Mariam święta Palestynka : życie siostry Marii od Jezusa Ukrzyżowanego

Historia doskonale znana każdemu czytelnikowi wychowanemu w kręgu cywilizacji judeochrześcijańskiej opowiedziana podobnie, a jednak zupełnie inaczej, niż ma to miejsce na kartach Nowego Testamentu. Przede wszystkim opowiedziana dużo bardziej emocjonalnie. Wywarła na mnie potężne wrażenie, chociaż niektóre fragmenty (jak na przykład historia Dyzmasa) wzbudziły moje zdziwienie. Dla osoby wierzącej lektura Objawień to niezwykłe doświadczenie, dotykające głębi duszy. Niezwykle wzruszające przeżycie. Dodam jeszcze, że pomimo moich obaw, iż tekst może być skomplikowany i trudny do zrozumienia dla przeciętnego człowieka nic takiego nie miało miejsca. Czytało się bardzo dobrze.

Wstęp i tłumaczenie należy do księdza profesora Roberta Skrzypczaka. Ksiądz Dolindo Ruotolo jest chyba obecnie najbardziej kojarzony z włoskim miastem: Neapol. Tam działa w swojej kapłańskiej posłudze. Bardzo podobają mi się konferencje o miłości Bożej, zwłaszcza druga pod tytułem “Miłość, która się ofiaruje i daje “. Ojciec Dolindo Ruotolo mówi, że “na drogach Bożych wszystko jest piękne (…)” oraz, że Jezus Chrystus “urodził się jako dziecko - oto cichość; przyszedł na świat w biednej grocie - oto pokora”.

Genialna książka ukazująca Prawdziwą Boskość Jezusa Chrystusa. Ilośc cudów ukazanych w tych przekazach przewyższ te ukazane w Biblii dziesięciokrotnie. Gdyby te cuda dotarły do większej ilości chrześcijan ludzie uwierzyliby w Moc Świętości Jezusa Chrystusa. Oczywiście pozostaje też kwestia prawdziwości przy tego typu przekazach. To kwestia wiary. Nic jednak nie wskazuje na to, że prawdziwa Dobroć Jezusa, Jego Moc, Jego Potęga były wymysłem na potrzeby czytelnika.

Szukając na mojej półce z książkami odpowiedniej strawy na Wielki Post natrafiłam na niewielkich rozmiarów książkę o Świętym bez granic. Mało znanym a dość energicznym w swoim pośmiertnym działaniu. Elektryzująca pozycja jest zalążkiem do poszukiwań czegoś więcej o Św. Charbelu. Zachęcam!

Jestem wręcz zachwycona ( jeśli jest to akurat w tym momencie właściwe określenie) tą książeczką; przesłania w niej zawarte " łapią za serce", i z pewnością nie jest to lektura jednorazowa- pochłonęłam ją od razu w całości a teraz zamierzam się nią delektować. Zdecydowanie polecam tym, którzy poszukują jak i tym, którzy już kroczą z Chrystusem...

Książka, która w prosty, a jednocześnie głęboki sposób ukazuje duchowe bogactwo modlitwy różańcowej. Autor przekonuje, że Różaniec jest nie tylko powtarzaniem modlitw, ale prawdziwą medytacją nad życiem Jezusa i Maryi. Książka zawiera liczne przykłady cudów, nawróceń i łask otrzymanych za pośrednictwem tej modlitwy, co czyni ją niezwykle inspirującą i motywującą do codziennego sięgania po różaniec. Wartością tej pozycji jest także jej praktyczny wymiar – autor daje konkretne wskazówki, jak dobrze odmawiać Różaniec, jak unikać rutyny i jak w pełni korzystać z duchowych owoców tej modlitwy. Język książki jest przystępny. Po lekturze tej książki trudno pozostać obojętnym wobec Różańca. Dzieło św. Ludwika Marii Grignion de Montforta rozpala w sercu pragnienie głębszej modlitwy i zaufania Maryi. Mimo upływu lat książka nie traci na aktualności i sile oddziaływania.

Bardzo dobra książka. Czytając ją często można odnieść wrażenie inności przeżyć które towarzyszą ludziom gdy czyta się coś skrajnie wielopoziomowego w znaczeniach i rozumieniu, jednym z takich książek jest pismo święte, a przez to uniwersalniającego dane doświadczenie. Zdecydowanie właśnie taka jest ta książka. Polecam każdej osobie.

Dość interesująca pozycja, chociaż czytało mi się ją nieco opornie, być może ze względu na specyficzny styl( tj. świadectwa wielu różnych osób, dużo faktów w "niedużej przestrzeni "). Natomiast sama postać ojca Pio zaintrygowała mnie i pobudziła moją wyobraźnię. Lektura godna uwagi.

Książka ta zawiera wybór opisów związanych bezpośrednio z ziemskim życia Maryi - fragmentów zawartych w obszerniejszej publikacji wizji bł. Anny Katarzyny Emmerich p. t. "Żywot i Bolesna Męka Pana Naszego Jezusa Chrystusa i Najświętszej Matki Jego Maryi wraz z tajemnicami Starego Przymierza". Z przyjemnością prześledziłem jeszcze raz ów wyciąg tekstów dotyczących ziemskiego żywota Królowej Niebios i - co szczególnie dotyczy nas, Polaków - Królowej Korony Polskiej. Swoją drogą ciekaw jestem, czy podobnie jak w przypadku filmu "Pasja" Mela Gibsona, również dla najnowszej jego produkcji filmowej, skupionej teraz na okresie tuż po zmartwychwstaniu Pana Jezusa, wizje bł. A. K. Emmerich stanowią element inspiracji powstającego filmu. Kiedy zobaczę film (jeśli będę mógł zobaczyć), to ocenię źródło inspiracji Gibsona, mając na świeżo w pamięci treści zawarte w przeczytanej i omawianej tutaj króciutko książce.

Historia życia niezwykle skromnego zakonnika ukazana na tle biedy na Sycylii. Wspomnienia z dzieciństwa, okrutny ojciec, potem młodość i dojrzałość, samotne pomieszkiwanie w bardzo trudnych warunkach, dręczące Go choroby i przeogromna miłość do ludzi, swojego miasta i kraju. Jego sposób radzenia sobie z tym wszystkim to modlitwa, nieustanna modlitwa. Myślę, że warto poznać historię życia tego oddanego Bogu człowieka, którego siła modlitwy pokonywała wszystkie trudności. Człowieka o pięknej duszy i bezwzględnej życzliwości do ludzi wokół. Podróżując do Włoch można bowiem przypadkiem trafić do sycylijskiego kościoła, gdzie jest pochowany ojciec Dolindo Ruotolo. Załącznikiem do tej książki jest piękne przesłanie, które z pewnością nie pozostawi żadnego wrażliwego czytelnika obojętnym po tej lekturze.

Ile sił, wiary i nowej nadziei czuję po przeczytaniu tej książki. Są zjawiska nadnaturalne i cudowne uzdrowienia, przy których naukowcom brakuje dowodów i słów. Odwiedziłam grób św. Charbela i od tego czasu czuję szczególne pośrednictwo. Polecam jako pośrednika w trudnych sytuacjach. Wyprasza uzdrowienia i inne, dosłownie, cuda.

Gdybym nie doświadczała pomocy św. Józefa to czytane teksty wydaly by mi się naiwne czy malo wiarygodne- zbiegi okolicznosci, przypadek. Teksty podnisza na duchu. Sa pozytywne. Milo czytac tym, że czyjeś marzenia a częściej dramatyczne potrzeby moga być spełnione. Oprócz modlitw na końcu jest Adhortacja Apostolska Jana Pawła II i dla niej samej warto książkę przeczytać.

Byłam zachwycona książką i nagraniami z Grzegorzem Górnym, podziwiam jego wiedzę, ale zmieniłam zdanie o tej konkretnej książce, kiedy dowiedziałam się z innych źródeł, przypadkowo, że są alternatywne wytłumaczenia, innych naukowców dlaczego niektóre badania wychodzą tak, a nie inaczej. W książce jest to raczej przemilczane (a przynajmniej ja miałam takie wrażenie), czyli bardzo stronniczo napisane, tak aby na wszelki wypadek czytający nie miał wątpliwości. Niestety efekt u mnie jest odwrotny od zamierzonego - gdy zgłębiłam temat to teraz trudno zaufać autorom, kiedy (prawdopodobnie) celowo o niektórych kwestiach milczą. A szkoda, bo wtedy byłaby to znakomita i obiektywna książka. Nie zmienia to faktu, że jest bardzo dobrze przygotowana, wymagała wiele pracy i tę pracę widać, że została znakomicie wykonana.

Niezwykła, piękna w swej wymowie i przekazie książka - perełka literatury religijnej. Ładna, skromna, ale wymowna okładka pociągnęła mnie do tego stopnia, że wykrzyknęłam: ja ją muszę mieć! I mam. Narracja nie jest żadną fantasmagorią, lecz historyczną, bolesną prawdą. Na 12 lat przed tragedią, która zdarzyła się w pięknej geograficznie, afrykańskiej Rwandzie, w Kibeho, małej, nikomu na świecie nieznanej wiosce, nie zaznaczonej nawet na mapie, trzem uczennicom zaczęła się ukazywać Matka Boska. Wkrótce potem, do wizjonerek dołączył chłopak imieniem Sagatashya, który spotkał Jezusa. Gdzie? Kiedy? Pewnego, gorącego dnia lata, dokładnie 2 lipca 1982 roku, gdy miał 14 lat. Scena jak z Biblii! Bóg woła go po imieniu, powołuje do swojej misji wprost z pola, gdzie odpoczywał pod cienistym, rozłożystym drzewem. Sagatashya jest nadzwyczajnym przykładem-dowodem na to, jak Bóg miłuje maluczkich. Chłopak do czasu spotkania z Jezusem był poganinem. Nie chodził do kościoła, nie był ochrzczony, nie znał Jezusa. Historia życia tego chłopca jest przejmująca! Pochodził z bardzo biednej rodziny, chodził ubrany jak żebrak. Bez wykształcenia i przygotowania religijnego, jak jego rodzice, którzy trudnili się uprawą ziemi i pasterstwem. Chłopiec od najmłodszych lat pracował ciężko na polu fasoli i wypasał bydło. Miał poczucie własnej wartości, uważał, że edukacja wcale nie jest mu potrzebna. Z chęcią, od rana do wieczora robił to, co lubił: pracę na roli i wypas kóz. -" Jako chłopiec był zawsze uśmiechnięty, był szczęśliwy , kochał życie". Pracował najciężej z całej rodziny, to dzięki niemu rodzina nie głodowała. Miał opinię uczciwego robotnika i dobrego człowieka. Jego siostra, Christine mówi o nim między innymi: -" On od urodzenia miał takie dobre serce...Być przy nim, to jak mieć obok siebie promyk słońca". Co przekonuje o prawdziwości jego wizji?- Wiedza, której -jak ktoś wa- żny powiedział- nie powinien mieć! Sagatashya opowiadał historie biblijne tak szczegółowo jakby dosłownie wczoraj je czytał ( a nie umiał czytać). Potrafił dyskutować o dogmatach Kościoła, interpretował Pismo Święte. Przeprowadzone na nim badania ( dr Bonaventura, śledczy zespołu medycznego) bez wątpienia dowiodły, że chłopak jest inteligentny, zdrowy na ciele i umyśle. O swoim wybraństwie tak mówi: -" Wybrał mnie jako znak dla ldzi, który w Niego nie wierzą- pogan i innych niewierzących- żeby pokazać im, że o nich nie zapomina. Widzi ich, troszczy się o nich, kocha ich i ma nadzieję, że zaproszą Go kiedyś do swoich serc. Wybierając pogańskiego chłopca na swojego posłańca, Jezus dał znać światu, że Jego miłość i Jego odkupienie są dostępne dla wszystkich". Powołanie o charakterze misyjnym diametralnie odmieniło życie chłopca. Odtąd, na pierwszym miejscu był Bóg i pełnienie Jego woli, czemu poświęcił swoje życie. Podróże misyjne i mistyczne cierpienia w Rwandzie i poza jej granicami sprawiły, że poznał i doświadczył bezmiaru zła na świecie: przemocy, nienawiści, złości. I uświadomił sobie jak bardzo potrzebna jest Boża miłość. Z łaską i pomocą Jezusa stał się symbolem odwagi. Dla ocalałej zaś z ludobójstwa pisarki Immaculee, desperackie pragnienie i wielka potrzeba serca- aby zapoznać świat z przesłaniami o Końcu Czasów- stały się pasją i nakazem moralnym Boga poprzez bohatera niniejszej opowieści, jej ulubieńca spośród wszystkich wizjonerów. Wartość tej lektury o pierwszorzędnym znaczeniu jest nie do przecenienia!

Na początku książki znajduje się sentencja pochodząca od Phila Bosmansa. "Cisza" jest pisana we współczesny sposób. Niezbyt przekonuje mnie taka forma przekazu. Czuć dotknięcie tematu psychologią. Zgadzam się, że cisza jest ważna, czasem bardzo potrzebna w życiu człowieka i jest powiązana z milczeniem. Jan Konior mówi o znaczeniu ciszy wśród zakonników. Oprócz tego wspomina o męskości.

Książka idealna dla tych którzy popadli w rutynę życia chrześcijańskiego, a chcieli by rozbudzić swoją wiarę i miłość do Boga. Święty Alfons Maria de Liguori przedstawia cechy i zachowania jakimi powinna charakteryzować się osoba dążąca do świętości. Wszystko poparte cytatami świętych, błogosławionych i wierzących. Chociażby takim cytatem Beatrycze od Wcielenia "Bezcenną jest nawet najmniejsza rzecz uczyniona dla Boga" czy świętego Franciszka Salezy "Niektórzy za doskonałość uważają surowość życia, inni modlitwę lub częstotliwość przystępowania do sakramentów świętych, jeszcze inni jałmużnę. Ja zaś uważam, że doskonałość nie polega na niczym innym, jak na umiłowaniu Boga z całego serca. Wszystkie inne cnoty bez miłości są tylko stosem kamieni." Książka dopomaga w poprawie życia, które powinno być pokornym wypełnianiem woli Boga. Jako cenny sposób walki z pokusami czy osłabnięciem wiary autor zaleca modlitwę, na którą Bóg nie powinien być obojętny. Niektóre zasady mogą wydać się komuś trudne do spełnienia chociażby wyrzeczenie się posiadania dóbr lub nie przywiązywanie się do wszystkiego co stworzone nawet rodziny a tym samym całkowite oddanie się Bogu. Święty Alfons zaznacza jednak, że świętym może być każdy, nie tylko osoby zakonne czy księża.

Na książkę wpadłam kiedy byłam w złym stanie. Byłam w depresji i na oślep szukałam czegokolwiek co by mi pomogło. Wpisałam w wyszukiwarkę "lek na głupotę" i wtedy znalazłam tę książkę. Przez cały czas choroby, wychodzenia z kryzysu, różnych terapii, pracy nad sobą ta książka była ze mną. Wracałam do niej kiedy czułam się zagubiona, kiedy było mi ciężko. Książka jest mocno osadzona w kontekście religijnym, ale porusza temat zmiany samego siebie, więc myślę, że pewne myśli mogą być bliskie wielu osobom, które przechodzą przez kryzys psychiczny, wychodzą z uzależnienia. Swój egzemplarz mam przy sobie. Wracam do tej książki wciąż jak do dobrego, wpierającego przyjaciela. Choć nie jestem już mocno związana z wiarą nadal znajduje w niej wsparcie i pokrzepienie.

O tej książce, a w zasadzie dzienniczku Jacques'a Fescha usłyszałam na rekolekcjach wielkopostnych. Ksiądz tak ciekawie o nim opowiadał, że musiałam go przeczytać. Kim był Jacques Fesch? Młodym francuzem, synem bankiera , ateistą, a w końcu mordercą. Napad na bank w którym brał udział skończył się przypadkowym zastrzeleniem policjanta. Chłopak został skazany na karę śmierci, a w więzieniu się nawrócił. Jacques miał małą córeczkę i do niej kierował słowa które zapisywał w dzienniczku. Szczerze, ja z dużą ostrożnością podchodzę do takich nawróceń kiedy śmierć zagląda w oczy, ale czytając tą książkę obiektywie muszę stwierdzić, że nie jest to jakaś tam pisanina nawiedzonego skazańca. Fesch czytał w więzieniu mnóstwo książek religijnych i jego wiedza o teologii była naprawdę imponująca, a przemyślenia o Bogu nie ustępują kazaniom głoszonym przez księży.To świadectwo zmagania się człowieka z własnymi słabościami, walka ze zwątpieniem ,poczuciem opuszczenia i samotnością .Jacques Fesch mimo tego co zrobił był Inteligentnym i mądrym człowiekiem i może coś jest w tej jego przemianie duchowej, skoro władze kościelne zdecydowały o rozpoczęciu procesu jego beatyfikacji. Myślę, że niezależnie od tego czy wierzymy czy nie, warto przeczytać ten dzienniczek .

Po przeczytaniu "Oczami Jezusa" trochę się zawiodłam. Liczyłam na biografię. O osobie autora niewiele się dowiadujemy. Raczej jest to świadectwo nawrócenia. Pewnie inna książka będzie biograficzna. Najciekawsza jest część zawierająca pytania i odpowiedzi.