Magiczny Kamień

Książkę dostał mój mąż na gwiazdkę w zeszłym roku, kochany mąż przeczytał:) więc wzięłam i ja się za ją przeczytanie. "Anioły wokół nas " to książka opowiadająca prawdziwe historie ludzi, którzy przeżyły spotkanie z aniołami. Książka bardzo mi się podobała historie są niesamowite i bardzo wzruszające. Anioły są wśród Nas jak komuś pomagasz jesteś dla tej osoby Aniołem. Pamiętam że ktoś mi kiedyś powiedział, że jak na wiosnę pada drobny śnieg no anioły robią porządki w niebie:)Każdy ma swojego anioła stróża który go chroni pomaga. Jak jest ciężko i człowiek już traci nadzieje to najlepsza jest modlitwa do Boga i Swojego anioła. Polecam książkę każdemu oraz tym którzy w życiu przeżyli ciężkie chwile oraz tym którzy stracili nadzieję, że już nie może być dobrze, książka daje nadzieje i otuchę że są anioły i Bóg którzy zawsze pomogą ochronią i dają nadzieję na ciężki chwile oni nigdy człowieka nie zostawią samego zawsze pomogą. Polecam

Lekka, miła w czytaniu książka idealna na wakacje. Nie należy sie po niej wiele spodziewać bo w sumie nic sie w niej takiego nie dzieje to poprostu historia 3 innych od sie nie dziewczyn które zaprzyjaźniają sie dzięki warsztatom wotograficznym :) Polecam na odprężenie :3

Książeczka ta zawiera historie, które wydarzyły się naprawdę. Wszystkie są związane ze świętami Bożego Narodzenia i niosą otuchę oraz nadzieję. To prosto napisane i bardo krótkie opowieści, lecz mają w sobie magię i pokazują, że w trudnych chwilach zawsze ktoś wyciągnie pomocną dłoń. Bardzo przyjemna lektura na jednym wieczór :)

Pierwszy tom sagi pt "Akuszerka" Dwudziestoletnia Astri Schultz, studiuje medycynę, by spełnić największe marzenie swojego ojca i zastąpić mu syna, którego stracił. Niestety przed egzaminem, Astri rozchorowuje się i nie jest w stanie się do niego pouczyć. Do Astri przychodzi lekarz, wypisując jej zwolnienie z egzaminu. Astri nie jest pewna czy chce studiować medycynę. Wie natomiast, że jest to marzeniem jej ojca. Trond, jej przyjaciel z dzieciństwa, namawiają by spełniła swoje marzenie - by została akuszerką. Dziewczynie nie jest łatwo wrócić do domu. Obawia się tego co powie ojciec. I słusznie - doktor Schulz, karze jej pracować za darmo, sprzątać szpital, od wczesnego rana aż do wieczora. Astri ma tego dość, ale także też sposobu traktowania jej matki przez jej ojca. Astri wyjeżdża do rodzinnych stron matki i tam spotyka Tronda. Młodzi wyznają sobie swoje uczucia i pragną być we dwoje. Decydują się zatem na potajemne zaręczyny. Wspierana przez narzeczonego, Astri postanawia napisać list do Bergen, szkoły dla Akuszerek. Po wielu niedomówieniach i przeszkodach (głównie ze strony ojca) Astri zostaje przyjęta. Tam spotyka Ditleffa, natrętnego doktora, któremu wpada w oko. Dziewczyna nie jest nim zainteresowana i jasno daje mu to do zrozumienia. Niestety młody lekarz jest nieustępliwy i zrobi wszystko by zdobyć Astri... Pomimo 185 stron, tom był niezmiernie interesujący. Napisany prostym, nieskomplikowanym językiem. Świetne opisy wykładów i zajęć praktycznych Akuszerek ( miałam wrażenie, że uczestniczę w centrum tych zdarzeń). Główna bohaterka trochę przypominała mi mnie. I choć nie było wiele erotycznych scen ( no dobra była jedna i to nawet nie do końca) to jednak pierwszy tom mnie wciągnął. 1927 rok, córka doktora, która zaczyna się buntować, jej narzeczony socjalista, walczący po stronie praw dla robotników... I całkowicie zgadzam się z opisem z tyłu okładki książki. To moja pierwsza styczność autorką, tom czytałam już po raz drugi. I nie żałuję, to był mile spędzony czas. Polecam. Świetna fabuła, opisy, dialogi i trudności losu oraz miłość w tle polecam.

,,Puste krzesło" Jeffery Deaver - kryminał z pierwszej półki. Historia opowiada o rozwiązaniu zagadki kryminalnej kryminologa Lincolna Rhyme, który musi rozwikłać policyjną akcje tropienia nastolatka zwanego pająkiem, który rzekomo dopuścił się wielu zbrodni. Wyścig z czasem wciąż trwa, czy mu się uda? Akcja w książce nabiera rozpędu już przy pierwszych rozdziałach, dzięki czemu czytelnik nie ma prawa się nudzić. Autor dopracował każdy szczegół wydarzeń, jedno wynika z drugiego. Możemy w bardzo łatwy sposób sami typować przebieg całej zagadki kryminalnej. Nie jest łatwo wytypować kto faktycznie mówi prawdę, a kto działa na niekorzyść policyjnej akcji. Bohaterowie są bardzo różnorodni, dzięki czemu nadają charakter powieści. Sam Lincoln Rhyme jest bardzo pozytywną postacią, którą trzeba bardzo dokładnie przeanalizować pod kątem charakteru i stylu bycia oraz tego co go spotkało we wcześniejszych powieściach. Historia bardzo mi się spodobała nie mogłam się oderwać od czytania nie wiedząc co będzie dalej. ,,Przesilenie zimowe" Rosamunde Pilcher - tak pięknej książki już dawno nie czytałam. Historia pięciu przypadkowych osób sprawia, że łączy ich dar miłości, radości i uśmiechu. Już od pierwszych stron powieść zaczyna zaciekawiać do tego stopnia, że czytelnik zaczyna wchodzić w jej świat, czując i przeżywając to co główni bohaterowie. Akcja rozwija się w idealnym tempie, wydarzenia i zdarzenia suną swoim torem dzięki czemu możemy na spokojnie przeanalizować wszystkie wybory głównych bohaterów. Całą powieść jest przepełniona miłością, która powoli wykluwa się z każdej postaci. Każdy z danych osób zaczyna rozumieć sens miłości jak i radości. Są również momenty, które sprawią uśmiech na naszej twarzy. Jako, że jest to skrócona wersja książki na pewno nie omieszkam przeczytać jej całej, ponieważ bardzo przypadła do mego gustu i jestem ciekawa jej rozszerzonej wersji. ,,12 w skali beauforta" James Thayer - historia opowiada o Rex'ie Wayman'ie, miliarder, który zbudował łódź żaglowa ,, Wiktorię", najdroższa ze wszystkich, ponieważ nie potrzebowała ona załogi lecz była sterowana komputerowo. Wszystko brzmi pięknie i tak ekstrawagancko do czasu kiedy ta żaglówka miała wziąć udział w regatach na Morzu Beringa podczas zimy. Niestety podczas sztormu o sile 12 stopni w skali Beauforta ta jakże najdroższa żaglówka zaczyna myśleć samodzielnie. I wówczas zaczynają się tworzyć problemy i kłopoty. To jedyna historia w całej tej książce, która nie przypadła mi do gustu. Już przy pierwszej stronie odczuwałam nudę i ciężko było mi przebrnąć dalej. Dałam szansę myśląc, że w kolejnych rozdziałach akcja nabierze tempa i będą mogła wciągnąć się w wir tej skali Beauforta. Niestety później również się tak nie stało. Sztorm był ale na pewno nie o sile 12. Nie lubię nie kończyć czytanych książek nawet jeżeli odczuwam nudę. Przeczytałam do końca ale śmiem stwierdzić, że ta jedna powieść nie sprawiła we mnie pozytywnych emocji. ,,Farma nad wydmami" Susan Wilson - rok 1944, mąż Wangie Worth zostaje wysłany na front podczas II wojny światowej. Ona jednak ucieka na maleńka wyspę rodzinnego domu jej babci aby tam przeczekać wojnę ale także czekać na powrót męża. Na wyspie tej doświadcza wielką namiętność i miłość, która pomimo biegu dalszych zdarzeń może wytrwać całe życie. Powieść jest z pokroju romansów aczkolwiek nie jest to harlekin. Powieść ukazuje jak samotność i smutek mogą zmienić człowieka i jak mogą nim zawładnąć. Lecz miłość i namiętność potrafią to przezwyciężyć. Piękna historia głównej bohaterki opisująca jej losy mieszkania na małej wyspie. Tyle emocji, które doświadczała Wangie Worth sprawia, że sami zaczynamy utożsamiać się z nią i przeżywać to co ona. A także sami zaczynamy stawać przed tymi samymi wyborami co ona i rozmyślamy co my jako czytelnicy zrobilibyśmy na jej miejscu. A niektóre decyzję nie są taką prostą sprawą jakby się mogło wydawać. Reasumując okrojone cztery wersje wyżej wymienionych powieści są warte przeczytania. Oprócz tej jednej, aczkolwiek to, że mi się nie spodobała nie oznacza, że inni też będą mieli takie same odczucia. Wszystkie te książki łączy miłość , zrozumienie wobec drugiej osoby, poświęcenie się , a także radość, która nas otacza. Z tych negatywnych emocji to łączy je także smutek, samotność i brak wyjawienia co siedzi w nas głęboko , te skrywane prawdziwe emocje i odczucia. Zachęcam gorąco do przeczytania w takiej wersji bądź każda oddzielnie w rozszerzonej, całej wersji

Saga inna niż sagi norweskie. Bohaterką jest Lena , młoda kobieta, która odziedziczyła w spadku po ojcu piękną posiadłość. Bez wahania przenosi się więc do miejsca , którego unikała ze względu na traumatyczne osobiste wspomnienia. Jak się później okazuje, była to najlepsza decyzja jej życia. Saga liczy 47 tomów. Do tej pory przeczytałam 10. Dobrze napisana, lekka , relaksująca lektura. Dla mnie stanowi miłe chwile relaksu i przyjemności. Minusem jest to ,że autorka często przypomina ważne dla akcji sagi wątki z życia głównej bohaterki. Z tego też powodu czytelnik może zacząć czytanie sagi od dowolnego tomu. Jest to chwilami męczące . Niemniej jednak to mała niedogodność, albowiem lektura jest naprawdę interesująca.

Przypomniałem sobie jak ponad rok temu został mi pożyczony ten zbiór opowiadań i postanowiłem go teraz ocenić. Ponieważ książka składa się z kilku odrębnych tytułów i autorów postanowiłem każdą z powieści ocenić oddzielnie, a na koniec podsumować całość. Prawdziwy cud, opis tego opowiadania najbardziej mnie przekonał aby zapoznać się z książką, ale niestety równie szybko odkryłem, że opis bardziej mi się podobał niż całość przedstawionej tu historii. Sam nie wiem, spodziewałem się jakiegoś niezwykłego cudu, czegoś co nie sposób wyjaśnić, a tymczasem cała tajemnica była niezwykle nudna, a jej wyjaśnienie mnie rozczarowało. Wiedziałem, że miała być tylko tłem do wydarzeń całości tej historii, ale i tak mnie to nie przekonało. Ponadto postacie wydawały mi się kiepskie, nie polubiłem ich za bardzo, a tworzenie między nimi relacji wydawało mi się niezwykle sztuczne. Nie mówiąc, że zwykle miejsca przedstawione w tej powieści czyli takie odludne i spokojne, a przy tym na swój sposób przyjemne dobrze mi się kojarzą, ale tutaj sposób w jaki autor opisywał to miejsce, mimo, że starał się pokazać jakie jest niezwykłe i magiczne mnie bardziej ten opis odrzucał. Z całej serii powieści w tej książce tę uważam za najgorszą. Boże Narodzenie w Lost River powiem szczerze, że byłem zaskoczony, bo nie sądziłem, że ta historia tak bardzo mi się spodoba. Początkowo widząc śpiące zapomniane miasteczko pełne starych ludzi szukających spokoju, a przy tym głównego bohatera, który przeprowadził się tam ze względu na słabe zdrowie i również podeszły wiek nie byłem przekonany. Myślałem, że historia będzie nudna i przewidywalna, a postacie mnie zanudzą. W tej sytuacji moje zaskoczenie było pozytywne, to była chyba najlepsza z zapisanych w tej książce historii, a przynajmniej dla mnie. Nie było tu może niesamowitej akcji czy dreszczu emocji, ale czytając czułem się niezwykle przyjemnie. Kiedy czytałem opisy tej niewielkiej społeczności, tego jak wszyscy tam się znają i dobrze ze sobą żyją, nie mówiąc o niesamowitym opisie samej lokacji sam zapragnąłem tam być. Nie mówiąc, że powieść bardzo pozytywnie poprawiała mój nastrój, zwłaszcza po ciężkim dniu. Pamięć krwi. Historia znacznie bardziej różniąca się od dwóch poprzednich. O ile wcześniej mieliśmy jakiś rodzaj romansu lub przyjemnej atmosfery tutaj próżno było tego szukać. Powieść to jak dla mnie świetny kryminał zmieszany z thrillerem, w której powoli śledzimy historie nietypowej zbrodni, ale nie tylko, bo trafia się również druga tajemnica, którą jest związana z przeszłością głównej bohaterki, z którą musi się zmierzyć. Powiem wprost, była to niezwykle wciągająca historia, z zainteresowaniem śledziłem historie przedstawioną w powieści, a przy tym odkrywałem skryte tajemnice rodzinne głównej bohaterki. Jeśli chodzi o postać główną była niezwykle ciekawa mogła wzbudzać zainteresowanie, ale równocześnie irytacje widząc jej niektóre zachowania. Ciężko jednak ostatecznie nie było przynajmniej moim zdaniem jej choć odrobinę nie współczuć. Powieść idealnie jak dla mnie pokazała, że pieniądze i władza sprawiają, że co niektórzy czują się ponad innymi, mogą robić co im się podoba, a prawo dla nich nie istnieje. Nieważne kogo przy tym skrzywdzą, bo liczą się tylko ich własne zachcianki. No i ostatnia historia, która znowu jest swego rodzaju thrillerem. Była to ciekawa powieść, w której autor skutecznie bawił się z czytelnikiem aby bardziej zrozumieć co jest powodem dręczącym tamtejszą okolice. Ponownie jak w poprzedniej powieści można się przekonać jak daleko potrafią sięgać wpływy i pieniądze i do czego ludzie je posiadający są w stanie się posunąć nie licząc się przy tym z nikim. W przypadku tej historii bardziej polubiłem główną bohaterkę od poprzedniej, zwłaszcza za jej przekonania i determinacje w celu rozwiązania zagadki. Z zainteresowanie śledziłem jej śledztwo, które powoli prowadziło do rozwiązania całej historii. Podsumowując pomimo moim zdaniem słabej i raczej nieciekawej pierwszej historii warto zapoznać się z tą pozycją choćby dla pozostałych trzech powieści, które mogą zapewnić mnóstwo przyjemnie spędzonego czasu.

Daję wysoką ocenę za "Prawdy pani Julii", która była świetna. Jaka szkoda, że nie można serii książek o pani Julii przeczytać po polsku. Mam nadzieję, że jakieś wydawnictwo zdecyduje się je wydać. Świetnie się bawiłam czytając i bardzo polubiłam tę uroczą staruszkę i jej przyjaciół.

"Na ratunek" Sparks wiadomo, czyta się szybko i czyta się to co się chce czytać. Chore dziecko samotnie wychowywane przez atrakcyjną, pracującą niegdyś jako nauczycielka matkę. Oczywiście w jej życiu musi pojawić się ktoś, kto super dogada się z synem i na niej zrobi olśniewające wrażenie. Jedyne co mnie zaskoczyło, to że facet to związkofob, ale oczywiście na koniec HEPI END 3/10 "Julia i Romeo" ta książka nawet mi się podobała, lubię tematy florystyczne, o ludziach z pasjami. W tym wypadku 2 zwaśnione rody ( jak się potem okaże, zazdrość o faceta i niespełnione obietnice) Julii i Romea, którzy już są dorośli i to nawet(!) mają wnuki oczywiście całego sporu nie rozumieją ani nie znają powodu, ale mimo to pałają do siebie nienawiścią. Spotykając się pewnego razu w sprawach biznesowych czują do siebie mięte, która przeradza się w iście intensywne uczucie, które spotyka się z dezaprobatą ich dzieci. Koniec końców po różnego typu wypadkach, przypadkach i zdarzeniach 2 kwiaciarnie łączą w jedną i stawają na ślubnym kobiercu, jako pani młoda i pan młody, czego wcześniej nie wspomniałam, że Romeo wdowiec, Julia rozwódka Szybko się czytało, sympatycznie 5/10 "Diamenty w buszu" Tu bez bicia się przyznam, że przeczytałam może z 40 stron i dałam sobie spokój. Książka mnie najwyraźniej obrzydziła niechlujnymi pokojami, które bohaterowie mieli jako sypialnie, tym co jedli, stadem much, robaków. Próbowałam ją skończyć, ale naprawdę nic na siłę. Lipa 1/10 "Pacjent" W tej kwestii wypowiem się z całym szacunkiem i wielkim uznaniem dla tego kto ją napisał. Książka była rewelacyjna. Każdą kartkę przewracałam niemalże co kilka sekund, zassałam się w treść na amen. Oczy miałam już na wpół zamknięte ze zmęczenia, ale skończyłam w jeden dzień czytać. Podobało mi się tu wszystko. Pierwszy plus za to, że akcja w USA, uwielbiam klimaty amerykańskie, bo wydają się tak inne i odległe od europejskich. Drugi plus-fabuła. Wciągająca na maksa. Każdy element przemyślany, sytuacje wyciągnięte z życia. Chorzy na raka ludzie, trafiając do tego bostońskiego szpitala na neurochirurgię i to jeszcze do doktorki Copeland dostali najlepszą i najbardziej prawdopodobną szansę na wyleczenie u niej tudzież z wykorzystaniem robota to usuwania komórek rakowych tzw ARTIE. 40 latka postawiła w życiu na karierę, będąc tym samym jak się określała starą panną.Plus trzeci, wątek romansu. Gdy dochodzi do tego, że zabójca z nowotworem mózgu trafia do owego szpitala przedstawiając jako ktoś zupełnie inny i dalej korzystać z tego, że nikt wciąż nie wie jak wygląda szuka dla siebie ratunku. Śledczy Alex (chyba był śledczym nie?) trafia na jego trop i wreszcie chce go ująć zapoznaje doktorke i kłamiąc oraz udawając szpitalnego strażnika próbuje zdobyć kilka informacji na jego temat. W końcu rodzi się ale bardzo powoli uczucie, które dopiero rozkwitnie po całym tym zamieszaniu z operacją. Reszty nie zdradzam, bo musi zostać jakaś krzta ciekawości i zaskoczenia. Baardzo polecam, fantastyczna książka, która podniosła poziom całego tego tercetu książek wybranych. WARTO PRZECZYTAĆ NAPRAWDĘ !!!! 9/10

Przeczytałam 3 z 4 utworów: "P ja potrzask" - czyta się dobrze, bohaterka alfabetu zbrodni jak zwykle nie zawiodła, aczkolwiek miałam problem kto zabił i musiałam się kilka kartek cofnąć (chyba się rozkojarzyłam przy końcu :) ) "Śmiertelny sen" - wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu do końca. "Świetliste lato" - lekka, łatwa i przyjemna, oczywiście z happy endem :)

Nie często czytam książki polskich autorów. Po prostu jakoś wolę styl zagranicznych twórców. Jednak, gdy sięgam po coś polskiej autorki przeważnie potrzebuje odpoczynku. Od tych wszystkich zagranicznych i problematycznych książek. Też tak macie? Czy w ogóle sięgacie kiedykolwiek po książki naszych autorów? Książka ta jest podzielona na dwie części, które się ze sobą przeplatają. Jedna część jest pisana z perspektywy Agnieszki, kobiety, która choruje na depresję i ma za sobą dwie próby samobójcze. Ma kochającego męża, dobry stan życia i niczego jej w nim nie brakuje. Więc dlaczego chciała się targnąć na swoje życie? Czy z pozoru idealne życie nie było takie idealne? Wiele czynników może mieć na to wpływ. Kobieta jest bezpłodna, od zawsze czuła, że nie pasuje do rodziny męża. Dała jej to odczuć zwłaszcza teściowa. A gdy Agnieszka targnęła się drugi raz na swoje życie matka jej męża przeprowadziła się do nich i zaczęła wysysać ostatki życia z synowej swoimi nie miłymi uwagami na jej temat. Za to druga część jest pisana w formie pamiętnika, który prowadzi trzynastoletnia Ewa. Zbuntowana, zostawiona przez matkę, która wyjechała za granicę na pastwę dziadków mieszkających na wsi. Gdy jej babcia umiera pojawia się ON. Biologiczny ojciec, który zabiera dziewczynkę do siebie. Tam mała poznaje Niby-babcię, swoją siostrę przyrodnią Beatę i również Agnieszkę. A konkretnie jej bratową Edytę, z którą rozwodzi się jej ojciec. Po przez wiele przypadków, które mają miejsce los dziewczynki łączy się z losem Agnieszki. Znajdują wspólny język i to przed nią Ewa otwiera się i opowiada o swoich życiowych obawach. Powieść była dla mnie takim odpoczynkiem. Odskoczniom od cięższych książek, które przeważnie czytam. Szybka, łatwa do przeczytania. Ucząca, że kot i mała, pyskata dziewczynka może bardzo zmienić życie kobiety. ;)

Niesamowita historia miłosna z czasów, kiedy nie było takiej mechanizacji. Jak radzić sobie z życiem, kiedy mieszka się na małej wyspie wokół której tak często szaleje wiatr pluskajac potężnymi falami, gdy każdy dzień jest walką o przetrwanie. To niesamowite jak ludzie walczyli kiedyś by przeżyć następny dzień w mrozie i niepewności. Zachwyciło mnie jak mieszkańcy są ufni Bogu i sobie wzajemnie. Nie ma tam kradzieży ani cudzołóstwa, a wszyscy traktują sobie jak jedną wielką rodzinę. Jest to niesamowita historia warta przeczytania.

Podobał mi się język, ładne zwroty, niedługie, ale trafne opisy. Przez większość książki akcja toczy się powoli, może ciut nazbyt, bo te opisy zakupów, czy szperania na strychu, albo randek można było skrócić, ale później zakończenie przyspieszyło i naprawdę było ciekawe. Całość nabrała wtedy innego wymiaru.

Nie rozumiem po co łączyć w jednej książce historie tak zupełnie różne gatunkowo. Jako całość pomysł co najmniej dziwny- antologie powinno coś ze sobą łączyć. Sięgnęłam po tą książkę skuszona nazwiskiem Le Child i liczyłam na podobne tematycznie historie. W dodatku są to wersje skrócone i może dlatego wszystkie wydały mi się jakieś... płaskie. 1. Child Lee - "Na ostro" Najlepiej podsumowuje cytat: "Reacher czający się w ciemności. Uzbrojony i niebezpieczny. Reacher niezwyciężony". 2. Grogan John - "Mój przyjaciel" Młode małżeństwo kupuje psa i spędza z nim całe jego życie. Sympatyczne, momentami zabawne, momentami wzruszające. 3. Landis Jill Marie - "Przystań złamanych serc" Samotna wdowa z dwójką dzieci i tajemniczy mężczyzna. Takie sobie bardzo przeciętne i przewidywalne romansidło z odrobiną tajemnicy i historii o duchach. 4. O'Brien Martin - "Jacquot i anioł" Zagadka kryminalna plus zbrodnie z przeszłości i siły nadprzyrodzone.

Ksiazki z tej serii to zbiory krociutkich opowiadan, zebranych przez autorow i wydanych "ku pokrzepieniu serc" czytelnikow. Najlepsze byly tomy 1-3 z "Balsamu dla duszy", ale ten tom - "Balsam dla duszy samotnej" wart jest uwagi ze wzgledu na jedno opowiadanie, bardzo znane: "Nauki ciotki Grace". Ciotka Grace, zyjaca "na przyczepke" w wielopokoleniowej rodzinie, byla pograzona w glebokiej rozpaczy po utracie ukochanego narzeczonego, choc minely juz 3 lata od jego smierci. Roztropnie stwierdza w pamietniku: "Cos musi sie zmienic, bo w przeciwnym razie wpedze sie w jaka chorobe. Oczywista, ze moja sytuacja sie nie odwroci - z czego wynika, ze to ja musze sie zmienic. Ale jak?" I wymyslila 6 regul zyciowych, 6 cwiczen do wykonania codziennie, zeby nie zwariowac i nie poddac sie rozpaczy: 1.Zrobic cos dla kogos innego. 2.Zrobic cos dla samej siebie. 3.Zrobic cos, na co nie mam ochoty, a co zrobic trzeba. 4.Zrobic jedno cwiczenie fizyczne. 5.Zrobic jedno cwiczenie umyslowe. 6.Zmowic wlasna modlitwe,w ktorej zawsze bede podkreslac cudowne strony mojej sytuacji. Ciotka Grace walczyla z ta sama ciemnoscia, z ktora i my walczymy w ciezkich chwilach. Rok 2001, kiedy sie ta ksiazka ukazala, byl bardzo ciezkim rokiem dla mnie i przyznaje, byly dni, ktore przetrwalam, zmuszajac sie do wykonywania szesciu regul ciotki Grace dzien w dzien. W tekscie znajduje sie jeszcze rozwiniecie tych regul, np. zrobic cos dla kogos innego - galaretke z nozek dla chorej kolezanki, zaniesc kawalek ciasta sasiadce, napisac do kogos mily list itd. Niby w sumie nie takie trudne, ale sprobujcie to robic, kiedy was samych zycie przygielo do ziemi i o niczym innym nie potraficie myslec jak tylko o wlasnych klopotach! Chociazby dla tego jednego opowiadania ksiazka warta jest przeczytania. Goraco polecam.

Tytuł książki trochę na wyrost, mam wrażenie, że po to, aby przyciągnąć czytelnika. Natomiast jeśli ktoś potrzebuje dowiedzieć się czegoś więcej o prawdziwym opętaniu to polecam książkę: "Moje opętanie" Francesco Vaiasuso. Jego walka o uwolnienie trwała około 10 lat. Oczywiście dla osób, które nie wierzą w zło osobowe, czyli szatana i inne złe duchy, i cały ten świat niewidzialny, to przeżycia opisane w tej książce mogą się wydawać chorobą psychiczną czy psychosomatyczną autora. Wszystko zależy od tego w co i jak wierzymy.