Kobido. Młoda skóra w Twoich rękach

Książka przybliża podstawowe informacje o leczniczym zastosowaniu jodu. Interesująca i poprawnie napisana, choć momentami trochę mało konkretna. Składa się na to przytaczanie dowodów anegdotycznych, nieco wyjętych z kontekstu historii, czy też brak precyzyjnego podania protokołu suplementacji jodu. W tym temacie nieco wyżej oceniam książkę "Jod leczy" autorstwa Lynne Farrow.

No cóż, pozycja próbująca wydobyć z nas to najlepsze dzięki mitycznemu biohackingowi. Słyszycie? Zwiększ swoją wydajność - jakbyśmy nie mieli już dość presji, która spoczywa na naszych barkach. Ciekawe, jak wiele osób naprawdę zyska na tym ożywczym suplementowaniu i optymalizacji diety, a potem wróci do starych nawyków. Oczywiście bioróżnorodność, zdrowe mikrobiomy i metody modyfikacji ciała brzmią zachęcająco, ale zastanawiam się, ile z tego to po prostu marketingowy bełkot. Na koniec dnia, kto jeszcze nie przerobił wszystkich możliwych trików i nic z tego nie działa? Słyszałem, że wystarczy zmniejszyć stres i dobrze spać, ale to przecież za proste, prawda?

Zrozumiałam IO ! Wytłumaczone w tak przystępny sposób, że chyba prościej się nie da. Naprawdę merytoryczna część książki zachwyca prostotą. Wiem co powinnam a czego mi nie wolno i jak wdrożyć - wcale nie takie skomplikowane - zmiany. Trochę słabsza, jak dla mnie, część kulinarno-przepisowa ale to spowodowane jest tym, że książka jest przygotowana na rynek amerykański. Bardzo podoba mi się część „warzywna” trochę mniej „mięsna”. Generalnie - bardzo polecam :)

Z książki nie dowiedziałam się wiele więcej, co z kanału jej autora, jednak jest ona wygodną kompresją tej wiedzy. Wiele rozdziałów zrozumie nawet laik, jednak są takie, które mogą być ciężkie i niezrozumiałe dla osób nieśledzących na bieżąco vloga Dr Skoczylas. Nie mniej uważam, że książka, jest adresowana głównie do jego fanów lub osób interesujących się mocno zdrowym trybem życia. Daję dyszkę z ogromnej sympatii do jej autora.

„Zacukrzony mózg” to książka, która nie tyle odkrywa coś zupełnie nowego, co raczej układa w spójną całość wiedzę, którą wielu z nas już gdzieś ma – ale nie zawsze chce ją do końca przyjąć. Autor bardzo wyraźnie pokazuje, że problem cukru nie dotyczy tylko wagi czy wyglądu. To znacznie szersze zagadnienie – wpływ na pracę mózgu, koncentrację, samopoczucie, a nawet nasze codzienne wybory. Po tej lekturze trudno dalej traktować cukier jako „niewinną przyjemność”. Ogromnym plusem książki jest też obalenie popularnego mitu, że wystarczy zmienić jeden drobny nawyk, aby odzyskać zdrowie i osiągnąć wymarzoną sylwetkę. Autor jasno pokazuje, że jeśli przez lata budowaliśmy złe nawyki żywieniowe, to nie da się ich naprawić jedną decyzją czy chwilową dietą. To proces, który wymaga czasu, konsekwencji i realnej zmiany stylu życia. Dla mnie ta książka ma jeszcze jeden ważny wymiar – bardziej osobisty. Uważam, że przez lata byliśmy prowadzeni według różnych modeli żywieniowych, które nie zawsze służyły naszemu zdrowiu, co dziś może powodować chaos i brak zaufania do oficjalnych zaleceń. Dlatego coraz bardziej przekonuję się, że każdy z nas musi sam wziąć odpowiedzialność za swoje zdrowie – obserwować organizm, wyciągać wnioski i wybierać to, co naprawdę mu służy. „Zacukrzony mózg” świetnie wpisuje się w takie podejście. Nie narzuca jednej drogi, ale zmusza do myślenia i zadawania pytań. To książka, która potrafi „otworzyć oczy” i zostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury. To nie jest lekka ani „motywacyjna” książka w klasycznym sensie – ale jeśli ktoś naprawdę chce zrozumieć, jak ogromny wpływ ma dieta na zdrowie, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Książka, którą z przyjemnością przeczytałem jako laik, zwykły zjadacz chleba, mający z medycyną do czynienia jako pacjent i osoba, która czasem zrobi sobie badanie krwi. Ta pozycja miała mi pomóc interpretować te wyniki i jak najbardziej to robi. Choć są rzeczy, do których się przyczepię. Początek pracy autorek (które są dietetyczkami) jasno wskazuje na to, że informacje będą podawane w lekkim tonie, czasem z użyciem metafor (jak np. przy okazji omawiania cholesterolu) i w większości przypadków faktycznie wszystko jest tłumaczone jak "zwykłemu człowiekowi". I to jest największa zaleta tej książki, gdyż rzeczywiście możemy tutaj dowiedzieć się, kiedy jaki wynik morfologii powinien nas alarmować i, przede wszystkim, w połączeniu z czym. Aby tego było mało, mamy przykłady osób z różnymi wynikami i ich analiza, która uwzględnia także wiek i tryb życia. A na deser każdego rozdziału - przykładowy jadłospis. Choć próżno w nim szukać schabowych i rosołu... Dwa następne rozdziały zdecydowanie się wyróżniają, szczególnie ten dotyczący tarczycy, który jest oczkiem w głowie jednej z autorek (pisała z niego doktorat). Przyznaję, że nie spodziewałem się aż takiego omówienia i... mam wrażenie, że tutaj styl trochę różni się od reszty książek. Nadal jest lekko, ale jednak widać, że przyłożono tutaj większą uwagę do szczegółów oraz omówienie poszczególnych stanów. Czytało się go nieco trudniej niż resztę książki. Ostatni rozdział, dotyczący cholesterolu, wita nas znowu metaforami i rozwiewaniem mitów krążących na temat tego związku. I znowu jest nieco lżej. Czego mi tutaj zabrakło? Zdecydowanie spodziewałem się omówienia badań krwi dotyczących innych popularnych pierwiastków, wskaźników oraz związków, jak sód, potas, glukoza, OB itd. Zdaję sobie sprawę, że nie wszystko można zawrzeć w takiej książce (być może jest w innych), ale jednak są to na tyle popularne rzeczy sprawdzane w krwi, że można było poświęcić im choćby jeden wspólny rozdział. Zwłaszcza, że sporo osób musi kontrolować te wyniki. To nie zmienia jednak faktu, że książka jak najbardziej jest do polecenia laikom. I choć częściej straszy niż uspokaja, a czasem wchodzi na wręcz wykładowy ton, to jak najbardziej czyta się ją miło, lekko, łatwo i przyjemnie.

Przemoc emocjonalna upokarza, czyni bezradnym i chorym. Występuje we wszystkich dziedzinach życia, w pracy, w szkole, w rodzinie lub w związku partnerskim, i często zdarza się przypadkowo. Ślady przemocy emocjonalnej są niewidoczne. Kiedy ktoś jest ciągle tłumiony, wytykany i upokarzany, nikt tego nie widzi, co dzieje się wewnątrz, w duszy człowieka. Ślady, które tam powstają, są równie poważne, a być może nawet gorsze niż te fizyczne, a przede wszystkim długotrwałe. Człowiek jest istotą społeczną. Człowiek zależy od związku, przywiązania, sprzężenia zwrotnego lub, jak to nazywa socjolog Hartmut Rosa, rezonansu. Całkowite lekceważenie, całkowita ignorancja, niereagowanie na siebie, to najgorsze, co ludzie mogą sobie zrobić. To nawet gorsze niż przemoc fizyczna. Werner Bartens (autor bestsellerów) oraz książki Przemoc emocjonalna, uzasadnia - opinię, że jest ona jednym z najbardziej niedocenianych problemów społeczeństwa XXI wieku. Wszystko to sprawia, że tak trudno się bronić. Konsekwencje doświadczonego odrzucenia prowadzą do poważnych urazów, jednak autor uważa, że nadal jest to możliwe, by móc nad tym zapanować. „Pozytywna wiadomość: człowiek jest w stanie poradzić sobie nawet z ciężkim cierpieniem.” Trudno jest nam to przyjąć, bo jak można bronić się przed tym, co sprawia ból naszej duszy, a więc upokorzenie, zniewaga, pozbawienie miłość. Jak tego dokonać, kiedy nie mamy oparcia w innych a tym bardziej w samych sobie? Co, kiedy doświadczaliśmy tego już w dzieciństwie i kiedy przemoc emocjonalna jest przenoszona na kolejne pokolenie, często wykazująca podobne wzorce zachowań, których doświadczano w dzieciństwie od rodziców i bliskich? W książce bardzo realnie jest zaprezentowana przemoc emocjonalna w codziennym życiu, cała masa niegodziwości i zniewag, coraz częściej stosowany mobbing oraz odrzucenie, na które narażani jesteśmy dość często. To nie tylko wyrządza krzywdę naszej psychice, ale staje się podłożem wielu chorób i dolegliwości. Najlepszą obroną według autora jest „zidentyfikowanie przemocy emocjonalnej i powstrzymanie jej na wczesnym etapie rozwoju”. Werner Bartens próbuje również, dać odpowiedź na pytanie, jak można uniknąć sytuacji, w których stosowana jest przemoc emocjonalna, i jak radzić sobie z jej skutkami, jeśli już do takowej dojdzie. W książce możemy przeczytać o tym, że „poznajemy coraz więcej czynników genetycznych i neurobiologicznych, które umożliwiają stworzenie stabilnego kręgosłupa psychicznego.” Trudniej będzie wstrząsnąć osobą, która jest akceptowana i dobrze traktowana przez innych, a także samego siebie aniżeli tą stale narażoną na stres, szykany ze strony bliskich i mającą niskie poczucie własnej wartości. Autor uważa, że bliskość i przywiązanie zwiększają odporność na stres. Najważniejszym przesłaniem książki jest to, aby wszystkich ludzi, a zwłaszcza dzieci konfrontować z „życzliwymi stereotypami”. Są trzy rzeczy, które powinniśmy przekazać naszym dzieciom, a mianowicie troszczyć się, dzielić i kochać. Zachęcam do sięgnięcia po lekturę tej książki. Jest to doskonały poradnik, z rozdziałami poświęconymi pewnym sytuacjom życiowym, czy to w pracy, czy dotyczącym partnerstwa, a nawet dzieciństwa. W wielu prawdziwych studiach przypadków została świetnie zilustrowana przemoc emocjonalna. Na końcu każdego rozdziału kluczowe przesłanie – streszczenie całego zagadnienia. Ta książka spełnia swoje zadanie polegające na bardzo dobrym informowaniu o problemie. http://autorzy365.pl/troszcz-sie-dziel-i-kochaj_a6360

To książka dość naukowa – i czuć to od pierwszych stron. Początkowo może wydawać się wymagająca, pełna terminologii i medycznych pojęć, które dla „zwykłego” czytelnika nie zawsze są oczywiste. Momentami naprawdę trzeba się zatrzymać i przeczytać coś drugi raz (a czasem trzeci 😅). Ale im dalej, tym robi się ciekawiej. Autorka pisze dobrym, przystępnym językiem, który – mimo naukowej treści – zachęca, żeby czytać dalej. To mądra książka, która daje ogrom wiedzy i otwiera oczy na to, jak bardzo wszystko na nas oddziałuje. Najbardziej wartościowe jest to, że pokazuje, skąd biorą się nasze zachowania – nie tylko te negatywne, ale też pozytywne. Uświadamia, że wiele dolegliwości, z którymi się zmagamy, może wynikać ze stresu w różnej postaci, a nie zawsze z typowo „organicznego” podłoża. Myślę, że gdyby więcej osób miało taką świadomość, dużo poważniej podchodzilibyśmy do zdrowia psychicznego. Z drugiej strony – jeśli ktoś nie siedzi w temacie, medyczna terminologia z czasem może męczyć. Rozdział podsumowujący był dla mnie już dość ciężki i wymagający skupienia. To książka, którą można przeczytać w jeden wieczór, ale to będzie intensywny, pracujący dla mózgu wieczór. Mądra, wartościowa, momentami trudna – ale naprawdę wiele można z niej wynieść.

„Zachowaj mózg w świetnej formie” ma nieco przydługi wstęp, ale jej środkowa część to złoto! Autor przywołuje dziesiątki aktualnych badań i porad dotyczących dbania o mózg, głównie w kontekście profilaktyki demencji i choroby Alzheimera (która może powodować zmiany w mózgu już 20-30 lat przed pierwszymi objawami!). Trzecia część książki traktuje o pomocy osobom chorującym i ich opiekunom. Polecam!

Książka bardzo pomocna dla wszystkich pragnących rozpocząć swoją drogę zmierzającą do pogłębienia duchowości i zniwelowania skutków wszechogarniającego i zbierającego ponure żniwo stresu. Właśnie walka ze stresem stanowiącym pokłosie mojej pracy zawodowej skłoniła mnie do sięgnięcia po tą pozycję.I nie zawiodłem się. Wcześniej miałem doświadczenia medytacyjne lecz nie byłem w stanie stwierdzić czy robię to dobrze a w małych miejscowościach Polski medytacja oderwana od religii katolickiej to samo zło. Omówione w książce tradycje medytacyjne mogą pomóc wybrać własną metodę praktyki w oparciu o przedstawione techniki.Książka jest godna polecenia zwłaszcza dla osób którzy zwątpili w autorytet i przewodnictwo pustego i zdemoralizowanego kościoła, tego czy innego.Nie doceni tej książki nikt kto w przebodźcowaniu upatruje swojej wielkości i karmi swoje wielkościowe ego twierdząc, że "ma dużą podzielność uwagi" i "oszczędza czas" robiąc 50 rzeczy jednocześnie. Gorąco polecam.

Napisana książka którego Autorem jest Profesor Krzysztof Simon skłoniła mnie do przeczytania ze względu na obecnie panującą w kraju Epidemie Śmiertelnego wirusa od lat zwanego grypa .Gdzie na każdym kroku straszą nas statystykami umieralności po tej chorobie .Czytając fakty zawarty w książce na temat wirusów ,chorób zakażnych i epidemii które co jakiś czas się pojawiały na świecie wszystkie wymienione kończyły się zgonami każda była poważna niosła za sobą poważne skutki i grozne dla zdrowia powikłania ale przy żadnej nie było takiego rozgłosu medialnego ,strachu i paniki . Lekarze pomimo nie takiej rozwiniętej technologii i dostępność leków leczyli ludzi .Wszystkie wnioski jakie wyciągniemy z książki to iż higiena ważna rzecz nie tylko z poczucia zagrożenia i obowiązku ale także zdrowe odżywianie powinno być naszą codziennością i to że wirus grypy nie jest tylko przenoszony przez kontakt z osobą chorą a jego bakterie są również obecne w pyle powietrznym i będzie z nami do końca. i będziemy narażeni na nie przez różne formy kontaktu z drugim człowiekiem i nie tylko na wirus grypy. .Jeśli mowa o szczepionkach szanujmy cudze poglądy nie kwestionujmy czy są skuteczne czy szkodzą czy pomagają każdy ma prawo wyboru .Książkę bardzo polecam jest ciekawa jako dzieło naukowe z medycznego punktu .

Informacje których nie znajdziesz nigdzie indziej. Stosowałam wiele różnych metod, w medycynie konwencjonalnej i naturalnej, żeby wyleczyć ponad 50 objawów chorobowych, i te metody tylko pogorszyły moje objawy. Lekarze nie wiedzieli nic. Zaczęłam w końcu stosować protokoły boskiego lekarza i w ciągu 6 miesięcy wszystkie objawy chorobowe mi się polepszyły. Zwłaszcza choroby płuc po wirusie pandemii, która według lekarzy jest nie wyleczalna. W ciągu 6 miesięcy polepszyły mi się płuca o 40%. Dziękuję!

Święta książka. Wyszukana i przeczytana wpierw przez mojego partnera,który niepokoił się stanem moich jelit i stanem psychicznym.Po przeczytaniu sporo zmian wprowadziliśmy razem w diecie.Dieta pomaga😊 i warto w prosty sposób zmienić stare przyzwyczajenia żywieniowe.

Bardzo mi się ten książek podoba! Dużo pozycji tego typu mam za sobą i w zasadzie lubię od czasu do czasu poczytać co tam w żywieniu piszczy, więc jestem na bieżąco - nie ze mną te numery, że pitu-pitu, ja się znam i oto stwierdzam, że to świetna pozycja. Poza tym, że faktycznie jest o tym, o czym autorka deklaruje, że będzie, to jest o tym dobrze. Bo nie jest o otyłości każdej, ale nie jest też wyjętym brzuchem z kontekstu. Mamy wprowadzenie do tego, co to w ogóle jest otyłość brzuszna, jak ją odróżnić i rozróżnić (bo jednak się okazuje to co innego, jak mamy brzuch spowodowany kebabami, a co innego, jak piwerkiem [tak BTW nie cierpię obu]). Potem mamy bardzo konkretnie wytłumaczone dlaczego jest ona ciulowa i co się stanie, jak ją mamy i się nie pozbędziemy oraz dlaczego lepiej, żebyśmy się z nią nie przywitali, jeśli się jeszcze nie musimy z nią żegnać. Na dokładkę wisienka na torcie - jak skutecznie jej się pozbyć, jak żyć, żeby nie wróciła i jak w ogóle żyć zdrowo. To mi się mega podoba, bo autorka podaje sposoby konkretne, a nie "żryj mniej i idź pobiegaj". Jest wytłumaczone jaka aktywność fizyczna, ile, kiedy, co jeść, co bardzo ważne, mamy też uwagi odnośnie tego jak nie ćwiczyć i czego nie jeść. Poruszony też jest aspekt psychologiczny, ale w minimalnym stopniu i taka dawka odpowiada mi najbardziej, są wymienieni specjaliści, którzy mogą nam pomóc (oraz opis jak mogą nam pomóc), są ogólne zasady żywieniowe, włącznie z tym, z jakich jeść talerzy, gdzie szukać motywacji, jak zmieniać nawyki. Na koniec są podane gotowe przepisy. Czy mogę sobie wyobrazić lepszą książkę? No, gdyby może miała jeszcze napisane jakie hormony i w ogóle za co odpowiadają... ale zaraz, zaraz, przecież to też ma! Książka idealna, przepisy są czaderskie, a do tego ani jednej bzdury nie znalazłam, no ideał! Brać i czytać! A ty, masz już przygotowane swoje pomidorki i słupki warzywne z hummusem?

Długo czytałam tę książkę, choć nie jest trudna w odbiorze. Autorka wg mnie w pełni wyczerpuje temat I nie jest przy tym stronnicza. Nie podaje gotowej recepty, nie obiecuje cudów. Drażniły mnie jedynie wstawki w tekście wrzucone w trakcie rozdziałow I za to obniżam ocenę do 9. Sama treść jak dla mnie mistrzostwo, najlepsza książka o diecie ketogenicznej jaką czytałam.

Może okładka niefortunna, ale książka ciekawa. Podobał mi się lekko zabawny styl i eleganckie tłumaczenie, jak działamy. Najważniejsze: trzeba długo jeść, gryźć bez umiaru, bo tu jest początek wszystkiego i remedium na problemy. Po resztę rad odsyłam do książki 🙂

Bardzo przyjemna książka w kompleksowy sposób poruszająca temat medytacji. Zawiera dużo przydatnych i wartych wypróbowania ćwiczeń oraz sporo teorii. Dla osób początkujących to będzie doskonała pigułka wiedzy - jak zacząć, z czym zacząć, jak pracować z przekonaniami itd. Zdecydowanie warto, tym bardziej że autorka przywołuje sporo przykładów z życia, więc łatwo jest się tu odnaleźć.

Książka wciąga, choć miejscami przytłacza duża ilość nazewnictwa medycznego. Szczególnie podobał mi się rozdział o wpływie pracoholizmu na organizm. Okazuje się, że w Europie Polska jest krajem, w którym ludzie najwięcej pracują. Ciekawe są zmiany, które poczyniły firmy europejskie, by chronić zdrowie psychiczne i fizyczne swoich pracowników, jak brak dostępności po pracy do skrzynki e-mail oraz telefonu. Inny temat to uzależnienie od internetu, telefonu itp. Dużym atutem książki jest przystępny sposób opisywania trudności z jakimi mierzą się dorośli. Warto.

Świetna książka która bardzo inspiruje i motywuje. Idę w poniedziałek zbadać poziom witaminy d3. I trzymam się zaleceń suplementacji i chodzenia na spacer w towarzystwie słońca. Jest to zapis różnych obserwacji, badań, teorii i świadectw który może sprawiać wrażenie drobnego chaosu ale to żadna wada w zestawieniu z prezentowaną wiedzą.