Ślady zwierząt

No nie wiem czy tak łatwo, kiedy już jest się dorosłym, ale całe szczęście dzieciom łatwiej. Widzą, czują i postępują inaczej. Mają w sobie tą pasję do życia, którą my utraciliśmy, i ufność, którą nasze życie tyle razy wystawiło na próbę. Kiedy więc czytamy z dziećmi takie książeczki, one instynktownie wyczuwają, że tak właśnie jest. Wiedzą, że trzeba dziękować, mieć cierpliwość, wspierać, dbać, uśmiechać się. Czasem trzeba tak niewiele aby uszczęśliwić drugiego człowieka, i siebie zarazem. Uwielbiam to w dzieciach, że dla nich takie myślenie jest najzupełniej normalne i codzienne. Książeczka niewątpliwie w tym wspiera. Tekstu jest niewiele, mówią w niej obrazy, proste ale mocne, no i sugestywne. Pokazują ile radości jest w tym, że dajemy siebie drugiemu człowiekowi. Dla niego i siebie samych. Dobro nie tyle do nas wraca ile z nami zostaje. 

Kolorowe, duże, realistyczne rysunki przedstawiające przyrodę zainteresują najmłodsze dzieci, nawet 2-3 latki Dopasowany do rysunków tekst skrótowo objaśni najmłodszym przyrodę z obrazka, a starsze zachęci do pierwszych samodzielnych prób czytania Duża czcionka tekstów dodatkowo ułatwi próby samodzielnego czytania Poręczny, mały format książki i ok 30 stron treści – idealny do zabrania na piknik lub w podróż

Dla wszystkich dzieci, które kochają potwory i uwielbiają się bać :) Opisy są dostosowane do 5-latków i więcej, jednak korzysta już mój trzylatek, który od pewnego czasu przejawia fascynację wszelkimi straszydłami, potwornościami i strachem. A tata i mama też sobie czasem z chęcią przejrzą ;)

Książeczka „Ptaki” z serii Młodzi Przyrodnicy to bardzo ciekawa historyjka młodej wilgi o imieniu Fija. Fija dopiero poznaje świat wokół siebie. Razem z Fiją dzieci poznają różne ptaki i ich zwyczaje. Młody czytelnik dowiaduje się czym się żywi dzięcioł, a czym szpak. Na co poluje myszołów i kto poluje na Fiję. Dzieci mają też możliwość dowiedzenia się, które ptaki odlatują na zimę, a które u nas zostają i jak się do tego przygotowują. Na duży plus wpływają ciekawe i szczegółowe ilustracje oraz tekst, który jest odpowiedni do samodzielnego czytania. Świetna książeczka, i mimo kilku groźniejszych momentów jest bardzo przyjemna w odbiorze.

Co prawda tekstu było mało, a historia krótka, ale mogę to wybaczyć, bo to książka dla dzieci - w mojej opinii 3-5 letnich. Ciekawostki typowo pod małego czytelnika, mnie nic nie zaskoczyło. ALE ilustracje były prześliczne (to dlatego kupiłam tę książkę), czułam taki magiczny klimat. Książka idealna na odstresowanie xD. Niestety świecące elementy znajdują się tylko na jednej stronie :/

„Owady i inne małe zwierzęta” z serii Młodzi Przyrodnicy zabiera dzieci do świata często niedostępnego dla ludzi. W tej książeczce młody czytelnik może podpatrzeć co dzieje się wewnątrz mrowiska i gniazda pszczół. Poznaje cykl życia motyli, a także zobaczyć ilustrację największej ćmy w skali 1:1 (jest ogromna, jak dwie dłonie dorosłego człowieka). Dzieci znajdą tu też odpowiedź na pytanie, gdzie spędzają zimę motyle, a gdzie ślimaki. Poznają kilka ciekawostek o pająkach, ważkach, gąsienicach i innych małych stworzeniach. Cała seria Młodzi Przyrodnicy ma piękne ilustracje, ale te w tej książeczce bardzo mi się podobają, zapewne przez pojawiające się na stronach motyle ;)

Dziś coś dla fanów dinozaurów - barwnie ilustrowana książeczka "Dinozaury" z serii "Młodzi przyrodnicy". Ta cienka i nieduża książka zawiera podstawowe informacje na temat różnego rodzaju dinozaurów, ich wyglądu, rozmiarów, środowisk życia i obyczajów. Kolorowe ilustracje przyciągają uwagę dziecka, a trudne do wypowiedzenia nazwy trenują sprawność aparatu mowy dorosłego. Przyznam, że za każdym razem po niezwykle krótkiej lekturze tej książki odczuwam pewien niedosyt, jednak myślę, że jej zwięzła w treści forma skupiająca się bardziej na stronie graficznej z pewnością spodoba się młodszym czytelnikom. [Zakup własny]

Super seria do nauki czytania dla dzieci z kolejnymi poziomami zaawansowania. Świetnie sprawdza się zarówno do czytania samemu przez dziecko jak i spędzania czasu wspólnie z rodzicem. Tytuł "Bądź jak Martyna" zachęca małych czytelników do dążenia do realizacji własnych marzeń, chociażby były one "niemożliwe do spełnienia". Za przykład daje postać Martyny Wojciechowskiej, słynnej polskiej dziennikarki i podróżniczki. Historia opisana w prosty, przystępny sposób, opatrzona pięknym ilustracjami autorstwa Pani Katarzyny Urbaniak.

Szczeniaki, kociaki i wszelkie młode zwierzaki wyglądają słodko i zawsze jakoś miło się robi na sercu na sam ich widok. Myślę, że ilekroć taka książka wpada w nasze ręce, to jest bardzo chętnie oglądana. Nie ważne, że znamy wygląd wszystkich tych zwierząt, mają w sobie coś co przyciąga. W książce Dzieci zwierząt mamy piękne, duże i realistyczne rysunki, na których możemy z dziećmi podziwiać zwierzęta z różnych stron świata.

Bardzo lubimy serię "Książkożercy". Mają poręczny format, twardy, sztywny papier i przepiękne ilustracje. Fred to niezwykły kot, który w 2006 roku pomógł policji zdemaskować fałszywego weterynarza. Ciekawa historia i kocie ilustracje, w które można się wpatrywać godzinami. Polecajka!

Lew Tołstoj w „Annie Kareninie” napisał: „Wszystkie szczęśliwe rodziny są do siebie podobne, ale każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój sposób”. Życzyłabym sobie, aby każda rodzina na świecie była szczęśliwa, bez względu na to, kto ją tworzy. W rodzinie można się kłócić, można się gniewać, można być daleko od siebie, ale nigdy nie może zabraknąć wzajemnego szacunku, wsparcia i miłości. Sandro Notalini w książce „Jesteśmy rodziną…” pokazuje różnorodność rodzin i ich wielką siłę. Rodziny mogą być słodkie jak puszyste misie panda i kolorowe jak papugi. Mogą robić wspólnie mnóstwo rzeczy, a mogą cieszyć się jedynie ze wspólnego leniuchowania. Są też rodziny stale podróżujące i takie, które zapuszczają korzenie w jednym miejscu na długie lata. Można być przez rodzinę adoptowanym, można mieć dwie mamy i można mieć często inne zdanie. Jednak zawsze jest się w rodzinie kochanym! „Jesteśmy rodziną” to książka, przy której serce mięknie, ramiona delikatnie opadają, dłonie chcą kogoś przytulić, a z ust ledwie słyszalnie wyrywa się „ooo, jakie to słodkie”. Taka właśnie jest ta książka, totalnie rozbrajająca! I najważniejsze, wystarczą piękne ilustracje i garstka odpowiednio dobranego tekstu, aby zainspirować całe rodziny do rozmów o tolerancji, akceptacji i wyrozumiałości. Samo dobro! Jeśli chcesz zajrzeć do środka książki, to zapraszam tutaj :) https://mamabasiczyta.pl/jestesmy-rodzina-sandro-natalini/

Świetna opowieść, która traktuje o bliskości, o zaufaniu, o tęsknocie, o wielu innych wielkich rzeczach, które nie pojawiają się tu z nazwy, jednak są obecne na kartach tej historii. Rzecz napisana bardzo lekkim, ale i pełnym w znaczenia językiem. Bardzo przypadła mi do gustu. Rysunki także są całkiem niezłe.

Książka z idealną długością tekstu jak na skupienie dla 2,5 latki. W lesie Miś jest dużym zwierzątkiem, wszystkie zwierzaki przed nim uciekają. A on chce tylko porozmawiać. Długo szuka przyjaciela. W końcu gdy płacze z rozpaczy, na pomoc przychodzi miły jeżyk. Książka urocza, a przede wszystkim z pięknym i wartościowym morałem :)

Prześliczna książeczka świąteczna, właściwie adwentowa dla dzieci. Zaręczam ,że dorosłym też się spodoba, a psiarzom w szczególności. Twarda oprawa i przepiękne ilustracji Oli Krzanowskiej. Treść jest świąteczna pokazana okiem małego tytułowego pieska Precelka. Precelek jest szczeniaczkiem Zuzi. Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia i dla psiaka będą one pierwsze w życiu. Wszyscy są podekscytowani . Piesek nie bardzo rozumie o co chodzi, ale czuje ,że to wyjątkowy czas. Jego mała pani przygotowywała ozdoby choinkowe, robiła łańcuch. A jej mama gotowała przeróżne potrawy w kuchni, unosiło się tysiące zapachów. Gdy łańcuch choinkowy został skończony , wszyscy wybrali się na jarmark świąteczny wieczorową porą. Zabrali ze sobą Precelka na czerwonej smyczy. Na jarmarku panował ogromny rozgardiasz. Precelek wyczuwał tylko zapach grillowanych kiełbasek i uparcie do dążył do jego źródła. Rodzice Zuzi wraz z córeczką dobierali zaś choinkę, a potem dodatkowe świecidełka. Tak byli tym zajęci, że nawet nie zauważyli jak Zuzia wypuściła z rąk smycz. Piesek rozumiał tylko jedno – kiełbaski. Myślał, że zgodzili się go puścić do nich. On zaraz przecież wróci. Jednak tak się nie stało. Piesek się zgubił, a koniec smyczy przytrzasnęła skrzynka pod plandeką ciężarówki. W tym momencie zawalił się świat dla Precelka jak i dla Zuzi. Książka staje się powieścią drogi. Piesek odjechał daleko ciężarówką w inny nieznany świat. Rodzice i Zuzia uruchamiają wszystkie sposoby , by odnaleźć przyjaciela. Dziecko już nic nie chce na święta ,jedyne życzenie-marzenie by piesek do niej wrócił. Książka przypomina ,,Lassie wróć’’ i to bardzo. Przygody są inne ,ale sens podobny. Piesek chce wrócić do Zuzi i zrobi wszystko ,by ją odnaleźć. Zuzia i jej rodzice również. Niestety to długa droga, wyboista, pełna skomplikowanych zdarzeń i zwrotów akcji. Jak wydaje się, że może już jest szansa na 99%, to zaraz cofamy się o 180 stopni i znowu szukamy. Uruchomione wszystkie emocje u bohaterów książki ,jak i przez czytelnika :strach, wzruszenie,niemoc, nadzieja, tęsknota , smutek, żal. Niejedna łezka z oczu popłynie podczas czytania. Utrata przyjaciela w postaci psa i to jeszcze przed świętami wzmaga podwójnie wszystkie uczucia. Czy piesek zdoła znaleźć drogę do prawdziwego domu? Jakie będzie miał przygody po drodze? Czy ktoś pomoże psiakowi i go przygarnie? O tym wszystkim przeczytacie Kochani w tej książeczce. Cudowna. Najpiękniejsza psia miłość . Cieszcie się, że wasze kudłacze lub gładkowłose, są z Wami i mocno je wyściskajcie za to ,że są przy waszym boku. Oby nigdy nie zdarzyło się nikomu z was przeżywać takich katuszy.

Lubię czytać mojej nastoletniej córce! Mimo tego, że ona od dawna potrafi czytać już sama ;-) To taki czas spędzony razem, gdy ramię w ramię śledzimy tekst, oglądamy ilustracje, śmiejemy się z tych samych rzeczy ;-) Tak było i przy książce "Podaj dalej" Günthera Jakobsa. To książka dla małych dzieci ;-) To książka o zwierzątkach. To książka o... misce ;-) To urocza opowieść o prezencie przechodnim, która w małych czytelnikach wywoła uśmiech i pobudzi kreatywność. Każde z obdarowanych zwierząt cieszy się z prezentu, widzi w nim coś innego niż poprzednicy, po czym przekazuje go dalej, odpowiednio pakując (leniwiec nie pakuje ;-) Chcecie się pośmiać? Chcecie poczuć w sobie dziecko? Chcecie sprawdzić, czym może być miska? To ruszcie wyobraźnią lub otwórzcie tę książkę :-) https://bajdocja.blogspot.com/2022/06/podaj-dalej.html

Szpilka to kolczaste stworzenie, którego ulubionym zajęciem jest straszenie i dokuczanie innym. Jednak pewnego dnia zaczyna on gubić kolce, aż staje się całkowicie gładki, miękki i różowy. Co czeka Szpilkę po tak nieoczekiwanych zmianach wyglądu? ,,Szpilka" to naprawdę dobra i wartościowa książka. Tytułowy bohater dorastał w środowisku, które szkoliło go jak być strasznym. Jednak bez kolców już nikt tak bardzo się go nie bał, a to było dla niego zmartwieniem, bo co pocznie w tak nagłej zmianie sytuacji? Okazuje się, że nie trzeba wiele, by dostrzec inne możliwości, wystarczy tylko otworzyć się na nie, ale i na otoczenie. Znów dużą rolę odegrała tu przyjaźń, warto mieć kogoś, kto będzie z nami na dobre i złe. Okazuje się, że Szpilka pod kolczastą otoczką skrywa dobroć i orientuje się jak może wyglądać inne życie. Bo czy nie takie jest lepsze, gdzie mamy towarzystwo, jesteśmy mile widziani i gdzie dobrze się czujemy?

Jestem zafascynowana tymi książkami, zastanawiam się nawet czy nie bardziej niż moje dziecko. 😅 Garść ciekawostek o życiu zwierząt, podana w bardzo przystępny i przejrzysty sposób. A do tego piękne, bardzo realistyczne obrazki. Kupowałam przez internet, więc spodziewałam się, że książka będzie w twardej oprawie i bardziej obszerna, a jest formatu małego zeszytu i z miękka okładka, ale to absolutnie żaden minus. Polecam dla wszystkich ciekawskich świata, dzieci i ich rodziców.

Nauka czytania to dość długi proces wymagający dużego zaangażowania dziecka, opiekunów, rodziców i nauczycieli. Od atrakcyjności pierwszych tekstów zależy dużo więcej niż zdajemy sobie sprawę. Przede wszystkim czytanie otwiera drzwi do wiedzy, pozwala wejść w świat analizy i lepszej świadomości świata, rozwijania rozpoznawania związków przyczynowo-skutkowych. Można, co prawda uczyć się obrazami, ale zapamiętywanie większych treści, możliwość dotarcia do nich jednak związane są z pismem. Jak widać oswajanie dzieci z książkami jest ważne bez względu na to, jakie zdolności posiada dziecko, ponieważ umiejętność czytania pozwala na samodzielne docieranie do wiedzy. Jak skutecznie rozmiłować dziecko w samodzielnym czytaniu, odkrywaniu świata oraz lepszego kształtowania swoich talentów? Jak nauczyć dziecko czytania i nie zniechęcić do książek? Przede wszystkim dawać wzorce, sporo czytać pociesze od pierwszych chwil życia, pokazywać, że świat słowa pisanego może zaczarować, a później podsuwać odpowiednie teksty przyciągające uwagę młodego czytelnika. Nauka czytania nie musi wiązać się z brnięciem przez długie nudne teksty lub czytaniem zdań, które dzieci nudzą brakiem akcji. Pierwsze książki do samodzielnego czytania mogą być pełne przygód lub codziennych spraw czy łączyć w sobie rzeczy znane z życia z baśniowymi. I tu z pomocą przychodzą nam pisarze, których publikacje wydano w ramach serii „Czytam sobie”, którą zapewne kojarzycie z Wydawnictwem Egmont. Obecnie nowe książki i wznowienia wcześniejszych ukazują się w Wydawnictwie Haperkids. „Czytam sobie” to seria książek dostosowana do potrzeb, możliwości i zainteresowań młodych czytelników. Rozbudowana i wielotematyczna seria ma trzy poziomy trudności. W pierwszym do każdego zdania mamy ilustrację. Młodzi czytelnicy uczą się składać słowa, czytać podstawowe głoski. Książki zawierają niedługie, proste i jednocześnie bardzo interesujące historie, które możemy zaliczyć do różnych gatunków. „Składam słowa” – to temat przewodni tego poziomu. Niedługie teksty zawierają od 150-200 wyrazów, 23 podstawowe głoski i ćwiczenia głoskowania. W drugim poziomie zobrazowano nieco dłuższy tekst. Młodzi czytelnicy znajdą nieco bardziej rozbudowane opowieści zachęcające do czytania większej liczny słów. „Składam zdania” – to podtytuł tego poziomu. Znajdziemy w nim od 800 do 900 wyrazów w tekście (czyli ciągle niedługie historie), dłuższe zdania oraz dialogi w fabule. Do tego nadal ćwiczymy 23 podstawowe głoski, sylabizujemy trudniejsze wyrazy i powoli wchodzimy w świat ortografii. Trzeci poziom, czyli „Połykam strony” to już dłuższe opowieści liczące od 2500 do 2800 słów w tekście. Książki te cechuje prostota, rozwijanie dziecięcej wyobraźni, przemycanie wiedzy o świecie, wprowadzanie w świat nauki, bo na nią człowiek nigdy nie jest za młody tylko musi być odpowiednio zaprezentowana. A na końcu całość dopełnia alfabetyczny słownik trudniejszych wyrazów, aby rozwijać w czytelnikach potrzebę szukania wyjaśnienia znaczenia wyrazów. Na każdym poziomie na końcu każdej książki znajdziemy naklejki. Duża czcionka, wyróżnienie trudniejszych wyrazów, a do tego proste, interesujące historie sprawiają, że dzieci chętnie sięgają po te lektury. Po opanowaniu czytania mały odkrywca może sobie zrobić dyplom zakończenia kolejnego etapu nauki czytania. My wprowadziłyśmy zasadę, że córka stara się zrobić ilustrację tematyczną do książki, przyklejamy w rogu naklejkę-odznakę i przyklejamy taki dyplom na ścianie, aby dziecko mogło pochwalić się przeczytaną książką, przypomnieć sobie przeczytaną historię. Wybór książek z każdego etapu jest bardzo bogaty, dzięki czemu każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Warto u młodszych dzieci potraktować te opowieści jako czytanki do poduszki. Dzięki temu młody czytelnik oswojony z formą opowieści chętnie będzie sięgał po kolejne. Do tego rozwijanie umiejętności czytelniczych to też uważne śledzenie postępów dziecka. Nie należy przeskakiwać z poziomu pierwszego na trzeci, bo nam wydaje się, że to już czas. Warto dać dziecku czas, rozwijać pozytywne skojarzenia. Czasami nawet lepiej poczytać sobie więcej książek z niższego poziomu i dopilnować płynnego czytania ze zrozumieniem niż za wcześnie przejść na wyższy i odkryć, że nasza pociecha ma deficyty, ponieważ każde niepowodzenie może wiązać się z negatywnymi emocjami, a te mają bardzo duży wpływ na naukę. Zapewniam Was, że książek jest w tej serii w każdym poziomie bardzo dużo, więc będziecie mieli, z czym ćwiczyć. Przy zamawianiu dużych pakietów często można dostać różnorodne zniżki. My po książki z tej serii z różnych poziomów sięgamy z wielu powodów. Pomagają nam w nauce mówienia, czytania, pisania (odwzorowanie wyrazów), a wyższe poziomy traktuję jako lektury do czytania przeze mnie. Plusem wszystkich opowieści jest to, że napisane są prostym językiem, a trudniejsze czy mniej używane słowa wyjaśniono w słowniku. Wszystkie książeczki z serii „Czytam sobie” są niewielkie dzięki czemu dziecko może zabierać je w podróż, na spacery i codziennie ćwiczyć nową umiejętność, a niedługie teksty doskonale sprawdzą się również jako opowieści do czytania przedszkolakom. Kolejna bardzo duża zaleta książek: cena jest naprawdę bardzo przystępna. Dziś zabieram Was w świat trzech niezwykłych historii: „Pudel na dyskotece” Sylwii Chutnik, „Chrapka na apkę” Jarosława Kamińskiego oraz „Letni koncert” Karoliny Grabarczyk. Każda z tych opowieści niesie mądre przesłanie. „Pudel na dyskotece” Sylwii Chutnik z ilustracjami Magdy Kozieł-Nowak to opowieść o rozrywkowym i bardzo przyjaznym pudlu chętnie nawiązującym nowe znajomości. Niestety nie każdy pozytywnie reaguje na jego życzliwość. Kot atakuje go pazurem, przez co zostaje ukarany przez policjanta. Taki początek znajomości jednak nie staje na drodze do dobrej zabawy obu bohaterów. Po czasie refleksji okazuje się, że i kot może bawić się z pudlem. Wystarczy, że w tle gra miła muzyka. Tekst pokazuje młodym czytelnikom, że nie trzeba pielęgnować uraz, kierować się uprzedzeniami i pozwolić innym na poprawę oraz dobrą znajomość. „Chrapka na apkę” Jarosława Kamińskiego z ilustracjami Tomka Kozłowskiego zabiera nas w świat wirtualnych rozrywek. Wszystko zaczyna się od zwyczajnych zabaw Mai, które lubi wcielać się w różne role: bywa piratką, muzyczką, a innym razem detektywką, poszukującą zagubionego telefonu mamy. A kiedy już udaje jej się rozwiązać zagadkę tylko na chwilę włącza sobie Internet i daje się wessać przez różnorodne aplikacje podpowiadające jej, w jaki sposób może zagospodarować sobie czas. To jednak nie wiąże się z bliskością z krewnymi i Maja zaczyna odczuwać samotność. Dostrzega, że Internet jest pożyteczny, ale bezpieczny jest tylko pod okiem mamy i taty. Jedyne, co mogę zarzucić tej opowieści to brak feminatywów, które przecież istnieją w naszych słownikach już ponad wiek. „Letni koncert” Karoliny Grabarczyk z ilustracjami Niki Jaworskiej-Duchlińskiej to opowieść o pracy zespołowej i pokonywaniu przeciwności losu. Grupka owadów przygotowuje koncert. Niestety pogoda bywa kapryśna i niszczy dekoracje. To jednak nie zniechęca małych artystów. Zabierają się do pracy i wykorzystują to, w jaki sposób deszcz i wiatr zniszczyły wcześniejszą scenografię. Wieczór kończy wspaniały koncert. Zespół jest dumny ze swojego całodniowego wysiłku. Każda z tych książek ma wspaniałe przesłanie. Autorzy kładą w nich nacisk na pracę zespołową, dobre relacje bohaterów, wybaczanie, umiejętność podejmowania trudu pomimo przeszkód, jakie niesie życie. Można te lektury z powodzeniem wykorzystać na lekcjach etyki w nauczaniu początkowym.