Kolej na Felix

Książka jest przyjemna do czytania ma krótkie rozdziały przez co lekturę szybko się ją odczytuje nie jest to dla mnie najlepszy kryminał ponieważ jest tam krótki wątek związany z duchami czego nie lubię w tego typu UWAGA ostatnie rozdziały są tak wciągające że nie da się oderwać od książki

Sława aktorki Małgorzaty Lindberg przemija wraz z przybywającymi jej zmarszczkami. Aktorka za wszelką cenę próbuje pozostać na pierwszych stronach gazet. Po szokującym spotkaniu z reżyserem w pensjonacie Klementynka, Małgorzata odjeżdża z piskiem opon i powoduje wypadek. Kobieta ginie na miejscu, ale jej dusza przechodzi w ciało innej kobiety - młodszej o dwadzieścia lat. Okazuje się to niebywałą szansą dla aktorki. Małgorzata może od nowa rozpocząć swoją karierę i nie przejmować się wiekiem. Jak poradzi sobie w nowym ciele? Czy uda jej się zabłysnąć na ekranach? Książka napisana jest bardzo przystępnym językiem i przyjemnym stylem. Bardzo miło spędziłam czas czytając tę lekturę. Już od początku autorka buduje napięcie i cały czas dzieje się coś ciekawego. W całej powieści przez ani chwilę nie wiało nudą. Bardzo pozytywnie odbieram ten tytuł i polecam wszystkim tym, którzy lubią powieści obyczajowe z nutą humoru ale i ciekawą akcją, która stale pędzi ku przodowi. Idealna książka na lato, na umilenie podróży czy relaks na leżaku. Niezwykle polubiłam też główną bohaterkę - Małgorzatę w ciele Sary. Mimo, iż miała zadziorny charakterek to dało się poczuć do niej sympatię, a nawet przywiązanie. Lubię takie wyraziste postaci pierwszoplanowe. Fabuła była naprawdę ciekawa i oryginalna. Z dużym zainteresowaniem śledziłam losy aktorki.

Życiowe perypetie Cherry są jednocześnie i zabawne i smutne, chociaż pasuje tutaj też określenie tragiczne, bo o mały włos, a doszłoby do tragedii z jej udziałem... Ale tak poza tym, to nie zazdrościłam jej tych zawirowań w życiu, najpierw w szkole, a później w nowym miejscu, z być może nową rodziną. Bo choć Cherry bardzo się starała, to nie zawsze wychodziło po jej myśli :P A żeby wiedzieć, co dokładnie jej się przytrafiało, to trzeba przeczytać właśnie tę książkę ;) Pasuje ona jako przerywnik między cięższymi gatunkami, bo jest z tych lekkich i przyjemnych ;) Mnie tak wciągnęła, że przeczytałam ją w jeden dzień ;)

„25 gramów szczęścia. Historia kolczastego stworzenia, które skruszyło ludzkie serce” to jedna z tych opowieści, które udowadniają, że największe lekcje empatii i człowieczeństwa otrzymujemy często od najmniejszych mieszkańców naszej planety. Massimo Vacchetta, włoski weterynarz specjalizujący się w leczeniu bydła, w momencie życiowego zakrętu i wypalenia zawodowego spotyka stworzenie, które waży mniej niż kromka chleba – osieroconą samiczkę jeża, nazwaną później Niną. Ta książka to nie tylko zapis medycznej batalii o życie maleńkiego ssaka, ale przede wszystkim przejmujący dziennik duchowej przemiany. Vacchetta z ogromną szczerością opisuje, jak opieka nad Niną – karmienie jej pipetą co kilka godzin, masowanie brzuszka i dbanie o odpowiednią temperaturę – stała się dla niego formą autoterapii. Jeżynka, mimo swojej kruchości, staje się katalizatorem, który otwiera serce mężczyzny na piękno natury i kruchość wszelkiego istnienia. Autor z wielką czułością opisuje unikalną osobowość Niny, przełamując stereotyp jeża jako jedynie „kolczastej kulki”. Dzięki tej relacji Massimo zakłada „Centrum dla Jeży La Ninna”, poświęcając życie ratowaniu tych pożytecznych zwierząt. Książka jest pełna faktów na temat biologii jeży, ale podana jest w sposób literacki, niemal intymny. To opowieść o tym, jak troska o kogoś słabszego potrafi nadać sens ludzkiemu życiu i uleczyć dawne rany. To lektura obowiązkowa nie tylko dla miłośników zwierząt, ale dla każdego, kto czuje się zagubiony w pędzącym świecie. „25 gramów szczęścia” uczy uważności i przypomina, że każde życie – niezależnie od rozmiaru – jest bezcenne. To piękna, momentami wzruszająca do łez, ale ostatecznie niezwykle budująca historia o odnajdywaniu radości w najprostszych gestach. Po odłożeniu tej książki już nigdy nie spojrzysz na przydrożne zarośla w ten sam sposób.

Lekka i przyjemna opowieść o kobiecej przyjaźni.Ada mieszka w Anglii z mężem,psem i dwójką dzieci,jednak utrzymuje stały kontakt z grupą zakręconych przyjaciółek,czyli tytułowymi Dziewuchami. Sporo humoru,śmiesznych sytuacji i nawiązań do bieżącej kultury.Troszkę po macoszemu potraktowano wątek tajemniczych listów do głównej bohaterki,ale generalnie powieść warta uwagi.Polecam!!

Autor jest londyńskim zawodowym strażakiem detektywem, który wraz ze swoim psim partnerem, spanielem Sherlockiem, bada miejsca pożarów. Ciekawa, miejscami wzruszająca lektura. Nie jest to wielkie dzieło, ale dla wielbicieli psów na pewno przyjemna lektura.

Zaintrygował mnie prolog i dlatego przeczytałam całą książkę. Co się stało, że główna bohaterka, Alekandra trafiła na ławę oskarżonych. "Nienawidziłam siebie za wzystko, czego dokonałam, ale jeszcze bardziej za sytuację, w jakiej się znalazłam. Gdybym tylko mogła cofnąć czas, w życiu nie podjęłabym decyzji, które zaprowadziły mnie na ławę oskarzonych." Tylko prolog i zaskakujące zakończenie jest mroczne, reszta utrzymana w lekkim stylu. W powieściach obyczajowych lubię jak opisane zdarzenia mogą zdarzyć się w prawdziwym życiu. W tej tego nie znalazłam. Trudno uwierzyć, że Kamil, który rozpoczął życie seksualne w bardzo młodym wieku, jest przystojny i elegancki, nie ułożył sobie przez wiele lat życia z żadną kobietą. Bogaty, mądry, szef dobrze prosperującej firmy miał możliwość wyboru. Na kolacje i spotkania biznesowe poszłaby chętnie każda z jego podwładnych i nie musiałby im dawać koperty z pieniędzmi. Trudno uwierzyć również, że Ola, która użala się na kotami jest w stanie zabić. Sama autorka opisaną historię potraktowała z przymróżeniem oka. Świdczy choćby o tym ostatni akapit powieści. "Może i moja historia miłosna nie jest zbyt szczęśliwa, ale przynajmniej jest moja. Jestem pewna, że ciekawszej dawno nie słyszeliście."

Poznajemy Grace młodą dziewczynę,zmaga się ona bardzo z alkoholem po tym jak porzucił dziewczynę chłopak topi smutki w kieliszku alkoholu. Pewnego dnia jej przyjaciel ma straszne wypadek samochodowy ginie na miejscu,a jej przyjaciółka zapada w śpiączkę. Ma Grace wielki problem z alkoholem postanawia wybrać się na odwyk na terapie odwykową. Z pomocą i wsparciem udaje się jej wyjść z nałogu, Grace wychodzi czysta i na nową drogę życiową dokonuje się zmiana w niej to bardzo pozytywna. Autorka w powieści poruszyła trudny temat alkoholizmu u młodej dziewczyny,młodzi ludzie często sięgają po alkohol by zapomnieć,a to ciężko z tego uzależnienia wydostać się,nie tak łatwo trzeba walczyć z nim chodzić do terapeuty ma spotkania by przestać pić,długa to droga do wyzdrowienia trzeba tylko chcieć tego. Historia dramatyczna,prawdziwa,zaskakująca książka i smutna wypełniona emocjami,bólem i wzruszeń dostarczyła mi ta ciepła,emocjonalna powieść dobrej pisarki inne powieści chce przeczytać zaciekawią mnie jak ta książka skradną mi serce i złamią bardzo. Zapadła mi w pamięć ta powieść.

O tym jak jeden kolega z drugim kolegą, wspominali szkolne czasy nad butelką whisky. Ta książka jest jak fala wspomnień płynących niepowstrzymanym strumieniem, chaotycznych, mieszających się ze sobą, wpadających na siebie, nie zawsze łączących się w jakiś logiczny ciąg zdarzeń. Jest to w jakimś stopniu krytyka tradycyjnego modelu edukacji, który próbując hodować perfekcyjnych dorosłych, tłamsi w młodych ludziach indywidualność, wciskając ich w ciasne ramy wąsko pojętej normalności i budząc lęk przed odstawaniem od innych w jakiejkolwiek dziedzinie, w jakikolwiek sposób - czy to pozytywny, czy negatywny. Pokazuje też, że tego typu postawa prowadzi ludzi do oportunizmu, obojętności i biernego godzenia się na zło dookoła, a to bywa równie (a może bardziej?) destrukcyjne jak aktywna agresja.

Tak bardzo podobała nam się "Sekretna kuchnia pani Simpson" Lauren Remington, że postanowiłyśmy z córką wypożyczyć następną książkę tej autorki. I oto mamy "Marzenie w białe groszki". Trochę się obawiałam, czy nie będzie tu zbyt dużo o modzie, ale moje obawy się nie sprawdziły ;-) To książka o sklepie z ciuchami z drugiej ręki, który prowadzi mama 13-letniej Andrei. Mama kocha sklep, a córka... nie bardzo. Mama ubiera się we własnym sklepie i wynajduje w nim ubrania dla córki, ale Andy uważa, że są niegustowne, na nią nie pasują i w ogóle czuć je starością. Nie ujawnia jednak swych opinii i uczuć przed mamą. Do czasu! To książka o przyjaźni, marzeniach i zmianach. O szalonych pomysłach i mniej szalonych celach, i odwadze wprowadzania ich w czyn. Także o chorobach, rodzinnych relacjach, tęsknocie. Trochę naiwna, ale bardzo optymistyczna i ciepła. Mogłabym ją podsumować słowami: "Chcieć to móc!". W wieku nastoletnim mocno się w to wierzy! I przy tym pozostańmy :-) A książkę bardzo polecam młodszym nastolatkom i ich matkom :-) https://bajdocja.blogspot.com/2021/05/marzenie-w-biae-groszki.html

"Ucieczka z Krainy Czarów. Prawdziwa historia Królowej Kier" to retelling dobrze znanej historii o Alicji. Tym razem jednak główną bohaterką jest (przyszła) Królowa. Główna bohaterka ma 13 lat, zbliżają się jej 14 urodziny, właśnie w tym wieku jej obowiązkiem jest wyjście za mąż oraz objecie tronu. Przyszła królowa nie jest tym zachwycona, nie chce być zmuszana do małżeństwa i próbuje temu zapobiec. Dziewczynka odnajduje książkę która być może skrywa odpowiedź jak temu zapobiec. Rozwiązanie problemu nie jest łatwe i Przyszłą Królową czaka wiele niebezpiecznych przygód. To był bardzo udany powrót do znanej i lubianej przeze mnie historii opowiedzianej na nowo. Bardzo się cieszę, że pojawiła się postać kota, która budziła niepokój swoim dużym uśmiechem i zjawiała się w najmniej oczekiwanym momencie. Bardzo go polubiłam chociaż rady, których udziela są dosyć niejasne to ma to swój urok. Oprócz przygód które przytrafiają się Przyszłej Królowej, znajdziemy w tej książce ciekawe motywy, przyjaźni, walki ze złem, podróży. Motyw podróży jest jednym z moich ulubionych, ponieważ jest symbolem poszukiwania i próby charakteru.

Książka porusza trudny temat - dziecko autystyczne w rodzinie. Klara kochająca matka, która początkowo nie chce widzieć, że jej synek jest inny. Chylę czoła przed rodzicami opiekującymi się niepełnosprawnymi dziećmi. Jako społeczeństwo mamy wiele do zrobienia.

Znowu nie zaczynam od początku. Sięgając po powieść pt. „No, Asiu” nie wiedziałam, że jest drugim tomem w cyklu. Błąd naprawiony. Poprzedni tom został wpisany na listę książek do przeczytania. Nie wiem, co było powodem – pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, nieznajomość treści wcześniejszego tomu czy oczekiwania wynikające z pochlebnych recenzji, ale początkowo lektura mnie nie zachwyciła. Dopiero, gdy pojawiły się energetyczne, nieco zwariowane starsze Panie – Maria i Gienia, akcja nabrała tempa, pojawiła się intryga miłosna i wiele humorystycznych zdarzeń. Ta powieść „odczarowuje” tak powszechne w naszym społeczeństwie stereotypowe postrzeganie domu seniora jego mieszkańców. Bawi, a jednocześnie zachęca do refleksji.

Świetna książka! Kryminalna, śmieszna i lekko krwawa, gdzie głównym bohaterem jest Amadeusz Wagner flecista, który lubi sobie pojeść (cieszę się bardzo, że główny bohater jest w końcu jest inny niż gwiazda filmowa z sześciopakiem na brzuchu i wyglądem anioła). W jego miejscu pracy doszło do morderstwa i po śledztwie oskarżono osobę, ż którą brzuch Wagnera się nie zgadza i podpowiada, że coś nie psuje.. czy brzuch miał rację, czy też nie, tego musicie się dowiedzieć sami!

,,Detektyw Erik Vogler i śmierć w kurorcie” to kolejna część kultowej serii Beatriz Oses. Erik Vogler po traumatycznych zdarzeniach jakie miały miejsce w Bremie postanawia posłuchać zaleceń lekarza. Po rozwiązaniu zagadki morderstw Białego Króla wyjeżdża wypocząć wraz z babcią do luksusowego uzdrowiska. Niestety na miejscu zastaje także Alberta, którego nie znosi. Okazuje się, że babcia Erika zaprosiła na wczasy także Alberta. Główny bohater nie ma pojęcia, że zostanie wplątany w kolejną zagadkę kryminalną. Kolejne morderstwo. A wszystko przez jedną z zachcianek Erika. Przez przypadek staje się świadkiem morderstwa. Czy fakt, że Erik pojawił się w nieodpowiednim miejscu i czasie sprowadzi na niego problemy? Kolejna część serii i kolejna wyśmienita intryga kryminalna. Fabuła w tej części podobała mi się jeszcze bardziej, niż w części pierwszej. W tej części rozwija się relacja Erika z Albertem, która trzyma w napięciu. Dużo akcji. Nie zabrakło także charakterystycznego dla tej serii humoru, który uwielbiam. Przeczytałam książkę z jeden dzień, ponieważ tak bardzo wciąga i z pewnością chętnie sięgnę po kolejne części. Polecam! Dziękuję wydawnictwu Akapit Press za zaufanie i egzemplarz do recenzji ❤.

Z okazji urodzin bliźniaczek Anny i Simony ich rodzina zjeżdża do malowniczej włoskiej miejscowości. Niektórzy nie widzieli się od lat, trochę poznają się na nowo, trochę chcą przewartościować dotychczasowe życie. Powieść podobna stylem do "Z punktu widzenia kota", pojawiają się też niektórzy obecni tam bohaterowie, ale raczej w marginalnych rolach - to nie jest kontynuacja sensu stricto. Mnie podobała się bardziej od poprzedniczki. Zawiera podobną dawkę humoru, zabawę nie tylko fabułą, ale i formą (zwłaszcza te cudowne rozmowy telefoniczne!), ale wypada przy tym bardziej wiarygodnie, tzn. dalej mamy do czynienia z czymś w rodzaju komedii omyłek, ale mocniej osadzonej w rzeczywistości, tym razem byłam bardziej skłonna uwierzyć, że to by się mogło wydarzyć naprawdę. Oczywiście nie musiałoby, nie po to czytamy fikcję, ale z drugiej strony kiedy biorę do ręki powieść, która jest osadzona w konkretnym, rzeczywistym miejscu, mam prawo oczekiwać prawdopodobieństwa wydarzeń. Podobała mi się też zabawna i pełna dystansu prezentacja bohaterów na początku (trochę jak w dramacie, ale tu znowu mamy do czynienia z kreatywną zabawą formą). W czasie czytania bawiłam się świetnie, ale perypetie bohaterów skłoniły mnie też do chwili refleksji na temat relacji w rodzinie i życiowych wyborów. Wspaniała książka, polecam.

Książka Kathleen Barber to intrygujący thriller psychologiczny, który uderza w bardzo czuły punkt współczesności: naszą obsesję na punkcie gatunku true crime. Autorka stawia brutalne pytanie, co czują ofiary, gdy ich największy koszmar staje się rozrywką do porannej kawy dla milionów słuchaczy? Motyw podcastu, to silny punkt książki. Wstawki z transkrypcji odcinków Poppy Parnell oraz komentarze internautów świetnie oddają to, jak łatwo ferujemy wyroki w sieci, nie znając pełnego obrazu sytuacji. Dynamika między Josie a jej siostrą bliźniaczką, Lanie, jest duszna i skomplikowana. Autorka dobrze pokazuje, że trauma nie łączy ludzi automatycznie, czasem buduje między nimi mur nie do przebicia. Choć, fabuła bywa przewidywalna, Barber nadrabia to stylem. Krótkie rozdziały i narastające napięcie sprawiają, że przez książkę dosłownie się płynie. Mimo świetnego pomysłu, doświadczony czytelnik thrillerów może dość szybko wytypować "kto i dlaczego". Niektóre zwroty akcji opierają się na klasycznych schematach, które widzieliśmy już wielokrotnie. Jednak, paradoksalnie, ta przewidywalność nie odbiera frajdy z lektury, bardziej skupiamy się tu na emocjonalnym rozpadzie Josie niż na samym "kryminalnym" rozwiązaniu zagadki. To idealna lektura na dwa wieczory. Jeśli lubisz historie o mrocznych sekretach rodzinnych i wpływie mediów na nasze życie, będziesz się dobrze bawić, nawet jeśli finał Cię nie zszokuje.

Pamiętam, jak jeszcze w zeszłym roku ujrzałam okładkę Odwróconych i pomyślałam: “to może być bardzo dobra książka”. Pewne sprawy sprawiły jednak, że z lekturą tej książki musiałam wstrzymać się do ostatniego tygodnia, jednak nareszcie ta historia jest za mną i mogę coś więcej o niej napisać. Czy faktycznie była to tak dobra powieść, jak myślałam, że będzie? Istnieje pewien klasztor, w którym mieszkają młode dziewczyny będące Odwróconymi. Z muzyki wytwarzają złoto, dzięki czemu są bardzo przydatne. Nie wolno im czuć muzyki inaczej niż w tym wyznaczonym celu, ponieważ wytwarzanie melodii należy tylko do Mistrzów mieszkających poza terenem klasztoru. Jednak Delphernia jest inna niż wszystkie dziewczyny. Czuje muzykę całą sobą i nie do końca potrafi wytwarzać złoto i nie potrafi milczeć. Kiedy do klasztoru przybywa Mistrz, zachowujący się zupełnie nie jak Mistrz Delphernia zdaje sobie sprawę z tego, że to może być jej jedyna nadzieja na opuszczenie Matki Dziewięć i murów klasztoru. Nie wie jednak, że jest największą nadzieją dla Blajbakanu, bo bez niej nie stanie się wolny. Główna bohaterka, Delphernia na początku wzbudziła moje duże zainteresowanie. Choć jej postać jest dość przewidywalna: inna niż wszystkie, wyjątkowa z zupełnie innym talentem, to jest to bohaterka, która w jakiś sposób wzbudziła moje współczucie. Jednak po kilku dniach od skończenia tej powieści muszę stwierdzić, że nie jestem w stanie przypomnieć sobie pozostałych uczuć, jakie wzbudziła we mnie Delpernia. Może być to niestety oznaka tego, że kreacja tej postaci nie była zapadająca w pamięć. Oprócz Delpherni pojawiło się również kilkoro innych bohaterów, którzy wzbudzili we mnie więcej lub mniej sympatii. Najbardziej w pamięci zapadła mi postać młodej kobiety, która była Mistrzynią. Trzeba wspomnieć o tym, że poprzez tę bohaterkę podkreślony został wątek feministyczny, ponieważ według Blajbakanu Mistrzami mogli być tylko i wyłącznie chłopcy, a tu ukazane zostało to, że nie tylko oni są zdolni do pełnienia takiej funkcji. Co do reszty postaci, to niestety nie mogę powiedzieć nic więcej. Podczas lektury i chwilę po jej skończeniu wiedziała, co o nich sądzę, jednak teraz – ich obecność zatarła mi się w pamięci. Przy bardzo dobrej książce raczej by tak nie było, prawda? Hayley Chewins przedstawiła bardzo ciekawą historię, w której nie brakuje magii: zarówno tej złowieszczej, jak i tej dobrej. Jest to jednocześnie największa zaleta tej historii, ponieważ dzięki temu klimat jest dosłownie magiczny – a tego mi w ostatnim czasie było najbardziej potrzeba. Przy tym należy wspomnieć i o warsztacie pisarskim autorki, który jest naprawdę dobry. Wyżej wspomniałam o wątku feministycznym, który całkiem silnie się tutaj przebija. Jest to kolejna zaleta Odwróconych, zwłaszcza że ten temat zaczyna interesować mnie coraz bardziej. Autorka pokazuje tutaj, że i kobiety, i mężczyźni są na równi i mogą robić te same rzeczy. Myślę, że dzięki temu ta powieść idealna będzie jako lektura dla młodych dziewczyn. Czy Odwrócone to książka godna polecenia? Myślę, że tak. Choć nie ukrywam, że ja spodziewałam się czegoś więcej, czegoś znacznie lepszego. Jednak i tak uważam, że czas spędzony na lekturze tej pozycji nie był czasem straconym, ale faktycznie autorka mogła bardziej przykręcić tę przysłowiową śrubę i rozwinąć bardziej tę historię. Myślę, że powieść ta spodoba się fanom fantastyki młodzieżowej oraz tym, którzy nie pogardzają elementami feminizmu w książkach. http://www.oksiazkachinietylko.pl/2020/07/583-odwrocone-hayley-chewins.html#

Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień to dowód na to, że Laura Ellen Anderson ma niewyczerpane pokłady wyobraźni, którą się z nami dzieli. Ta część również zachwyca światem, który został wymyślony od podstaw i dosłownie wszystko jest dopieszczone. Otoczenie, postacie, nazwy własne, przeszłość i teraźniejszość. Dodajmy do tego dużą dawkę humoru, zabawne dialogi, niecodzienną paczkę przyjaciół oraz niesamowite przygody. Powieść jest pełna niespodziewanych zwrotów wydarzeń oraz dynamicznej akcji, a do tego przykuje uwagę młodego i dorosłego czytelnika. Całość na https://zapatrzonawksiazki.pl/index.php/2020/06/11/amelka-kiel-i-zlodziej-wspomnien-laura-ellen-anderson/