Magicy

Przygody bliźniaków – Alex i Connera, którzy trafili do Krainy Opowieści dzięki książce podarowanej im przez babcię na dwunaste urodziny, na pierwszy rzut oka nie odbiegają od przygód bohaterów z innych książek tego typu. Dorosły czytelnik powie, że to wszystko już było, że to kolejna modna produkcja amerykańskiej popkultury adresowana do dzieci. I pewno będzie w tym stwierdzeniu sporo racji, ale nie jest to książka pisana dla dorosłego odbiorcy. Myślę, że trochę starsze dzieci, które lubią uciekać w literackie fantastyczne światy będą czytały ją z przyjemnością. Dobrą zabawę będą mieli miłośnicy i znawcy klasycznych baśni, którzy oprócz tropienia znanych im motywów oraz bohaterów będą mogli obserwować jakimi nieoczywistymi drogami może wędrować wyobraźnia. To, co wyróżnia „Zaklęcie życzeń”, wśród innych książek tego nurtu, to naprawdę dobrze wykreowany baśniowy klimat. Ale na szczęście nie taki, do którego przyzwyczaiły nas Disneyowskie produkcje. Nie będę idealizować tej książki i przyznam, że niektóre wątki są w niej przewidywalne, a bliźnięta nie rzucają na kolana bogato nakreślonymi osobowościami. Powieść Colfera czyta się szybko i z przyjemnością. Można przy niej złapać trochę oddechu, wypocząć i dobrze się bawić. Książka przynosi też pozytywne przesłania. Przygody bliźniaków pokazują, że zawsze warto być sobą i nie trzeba za wszelką cenę zabiegać o akceptację całego otoczenia. Krainę Opowieści tworzy jedenaście bajkowych królestw rządzonych przez bohaterki znanych baśni i ich mężów. Nie są to królestwa sielskie i anielskie i nie każda władczyni okazuje się wzorem cnót. Powrót dzieci z Krainy Opowieści do rzeczywistości będzie możliwy, gdy zbiorą wszystkie składniki zaklęcia życzeń. Podczas ich poszukiwania rodzeństwo będzie musiało zmierzyć się z wieloma niebezpieczeństwami - nie tylko ze strony przerażających istot jak Trolle czy Gobliny, ale również Złej Królowej, która także pragnie zdobyć owe magiczne składniki. Zaczyna się wyścig, w którym możliwy jest tylko jeden zwycięzca – zaklęcie bowiem nie zadziała dwa razy... A Zła Królowa nie cofnie się przed niczym, na pomoc wezwie swojego oddanego Łowcę i jego diaboliczną córkę, zawrze nawet pakt z Watahą Złych Wilków, aby osiągnąć swój cel. Długa i niebezpieczna podróż zbliża dzieci do siebie. Podczas niej znajdą również odpowiedzi na wiele nurtujących je od dawna pytań. A kiedy poznają tożsamość Dobrej Wróżki, już nic nie będzie takie, jak wcześniej... Czy dzielnym bliźniętom uda się wygrać wyścig i powrócić do swojego świata, do mamy przytłoczonej żałobą i kłopotami finansowymi, które spadły na rodzinę? Colfer sprawnie żongluje konwencjami. Stworzona przez niego baśniowa historia zmienia się to w mrożącą krew w żyłach opowieść grozy, to znowu w pasjonującą relację z niezwykłej podróży. Całość okraszona jest humorem i niezbyt nachalnym dydaktyzmem. Młodym czytelnikom warto polecić tę książkę na wakacje. Przeczytane w ramach wyzwania czerwcowego 2025. (7) Książka, której bohaterami są dzieci.

Kupiłam w ciemno. Tak się złożyło, że zaczęłyśmy lekturę w październiku, co dodatkowo dodało koloru całej historii, która składa się z trzech części. Przyznam, że nie jestem zwolennikiem tego typu treści, ale dzięki córce (7 lat) wykręciłam się dość ostro :).

Bajkowa, magiczna, ciepła, wzruszająca i... okrutna. „Lalkarz z Krakowa” to pełna emocji i ważnych tematów książka, napisana w bardzo przemyślany sposób, z wielu — można powiedzieć — perspektyw. To poruszająca i piękna opowieść, zawierająca elementy polskiego folkloru oraz historii. Szczególnie postać Lalkarza zachwyca swoją postawą wobec przyjaciół; żałuję jednak, że jego historia nie została w pełni rozwinięta.

Znacie przygody Amelki Kieł? Jeśli nie to zachęcamy Was do wejścia w świat wspaniałych przygód. Kolejne przygody uroczej wampirki! Do Amelki, Dyńki, Florki i Kostka dołączą tym razem rozpieszczony następca tronu🙈, książę Tadżin oraz jego ojciec król Vladimir. Będą mieli nie lada wyprawę oraz zadania do wykonania,mieszkańcy Nokturnii na pewno nie zgłosili by się na ochotnika 🤫 Banda przemiłych stworzeń magicznych i tak naprawdę wspaniałych przyjaciół 🤩 Czy znajdą odpowiedź dotyczącej zaginięcia żony króla Vladimira? Dowiecie się jak będziecie towarzyszyć wampirce na wyprawie 😉

Początkowo książkę kupiłam dla siebie, ale stwierdziłam, że skoro ma baśniowy klimat będzie idealna jako bajka "na dobranoc" dla syna. Szczerze mówiąc nie spodziewałam się takiej głębi w książce "dla dzieci". Był to dla mnie niemały szok, gdyż pod zgrabnie napisaną baśnią kryje się bardzo silna głębia emocjonalna. Przy ostatnich 3-4 rozdziałach tak mocno płakałam, że nie byłam w stanie czytać (bardzo łatwo się wzruszam). Polecam młodszym oraz dojrzałym czytelnikom.

Tym razem niezwykle wykorzystany został motyw okularów (niczym w szmaragdowym miasteczku w Czarnoksiężnika z Krainy Oz, choć tu czytelnik doświadcza zdecydowanie więcej emocji!). Po przeprowadzce do nowego miejsca bohaterów spotykają ciągłe zmiany, jedna tajemnica przeplata się z drugą. Świat magii oplata ściśle rodzinną codzienność bohaterów. Wszystko zdaje się być niezwykłe, niepokojące, a czasem nawet groźne ... Wyobraźnia autorki zdaje się nie mieć granic. Czy bohaterowie odkryją, co w istocie dzieje się w tym miasteczku? Przeczytaj!

Książka niesamowita. Naprawdę łatwo się czyta. Nie zgodzę się z opiniami że jest nudna. Fakt - może niektórzy oczekiwali czegoś w stylu filmu akcji. Tytuł może być mylacy. Ale tak naprawdę ta tytułowa podróż ma miejsce. Odbywa się w sercach bohaterów. Jest spokojniej, co wcale nie znaczy że słabo. Zaprzyjaźniłem się z tą trójka dzieciaków. Pięknie przedstawione są ich osobowości, to jak myślą, jak działają. Książka opisuje piękną przyjaźń. Urzekły mnie ilustracje. Sięgnę po drugą część. Mój prawie 6 letni syn też się wciągnął i czyta te opowieść sam.

Czy ktoś może zwrócił uwagę na informacje o Wisławie Szymborskiej umieszczone w tej książce? Nie wiem skąd autorki je brały,ale ja nie wiedziałam że W.Szymborska miała takie pochodzenie i że jej rodzina z tego powodu była prześladowana w czasie wojny...a przynajmniej w oficjalnych biografiach nie znajduję takich faktów.

„Podniebna Pieśń” to książka, która zabierze Cię w magiczną przygodę w mroźnej krainie Erkenwald, opanowanej przez mroczną Królową Lodu. Przeciwko władczyni stają Eska, Flint i Blu, trójka dzieci, która, tylko połączywszy siły i sięgnąwszy po magię, może pokonać królową i na powrót zjednoczyć plemiona Erkenwaldu. To dość prosta książka, napisana lekkim stylem. Fabuła skonstruowana od jednej przygody do drugiej, także szybko się czyta. Bardzo malownicza. Idealnie nada się dla młodszej młodzieży, choć bajkowy styl porwie i dorosłych. Fajny przerywnik dla poważniejszych powieści.

Urocza była to podróż... niebezpieczna, wzruszająca, pouczająca. Czytając ją z rozrzewnieniem przypomniały mi się książki pana Szklarskiego o przygodach Tomka Wilmowskiego, od których zaczęła sie moja miłość do czytania.. Ta opowieść też była usiana przygodą na każdej stronie, ale dodatkowo była niezwykle urocza i momentami bardzo wzruszająca. Myślę, że każdy czytelnik znajdzie w niej coś dla siebie. A dodatkowo pozostawia Czytelnika z pytaniem "jak ratować ten nasz piękny świat...?" Polecam!

Nie należę już od dłuższego czasu do kategorii młodzieży ;) ale bardzo mi się podobało. Przystępny język, ciekawa fabuła, atmosfera grozy oraz postacie, które są autentyczne - to wszystko sprawia, że również starsza publika ma prawo wciągnąć się w ten świat. Dodatkowo na plus piękny morał płynący z tej opowieści - jaki? Przekonajcie się sami :)

Książka mnie urzekła. Była pięknie napisana i drobne zabawy językowe były na plus. Główne postacie były dobrze zarysowane, natomiast niektóre poboczne były trochę potraktowane po macoszemu i żałuję, że autorka nie poświęciła im więcej czasu. Ogólnie żałuję, że ta książka była tak krótka, ponieważ można by było rozwinąć niektóre wątki i historia by zyskała na tym, ale wiem, że jest to książka dla dzieci i może autorka nie chciała przytłaczać wielkością młodszych czytelników. Mimo nie aż tak lekkich tematów zawartych w tej historii, uważam ją za lekką i czytało mi się ją naprawdę szybko. Była to dla mnie dobra odskocznia od cięższych tematów. Polecam szczególnie na zastój czytelniczy, bądź kiedy chcemy przeczytać lekka literaturę. 😌

To pierwszy tom serii, a ja już wiem, że warto ją przeczytać, ale pozostawienie jej na półkach nie będzie konieczne - w przeciwieństwie do twórczości Ricka Riordana, do powieści Chokshi raczej nie wrócę. Lektura jest przyjemna, a wątki hinduskiej mitologii pozostają w pamięci, jednak styl jest nieco chaotyczny (trudno ocenić, czy to kwestia autora, czy tłumaczenia), a inspiracja Riordanem jest zbyt nachalna.

To baśń dla młodszych i starszych miłośniczek gatunku. To baśń nie tylko o marzeniach, ale i sile wyobraźni. Najstarsza Frida i jej jedenaście sióstr po śmierci matki nie godzą się na utratę wolności. Sprytem zdobywają to, co zostało im odebrane. Czytając, sama przeniosłam się nie tyle do ciemnych komnat, co do barwnego świata w podziemiach królestwa Kalii. Można samemu poczuć się oczekiwanym gościem...

Bardzo dobra książka. Magiczna, symboliczna, niespieszna, dla mnie trzymająca w napięciu. Jak poradzić sobie ze stratą? Jak żyć jako "niewłaściwy chłopiec", czyż nie powinien przeżyć utalentowany Tam, a nie zdawałoby się nieporadny Ned? Czym powinniśmy kierować się w życiu? Czy warto zaufać nieznanej osobie? ... W sposób zupełnie zaskakujący moc posiadają w książce właśnie "najsłabsi". Dzięki zaangażowaniu i wewnętrznemu dobru, stopniowo pokonują jednak kolejne przeciwności losu. Wśród postaci nie brakuje tu tych nietuzinkowych, występuje bowiem wiedźma, stara królowa, król bandytów ... i wilk ... Jak zakończy się owa historia? Jak potoczą się losy obu braci? Czy na świecie zapanuje ład? Warto przeczytać.

Krótkie, treściwe i ciekawe informacje o znanych i nieznanych Kobietach. Świetne pokazane jak młode dziewczynki lub dorosłe kobiety walczą o tak zwane "swoje". Zaczęłam tą książkę czytać 5 latce ale jeszcze jest za mała na to więc przeczytałam sama. Zamierzam przeczytać kolejne części.

Poruszająca, literacka opowieść dla młodzieży i dorosłych o getcie warszawskim i dramatycznych losach mieszkańców Muranowa, widziana oczami… drzewa. Choć pomysł może się wydawać bajkowy, narracja jest pełna realizmu, smutku i nadziei. Świetnie nadaje się do rozmowy o historii z młodszymi czytelnikami. Mądra, piękna i bardzo oryginalna. Przypomina, że pamięć może mieć wiele form.

Dopiero po rozpoczęciu czytania zorientowałam się, że to literatura dziecięca, ale zdecydowanie nie jest to pozycja dla małych dzieci. Ja raczej określiłaby ją literaturą familijną. Książka zawiera 6 opowiadań, przy czym trzy są zabawne (i te podobały mi się mniej), a trzy poruszające i te bardzo polecam.

Ellie to mój ulubiony szczeniak z „Był sobie pies”. W głównej powieści Ellie została przedstawiona moim zdaniem ciekawiej. W tej książce niespecjalnie mnie porwała. Miałam wrażenie, że ta opowieść jest zbyt płytka. Dodatkowa gwiazdka za wkładkę dla młodszych czytelników o psach ratunkowych.

„O chłopcu, ptaszynie i pewnym trumniarzu” Matilda Woods w swojej debiutanckiej powieści dla dzieci, porusza temat śmierci, przyjaźni, żałoby i marzeń. Zaprasza swego czytelnika do tajemniczego i magicznego miejsca, gdzie po trzydziestu latach, życia w smutku i żałobie po smierć żony i ukochanych dzieci - pewien trumniarz spotyka małego chłopca. I tak rozpoczyna się ich najpiękniejsza przyjaźń Alberta i Tito. Ale zanim tak się stanie, to starzec przygotuje nowy dom dla jego mamusi - chyba wiecie co to będzie? niestety - trumna. . Za sprawą przyjaźni i opieki nad malcem, życie Alberta ponownie nabiera barw. Jego dotychczasowa egzystencja skupiała się wyłącznie na pracy trumniarza i uczestniczeniu w pogrzebach. Nowy dozownik, wystraszony, osierocony, nieufny i ewidentnie się ukrywający przed kimś ! sprawia, że serce starca zaczyna mocniej bić. Z biegiem czasu ich przyjaźń zostanie wystawiona na czyhające tuż obok zagrożenie. Nie będzie łatwo temu sprostać, ale od czego ma się właśnie przyjaciół. . Zakończenie bardzo Was zaskoczy, ale nie dajcie się temu zwieść. Dla nas to koniec, a dla naszych bohaterów, to początek czegoś nowego !. Dobrego czy złego? Tego nie wiemy. Ale to właśnie urok baśni, magii i tej wszechobecnej metafizyki sprawia, że sięgamy po takie słowo. Czytamy, polemizujemy lub wspólnie układamy dalsze losy. Czyż, taki książki nie są fascynujące. I mimo naprawdę bolesnego tematu jakim jest śmierć, to warto przeczytać. Warto o tym rozmawiać, warto pokazywać jej inne oblicze.