Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem

Name: Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem
Rating: 6,9 (95 reviews)
Author: Rolf Bauerdick
ISBN: 9788328020580

Okładka książki Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem

Rolf Bauerdick

6,9 / 10

95 ocen

14 opinii

W.A.B.

Wydawnictwo: W.A.B. Seria: Terra incognita reportaż

352 str.

Kategoria:: reportaż
Format:: papier
Seria:: Terra incognita
Tytuł oryginału:: Zigeuner: Begegnungen mit einem ungeliebten Volk
Data wydania:: 2015-05-01
Data 1. wyd. pol.:: 2015-05-01
Liczba stron:: 352
Czas czytania: 5 godz. 52 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788328020580
Tłumacz:: Robert Urbański

Rolf Bauerdick, znany polskiemu czytelnikowi z głośnej powieści Jak Matka Boska trafiła na księżyc, ruszył za Cyganami z aparatem i notesem.
Odwiedził 12 europejskich krajów, odbył ponad 100 podroży, żył z Cyganami, był ich gościem. Książka, którą napisał, jest uczciwym reporterskim sprawozdaniem, ale też ważnym głosem w dyskusji o stereotypach, poprawności politycznej, a także powodach ksenofobii i wykluczenia.

Średnia ocen

6,9 / 10

14 opinii 95 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem

Rzadko spotykana neutralność w opisywaniu rzeczywistości, którą raczej trudno spotkać w tego rodzaju książkach. Zwykle bowiem autorzy pisząc o zagadnieniach społecznie wrażliwych umieszczają swoje sympatie w określonym miejscu. Tu tego nie ma, ale nie ma też dystansu. Autor spędził sporo czasu z członkami społeczności cygańskich w różnych krajach i okolicznościach, co jest niewątpliwym plusem bo etnos ten jest zwykle zamknięty i nieufny wobec osób z zewnątrz. Autor fajnie wychwycił obowiązujące mechanizmy poprawności politycznej funkcjonujące w społeczności akademickiej (głównie w Niemczech), które powodują specyficzny sposób pisania o społeczności romskiej. Książka jest miejscami niełatwa w lekturze, choć daje dosyć pełny obraz funkcjonowania Cyganów.

Zgłoś

4942

1559

Oceny książki Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem

Średnia ocen

6,9 / 10

95 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

3 ocen

23 ocen

32 ocen

30 ocen

3 ocen

0 ocen

Opinia

1572

1559

Arek

02.09.2025

7 / 10

Na półkach: , ,

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

324 użytkowników ma tytuł Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem na półkach głównych

Chcę przeczytać 200
Przeczytane 116
Teraz czytam 8

77 użytkowników ma tytuł Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem na półkach dodatkowych

Posiadam 46
Reportaż 11
Literatura faktu 5
Reportaże 5
2018 4
Cyganie 3
2015 3

Tagi i tematy do książki Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem

cyganie romowie naród kultura stereotypy

Inne książki autora

Więcej

7,4

Jak Matka Boska trafiła na księżyc Rolf Bauerdick

więcej

Rolf Bauerdick

Mieszkający w Westfalii dziennikarz, reporter, fotograf, podróżnik; "niespokojny duch" ciekawy nowych miejsc i ludzi. Reportaże i fotoreportaże ze swych podróży publikuje w prasie europejskiej (otrzymał za nie m.in. nagrodą UE Lorenzo Natali Prize 2003 oraz renomowaną nagrodą dla reportażu niemieckojęzycznego Hansel-Mieth-Preis). Ważną datą w reporterskim życiorysie Bauerdicka jest rok 1989 i upadek muru berlińskiego. To po tym wydarzeniu, zafascynowany nieznanym światem Europy wschodniej, rozpoczął liczne podróże po tej części kontynentu. Pobyt w Rumunii i dokumentacja życia tamtejszych Cyganów stały się inspiracją dla ukazującej się właśnie w języku polskim debiutanckiej powieści reportera "Jak Matka Boska trafiła na księżyc", która miała swoją światową premierę jesienią 2009 roku.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Cyklon

Andrzej Muszyński

Opowieść o jednym z najbardziej niedostępnych, a jednocześnie pociągających krajów świata – Birmie (Mjanma). Autor wykorzystuje swój wielki talent pisarski aby w sposób barwny i wciągający wysnuć trochę tajemniczą opowieść. Tajemniczą dlatego, że fakt przeplata się z legendą, a interpretacje autora z wyobrażeniami jego bohaterów. Dlatego takt trudno mi zaklasyfikować tą książkę, która nie jest chyba czystym reportażem (choć ma najwięcej jego cech), ani tym bardziej książkę historyczną. Są to zapiski autora z jego podróży do Birmy bogato urozmaicone o wiedzę, którą zdobył. Książka nie ma chronologii ani nie jest poukładana co chyba jest największą jej wadą. Wątki zaczynają się przypadkowo i kończą w tym samym miejscu. Czyta się je często ciekawie (zwłaszcza na temat bogactwa i zróżnicowania etnicznego), ale gdybym miał do nich wrócić to chyba trudno byłoby mi je odnaleźć. Jest to więc książką, którą się przeżywa a nie tylko czyta.

Arek

ocenił na 6 1 rok temu

Każdy został człowiekiem

Piotr Nesterowicz

"Każdy został człowiekiem" to typowy przypadek tzw. polskiej szkoły reportażu. A zatem mamy solidną kwerendę źródłową, próbę uaktualnienia literatury przedmiotu, a jednocześnie - no właśnie - swoisty crossover postaci i wątków podany niemal beletrystycznie. I choć czyta się to świetnie, to pozostaje niedosyt. Witkę watków tylko zasygnalizowano, a tam gdzie aż prosi się o kontekst czy krytykę źródel (cenzura) zupełnie tego zabrakło. Temat bardzo ciekawy, postaci też, ale brakuje tego czegoś, co uczyniło by ten repirtaż bardzo dobrym.

Krzysztof Kołacki

ocenił na 6 1 dzień temu

Jądro dziwności. Nowa Rosja

Peter Pomerantsev

e book Rosji opisanej w tej książce już nie ma i myślę, że jest to coś co powinno się podkreślić. Nie ma już Rosji z 2010 roku, a ludzie opisani w książce też są już częścią innej rzeczywistości często dalekiej od kraju. Zastanawiałam się dłuższą chwilę co ja właściwie o tej książce myślę. Po pierwsze biorąc pod uwagę całość, to nie jest ona reportażem, a wspomnieniami, co nie musi być wadą, ale warto to wiedzieć, bo właściwie tylko 2 rozdziały w środku są reportażami. Jest dużo prywaty autora, opisów tego jak funkcjonuje (lub jak nie funkcjonuje)rynek medialny w Rosji, jest fenomenalny reportaż o Rusłanie Korszunowej, który jest wstępem do opowieści o działających na pograniczu sekty grupach couchingowych i dla którego to reportażu warto przeczytać tę książkę. Poza standrdową ekscytacją oligarchami jest temat dzikiej deweloperki, są sekty, szamani, guru będący odpowiedzią na biedę, beznadzieję i swoisty problem tożsamościowy jaki dotknął kraj po upadku ZSRR. Mamy Kaszpirowskiego, który ładuje wodę energią przez ekran telewizora, mamy rozwarstwienie społeczne, mamy proces Bierezowskiego z Abramowiczem, drogie restauracje... Nie sposób odmówić autorowi lekkiego pióra, nie sposób odmówić mu tego, że wszystko o czym pisze jest ciekawe, ale dużo tu sensacji, ekscytacji tym co miałkie i mało wejścia w temat głębiej. Świetnie się czyta, ale po pierwsze jest to opis świata, którego już nie ma, a po drugie opis zwyczajnie powierzchowny, łapiący, to co błyszczące.

NiegdyśNatalia

oceniła na 6 6 miesięcy temu

W rodzinie ojca mego

Marcin Wójcik

Mam mieszane uczucia będąc po lekturze książki. Autor starał się w niej opisać wpływ środowiska Radia Maryja i samego o. Tadeusza Rydzyka na życie społeczne w naszym kraju. Choć od wielu opisywanych sytuacji cierpnie skóra i nie powinny mieć miejsca, przede wszystkim dlatego, że ubiera się je w szaty pobożnego chrześcijaństwa. To jednak jestem daleki od tego by czytać książki pod z góry ustaloną tezę. Reportażysta powinien starć się poszukiwać obiektywności w opisywanej rzeczywistości i nie może tak dobierać sytuacji i wydarzeń by tylko wzmacniały wcześniej ustalony przekaz. Tego mi tutaj zabrakło. Również same teksty są nierówne, niektóre wciągają, inne literacko rozczarowują. Również dostrzegam w nich brak spójności, poszczególne reportaże wydają się nie mieć związku ze sobą poza tym, że spaja je (często bardzo pośrednio) osoba głównego bohatera, który raczej sam tu nie występuje.

Arek

ocenił na 6 6 miesięcy temu

Samobójcy z końca świata

Leila Guerriero

Guerriero poznałem dzięki antologii "Dziobak literatury" gdzie zainteresowała mnie na tyle, żeby sięgnąć po "Nitroglicerynę niepokoju", w której znalazłem tylko jeden tekst wart uwagi/ zapamiętania. W związku z tym "Samobójcy...", którzy trafili do mnie z regału miejskiego nie zawiedli moich oczekiwań. Jest to książka szorstka jak miejsce o którym opowiada. Niemal czuć wiatr z piaskiem uderzający w szyby, drzwi i okiennice. Parada postaci z połamanymi życiorysami. Wachlarz sposobów na przetrwanie. Kulejąca "społeczność". Czy prostytutki, czy świadkowie Jehowy, czy geje, czy ewangelikalni chrześcijanie... wszyscy przegrywają. Nie ma próby pogłębionej diagnozy, nie ma rekomendacji, nie ma recept. Jest solidna fotografia.

Zasada

oceniła na 6 1 miesiąc temu

Cudowna

Piotr Nesterowicz

Reportaż o nieznanych faktach z Podlasia z czasów gomułkowskich dotyczący objawień nieuznanych przez Kościół. Nie jest nowością, że na wiejskim Podlasiu wiara była „wierzona do kwadratu”. 14-letnia dziewczynka z biednej rodziny twierdzi, że ukazała jej się Maryja z przesłaniem, przestrogą dla ludzi. I tu rozwija się cały wachlarz różnych postaw, rodziny, sąsiadów, kościoła parafialnego i kurii, oraz wielostopniowego aparatu politycznego. I tak władza komunistyczna nie mogła dopuścić, aby maryjna histeria rozlała się na cały kraj poprzez ośmieszanie, blokowanie dróg dojazdu, aresztowania. Proboszcz był przymuszany przez zwierzchników i komunistów do potępienia cudu. A ludzie, jak to ludzie wymyślali różne pomówienia, siali plotki, oskarżali rodzinę o wzbogacenie się „na cudzie”. „Cud wyzwolił emocje. Chociaż nie takie, o jakie Matka Boska prosiła ustami Jadwigi Jakubowskiej”. A sama dziewczynka najbardziej w tym wszystkim zagubiona, wyśmiewana w szkole, nie spełniła swoich marzeń o wykształceniu gastronomicznym a jej dorosłe życie było pełne wstydu i cierpienia. Jedyne co jej pozostało to skromność i kierowanie się zasadami wiary. W 2014 Jadwiga Jakubowska udzieliła wywiadu autorowi reportażu.

Beata

oceniła na 7 1 rok temu

Za jeden wiersz. Cztery lata w chińskim więzieniu

Liao Yiwu

Rewelacyjna książka - o ogromnej woli walki z totalitaryzmem - opisująca aparat przymusu począwszy od organów ścigania przez system więziennictwa i na tych organach ścigania skończywszy, bo wykorzystywano je również do kontrolowania byłych więźniów. To bardzo prawdziwa i smutna książka, a smutna tym bardziej, że szanse człowieka w walce z totalitaryzmem są niewielkie. Liao Yiwu za swoją niezłomność zapłacił ogromną cenę. Jego największą stratą było odejście żony i córki - oraz przyjaciół, których bardziej zaczął interesować biznes, który władze chińskie zaproponowały obywatelom w ramach chińskiego nep-u. Zachęcam do przeczytania tej wartościowej literatury, popularność książek Yiwu znacznie wzmocni tego człowieka.

WueR eR

ocenił na 8 1 rok temu

Święta ziemia. Opowieści z Izraela i Palestyny

Marcin Gutowski

Powiedzieć, że Jerozolima to miasto kontrastów, to jakby nic nie powiedzieć. Stare zatargi, nowe wojny, które wybuchają i będą nadal wybuchać. I miliony ludzi, którzy tworzą to miasto, żyją w nim, niektórzy egzystują, ale nie potrafią się ze sobą od wieków dogadać. Niezwykle przejmujące historie ludzi kontrastów. Niby jeden kraj, a każdy z zamieszkujących go mieszkańców ma albo swoją Palestynę, albo swój Izrael, w zależności od wyznania i kultury w jakiej zostali wychowani. Początek niesamowicie wciągający i poruszający, jednak od połowy książka straciła odrobinę na swojej niezwykłości, stąd zamiast ośmiu gwiazdek daje siedem.

Pomidorka

oceniła na 7 1 rok temu

Dryland

Konrad Piskała

Moja ocena książki „Dryland” autorstwa Dryland jest bardzo pozytywna. Szczególnie poruszył mnie sposób pokazania Somalii poprzez postać głównego bohatera, który wraca z Europy — prawdopodobnie już w pewnym stopniu „europejski”, oswojony z inną rzeczywistością — i zderza się z krajem zniszczonym, ale wciąż żywym. To zderzenie perspektyw działa niezwykle mocno. Dzięki niemu widzimy nie tylko fizyczne ruiny państwa, lecz także życie, codzienność i sposób postrzegania świata przez jego mieszkańców. Autor wielokrotnie obalа nasze zachodnie wyobrażenia o Somalii jako kraju całkowicie zbankrutowanym i pozbawionym sensu istnienia. Zamiast tego pokazuje społeczeństwo funkcjonujące na własnych zasadach, często wbrew temu, co podpowiada nam medialny skrót. Książkę czytałem w 2015 roku i do dziś pamiętam ją jako reportaż uczciwy, empatyczny i intelektualnie wymagający, który nie daje łatwych ocen, ale zmusza do rewizji własnych schematów myślenia.

Tomasz Weśniuk

ocenił na 7 2 miesiące temu

Przeprawa. Moja podróż do pękniętego serca Syrii

Samar Yazbek

Dość nierówny reportaż. Ukazane wydarzenia z jednej strony dobitnie ukazują piekło wojny oraz walk w kraju. Autorka opisuje w dość prosty sposób rewolucje ludzi pragnących praw i demokracji, która została wykorzystana aby przemienić obszar Syrii w strefę w której o zasięg i władzę walczą różne frakcje. Z drugiej strony forma i styl dziennika są nużące przez co dane wydarzenia wytracają na znaczeniu.

Martinus

ocenił na 6 1 rok temu

Śmierć w Amazonii

Artur Domosławski

Wściekłość. Takie uczucie rosło we mnie podczas lektury kart tej książki. Wściekłość i smutek. Wściekłość na realia w niej opisywane. Na bezduszność zbrodniczych magnatów i międzynarodowych koncernów. Na wszechobecną korupcję polityków, organów ścigania, służb bezpieczeństwa i mediów. Na wybiórczą ślepotę organizacji międzynarodowych. Na cały świat, że nic nie robi. Na siebie, że nic nie robię… Smutek, gdy dotarło do mnie, jak niewielka jest szansa na jakąkolwiek zmianę. Domosławskiego cenię sobie bardzo od czasów “Gorączki Latynoamerykańskiej” (polecam wszystkim zainteresowanym regionem). “Śmierć w Amazonii” opowiada o walce lokalnych społeczności w Ameryce Południowej z zachłannością sił znacznie potężniejszych od nich. Walce - dodajmy - skazanej na porażkę. Domosławski ogniskuje problemu regionu (i całego świata) na trzech przykładach, na próbach przeciwstawienia się lokalnych mieszkańców: 1) nielegalnej wycince drzew w Brazylii, 2) dewastującym naturalne środowisko kopalniom złota w Peru i 3) co najmniej równie dlań szkodliwym naftowym gigantom w Ekwadorze. Ta książka przypomina filmy Smarzowskiego - wykopie nas z wygodnej strefy niewiedzy / udawania, że nie wiemy / obojętności (niepotrzebne skreślić) i nie zostawi złudzeń na happy end. Nawet, gdy w pewnym momencie wydaje się, że jest jakieś maluteńkie światełko w tunelu beznadziei… to zainteresowani tematem znajdą w internecie epilog odzierający ich nawet z tej namiastki optymizmu. Ale właśnie dlatego polecam ją gorąco. Dla pewnego dyskomfortu i dla poznania realiów życia zupełnie innego od naszego, o których z reguły nie chcemy myśleć. Wyobrażam sobie, że celem “Śmierci w Amazonii” było tak zatargać we wnętrzu czytelnika, aby nie zapomniał o dramatach w niej opisywanych 5 minut po przeczytaniu ostatnich jej stron. To się autorowi niewątpliwe udało. Domosławski nie bierze jeńców. I słusznie. “Po upadku z motocykla oboje jeszcze żyli. Zabójcy dobili ich z bliska, ciała zwlekli z drogi i odjechali w stronę miasta. Jose Claudiowi odcięli prawe ucho”.

Maro

ocenił na 8 2 miesiące temu

Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka

Swietłana Aleksijewicz

Tytuł tej książki robi jej wielką krzywdę. Sugeruje, że to jest reportaż o bogatych rosyjskich miliarderach w daczach i biednych Waniach umierających na marskość wątroby po wioskach. Tymczasem to jest przejmujący zbiór historii ludzi, którzy przeżyli horror bolszewickiej rewolucji, II wojny i stalinowskiego terroru. Ludzi, którym radziecka władza mordowała rodziców, skazywała na niesamowite cierpienia w łagrach, zmuszała do wyboru pomiędzy okrucieństwem na innych a okrucieństwem na nich (wybór był pozorny). A mimo wszystko rozmówcy Autorki ten komunizm i tę nieludzką radziecką władzę, która im złamała życia, kochają miłością najwyższą, miłością większą niż miłość do własnej rodziny. Ta książka nie daje mi spokoju, otwiera jakąś furtkę do zrozumienia radzieckiej duszy, ale to zrozumienie nie przychodzi - może po prostu nie można tego w pełni zrozumieć nie doświadczywszy tych okropieństw. Jest tam jedna opowieść (syna Anny), która mnie może najbardziej przybliżyła do zrozumienia - w tym straumatyzowanym narodzie kaci byli jednocześnie ofiarami i ofiary stawały się katami, a na końcu nikt zła nie rozliczył. Zresztą w tej jednej historii na końcu pada też jedno zdanie („Był czas, że Rosjan wszędzie kochali, teraz wszędzie się boją, czy Pani strach nie ogarnia?”)które to zdanie jest bardzo niepokojące w odniesieniu do naszej współczesności, można wręcz rzec prorocze, a książka wydana została w 2014 r. Z zarzutów, to każde kobieca bohaterka jest piękną kobietą (jakby autorka z zasady z brzydkimi nie rozmawiała) i z książki wynika, że ucieleśnieniem najwyższych ziemskich pragnień każdego Rosjanina jest kiełbasa.

kt_stw

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Bóg jest czerwony. Opowieść o tym, jak chrześcijaństwo przetrwało i rozkwitło w komunistycznych Chinach

Liao Yiwu

- Nie chodzę do kościoła - odezwałem się w końcu. - Ja też nie chodzę do kościoła - roześmiał się. - Wszystkie są kontrolowane przez rząd. Z każdą książką Liao nabieram większego podziwu dla tego twórcy. Jest moim zdaniem bardzo obiektywny, pokazuje chrześcijaństwo w Chinach z różnej strony. Historie tutaj ukazane są trochę mniej różnorodne, niż w Prowadzącym umarłych, ale dzięki temu można lepiej zrozumieć, zobaczyć pełniejszy obraz chrześcijanina z Chińskiej Republiki Ludowej.

Płomykówka

oceniła na 9 1 rok temu

Tajemnica Pana Cukra. Polsko-żydowska wojna przed wojną

Anna Karolina Kłys

Tytuł,, Tajemnica Pana Cukra'' wydaje mi się mało adekwatny do treści, jednak podtytuł: Polsko - Żydowska wojna przed wojną dokładnie wskazuje o czym jest ta książka. Temat antysemityzmu jest bardzo ważny i należy go poruszać, jednak autorka w moim odczuciu była bardzo stronnicza. Według mnie każdy autor powinien być bezstronny i obiektywnie traktować poruszana tematykę, jakiekolwiek skrajności nie budzą mojego zaufania. Pani Anna Karolina Kłys pokazała polskie społeczeństwo jako nienawistne, pałające żądzą żydowskiej krwi i mimo,że nie faktycznie w okresie międzywojennym w Polsce antysemityzm znacznie przybrał na sile, to jednak nie można obwiniać o to całego społeczeństwa. Raziło mnie też ciągle po podkreślanie , że pogromy Żydów dokonywane były przez chrześcijan. Być może autorka chciała podkreślić różnice pomiędzy ofiarami a ich prześladowcami, ale skąd ma pewność, że wszystkie te ekscesy dokonywane były przez chrześcijan?? Nie każdy Polak był i jest chrześcijaninem, a w społeczeństwie są różni ludzie, bandyci niestety też. Dla jasności uważam pogromy Żydów za karygodne i nieludzkie , nie usprawiedliwiam morderców, nie popieram . Co do książki, warto mimo wszystko przeczytać , choć mam lekko mieszane uczucia.

YAGAES

ocenił na 7 2 miesiące temu

Rondo de Gaulle'a

Olga Stanisławska

Subtelnie stopniowana podróż do "jądra ciemności", które na koniec okazuje się i tak konstruktem rodem z innego miejsca, cywilizacji i czasu. By w pełni docenić te intymne opowieści o ludziach, trzeba mieć chyba dużo uwagi i dystansu do własnych utartych przekonań. Mnie było trudno, ale ratowałem się czytając o tych ludziach, miejscach i zdarzeniach w internecie. To pozwalało odetchnąć. Polecam, ale chyba lepiej nie rozciągać czytania za bardzo w czasie, aby w pełni doświadczyć powolnej zmiany klimatu w ciągu tej podróży.

trzykropek

ocenił na 8 3 lata temu

Armenia. Karawany śmierci

Andrzej Brzeziecki Małgorzata Nocuń

Armenia to jeden z tych krajów, o których w Polsce mówi się niewiele – a jeśli już, to najczęściej w bardzo uproszczonych skojarzeniach: dawny Związek Radziecki, Kaukaz, może jeszcze diaspora rozsiana po świecie. Tymczasem książka „Armenia. Karawany śmierci” próbuje ten obraz poszerzyć i pokazać kraj znacznie bardziej złożony – pełen dramatycznej historii, napięć politycznych i trudnej codzienności. Jedno z określeń, które pojawia się w książce, to „dzieje Hiobowe” – i trudno o lepsze podsumowanie losów Armenii. W reportażu wracają kolejne tragedie: ludobójstwo Ormian dokonane przez Turków na początku XX wieku, katastrofalne trzęsienie ziemi z 1988 roku, które zniszczyło całe miasta i pochłonęło dziesiątki tysięcy ofiar, a także wieloletni konflikt o Górski Karabach z Azerbejdżanem. Do tego dochodzą napięcia polityczne, protesty uliczne, niewyjaśnione śmierci żołnierzy, wpływy Rosji, korupcja, układy partyjne i klanowe. Autorzy pokazują Armenię jako państwo znajdujące się w ciągłym napięciu między przeszłością a próbą budowania nowoczesnego, demokratycznego państwa. W tle niemal stale obecna jest Rosja – jako dawny hegemon, polityczny partner, ale też czynnik wpływający na wewnętrzne układy w kraju. W reportażu pojawia się też wiele wątków dotyczących polityki: walki o władzę, protestów społecznych, mechanizmów funkcjonowania państwa. Jednocześnie każdy rozdział opiera się na konkretnej historii – człowieka, rodziny, żołnierza czy mieszkańców jakiegoś miejsca. Dzięki temu książka nie jest wyłącznie analizą polityczną, ale próbą opowiedzenia Armenii poprzez losy ludzi. I właśnie tu pojawia się pewien paradoks tej książki. Z jednej strony reportaż bardzo dobrze przybliża współczesną Armenię i jej historię, pokazuje kontekst polityczny i geopolityczny, którego często w ogóle nie znamy. Z drugiej strony momentami dominuje właśnie ta perspektywa polityczna i geopolityczna, przez co opowieść bywa bardziej analityczna niż reportersko-ludzka. Mimo to jest to książka ważna. Przede wszystkim dlatego, że dotyczy kraju, o którym naprawdę wiemy niewiele. Armenia pojawia się w naszej świadomości raczej przypadkowo – czasem poprzez znane osoby z diaspory (jak Cher, Andre Agassi czy rodzina Kardashian), ale rzadko poprzez realną wiedzę o historii i współczesności tego państwa. „Armenia. Karawany śmierci” pozwala tę wiedzę uporządkować. Pokazuje kraj naznaczony traumą, ale jednocześnie próbujący znaleźć własną drogę między przeszłością, geopolityką i marzeniem o normalnym, stabilnym państwie. To reportaż solidny i potrzebny – nawet jeśli momentami bardziej polityczny niż osobisty. A może właśnie dlatego warto po niego sięgnąć.

Katarzyna

oceniła na 6 1 miesiąc temu

Wystarczy przejść przez rzekę

Ludwika Włodek

Książka to w zasadzie połączenie relacji z podróży z reportażem oraz opisem historii regionu. Całość dobrze się czyta, dużo relacji z miejsca i ze spotkań z ludźmi. Problem jest tylko w nazbyt częstych wrzutkach osobistych, które bardziej pasowałyby do bloga podróżniczego niż takiej książki. Niemniej jednak zasłużone 7/10. Polecam szczególnie dla każdego zainteresowanego tym regionem.

Tomasz

ocenił na 7 2 lata temu

Pani Stefa

Magdalena Kicińska

Podpinam się pod opinie osób, które mają problem z tą książką. Niby wszystko się zgadza i reserach, i żyjąca w cieniu Korczaka Stefa, mnóstwo materiałów, nakreślenie historii, sytuacji społeczno- ekonomicznej ale… no po prostu czegoś tu brakuje. Po przeczytaniu książki śmiem twierdzić, że za dużo się o Stefie nie dowiedziałam.

agawasowicz

ocenił na 6 6 miesięcy temu

Fantastyczne laboratorium doktora Weigla. Lwowscy uczeni, tyfus i walka z Niemcami

Arthur Allen

Interesująca książka, której osią jest walka z tyfusem. Autor przedstawia zarówno aspekty biologiczne, naukowe, historyczne i społeczne, co czyni tę pozycję bardzo ważnym źródłem informacji dla laika. Bardzo istotnym aspektem jest przypomnienie, a chyba dla wielu czytelników zapoznanie w ogóle, z postacią Rudolfa Weigla. Ciekawym wątkiem jest aspekt moralny i etyczny prowadzenia badań medycznych na ludziach. Polecam wszystkim, którzy poszukują pozycji ogólnorozwojowej napisanej lekkim i przystępnym językiem.

Hipek

ocenił na 7 4 lata temu

Na południe od Lampedusy. Podróże rozpaczy

Stefano Liberti

Lato, pogoda, wypoczynek, mnóstwo atrakcji i oczywiście czytanie, ale już na pisanie (nawet jeśli się jest gadułą) - w wakacje szkoda czasu. Stąd krótka kilkuzdaniowa opinia. Afrykańczycy - migranci, zalewający Europę, która jawi im się rajem. To o nich ten reportaż. Czemu podróżują - jasna to sprawa, co się z nimi dzieje i jak są przyjmowani na naszym kontynencie - mniej więcej wiadomo, ale co się dzieje pomiędzy podjęciem decyzji, a wylądowaniem na Lampedusie - nigdy się nad tym nie zastanawiałam i teraz rozjaśniło mi się w głowie dzięki autorowi, który pisze o afrykańskich szlakach migracyjnych, punktach przesiadkowych, obozach przejściowych, w których wielu migracyjnych wędrowców utyka na stałe, o szajkach przemytników i całym tym przemyśle oraz o ludzkich dramatach i o niespełnionych marzeniach. Książka napisana dziesięć lat temu, trochę się zdezaktualizowała, szczególnie w kontekście ostatnich wydarzeń oraz w zakresie postrzegania i tezy głoszonej przez autora, że bezduszny Europejczyk to ten zły, który nie chce pomóc, a afrykański migrant, to ten biedny, bezbronny, którego jesteśmy zobowiązani przyjąć, jeśli chcemy móc sobie spojrzeć w twarz. Mimo to warto przeczytać.

Ewa Kowalska

oceniła na 6 2 lata temu

Cytaty z książki Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem