Krew w piach

Name: Krew w piach
Rating: 7,0 (1403 reviews)
Author: Katarzyna Bonda
ISBN: 9788328730007

Katarzyna Bonda

7,0 / 10

1403 ocen

249 opinii

Muza

Wydawnictwo: Muza kryminał, sensacja, thriller

352 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Data wydania:: 2024-03-13
Data 1. wyd. pol.:: 2024-03-13
Liczba stron:: 352
Czas czytania: 5 godz. 52 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788328730007

Szukały miłości. Znalazły śmierć.

Miał hipnotyzujące oczy i ujmującą aparycję. Wysoki, barczysty, zawsze dobrze ubrany. Życie z nim było niekończącą się bajką. Miał apetyt na wszystko i rozbuchane ambicje. Kochały go młode dziewczyny i ich dojrzałe matki, nieszczęśliwe mężatki i poważne urzędniczki. Mężczyzna idealny. Spełnienie marzeń.

Randka z diabłem.

Gdy Wanda Rudecka poznała Adama Szulca, nie szukała miłości, a wspólnika. To miał być pewny interes, który pozwoli stanąć na nogi. Szybko jednak uległa komplementom i plany biznesowe zamieniła na planowanie ślubu. Wspólną przyszłość z nadmorskim casanovą projektowały w tym czasie również Justyna Świeczka, Zofia Miłkowska, Olga Basicz, Katarzyna Iwanowska i Dominika Woźniak. Niektóre z nich za tę miłość zapłaciły życiem.

Powieść kryminalna na kanwie prawdziwych wydarzeń.

Jednocześnie potrafił prowadzić kilkanaście romansów. Większość z nich trwała latami. Przynajmniej trzy z kobiet, z którymi sypiał, zginęły. Zabijał z zimną krwią chwilę po tym, jak wcześniej czule całował. Mordował bez hamulców i poczucia winy. I choć 14 czerwca 2023 roku pierwowzór Adama Szulca został skazany na dożywocie, sprawa „Krwawego Tulipana” wciąż kryje w sobie wiele tajemnic.

Średnia ocen

7,0 / 10

249 opinii 1403 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Krew w piach w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Krew w piach

Średnia ocen

7,0 / 10

1403 ocen

Twoja ocena

0 / 10

73 ocen

107 ocen

303 ocen

486 ocen

268 ocen

95 ocen

33 ocen

19 ocen

8 ocen

11 ocen

Opinia

ilovrhcp

04.02.2026

9 / 10

Na półkach: ,

Bardzo wciągająca lektura, chociaż temat trochę znałam z podcastów czy wywiadu z autorką. Mimo to klimat jaki stworzyła Bonda nie pozwalał mi odłożyć książki 😅 bardzo polecam, jeśli ktoś lubi historie na faktach. Nie jest to typowy kryminał, ale powieść z rozbudowaną historią bohaterów, trafiła w moje gusta totalnie. Dzięki tej pozycji, zostałam zachęcona do innych książek autorki, ale akurat tych, na które trafiłam już tak wysoko bym nie oceniła.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

2413 użytkowników ma tytuł Krew w piach na półkach głównych

Przeczytane 1 713
Chcę przeczytać 656
Teraz czytam 44

433 użytkowników ma tytuł Krew w piach na półkach dodatkowych

Posiadam 196
2024 141
2025 33
Audiobook 23
Legimi 15
Audiobooki 14
Przeczytane 2024 11

Tagi i tematy do książki Krew w piach

literatura polska Uczucia Tajemnica

Inne książki autora

Więcej

8,1

Dom bestii Katarzyna Bonda

7,4

Żniwiarz cienia Katarzyna Bonda

7,4

Czarodziej śmierci Katarzyna Bonda

7,2

Kolekcjoner lalek Katarzyna Bonda

Okładka książki Od słowa do słowa. Rozmowy z pisarzami o świadomości pisania Katarzyna Bonda, Joanna Guzik, Izabela Janiszewska, Marika Krajniewska, Robert Małecki, Anna Matusiak-Rześniowiecka, Malika Tomkiel, Magdalena Witkiewicz, Marcel Woźniak, Tomasz Żak

8,0

Od słowa do słowa. Rozmowy z pisarzami o świadomości pisania Katarzyna Bonda, Joanna Guzik, Izabela Janiszewska, Marika Krajniewska, Robert Małecki, Anna Matusiak-Rześniowiecka, Malika Tomkiel, Magdalena Witkiewicz, Marcel Woźniak, Tomasz Żak

7,2

W głąb Katarzyna Bonda

6,9

Efekt morza Katarzyna Bonda

więcej

Katarzyna Bonda

Pisze mocne, rasowe kryminały, które łączą wartką akcję z głęboką analizą psychologiczną. Czytelnicy i media okrzyknęli ją polską królową kryminałów. Jej książki sprzedały się w ponad trzech milionach egzemplarzy i zostały wydane w 17 krajach. Autorka porusza aktualne, często kontrowersyjne problemy społeczne, opierając fabuły na rzetelnych badaniach akt sądowych, wywiadach i własnych śledztwach. Jej credo brzmi: „Jeśli chcesz pokazać dobro, musisz sięgnąć po zło.” Prywatnie uwielbia spacery z psem, podczas których rodzą się jej najlepsze pomysły. Notuje je na doniczkach – z czasem powstał z nich osobisty „kodeks”. Jest uzależniona od pisania, szczerych rozmów i zielonej herbaty. Autorka kilku bestsellerowych cykli: [url=https://lubimyczytac.pl/cykl/50397/lena-katarzyna-bonda]Cykl z policjantką Leną Silewicz[/url] Nowa bohaterka i nowa energia w twórczości Bondy. Młoda, zdeterminowana sierżantka działa instynktownie i bez kompromisów. Sprawy, które prowadzi, odsłaniają brutalność ukrytą za codziennością prowincji. To kryminały pełne tempa, zaskoczeń i świetnej rozrywki – idealne dla fanów wartkiej akcji. [url=https://lubimyczytac.pl/cykl/35074/jakub-sobieski]Cykl z detektywem Jakubem Sobieskim[/url] Były glina, obecnie prywatny detektyw, który nie boi się wchodzić w najmroczniejsze sprawy. Sobieski działa na granicy prawa, ale zawsze w imię sprawiedliwości. Cykl z mocnym noir-owym klimatem, w której Sobieski wchodzi tam, gdzie policja nie może – albo nie chce – zajrzeć. [url=https://lubimyczytac.pl/cykl/439/hubert-meyer]Cykl z psychologiem śledczym Hubertem Meyerem[/url] Pierwszy i jeden z najbardziej cenionych cykli Katarzyny Bondy. Hubert Meyer to genialny profiler, który potrafi zajrzeć w umysły przestępców i odkryć prawdę tam, gdzie inni już dawno się poddali. Skryty, samotny w każdym śledztwie mierzy się także ze sobą. To mroczne, wnikliwe kryminały cenione za głębię psychologiczną, gęstą atmosferę i realistyczne portrety sprawców. [url=https://lubimyczytac.pl/cykl/4457/cztery-zywioly-saszy-zaluskiej]Cykl z profilerką Saszą Załuską[/url] Międzynarodowy sukces autorki. Sasza to profilerka z trudną przeszłością, która walczy o odzyskanie życia i tożsamości. Zbrodnie, które bada, prowadzą ją przez świat wielkiej polityki, biznesu i rodzinnych sekretów. Cykl przetłumaczony na kilkanaście języków i zekranizowana. Poza powieściami fabularnymi Bonda ma na koncie książki oparte na prawdziwych wydarzeniach – jak "Krew w piach" czy trylogia "Wiara", "Nadzieja", "Miłość". Jest także autorką głośnych reportaży, m.in. "Polskie morderczynie", będące zapisem rozmów z kobietami skazanymi za najcięższe zbrodnie.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Gniew halnego

Maria Gąsienica-Zawadzka

W książce Gąsienicy-Zawadzkiej tytułowy halny jest nie tylko metafizycznym bohaterem przewijającym się od pierwszej do ostatniej strony ale jest panem i władcą, którego już realne postaci pełnią funkcję marionetek zdanych wyłącznie na jego sprawcze decyzje. Czy przyjezdni – w tej roli rodzina Kowalskich. Nomen omen Grażyna i Janusz (memiczne imiona są kluczowe dla zachowań małżonki, mającej z tego tytułu kompleksy), szemrany typ z Warszawy Kordian czy pozostali miejscowi: wiecznie zapracowana ratowniczka medyczna Julia, ofiara przemocowego męża Jadwiga, policjant Jerzy ukrywający tajemnicę sprzed lat, pogodny z natury portier Arek na którym ciążą winy z młodości, czy w końcu sędziwy bezdomny Lucjan zwany Lolkiem niczym zakopiański Wernyhora potrafiący przepowiadać apokaliptyczne wydarzenia, którego egzekutorem będzie właśnie wspomniany „despota” – halny. To na nich oparte są historie, które jako pojedyncze relacje mogłyby stanowić źródło ciekawego reportażu z życia statystycznego gościa/mieszkańca zakopiańskiego kurortu. Tu mamy kumulacje przypadkowych osób, których losy zwiąże ze sobą rozdający karty wiatr podczas trwającego 5 dni armagedonu. Nigdy nie przeżyłem jego mocy na własnej skórze ale z relacji jakie przedstawiane są w książce to jakiś najwyższy stopień, którego wcześniej nie odnotowano dlatego autorka mogła sobie poszaleć ze skutkami jednego z żywiołów. Gdyby tak było de facto to zastanawiam się czy turystyka na taką skale jak obecnie byłaby możliwa, zwłaszcza jeśli chodzi o gości z Zatoki perskiej. Chociaż z drugiej strony bliska im Sahara potrafi również zapewnić im „atrakcje” w postaci pustynnych burz, także może to dla nich kaszka z mleczkiem. Nie wiem, Do końca nie rozumiem fenomenu i skali popularności Zakopanego zamożnych mieszkańców Bliskiego wschodu. Dobrze, że są bo zakopiańczykom przynoszą dutki a kraj zyskuje na renomie a przecież o to chodzi. Wracając do książki o co chodziło autorce, góralce dumnej ze swojego pochodzenia. Podała przerysowany zakładam fenomen jaki co jakiś czas przetacza się przez miasteczko a przede wszystkim przez Tatry, żeby pokazać jacy bezsilni jesteśmy w spotkaniu z żywiołem. Największe zabezpieczenia i środki włożone w bezpieczeństwo nie są w stanie uchronić nas przed jego nieograniczoną mocą. Jest jednocześnie sędzią i katem, który bezwzględnie realizuje wyroki bez oglądania się na opinie publiczną bo jej nie ma. Nie ma przełożonych, zastępców, wyborców, etc - sieci zależności, które obowiązują w realnym świecie. Ciekawy pomysł ukazania ludzkich słabości kiedy prawo ludzkie nie potrafi się odnaleźć i wymierzyć sprawiedliwości a w jego miejsce wkracza natura i „sprząta” i układa po swojemu. Strach się bać takich porządków ale jeśli w książce to OK. Idealna na urlop kiedy zaczyna delikatnie zawiewać…

Krzysztof Stefański

ocenił na 7 5 dni temu

Zapadlina

Robert Małecki

Robert Małecki po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem polskiego kryminału. Seria z Marią Herman i Olgierdem Borewiczem to nie tylko trzy świetnie skonstruowane historie kryminalne, ale też głęboka, emocjonalna i poruszająca opowieść o ludzkich demonach, winie i odpowiedzialności. Nie ma tu lepszego i gorszego tomu. Każdy jest świetny, dobrze prowadzony fabularnie i poruszający! „Zapadlina” to część, która prowadzi swoich bohaterów na skraj emocjonalnej wytrzymałości. W tym tomie autor jeszcze mocniej (o ile to w ogóle możliwe) zagląda w ludzką duszę, pokazując, że przeszłość zawsze ma swoją cenę, a granica pomiędzy winą a niewinnością potrafi być naprawdę cienka. W tej serii Małecki tworzy bohaterów dalekich od ideału. Zarówno Borewicz, jak i Herman nie są krystaliczni. Ba! Wręcz przeciwnie. To „brudni” gliniarze, którzy wracają do „brudnych” spraw sprzed lat, sami walcząc z własnymi słabościami i demonami z przeszłości. Popełniają błędy, czasem naginają zasady, a jednak w jakiś dziwny sposób nie da się ich nie lubić. Mają w sobie surowość i upór, ale też wewnętrzną siłę i lojalność. Są twardzi, kierują się własnym kodeksem moralnym i, mimo wszystko, potrafią z odwagą ponieść konsekwencje swoich czynów. To niesamowite, że Ci nieidealni, mroczni i zagubieni w sobie bohaterowie potrafią tak bardzo uwieść czytelnika. Nie wiem, czy w jakiejkolwiek innej książce zdarzyło mi się coś podobnego. Reasumując, cała seria to doskonale napisana, gęsta i emocjonalna podróż w świat tajemnic sprzed lat, niewygodnych prawd i ludzi, którzy próbują Cała seria to doskonale napisana, gęsta i emocjonalna podróż w świat tajemnic sprzed lat, niewygodnych prawd i ludzi, którzy próbują zachować człowieczeństwo w świecie pełnym brudu, bólu i cieni. To cykl, który wciąga, porusza i na długo zostaje w pamięci. To historia pokazująca, że szarości i czerń to kolory, które zbyt często próbujemy pokolorować. Polecam! Zdecydowanie warto sięgnąć po tę serię. Jestem pewna, że nie zawiedzie zarówno pod względem kryminalnym, jak i emocjonalnym.

MagdaLena

oceniła na 8 5 dni temu

Zbędni

Wojciech Chmielarz

Niezła, choć nie związałam się z nikim z tej opowieści. Nie wszystko mi pasowało, jednak było sporo fajnych pomysłów. I ten klimat miejsc, w których nigdy nie byłam. Lubię polskie kryminały, zwłaszcza, jeśli pokazują cząstkę naszego swojskiego świata. Tu z tym było tak po łebkach, ale jednak, było nasze.

lubbe

ocenił na 7 27 dni temu

Smolarz

Przemysław Piotrowski

mucha_w_ksiazkach

ocenił na 7 2 dni temu

Efekt morza

Katarzyna Bonda

Kolejna ciekawa książka pani Katarzyny, bo oryginalna historia i trzymająca w napięciu. Co mnie irytuje, to niestety styl autorski. Akcja przyśpiesza, wzrasta ciekawość i... znowu następuje fragment, jak po przysłowiowej grudzie. Raz wolniej, raz szybciej, tyle, że nie widzę powodów dla zmiany tempa i to rozstraja, wybija czytelnika z rytmu(moim zdaniem oczywiście). Ale kto autorkę zna, pewnie już się przyzwyczaił do jej specyficznego pióra, a swoją drogą fabuła naprawdę warta uwagi, bo przypomina pewną powszechnie znaną i bardzo dramatyczną historię.

Lidia

oceniła na 6 4 miesiące temu

Asymetria

Bartosz Szczygielski

„Asymetria” Jacka Szczygielskiego to przejmująca powieść psychologiczna, która prowadzi czytelnika przez świat pełen emocjonalnych napięć i niewypowiedzianych traum. Autor konsekwentnie buduje atmosferę niepokoju, stopniowo odsłaniając mroczne aspekty bohaterów i ich wzajemnych relacji. Każda postać jest tu niejednoznaczna, co sprawia, że ich decyzje trudno jednoznacznie oceniać. Wraz z rozwojem fabuły pojawia się coraz większe poczucie, że coś nieuchronnie zmierza ku przełamaniu. Zakończenie zaskakuje swoją gwałtownością i odwagą, burząc przewidywania czytelnika i pokazując, jak cienka granica dzieli równowagę od załamania. Ten finał nie tylko domyka wątki, ale też zmusza do ponownego spojrzenia na wcześniejsze wydarzenia. Styl Szczygielskiego — oszczędny, a jednocześnie niezwykle sugestywny — sprawia, że emocjonalny ciężar ostatnich scen mocno wybrzmiewa. To książka, która pozostawia po sobie długotrwałe wrażenie i skłania do refleksji nad ludzką kruchością.

Naja27 W-Ł

ocenił na 7 4 miesiące temu

Szept

Weronika Mathia

Historia wciągająca, kompozycja interesująca, a rozwiązanie zagadki zaskakujące. Bohaterowie przekonujący, a ich cechy uwydatnione mistrzowsko. Czuje się przejmujący chłód jeziora i mroczność wyspy, do tego sowy dodające nocy tajemniczego pohukiwania. Momentami książka wzruszała do łez, a niekiedy dawała wiele impulsów do przemyśleń, nie tylko nad jej terścią, ale własnych wywołanych lekturą. Stanąć nad brzegiem jeziora, usłyszeć jego szept i pozwolić obudzić swoje własne lęki...

Teresa

oceniła na 8 20 godzin temu

Żar

Weronika Mathia

Tajemnice są jak żar. Tlą się latami i wypalają dziury o nierównych brzegach. Weronika Mathia, Żar Znacie już Żar? Po przeczytaniu tej książki, mam do siebie tylko jedno pytanie. Dlaczego czekałam tak długo. Właśnie skończyłam, więc tylko kilka słów na gorąco. Ciężko uwierzyć, że to debiut. Nie ma chyba najmniejszej rzeczy, do której bym się doczepiła. To jest historia kompletna. Przemyślana, złożona, misternie utkana siatka wydarzeń, gdzie przeszłość i teraźniejszość łączą się w niespodziewany sposób. Każdy skrawek informacji jest po coś. Każdy szczegół ma znaczenie. Jeśli czytasz pobieżnie i nie skupiasz się na detalach, szkoda twojego czasu czytelniku. Książka jest prowadzona dwutorowo. Z punktu widzenia Leny i Kuby. Dodatkowo jesteśmy w teraźniejszości i wracamy do przeszłości. Czy 2 śmierci, zarówno ta z przeszłości jak i bieżąca zakwalifikowane jako samobójstwa, które łączy tylko miejsce - stary, opuszczony dom, mogą się w jakikolwiek sposób łączyć? Dla mnie genialna powieść. Świetnie nakreslone postaci, wyraziste, z przeszłością, problemami. Mimo że ksiażka nie jest długa, wszystko się idealnie spina. Szczerze polecam.

Nikkki_subiektywnie Jakielska

oceniła na 8 1 dzień temu

Noc kłamstw

Izabela Janiszewska

Książki Janiszewskiej oceniałem jako dobre, thriller ,,Noc kłamstw" w mojej opinii jednakże należy do słabszych. Historia małżeństwa Tochmanów- Anny, autorki literatury dziecięcej, i Mikołaja, właściciela popularnej kawiarni. Zgodna z początku para, z trójką dzieci. Sielanka znika, gdy pewnej jesiennej nocy zostaje zamordowana Nina- młoda kelnerka z kawiarni Mikołaja. Okazyjnie zajmowała się też młodszymi dzieciakami Anny i Mikołaja. Dziewczyna ma swoje grzeszki i tajemnice. A okoliczności jej morderstwa wskazują na udział kogoś z Tochmanów. W dodatku Anna ma wrażenie, że ktoś obserwuje dom, a dochodzi też do włamania. Mikołaja niepokoi z kolei pojawienie się dawnego kolegi z dzieciństwa. Z jakiegoś sobie tylko znanego powodu facet prowokuje kolejne ,,przypadkowe" spotkania. Ewidentnie usiłuje wkraść się w życie rodziny Tochmanów. Sledztwo prowadzi komisarz Leon Mruk. Dochodzenie jest trudne- wiele wątków, motywów, no i każdy tu praktycznie kłamie i ma coś do ukrycia. Fabuła nie byłaby taka zła, ale sposób prowadzenia narracji jest chaotyczny, pocięty co chwilę na inne płaszczyzny czasowe, w dodatku z punktu widzenia poszczególnych bohaterów. To wymusza na czytelniku czytanie ,,z ręką na pulsie", żeby nie pogubić się w przebiegu zdarzeń. Przez to zatraca się gdzieś poczucie napięcia w tym thrillerze. Postacie wykreowane przeciętnie, praktycznie obojętne mi od początku do końca książki. No i ten zbieg okoliczności przedziwny- jak to możliwe, że małżonkowie dobrali się jak ziarenka w korcu maku. Każde wyrządziło komuś krzywdę w dzieciństwie, a teraz po latach sięga jednocześnie po oboje z nich ręka sprawiedliwości. Ocena- 6/10.

Kokocisko

ocenił na 6 11 dni temu

Prokuratorka

Maciej Klimarczyk

W „Prokuratorce” Maciej Klimarczyk umiejętnie łączy thriller psychologiczny z wątkami politycznymi. Postać ojca, wiceministra sprawiedliwości, dominuje nad fabułą – to klasyczny, bezwzględny manipulator, który wykorzystuje swoją pozycję i wpływy, by naginać rzeczywistość. Autor świetnie pokazuje, jak władza idzie w parze z umiejętnością kreowania fałszywych narracji. „Prostytutka” wydaje mi się dojrzalsza warsztatowo. Tutaj zostały wprowadzone wątki poboczne, które zamiast pomagać śledzić zawiłe układy i zależności, momentami rozbijają fabułę, a tytułowa prokuratorka – niepokorna i brnąca pod prąd mainstreamu – wcale nie wybija się na pierwszy plan. Po finale pozostało pytanie: kto tak naprawdę kłamał? Czy to ojciec, czy syn manipulował faktami? Autor jako psychiatra po raz kolejny udowadnia, że ludzka psychika to labirynt, w którym prawda jest rzeczą płynną.

Bzibzioh

ocenił na 7 26 dni temu

Eksponat

Katarzyna Puzyńska

Książka „Eksponat” autorstwa Katarzyny Puzyńskiej wywołała u mnie mieszane uczucia. Styl pisania jest poprawny i przyjemny, jednak momentami miałam wrażenie, że tempo narracji jest nierówne, a niektóre opisy przeciągnięte. Bohaterowie są zarysowani w sposób wystarczający, ale nie zapadli mi szczególnie w pamięć. Całość czytało się w miarę płynnie, ale zabrakło mi tego „czegoś”, co sprawiłoby, że książka wyróżniałaby się spośród innych w swoim gatunku. Dla osób szukających lekkiej lektury na kilka wieczorów może być w porządku, choć nie jest to pozycja, do której chciałabym wracać.

ZaczytanaBestia

oceniła na 7 19 dni temu

Ostatnie słowo

Agnieszka Pietrzyk

Świetny thriller. Koncepcja "książki w książce"-bardzo ciekawa, nieszablonowa. Historia ciekawa, wciągająca, z dużą dozą tajemniczości. Do czego jest w stanie posunąć się zdesperowany człowiek, do czego może doprowadzić skrywana uraza i zranione serce oraz jak można na podstawie domysłów i plotek kogoś osądzić...? A może prawda jest zupełnie inna? Może po prostu wszyscy się mylimy? Polecam serdecznie!

Gracjana A-ek

ocenił na 10 9 dni temu

Tajemnica lekarki

Leslie Wolfe

Lekarka contra prawniczka. Lekarka jest chirurżką od serca, której na stole umiera pacjent. Prawniczka natomiast jest prokuratorką, która udowodni, że pacjent został zabity. Wtedy ta uprzywilejowana lekarka zostanie pokonana a ona, prokuratorka wygra wszystko. Stanowisko i mężczyznę . Tak długo czekała na sprawę która ją wywinduje! Oczywiście to tylko fragment historii opowiadającej o człowieku złym i podłym, który jeszcze po śmierci jest niebezpieczny. Kim był za życia? Dlaczego musiał umrzeć? Czy lekarka zostanie ukarana? Ze względu na to, że obie panie wypowiadają się w pierwszej osobie, świat odbieramy z ich perspektywy. Obie chwilami histeryzują co nie ułatwia lektury. Z kolei ich kontakty to konfrontacje. Właśnie te krzyki "wykształconych suk" tak irytują. Ich wypowiedzi są konfrontacyjne i na wysokim C. W tle snuje się podła postać mężczyzny z kryminalną przeszłością i ciągotami do dzieci... Jest też mężczyzna ustosunkowany, kandydat na burmistrza! Do tego ciacho! To na niego pani prokurator zagięła parol. Całość opowieści spina się i czyta się ją prędko, bo emocje buzują a akcja nie zwalnia. Cieszy również obiecujące zakończenie. Oby kolejna powieść autorki była równie udana. Bardzo miła lektura.

Hana

oceniła na 6 21 dni temu

Czarny poniedziałek

Agnieszka Graca

„Czarny poniedziałek” Agnieszki Gracy to solidny thriller finansowy, który wciąga przede wszystkim dzięki tematyce giełdowej i realiom korporacyjnego świata. Fabuła jest ciekawa, a bohaterowie realistyczni, choć momentami przewidywalni. Dobra lektura dla fanów thrillerów ekonomicznych.

JustaMangusta

oceniła na 8 6 miesięcy temu

Trzcinowisko

Kinga Wójcik

Naprawdę zastanawiałam się, jak trzeba to wszystko poukładać, żeby stworzyć tak złożoną historię i ani na moment się w niej nie pogubić. Fabuła jest dopracowana i wciąga od początku do końca. Widać ogrom pracy i pomysłowości, bo wszystko trzyma się razem i prowadzi czytelnika przez kolejne wątki bez chaosu. A jedyna wada? Zdecydowanie za krótka. To jedna z tych książek, po których zostaje tylko niedosyt i chęć na więcej 🙂

Lenka

oceniła na 9 21 godzin temu

Uwolniona

Igor Brejdygant

„Uwolniona” Igora Brejdyganta to thriller, który wciąga w mroczny labirynt ludzkiej psychiki i skomplikowanych zależności, choć nie ucieka od pewnych gatunkowych schematów. Autor, znany z umiejętnego budowania napięcia i kreowania wyrazistych postaci, tym razem serwuje nam opowieść o ucieczce, traumie i desperackiej walce o odzyskanie podmiotowości. To lektura solidna, rzetelnie skonstruowana, ale zatrzymująca się na bezpiecznej granicy siedmiu gwiazdek na dziesięć. Główna bohaterka, uwięziona w toksycznej i przemocowej relacji, decyduje się na radykalny krok. Brejdygant po mistrzowsku oddaje duszny klimat osaczenia. Czytelnik niemal fizycznie czuje lęk towarzyszący każdym jej drzwiom i każdemu cieniowi na ścianie. To właśnie warstwa psychologiczna jest najmocniejszym punktem powieści. Autor nie traktuje przemocy powierzchownie; analizuje mechanizmy manipulacji i to, jak głęboko potrafią one przeorać świadomość ofiary. „Uwolniona” nie jest tylko historią o fizycznym zerwaniu łańcuchów, ale przede wszystkim o powolnym procesie odzyskiwania własnego „ja”. Warsztatowo Brejdygant trzyma wysoki poziom. Styl jest surowy, konkretny, pozbawiony zbędnych ozdobników, co świetnie koresponduje z brutalną tematyką. Dynamika akcji jest dobrze wyważona – momenty gwałtownego przyspieszenia przeplatają się z fragmentami bardziej refleksyjnymi, pozwalającymi zajrzeć w głąb motywacji bohaterów. Postacie drugoplanowe są krwiste i mają swoje cele, co sprawia, że świat przedstawiony wydaje się spójny i autentyczny. Mimo niewątpliwych zalet, „Uwolniona” momentami wpada w koleiny przewidywalności. Doświadczony czytelnik kryminałów i thrillerów może dość wcześnie odgadnąć niektóre zwroty akcji. Niektóre rozwiązania fabularne wydają się nieco zbyt wygodne dla przebiegu intrygi, co odrobinę osłabia realizm opowieści. Ponadto zakończenie, choć satysfakcjonujące, nie pozostawia w czytelniku tego rodzaju emocjonalnego wstrząsu, który cechuje wybitne dzieła gatunku. Mimo tych drobnych mankamentów, Igor Brejdygant potwierdza, że jest jednym z najciekawszych głosów na polskiej scenie literackiej. „Uwolniona” to propozycja dla tych, którzy w thrillerach szukają czegoś więcej niż tylko krwawej zagadki. To ważny głos w dyskusji o wolności osobistej i cenie, jaką trzeba zapłacić za wyjście z mroku. Książka trzyma w napięciu do ostatniej strony i prowokuje do myślenia o granicach ludzkiej wytrzymałości. Jest to pozycja obowiązkowa dla fanów autora, która z pewnością nie rozczaruje, nawet jeśli nie zrewolucjonizuje gatunku. Solidne rzemiosło z dużą dozą empatii sprawia, że to czas poświęcony na lekturę, którego nie będziemy żałować. Brejdygant po raz kolejny udowadnia, że mrok ma wiele twarzy, a najstraszniejsze z nich bywają nam niepokojąco bliskie.

Muminka

oceniła na 7 3 dni temu

Paderborn

Remigiusz Mróz

Jak mi brakowało takiego Remigiusza Mroza (oprócz serii z Iną) gdzie po "Langerze" napisałam, że wzniósł się na wyżyny !!! Teraz jest równie dobrze!!! Nie zwalniamy tempa i w najbliższym czasie wezmę się za Ozyrysa. Mogę to napisać to są kryminaly, które lubię, że kartki przewracają się same, gdzie akcja wciąga nas od początku do końca, gdzie nawet scena z młotkiem przeraża, ale czytacie bo mówicie sobie to Langer i tego skurczybyka nawet minimalnie da się lubić, gdzie Paderborn i Siarkowska to rewelacyjni bohaterzy (tylko boję się co wymyśli autor względem nich). Nawet słuchając audiobooka nie raz parsknęłam śmiechem (idąc ulicą nota bene 🤭) I kiedy dowiadujecie się, że rzeźnik z nad Odry to jest potwór! I to tak z okazji dzisiejszego święta kobietki piszę to ... (jak przeczytacie to zrozumiecie, a kto przeczytał to wie ...). Kiedy piękna Odra staje się już nie tak pięknym krajobrazem pełnych nieznanych zakamarków (Remigiuszu z pociągu osobowego w kierunku Szczecina z Poznania przed nastawnią Szczecin Zdroje tam są zakamarki na bardzo dobry kryminał 😉, że sama nie raz pomyślałam, że tam ciała by nikt by nie znalazł ... #remigiuszmróz @remigiuszmroz #czytampolskichautorów #czytamypolskieksiążki #wydawnictwoczwartastrona @czwartastronakryminalu #czytaniemojapasja

rteclaw

ocenił na 10 3 dni temu

Splątanie

Igor Brejdygant

Igor Brejdygant w „Splątaniu” udowadnia, że najmroczniejsze scenariusze nie rodzą się wcale z nagłego wybuchu szaleństwa, ale z precyzyjnego, niemal matematycznego planu, który dojrzewał w ciszy przez lata. Autor porzuca klasyczny schemat kryminału na rzecz dusznego, klaustrofobicznego thrillera psychologicznego, w którym granica między łowcą a ofiarą zostaje wyznaczona przez bezwzględną asymetrię wiedzy. Karolina Milewska nie walczy bowiem z duchem czy anonimowym cieniem, lecz z kimś, kto posiadł najpotężniejszą broń – intymną znajomość jej lęków i przeszłości. Lektura tej powieści przypomina obserwowanie powolnego zaciskania się pętli. Brejdygant z sadystyczną niemal starannością buduje atmosferę paranoi, gdzie każdy dzwonek telefonu i każdy szmer za drzwiami przestają być elementami codzienności, a stają się zwiastunami nieuchronnej katastrofy. To, co w „Splątaniu” uderza najmocniej, to nie sam akt przemocy, ale proces osaczania – moment, w którym ofiara uświadamia sobie, że jej życie przestało należeć do niej na długo przed tym, zanim napastnik wykonał pierwszy fizyczny krok. Autor mistrzowsko operuje napięciem, zmuszając nas do wejścia w skórę Karoliny i poczucia tego specyficznego, lodowatego dreszczu towarzyszącego świadomości, że jest się obserwowanym. To opowieść o obsesji, która przekracza granice pojmowania, i o tym, jak łatwo można zburzyć poczucie bezpieczeństwa drugiego człowieka, jeśli dysponuje się odpowiednią cierpliwością. Brejdygant nie potrzebuje spektakularnych pościgów, by wywołać u czytelnika niepokój; wystarczy mu mroczna psychologia postaci i duszny klimat osaczenia. „Splątanie” to literacka pułapka, z której nie chce się uciekać aż do ostatniej strony, nawet jeśli cena za tę ciekawość to kilka nieprzespanych nocy i nerwowe zerkanie w stronę zamkniętych drzwi.

Malwi

ocenił na 9 2 miesiące temu

Puste miejsce

Paulina Cedlerska

Ta historia od początku do końca jest spójna i dobrze poprowadzona. Wszystko układa się naturalnie, a czytanie daje dużą przyjemność. Akcja ma tempo, nie ma miejsca na nudę, a napięcie utrzymuje się przez większość książki. Do tego dochodzi zakończenie, które potrafi zaskoczyć i zostaje w głowie na dłużej. To naprawdę satysfakcjonująca lektura, po którą warto sięgnąć.

Lenka

oceniła na 8 20 godzin temu

Marionetka

Sylwia Bies

📝 Thriller psychologiczny, w którym punkt wyjścia stanowi śmierć młodej kobiety znalezionej w mieszkaniu. Bliscy ofiary są przekonani, że wiedzą, kto stoi za zbrodnią, jednak sprawa szybko okazuje się bardziej złożona. Równolegle poznajemy historię dwóch dziewczyn z różnych środowisk, które łączy tajemnica mogąca zniszczyć ich przyszłość. Książka skupia się na tematach dojrzewania, tożsamości, kłamstw i konsekwencji ukrywanych sekretów. 💭 Moja opinia: Weszło gładko i dokładnie tak samo z głowy wyszło 😅 Książka, która dobrze wie, jak przyciągnąć uwagę. Krótkie rozdziały, szybkie tempo, ciągłe podkręcanie napięcia. Działa, bo naprawdę trudno ją odłożyć. Mam mocne skojarzenie z Freidą McFadden – ten sam vibe: dynamicznie, bez kombinowania, za to z nastawieniem na czystą czytelniczą rozrywkę. Idealna na moment, kiedy chcesz się wkręcić, a niekoniecznie analizować każdą stronę. Tylko że gdzieś po drodze brakuje ciężaru. Niby dzieją się rzeczy poważne, są emocje, ale nie zostają na dłużej. Fabuła bardziej „leci”, niż buduje coś głębszego. ⭐ 6/10

Klaudia Śmigielska-Skutecka

oceniła na 6 19 godzin temu

Cytaty z książki Krew w piach

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Krew w piach

Krew w piach

Kup Krew w piach w ulubionej księgarni i

Polecane przez redakcję

Oceny książki Krew w piach

Opinia

Poznaj innych czytelników

Tagi i tematy do książki Krew w piach

Inne książki autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Inne materiały dotyczące książki Krew w piach

Trendy marca: detronizacja „Chłopek” i efekt ekranizacji

Marzec 2024: zapowiedzi książkowe. Co będziemy czytać wiosną? Część 1

Cytaty z książki Krew w piach

Bądź pierwszy