Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Matki

Okładka książki Matki autora Pavol Rankov, 9788364887079
Okładka książki Matki
Pavol Rankov
7,2 / 10
Wydawnictwo: Książkowe Klimaty Seria: Słowackie Klimaty literatura piękna
430 str. 7 godz. 10 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Seria:
Słowackie Klimaty
Data wydania:
2015-05-01
Data 1. wyd. pol.:
2015-05-01
Liczba stron:
430
Czas czytania
7 godz. 10 min.
Język:
polski
ISBN:
9788364887079
Tłumacz:
Tomasz Grabiński
Średnia ocen
7,2 7,2 / 10
20 opinii 118 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Matki w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Matki

skubasowa
skubasowa
książek na półce przeczytane 317 napisanych opinii 99

Oceny książki Matki

Średnia ocen
7,2 / 10
118 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
2 ocen
9
14 ocen
8
28 ocen
7
49 ocen
6
19 ocen
5
3 ocen
4
1 ocen
3
1 ocen
2
0 ocen
1
1 ocen

Opinia

avatar
812
381
Marta
26.03.2026
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Pobyt w łagrze z punktu widzenia Słowaczki. Fałszywie oskarżona, przez Sanok wywieziona gdzieś za Woroneż, spędziła w łagrze 8 lat. I urodziła tam syna, o którego walczyła po amnestii po śmierci Stalina. Bardzo ciekawa pozycja, choć dla nas, po lekturze „Innego świata” Grudzińskiego, chyba nie aż tak wstrząsająca. Ale warta uwagi.

Pobyt w łagrze z punktu widzenia Słowaczki. Fałszywie oskarżona, przez Sanok wywieziona gdzieś za Woroneż, spędziła w łagrze 8 lat. I urodziła tam syna, o którego walczyła po amnestii po śmierci Stalina. Bardzo ciekawa pozycja, choć dla nas, po lekturze „Innego świata” Grudzińskiego, chyba nie aż tak wstrząsająca. Ale warta uwagi.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

378 użytkowników ma tytuł Matki na półkach głównych
  • 239
  • 139
90 użytkowników ma tytuł Matki na półkach dodatkowych
  • 57
  • 7
  • 6
  • 5
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Matki

macierzyństwo Gułag łagier Armia Czerwona komunizm totalitaryzm proza słowacka literatura słowacka

Inne książki autora

Więcej
więcej
Pavol Rankov
Pavol Rankov
Jeden z najciekawszych współczesnych pisarzy słowackich. Na co dzień pracuje jako wykładowca na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie. Jego twórczość tłumaczona była m.in. na język angielski, niemiecki, czeski, węgierski, polski, rumuński, szwedzki, japoński, hindi i arabski. Rankov jest autorem trzech zbiorów opowiadań: S odstupom času (Z perspektywy czasu, 1995); My a oni / Oni a my (My i oni / Oni i my, 2001); V tesnej blízkosti (W pobliżu, 2004). Ich polski wybór ukazał się w 2011 r. pod tytułem Bratysława jest mała. W 1995 r. pisarz otrzymał prestiżową Nagrodę im. Ivana Kraski, przyznawaną debiutującym słowackim autorom. Historyczna powieść Rankova Zdarzyło się pierwszego września (albo kiedy indziej) (Stalo sa prvého septembra alebo inokedy, 2008) otrzymała w 2009 r. Europejską Nagrodę Literacką oraz kilka prestiżowych nagród słowackich (m.in. Nagroda Czytelników dziennika „SME”, Nagroda Fundacji Banku Tatra). Adaptacja powieści została wystawiona przez Słowacki Teatr Narodowy. W 2011 roku ukazała się jego najnowsza powieść Matky (Matki).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Rybia krew Jiří Hájíček
Rybia krew
Jiří Hájíček
Początek konstrukcyjnie bardzo ciekawy.Po latach bohaterka wraca w rodzinne strony i wiemy, ze czekają ją trudne rozmowy o przeszłości. Potem narracja cofa się do młodości Hany. Pomimo ciekawie opisanej sytuacji na czeskiej wsi z wątkiem spodziewanej budowy elektrowni atomowej i zmian dla mieszkańców wsi- same wątki obyczajowe i losy bohaterów dłużyły mi się bardzo i przestały po jakimś czasie interesować. A powrót do pierwszej linii czasowej także okazał się nie do końca satysfakcjonujący mimo rozwiązania pewnych tajemnic. Mimo lekkiego pióra autora sama treść zbyt rozwlekła , szczegółowa i pozbawiona emocji.
ewa_13 - awatar ewa_13
ocenił na 6 2 lata temu
Cisza w Pradze Jaroslav Rudiš
Cisza w Pradze
Jaroslav Rudiš
po przeczytaniu pozycji "Koniec punku w Helsinkach" postanowiłem cofnąć się do poprzedniej książki autora "Cisza w Pradze". książka przedstawia koleje losu kilku młodych mieszkańców czeskiej Pragi. jest motorniczy tramwaju, który do pracy zabiera psa, jest Vanda młoda punkówa, która wraz ze swoim zespołem Kill the Barbie przygotowuje się do koncertu, jest Hana nie mogąca się zdecydować którego faceta kocha, jest i on, ten który lubi ciszę. bardzo podobał mi się pomysł na tę powieść, uważam że jest świetny i do tego mega prosty. jaroslav rudis interesująco opisuje miasto i praskie społeczeństwo, a szczególnie młodych ludzi. Praga jawi się jako tygiel skupiający w sobie wszystkie kultury świata mające oddziaływanie na mieszkańców. mimo, że autor stawia tezę, że stolica Czech to zaścianek Europy, w porównaniu z innymi stolicami wypada całkiem nieźle. bardzo cenię miłość autora do muzyki, którą oddaje w prawie całej książce. zamieszczone teksty zespołów, mających wpływ również na mnie, wprowadzają wiele urozmaicenia. dobry warsztat autora sprawia, że książkę czyta się jednym tchem. polecam dla relaksu.
Polubic_czytanie - awatar Polubic_czytanie
ocenił na 7 7 dni temu
Którędy szedł anioł Jan Balabán
Którędy szedł anioł
Jan Balabán
#literaturaosiedlowa ma się dobrze. zaryzykowałem to stwierdzenie, bo tym razem akcja dzieje się w Czechach, na ostrawskim osiedlu pośród hut i kopalń. bohaterowie przedstawieni przez autora żyją w szarej, burej i ponurej rzeczywistości zarówno współczesnej jak i tej dzikiej z lat dziewięćdziesiątych. ich codzienny byt w tym czarnym od smoły i pyłu węglowego mieście wydaje się nie mieć szans na poprawę. _______ to niewątpliwie #książka o miłości. przynajmniej ja ją tak zinterpretowałem. anioł chodzi ulicami miasta, wystarczy go spotkać by być szczęśliwym. no właśnie, wystarczy go spotkać. _______ bardzo podobały mi się industrialne fragmenty tekstu, które muszą pochodzić z jakiś biograficznych bądź podsłuchanych historii. np. "... Pracowała wtedy jako robotnica pomocnicza w zakładzie wzbogacania miału, gdzie brygadzista zwracał się do swoich podwładnych per "wy pizdy", a brud przenikał dosłownie wszędzie, nawet przez ubrania -  także do miejsc intymnych. Kiedy po zmianie trzysta kobiet rozbierało się do naga we wspólnej szatni, wyglądało to tak, jakby zebrał się tam tłum jakiś nieludzkich stworzeń, upstrzonych węglowymi cieniami po wewnętrznych stronach ud i pod piersiami. Niektóre miały menstruację, krew ciekła im po nogach, a one nic - popalały papierosy i opowiadały sprośne dowcipy." _______ #ksiazka napisana bardzo pięknym językiem i co z tego że jest smutna, melancholijna jak czeski serial "pustkowie". przeczytałem z przyjemnością i polecam!
Polubic_czytanie - awatar Polubic_czytanie
ocenił na 8 5 miesięcy temu
Lucynka, Macoszka i ja Martin Reiner
Lucynka, Macoszka i ja
Martin Reiner
Oj, jak mnie zaskoczyła ta książka. Bardzo pozytywnie. Potem uznałam, że tytuł i okładka wprowadzają trochę w błąd. Starannie płynąca narracja, niebanalna fabuła, bardzo ludzko ale i delikatnie ukazane postacie. Gdybym miała krótko uzasadnić dlaczego warto tę książkę przeczytać, powiem tylko: naprawdę warto. Nie patrz na sielską okładkę i tytuł, to naprawdę bardzo dobra proza.
Agatonka - awatar Agatonka
oceniła na 8 3 lata temu
Gdy zniknęły gołębie Sofi Oksanen
Gdy zniknęły gołębie
Sofi Oksanen
Bardzo dobra powieść, ukazująca losy dwóch kuzynów i ich bliskich w Estonii, miażdżonej przez dwa totalitaryzmy, czerwony i brunatny. Rozpisywać się nie będę, bo zasadnicza tutaj jest akcja i jej niezwykłe zwroty, tajemnice przewijające się z rozdziału do rozdziału, gry i kamuflaż, jaki przyjmują bohaterowie. Trzyma w napięciu, a kolejne odsłony dziejów Rolanda i Edgara zaskakują i przerażają. Autorka, mieszkająca w Finlandii córka Fina i Estonki, popularna w ojczyźnie i coraz bardziej poza nią, nie jest mistrzynią stylu i chyba nie ma ambicji nią być. Co absolutnie nie znaczy, że książka jest źle napisana, wręcz przeciwnie. Mam na myśli raczej brak tworzenia własnej metody pisania, a zamiast tego skoncentrowanie się na precyzyjnej, naprawdę, bardzo precyzyjnej, konstrukcji fabuły, w której żaden detal nie jest niepotrzebny, a wszystkie wątki pozornie gdzieś zagubione i wyblakle, wracają wtedy, kiedy powinny. Ku zaskoczeniu czytelnika. Bardzo polecam.
Karola - awatar Karola
oceniła na 7 1 rok temu
Pijane banany Petr Šabach
Pijane banany
Petr Šabach
Już sam tytuł sugeruje, że nie będzie to literatura całkiem poważna – i rzeczywiście, to książka balansująca na granicy absurdu, groteski i bardzo „życiowego” humoru. Taka ... czeska ! Podczas lektury trudno nie mieć skojarzeń z twórczością Bohumil Hrabala. Mamy tu galerię bohaterów trochę pogubionych, trochę śmiesznych, ale jednocześnie bardzo prawdziwych. Ich relacje są pełne niedopowiedzeń, drobnych napięć i swojskiej bliskości – takiej, która nie potrzebuje wielkich słów, żeby była autentyczna. Relacje między bohaterami są tu kluczowe: Brećka, Wicia, Faber, Bedzio no i narrator – wręcz chaotyczne, ale bardzo wiarygodne w absurdzie. Największą siłą książki pozostaje jednak humor – bardzo „czeski” w duchu. Absurdalny, momentami niedorzeczny, ale trafiający w punkt. Śmiech miesza się tu z lekkim smutkiem i refleksją, co jeszcze bardziej przybliża tę książkę do klimatu znanego z prozy Bohumil Hrabal.
Jacek_ESP - awatar Jacek_ESP
ocenił na 8 17 dni temu
Grandhotel. Powieść nad chmurami Jaroslav Rudiš
Grandhotel. Powieść nad chmurami
Jaroslav Rudiš
Uwierzcie, notka na okładce sugerująca, że będziemy mieć do czynienia z klimatem jak z Hrabala - nie jest żadnym nadużyciem! "Grandhotel" to wzruszająca, słodko-gorzka opowieść o nietuzinkowym człowieku w nietuzinkowym miejscu. "Jestem Fleischmanem do wszystkiego" - mówi o sobie trzydziestoletni bohater, który pozbawił się imienia, bo życie pozbawiło go wszystkiego innego. Fleischman bardzo kojarzył mi się z Forrestem Gumpem, z tym jego trochę naiwnym, dziecięcym spojrzeniem na świat, ze światem, który ma go za głupca. W wyniku splotu smutnych okoliczności bohater pracuje w Grandhotelu, miejscu między ziemią a niebem, ukrytym w chmurach, na punkcie których Fleischman ma obsesję. Zresztą nie tylko na punkcie chmur - obserwuje pogodę i ją zapisuje, bo to jedyny pewnik w jego życiu. Poza tym sprząta, pilnuje, podgląda, zbiera kuksańce dosłowne i metaforyczne. Widzi żywych i zmarłych, zaprzyjaźnia się z Franzem, który przekazuje mu mądrość życiową: "Człowiek musi skończyć tam, gdzie się urodził". Sporo tu dziwactwa i absurdu. Rozsypywanie prochów kolegów, listy do pogodynki, relacje damsko-męskie, niemożność opuszczenia miasta, codzienne robienie zdjęć... Tu jest trochę onirycznie, surrealistycznie, narracja się urywa, tajemnice odsłaniane są nagle i często chwytają wzruszeniem za gardło. Autor zręcznie wplata w opowieść trudną czesko-niemiecką historię, pokazuje bohaterów, którzy mają marzenia, ale z ich realizacją bywa różnie. Zakończenie powieści mnie wzruszyło i utwierdziło w przekonaniu, że literatura czeska naprawdę jest "moja".
ola_gratka - awatar ola_gratka
oceniła na 7 7 miesięcy temu
Widziałem ją tej nocy Drago Jančar
Widziałem ją tej nocy
Drago Jančar
Krótka, lecz znakomita powieść słoweńskiego autora. Historia siedmiu lat życia pewnej kobiety, pokazana z punktu widzenia pięciu osób, z których na pewno dwie ją kochały (w tym jeden tak, jak mężczyzna kocha kobietę), a dwóch następnych narratorów jej pożądało. Zaś piąta (przedostatnia w książce) na pewno bardzo lubiła i ceniła. Każdy z rozdziałów ma jednego narratora, pierwszoosobowego i zaangażowanego emocjonalnie, z drugiej strony czerpiącego wyłącznie z własnej wiedzy, doświadczenia i spostrzeżeń. A zatem każda z nich wiedziała w sumie mniej, niż czytelnik po przeczytaniu już drugiego rozdziału. Dramatis personae to bohaterka, jej mąż, a także wprowadzający w fabułę kochanek, matka, niemiecki lekarz, gospodyni rezydencji oraz służący – partyzant. Miejsce akcji to przede wszystkim Słowenia, Lublana i Maribor oraz zamek w Górnej Krainie (Gorenjska), w czasie wojny przyłączonej do Niemiec z krótkim epizodem w południowoserbskim mieście Vranje (znanym z dzieł Borisava Stankovicia). Zatem od roku 1938 do 1941 roku jest to Królestwo Jugosławii a później, do końca wojny, tereny okupowane przez Niemcy. Każdy z narratorów pochodzi z innego środowiska i żywił nieco inne uczucia do pięknej i niezależnej Veroniki, kobiety przyciągającej uwagę wszystkich, nie tylko urodą, ale przede wszystkim osobowością. I każda z tych historii jest w pełni wiarygodna, powoli odsłaniając przed czytelnikiem losy bohaterki. Ona nie mówi o sobie nic, ale dominuje nad treścią książki i życiem wielu przedstawionych w niej postaci. W męskim czytelniku wzbudza fascynację oraz - chociaż to nie jest łatwe – sympatię i nie tylko. To na pewno powieść o miłości, ale nie tylko. To książka o kobiecie i jej roli w ówczesnym społeczeństwie, o ludzkich namiętnościach, o wojnie i o tym jakie postawy wyzwala w ludziach, o łatwości osądzania i karania ale i o ludzkim strachu i niewdzięczności. Realistyczna, z doskonale wyważonymi proporcjami pomiędzy tematyką, sposobem jej opisania i językiem, portretami postaci oraz w pewnym stopniu przesłaniem, a właściwie tym, co pozostawia w czytelniku po zakończeniu lektury. Ani jednego zbędnego i ani jednego brakującego słowa czy zdania. Przeczytane w ramach majowego wyzwania – książka z wątkiem miłosnym.
Aguirre - awatar Aguirre
ocenił na 10 10 miesięcy temu
Księga szeptów Varujan Vosganian
Księga szeptów
Varujan Vosganian
Zanurzam się w opowieść — stoję obok dziadka, który przygotowuje kawę. Czuję zapach palonych ziaren, chwytam ten spokojny moment. Jestem tam, choć wiem, że mnie tam nie ma. A jednak bardzo chcę tam być. Ta książka otula atmosferą wspomnień i aromatem orientalnych przypraw. Ma w sobie ciepło domowych historii, ale też ciężar dat i wydarzeń — może odrobinę zbyt wiele. Dlatego moja ocena jest niższa, choć dusza zostaje poruszona.
asia - awatar asia
oceniła na 7 5 miesięcy temu
Dziewczynko, roznieć ogieniek Martin Šmaus
Dziewczynko, roznieć ogieniek
Martin Šmaus
To nieskomplikowana proza. Opowieść o cygańskim życiu na terenie Czechosłowacji. O próbach dostosowania się do życia między gadziami. Ale też o odrzuceniu, mieszkaniach socjalnych i zasiłkach z opieki społecznej. Nie ma tu kolorowych taborów ale znajdziemy cygańskie tradycje i pieśni. Czytajcie.
ewkaewka - awatar ewkaewka
oceniła na 7 1 rok temu
Wilimowski Miljenko Jergović
Wilimowski
Miljenko Jergović
Książkę akurat czytałam podczas Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w Katarze 2022. Choć od 1938 r. minęło tyle czasu jednak emocje opisane w powieści, towarzyszące występom Polaków na mistrzostwach, takie same. Powieść dobra, napisana dość oszczędnym językiem i skrótowo, jeśli chodzi o opis uczuć głównych bohaterów. Można było bardziej dogłębnie potraktować ciekawe wątki, bo sama akcja i pomysł powieści są intrygujące. Troszkę niedosyt...
Margczu - awatar Margczu
ocenił na 6 3 lata temu
Lord Mord Miloš Urban
Lord Mord
Miloš Urban
Książka, którą trudno zdefiniować. Niby kryminał retro, z elementami czarnego humoru i lekkimi wstawkami z zakresu erotyki, trochę powieść sensacyjna z tajnymi służbami. W tle rozgrywają się dwa ważne wydarzenia dla naszych południowych sąsiadów. Pierwsze to tzw. „asenizacja” Josefova, czyli dawnej praskiej dzielnicy żydowskiej, tu niezbyt pochlebnie przedstawiona. Drugie to ustawa językowa, zrównująca w Czechach język czeski z niemieckim, która przyczyniła się do upadku rządu cesarstwa habsburskiego, na czele którego stał nasz rodak, hrabia Kazimierz Badeni, raz wymieniony z nazwiska. Czesi są mu za to do dziś wdzięczni, ma nawet swoją ulicę w Pradze, nasi historycy rzadko się nim zajmują. Dzięki temu możemy łatwo datować czas akcji. W tych okolicznościach rozgrywa się akcja, w której niejako mieszają się dwa tropy. Pierwszy to morderstwa prostytutek i służących na terenie Josefova, wiązane z jakoby znaną z żydowskich legend postacią Mięska alias Kleinfleischa, zaś drugi to próby wtargnięcia austriackiej tajnej policji w szeregi czeskich konspiratorów narodowo-wyzwoleńczych. Oba nurty łączą postacie hrabiów Arco, tradycyjnie noszących na pierwsze imię Karol (Karel, Karl), zwracających się zatem do siebie drugim – tu Adi (od Adama) i Mani (od Emanuela). Pierwszy z nich to narrator, ale poza pochodzeniem i więzami rodzinnymi wiele ich łączy. Suchoty (powszechne wówczas), zwyczaj częstego korzystania z lokalnych domów publicznych oraz namiętność do pewnego heroicznego leku. Akcja rozwija się powoli i naprawdę trudno się wciągnąć przez większość książki. Tym bardziej, że pewne motywy ciągle się powtarzają, zaś fabuła wygląda tak, jakby autor nie potrafiłby się zdecydować, czy pisze kryminał czy powieść historyczną bądź sensacyjną. W końcówce przyśpiesza, by finalnie podać wszystko na talerzu. Tyle, że wcale nie jest smacznie, ani niesmacznie. Książka bardzo poprawna, ale nie zachęca do poznania innych dzieł autora,gdyby były przetłumaczone na polski. Oczekiwanego humoru niewiele, zwrotów akcji też, ale na plus należy zapisać Milosovi Urbanowi, że każda z postaci ma tam coś za uszami, a co za tym idzie, jak to u Czechów, wszyscy są bardzo ludzcy.
Aguirre - awatar Aguirre
ocenił na 6 2 lata temu
Siedem dobrych lat Etgar Keret
Siedem dobrych lat
Etgar Keret
Kilka bardzo dobrych opowieści z życia codziennego Autora. Właśnie nie opowiadań a opowieści takich, które ubarwiają rodzinne wieczory. Autor często porusza sprawy bardzo intymne, czule wspominając nietuzinkowego ojca i wspaniałego syna. Lektura ciekawa i wciągająca mimo nietypowej formy.
Ushikawa - awatar Ushikawa
oceniła na 8 2 lata temu
Boginie z Žítkovej Kateřina Tučková
Boginie z Žítkovej
Kateřina Tučková
Jak już przez nią przebrnęłam mogę powiedzieć, że jest ciekawa. Męczące pierwsze części. Jakbym była w tych archiwach razem z Dorą tylko, że nie bardzo zaciekawiona tym, co tam znajdę - jak odrabianie pracy domowej. Nawet nie wiedziałam do końca, czego szukam. Ostatnie dwie części były w sumie tym, na co liczyłam, zaczynając tę książkę. Nie poczułam większej sympatii do Dory, co mogło wpłynąć na odbiór całego dzieła.
azosiek - awatar azosiek
ocenił na 6 28 dni temu
Zdarzyło się pierwszego września (albo kiedy indziej) Pavol Rankov
Zdarzyło się pierwszego września (albo kiedy indziej)
Pavol Rankov
1 września 1938 roku na miejskim basenie w czechosłowackich Levicach trzech nastoletnich przyjaciół – Czech Jan Bizek, Węgier Peter Ronai i Żyd Gabriel Rosenberg – organizuje zawody pływackie, które mają rozstrzygnąć o pierwszeństwie w ubieganiu się o względy pięknej koleżanki, Słowaczki Marii Balej. Jednak nagłe, nieoczekiwane zdarzenie nie pozwala na ukończenie rywalizacji, co nie oznacza, że dorastający chłopcy, a następnie młodzi mężczyźni nie będą próbować jej rozstrzygnąć przez następne 30 lat, zawsze 1 września... . Od tej chwili staniemy się świadkami i uczestnikami niełatwego życia bohaterów, w które na przestrzeni lat, mimo woli i wbrew wszystkiemu wplotą historia i polityka, życia, w którym już nic nie będzie proste ani pewne, poza ideą rywalizacji o Marię. W tle życiowej drogi bohaterów pojawiają się okupacja, faszyzm, kolaboracja, decyzje o emigracji, czasy komunizmu, nacjonalizmu, działań partii i Służby Bezpieczeństwa. Powieść jest debiutem Pavola Rankova; napisana została prostym, nieskomplikowanym językiem, co jest niewątpliwie główną jej zaletą. Mnie przeszkadzał jedynie brak rozdzielenia, w jakiś widoczny sposób, zdarzeń dotyczących poszczególnych bohaterów, ale to tak na marginesie. Siłą powieści Rankova, która stała się wspaniałą panoramą dziejów środkowej Europy, na której tle rozgrywają się losy jednostki, są epizody, w których pojawiają się autentyczne osoby odpowiedzialne za całe to polityczne zamieszanie – Miklós Horthy, Josef Tiso, Klement Gottwald czy Alexander Dubček. Epizody te, często absurdalne i jawnie groteskowe, czynią powieść nietuzinkową, nadając jej dodatkowe zalety i atrakcyjność.
Anna Lipińska-Czajkowska - awatar Anna Lipińska-Czajkowska
oceniła na 8 3 miesiące temu
Gówno się pali Petr Šabach
Gówno się pali
Petr Šabach
Czytając wcześniej Michala Viewegha i Otę Pavla poprosiłem księgarza w Pradze o polecenie kolejnego autora do czytania w oryginale. Petr Šabach i jego Hovno horzi to wspaniała lektura. Czesi są mistrzami tego typu utworów - lekkich, ciepłych, zabawnych i jednocześnie trafiających w punkt. Bardzo polecam!
halabala - awatar halabala
oceniła na 9 1 dzień temu
Jestem egzaltowaną lentilką Petr Měrka
Jestem egzaltowaną lentilką
Petr Měrka
Nie zgadzam się z opiniami, że jest to jakaś wyszukana krytyka społeczna. Nie znajdziemy tu wyszukanych tez, czy odkrywczych spostrzeżeń. Raczej typowe uwagi wobec późnego kapitalizmu. Aleeeee To co gra pierwsze skrzypce, to forma! Szukając pop-analogii, to taki Rick and Morty w wersji książkowej. Humor, absurd, wulgaryzm czy seksualizacja wychodzą poza skalę, jak gdyby autor próbował krzyczeć "Skoro to wszystko wiemy to czemu nic z tym nie robimy?" Żeby nie bylo, ze to taki konceptualny eksperyment, uważam że książka jest świetna. Autor ma poczucie humoru, nie rzuca flakami na lewo i prawo, tu wszystko jest wyważone, potrafi rozbawić nieoczekiwanym obrotem spraw, a w innym momencie nagle zmienić ton przypominając, że to o nas. Czy Merka zmienił świat? Nie bardzo. Czy Merka zapewnił mi kilka godzin dobrej rozrywki? A i owszem 😊
domyslnik28 - awatar domyslnik28
ocenił na 8 1 rok temu
Kacica Pavel Kohout
Kacica
Pavel Kohout
Tytuł książki sugeruje, że dostaniemy historię kobiety zajmującej się zawodowo, w przenośni lub nie, egzekucjami, tymczasem bohaterka przewija się przez karty powieści chyłkiem, prawie niewidoczna i nieistotna. Książka jest, jak zauważa na okładce Mariusz Szczygieł, złośliwym esejem, anty-moralitetem, oczywiście satyrą na ustrój tamtego czasu, ale też i, na szczęście dla tej książki, spojrzeniem na politykę i społeczeństwo niezależnie od czasu i ustroju. W dużym stopniu tak jest. I tacy jesteśmy. Nie odwracaj wzroku. Patrz.
Mario - awatar Mario
ocenił na 7 3 miesiące temu
Nieważkość Julia Fiedorczuk
Nieważkość
Julia Fiedorczuk
To historia trzech kobiet, które połączyło wspólne dzieciństwo przeżyte w małej miejscowości pod Warszawą. Niby są częścią tej samej społeczności, ale każda z nich pochodzi z innej rodziny, z innego szczebla społecznego. Zuzanna, z inteligenckiego domu, poradzi sobie najlepiej, ale nie ucieknie przed przeszłością. Hela, pomimo chęci innego życia powtórzy los swojej matki, a czasami będzie wyobrażać sobie, jak by to było żyć innym życiem. Ewa, pochodząca z rodziny patologicznej, zapłaci najwyższą cenę, co nie jest zaskoczeniem.. chociaż mogłoby być, bo czy zawsze jest tak, że pochodzenie determinuje przyszłe losy osoby gorzej urodzonej? Czy mało mamy przykładów osób, które przełamały ten stereotyp i zawalczyły o lepszy los, wygrywając? Tutaj tak nie będzie. Autorka uwięziła swoje bohaterki w miejscach, które zostały im przypisane i pozwala im na tkwienie w nich, w dziwnym zawieszeniu. W świecie nieprzyjaznym, pełnym czyhającej przemocy. Dziewczyny w dzieciństwie robią wiele dla bycia akceptowanymi, ale bolesne wydarzenia sprawiają, że zamykają się w sobie, a w późniejszym okresie, rozczarowane dorosłością spoglądają na swoje życie jakby z oddalenia. Jakby patrzyły na nie z boku, z pozycji obserwatora. Nie angażują się, dają się ponieść przetaczającym się przez ich życie wydarzeniom. Żyją pomiędzy snem a jawą, Wszystkie trzy stosują dysocjację, jako mechanizm obronny, pozwalający lepiej poradzić sobie z dotykającą je przykrą rzeczywistością. Każda z nich toczy wewnętrzną walkę, a autorka oddała to pięknym, poetyckim językiem. Poważne tematy odmalowała lekko, delikatnymi pociągnięciami. Bardzo wrażliwa to proza. Niepokoi, pozostawia niedosyt. Nie jest oczywista, pozostawia wiele kwestii niedopowiedzianych. Mnie urzekła.
Edyta - awatar Edyta
oceniła na 8 9 miesięcy temu
Perełka Patrick Modiano
Perełka
Patrick Modiano
Poruszająca, choć chyba nieco zbyt melodramatyczna, by uznawać ją wybitną. Bohaterka z pogranicza snu i jawy, nadwrażliwa, skrzywdzona, słaba - a jednocześnie zbyt mocno uwikłana w przeszłość, by stanowić w pełni wiarygodną osobowość. Kolejna historia z cyklu: traumy nasze codzienne.
Piotrek - awatar Piotrek
ocenił na 7 2 miesiące temu

Inne materiały dotyczące książki Matki

Cytaty z książki Matki

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Matki