka naklejek oraz dyplom do własnoręcznego uzupełnienia, co jest świetnym elementem motywacyjnym. Książka należy do serii „Czytam sobie” wydawanych przez Egmont. W czytankach należących do tej serii znajdziemy lektury o trzech stopniach trudności dla dzieci uczących się samodzielnie czytać. W pierwszym poziomie młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. W poziomie drugim młodzi czytelnicy zajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. Trzeci poziom wprowadza w świat zaawansowanego czytania. W tych książeczkach pojawi się także alfabetyczny słowik trudniejszych wyrazów. Wielkim plusem wszystkich czytanek z tej serii jest interesująca fabuła, różnorodność gatunków literackich, duża czcionka oraz interesujące ilustracje, bez których trudno zachęcić młodych czytelników do wchodzenia w świat książek. Książkę polecam zarówno przedszkolakom, jak i uczniom nauczania początkowego. Książka napisana bardzo prostym językiem okraszonym trudniejszymi wyrazami, aby dzieci mogły wzbogacać słownictwo, ćwiczyć wymowę. Wszystkie książeczki z serii „Czytam sobie” są niewielkie dzięki czemu dziecko może zabierać je w podróż, na spacery i codziennie ćwiczyć nową umiejętność, a niedługie teksty doskonale sprawdzą się również jako opowieści do czytania przedszkolakom. Kolejna bardzo duża zaleta książek: cena jest naprawdę bardzo przystępna.

Książka jest bycza i polecam ją dzieciom małym i nieco starszym 😉 Seria "Czytam sobie" jest bardzo pomocna. To trzypoziomowy program wspierający w nauce czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. Poziom 1 obejmuje krótkie zdania, 150-200 słów w tekście, 23 podstawowe głoski języka oraz ćwiczenia sylabizowania. To właśnie głoskowanie jest najbardziej użyteczne dla mojej 6-letniej córki 🧡 Ta książeczka jest lekka i zabawna, ale pod płaszczykiem śmiechu, mimochodem przemyca ważny komunikat : warto zawsze być sobą, nie przejmując się za bardzo opinią innych, i warto spełniać swoje marzenia, nawet te nieco szalone!! Tak już jest z ludźmi, że często odmienność budzi nieufność, strach, a nawet agresję. Ważne, by dzieci dorastały w duchu tolerancji, szacunku dla innych ludzi. By wiedziały, że uprzedzenia, stereotypy, i brak empatii rodzą liczne problemy, mogą wywołać smutek, ból u drugiego człowieka. Krowa-rajdowiec udowadnia, że warto być dobrym człowiekiem (krową), bez względu na okoliczności i własne plany, warto pomagać innym. Tekst jest zabawny, przekaz jasny dla dzieci. Niestety ilustracje wg. mnie są przeokropne, mało czytelne, i jakieś ogólnie brzydko pokraczne, niedorobione... Seria ma spory potencjał : • bardzo dużą, wygodną czcionkę, • wesołe, lubiane przez dzieci, gratyfikujące naklejki, • liczne ilustracje uzupełniają tekst, pomagają utrwalić słownictwo, • lity tekst znajduje się u dołu stronic, dzięki czemu początujący czytelnik może pomagać sobie palcem składać słowa, • numeracja stron pozwala śledzić postępy w czytaniu, jednocześnie wspomagając zdolności matematyczne.

Jako fanka pisania listów i korespondencji w tradycyjnej formie, nie mogę nie polecić tej świetnej książeczki:) Janek wysyła swoim kuzynkom z Wrocławia listy z niespodzianką. w tym celu udaje się na pocztę, staje w kolejce. Kiedy nadchodzi jego kolej, pojawia się małe nieporozumienie, które za chwilę zostaje zażegnane. Listy udaje się nadać:) Ilustracje są przecudne! Polecam z serca! 🩷🧡💛

Przeczytałam to, bo chciałam zobaczyć czy to będzie odpowiednie dla mojego młodszego brata, który umie czytać, ale nie tak profesjonalnie. Uważam, że książka jest przeznaczona dla osób, które są początkującymi, ale jednocześnie zaawansowanymi. Podoba mi się to, że widnieje na tej książce oznaczenie, które mówi, że jest to książka dla tych, co czytają trochę lepiej. Choć to książka dla młodszych, to nawet ja się dużo z niej dowiedziałam o piłkarzach(może dla tego, że nie jestem obeznana w tym temacie). Fajny jest także słownik cięższych słów na końcu.