If You Hate Me

Najlepsza z całej serii . '- – Więc poprośmy o to, by to nigdy nie uległo zmianie – rzuca ,a następnie chwyta długopis w dłoń i zapisuje na lampionie sześć najważniejszych słów, które towarzyszą nam od początku naszej relacji. „Ty i jakontrareszta świata” I to życzenie spełnia się każdego kolejnego dnia. -'

Super się bawiłam czytając ją. Niezbyt długa co mi odpowiada. Poza tym bez wielkich dramatów w postaci klotni. Postać Ashera to złoto. No uwielbiam gościa. Z zewnątrz poważny, sztywny i zimny a w środku jak to powiedziała Phoebe - pianka. Tak mi się spodobało określenie bo pasuje do jego osoby. To jak się zajmował swoją córką, to jak fajne relacje miał z Sara, to jak zachował się kiedy się dowiedział o ciąży Phoebe? No ideał. Tylko wycalować go. Bałam się ze Phoebe ucieknie od niego bez słowa bo na Boga nie zasłużył na to, ale na szczęście tego nie zrobiła. To jak złote serce miał Asher było przekochane. Kazdy jego krok był co raz lepszy.. Kiedy już myślałam że nie może być bardziej idealny to pach udowadniał, że jednak może.. :) Topka jeśli idzie o męskich bohaterów romansów. Bardziej odpowiedzialnego, kochanego i troskliwego faceta ciężko mi znaleźć. Wiem, że jesr druga część ale Asher postawil poprzeczkę wysoko więc ciężko będzie jego braciom go przebić a z zapowiedzi końcowej wynika że kolejna jest o Gradym. Także zobaczymy.

Współpraca reklamowa @niezwyklezagraniczne ✨️7/10✨️ Blakely, kończy 30lat i z tego powodu świętuję swoje urodziny w Vegas, gdzie chce zrobić coś szalonego! Renn to rugbysta, który znany jest ze skandali. Jego najlepszym przyjacielem jest Brock, który jest bratem głównej bohaterki. Ta dwójka zna się odkąd pamiętają. Zawsze była między nimi chemia, ale ze względu na Brocka oboje trzymają dystans i nigdy nie posunęli się dalej. Do czasu, aż Renn i Brock niespodziewanie zjawiają się w Vegas, by uczcić 30 urodziny Blakely. Główni bohaterowie upijają się i postanawiają wziąć ślub. Gdy rano budzą się po upojnej nocy, dociera do nich informacja, że zawarli związek małżeński, a prasa już sie o tym dowiedziała! Na samym początku tej historii miała ogromny problem z piórem autorki. Przyczyna - straszny chaos! Miałam wrażenie jakby autorka zamiast skupić się na głównym wątku, zbaczała z niej i pisała "na około". Sami główni bohaterowie są jak najbardziej na plus! Dawno nie czytałam takiego wątku romansu, gdzie od pierwszych stron czuć było iskry. Plusem było to, że Renn i Blakely znają się już od dłuższego czasu, co tylko napędzało ich romans! Kiedy autorka skupiała się na nich, miałam cały czas uśmiech na ustach. Kolejny raz spotykamy się z uczuciem, gdzie wszyscy wiedzą, że oni coś do siebie czują, ale sami jeszcze tego przed sobą nie przyznają!😍 nie wiem jak Wy, ale mnie to kupuje! Poboczni bohaterowie też są bardzo dobrze wykreowani! Mama Renna - świetna kobieta! Przede wszystkim ludzka i twardo stąpająca po ziemii! Czego nie można powiedzieć o Ojcu głównego bohatera.. z nim to tylko do wora, a wór - no wiecie.. To książka idealna na rozluźnienie! Ma w sobie poczucie humoru, bardzo fajnych głównych bohaterów, wątek małżeństwa z przypadku. I to wszystko tak świetnie ze sobą współgra, że jak najszybciej muszę przeczytać drugi tom!🖤

Zdecydowanie lepsza niż pierwsza część cyklu. Na plus to, że bohaterowie nie kluczą, tylko mówią, co myślą wprost. Intryga ciekawa, niecodzienna. Mniej scen seksu na plus. Minimalna ilość przekleństw na plus. Bracia Brewer tacy bogaci, a tacy mili, wyrozumiali, szlachetni i dobrzy. Jeszcze ich trzech zostało... Bardzo miła lektura, ku wytchnieniu i na poprawę humoru. Babcia głównej bohaterki świetna!

Od pierwszych stron książka mnie wciągnęła, wręcz trudno było mi się od niej oderwać. Książka jest nietypowa, napisana w taki sposób, aby porwać czytelnika i z każdą stroną coraz bardziej zaskoczyć, zasmucić, zaangażować. Morina to jedna z najbardziej nietypowych bohaterek, jaką miałam okazje poznać. Z każdą stroną zaskakiwała mnie swoimi pomysłami i podjętymi decyzjami. Oczywiście niektóre zachowania nie wzięły się znikąd, a były odpowiedziami na wydarzenia z przeszłości. Momentami było mi bardzo przykro i smutno z jej powodu, bo pomimo jej beztroskiego podejścia było widać, że za tym wszystkim czai się coś więcej, a maska może opaść. Bastian to jeden z najsłodszych mafijnych facetów, jakich znam. Momentami zły, okrutny, profesjonalny i zdystansowany, a czasem miły, kochany i troskliwy. To połączenie tworzyło czasem mieszankę, której nie potrafiłam zrozumieć. Jednak urzekł mnie i bardzo go polubiłam. Cała historia okazała się naprawdę świetna i po długim czasie zastoju czytelniczego natrafiłam na książkę, która miała to coś i co najważniejsze ma kolejne tomy — mam nadzieję, że równie genialne. Książka może i nietypowa, inna — motyw mafijny i beztroskiej dziewczyny z charakterem, ale naprawdę ciekawa i godna przeczytania. Gorąco polecam tę historię, a i tak gorących scen tu nie zabraknie!

„Czasem każdemu zajmuje dużo czasu, żeby zrozumieć, co ma przed sobą” Iris - emocjonalna menadżerka studia oraz Dex - humorzasty właściciel studia tatuażu. Iris przenosi się do Austin i zaczyna pracę u przyjaciela brata - Dexa, który na dodatek jest członkiem klubu motocyklowego. Pomimo niesamowitej chemii, Dex zachowuje się jak dupek i Iris już po kilku dniach chce zrezygnować. Iris jest małostkowa, ale też stara się nie ulegać innym. Od dziecka wszyscy ją chronili przed gangiem, do którego także należał jej ojciec, ale kobieta szybko staje się częścią tej społeczności. Dex jest lojalny i niecierpliwy. Aktualnie stara się ujarzmić swoją oschłość, ale przez wybuchowy temperament nie zawsze panuje nad tym, co mówi. Zależy mu na Iris i na swój sposób okazywał jej troskę, nawet jeśli czasem przejawiał toksyczne zachowania. Potrafił się jednak uczyć na błędach. Obydwoje starali się wypracować przyjemną rutynę i naprawić pierwsze złe wrażenie. Iris przez długi czas chowała urazę do Dexa i wypominała mu jego zachowanie, choć wielokrotnie ją przeprosił. Momentami byłam zmęczona jej dziecinnym zachowaniem. Miałam czasem wrażenie, że autorka na siłę chciała ukazać przepaść między Dexem, a Irys i tym, jak ona jest we wszystkim niedoświadczona, a on prowadzi ją za rękę w każdej swerze. Podobało mi się za to, jak Dex akceptował Iris - jej blizny, suchy humor i brak doświadczenia. Starał się jej pokazać, że wszyscy ją lubią za to, jaka jest. Uwielbiam też, że Dex był tym, który zrobił pierwszy tatuaż i piercing Iris. Dobrze, że Iris nabrała odwagi i czuła się sobą w towarzystwie ludzi ze studia i motocyklistów. Chociaż czasem jej i Dexa czyny pozostawiały wiele do życzenia, pasowali do siebie idealnie. Lubiłam te momenty, w których powierzali sobie sekrety i otwierali się na problemy rodzinne. Książka ukazuje, jakie stereotypy panują na temat ludzi z tatuażami, czy motocyklistami i je obala. Większość tych osób była wartościowymi ludźmi ceniącymi rodzinę i działającymi legalnie. Ciekawie było też zobaczyć porachunki między gangami. Dex i Iris znaczyli dla siebie najwięcej. ig: hidrancebookland

Giselle mogliśmy poznać w pierwszym tomie, ale nie polubiłam jej wtedy. Sama byłam zaskoczona, jak szybko zmieniłam zdanie na jej temat, gdy tylko poznałam jej historię. Ta seria jest naprawdę wciągająca, uważam, że autorka potrafi tworzyć angażujące historie, które pochłania się błyskawicznie, ale możecie się rozczarować, jeśli założycie, że poznacie kulisy życia rozgrywającego NHL. Nie będę ukrywać - to jest instant love. Nie jestem fanką błyskawicznej miłości, ale na szczęście ten motyw nie odebrał mi przyjemności z odkrywania tej historii.

Jestem w szoku jak można w dobry sposób ominąć klątwę drugiego tomu. Ten tom zdecydowanie podobał mi się bardziej niż pierwszy. Wspaniale było mieć w nim poplątaną też historię bohaterów 1 tomu. Łatwo można było sobie przypomnieć miłe i te mniej lubiane chwile z Just One Call. 15 to zdecydowanie szczęśliwy numer Zoey. Chociaż to zadowolenie z życia i radość z każdego dnia z bliską osobą musiała odpracować cierpieniem i trudnymi chwilami. Frost, który pożegnał 10 letni związek i w ciągu kilku minut roztrzaskał mu się cały świat i pogląd na miłość zaufanie i przywiązanie. Fantastyczna hokejówka poprzeplatana miłością, rodzinnymi problemami jak i wzajemną pomocą i oddaniem, przyjaźnią, wsparciem, braterską solidarnością i znalezieniem rodziny w bliskich znajomych. Dodatkowym mocnym punktem w książce był nowy partner mamy Zoey. Skradł moje serce w pełni pssyt: nawet bardziej niż Frost ….. czekam na kolejny tom!

Wiarygodne postaci (świetnie opisana dziecięca), sceny trzymające w napięciu i mocny koniec sprawiają, że sięgnę ponownie po tę autorkę. Brak niekończących się wewnętrzych rozterek i zmian decyzji, bohaterowie są dorośli i tak właśnie się zachowują. To ujmujące.

To jedna z tych historii, które zostają w środku na dłużej niż samo czytanie. Pełna emocji, delikatności i tego specyficznego klimatu, kiedy czujesz, że autorka pisze o rzeczach trudnych — ale bardzo prawdziwych. Czytając, miałam momenty zatrzymania. Takie, kiedy odkładasz książkę i myślisz o własnych relacjach, o tym, jak kruche bywa życie i jak bardzo potrzebujemy drugiego człowieka. Lubię, gdy książka wywołuje refleksję zamiast tylko dostarczać rozrywki — i tutaj to dostałam. Styl jest lekki, ale emocjonalnie mocny. Dużo ciszy między słowami, dużo wrażliwości i takie ciepło, które pojawia się nawet w smutniejszych fragmentach. To książka, którą się czuje. I którą trudno tak po prostu „odłożyć i zapomnieć”. Ja zapamiętam ją za klimat, emocje i to uczucie, że ktoś ubrał w słowa rzeczy, których czasem nie umiemy powiedzieć. 🖤📖

Książka „Zdarzyło się nad Jeziorem” Vi Keeland wywołała we mnie mnóstwo emocji i trudno mi było oderwać się od czytania. Już od pierwszych stron poczułam ciepło i lekkość, ale jednocześnie byłam ciekawa, jakie tajemnice kryją się w tej historii. Momentami śmiałam się głośno z zabawnych dialogów, a innym razem czułam delikatny niepokój i napięcie w relacjach bohaterów. Najbardziej poruszyło mnie to, jak autorka potrafi pokazać emocje postaci – ich radość, niepewność, a czasem ból i tęsknotę. Podczas czytania często zastanawiałam się, jak sama zareagowałabym w podobnych sytuacjach i momentami naprawdę przeżywałam to razem z bohaterami. Ich wzajemne interakcje były pełne ciepła, humoru, ale też szczerości, co sprawiało, że historia wydawała się bardzo realistyczna i angażująca. Fabuła była dynamiczna, a jednocześnie miała w sobie momenty, które pozwalały zatrzymać się i poczuć atmosferę jeziora, miejsca pełnego wspomnień i emocji. Styl pisania Vi Keeland jest lekki i przystępny, dzięki czemu książkę czyta się bardzo przyjemnie, a przy tym łatwo wczuć się w sytuacje bohaterów. Podsumowując, „Zdarzyło się nad Jeziorem” to książka pełna emocji, humoru i romantyzmu. Czytając ją, uśmiechałam się, wzruszałam i przeżywałam historię razem z bohaterami. To lektura, która zostaje w sercu i sprawia, że chce się wracać do jej wyjątkowej atmosfery.

Peggy i Hollis totalnie skradli moje serce! Ich wzajemna troska, wyczucie na emocje drugiej osoby oraz swoista chemia sprawiły, że czytanie tej książki było szalenie ekscytujące. Może akcja mogłaby zostać skrócona o 50-100 stron i nie działo by się to ze szkodą dla fabuły, ale mimo to uważam, że to bardzo dobra książka dla wszystkich fanów Helen Hunting. Tylko nie zaczynaj czytać przed snem, bo nie uśniesz.

Ewelina Nawara – Where We Belong Ryan – kontuzjowany gwiazdor hokeja – wraca do rodzinnego miasteczka, by dojść do siebie po urazie. Emma – nauczycielka i przyjaciółka jego siostry – mieszka tam na stałe. Kiedyś byli parą, ale rozstali się w zgodzie, by Ryan mógł gonić marzenia o karierze sportowej. Autorka zabiera nas do kameralnego miasteczka, gdzie klimat małych społeczności spotyka się z emocjami drugiej szansy. Spotkanie Emmy i Ryana na nowo rozbudza stare uczucia. Choć oboje próbują je stłumić, nie da się ukryć – chemia między nimi wciąż iskrzy. To krótkie opowiadanie z hokejem w tle jest ciepłe, romantyczne i idealne na letni wieczór. Lekka, ale poruszająca historia o miłości, która może wrócić wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy.

Książka pod tytułem ”Puck Luck” opowiada historię Daphne, która jest dietetyczką oraz Mavericka, który jest bramkarzem w drużynie hokejowej. Za namową swojej menagerki Holmes udaje się do restauracji, w której pracuje aby ją kupić. Będąc pod wrażeniem jedzenia brunet prosi aby kuchnia przygotowała deser z po za karty więc Blake postanawia zrobić będę z sosem truskawkowym. Będący pod wrażeniem różowowłosej kobiety hokeista nie zwraca uwagi na skład deseru i dostaję wstrząsu anafilaktycznego. Przez nieszczęsny wypadek Holmesa na biedna Daphne spada lincz od fanów drużyny hokejowej. Jeśli chcesz wiedzieć czy pomoc, którą Maverick okazuje Blake ma szansę przerodzić się w prawdziwą miłość przeczytaj drugi tom serii zatytułowanej "Puck me up" autorstwa Ludki Skrzydlewskiej.

Charlotte Stein w Grumpy and Sunshine zabiera nas w pełną ciepła i humoru podróż, w której zderzają się dwa zupełnie różne światy: zgryźliwego byłego piłkarza i promiennej ghostwriterki. To opowieść o odkrywaniu siebie na nowo, o wychodzeniu spod ciężaru własnych lęków i o tym, że czasem prawdziwe szczęście znajduje się tam, gdzie najmniej się go spodziewamy. Alfie Harding, niegdyś gwiazda piłki nożnej, dziś znużony życiem na świeczniku, zostaje przekonany przez swojego menadżera do napisania autobiografii. Problem polega na tym, że Alfie nienawidzi mówić o sobie, ukrywa swoje emocje głęboko pod grubą warstwą cynizmu i nieufności. Każdy kolejny ghostwriter odbija się od jego chłodnej postawy niczym piłka od muru – aż pojawia się ona. Mabel Willicker to istne słońce w ludzkiej postaci: pogodna, dowcipna, ciepła i absolutnie nie do zrażenia. Jej krągła figura i niewyczerpane pokłady optymizmu stają się na początku obiektem nieporozumienia, kiedy Mabel podejrzewa, że Alfie ją obraża – a później, w wyniku absurdalnej sytuacji, traktuje go... gazem pieprzowym. Ten komiczny start, zamiast ich rozdzielić, tylko pogłębia ich nietypową więź. Ich wspólna praca, choć pełna sprzeczek, uszczypliwych komentarzy i drobnych złośliwości, powoli zaczyna przeradzać się w coś więcej. Iskry, które początkowo były efektem różnic charakterów, zmieniają się w zauroczenie i głębsze uczucia. Kiedy plotki w mediach społecznościowych zaczynają huczeć na temat ich „romansu”, Alfie i Mabel postanawiają grać w tę grę, udając zakochaną parę. Jednak granica między udawaniem a prawdziwym uczuciem szybko się zaciera... Charlotte Stein świetnie buduje napięcie emocjonalne i romantyczne, nie spiesząc się z rozwojem relacji bohaterów. Dzięki temu ich uczucia wydają się autentyczne, a czytelnik ma czas zakochać się w tej parze razem z nimi. Szczególną zaletą powieści są wstawki w postaci notatek, maili i wiadomości, które tworzą jeszcze większe poczucie intymności między bohaterami. To drobne smaczki, które rozbrajają czytelnika – raz rozśmieszając, innym razem wyciskając łzy wzruszenia. Mabel i Alfie to postacie głęboko ludzkie – ze swoimi bliznami, kompleksami i niepewnością. Mabel, mimo swojej radosnej natury, również zmaga się z demonami przeszłości, a Alfie, z pozoru gruboskórny i nieprzystępny, okazuje się osobą niesamowicie wrażliwą i zagubioną. Ich wspólna historia to piękna opowieść o akceptacji, o odnajdywaniu siebie i o pozwalaniu sobie na szczęście.

Dobra, w tej części mamy combo. Fake dating z aranżowanym małżeństwem. Więc fanów tych motywów zapraszam do czytania. Nasza główna bohaterka zakochuje się w nieodpowiednim facecie myśląc, że to będzie ta jedyna miłość. Gościu po ich pierwszym razie, który w ukryciu nagrywa, idzie do jej ojca w celu szantażowania jej rodziny. No tak się złożyło, że dziołcha jest dobrze urodzona, a jej nazwisko jest znane i cenione w branży hotelarskiej. ‘’Kochany’’ ojciec zgłasza się do swojego największego konkurenta o pomoc. Te dwie zamożne, stare głowy wymyślają, że ich dzieci wezmą ślub łącząc dwie największe nazwiska hotelarskie oraz otrzymując inne ciemne korzyści ( jedni większe, drugie mniejsze), w które nie będę się zagłębiać. Koniec końców nasza główna bohaterka wychodzi, z dnia na dzień, za swojego największego wroga, do którego nienawiść była jej wpajana od urodzenia. Wiecie co Wam powiem? Męscy bohaterowie tej serii są dla mnie totalnymi green flagami, facetami do rany przyłóż, ale z takim fajnym, obsesyjnym pazurem i zaborczością. Oni totalnie ubóstwiają swoje kobiety, chcą dla nich jak najlepiej, pragną ich zaufania, mimo okoliczności oraz sytuacji, w której się aktualnie znajdują. Dbają o ich komfort i potrzeby. Chcą być partnerami, osobami na równi. Ale dla wszystkich oprócz NIEJ, to bezwględni, chłodni milionerzy bez serca. Pióro utrzymane identycznie jak w pierwszej części – lekkie, swobodne, proste. Lektura na odmóżdżenie, i do ‘’wzdychania’’ do fajnego pana. Tutaj, w odróżnieniu od pierwszego tomu (bo tam było biedna vs. bogaty), mamy relację BOGATY-BOGATA. Jaką różnicę nam to daje? Nie mamy zderzenie dwóch kontrastowych światów, czuć pieniądz podwójnie, no i oboje znają bezwzględne zasady świata, w którym żyją. Osobiście stwierdzam, że jednak poprzednia część jakoś bardziej była dla mnie ujmująca, mimo że tu też lektura była przyjemna. Z czego to wynika? Nie mam zielonego pojęcia. Ale takie są fakty. W skrócie: Polecam, ale nie oczekujcie jakiegoś super wow. To chyba nie ten typ lektury. Zobacz, jakie zasady kryją PRETTY RINGS ANS BROKEN THINGS. Miłego dnia! #współpracareklamowa

[współpraca barterowa] Nie ukrywam — ta historia miała u mnie fory jeszcze zanim zaczęłam czytać. Zapowiadała się jak mieszanka rzeczy, które zwykle trafiają prosto w moje gusta: sportowe tło, bardziej dojrzałe wątki życiowe i relacja z różnicą wieku. Do tego wcześniejsze urywki krążące w sieci budowały obraz emocjonalnej, wciągającej opowieści. Dlatego wchodziłam w tę książkę z nastawieniem „to będzie to”. Avery została pokazana jako osoba wycofana, poukładana i skupiona głównie na przetrwaniu codzienności. Dawniej związana z łyżwiarstwem figurowym, dziś funkcjonuje w zupełnie innym trybie — między obowiązkami matki, pracą i studiami. Jej świat jest mały, zamknięty w rutynie i odpowiedzialności. Fakt, że jej ojciec prowadzi drużynę hokejową, sprawia, że siłą rzeczy znajduje się gdzieś na obrzeżach tego środowiska i bywa kojarzona, choć sama ewidentnie nie szuka uwagi ani rozgłosu. Początek książki mocno koncentruje się na jej codzienności i roli matki, ale w pewnym momencie miałam wrażenie kręcenia się w kółko. Wiele razy podkreślana jest jej więź z synem i to, że za jej spokojem stoi jakieś trudne doświadczenie z przeszłości. Zamiast budować napięcie, zaczęło to brzmieć jak ciągłe przypomnienie o czymś, co i tak dość szybko staje się oczywiste. Problem w tym, że odbudowanie zaufania nie przychodzi łatwo, zwłaszcza że Avery ma swoje powody, by trzymać dystans. Relacja między nimi rozwija się więc w cieniu dawnych niedomówień i emocjonalnych barier. Sam Mason również nie jest postacią bez skaz — jego przeszłość stopniowo odsłania, że sukces sportowy nie przyszedł bez kosztów. Przez długi czas całe jego życie było podporządkowane hokejowi, który stał się dla niego priorytetem niemal absolutnym. Jedyną stałą poza sportem była jego mama, stanowiąca dla niego punkt odniesienia i emocjonalne zaplecze. Mason został wykreowany jako ktoś, kto na lodzie jest liderem z krwi i kości, a poza nim — po prostu dobrym człowiekiem. Ambitny, zdyscyplinowany, przyzwyczajony do walki o swoje, ale jednocześnie ciepły i uważny wobec innych. W przeszłości jego drogi już raz przecięły się z Avery, jednak konflikt z jej ojcem sprawił, że ta znajomość urwała się w nieprzyjemnych okolicznościach. Gdy po latach spotykają się ponownie, Mason nie udaje, że nic się nie stało — wręcz przeciwnie, wyraźnie próbuje naprawić to, co zostało kiedyś zepsute. Tempo rozwijania się więzi między Avery a Masonem było spokojne, ale w tym przypadku działało to zdecydowanie na plus. Ta relacja nie opiera się na nagłym wybuchu uczuć, tylko na stopniowym oswajaniu się z czyjąś obecnością. Biorąc pod uwagę bagaż doświadczeń Avery, jej ostrożność wydaje się naturalna i uzasadniona, dlatego to, że nie rzuca się od razu w ramiona Masona, wypada wiarygodnie. On z kolei nie naciska w sposób nachalny, tylko cierpliwie pokazuje czynami, że można na nim polegać — i to właśnie buduje między nimi prawdziwą podstawę pod coś głębszego. Dużym plusem było dla mnie to, że historia nie zamyka się wyłącznie w wątku romantycznym. Obok relacji pojawia się też wyraźnie zarysowane sportowe tło, które nie jest tylko dekoracją, ale realną częścią życia bohaterów. Dzięki narracji z dwóch perspektyw łatwiej było zrozumieć zarówno emocjonalne rozterki Avery, jak i to, co dzieje się w głowie Masona — zwłaszcza w momentach związanych z meczami. Te fragmenty dodawały dynamiki i pozwalały poczuć napięcie rywalizacji z punktu widzenia zawodnika, co fajnie urozmaicało odbiór całej historii. Sposób pisania autorki jest bezpośredni i klarowny, przez co łatwo wejść w historię i utrzymać płynność czytania. Narracja jest uporządkowana, a wydarzenia przedstawione w przejrzysty sposób, dzięki czemu lektura nie sprawia trudności i pozwala skupić się na emocjach bohaterów oraz rozwoju fabuły. Mimo że nie wszystkie rozwiązania fabularne były w pełni w moim guście, warsztatowo książka prezentuje się solidnie. Widać dbałość o spójność historii i dopracowanie tekstu, co przekłada się na komfortowy odbiór całości.

„Lustful”, gdzie główne meritum opiera się na mrocznej tajemnicy, która zagraża uczuciu łączącemu dwójkę bohaterów. „Lustful” to kolejna część jednakże brak znajomości pierwwszego tomu nie przeszkadza w poznawaniu lektury. Owszem pojawiają się bohaterowie, dla których opowiedziana została poprzednia historia co nadaje ciągłość. Jednakże „Lustful” jest w pełni dopracowane i przemyślane, dzięki czemu brak wzmianki o pierwszej części nie zrazi czytelnika. Wraz z kolejnymi stronami akcja wskakuje na szybszy bieg, gdzie spotykają się dwie ramy czasowe. W tłumaczeniu na język polski „lustful” znaczy „zmysłowy”, o czym idealnie opowiada relacja iskrząca pomiędzy Daisy Barrett oraz Santo Renna. Ich emocje przedstawione w nienaganny sposób powodują, że nawet sceny łóżkowe nie są aż tak dominujące, wręcz stanowią wyraźny zarys dla autentycznych postaci. Pięćsetstronnicowy romans, gdzie Daisy Barrett postrzegana jako ambitna kobieta, twórca aplikacji AngelCall na swojej karierowej ścieżce spotyka temperemantnego Włocha, Santo Renna. Totalnie od siebie różni - przeszłość, z którą boryka się kobieta czyni ją nieufną, więc mężczyzna zrobi wszystko aby niczym po nitce do kłębka trafić do jej serca. Pełna napięcia i namiętności historia, którą dopełniają wyraziste charaktery tejże dwójki. Aby zachęcić Was jeszcze bardziej - halo romansiary wasze ulubione motywy - age gap, druga szansa. Przykład książki, w której najcenniejsze są miłość i uczucie, a nie pieniądze i sława.

Trafiłam na tę książkę zupełnie przypadkiem podczas przeglądania nowości na Legimi i muszę przyznać, że to był jeden z tych szczęśliwych wyborów intuicyjnych. Sięgnęłam po audiobook i dosłownie pochłonęłam całość w dwa dni. 💕 To mój pierwszy romans z motywem Formuły 1 i byłam ogromnie ciekawa, jak ten świat zostanie przedstawiony. Ku mojemu zaskoczeniu wyszło świeżo, dynamicznie i naprawdę angażująco. Świetnie wypadają kulisy pracy w zespole wyścigowym: rywalizacja, napięcie, zakulisowe obowiązki. Taki dodatek, który faktycznie coś wnosi, a nie tylko dekoracja. Ale sednem tej historii pozostaje oczywiście romans - lekko zadziorny, momentami iskrzący, z bardzo dobrze napisanym przekomarzaniem bohaterów. Mamy motyw „przelotnej nocy, która miała nigdy nie wrócić”, po czym los postanawia inaczej… i nagle przystojniak z wesela pojawia się w pracy jako nowy szef. To połączenie napięcia, humoru i niepewności działa tutaj naprawdę świetnie. Sceny bardziej pikantne są, ale rozsądnie dawkowane i napisane ze smakiem. ❤️‍🔥 To nie jest książka, od której oczekuje się literackiego przełomu ale na luźny wieczór, do zresetowania głowy będzie idealna. Lekka, wciągająca i autentycznie zabawna. Jeśli szukacie przyjemnego romansu ze świeższym niż zwykle tłem, warto dać jej szansę.

Lauren Asher to KRÓLOWA romansów! Ta trylogia to pieprzone cudo i choć poprzeczka po pierwszym tomie była zawieszona bardzo wysoko, to "Miłość między wersami" bez problemu mnie w sobie rozkochała praktycznie od samego początku. Uwielbiam bohaterów, to urocze miasteczko oraz powolne tempo rozwijania się relacji. Jestem fanką tego, że autorka w swoich książkach nie wciska na siłę dram tam, gdzie nie są one potrzebne, a mimo tego książka absolutnie nie jest trudna oraz porusza ważne tematy. MUSZĘ KUPIĆ JAK NAJSZYBCIEJ KOLEJNY TOM!