Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Martwe dziwki idą do nieba

Okładka książki Martwe dziwki idą do nieba autora Donat Szyller, 9788370541873
Okładka książki Martwe dziwki idą do nieba
Donat Szyller
6,7 / 10
Wydawnictwo: superNOWA fantasy, science fiction
291 str. 4 godz. 51 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Data wydania:
2006-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2006-01-01
Liczba stron:
291
Czas czytania
4 godz. 51 min.
Język:
polski
ISBN:
9788370541873
Średnia ocen
6,7 6,7 / 10
21 opinii 191 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Martwe dziwki idą do nieba w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Martwe dziwki idą do nieba

czytamcałyczas
czytamcałyczas
książek na półce przeczytane 5603 napisanych opinii 5357

Oceny książki Martwe dziwki idą do nieba

Średnia ocen
6,7 / 10
191 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
10 ocen
9
22 ocen
8
24 ocen
7
55 ocen
6
40 ocen
5
26 ocen
4
5 ocen
3
7 ocen
2
1 ocen
1
1 ocen

Opinia

avatar
2946
1830
Kasia b
23.08.2018
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Detektyw diabeł, ghul patolog, zakompleksieni tyrani, chochlik reporter to tylko niektóre postacie zamieszkujące Zaświat. Ale czy to na pewno Zaświat??? Nienawiść wszech rasowa (bo odcień i nasycenie barwy skóry/łusek/piór robi ogromną różnicę), krucjata wszechreligijna, niewielkie upominki dla wyjątkowo uprzejmych urzędników, dzielnica Czerwonych... Kapturków, - czyli odwzorowany z fotograficzną dokładnością obraz skrawka współczesnego świata.
Pełne wartkiej akcji historie detektywistyczne, nietypowo zastosowane motywy z literatury i (pop)kultury, a wśród wybuchów śmiechu i łezka się w oku zakręci. Mistrzostwo Zaświata po prostu!

Detektyw diabeł, ghul patolog, zakompleksieni tyrani, chochlik reporter to tylko niektóre postacie zamieszkujące Zaświat. Ale czy to na pewno Zaświat??? Nienawiść wszech rasowa (bo odcień i nasycenie barwy skóry/łusek/piór robi ogromną różnicę), krucjata wszechreligijna, niewielkie upominki dla wyjątkowo uprzejmych urzędników, dzielnica Czerwonych... Kapturków, - czyli...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

372 użytkowników ma tytuł Martwe dziwki idą do nieba na półkach głównych
  • 246
  • 120
  • 6
88 użytkowników ma tytuł Martwe dziwki idą do nieba na półkach dodatkowych
  • 54
  • 12
  • 7
  • 6
  • 5
  • 2
  • 2

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Jedenaście pazurów Artur Baniewicz, Paweł Ciećwierz, Witold Jabłoński, Paweł Kempczyński, Łukasz Orbitowski, Piotr Patykiewicz, Marcin S. Przybyłek, Jaga Rydzewska, Mirosława Sędzikowska, Donat Szyller, Marcin Wełnicki
Ocena 6,1
Jedenaście pazurów Artur Baniewicz, Paweł Ciećwierz, Witold Jabłoński, Paweł Kempczyński, Łukasz Orbitowski, Piotr Patykiewicz, Marcin S. Przybyłek, Jaga Rydzewska, Mirosława Sędzikowska, Donat Szyller, Marcin Wełnicki
więcej
Donat Szyller
Donat Szyller
Polski dziennikarz i pisarz. Od maja 2009 do października 2009 szef działu krajowego "Dziennika". Wcześniej dziennikarz "Trybuny" i Polskiej Agencji Prasowej. W "Dzienniku" od samego początku, w 2006 roku jako redaktor portalu dziennik.pl. Był związany z tygodnikiem "Przekrój" - w marcu 2011 roku został zastępcą redaktora naczelnego tego tygodnika, następnie od sierpnia do listopada 2011 pełnił obowiązki redaktora naczelnego. Autor zbioru opowiadań pt. "Martwe dziwki idą do nieba" wydanego przez wydawnictwo SuperNOWA w 2006 roku.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Poczet dziwów miejskich Krzysztof Piskorski
Poczet dziwów miejskich
Krzysztof Piskorski
Cóż, zacznę od tego, że przeczytałam wczoraj kilka dobrych opowiadań fantastycznych. I właściwie mogłabym skończyć moją opinię. Bo niestety ten zbiór nie wniósł do mojego czytelniczego życia zbyt wiele. Ot - przeczytałam, trochę pośmiałam i tyle. Dlaczego? Tłumaczę. Po pierwsze historie miały dziać się we Wrocławiu, ale samego miasta w tych opowiadaniach jest niewiele. Po drugie mnóstwo nawiązań - do Pana Samochodzika, do Wiedźmina, do Jakuba Wędrowycz. Moim zdaniem trochę ich za dużo. Jak autor musi wspomagać się pomysłami i nych autorów to chyba nie świadczy o nim za dobrze. No i po trzecie to mam wrażenie że takich podobnych opowiadań przeczytałam już sporo. Te były dobre tylko nie wyróżniały się na tyle, by mnie zachwyciły. Podsumowując - z autora nie rezygnuję, ale czytałam już lepsze książki w jego wykonaniu.
Gosia - awatar Gosia
oceniła na 6 5 miesięcy temu
Zabijcie Odkupiciela Grzegorz Drukarczyk
Zabijcie Odkupiciela
Grzegorz Drukarczyk
Genialna:) "Uzbierawszy w ustach gestej sliny, plunalem na sciane. Zolta flegma przykleila sie dokladnie tam gdzie chcialem. Policzylem poprzednie zaschniete placki .wygladalo na to, ze dzisiaj jest piatek. Pojutrze bede musial plunac dwa razy".
Andzik1988 - awatar Andzik1988
ocenił na 7 2 lata temu
Mroczny Bies. Almanach rosyjskiej fantastyki. Tom 1 Leonid Kudriawcew
Mroczny Bies. Almanach rosyjskiej fantastyki. Tom 1
Leonid Kudriawcew Wiera Kamsza Jewgienij Łukin Anton Pierwuszyn Władimir Wasiliew Jelena Chajeckaja
Pierwszy tom rewelacyjnej antologii rosyjskiej fantastyki, która od zawsze stała na bardzo wysokim poziomie, ale w Polsce jest (poza nielicznymi autorami) wybitnie niedoceniana. Co my tu mamy? "Czarna Ściana" L. Kudriacewa z rewelacyjną i oryginalną koncepcją wieloświata. J. Chajeckaja i tytułowy "Mroczny Bies" z niesamowitym i jedynym w swoim rodzaju klimatem. W. Kamsza z krótkim i oryginalnym opowiadaniem "Dzień strachu". "Portret wiedźmaga w młodości" J. Łukina z ciekawym i absurdalnym światem. W. Wasilew z opowiadaniem "Sztuczny dobór", które prezentuje (za zgodą A. Sapkowskiego) unowocześnioną alternatywną wersję Wiedźmina Geralta i wiedźminśkiego fachu. Na koniec A. Pierwuszyn z króciutkim eksperymentalnym utworem, który (niestety) psuje nieco odbiór całości. Świetny zbiór, który zdecydowanie warto sprawdzić.
Patryk Szczupakowski - awatar Patryk Szczupakowski
ocenił na 8 5 miesięcy temu
Demony Łukasz Śmigiel
Demony
Łukasz Śmigiel
Nie jest to książka, która wprawia mnie jakoś w zachwyt ale robi robotę, jest kilka naprawdę fajnych opowiadań- tych zaskakujacych jak i tych niesmacznych, które również wpasowuja sie w ogólny klimat. Proszę nie sugerować się okładką podczas wyboru, nie będzie tutaj scen rodem z "egzorcyzmów" :)
Nana369 - awatar Nana369
ocenił na 7 7 lat temu
Dziki Mesjasz Rafał W. Orkan
Dziki Mesjasz
Rafał W. Orkan
W Vakkerby pojawił się Dziki Mesjasz. Wokół niego krąży coraz więcej wyznawców, którzy ślepo podążają za jego słowami. Wkrótce świat, w którym żyją, ma ulec zupełnej przemianie. Wiele książek wydawanych przez Fabrykę Słów po prostu mi nie siada. Są „zbyt męskie”, często przy tym bardzo prostolinijne, skupiające się na mordobiciu i opierające się na prostych schematach. I nie żeby to zawsze było złe. Po prostu osobiście, jeśli mam sięgnąć po lekką lekturę to raczej nie w takiej tematyce. Ale „Dziki Mesjasz” jest pod tym względem trochę wyjątkowy. Choć owszem, to raczej typ męskiej literatury, ze sporą dawką mordobicia to po prostu widać, że Orkan potrafi pisać. Koncept autora na świat może nie jest najbardziej innowacyjny, ale bez wątpienia jest po prostu interesujący, zwłaszcza bądź co bądź w dość rozrywkowej fantastyce. Styl Orkana ma dobry ciężar i buduje dobry, dość mroczny klimat. Nie jest jednak idealnie. Mam wrażenie, zwłaszcza po lekturze dwóch tomów, że mimo wszystko widać brak pewnej wprawy Orkana w pisaniu. Bywa nieco chaotyczny. Widzę w tej historii też potencjał na coś więcej, niż ostatecznie wyszło. Wolałabym mimo wszystko, aby było tu nieco mniej rozrywkowo, a za to by autor skupił się nieco bardziej na tworzeniu świata czy bohaterów. W tej formie po prostu zbyt łatwo da się wyłapać np. postacie, stworzone tylko po to, by pokazać brutalność świata przedstawionego. Drugi tom to już po prostu powieść. Pierwszy był opowiadaniami, które stopniowo przeradzały się w jedną historię, tu zaś książka jest zdecydowanie bardziej jednolita. Autor miał też ciekawy koncept wyjściowy na fabułę: mimo wszystko nieczęsto czytam fantastykę o buntującej się sekcie. Doceniam też trochę zagranie na nosie takiemu czytelnikowi jak ja, który po tytułowym bohaterze wcale nie spodziewał się obrania właśnie takiego kierunku, jaki obrał pomiędzy tomami. Albo może po prostu byłam nieco naiwna… „Dziki Mesjasz” to solidna powieść rozrywkowa. Być może nie burzy trzeciej ściany, nie jest czymś zupełnie świeżym dla gatunku, ani nie jest perfekcyjna warsztatowo, ale naprawdę wyróżnia się na tle innych. I trochę szkoda, że na razie nowych powieści od Orkana ani widu, ani słychu…
Katrina - awatar Katrina
oceniła na 7 3 lata temu
Głową w mur Rafał W. Orkan
Głową w mur
Rafał W. Orkan
Technologiczny Zakon Braci Konstruktorów stoi na straży świętego imienia Maszynowego Boga. Podziemia świata skrywają tajemnice niewiele lepsze od tych najgorszych. Mieszkańcy się dostosowali - jedni są maszynowi, inni z rogami, a jeszcze inni niemal przeklęci lub zdeformowani. Jedni chcą uciec. Drudzy zrobią wszystko, by im to uniemożliwić. Czytanie tej książki było czystą przyjemnością. Kilka opowiadań, które z czasem łączą się w spójną całość, niesamowicie wciąga i wręcz zmusza, by sięgnąć po drugi tom. Wyraźnie widać inspiracje różnymi światami - coś z Warhammera, coś z Mad Maxa i kilka elementów przypominających miasto rodem z serialu Arcane. I co najważniejsze: to działa. Ten nieoczywisty miks tworzy świat, który naprawdę żyje… w przeciwieństwie do niektórych jego mieszkańców. Każda historia przesiąknięta jest brutalnością i beznadzieją. Nie ma tu wielu powodów do radości. Są za to momenty poruszające - takie, które uderzają jak scena z psem w Fullmetal Alchemist albo poświęcenie Goku w walce z Cellem. Ale spokojnie - znalazło się też miejsce na humor. I to w stylu, który momentami kojarzył mi się z Sapkowskim. W tym wszystkim pojawiają się też jednorożce. Albo w sumie nie. Rafał Orkan stworzył własne, niewielkie uniwersum, które pod koniec tomu zaczyna niekontrolowanie się rozrastać. I choć nie czytam zbyt wielu polskich autorów (co być może jest błędem), tutaj mam poczucie solidnie wykonanej roboty. Zdecydowanie sięgnę po kolejną część. ig: multiverse_hunter
Multiverse_Hunter - awatar Multiverse_Hunter
ocenił na 9 2 miesiące temu
4 pory mroku Paweł Paliński
4 pory mroku
Paweł Paliński
Momentami czyta się ciężko, co zdanie metafory, przenośnie (niektóre prawdopodobnie niepotrzebne, a ich nagromadzenie na pewno). Same opowiadania trzymają poziom (dwa odstają na minus) i historie są interesujące. Zdarzają się sytuacje przerażająco odpychające, które w ogólnym rozrachunku opowiadania mają zwykle głębszy sens, przesłanie. Bardzo dobra książka.
Robert - awatar Robert
ocenił na 7 4 lata temu
Rock'n'roll, bejbi! Piotr Rogoża
Rock'n'roll, bejbi!
Piotr Rogoża
Chcielibyście na chwilę wrócić do liceum? Tych czasów, kiedy można było bezkarnie grać do rana na konsoli, spotykać się z przyjaciółmi i pić wino? To czym prędzej sięgnijcie po tę książkę. Co prawda wizja zaproponowana przez autora ociera się niejednokrotnie o surrealizm, lecz to niewiele przeszkadza. Dla mnie największym atutem powieści jest niebanalny język, te metafory - takie świeże i nieoczywiste. Ot choćby ta o hodowli entropii, która stanowi odpowiedź na zarzuty o bałagan. Przeczytałam z dużą przyjemnością, chociaż początek nie rokował. Ale okazało się, że obserwowanie jak się objawia opętanie przez ducha rock and rolla jest wyjątkowo zabawną czynnością. Nie mówiąc już o ataku kosmitów na szkołę. Czy napaści zombie. Tak... Ci młodzi ludzie naprawdę mają przygody. Przez duże P. Polecam. 
ilo99 - awatar ilo99
ocenił na 7 2 lata temu
Bogowie przeklęci Tomasz Bochiński
Bogowie przeklęci
Tomasz Bochiński
Historia rozgrywa się w wymyślonym przez autora świecie, w Ocalonej Krainie. W Krainie, w której to grabarze a nie jak to było dawniej kapłani, pomagają uwolnić dusze zmarłych i odsyłają je w Zaświaty. Akcja nabiera tempa w momencie, kiedy to w tajemniczych okolicznościach zaczynają znikać grabarze a Wielka Księżna Gadrin podejmuje decyzję aby utworzyć Szkołę Główną Grabarstwa Wyzwolonego. Chce w ten sposób zapobiec wrogim zamysłom tajemniczych zabójców grabarzy. Szkołą ma zarządzać mistrz fachu grabarskiego Elizabediath Monck. Powieść pełna jest magii, nierzeczywistych, fantastycznych krain i nadprzyrodzonych zjawisk. Szczególną uwagę należy zwrócić na odważnych i gotowych na wszystko bohaterów powieści. Na mnie osobiście największe wrażenie wywarła postać mortyr Kai-Te. Z jednej strony nieustraszona, dzielna i waleczna, z drugiej wrażliwa i uczuciowa dziewczyna. Podsumowując, oryginalna trzymająca w napięciu historia z dużym ładunkiem humoru. Jeśli lubicie tajemniczy klimat, niezłomnych bohaterów i zaskakujące akcje, sięgnijcie po tę książkę. Jest naprawdę warta przeczytania. Gorąco polecam.
Dorota - awatar Dorota
oceniła na 9 1 rok temu
Czerwone oczy Jerzy Nowosad
Czerwone oczy
Jerzy Nowosad
Co jest dalej? To pytanie od czasów Dantego (a zapewne i wcześniejszych) przewija się przez strony książek. Wizje są różne - ta stanowi połączenia zaświatów z "Kolonii Knellera" Kereta i serii "Ja, diablica" Miszczuk". Piekło nie jest takie straszne, a jedynie rozczarowująco podobne do ziemskiego padołu. Paradoksalnie szczęśliwie para kochanków trafia tam razem. Tylko co, jeśli pojawi się szansa powrotu? Stary jak świat patetyczny dylemat miłości ponad śmierć, w tle oczywiście przyjaźń, kliki, koterie oraz mniejsze czy większe tarapaty. Podsumowując: czyta się miło, ale to już było. Plus za postać Pijanego Poety (w skrócie PePe).
Kasia b - awatar Kasia b
ocenił na 6 7 lat temu
Pies i klecha: Przeciwko wszystkim Jarosław Urbaniuk
Pies i klecha: Przeciwko wszystkim
Jarosław Urbaniuk Łukasz Orbitowski
Negatywnie zaskoczyła mnie tak niska średnia ocen. Dla mnie to jedna z najfajniejszych książek, jakie wtedy czytałem. Nie mogłem się oderwac od czytania! Orbitowski założył w Polsce nowy podgatunek horroru - horror jajcarsko-przygodowo-kryminalny. Z niepowtarzalnym stylem - wezmy chocby malownicze opisy postaci drugoplanowych. A do tego fauna horroru z Lucyferem na czele i innym demonem z otchlani na koncu w roli King-konga w znakomicie oddanym klimacie epoki przelomu 89 i 90r. podlewanym nierzadko wódką. Dla mnie ta wariacka mieszanka byla po prostu zajebista!
Jacek7235 - awatar Jacek7235
ocenił na 9 5 lat temu
Inkluzja Andrzej W. Sawicki
Inkluzja
Andrzej W. Sawicki
Hmm - czy to jest space opera?. No nie bardzo. Space opera dla mnie to wielka przestrzeń, dziesiątki bohaterów ( również zbiorowych ), przełomowe wydarzenia w świecie przedstawionym. Tu tego nie mamy. Ale zgrabnie poskładany tekst jako swego rodzaju mix sci-fi i cyberpunka ( no i wtręt typu wiedźminka w kosmosie - no to akurat nie bardzo mi podeszło ). Pomysł na historię jest - i zrealizowany całkiem nieźle, z tą częścią science - no to jest tak sobie powiedziałbym ( jak mawia mistrz Yoda). Marudząc - na koniec - nie jest tak źle, można czytać.
InterstellarMax - awatar InterstellarMax
ocenił na 6 5 lat temu
Wyjątkowo wredna ceremonia Tomasz Bochiński
Wyjątkowo wredna ceremonia
Tomasz Bochiński
Przemówił do mnie grobowy klimat, więc zabrałam się za tę książkę z zapałem. Elizabediath Monck uprawia zacny zawód- odsyła na drugą stronę umarlaków pakując ich w drewniane jesionki. Profesja poważna i z ojca na syna przejmowana. Grabarz zajmuje się niewielkim cmentarzem, klientela cicha i spokojna, ale pewnego dnia o zgrozo, w inwentarzu zaczyna przybywać trumien( z zawartością rzecz jasna) Skąd i dlaczego? I tak rozpoczyna się pierwsza przygoda. Bohater nie jest jednak osamotniony -towarzyszą mu w perypetiach postaci różnej płci i gatunku. Jakie odczucia? Pozytywne rzecz przyznać należy. Elizabediath Monck jest honorowy, odważny ,mroczny nieco( a jakże) i wybornie dowcipny. Na fachu zna się,potrafi odprawić nawet najtrudniejszy rytuał pogrzebowy. Historie ciekawe, nadprzyrodzonych istot nie brakuje, przystojnych dziewoji także. Humor przaśny i trafiony. Książka na luźną chwilę rozrywki ( tym co lubią wisielcze lekko klimaty).
alpanu666 - awatar alpanu666
ocenił na 6 7 lat temu
Krótki lot motyla bojowego Eugeniusz Dębski
Krótki lot motyla bojowego
Eugeniusz Dębski
Lubię science-fiction. Nawet te stare, stareńkie, napisane z 20 lat temu, które już momentami trąci myszką i ociera się o przeterminowanie, bo wykorzystuje pomysły na technologię, której już używamy, bądź nawet ją udoskonaliliśmy. Ale Eugeniusz Dębski to jeden z moich ulubionych polskich pisarzy fantastyki i nie mogłam się oprzeć jego krótkiej książce pt. Krótki lot motyla bojowego, wydanej w 1997 roku. 21 lat temu. Idea i motyw przewodni książki na szczęście się mocno nie zestarzały. Dębski pokazuje nam świat, w którym możliwa jest komunikacja telepatyczna. Niewielki, specyficzny oddział żołnierzy walczy z jej pomocą z czymś, czego sam do końca nie rozumie. Tylko oni wiedzą o toczącej się wojnie. Tylko oni w niej giną. Nie jest jednak wcale pewne dlaczego ta walka trwa i czy przypadkiem nie da się jej przerwać. TAJNE, WOJSKOWE I NIE DLA MIĘCZAKÓW Wszystko jest oczywiście tajne, dostęp mają jedynie najwyższe władze. Nie jest jednak idealnie i żołnierze mają pewne problemy, wokół których zbudowana jest cała fabuła. Jednostka “espów”, jak nazywa się w tej książce telepatów, jest specyficzna. Składa się z jednostek wysoko nieprzystosowanych do życia w społeczeństwie, co ułatwia (a może w ogóle umożliwia) im korzystanie ze zdolności telepatycznych. Dlatego jest bardzo wrażliwa na zmiany, których w wyniku nieszczęśliwych zbiegów okoliczności, wystąpiło zbyt wiele. A głównym bohaterem jest kapitan tej jednostki, gość w stylu macho, ale w głębi duszy wrażliwy romantyk… 😉 Mieszanka wybuchowa. Akcja zaczyna się już od pierwszego zdania i kilka razy zaskakuje nagłymi zwrotami. Czyta się to szybko i całkiem przyjemnie. Nie jest to wymagająca lektura, raczej czytanka na 2 – 3 godziny. Niekoniecznie też trzeba. Jeśli ktoś lubi klimaty telepatii, to spoko. Jeśli nie, to też dobrze. PS Przeczytałabym dalsze części… 😉 Więcej recenzji na moim blogu przeczytana.com
PrzeCzytana - awatar PrzeCzytana
oceniła na 7 7 lat temu
Smokobójca Tomasz Pacyński
Smokobójca
Tomasz Pacyński
Książka niezwykle zróżnicowana pierwsza część to kilka opowiadań o Roger się z Mons tytułowym Smokobójcy. Opowiadania są naprawdę dobre satyryczne przedstawiające bohatera w niekiedy negatywnym świetle. Pozostała część to zlepek raczej średnich opowiadań nijak że sobą połączonych raczej przygnębiających obnażających ludzkie złe cechy
Martin - awatar Martin
ocenił na 6 2 miesiące temu
Objawienie Daniel Greps
Objawienie
Daniel Greps
Książka jest dziwna i po skończonej lekturze mam w związku z tym bardzo mieszane odczucia. Niemal do samego końca książkę odbierałam jako dość nudną, zastanawiając się "gdzie ta fantastyka?". Jednak muszę przyznać, że zakończenie mnie bardzo zaskoczyło i choćby z tego powodu warto było doczytać do końca :) A ocena niezbyt wysoka, bo mimo wszystko nuda zdecydowanie przeważyła, można było tę opowieść trochę skrócić.
yasmine - awatar yasmine
ocenił na 6 7 lat temu
Oblicze Czarnej Palmiry Władimir Wasiliew
Oblicze Czarnej Palmiry
Władimir Wasiliew
Ten spin-off serii Łukjalnienki, chociaż napisany przez innego autora, ma dla mnie więcej klimatu niż oryginał. Jak w "Dziennym Patrolu", jej bohaterowie są przedstawiciele mrocznej strony barykady (choć z Kijowa). I to jacy! Tak sobie właśnie wyobrażałem wzorcowych "Ciemnych", a tego akurat w pierwowzorze nie widziałem. Historia też jest niezła i nie brakuje w niej zwrotów akcji, choć finał (a właściwie główny antagonista) ogromnie mnie rozczarował. Ale to drobiazg, bo jak na książkę w cudzym uniwersum jest lepiej niż dobrze.
Xarthras - awatar Xarthras
ocenił na 8 5 lat temu
Zachowuj się jak porządny trup Miroslav Žamboch
Zachowuj się jak porządny trup
Miroslav Žamboch Dušan Fabian Ondřej Neff Jiří Kulhánek Ďuro Červenák Michal Hvorecký Jozef Girovský Jana Rečková Jaroslav Mostecký Michal Jedinák Zuzana Minichová Anton Stiffel Jiří Walker Procházka
Muszę przyznać , że oprócz Dusana Fabiana to jeszcze nie czytałem żadnego z tych autorów i autorek. Książka sądząc z okładki będzie jakaś straszna, a tu...nie spadłem z krzesła, nie dostałem ataku paniki. Ot dobra i tyle. Omawianie, każdego opowiadania jest zbędne, napiszę tyle to co mi się podobały: -Kiedy Słońce wstaje nad Zaborem -Wszystko dobre, co się dobrze kończy -W maju jak przed rokiem -Trzy Czarne woki. Całość po prostu dobra. Tyle.
czytamcałyczas - awatar czytamcałyczas
ocenił na 6 11 lat temu
Tfu, pluje Chlu! czyli Opowieści z Pobrzeża Marcin Wroński
Tfu, pluje Chlu! czyli Opowieści z Pobrzeża
Marcin Wroński
Sprawnie napisany zbiór opowiadań, których akcja osadzona została w tej samej scenerii Pobrzeża, fabuły zazębiają się, a te same postacie występują w różnych tekstach. Nie ma tu wielkich fajerwerków, raczej niezłe rzemiosło, ale czyta się dobrze. Kilka zaskakujących puent, kilka prób wejścia na bardziej złożony poziom egzystencji ludzkiej i boskiej (ale bez nachalności), specyficzny humor. Warte polecenia.
Nefer - awatar Nefer
ocenił na 7 3 lata temu
Kłopoty w Hamdirholm Wojciech Świdziniewski
Kłopoty w Hamdirholm
Wojciech Świdziniewski
Czasami człowiek nie potrzebuje czytać ciężkich trudnych tomiszczy, żeby się wciągnąć. Czasami wystarczy po prostu zabawna lekka, trochę sztampowa historia/zbiór opowiadań, by się dobrze bawić. I tak to jest z tą książką, miła odskocznia z dobrym humorem.
Archonty - awatar Archonty
ocenił na 7 1 rok temu

Cytaty z książki Martwe dziwki idą do nieba

Więcej
Donat Szyller Martwe dziwki idą do nieba Zobacz więcej
Donat Szyller Martwe dziwki idą do nieba Zobacz więcej
Donat Szyller Martwe dziwki idą do nieba Zobacz więcej
Więcej